10-hydroksynortryptylina

10-hydroksynortryptylina to główny metabolit nortryptyliny, która jest trójcyklicznym lekiem przeciwdepresyjnym (TLPD). Związek ten powstaje w wyniku hydroksylacji nortryptyliny przez enzymy wątrobowe cytochromu P450, głównie CYP2D6.

Pod względem farmakologicznym 10-hydroksynortryptylina wykazuje działanie przeciwdepresyjne, jednak o mniejszej sile niż związek macierzysty. Metabolit ten charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania w porównaniu do nortryptyliny, co przyczynia się do przedłużonego działania terapeutycznego. Podobnie jak nortryptylina, działa głównie poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny, z mniejszym wpływem na wychwyt serotoniny.

W praktyce klinicznej oznaczanie stężenia 10-hydroksynortryptyliny wraz z nortryptyliną może być istotne w monitorowaniu terapii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub polimorfizmami genów CYP2D6, które mogą wpływać na metabolizm leku. Stosunek stężeń metabolitu do związku macierzystego może dostarczyć informacji o statusie metabolicznym pacjenta i pomóc w indywidualizacji dawkowania.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Amitryptylina – Właściwości farmakokinetyczne

Amitryptylina, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, charakteryzuje się wolnym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) średnio 30,95±9,61 ng/ml (111,57±34,64 nmol/l) po około 3,89±1,87 godzinach (tmax). Bezwzględna biodostępność wynosi około 53% (0,527±0,123), a objętość dystrybucji (Vd)β jest wysoka i wynosi 1221±280 l (16±3 l/kg). Lek silnie wiąże się z białkami osocza (~95%) i jest metabolizowany głównie w wątrobie przez enzymy CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6, z głównym aktywnym metabolitem nortryptyliną. Okres półtrwania eliminacyjnego (t½ β) wynosi około 24,65±6,31 godzin, a klirens ogólnoustrojowy (Cls) 39,24±10,18 l/h. Wydalanie amitryptyliny odbywa się głównie przez metabolity w moczu, przy minimalnej eliminacji niezmienionego leku (około 2%). Stężenia terapeutyczne sumy amitryptyliny i nortryptyliny w osoczu wynoszą 80-200 ng/ml (280-700 nmol/l), a przekroczenie 300-400 ng/ml wiąże się z ryzykiem zaburzeń przewodzenia serca.
10-hydroksyamitryptylina, 10-hydroksynortryptylina, bariera łożyskowa, biodostępność doustna, blok przedsionkowo-komorowy, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, demetylacja, demetylonortryptylina, duża depresja, działanie przeciwcholinergiczne, hydroksylacja, izoenzymy cytochromu, klirens ogólnoustrojowy, kwas glukuronowy, N-tlenek amitryptyliny, nortryptylina, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, polimorfizm genetyczny, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, właściwości farmakokinetyczne, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zaburzenia przewodzenia serca, zespół QRS
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Amitriptylinum VP 25 mg

Amitryptylina w dawce 25 mg (Amitriptylinum VP) charakteryzuje się biodostępnością doustną około 53% (Fabs = 0,527±0,123) oraz czasem do osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) wynoszącym średnio 3,89±1,87 godziny. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) po dawce 50 mg wynosi 30,95±9,61 ng/ml (111,57±34,64 nmol/l). Lek wykazuje dużą pozorną objętość dystrybucji (Vdβ = 1221±280 l, 16±3 l/kg) i silne wiązanie z białkami osocza (~95%). Okres półtrwania eliminacyjnego (t½ β) wynosi około 25 godzin (24,65±6,31 h), a klirens ogólnoustrojowy średnio 39,24±10,18 l/h. Metabolizm amitryptyliny odbywa się głównie przez CYP2C19, CYP3A4 (demetylacja) oraz CYP2D6 (hydroksylacja), z udziałem polimorfizmu genetycznego wpływającego na szybkość metabolizmu. Głównym aktywnym metabolitem jest nortryptylina, wykazująca silniejsze hamowanie wychwytu noradrenaliny niż serotoniny, podczas gdy amitryptylina hamuje oba neuroprzekaźniki w podobnym stopniu.
10-hydroksyamitryptylina, 10-hydroksynortryptylina, amitryptyliny chlorowodorek, bariera łożyskowa, biodostępność bezwzględna, blok przedsionkowo-komorowy, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, duża depresja, działanie przeciwcholinergiczne, farmakokinetyka, kardiotoksyczność, klirens ogólnoustrojowy, N-tlenek amitryptyliny, nortryptylina, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, stan stacjonarny, stężenie terapeutyczne, wiązanie z białkami osocza, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zaburzenie przewodzenia serca

10-hydroksynortryptylina

Powiązane wpisy

Amitryptylina – Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne – Amitriptylinum VP 25 mg