parestezja
Parestezja to zaburzenie czucia objawiające się nieprawidłowymi doznaniami sensorycznymi, takimi jak mrowienie, drętwienie, pieczenie czy uczucie „chodzenia mrówek” po skórze. Występuje bez wyraźnego bodźca zewnętrznego i dotyczy najczęściej kończyn, choć może pojawić się w każdej części ciała.
Z perspektywy patofizjologicznej parestezje powstają wskutek nieprawidłowej aktywności nerwów czuciowych lub ośrodkowego układu nerwowego. Mogą mieć charakter przejściowy (np. po ucisku nerwu) lub przewlekły, sugerujący obecność poważniejszej patologii neurologicznej.
Najczęstsze przyczyny parestezji obejmują neuropatie obwodowe (cukrzycowa, alkoholowa), zespoły uciskowe nerwów (zespół cieśni nadgarstka), choroby demielinizacyjne (stwardnienie rozsiane), zaburzenia metaboliczne, niedobory witamin z grupy B, uszkodzenia rdzenia kręgowego oraz choroby naczyniowe mózgu. Diagnostyka wymaga dokładnego wywiadu, badania neurologicznego, często badań elektrofizjologicznych oraz obrazowych.
Leczenie parestezji zależy od przyczyny podstawowej. Może obejmować terapię choroby pierwotnej, fizjoterapię, farmakoterapię (leki przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, suplementację witamin) oraz zabiegi chirurgiczne w przypadku zespołów uciskowych. Występowanie parestezji wymaga diagnostyki różnicowej, gdyż może być wczesnym objawem poważnych chorób neurologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ketoprofen – Działania niepożądane
Ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy pochodnych kwasu propionowego, jest stosowany w leczeniu objawowym chorób zapalnych i zwyrodnieniowych układu kostno-stawowego oraz w terapii bólu różnego pochodzenia. Działania niepożądane ketoprofenu obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyspepsja, nudności, wymioty, bóle brzucha, a także poważniejsze powikłania, w tym owrzodzenia, krwawienia (występujące u około 1% pacjentów po 3-6 miesiącach terapii dawką 200 mg/dobę) oraz perforacje przewodu pokarmowego. Ponadto, lek może wywoływać działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, niewydolność serca, migotanie przedsionków), układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, parestezje, rzadziej drgawki i jałowe zapalenie opon mózgowych), układu oddechowego (skurcz oskrzeli, napady astmy), nerek (ostra niewydolność nerek, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek) oraz skóry (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Występują także zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza i trombocytopenia.
agranulocytoza, astma, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zwyrodnieniowa, drgawki, duszność, dyskineza, dyspepsja, halucynacja, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, kłębuszkowe zapalenie nerek, kwas propionowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, owrzodzenie dwunastnicy, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, skurcz oskrzeli, stan splątania, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, układ kostno-stawowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie jelita grubego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie śródmiąższowe nerek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvasterol 20 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny (Atorvasterol) opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej atorwastatyną versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemia, bóle głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka), bóle mięśni i stawów oraz podwyższone wartości enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej (CK). Istotne klinicznie zwiększenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a wzrost CK (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wartości >10x GGN. U dzieci (n=249) profil działań niepożądanych jest podobny, choć dane długoterminowe są ograniczone.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna wapniowa, cholestaza, ginekomastia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rytmonorm 3,5 mg/ml
Propafenon (chlorowodorek), stosowany w postaci roztworu do wstrzykiwań 3,5 mg/ml (Rytmonorm), wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwowane efekty uboczne to zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia serca oraz kołatanie serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania proarytmiczne, takie jak tachykardia, migotanie komór oraz blokady przewodzenia (zatokowo-przedsionkowy, przedsionkowo-komorowy, śródkomorowy), które mogą zagrażać życiu i wymagać natychmiastowej interwencji. Propafenon może również nasilać niewydolność serca oraz powodować nieprawidłowości w funkcji wątroby, manifestujące się podwyższeniem aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaza asparaginianowa, alaninowa, gamma-glutamylotransferaza, fosfataza zasadowa). U mężczyzn odnotowano odwracalne zmniejszenie liczby plemników.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok śródkomorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, duszność, działanie proarytmiczne, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, granulocytopenia, kołatanie serca, leukopenia, migotanie komór, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, oligospermia, osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, propafenon, stan splątania, tachykardia, tachykardia komorowa, trombocytopenia, trzepotanie przedsionków, zaburzenia przewodzenia, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawroty głowy, zespół toczeniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concerta 18 mg
Metylofenidat chlorowodorek, substancja czynna leku Concerta, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych badaniami klinicznymi oraz zgłoszeniami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i psychiki, w tym bezsenność, nerwowość i ból głowy (≥1/10), a także labilność emocjonalna, agresja, pobudzenie, lęk, depresja, drażliwość i tiki (≥1/100 do <1/10). Metylofenidat może powodować istotne zmiany hemodynamiczne, takie jak wzrost ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca (≥1/10), a w rzadkich przypadkach zgłaszano nagłą śmierć sercową (<1/10 000). U dzieci długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do opóźnienia wzrastania i umiarkowanego zmniejszenia przyrostu masy ciała (≥1/10), co wymaga regularnej kontroli antropometrycznej. Ponadto, częstość występowania zaburzeń hematologicznych, takich jak niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia i plamica małopłytkowa, wynosi ≥1/100 do <1/10, a reakcje nadwrażliwości pojawiają się niezbyt często (≥1/1000 do <1/100).
agresja, bezsenność, ból głowy, ból głowy napięciowy, bruksizm, ciśnienie tętnicze krwi, częstomocz, depresja, drażliwość, drgawka, dysfemia, dyskineza, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperaktywność psychoruchowa, jadłowstręt, jąkanie, krwiomocz, krwotok mózgowy, labilność emocjonalna, lęk, leukopenia, mania, metylofenidat chlorowodorek, myśl samobójcza, nagła śmierć sercowa, nerwowość, niedokrwienne zaburzenie neurologiczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrastania, pancytopenia, parestezja, plamica małopłytkowa, pobudzenie, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruch choreoatetotyczny, stan maniakalny, substancja czynna, tik, trombocytopenia, zaburzenie erekcji, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie libido, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie układu krwiotwórczego, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Lek Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy związane z peryndoprylem to zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, parestezje), sensoryczne (zaburzenia smaku, widzenia, zawroty głowy błędnikowe, szumy uszne), sercowo-naczyniowe (niedociśnienie tętnicze), oddechowe (kaszel, duszność) oraz żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty). Indapamid natomiast wiąże się głównie z hipokaliemią oraz reakcjami nadwrażliwości skórnej, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi. Działania niepożądane klasyfikowane są według standardów MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba serca, duszność, hipokaliemia, hipowolemia, kaszel, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudność, parestezja, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rozuwastatyna peryndopryl indapamid, skurcz mięśni, stężenie elektrolitów, świąd, szumy uszne, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia smaku, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bioprazol 40 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Bioprazol, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości, najczęściej występujących u 1-10% pacjentów, takich jak bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według standardów częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/100 000) oraz o częstości nieznanej. Nie stwierdzono zależności częstości występowania działań niepożądanych od dawki leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), hipomagnezemię, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka), zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia) oraz zaburzenia wątroby, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, dysfagia, działanie niepożądane, encefalopatia, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omeprazol, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramundin 100 mg
Tramundin, zawierający tramadolu chlorowodorek w dawce 100 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej (>10%) obserwuje się nudności oraz zawroty głowy. Inne często występujące działania obejmują senność, zaparcia, suchość w jamie ustnej, nadmierne pocenie się oraz uczucie zmęczenia i astenii. Reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Istotne jest monitorowanie hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą (częstość nieznana). W zakresie układu nerwowego odnotowano również napady drgawkowe (niezbyt często), zespół serotoninowy (częstość nieznana) oraz ryzyko zahamowania oddychania przy przekroczeniu dawek lub współstosowaniu leków depresyjnych na OUN. Zaburzenia psychiczne, takie jak chwiejność emocjonalna, stan splątania, uzależnienie, halucynacje, występują niezbyt często, a rzadko obserwuje się zaburzenia snu i koszmary senne.
astenia, bradykardia, depresja oddechowa, enzym wątrobowy, hemodializa, hemofiltracja, hiperkinezja, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, mimowolny skurcz mięśniowy, nadciśnienie, napad drgawkowy, niedociśnienie, noworodkowy zespół odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, stan splątania, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, trudność w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie poznawcze, zahamowanie oddychania, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu sennego, zespół serotoninowy, zwężenie źrenicy - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekłe pokrzywki – Objawy
Przewlekła pokrzywka (CU) definiowana jest jako nawracające bąble pokrzywkowe utrzymujące się ponad 6 tygodni, pojawiające się co najmniej dwa razy w tygodniu, dotykając do 5% populacji. Wyróżnia się dwa główne typy: przewlekłą pokrzywkę samoistną (CSU/CIU), bez identyfikowalnej przyczyny zewnętrznej, oraz przewlekłą pokrzywkę indukowalną, wywoływaną przez specyficzne bodźce fizyczne (np. zimno, ciepło, ucisk). Charakterystyczne objawy to bąble o różnej wielkości, intensywny świąd, obrzęk naczynioruchowy (występujący u 40-50% pacjentów) oraz objawy ogólnoustrojowe, takie jak bóle stawów czy zmęczenie. Przebieg choroby jest nieprzewidywalny: u około 50% pacjentów następuje remisja w ciągu roku, u 80-90% w ciągu 5 lat, natomiast u 11-14% objawy mogą utrzymywać się ponad 5 lat, a w niektórych przypadkach nawet do 10-20 lat. CSU cechuje wyższy wskaźnik remisji (do 80% w ciągu 12 miesięcy), podczas gdy pokrzywka indukowalna często ma dłuższy przebieg, szczególnie w przypadku pokrzywki z zimna i słonecznej.
autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, bąbel pokrzywkowy, celiakia, choroba tarczycy, kołatanie serca, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka cieplna, pokrzywka dermograficzna, pokrzywka słoneczna, pokrzywka z ucisku, pokrzywka z zimna, przewlekła pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekła pokrzywka indukowalna, przewlekła pokrzywka samoistna, remisja, reumatoidalne zapalenie stawów, świąd skóry, świszczący oddech, toczeń rumieniowaty układowy, zaczerwienienie skóry, zespół Sjögrena - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moxifloxacinum Stulln 5 mg/ml
Moksyfloksacyna w postaci kropli do oczu (5 mg/ml) była badana klinicznie u 2252 pacjentów, z czego większość (ponad 1900) stosowała lek 3 razy dziennie. Badania obejmowały populacje z USA, Kanady, Japonii i Indii. Nie odnotowano poważnych działań niepożądanych okulistycznych ani ogólnoustrojowych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były podrażnienie i ból oka, występujące u 1-2% pacjentów, z czego 96% miało charakter łagodny. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania, a wśród nich odnotowano m.in. rzadkie zmniejszenie stężenia hemoglobiny, bóle głowy (≥ 0,1%), suchość i przekrwienie oka, a także rzadkie przypadki zwiększenia aktywności aminotransferaz. U pacjentów pediatrycznych profil bezpieczeństwa był podobny do dorosłych, z częstością podrażnienia i bólu oka na poziomie 0,9%.
ból oka, dysgeuzja, fluorochinolon, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie spojówkowe, łzawienie, moksyfloksacyna, naciek rogówki, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, obrzęk spojówek, parestezja, podrażnienie oka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, światłowstręt, wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zerwanie ścięgna, złogi rogówki, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atorvastatin Krka 30 mg
Przedawkowanie atorwastatyny, dostępnej w preparacie Atorvastatin Krka w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 80 mg, wymaga intensywnego monitorowania funkcji wątroby (ALT, AST, bilirubina) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) ze względu na ryzyko uszkodzenia hepatocytów i rozwoju miopatii, w tym rabdomiolizy. Brak specyficznego antidotum wymusza stosowanie terapii objawowej, ze szczególnym uwzględnieniem stabilizacji funkcji życiowych oraz zapobiegania dalszemu wchłanianiu leku w przypadku świeżego przedawkowania. Hemodializa jest nieskuteczna z powodu wysokiego wiązania atorwastatyny z białkami osocza, co ogranicza eliminację leku z krwiobiegu.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Renazol 15 mg
Lanzoprazol, substancja czynna leku Renazol (15 mg, kapsułki dojelitowe), może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn poprzez wywoływanie działań niepożądanych o charakterze neurologicznym, okulistycznym oraz ogólnoustrojowym. Do najistotniejszych należą bóle głowy, zawroty głowy, depresja, stany splątania, omamy, zaburzenia snu (bezsenność, senność, ospałość), parestezje, drżenia, niepokój ruchowy oraz zaburzenia widzenia i zmęczenie. Częstość występowania tych działań jest bardzo rzadka (<1/10 000) lub nieznana, jednak ich wpływ na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów jest znaczący. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów starszych, z zaburzeniami czynności wątroby oraz stosujących leki działające na ośrodkowy układ nerwowy, u których ryzyko nasilenia objawów jest wyższe.
bezsenność, ból głowy, depresja, drżenie, działanie niepożądane, kapsułka dojelitowa, lanzoprazol, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, niepokój ruchowy, omam, omam wzrokowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, sprawność psychomotoryczna, stan splątania, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie narządu wzroku, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie ogólnoustrojowe, zaburzenie okulistyczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia IX – Działania niepożądane
Ludzki czynnik krzepnięcia IX stosowany w terapii hemofilii B wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości takich jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd, ból głowy, tachykardia, niedociśnienie, świszczący oddech oraz wymioty. Szczególnie niebezpieczne są ciężkie reakcje anafilaktyczne, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego, często powiązane z wytworzeniem inhibitorów czynnika IX. Inhibitory te, neutralizujące aktywność czynnika IX, powodują niewystarczającą odpowiedź kliniczną i zwiększają ryzyko krwawień oraz reakcji alergicznych. Ryzyko powstania inhibitorów jest szczególnie wysokie u wcześniej nieleczonych pacjentów (PUPs), choć w badaniach klinicznych BETAFACT (ekspozycja mediany 63 dni) nie odnotowano ich u 14 pacjentów, w tym 6 PUPs. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłoszono jednak dwa przypadki inhibitorów, w tym jeden u pacjenta wcześniej nieleczonego.
anafilaksja, białkomocz, czynnik krzepnięcia IX, duszność, hemofilia B, hipoalbuminemia, incydent mózgowo-naczyniowy, indukcja tolerancji immunologicznej, inhibitor czynnika IX, letarg, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka uogólniona, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciało neutralizujące, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, świszczący oddech, tachykardia, udar mózgu, wcześniej nieleczony pacjent, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żylna, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Efectin ER 75
Wenlafaksyna, substancja czynna leku Efectin ER, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie QTc i torsade de pointes), drgawki oraz hiponatremia i SIADH. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania z innymi lekami serotoninergicznymi (np. SSRI, SNRI, tryptany, opioidy) oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego i czynności serca, zwłaszcza przy dawkach wysokich. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ryzykiem samobójstw, zwłaszcza poniżej 25. roku życia, oraz na dzieci i młodzież poniżej 18 lat, u których lek jest przeciwwskazany ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. W trakcie terapii konieczna jest ścisła obserwacja pacjentów, zwłaszcza podczas inicjacji leczenia, zmiany dawki i odstawiania, gdyż objawy odstawienia występują u około 31% leczonych i mogą obejmować zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia i nadciśnienie tętnicze.
akatyzja, duża depresja, hiperrefleksja, hipertermia, hipomania, hiponatremia, inhibitor płytek, inhibitor zwrotnego wychwytu noradrenaliny i serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, jaskra z wąskim kątem przesączania, krwotok poporodowy, lek przeciwzakrzepowy, mania, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wenlafaksyna, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cinacalcet Sandoz
Stosowanie cynakalcetu, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN) poddawanych dializoterapii, wiąże się z ryzykiem hipokalcemii, która może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak tężyczka, drgawki oraz wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca. Monitorowanie stężenia wapnia w surowicy jest kluczowe, szczególnie w pierwszym tygodniu terapii lub po zmianie dawki, z uwzględnieniem, że u około 30% dializowanych pacjentów stężenie wapnia może spaść poniżej 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l). Terapia nie powinna być rozpoczynana u dorosłych z wapniem poniżej dolnej granicy normy. U dzieci i młodzieży (≥3 lat) z wtórną nadczynnością przytarczyc i ESRD, cynakalcet stosuje się tylko przy stężeniu wapnia w górnej granicy normy lub wyższym, z koniecznością ścisłego monitorowania i edukacji pacjentów oraz opiekunów.
adynamiczna choroba kości, ból mięśniowy, ciężka hipokalcemia, cynakalcet, dializoterapia, drgawki, hipokalcemia, iPTH, klasyfikacja Childa-Pugha, komorowe zaburzenia rytmu serca, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, parestezja, poziom PTH, poziom testosteronu, przewlekła choroba nerek, schyłkowa choroba nerek, skurcz mięśni, stężenie wapnia w surowicy, tężyczka, wolny testosteron, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zespół długiego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Heparyna sodowa – Działania niepożądane
Heparyna sodowa, stosowana miejscowo w leczeniu żylaków, zapalenia żył oraz urazów naczyniowych, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane, głównie skórne. Najczęściej obserwowane reakcje to zaczerwienienie, pieczenie, świąd, wysypka, rumień oraz stany zapalne skóry, które mogą pojawić się zarówno na początku terapii, jak i po długotrwałym stosowaniu. Specyficzne objawy, takie jak uczucie zimna i suchość skóry, odnotowano w preparacie Heparizen 1000. Rzadko występują reakcje alergiczne i pseudoalergiczne, które wymagają przerwania leczenia, zwłaszcza w przypadku produktów Lioton 1000, Lipohep oraz Savarix, gdzie dodatkowo może pojawić się methemoglobinemia związana z benzokainą. U pacjentów z czerwienicą prawdziwą możliwe są zmiany grudkowo-plamkowe z leukocytoklastycznym zapaleniem naczyń krwionośnych. Parestezje zostały zgłoszone jako działanie niepożądane o nieznanej częstości.
benzokaina, czerwienica prawdziwa, heparyna sodowa, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, methemoglobinemia, obrzęk, parestezja, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, reakcja pseudoalergiczna, reakcja skórna, rumień, schorzenie naczyniowe, stan zapalny skóry, stłuczenie, świąd, wyciąg z kasztanowca, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zapalenie żył, żylaki - Leksykon leków
Działania niepożądane – OxyContin 80 mg
OxyContin (chlorowodorek oksykodonu) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i osłabionych. Inne istotne działania obejmują zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli, skurcz mięśni gładkich oraz zniesienie odruchu kaszlowego, co zwiększa ryzyko u chorych z chorobami układu oddechowego. Najczęściej obserwowane działania to nudności i zaparcia, przy czym nudności występują głównie na początku terapii, a zaparcia mogą wymagać leczenia przeczyszczającego. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10000), a u młodzieży (12-18 lat) profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych. Wśród innych często występujących objawów są m.in. senność, zawroty głowy, lęk, zaburzenia psychiczne, świąd skóry oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
chlorowodorek oksykodonu, cholestaza, depresja oddechowa, dysfagia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, hiperalgezja, hipertonia, hipogonadyzm, hipotonia ortostatyczna, kolka żółciowa, mimowolny skurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, noworodkowy zespół odstawienny, nudności, oksykodon, ośrodkowy bezdech senny, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, przedawkowanie opioidów, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, stan splątania, tachykardia, uzależnienie od leku, wirus herpes simplex, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaparcie, zespół odstawienny, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Skinoren 150 mg/g
Skinoren, zawierający 150 mg kwasu azelainowego w 1 g żelu, jest stosowany w leczeniu trądziku grudkowo-krostkowego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe, takie jak świąd, pieczenie i ból w miejscu aplikacji, które zwykle ustępują podczas kontynuacji terapii. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według MedDRA, z bardzo częstymi (≥1/10) objawami miejscowymi oraz rzadkimi reakcjami nadwrażliwości immunologicznej, w tym obrzękiem naczynioruchowym i pogorszeniem astmy. Profil bezpieczeństwa u młodzieży w wieku 12-18 lat jest porównywalny z dorosłymi, z całkowitą częstością działań niepożądanych około 31-40% w różnych grupach wiekowych.
adherencja pacjenta, astma, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, konwencja MedDRA, kwas azelainowy, łuszczenie skóry, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk twarzy, parestezja, podrażnienie skóry, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, trądzik, trądzik grudkowo-krostkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Palexia retard 50 mg
Produkt leczniczy Palexia retard (tapentadol) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla opioidów, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy). W badaniach klinicznych trwających do 1 roku rzadko obserwowano zespół odstawienny, który był przeważnie łagodny. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem objawów odstawiennych oraz ryzyka uzależnienia, które zostało sklasyfikowane jako rzadkie. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane, takie jak depresja oddechowa, zwłaszcza u osób z chorobami układu oddechowego, osób starszych i osłabionych, oraz poważne reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny).
anafilaksja, astenia, częstomocz, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfunkcja seksualna, dyskomfort jamy brzusznej, dyspepsja, dyzartria, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, niedoczulica, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, stan splątania, suchość błon śluzowych, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zaburzenia percepcji, zaburzenia przytomności, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zaburzone opróżnianie żołądka, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabapentin Aurovitas 100 mg
Gabapentyna, stosowana w terapii padaczki i bólu neuropatycznego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie leczenia. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to senność, zawroty głowy oraz ataksja, które mogą istotnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Często występują również drgawki, hiperkinezy, dyzartria, niepamięć, drżenie, bezsenność i ból głowy. Wśród innych często obserwowanych działań są zakażenia (np. zapalenie płuc, zakażenia dróg moczowych), leukopenia, zaburzenia psychiczne (depresja, lęk, wrogość), zaburzenia metaboliczne (jadłowstręt, hiperglikemia, hipoglikemia), a także objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) i skóry (wysypka, świąd, obrzęk twarzy). Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
anafilaksja, ataksja, ból neuropatyczny, choreoatetoza, drgawki, drgawki kloniczne, duszność, dysfagia, dyskineza, dystonia, dyzartria, eozynofilia, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkineza, hipertrofia piersi, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, labilność emocjonalna, leukopenia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica, niepamięć, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, oczopląs, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, osutka polekowa z eozynofilią, parestezja, podwójne widzenie, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, schyłkowa niewydolność nerek, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uzależnienie lekowe, zakażenie dróg moczowych, zakażenie wirusowe, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omniscan 0,5 mmol/ml
Omniscan (gadodiamid) jest niejonowym, paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej, u którego około 6% pacjentów doświadcza działań niepożądanych. Najczęstsze objawy to reakcje nadwrażliwości, nudności (≥1/100 do <1/10) i wymioty (≥1/1 000 do <1/100). W obrębie układu nerwowego często występują bóle głowy, zawroty głowy, parestezje oraz krótkotrwałe zaburzenia smaku (≥1/100 do <1/10), a rzadziej drgawki, drżenie i senność (≥1/1 000 do <1/100). Rzadko obserwuje się zaburzenia widzenia (≥1/10 000 do <1/1 000), lęk (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz tachykardię o nieznanej częstości. Reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból głowy, ból stawu, ciężka niewydolność nerek, drgawka, duszność, gadodiamid, nerkopochodne zwłóknienie układowe, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra niewydolność nerek, paramagnetyczny środek kontrastowy, parestezja, podrażnienie gardła, pokrzywka, reakcja alergiczna skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zaburzenie węchu, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zespół zaburzeń oddechowych, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon chorób i schorzeń
Napady paniki i zaburzenie paniczne – Diagnostyka i diagnoza
Diagnoza zaburzenia panicznego według DSM-5 wymaga wystąpienia nawracających, niespodziewanych napadów paniki oraz co najmniej jednego miesiąca utrzymującego się niepokoju lub obaw związanych z kolejnymi atakami bądź znaczącą zmianą zachowania. Napad paniki definiowany jest jako nagły, intensywny epizod strachu lub dyskomfortu, osiągający szczyt w ciągu kilku minut, z co najmniej czterema objawami takimi jak kołatanie serca, duszność, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy czy derealizacja. Częstotliwość ataków jest zmienna, od kilku dziennie do kilku rocznie, ale musi przekraczać pojedynczy epizod. Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne i obrazowe w celu wykluczenia innych przyczyn somatycznych i psychiatrycznych, takich jak choroby sercowo-naczyniowe, zaburzenia endokrynologiczne czy inne zaburzenia lękowe. W diagnostyce pomocne są standaryzowane narzędzia, m.in. Panic Disorder Severity Scale (PDSS) i Patient Health Questionnaire for Panic Disorder.
agorafobia, Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne, arytmia, D-dimer, depersonalizacja, derealizacja, dławica piersiowa, DSM-5, elektrokardiogram, enzym sercowy, fobia specyficzna, fobia społeczna, funkcja tarczycy, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, Kwestionariusz Zdrowia Pacjenta, nadczynność tarczycy, napad paniki, ostry zespół wieńcowy, parestezja, psycholog kliniczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, Skala GAD-7, terapia poznawczo-behawioralna, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie paniczne, zaburzenie somatyzacyjne, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sandimmun Neoral 100 mg
Cyklosporyna w postaci kapsułek miękkich Sandimmun Neoral (dawki 10 mg, 25 mg, 50 mg, 100 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są w dużej mierze zależne od dawki i wskazań terapeutycznych. Szczególnie u pacjentów po transplantacji, stosujących wyższe dawki i długotrwałą terapię podtrzymującą, obserwuje się częstsze i bardziej nasilone działania niepożądane. Immunosupresyjne działanie cyklosporyny zwiększa ryzyko zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym infekcji oportunistycznych takich jak poliomawirusowe zapalenie nerek (PVAN) oraz postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML) wywołana przez wirusa JC. Ponadto, stosowanie cyklosporyny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju chorób limfoproliferacyjnych i nowotworów złośliwych, zwłaszcza skóry, co koreluje z intensywnością i czasem trwania immunosupresji.
cholestaza, choroba limfoproliferacyjna, cyklosporyna, drżenie, działanie immunosupresyjne, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipomagnezemia, hirsutyzm, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, migrena, mikroangiopatia zakrzepowa, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nefropatia związana z poliomawirusem, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, parestezja, polineuropatia ruchowa, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, profil bezpieczeństwa leku, przerost dziąseł, wątroba, wrzód trawienny, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół bólowy wywołany przez inhibitor kalcyneuryny, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zwłóknienie śródmiąższowe, zwyrodnienie szkliste tętniczek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Reddy 300 mg
Pregabalin Reddy, stosowany w terapii bólu neuropatycznego oraz padaczki, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem działań niepożądanych na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność, które występują bardzo często (≥1/10) i mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie leczonej pregabaliną, w porównaniu do 5% w grupie placebo. W leczeniu bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych ze strony OUN, zwłaszcza senności. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi takimi jak senność, gorączka i zakażenia górnych dróg oddechowych.
anoreksja, arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, drżenie, drżenie zamiarowe, dyskineza, hipoglikemia, lęk, letarg, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, napad paniki, napady padaczkowe częściowe wtórnie uogólnione, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, nerwowość, neutropenia, niedoczulica, niepamięć, niepokój ruchowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, reakcja alergiczna, senność, splątanie, stupor, tachykardia, tachykardia zatokowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ułożeniowe zawroty głowy, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszone libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lercaprel 20 mg + 10 mg
Lercaprel, zawierający 20 mg enalaprylu maleinianu oraz 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku, wykazuje profil bezpieczeństwa wynikający z działań niepożądanych obu składników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych były kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) oraz ból głowy (1,67%). Działania niepożądane obejmują m.in. małopłytkowość, hiperkaliemię, tachykardię, niedociśnienie, bóle brzucha, zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), obrzęki naczynioruchowe oraz zaburzenia psychiczne i nerwowe. Występują one z różną częstością, od rzadkich po częste, i są zgodne z profilem bezpieczeństwa inhibitorów ACE oraz antagonistów wapnia.
agranulocytoza, antagonista wapnia, białkomocz, ból głowy, cholestaza, dławica piersiowa, enalapryl, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, lerkanidypina, małopłytkowość, martwica wątroby, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, szum uszny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wielomocz, wrzód trawienny, zaburzenia erekcji, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ortostatyczne, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril Krka 8 mg
Perindopril Krka, jako inhibitor ACE, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla tej klasy leków, z częstością działań niepożądanych sklasyfikowaną od bardzo często (>1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęstsze działania niepożądane obejmują objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, parestezje), zaburzenia sensoryczne (zawroty głowy błędnikowe, zaburzenia widzenia, szum uszny), incydenty sercowo-naczyniowe (niedociśnienie tętnicze), objawy ze strony układu oddechowego (suchy kaszel, duszność) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia). Rzadziej obserwuje się zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia), zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, bardzo rzadko agranulocytoza, pancytopenia), a także reakcje skórne (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy). W badaniu klinicznym EUROPA ciężkie działania niepożądane wystąpiły u 0,3% pacjentów leczonych perindoprylem, z najczęstszymi powikłaniami w postaci niedociśnienia tętniczego i obrzęku naczynioruchowego.
agranulocytoza, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, leukopenia, małopłytkowość, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, palpitacje, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, tachykardia, zaburzenia erekcji, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tulip Combo 10 mg + 80 mg
Przedawkowanie leku Tulip Combo, zawierającego ezetymib (10 mg) oraz atorwastatynę w dawkach od 10 mg do 80 mg, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej z uwzględnieniem monitorowania funkcji wątroby (enzymy ALT, AST) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CPK). Atorwastatyna, szczególnie w dawkach ≥40 mg, niesie ryzyko miotoksyczności, w tym rabdomiolizy (CPK >10x górnej granicy normy) oraz hepatotoksyczności (zwłaszcza przy dawkach >80 mg). Ezetymib wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach do 50 mg/dobę, a jego toksyczność jest ograniczona. Hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji atorwastatyny ze względu na silne wiązanie z białkami osocza, dlatego nie jest zalecana jako pierwsza linia leczenia przedawkowania.
anemia, ból mięśniowy, ciemny mocz, enzymy wątrobowe, ezetymib i atorwastatyna, hematuria, hemodializa, hepatotoksyczność, hiperglikemia, kinaza kreatynowa, leukopenia, małopłytkowość, mioglobinuria, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, nudności i wymioty, ostra niewydolność nerek, parestezja, pierwotna hipercholesterolemia, proteinuria, rabdomioliza, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia tarczycy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prestarium 5 mg 5 mg
Prestarium 5 mg, zawierający peryndopryl z argininą, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego. Profil bezpieczeństwa leku odpowiada typowym działaniom niepożądanym inhibitorów ACE, z najczęściej obserwowanymi objawami takimi jak zawroty głowy, ból głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), świąd, wysypka, kurcze mięśni oraz osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia/neutropenia, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G-6PDH), obrzęk naczynioruchowy zagrażający życiu, incydenty sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), zaburzenia czynności nerek (ostra niewydolność, bezmocz, skąpomocz), zaburzenia wątroby (zapalenie cytolityczne lub cholestatyczne) oraz zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia, hipoglikemia).
agranulocytoza, bezmocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedobór G-6PDH, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, peryndopryl z argininą, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół SIADH - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axia Plus 3 mg + 0,02 mg
Axia Plus, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który może powodować różnorodne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejsze powikłania obejmują zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żył (VTE) i tętnic (ATE), takie jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał serca i udar mózgu, występujące rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Ponadto obserwuje się nadciśnienie tętnicze oraz nowotwory wątroby. Zaburzenia cyklu miesiączkowego, takie jak brak miesiączki, krwotok maciczny i menorrhagia, są częstymi działaniami niepożądanymi. Wśród objawów skórnych najczęściej występuje trądzik (≥1/100 do <1/10), a rzadziej poważniejsze reakcje, jak rumień guzowaty i rumień wielopostaciowy. U kobiet z dziedziczną skłonnością do egzogennego obrzęku naczynioruchowego estrogeny mogą nasilać objawy tej choroby.
astma, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, częstoskurcz, depresja, drospirenon, egzema, etynyloestradiol, kandydoza, kandydoza pochwy, kurcz mięśniowy, łojotok, łysienie, menorrhagia, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka pospolita, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, reakcja alergiczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, uderzenia gorąca, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zapalenie pęcherza, zapalenie pochwy, zapalenie żołądka, zaparcie, zatorowość płucna, zawał serca, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Maleinian chlorfeniraminy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Maleinian chlorfeniraminy, będący składnikiem złożonych preparatów leczniczych takich jak Gripex Noc, wykazuje silne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, co znacząco upośledza zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęstszych objawów należą senność, nudności, osłabienie mięśniowe, zaburzenia koordynacji ruchowej, dyskinezy twarzy oraz zaburzenia widzenia, takie jak nieostre i podwójne widzenie, które istotnie zaburzają percepcję odległości i prędkości. Dodatkowo, lek może wywoływać suchość błon śluzowych, nasilone pocenie się, zaburzenia smaku i zapachu, a w przypadku dużych dawek – paradoksalne pobudzenie objawiające się niepokojem, bezsennością, nerwowością, majaczeniem i drgawkami. Rzadziej obserwuje się zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, kołatanie serca, hipotensja czy nadciśnienie, które mogą prowadzić do nagłego pogorszenia stanu podczas prowadzenia pojazdu. Warto podkreślić, że dekstrometorfan, inny składnik Gripex Noc, również może powodować senność i zawroty głowy, co dodatkowo obniża bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
dekstrometorfan, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diplopia, drgawki, dyskineza twarzy, Gripex Noc, hipotensja, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, majaczenie, maleinian chlorfeniraminy, nadciśnienie, nieostre widzenie, objaw niepożądany, paradoksalne pobudzenie, parestezja, sprawność psychomotoryczna, suchość błon śluzowych, szumy uszne, tachykardia, zaburzenia równowagi, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błędnika, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zomikos 4 mg/5 ml
Przedawkowanie kwasu zoledronowego, choć rzadkie, może prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza dotyczących funkcji nerek oraz zaburzeń elektrolitowych. Udokumentowano przypadki podania dawek nawet do 48 mg, znacznie przekraczających zalecaną dawkę terapeutyczną 4 mg/5 ml (Zomikos). Klinicznie obserwuje się nasilenie zaburzeń czynności nerek, od wzrostu kreatyniny do ostrej niewydolności nerek wymagającej dializoterapii, a także hipokalcemii, hipofosfatemii i hipomagnezemii. Hipokalcemia może manifestować się tężyczką, parestezjami i zaburzeniami rytmu serca, szczególnie przy dawkach >4 mg, nasilając się powyżej 10 mg. Dodatkowo mogą wystąpić objawy sercowo-naczyniowe (np. zaburzenia rytmu, hipotensja) oraz nerwowo-mięśniowe i żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka przy dawkach >8 mg).
dializoterapia, drgawka, elektrokardiografia, glukonian wapnia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hipotensja, kreatynina, kwas zoledronowy, niewydolność nerek, objaw nerwowo-mięśniowy, objaw sercowo-naczyniowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, skurcz mięśniowy, technika nerkozastępcza, tężyczka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azithromycin Genoptim 500 mg
Azytromycyna, makrolidowy antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji bakteryjnych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego, w tym biegunka, nudności i bóle brzucha (bardzo często), a także wymioty i wzdęcia (często). Istotne są również poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane z Clostridioides difficile (częstość nieznana), reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz torsade de pointes – potencjalnie śmiertelny częstoskurcz komorowy związany z wydłużeniem odstępu QT. Ponadto, azytromycyna może powodować zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia), reakcje nadwrażliwości, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy, drgawki), a także hepatotoksyczność, w tym zapalenie i niewydolność wątroby.
ageuzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anosmia, antybiotyk makrolidowy, bradykardia, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, drgawka, hipestezja, hipokaliemia, hipomagnezemia, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, megacolon toxicum, miastenia gravis, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parosmia, perforacja jelita, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zakażenie pochwy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Artigo 20 mg + 40 mg
Artigo to lek zawierający cynaryzynę (20 mg) i dimenhydraminę (40 mg) w formie tabletek powlekanych, stosowany w terapii wymagającej uwzględnienia potencjalnych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanymi efektami ubocznymi są senność (około 8% pacjentów) oraz suchość w jamie ustnej (około 5%), które mają zwykle łagodny przebieg i ustępują samoistnie. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna), neurologiczne (drgawki, parestezje, amnezja, zaburzenia pozapiramidowe), reakcje alergiczne, zaburzenia widzenia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz skórne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko pogorszenia jaskry zamykającego się kąta oraz paradoksalnej pobudliwości u dzieci, co wymaga ostrożności w doborze pacjentów do terapii.
amnezja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cynaryzyna, dimenhydramina, drgawka, drżenie, dyspepsja, jaskra zamykającego się kąta, leukopenia, liszaj płaski, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, nerwowość, niedokrwistość aplastyczna, nudność, paradoksalna pobudliwość, parestezja, reakcja nadwrażliwości, reakcja rumieniowatopodobna, senność, suchość jamy ustnej, szum w uszach, trudność w oddawaniu moczu, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie hepatologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie widzenia, zaparcie, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Fresenius Kabi 10 mg/ml
Lakozamid, stosowany w terapii padaczki, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami klinicznymi, w których 62% pacjentów doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego, głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy i ból głowy, z częstością przerwania leczenia wynoszącą 12,2% w grupie leczonej, głównie z powodu zawrotów głowy. Działania niepożądane ze strony OUN i przewodu pokarmowego wykazują tendencję do zmniejszania się w trakcie długotrwałej terapii, co sugeruje adaptację organizmu. Istotnym aspektem jest zależne od dawki wydłużenie odstępu PQ, które może prowadzić do bloków przedsionkowo-komorowych, w tym przypadków drugiego i trzeciego stopnia zgłaszanych po wprowadzeniu leku do obrotu. W badaniach monoterapii lakozamidem u pacjentów z uogólnioną padaczką idiopatyczną (PGTCS) odnotowano dodatkowo padaczkę miokloniczną (2,5%) i ataksję (3,3%).
ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, dyzartria, hipestezja, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napady miokloniczne, napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka idiopatyczna, padaczka miokloniczna, parestezja, podwójne widzenie, przewód pokarmowy, reakcja polekowa z eozynofilią, senność, szumy uszne, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PQ, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zapalenie nosogardła, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlonor 5 mg
Amlodypina, substancja czynna preparatu Amlonor, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, ból głowy), sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy), żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności), obrzęki obwodowe (szczególnie okolicy kostek) oraz zmęczenie. Działania te występują z różną częstością, od bardzo często (≥1/10 pacjentów) do bardzo rzadko (<1/10 000 pacjentów). Wśród rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych wymienia się m.in. zawał mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quinckego) oraz leukopenię i małopłytkowość. W trakcie leczenia należy zwracać szczególną uwagę na objawy kardiologiczne, neurologiczne oraz retencję płynów, które są najczęściej zgłaszanymi problemami klinicznymi.
amlodypina, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cholestaza, depresja, drżenie, duszność, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, objaw żołądkowo-jelitowy, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, splątanie, substancja czynna, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka, wzmożona potliwość, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie mikcji, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Simcovas 40 mg
Przedawkowanie symwastatyny, substancji czynnej Simcovas dostępnego w dawkach 20 mg i 40 mg, jest stanem wymagającym monitorowania, choć ryzyko poważnych powikłań jest relatywnie niskie. Najwyższa udokumentowana dawka przedawkowania wyniosła 3,6 g (90 tabletek 40 mg), a pacjenci powrócili do zdrowia bez trwałych następstw. Objawy przedawkowania mogą obejmować rabdomiolizę, miopatię, hepatotoksyczność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, neurologiczne oraz nerkowe, przy czym ryzyko powikłań mięśniowych wzrasta przy dawkach powyżej 40 mg/dobę. Diagnostyka powinna obejmować oznaczenie kinazy kreatynowej (CK), funkcji wątroby (ALT, AST, bilirubina), nerek (kreatynina, mocznik, GFR), analizę moczu pod kątem mioglobinurii oraz monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu.
alkalizacja moczu, aminotransferaza, bilirubina, GFR, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kreatynina, mioglobinuria, miopatia, mocznik, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, parestezja, przedawkowanie symwastatyny, rabdomioliza, statyna, symwastatyna, uszkodzenie mięśni szkieletowych, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlozek 10 mg
Lek Amlozek zawiera amlodypinę w dawkach 5 mg lub 10 mg (w postaci amlodypiny bezylanu) i należy do antagonistów kanałów wapniowych. W trakcie terapii obserwuje się liczne działania niepożądane, z których najczęstsze to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki okolicy kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), zapalenie wątroby, żółtaczka, reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego) oraz zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość).
amlodypina, antagonista wapnia, bezsenność, cholestaza, depresja, duszność, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hepatocyt, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, podwójne widzenie, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia mikcji, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bloxazoc 95 mg
Metoprolol, substancja czynna produktu Bloxazoc, wykazuje działania niepożądane u około 10% pacjentów, z częstością i nasileniem zależnymi od dawki. Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest małopłytkowość (≥1/10), prowadząca do zwiększonego ryzyka krwawień. Często (≥1/100 do <1/10) występują zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, koszmary senne, zaburzenia snu, pamięci, dezorientacja, omamy, nerwowość i zaburzenia koncentracji. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zgłaszane są zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku oraz kurcze mięśni. Metoprolol może również powodować zaburzenia widzenia, suchość i podrażnienie oczu, szumy uszne, a w układzie sercowo-naczyniowym – bradykardię, kołatanie serca, przemijające nasilenie niewydolności serca, wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz rzadkie przypadki wstrząsu kardiogennego u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego.
biegunka, ból brzucha, ból stawu, bradykardia, bursztynian metoprololu, depresja, dezorientacja, duszność wysiłkowa, kołatanie serca, koszmary senne, kurcz mięśni, łuszczyca, małopłytkowość, metoprolol, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, niewydolność serca, nudności, obrzęk, omamy, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezja, podrażnienie oczu, podwyższone aminotransferazy, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szum uszny, wstrząs kardiogenny, wymioty, zaburzenie libido, zaburzenie pamięci, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zgorzel, zimne kończyny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Risendros 35 35 mg
Przedawkowanie sodu ryzedronianu, substancji czynnej leku Risendros 35 (35 mg sodu ryzedronianu odpowiadające 32,5 mg kwasu ryzedronowego), prowadzi do hipokalcemii, będącej głównym skutkiem biochemicznym. Objawy kliniczne obejmują parestezje, tężyczkę, bolesne skurcze mięśni szkieletowych, zaburzenia rytmu serca oraz objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i ból brzucha. Hipokalcemia stanowi istotne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą hipokalcemią, zaburzeniami czynności nerek, przyjmujących leki wpływające na metabolizm wapnia oraz u osób w podeszłym wieku.
bisfosfonian, dysfagia, hipokalcemia, kwas ryzedronowy, leczenie objawowe, lek zobojętniający sok żołądkowy, objaw żołądkowo-jelitowy, parestezja, płukanie żołądka, Risendros 35, skurcz mięśniowy, sód ryzedronianu, stężenie wapnia w surowicy, tężyczka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca