brak miesiączki
Brak miesiączki (amenorrhea) to stan, w którym kobieta nie miesiączkuje. Rozróżnia się amenorrheę pierwotną, gdy miesiączka nie wystąpiła do 16. roku życia, oraz wtórną, gdy miesiączkowanie ustało na co najmniej trzy kolejne cykle lub sześć miesięcy u kobiety, która wcześniej miesiączkowała regularnie.
Przyczyny braku miesiączki są zróżnicowane i obejmują: ciążę, karmienie piersią, zaburzenia hormonalne (w tym dysfunkcje podwzgórza, przysadki, tarczycy, nadnerczy lub jajników), zespół policystycznych jajników, przedwczesne wygaśnięcie czynności jajników, znaczną utratę masy ciała, intensywny wysiłek fizyczny, stres, zaburzenia odżywiania oraz stosowanie niektórych leków.
Diagnostyka braku miesiączki powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne i obrazowe. Podstawowe badania to test ciążowy, oznaczenie poziomu FSH, LH, estradiolu, prolaktyny, TSH, oraz w wybranych przypadkach wykonanie USG narządów miednicy mniejszej i badania kariotypu.
Leczenie amenorrhei zależy od jej przyczyny i może obejmować modyfikację stylu życia, leczenie chorób współistniejących, terapię hormonalną lub chirurgiczną. Istotne jest szybkie wdrożenie diagnostyki i terapii, szczególnie u młodych kobiet, gdyż długotrwały brak miesiączki może prowadzić do osteoporozy oraz problemów z płodnością.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperidone Grindeks 6 mg
Risperidone Grindeks (rysperydon) jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy oraz bezsenność. Objawy pozapiramidowe, takie jak parkinsonizm, akatyzja, dystonia i dyskineza, wykazują zależność od dawki i wymagają regularnej oceny neurologicznej. Szczególnie istotne jest monitorowanie ryzyka złośliwego zespołu neuroleptycznego, hiperprolaktynemii (objawy: ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, mlekotok), oraz zaburzeń metabolicznych, w tym zwiększenia masy ciała (18% pacjentów doświadczyło wzrostu masy ciała ≥7% w porównaniu do 9% w grupie placebo) i ryzyka cukrzycy (0,43% w badaniach klinicznych). Rysperydon może także wydłużać odstęp QT w EKG, co niesie ryzyko poważnych arytmii, takich jak torsade de pointes, a także powodować zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym tachykardię i nadciśnienie.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykinezja, brak miesiączki, cukrzyca, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, dysfagia, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, jaskra, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, objawy pozapiramidowe, obrzęk obwodowy, paliperydon, parkinsonizm, przemijający napad niedokrwienny, rysperydon, sedacja, tachykardia, tachykardia komorowa, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia miesiączkowania, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica żył głębokich, zapalenie płuc, zapalenie żołądka, zatorowość płucna, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Masultab 200 mg
Amisulpryd, substancja czynna leku Masultab dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg oraz 400 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się objawy pozapiramidowe, takie jak drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokinezja, akatyzja i dyskineza, a także ostra dystonia i senność. Rzadko występuje złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie zagrażający życiu. W układzie sercowo-naczyniowym często pojawia się niedociśnienie tętnicze, a rzadziej poważne zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Hiperprolaktynemia jest częstym działaniem niepożądanym, mogącym prowadzić do mlekotoku, zatrzymania miesiączki, ginekomastii i zaburzeń erekcji. Niezbyt często obserwuje się zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia), leukopenię, neutropenię, reakcje alergiczne oraz zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, lęk i pobudzenie.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, brak miesiączki, częstoskurcz komorowy, dyskineza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokinezja, hiponatremia, incydent zakrzepowo-zatorowy, kręcz szyi, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nadmierne ślinienie, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, ostra dystonia, pokrzywka, późna dyskineza, prolaktynoma, reakcja alergiczna, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia erekcji, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia u noworodka, zespół SIADH, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xancodal 40 mg
Oksykodon, będący głównym składnikiem aktywnym leku Xancodal w dawce 40 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejszym jest depresja oddechowa, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do bardzo często występujących należą nudności, zaparcia, senność, uspokojenie, zawroty głowy, ból głowy oraz świąd. Często obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (lęk, splątanie, depresja), układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej) oraz reakcje skórne (wysypka, nadmierne pocenie się). Niezbyt często pojawiają się reakcje nadwrażliwości, drgawki, zaburzenia widzenia i słuchu, tachykardia, kołatanie serca, a także zaburzenia psychiczne, w tym uzależnienie od leku.
bezsenność, ból brzucha, brak miesiączki, czkawka, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, duszność, dysfonia, dyzuria, hiperalgezja, hipogonadyzm, kołatanie serca, kolka żółciowa, krwawienie z dziąseł, migrena, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, niepamięć, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk obwodowy, odwodnienie, oksykodon, opryszczka, parestezja, pokrzywka, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, senność, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tolerancja leku, uzależnienie od leku, zaburzenie połykania, zaburzenie postrzegania, zaburzenie słuchu, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzwodu, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaparcie, zastój żółci, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół centralnego bezdechu sennego, zespół odstawienia, zespół z odstawienia u noworodka, zmniejszony apetyt, zwężenie źrenic, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Leukeran 2 mg
Chlorambucyl, substancja czynna leku Leukeran, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu krwiotwórczego. Mielosupresja manifestuje się leukopenią, neutropenią, małopłytkowością, pancytopenią oraz niedokrwistością, zwykle odwracalną po wczesnym odstawieniu leku. W rzadkich przypadkach może dojść do nieodwracalnej niewydolności szpiku kostnego. Długotrwała terapia chlorambucylem wiąże się z ryzykiem rozwoju wtórnych nowotworów hematologicznych, zwłaszcza ostrej białaczki i zespołu mielodysplastycznego. Ponadto, często obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka oraz owrzodzenia jamy ustnej. Rzadziej występują reakcje skórne, w tym wysypka, która może przejść w zespół Stevensa-Johnsona lub martwicę toksyczno-rozpływną naskórka.
azoospermia, białaczka, biegunka, brak miesiączki, chlorambucyl, hepatotoksyczność, jałowe zapalenie pęcherza moczowego, lek cytostatyczny, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mielosupresja, napad padaczkowy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność szpiku kostnego, nudności, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, przewlekła białaczka limfatyczna, śródmiąższowe włóknienie płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, wtórny nowotwór hematologiczny, wymioty, zaburzenie motoryczne, zespół mielodysplastyczny, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Decapeptyl Depot 3,75 mg
Profil bezpieczeństwa Decapeptyl Depot (3,75 mg tryptoreliny) opiera się na danych z badań klinicznych i monitoringu po wprowadzeniu do obrotu. U mężczyzn najczęstsze działania niepożądane wynikają z farmakologicznego efektu agonisty GnRH, obejmując zaburzenia wzwodu (44%), uderzenia gorąca (41%) oraz utratę popędu płciowego (40%). Początkowy wzrost testosteronu może wywołać tumor flare u ≤5% pacjentów, manifestujący się nasileniem objawów układu moczowego (<2%) i bólem przerzutów (5%), ustępującym w 1-2 tygodnie. Rzadko obserwuje się niedrożność cewki moczowej lub ucisk przerzutów na rdzeń kręgowy. Długotrwała terapia wiąże się z utratą masy kostnej, potencjalnie prowadzącą do osteoporozy, z odwracalnym zmniejszeniem masy istoty gąbczastej kości w ciągu 6-9 miesięcy po zakończeniu leczenia. Reakcje anafilaktyczne są bardzo rzadkie. U kobiet działania niepożądane wynikają głównie ze spadku estrogenów i obejmują uderzenia gorąca (60%), ból głowy (20%), suchość pochwy (19%) oraz depresję (4%). Początkowo może wystąpić zaostrzenie objawów endometriozy (≥10%) i różne typy krwawień z dróg rodnych w pierwszym miesiącu terapii. Podobnie jak u mężczyzn, obserwuje się odwracalną utratę masy kostnej.
agonista GnRH, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, dyspareunia, endometrioza, estradiol, ginekomastia, hiperandrogenizm, krwawienie międzymiesiączkowe, nadwrażliwość, niedrożność cewki moczowej, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, parestezja, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, suchość pochwy, supresja hormonalna, testosteron, tryptorelina, tumor flare, ucisk rdzenia kręgowego, uderzenie gorąca, utrata masy kostnej, zaburzenie wzwodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lemena 75 mcg
Lek Lemena zawiera 75 mikrogramów dezogestrelu i jest doustnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym wyłącznie progestagen. Dominującym działaniem niepożądanym są nieregularne krwawienia miesięczne, występujące u około 50% pacjentek, wynikające z mechanizmu hamowania owulacji z efektywnością bliską 100%. Zaburzenia krwawień obejmują zwiększenie częstotliwości u 20-30% pacjentek, zmniejszenie lub brak krwawień u kolejnych 20%, a także przedłużające się krwawienia z pochwy. Po kilku miesiącach stosowania częstotliwość krwawień zwykle się zmniejsza. Inne często zgłaszane działania niepożądane (występujące u >2,5% pacjentek) to trądzik, zmiany nastroju, ból piersi, nudności oraz zwiększenie masy ciała. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania: często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100) oraz rzadko (>1/10 000 do <1/1000).
ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, ciąża pozamaciczna, dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, hamowanie owulacji, krwawienie z pochwy, łysienie, nastrój depresyjny, nieregularne krwawienie miesiączkowe, nieregularne miesiączkowanie, nietolerancja szkieł kontaktowych, nowotwór wątroby, nowotwór zależny od hormonów, nudności, obniżony popęd płciowy, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, pokrzywka, progestagen, rak piersi, rumień guzowaty, torbiel jajnika, trądzik, wydzielina z piersi, wymioty, wysypka, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakażenie pochwy, zmęczenie, zmiana nastroju, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Misyo 10 mg/ml
Metadon, podobnie jak inne opioidy, wywołuje liczne działania niepożądane, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i przy zmianach dawkowania. Najczęstsze objawy to nudności i wymioty, występujące u około 20% pacjentów ambulatoryjnych, oraz zaparcia, które mogą utrzymywać się podczas długotrwałego stosowania. Do poważnych działań należą depresja oddechowa, mogąca prowadzić do bezdechu i zatrzymania akcji serca, szczególnie przy wysokich dawkach, oraz zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia, wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Metadon może także powodować retencję płynów, hipokaliemię, hipomagnezemię, hipoglikemię, a także zaburzenia psychiczne – od euforii i halucynacji po dysforię, bezsenność i rozwój uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu.
astenia, bezsenność, bolesne miesiączkowanie, bradykardia, brak miesiączki, depresja oddechowa, dysforia, dyskineza dróg żółciowych, działanie antydiuretyczne, euforia, halucynacja, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotermia, jadłowstręt, kołatanie serca, mlekotok, nadmierna potliwość, nadmierne pocenie, niedociśnienie, nudności i wymioty, obrzęk płuc, opioid, podwyższone stężenie prolaktyny, pokrzywka, pokrzywka krwotoczna, retencja płynów, suchość jamy ustnej, suchość oczu, torsade de pointes, trombocytopenia, utrata słuchu, uzależnienie, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaostrzenie astmy, zapalenie języka, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, zmniejszenie libido, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olamide 10 mg
Metoklopramid, substancja czynna preparatu Olamide w dawce 10 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego, w tym bardzo często senność (>10% pacjentów) oraz często występujące zaburzenia pozapiramidowe, takie jak parkinsonizm i akatyzja, szczególnie u dzieci, młodych dorosłych oraz przy przekroczeniu dawki. Niezbyt często pojawiają się dystonia, dyskineza i obniżony poziom świadomości, a rzadko drgawki, zwłaszcza u pacjentów z padaczką. Z nieznaną częstością mogą wystąpić dyskineza późna oraz złośliwy zespół neuroleptyczny. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się niezbyt często bradykardię, a z nieznaną częstością poważne zaburzenia rytmu, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, szczególnie po podaniu dożylnym. Często występuje niedociśnienie tętnicze, a rzadziej reakcje anafilaktyczne, wstrząs oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak methemoglobinemia i sulfhemoglobinemia.
akatyzja, astenia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, brak miesiączki, depresja, dezorientacja, drgawki, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, guz chromochłonny, hiperprolaktynemia, methemoglobinemia, metoklopramid, mlekotok, myśli samobójcze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, omamy, omdlenie, ostre nadciśnienie tętnicze, padaczka, parkinsonizm, reakcja anafilaktyczna, senność, splątanie, sulfhemoglobinemia, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycodone Polpharma 10 mg/ml
Oxycodone Polpharma (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji) jako pełny agonista receptorów opioidowych charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Bardzo często (≥1/10) występują senność, zawroty głowy, ból głowy oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia, nudności, wymioty i świąd. Zaparciom można zapobiegać stosując środki przeczyszczające, a w przypadku uciążliwych nudności lub wymiotów zaleca się leczenie przeciwwymiotne. Często obserwuje się także ból brzucha, biegunkę, suchość w ustach i niestrawność. W zakresie układu nerwowego często pojawiają się stany lękowe, splątanie, depresja, bezsenność, nerwowość, zaburzenia myślenia i koszmary senne, a także drżenie, letarg i sedacja. Niezbyt często mogą wystąpić amnezja, drgawki, mimowolne skurcze mięśni, parestezje oraz hiperalgezja. W obrębie układu oddechowego często obserwuje się duszność, skurcz oskrzeli i osłabienie odruchu kaszlowego, a niezbyt często depresję oddechową i czkawkę.
amnezja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, brak miesiączki, cholestaza, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, duszność, dysfagia, hiperalgezja, hipertonia, hipogonadyzm, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmary senne, letarg, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niestrawność, obrzęk obwodowy, odwodnienie, oksykodon, omamy, osłabienie odruchu kaszlowego, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sedacja, senność, skurcz moczowodu, skurcz oskrzeli, splątanie, stan lękowy, suchość w ustach, świąd, tolerancja na lek, utrata apetytu, uzależnienie od leków, wysypka, zaburzenia widzenia, zaburzenia wzwodu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie żołądka, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xanconalon 40 mg + 20 mg
Xanconalon to lek zawierający oksykodon chlorowodorek (40 mg) oraz nalokson chlorowodorek (20 mg) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w terapii bólu. Profil działań niepożądanych jest szeroki i obejmuje zaburzenia wielu układów, z dominującymi objawami ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność), psychicznego (bezsenność), żołądkowo-jelitowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej), naczyniowego (uderzenia gorąca), skóry (świąd) oraz ogólnego (osłabienie, zmęczenie). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane, takie jak depresja oddechowa, reakcje anafilaktyczne, ileus oraz drgawki, które wymagają natychmiastowej interwencji. Występuje także ryzyko uzależnienia, tolerancji oraz zespołu odstawienia, w tym u noworodków, których matki stosowały lek w ciąży.
bezsenność, brak miesiączki, depresja oddechowa, dławica piersiowa, drgawka, dysfonia, dyzuria, hipogonadyzm, ileus, kołatanie serca, kolka żółciowa, krwawienie z dziąseł, migrena, nadwrażliwość, naloksonu chlorowodorek, nastrój euforyczny, niedoczulica, niedrożność jelit, obrzęk obwodowy, odwodnienie, oksykodonu chlorowodorek, omam, opioid, opryszczka, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, splątanie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tolerancja leku, uderzenie gorąca, uzależnienie od leku, zaburzenie postrzegania, zahamowanie odruchu kaszlowego, zastój żółci, zatrzymanie moczu, zawrót głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół z odstawienia, zespół z odstawienia u noworodka, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Kolchicyna – Działania niepożądane
Kolchicyna, stosowana głównie w leczeniu dny moczanowej, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący różne układy i narządy. Najczęstsze objawy dotyczą układu żołądkowo-jelitowego, w tym nudności (≥1/10), biegunki (≥1/100 do <1/10, zwykle w pierwszej dobie), wymiotów, bólów i skurczów brzucha (≥1/100 do <1/10). Poważne działania niepożądane obejmują hematologiczne zaburzenia, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, agranulocytoza (≥1/10 000 do <1/1000), niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia (≥1/1000 do <1/100), neutropenia, trombocytopenia i leukopenia. Neurologiczne powikłania to zapalenie nerwów obwodowych i neuropatie, a mięśniowo-szkieletowe – miopatia, rabdomioliza (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek stosujących statyny), osłabienie siły mięśniowej i podwyższenie CPK (≥1/1000 do <1/100). Działania skórne obejmują łysienie (≥1/1000 do <1/100), wysypki i pokrzywkę (≥1/10 000 do <1/1000). Kolchicyna może również powodować uszkodzenie nerek i hepatotoksyczność, manifestujące się podwyższonymi wartościami AST i ALT (≥1/1000 do <1/100).
agranulocytoza, anemia hemolityczna, azoospermia, biegunka, ból mięśni, brak miesiączki, dna moczanowa, dysmenorrhea, działania niepożądane kolchicyny, granulocytopenia, hepatotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, mielosupresja, miopatia, miotonia, neuromiopatia, neuropatia, neuropatia czuciowo-ruchowa, neutropenia, niedobór witaminy B12, niedokrwistość aplastyczna, nudności, oligospermia, pancytopenia, plamica, podwyższenie CPK, podwyższone ALT, podwyższone AST, pokrzywka, rabdomioliza, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, trombocytopenia, trombocytoza, uszkodzenie nerek, wymioty, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie nerwów obwodowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Slinda 4 mg
Produkt leczniczy Slinda zawierający 4 mg drospirenonu wykazuje w badaniach klinicznych, obejmujących 2700 kobiet przez ponad 9 cykli leczenia, najczęstsze działania niepożądane takie jak trądzik (3,8%), krwotok maciczny (2,9%), ból głowy (2,7%) oraz ból piersi (2,2%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu rozrodczego, w tym dyskomfort piersi, krwotoki maciczne i z dróg rodnych, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki oraz inne zaburzenia miesiączkowania. Ponadto, obserwuje się zaburzenia metaboliczne, takie jak zaburzenia apetytu (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadką hiperkaliemię (≥1/10 000 do <1/1000), co jest istotne ze względu na właściwości drospirenonu jako antagonisty aldosteronu.
amenorrhea, antagonista aldosteronu, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, depresja, drospirenon, dysmenorrhea, dysplazja szyjki macicy, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, krwotok maciczny, mięśniak macicy, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nudność, objaw lękowy, podwyższone aminotransferazy, suchość pochwy, torbiel jajnika, trądzik, wydzielina z pochwy, wymioty, wypadanie włosów, zaburzenie libido, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie nastroju, zakażenie pochwy, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linefor 25 mg
Program badań klinicznych pregabaliny objął ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Profil bezpieczeństwa wskazuje, że większość działań niepożądanych miała łagodne lub umiarkowane nasilenie. Odsetek odstawień z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie pregabaliny i 5% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność, które również stanowiły główną przyczynę przerwania terapii. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony OUN. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania, obejmując zaburzenia neurologiczne, psychiczne, okulistyczne, metaboliczne, żołądkowo-jelitowe, wątrobowe, skórne, sercowe, naczyniowe, oddechowe, mięśniowo-szkieletowe, rozrodcze, ogólne, hematologiczne, immunologiczne, ucha i błędnika oraz nerek i dróg moczowych. Szczególną uwagę zwraca się na ryzyko uzależnienia, objawy odstawienia oraz konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
anorgazmia, arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bolesne miesiączkowanie, bradykardia zatokowa, brak miesiączki, depersonalizacja, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, drżenie, drżenie zamiarowe, dyskineza, działanie niepożądane OUN, ginekomastia, hipoglikemia, jaskra, jaskrawe widzenie, letarg, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy częściowy, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niedowidzenie, nieostre widzenie, niepokój ruchowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omam, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, tachykardia, tachykardia zatokowa, toksyczna nekroliza naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata pola widzenia, uzależnienie od leku, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, wysypka grudkowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie pamięci, zaburzenie połykania, zaburzenie równowagi, zachowanie samobójcze, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zawrót głowy położeniowy, zespół parkinsonowski, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluanxol Depot 20 mg/ml
Fluanxol Depot zawiera dekanonian cis(Z)-flupentyksolu (20 mg/ml) i wykazuje działania niepożądane typowe dla neuroleptyków, z zależnością nasilenia od dawki oraz największą częstością występowania w początkowej fazie terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia pozapiramidowe, które najczęściej pojawiają się na początku leczenia i można je kontrolować przez redukcję dawki lub stosowanie leków przeciwparkinsonowskich, jednak ich profilaktyczne stosowanie nie jest zalecane. Dyskinezy późne mogą się nasilać pod wpływem leków przeciwparkinsonowskich, co wymaga zmniejszenia dawki lub odstawienia leku. W przypadku uporczywej akatyzji wskazane jest zastosowanie benzodiazepin lub propranololu. Do często obserwowanych działań należą m.in. senność, akatyzja, hiperkinezja, tachykardia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia oddawania moczu, a także zaburzenia psychiczne takie jak bezsenność, depresja i pobudzenie.
agranulocytoza, akatyzja, brak miesiączki, częstoskurcz komorowy, dekanonian flupentyksolu, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkinezja, hiperprolaktynemia, hipokinezja, kołatanie serca, lek przeciwparkinsonowski, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, neutropenia, parestezja, parkinsonizm, pochodna benzodiazepiny, propranolol, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie akomodacji, zaburzenie tolerancji glukozy, zespół odstawienia leku, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zatorowo-zakrzepowa - Leksykon chorób i schorzeń
Agenezja pochwy – Diagnostyka i diagnoza
Agenezja pochwy, występująca z częstością około 1:4000-5000 urodzeń żeńskich, jest rzadką wrodzoną wadą rozwojową charakteryzującą się brakiem lub niedorozwojem pochwy, najczęściej w przebiegu zespołu Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera (MRKH). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz badaniach laboratoryjnych i obrazowych. Kluczowe jest różnicowanie agenezji pochwy z innymi przyczynami pierwotnego braku miesiączki, takimi jak zarośnięcie błony dziewiczej czy zespół niewrażliwości na androgeny. Profil hormonalny (FSH, estradiol, testosteron, prolaktyna) zwykle pozostaje w normie, a kariotyp pacjentek z MRKH to 46,XX. USG miednicy i nerek stanowi badanie pierwszego rzutu, natomiast MRI jest złotym standardem, umożliwiającym dokładną ocenę anatomii narządów miednicy, obecności szczątkowych struktur przewodów Müllera oraz współistniejących wad układu moczowego i kostnego, które występują u około 53% pacjentek.
aberracja chromosomowa, agenezja nerki, agenezja pochwy, aplazja przewodów Müllera, brak miesiączki, diagnostyka różnicowa, drugorzędowe cechy płciowe, endometrioza, estradiol, hiperprolaktynemia, histerosalpingografia, hormon folikulotropowy, kariotyp, laparoskopia, macica jednorożna, nerka podkowiasta, pierwotny brak miesiączkowania, prolaktyna, przegroda pochwowa, rezonans magnetyczny, testosteron, ultrasonografia, ultrasonografia trójwymiarowa, zarośnięcie błony dziewiczej, zespół Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera, zespół MRKH, zespół niewrażliwości na androgeny, zespół Turnera - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clopixol-Depot 200 mg
Clopixol Depot zawierający dekanonian zuklopentyksolu (200 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży, zwłaszcza w III trymestrze, ze względu na ryzyko wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych (hipertonia, drżenie), odstawiennych, neurologicznych, metabolicznych oraz zaburzeń układu oddechowego i problemów z karmieniem. Decyzja o podaniu leku w ciąży powinna być oparta na indywidualnej analizie bilansu korzyści i ryzyka. Po porodzie konieczne jest monitorowanie stanu noworodka oraz poinformowanie zespołu położniczego i neonatologicznego o ekspozycji na lek. Zuklopentyksol przenika do mleka matki w stężeniu poniżej 1% dawki matki (mg/kg), co pozwala na kontynuację karmienia piersią przy jednoczesnej obserwacji niemowlęcia w pierwszych 4 tygodniach życia pod kątem działań niepożądanych.
brak miesiączki, dekanonian zuklopentyksolu, działanie niepożądane, ekspozycja płodu, hiperprolaktynemia, hipertonia, karmienie piersią, lek przeciwpsychotyczny, lek w ciąży, mlekotok, monitorowanie medyczne, objaw odstawienia, objaw pozapiramidowy, roztwór do wstrzykiwań, trudność w przyjmowaniu pokarmu, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie erekcji, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Chlormadynon octan – Działania niepożądane
Chlormadynon octan, syntetyczny progestagen stosowany w połączeniu z 0,03 mg etynyloestradiolu w doustnych środkach antykoncepcyjnych (np. Madinette, Symbella), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych. Najczęściej (>20%) obserwuje się krwawienia śródcykliczne i plamienia, ból głowy oraz dyskomfort w piersiach, które zwykle ustępują przy kontynuacji terapii. Inne działania niepożądane o różnej częstości obejmują infekcje pochwy (kandydoza), zaburzenia nastroju (depresja, nerwowość), zawroty głowy, nudności, trądzik, upławy, zmęczenie oraz łagodne zmiany w piersiach (gruczolako-włókniaki). Rzadziej występują reakcje alergiczne, zmiany lipidów (hipertrójglicerydemia), migrena, zaburzenia widzenia, nadciśnienie tętnicze, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa oraz nowotwory wątroby (zarówno łagodne, jak i złośliwe).
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, chlormadynon octan, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zakrzepowo-zatorowa, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, gruczolako-włókniak piersi, hipertrójglicerydemia, induktor enzymatyczny, kandydoza pochwy, krwawienie do jamy brzusznej, krwawienie śródcykliczne, krwotok miesiączkowy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nastrój depresyjny, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja soczewek kontaktowych, nowotwór piersi, nowotwór szyjki macicy, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, plamienie, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, syntetyczny progestagen, trądzik, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia wątrobowe, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył, zapalenie pochwy, zapalenie spojówek, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmniejszenie libido - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Norprolac 25 mcg; 50 mcg
Chinagolid, substancja czynna Norprolacu, jest selektywnym agonistą receptora dopaminowego D2 oraz inhibitorem wydzielania prolaktyny, nie należącym do grupy ergolin ani sporyszu (kod ATC: G02CB04). Jego mechanizm działania opiera się na silnym hamowaniu sekrecji prolaktyny przez przedni płat przysadki, bez wpływu na inne hormony przysadkowe, co zapewnia zachowanie ich fizjologicznych stężeń. Klinicznie potwierdzono skuteczność Norprolacu w leczeniu hiperprolaktynemii oraz jej objawów, takich jak mlekotok, skąpe miesiączki, brak miesiączki, niepłodność hormonalna oraz obniżone libido. U niektórych pacjentów obserwowano krótkotrwałe, niewielkie wzrosty stężenia hormonu wzrostu, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań.
amenorrhea, brak miesiączki, chinagolid, chinagolid chlorowodorek, ergolina, hamowanie wydzielania prolaktyny, hiperprolaktynemia, hormon wzrostu, inhibitor wydzielania prolaktyny, laktoza jednowodna, libido, mlekotok, niepłodność, nietolerancja laktozy, obniżone libido, prolaktyna, przedni płat przysadki, receptor dopaminowy, skąpe miesiączki, sporysz - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół turnera – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół Turnera (TS) to monosomia chromosomu X, występująca u około 1 na 2000-2500 żywo urodzonych dziewczynek, charakteryzująca się niskim wzrostem, hipogonadyzmem hipogonadotropowym i brakiem dojrzewania płciowego bez terapii hormonalnej. Diagnostyka powinna być rozważona u dziewcząt z niskim wzrostem lub pierwotnym brakiem miesiączki. Standardem leczenia jest terapia hormonem wzrostu (GH) rozpoczynana optymalnie w wieku 4-5 lat, podawana codziennie podskórnie, oraz terapia estrogenowa inicjowana około 12-13 roku życia w celu indukcji wtórnych cech płciowych i profilaktyki osteoporozy. Monitorowanie pacjentek obejmuje regularne pomiary wzrostu, ocenę funkcji sercowo-naczyniowej (w tym echokardiogram co 3-5 lat), badania nerek, słuchu (co 1-3 lata), funkcji tarczycy, enzymów wątrobowych, glukozy na czczo (co 1-2 lata) oraz densytometrię kości co 3-5 lat. Szczególną uwagę zwraca się na ryzyko nadciśnienia, chorób autoimmunologicznych, osteoporozy oraz problemów psychospołecznych, które wymagają interdyscyplinarnego podejścia i wsparcia psychologicznego.
brak miesiączki, celiakia, choroba autoimmunologiczna, choroba Gravesa, choroba Hashimoto, choroba serca, chromosom X, ciśnienie krwi, cukrzyca, duszność, echokardiogram, enzymy wątrobowe, gęstość mineralna kości, guz jajnika, hormon wzrostu, infekcja dróg moczowych, nadciśnienie tętnicze, niepłodność, niewydolność jajników, obrzęk limfatyczny, osteoporoza, rozwarstwienie aorty, terapia hormonalna, utrata słuchu, wada zgryzu, wtórne cechy płciowe, zapalenie ucha środkowego, zespół Turnera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esotkaleno 10 mg
Preparat Esotkaleno, zawierający prednizon, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od dawki i czasu terapii. W terapii substytucyjnej, stosując dawki fizjologiczne, ryzyko działań niepożądanych jest minimalne, natomiast w farmakoterapii wysokimi dawkami i długotrwałym leczeniu obserwuje się szeroki zakres powikłań obejmujących niemal wszystkie układy. Prednizon wywołuje immunosupresję, zwiększając podatność na zakażenia (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze) oraz maskując ich objawy, co utrudnia diagnostykę. W hematologii obserwuje się leukocytozę, limfopenię, eozynopenię i policytemię. Możliwe są reakcje alergiczne od łagodnych wysypek po ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca i zapaścią. Długotrwałe stosowanie prowadzi do niedoczynności kory nadnerczy i zespołu Cushinga (m.in. twarz księżycowata, otyłość tułowia, hiperwolemia). Zaburzenia metaboliczne obejmują zatrzymanie sodu, hipokaliemię, zmniejszoną tolerancję glukozy, cukrzycę, hipercholesterolemię i hipertriglicerydemię. Psychiczne efekty uboczne to depresja, euforia, mania, psychozy, omamy i myśli samobójcze. Neurologicznie mogą wystąpić objawy rzekomego guza mózgu oraz nasilenie padaczki.
aseptyczna martwica kości, ból mięśniowo-stawowy, bradykardia, brak miesiączki, chwiejność emocjonalna, cukrzyca, depresja, drażliwość, działanie immunosupresyjne, eozynopenia, euforia, glikokortykosteroid, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, impotencja, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, mania, maskowanie objawów infekcji, miażdżyca, miopatia, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, niepokój, omam, opóźnione gojenie ran, osteoporoza, padaczka, policytemia, psychoza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, teleangiektazja, terapia substytucyjna, trądzik steroidowy, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka, wybroczyna, zaburzenie snu, zaćma, zakrzepica, zanik mięśni, zanik skóry, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zerwanie ścięgna, zespół Cushinga - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clopixol-Acuphase 50 mg
Octan zuklopentyksolu (Clopixol Acuphase, 50 mg/ml) jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w III trymestrze, ze względu na ryzyko wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych (drżenie, hipertonia, zaburzenia ruchowe) oraz zespołu odstawienia, które mogą manifestować się pobudzeniem, sennością, zaburzeniami oddechowymi i problemami z karmieniem. Decyzja o zastosowaniu leku w ciąży powinna być indywidualna, po ocenie korzyści i ryzyka. Po porodzie konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu noworodka. W badaniach na zwierzętach wykazano potencjalnie szkodliwy wpływ na reprodukcję, co dodatkowo uzasadnia ostrożność w stosowaniu u kobiet ciężarnych.
amenorrhea, brak miesiączki, drżenie, galaktorrhea, hiperprolaktynemia, hipertonia, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, napięcie mięśniowe, niewydolność oddechowa, objaw odstawienia, objaw pozapiramidowy, octan zuklopentyksolu, pobudzenie, senność, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie wzwodu, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperidone Grindeks 4 mg
Risperidone Grindeks, zawierający rysperydon w dawkach od 0,5 mg do 6 mg, jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy oraz bezsenność, z wyraźną zależnością dawki w przypadku parkinsonizmu i akatyzji. Szczególnie istotne są poważne powikłania neurologiczne, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny oraz objawy pozapiramidowe (dystonia, akatyzja, drżenia). Rysperydon może powodować istotny przyrost masy ciała (≥7% u 18% pacjentów ze schizofrenią) oraz hiperglikemię i ryzyko rozwoju cukrzycy (0,43% przypadków). Ponadto, lek często indukuje hiperprolaktynemię, prowadzącą do zaburzeń endokrynologicznych i seksualnych. Wśród działań niepożądanych kardiologicznych należy zwrócić uwagę na ryzyko wydłużenia odstępu QT, arytmii komorowych oraz zdarzeń nagłych, co wymaga monitorowania EKG, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykinezja, brak miesiączki, cukrzyca, drżenie, dysfagia, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, jaskra, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, migotanie komór, miotonia, mlekotok, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, nietrzymanie stolca, objawy pozapiramidowe, opistotonus, parkinsonizm, pleurototonus, polidypsja, przyrost masy ciała, rabdomioliza, rysperydon, sedacja, szczękościsk, tachykardia komorowa, toksyczna rozpływna martwica naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół odstawienia leku, zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej, złe samopoczucie, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orizon 1 mg/ml
Lek Orizon w postaci roztworu doustnego zawierający 1 mg/ml rysperydonu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane (≥1/10) są zaburzenia neurologiczne, takie jak parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność. Parkinsonizm i akatyzja wykazują zależność od dawki, co sugeruje konieczność dostosowania dawkowania w celu minimalizacji tych objawów. Hiperprolaktynemia, występująca często, może prowadzić do klinicznych objawów endokrynologicznych, takich jak ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, mlekotok czy zaburzenia płodności. Ponadto, rysperydon może wywoływać poważne, choć rzadkie działania niepożądane, w tym złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytozę, napady drgawkowe oraz reakcje anafilaktyczne.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykinezja, brak miesiączki, cukrzyca, cukrzycowa kwasica ketonowa, dyskineza późna, dystonia, działanie niepożądane, farmakoterapia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hormon antydiuretyczny, jaskra, katatonia, leukopenia, mania, migotanie przedsionków, mlekotok, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, parkinsonizm, polidypsja, profil lipidowy, reakcja anafilaktyczna, sedacja, somnambulizm, śpiączka cukrzycowa, stan splątania, trombocytopenia, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levomine mini 20 mcg + 100 mcg
Levomine mini, zawierający 20 µg etynyloestradiolu i 100 µg lewonorgestrelu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z aktywną lub przebytą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (VTE), w tym zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną, a także u osób z dziedzicznymi lub nabytymi predyspozycjami do VTE (np. mutacja czynnika V Leiden, niedobory antytrombiny III, białka C lub S). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentek z tętniczymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi, chorobami naczyń mózgowych (udar, TIA), migreną z ogniskowymi objawami neurologicznymi, ciężkimi chorobami wątroby, nowotworami zależnymi od hormonów płciowych oraz w przypadku niewyjaśnionych krwawień z pochwy lub braku miesiączki. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie Levomine mini z niektórymi lekami przeciwwirusowymi (np. ombitaswir, glekaprewir, sofosbuwir) oraz u pacjentek z nadwrażliwością na składniki preparatu, który zawiera 35,56 mg laktozy na tabletkę.
antykoagulant toczniowy, brak miesiączki, cholestaza, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, dławica piersiowa, doustny środek antykoncepcyjny, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, hiperhomocysteinemia, krwawienie z pochwy, lewonorgestrel, migrena z objawami ogniskowymi, mutacja czynnika V Leiden, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, nowotwór narządów płciowych, nowotwór piersi, nowotwór wątroby, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający atak niedokrwienny, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka ciążowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Hirsutyzm – Objawy
Hirsutyzm to kliniczny stan charakteryzujący się nadmiernym wzrostem ciemnych, grubych włosów u kobiet w lokalizacjach typowych dla męskiego owłosienia, takich jak górna warga, broda, klatka piersiowa, plecy, brzuch oraz wewnętrzna powierzchnia ud. Występuje u 5-10% kobiet w wieku rozrodczym, z wyższą częstością w populacjach bliskowschodnich, południowoazjatyckich i śródziemnomorskich. Nasilenie hirsutyzmu ocenia się za pomocą zmodyfikowanej skali Ferrimana-Gallweya, gdzie wynik >7 wskazuje na patologię, a nasilenie klasyfikuje się jako łagodne (<15 pkt), umiarkowane (15-25 pkt) lub ciężkie (>25 pkt). Hirsutyzm może współistnieć z objawami wirylizacji (np. pogłębienie głosu, łysienie typu męskiego, powiększenie łechtaczki), co wymaga pilnej diagnostyki w kierunku zaburzeń hormonalnych lub guzów wydzielających androgeny. Towarzyszące objawy, takie jak nieregularne miesiączki, insulinooporność, otyłość brzuszna czy acanthosis nigricans, mogą wskazywać na zespół policystycznych jajników (PCOS) lub inne endokrynopatie, w tym zespół Cushinga.
acanthosis nigricans, brak miesiączki, choroby sercowo-naczyniowe, cukrzyca, cukrzyca typu 2, depresja, dyslipidemia, hirsutyzm, hirsutyzm idiopatyczny, hirsutyzm pomenopauzalny, insulinooporność, łysienie androgenowe, mieszek włosowy, nadciśnienie tętnicze, nadmierne owłosienie, niepłodność, nieregularne miesiączki, osteoporoza, przerost łechtaczki, skala Ferrimana-Gallweya, trądzik, wirylizacja, zaburzenia hormonalne, zespół Cushinga, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symbella 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Symbella, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg chlormadynonu octanu, wykazuje działania niepożądane obserwowane u ponad 20% pacjentek, w tym krwawienia śródcykliczne, plamienie, ból głowy oraz dyskomfort w piersiach. W badaniach klinicznych obejmujących 1629 kobiet najczęściej zgłaszano bóle głowy, zawroty, migreny, zaburzenia widzenia, nudności, wymioty, trądzik, zmiany pigmentacji skóry, uczucie ciężkości mięśniowo-szkieletowe oraz objawy ze strony układu rozrodczego, takie jak bolesne miesiączkowanie, upławy, mlekotok i powiększenie piersi. Dodatkowo odnotowano ryzyko nadciśnienia tętniczego, żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz tętniczych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentek z czynnikami ryzyka.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, chlormadynon octan, choroba Leśniowskiego-Crohna, dyskomfort w piersiach, etynyloestradiol, gruczolako-włókniak piersi, hipertrójglicerydemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, kandydoza narządów rodnych, krwawienie śródcykliczne, krwotok miesiączkowy, łagodny nowotwór wątroby, łuszczyca, łysienie, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nagła utrata słuchu, nastrój depresyjny, niedociśnienie tętnicze, nowotwór piersi, nowotwór szyjki macicy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, plamienie, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rumień, rumień guzowaty, świąd, szum w uszach, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, trądzik, udar mózgu, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wyprysk, zaburzenie dróg żółciowych, zaburzenie widzenia, zakrzepica żylna, zapalenie pochwy, zapalenie spojówek, zapaść sercowo-naczyniowa, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego, złośliwy nowotwór wątroby, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fenactil 25 mg/ml
Chloropromazyna, zawarta w preparacie Fenactil (5 mg/ml i 25 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami neurologicznymi. Najczęściej obserwuje się ostre dystonie i dyskinezy, szczególnie u dzieci i młodzieży, pojawiające się w ciągu pierwszych 4 dni leczenia lub po zwiększeniu dawki. Akatyzja i parkinsonizm występują częściej u dorosłych, z objawami takimi jak drżenia, sztywność i akineza, pojawiającymi się po kilku tygodniach lub miesiącach terapii. Dyskinezy późne mogą wystąpić po długotrwałym stosowaniu dużych dawek, nawet po przerwaniu leczenia. W zakresie hematologicznym odnotowuje się leukopenię u około 30% pacjentów leczonych długotrwale dużymi dawkami oraz rzadką agranulocytozę niezależną od dawki. Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, pokrzywka i bardzo rzadki wstrząs anafilaktyczny, również zostały opisane. Hiperprolaktynemia jest częstym efektem, prowadzącym do mlekotoku, ginekomastii, braku miesiączki i impotencji.
agranulocytoza, akatyzja, arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, brak miesiączki, chloropromazyna, choroba zakrzepowo-zatorowa, depresja oddechowa, dyskineza późna, dystonia, Fenactil, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipertermia, impotencja, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, pokrzywka, priapizm, reakcja fotoalergiczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, sztywność mięśni, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zespół odstawienia, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dessette mono 75 mcg
Dessette mono, zawierający 75 mikrogramów dezogestrelu, jest jednoskładnikowym doustnym środkiem antykoncepcyjnym z grupy progestagenów, charakteryzującym się niemal całkowitym zahamowaniem owulacji. Najczęstszym działaniem niepożądanym są nieregularne krwawienia, występujące u około 50% pacjentek, zróżnicowane pod względem częstotliwości i długości trwania. Po kilku miesiącach stosowania częstość krwawień ulega zmniejszeniu. Inne często obserwowane działania niepożądane (≥ 2,5%) to trądzik, zmiany nastroju (w tym depresja), ból piersi, nudności oraz niewielkie zwiększenie masy ciała związane z retencją płynów. Rzadziej występują zakażenia pochwy, bóle głowy, zmniejszenie libido, wymioty, zaburzenia skórne, torbiele jajników oraz uczucie zmęczenia. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne.
ból głowy, ból piersi, bolesna miesiączka, brak miesiączki, chloasma, ciąża pozamaciczna, depresyjny nastrój, dysmenorrhea, galactorrhea, krwawienie z pochwy, łysienie, mastopatia, mlekotok, nieregularne krwawienie, nietolerancja soczewek kontaktowych, nowotwór hormonozależny, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, rumień guzkowy, tkliwość gruczołów sutkowych, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, wysypka, zaburzenie skórne, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zahamowanie owulacji, zakażenie pochwy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zmiana nastroju, zmniejszenie popędu płciowego - Leksykon substancji czynnych
Progesteron – Działania niepożądane
Progesteron, jako hormon steroidowy stosowany w różnych formach farmaceutycznych (tabletki dopochwowe, kapsułki doustne, żele, globulki, roztwory do wstrzykiwań), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i charakter zależą od drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjentek. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu rozrodczego i obejmują tkliwość piersi (do 10,4%), ból głowy (3,4%), nudności (2,2%), ból miednicy (3,1%), krwawienia z dróg rodnych (3,4%) oraz upławy (3,4%). Preparaty dopochwowe mogą powodować miejscowe objawy takie jak dyskomfort, pieczenie, suchość, a także specyficzne reakcje związane z żelem Crinone, w tym tworzenie się grudek i podrażnienie pochwy. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego to przede wszystkim bóle głowy (1,5-3,4%), senność i zawroty głowy, zwłaszcza przy niedoborze estrogenów, które ustępują po dostosowaniu dawki lub poziomu estrogenów. Rzadziej występują zaburzenia psychiczne, takie jak depresja czy lęk, oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym wzdęcia, biegunka i wymioty.
brak miesiączki, częstomocz, grzybica pochwy, hirsutyzm, hormon steroidowy, hormonalna terapia zastępcza, kapsułka miękka doustna, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z odstawienia, nietrzymanie moczu, nocne pocenie, obrzęk sromu i pochwy, ostuda, podrażnienie pochwy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, skurcz macicy, świąd sromu i pochwy, tabletka dopochwowa, tkliwość piersi, uderzenie gorąca, utrzymanie ciąży, zaburzenie koncentracji, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie nastroju, zaburzenie sromu i pochwy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawrót głowy, żel dopochwowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predasol 25 mg
Predasol (prednizolon) stosowany parenteralnie wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawką oraz czasem terapii. Do najważniejszych powikłań należą immunosupresja prowadząca do zwiększonego ryzyka infekcji, w tym reaktywacji zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych oraz oportunistycznych, a także pobudzenie strongyloidozy u pacjentów z utajonym zakażeniem. Długotrwałe stosowanie prednizolonu powoduje zahamowanie czynności kory nadnerczy i rozwój zespołu Cushinga jatrogennnego, objawiającego się m.in. twarzą księżycowatą, otyłością centralną oraz retencją płynów. Zaburzenia gospodarki elektrolitowej manifestują się zatrzymaniem sodu i hipokaliemią, co zwiększa ryzyko arytmii serca. Ponadto obserwuje się zaburzenia metaboliczne, takie jak nietolerancja glukozy, cukrzyca posteroidowa oraz dyslipidemia (hipercholesterolemia i hipertriglicerydemia).
arytmia, bradykardia, brak miesiączki, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca posteroidowa, eozynopenia, halucynacje, hipercholesterolemia, hipernatremia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, hirsutyzm, impotencja, infekcje oportunistyczne, jałowa martwica kości, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, maskowanie zakażeń, miopatia posteroidowa, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niewydolność kory nadnerczy, obniżenie odporności, opóźnione gojenie ran, ośrodkowy układ nerwowy, osteoporoza, otyłość centralna, owrzodzenie rogówki, policytemia, powikłania zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, rozstępy, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, uogólniona twardzina układowa, zaburzenia rytmu serca, zaćma, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgien, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tetmodis
Tetrabenazyna (lek Tetmodis) wymaga ostrożnego dawkowania, rozpoczynając terapię od stopniowego zwiększania dawki w celu optymalizacji efektu terapeutycznego i minimalizacji działań niepożądanych, takich jak sedacja czy objawy parkinsonizmu. Metabolity leku (α-HTBZ i β-HTBZ) są substratami CYP2D6, co implikuje konieczność uwzględnienia indywidualnej aktywności tego izoenzymu oraz potencjalnych interakcji z inhibitorami CYP2D6. Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), objawów depresji, myśli samobójczych oraz wydłużenia QTc (do 8 ms), zwłaszcza u osób z ryzykiem kardiologicznym lub psychiatrycznym. Przeciwwskazane jest łączenie tetrabenazyny z inhibitorami MAO, a także konieczne jest monitorowanie objawów pozapiramidowych, akatyzji i hipotensji ortostatycznej.
akatyzja, brak miesiączki, choroba Parkinsona, depresja, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipotensja ortostatyczna, impotencja, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP2D6, kinaza kreatynowa, mlekotok, myśl samobójcza, narząd wzroku, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw pozapiramidowy, osteoporoza, parkinsonizm, pląsawica, prolaktyna, prolaktynozależny, sedacja, sztywność mięśniowa, tetrabenazyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Luttagen 200 mg
Lek Luttagen, zawierający progesteron w dawkach 100 mg lub 200 mg w postaci kapsułek miękkich, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy, senność, nudności, zaburzenia miesiączkowania oraz mastodynia. Niezbyt często występują pokrzywka, zatrzymanie płynów, krótkotrwałe zawroty głowy, depresja, wysypka, trądzik, brak miesiączki, krwawienia z pochwy, zmiany libido oraz wahania masy ciała. Rzadko notuje się żółtaczkę, ostudę, łysienie, hirsutyzm oraz gorączkę. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, zwłaszcza przy jednoczesnej terapii estrogenami, co zwiększa częstość występowania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej.
brak miesiączki, choroba zakrzepowo-zatorowa, depresja, działanie niepożądane, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, kapsułki miękkie, krwawienie z pochwy, lecytyna sojowa, łysienie, mastodynia, nadwrażliwość na soję, nudności, ostuda, pokrzywka, progesteron, trądzik, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia popędu płciowego, zaburzenia żołądkowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omnadren 250 (30 mg + 60 mg + 60 mg + 100 mg)/ml
Omnadren 250 to preparat zawierający cztery estry testosteronu: propionian (30 mg/ml), fenylopropionian (60 mg/ml), izokapronian (60 mg/ml) oraz dekanonian (100 mg/ml), podawany w formie roztworu do wstrzykiwań. Terapia tym lekiem wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym poważnych powikłań takich jak nowotwory wątroby, policytemia z podwyższeniem hemoglobiny, hematokrytu i liczby erytrocytów, a także zaburzenia hemostazy poprzez hamowanie czynników krzepnięcia II, V, VI i X. Obserwowano również interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi prowadzące do krwawień, a także powikłania zakrzepowo-zatorowe, w tym zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną. Dodatkowo, preparat może powodować retencję elektrolitów (sodu, chloru, potasu, wapnia, fosforanów), wzrost masy ciała, nadciśnienie tętnicze oraz niekorzystne zmiany w profilu lipidowym, w tym podwyższenie stężenia cholesterolu.
brak miesiączki, czynnik krzepnięcia, dekanonian testosteronu, doustny lek przeciwzakrzepowy, fenyloproponian testosteronu, ginekomastia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemostaza, hirsutyzm, izokapronian testosteronu, klasyfikacja MedDRA, łysienie typu męskiego, maskulinizacja, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, oligospermia, parestezja, plamica wątrobowa, policytemia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, preparat testosteronu, priapizm, profil lipidowy, retencja elektrolitów, roztwór do wstrzykiwań, ryzyko sercowo-naczyniowe, stężenie cholesterolu, swoisty antygen sterczowy, trądzik, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tamoxifen-Ebewe 10
Tamoksyfen, stosowany w terapii raka piersi, wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnego monitorowania pacjentek. U kobiet przed menopauzą może powodować zahamowanie menstruacji, a także zwiększa ryzyko patologii endometrium, takich jak rozrost, polipy, rak i mięsaki macicy, co wiąże się z jego estrogenowymi właściwościami. W przypadku wystąpienia nieprawidłowych objawów ginekologicznych, zwłaszcza krwawień z dróg rodnych, konieczna jest pilna diagnostyka. Zaleca się systematyczne monitorowanie błony śluzowej macicy, a przy wykryciu atypowego rozrostu endometrium – przerwanie terapii, wdrożenie leczenia oraz rozważenie histerektomii przed ewentualnym wznowieniem tamoksyfenu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, nerek, cukrzycą, zaburzeniami widzenia oraz historią chorób zakrzepowo-zatorowych, ze względu na ryzyko powikłań i konieczność ścisłej kontroli parametrów funkcji narządów oraz stężenia glukozy.
badanie okulistyczne, błona śluzowa macicy, brak miesiączki, choroba zakrzepowo-zatorowa, histerektomia, krwawienie z dróg rodnych, mięsak macicy, mikrochirurgia, morfologia krwi, objawy ginekologiczne, ostrość widzenia, płytki krwi, polip, przewody Müllera, rak piersi, rekonstrukcja piersi, retinopatia, rozrost endometrium, stężenie glukozy we krwi, stężenie wapnia, tamoksyfen, USG wątroby, uszkodzenie siatkówki, zaburzenie mikrokrążenia, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Methotrexat-Ebewe 10 mg
Metotreksat (Methotrexat-Ebewe) wykazuje działanie genotoksyczne, co stwarza istotne ryzyko dla pacjentów w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykonanie testu ciążowego, a także stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia oraz co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. U mężczyzn zaleca się stosowanie antykoncepcji podczas terapii i przez minimum 3 miesiące po jej zakończeniu oraz powstrzymanie się od dawstwa nasienia w tym czasie. Metotreksat jest przeciwwskazany w ciąży w leczeniu nieonkologicznym ze względu na wysokie ryzyko poronień (42,5% przy dawkach <30 mg/tydzień vs. 22,5% w grupie kontrolnej) oraz wad wrodzonych (6,6% vs. 4%). Dawkowanie powyżej 30 mg/tydzień wiąże się z potencjalnie wyższym ryzykiem, choć dane są ograniczone.
antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, brak miesiączki, ciąża, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, metotreksat, mleko kobiece, nasienie, oligospermia, oogeneza, płodność, poronienie, poronienie samoistne, spermatogeneza, test ciążowy, trymestr ciąży, wada rozwojowa, wada wrodzona, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu płodu, wskazanie onkologiczne, zaburzenia miesiączkowania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Provera 5 mg
Medroksyprogesteron octan (Provera) stosowany w dawkach 5 mg i 10 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (>5%) to nieprawidłowe krwawienia z macicy (18%), bóle głowy (12%) oraz nudności (10%). Działania te zostały zidentyfikowane na podstawie badań klinicznych fazy 3. Istotne są również poważne powikłania, takie jak zaburzenia naczyniowe (zatory i zakrzepowo-zatorowe), zaburzenia wątroby (żółtaczka cholestatyczna), reakcje anafilaktyczne oraz zaburzenia endokrynologiczne (wydłużony brak owulacji) i psychiczne (depresja). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥10%) do bardzo rzadko (<0,01%), z wieloma poważnymi zdarzeniami o częstości nieznanej, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
bezsenność, ból głowy, brak miesiączki, brak owulacji, depresja, krwawienie z macicy, lipodystrofia, medroksyprogesteron octan, nadmierne owłosienie, nadwrażliwość, nietolerancja glukozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, świąd, trądzik, wydzielanie mleka, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zawroty głowy, zażółcenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirena 52 mg
System terapeutyczny domaciczny Mirena, zawierający 52 mg lewonorgestrelu i uwalniający 20 µg/24h w pierwszym roku stosowania, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w początkowym okresie terapii i z czasem ustępują. Najczęstsze objawy dotyczą zaburzeń krwawienia miesiączkowego, takich jak plamienia, skąpe krwawienia lub całkowity brak miesiączki, który występuje u około 17% pacjentek w pierwszym roku i wzrasta do 34% po 8 latach stosowania. Nieregularne krwawienia obserwuje się u 10% kobiet po 8 latach, a przedłużające się krwawienia u 3%. Łagodne torbiele jajników, występujące u około 12% pacjentek, zazwyczaj są bezobjawowe i samoistnie ustępują w ciągu 3 miesięcy. W badaniu obejmującym 362 kobiety stosujące Mirenę ponad 5 lat, profil działań niepożądanych pozostawał stabilny w okresie 6-8 lat, co wskazuje na brak istotnych zmian w długoterminowym bezpieczeństwie stosowania.
ból głowy, ból miednicy, ból piersi, ból pleców, ból podbrzusza, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, ciąża pozamaciczna, hiperpigmentacja skóry, hirsutyzm, krwawienie maciczne, krwawienie miesiączkowe, lewonorgestrel, łysienie, migrena, nastrój depresyjny, nieprawidłowe krwawienie z pochwy, nieregularne krwawienie, nudności, obniżone libido, obrzęk, ostuda, paciorkowiec grupy A, pęcherzyk jajnikowy, perforacja macicy, plamienie, pokrzywka, rak piersi, rozmaz Papanicolaou, sepsa, skąpe krwawienie, świąd, system terapeutyczny domaciczny, terminologia MedDRA, tkliwość piersi, torbiel jajnika, trądzik, upławy, wyprysk, wzdęcie brzucha, zaburzenie krwawienia miesiączkowego, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie sromu i pochwy, zapalenie szyjki macicy, zawroty głowy, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Gonadotropina kosmówkowa – Wskazania do stosowania
Gonadotropina kosmówkowa (hCG) jest hormonem stosowanym głównie w leczeniu zaburzeń owulacji u kobiet, takich jak brak owulacji lub oligoowulacja, oraz w procedurach wspomaganego rozrodu (ART) do wywołania ostatecznego dojrzewania pęcherzyków i luteinizacji. Preparaty zawierające hCG, takie jak Chorapur i Zivafert w dawce 5000 IU, są wykorzystywane do indukcji owulacji po stymulacji wzrostu pęcherzyków. Preparaty złożone, jak Menopur (600 IU, 1200 IU) i Mensinorm Set (75 j.m., 150 j.m., 900 j.m.), zawierają hCG w celu zwiększenia aktywności LH i stosowane są w kontrolowanej hiperstymulacji jajników oraz u kobiet niemiesiączkujących lub opornych na leczenie cytrynianem klomifenu. Wskazania obejmują także leczenie zespołu policystycznych jajników (PCOD) oraz indukcję owulacji u pacjentek z brakiem owulacji.
brak miesiączki, brak owulacji, diagnostyka różnicowa, dojrzewanie pęcherzyków, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna ludzka, hipogonadyzm hipogonadotropowy, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, indukcja owulacji, kontrolowana hiperstymulacja jajników, luteinizacja, oligoowulacja, opóźnione dojrzewanie, techniki wspomaganego rozrodu, wnętrostwo, wrodzony brak jąder, wspomagany rozród, zapłodnienie pozaustrojowe, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Endoxan 1000 mg
Endoxan (cyklofosfamid) w dawce 1g, stosowany jako cytostatyk, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi o różnej częstości występowania. Najczęstsze i najpoważniejsze to mielotoksyczność manifestująca się leukopenią, neutropenią (w tym gorączką neutropeniczną), trombocytopenią oraz niedokrwistością, co zwiększa ryzyko infekcji i krwotoków. Cyklofosfamid wykazuje również toksyczność układu moczowego, prowadząc bardzo często do zapalenia pęcherza moczowego i krwinkomoczu, a rzadziej do krwotocznego zapalenia pęcherza, niewydolności nerek i martwicy kanalików nerkowych. Ze strony przewodu pokarmowego często obserwuje się nudności, wymioty, biegunkę i zapalenie jamy ustnej, a rzadziej ostre zapalenie trzustki i krwotoczne zapalenie okrężnicy. Rzadkie, ale poważne powikłania kardiologiczne obejmują kardiomiopatię, niewydolność serca, arytmie, zapalenie mięśnia sercowego i zawał mięśnia sercowego. Długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko nowotworów wtórnych, zwłaszcza pęcherza moczowego, a także białaczek i zmian mielodysplastycznych.
agranulocytoza, azoospermia, brak miesiączki, cyklofosfamid, drgawki, dusznica bolesna, embriotoksyczność, encefalopatia wątrobowa, gorączka neutropeniczna, immunosupresja, kardiomiopatia, krwinkomocz, krwotoczne zapalenie okrężnicy, krwotoczne zapalenie pęcherza, leukopenia, limfopenia, łysienie, martwica kanalików nerkowych, martwica naskórka, mielotoksyczność, migotanie komór, migotanie przedsionków, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność serca, nowotwór wtórny, nudność, oligospermia, ostra białaczka, ostre zapalenie trzustki, parestezja, skurcz oskrzeli, spermatogeneza, tachykardia, teratogenność, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenia owulacji, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc śródmiąższowe, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zespół zamknięcia żył wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoclopramidi hydrochloridum Noridem 5 mg/ml
Metoklopramid w postaci roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml, 2 ml ampułka zawierająca 10,54 mg metoklopramidu chlorowodorku jednowodnego, odpowiadającego 10 mg metoklopramidu chlorowodorku bezwodnego) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze działania dotyczą układu nerwowego, z sennością występującą bardzo często (>10% pacjentów) oraz zaburzeniami pozapiramidowymi (1-10%), takimi jak parkinsonizm, akatyzja i dystonia, szczególnie u dzieci, młodych dorosłych oraz przy przekroczeniu dawki. Rzadziej obserwuje się drgawki, a z nieznaną częstością dyskinezę późną i złośliwy zespół neuroleptyczny. W zakresie zaburzeń psychicznych często występuje depresja, w tym z myślami samobójczymi, a omamy i dezorientacja pojawiają się rzadziej. Wśród działań sercowo-naczyniowych notuje się niezbyt często bradykardię, zwłaszcza po podaniu dożylnym, a z nieznaną częstością zatrzymanie akcji serca, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie QT i Torsade de Pointes. Często obserwuje się spadek ciśnienia tętniczego, a rzadziej wstrząs i omdlenia po wstrzyknięciu.
akatyzja, astenia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, brak miesiączki, depresja, dezorientacja, drgawki, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, guz chromochłonny nadnerczy, hiperprolaktynemia, methemoglobinemia, metoklopramid, mlekotok, myśli samobójcze, nadwrażliwość, niedobór reduktazy NADH cytochromu b5, obniżony poziom świadomości, omamy, omdlenie, parkinsonizm, reakcja anafilaktyczna, senność, spadek ciśnienia tętniczego, sulfhemoglobinemia, torsade de pointes, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulpiryd Hasco 100 mg
Sulpiryd Hasco, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg, jest neuroleptykiem, którego stosowanie wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się uspokojenie i senność (≥1/100 do <1/10), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1 000) występują objawy pozapiramidowe, takie jak ostra i późna dyskineza, z rytmicznymi mimowolnymi ruchami języka i mięśni twarzy, na które leki antycholinergiczne mogą działać niekorzystnie. Hiperprolaktynemia, prowadząca do zaburzeń endokrynologicznych (brak menstruacji, ginekomastia, oziębłość płciowa, impotencja), występuje z nieznaną częstością. Zgłaszano także pojedyncze przypadki torsade de pointes i wydłużenia odcinka QT, co wymaga monitorowania kardiologicznego. Inne działania niepożądane to niedociśnienie ortostatyczne, zakrzepy żylne, w tym zakrzepica żył głębokich, oraz bardzo rzadkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (<1/10 000), wskazujące na potencjalne uszkodzenie wątroby.
arytmia komorowa, brak miesiączki, ginekomastia, hiperprolaktynemia, impotencja, lek antycholinergiczny, lek neuroleptyczny, mlekotok, nadmierne ślinienie, niedociśnienie ortostatyczne, noworodkowy zespół odstawienny, objawy pozapiramidowe, ostra dyskineza, oziębłość płciowa, podwyższone enzymy wątrobowe, późna dyskineza, rotacyjne ruchy gałki ocznej, sedacja, senność, spastyczny kręcz szyi, sulpiryd, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zakrzep żylny, zakrzepica żył głębokich, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Luttagen 100 mg
Luttagen, zawierający progesteron w dawkach 100 mg lub 200 mg w postaci kapsułek miękkich, może wywoływać szereg działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do często obserwowanych należą zatrzymanie płynów (obrzęki, wzrost masy ciała), bóle głowy, senność oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Niezbyt często występują pokrzywka, nudności, wysypka, trądzik, ostuda, brak miesiączki, krwawienia z pochwy, mastodynia oraz zmiany popędu płciowego. Rzadko notuje się żółtaczkę, łysienie i hirsutyzm. Zaburzenia miesiączkowania są częstym efektem terapii, a objawy neurologiczne, takie jak krótkotrwałe zawroty głowy i depresja, wymagają szczególnej uwagi klinicznej. W przypadku wystąpienia żółtaczki konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i konsultacja hepatologiczna.
ból głowy, brak miesiączki, depresja, działanie niepożądane, gorączka, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie z pochwy, lek przeciwhistaminowy, łysienie, mastodynia, nudność, ostuda, plamienie międzymiesiączkowe, pokrzywka, progesteron, reakcja alergiczna, senność, trądzik, wysypka, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie żołądka i jelit, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zmiana masy ciała, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa