wysypka
Wysypka to niespecyficzna zmiana skórna manifestująca się jako obszar skóry z widocznymi zmianami w kolorze, teksturze lub uwypukleniu. Może przybierać różne formy: od płaskich zmian rumieniowych, przez grudki, pęcherzyki, aż po zmiany złuszczające. Najczęstsze przyczyny to infekcje (wirusowe, bakteryjne, grzybicze), reakcje alergiczne, choroby autoimmunologiczne oraz zaburzenia metaboliczne.
Diagnostyka wysypki wymaga dokładnego badania klinicznego z uwzględnieniem jej morfologii, lokalizacji, rozległości oraz towarzyszących objawów ogólnoustrojowych. W przypadkach niejednoznacznych pomocne mogą być badania laboratoryjne (morfologia, markery stanu zapalnego, testy alergiczne), obrazowe lub biopsja skóry z badaniem histopatologicznym.
Leczenie wysypki zależy od przyczyny wywołującej. Może obejmować stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych lub ogólnoustrojowych kortykosteroidów, antybiotyków, leków przeciwwirusowych lub przeciwgrzybiczych. W przypadku wysypek związanych z chorobami autoimmunologicznymi konieczne może być wdrożenie leczenia immunomodulującego lub immunosupresyjnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Cholestil 400 mg
Lek Cholestil, zawierający 400 mg hymekromonu w postaci tabletek, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa i jest generalnie dobrze tolerowany przez pacjentów. Działania niepożądane występują rzadko i obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka oraz uczucie pełności lub ucisku w jamie brzusznej, które zwykle ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, w tym łagodne reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz potencjalnie poważniejsze reakcje alergiczne, które mogą wymagać przerwania terapii. Częstość występowania tych działań niepożądanych klasyfikowana jest jako rzadka (≥ 1/10 000 do <1/1 000).
W trakcie stosowania Cholestilu zaleca się systematyczne monitorowanie pacjentów pod kątem objawów niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu pokarmowego oraz immunologicznego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii i powinno odbywać się za pośrednictwem odpowiednich kanałów, takich jak Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL. Pomimo niskiej częstości występowania działań niepożądanych, należy zachować czujność, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjentów i odpowiednio reagować na ewentualne reakcje niepożądane.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Temsirolimus Accord 30 mg
Temsirolimus, stosowany w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz chłoniaka z komórek płaszcza (MCL), wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa, obejmujący liczne działania niepożądane o różnym stopniu nasilenia. Do najpoważniejszych należą reakcje nadwrażliwości i reakcje podczas wlewu, które mogą zagrażać życiu, a także hiperglikemia, zakażenia, śródmiąższowe choroby płuc, niewydolność nerek, perforacja jelit, małopłytkowość i neutropenia (w tym gorączka neutropeniczna). Profil działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania: u pacjentów z RCC obserwowano m.in. anafilaksję, zaburzenia gojenia ran i zatorowość płucną, natomiast u chorych z MCL dominowały małopłytkowość i neutropenia. Częstość występowania działań niepożądanych jest wyższa przy dawce 175 mg/tydzień w porównaniu do 75 mg/tydzień, zwłaszcza w zakresie zakażeń stopnia 3. i 4. oraz małopłytkowości. W badaniach fazy 3 najczęściej zgłaszano niedokrwistość, nudności, wysypkę, zmniejszenie apetytu, obrzęki, astenia, biegunki, gorączkę, hiperglikemię i hipercholesterolemię, a także objawy ze strony układu oddechowego i skóry.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból mięśniowy, ból stawowy, chłoniak z komórek płaszcza, depresja, duszność, gorączka neutropeniczna, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, interferon alfa, kaszel, krwawienie z nosa, krwotok wewnątrzczaszkowy, kryteria NCI CTCAE, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, nieżyt nosa, nudności, obrzęk, obrzęk twarzy, perforacja jelita, powikłanie gojenia ran, rak nerkowokomórkowy, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, temsirolimus, wymioty, wysięk opłucnowy, wysypka, wysypka krostkowa, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka świądowa, zaburzenie smaku, zaćma, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie płuc, zatorowość płucna, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Technet – Działania niepożądane
Technet (99mTc) jest izotopem promieniotwórczym o okresie półtrwania 6,01 h i energii promieniowania gamma 140 keV, szeroko stosowanym w diagnostyce medycznej. Jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które można podzielić na trzy główne kategorie: reakcje anafilaktoidalne, reakcje wegetatywne oraz miejscowe reakcje w miejscu podania. Reakcje anafilaktoidalne, manifestujące się dusznością, pokrzywką, obrzękiem (w tym twarzy) i innymi objawami skórnymi, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Reakcje wegetatywne obejmują omdlenia, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy oraz nudności i wymioty, z których większość jest prawdopodobnie związana z lękiem pacjenta, a nie bezpośrednim działaniem technetu. Miejscowe reakcje, takie jak zapalenie tkanki łącznej, ból, rumień i obrzęk, są zwykle wynikiem wynaczynienia radiofarmaceutyku i mogą wymagać leczenia chirurgicznego przy większych aktywnościach. Dawka skuteczna do 5,2 mSv (przy 400 MBq) niesie minimalne ryzyko indukcji nowotworów lub wad wrodzonych, co należy rozważać w kontekście korzyści diagnostycznych.
biegunka, ból głowy, częstoskurcz, dawka skuteczna, duszność, działanie niepożądane, generator radionuklidu, indukcja nowotworu, izotop promieniotwórczy, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk twarzy, okres półtrwania, omdlenie, podanie dożylne, pokrzywka, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, reakcja wazowagalna, reakcja wegetatywna, rumień, rzadkoskurcz, sodu nadtechnecjan, śpiączka, świąd, technet 99mTc, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ nerwowy autonomiczny, układ pokarmowy, wada wrodzona, wymioty, wynaczynienie roztworu, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zapalenie tkanki łącznej, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin Medical Valley 10 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje profil działań niepożądanych zależny od dawki, z ryzykiem wzrostu przy dawkach powyżej 20 mg, a szczególnie 40 mg. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego (ból mięśni, miopatia, rabdomioliza) oraz przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, ból brzucha). Wzrost aktywności kinazy kreatynowej, zwykle łagodny i przemijający, wymaga przerwania terapii przy wartości >5 x GGN. Rzadziej obserwuje się immunozależną miopatię martwiczą, zespół toczniopodobny, choroby ścięgien, a także podwyższenie aminotransferaz, żółtaczkę i zapalenie wątroby, szczególnie przy dawce 40 mg. Proteinuria kanalikowa występuje u <1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u około 3% przy 40 mg, zwykle ustępując mimo kontynuacji leczenia. W badaniu u dzieci i młodzieży zaobserwowano częstsze zwiększenie kinazy kreatyniny >10 x GGN oraz objawy mięśniowe po wysiłku, jednak profil bezpieczeństwa był zbliżony do dorosłych.
aminotransferazy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba ścięgien, cukrzyca, DRESS, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, neuropatia obwodowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, wysypka, zaburzenia pamięci, zaburzenia seksualne, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zerwanie mięśnia, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dentosept –
Preparat Dentosept, będący koncentratem do sporządzania roztworu do stosowania w jamie ustnej, zawiera wyciąg roślinny w proporcji 0,65:1, składający się z siedmiu składników: koszyczka rumianku (Matricaria recutita L.), kory dębu (Quercus spp.), liścia szałwii (Salvia officinalis L.), ziela arniki (Arnica spp.), kłącza tataraku (Acorus calamus L.), ziela mięty pieprzowej (Mentha piperita L.) oraz ziela tymianku (Thymus spp.) w proporcjach 2/2/2/1/1/1/1. Ze względu na obecność etanolu w stężeniu 60-70% V/V, preparat wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem lub padaczką. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników, zwłaszcza roślin z rodzin astrowatych (Asteraceae) i jasnotowatych (Lamiaceae), ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i krzyżowych.
alkoholizm, choroba wątroby, Dentosept, etanol w preparacie, kłącze tataraku, kora dębu, koszyczek rumianku, liść szałwii, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw nadwrażliwości, obrzęk, padaczka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, rodzina jasnotowatych, świąd, trudność w oddychaniu, wyciąg płynny złożony, wyciąg roślinny, wysypka, zawartość etanolu, ziele arniki, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosufy 20 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest skutecznym lekiem hipolipemizującym stosowanym w terapii hipercholesterolemii i dyslipidemii. Mechanizm działania polega na kompetycyjnym hamowaniu enzymu HMG-CoA reduktazy w wątrobie, co prowadzi do zwiększenia ekspresji receptorów LDL i zmniejszenia syntezy lipoprotein VLDL. W efekcie obserwuje się istotne obniżenie stężenia LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów (do -28%) oraz apolipoproteiny B, a także wzrost HDL-C i apolipoproteiny A-I. Początek działania następuje już po 1 tygodniu, a pełna odpowiedź terapeutyczna utrzymuje się przez cały okres leczenia. Skuteczność rozuwastatyny potwierdzono u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym u osób z rodzinną hipercholesterolemią, niezależnie od wieku, płci, rasy oraz współistniejących chorób, takich jak cukrzyca.
afereza, apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nieHDL, cholesterol VLDL, choroba wieńcowa, CIMT, dojrzałość płciowa, dyslipidemia, ezetymib, hipercholesterolemia, indeks BMI, infekcja układu moczowego, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, menarche, mialgia, miażdżyca, pierwotna hipercholesterolemia, profil lipidowy, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Tannera, tętnica szyjna, triglicerydy, wysypka, zaburzenie lipidowe, zapalenie nosogardła, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predox 50 mg
Predox (itopryd chlorowodorek) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa z częstością działań niepożądanych wynoszącą 2,4% (14/572 pacjentów). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to biegunka (0,7%), ból głowy (0,3%) oraz ból brzucha (0,3%). W badaniach klinicznych odnotowano również leukopenię (0,7%) oraz podwyższone stężenie prolaktyny (0,3%). Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z najczęstszymi reakcjami w kategorii „niezbyt często” (≥1/1 000 do <1/100), obejmującymi m.in. leukopenię, hiperprolaktynemię, drażliwość, zawroty głowy, zaburzenia snu, zaparcia, nadmierne wydzielanie śliny, ból w klatce piersiowej i pleców oraz zmęczenie. Rzadziej występowały wysypka, rumień i świąd, a z częstością nieznaną zgłaszano trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, ginekomastię, drżenie, nudności, żółtaczkę oraz podwyższone enzymy wątrobowe i bilirubinę.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azot mocznikowy, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, drażliwość, drżenie, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperprolaktynemia, itopryd chlorowodorek, kreatynina, leukopenia, mlekotok, nudności, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, rumień, ślinotok, świąd, terminologia MedDRA, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie snu, zaparcie, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Unasyn 375 mg
Unasyn w dawce 375 mg (zawierający 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny) jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwuje się biegunki (≥1/10), wymioty, nudności i bóle brzucha (≥1/100, <1/10). Rzadziej występują zapalenie języka, błony śluzowej jamy ustnej, a także zapalenie okrężnicy (≥1/10 000, <1/1 000). Istotne są również reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i zespół Kounisa, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, stosowanie Unasynu może prowadzić do zaburzeń hematologicznych, takich jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, leukopenia czy małopłytkowość, co podkreśla konieczność regularnej kontroli morfologii krwi. Częstość występowania działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego obejmuje ból głowy (często), senność (niezbyt często) oraz rzadko drgawki i objawy neurotoksyczności.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, ból głowy, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, drgawki, duszność, eozynofilia, hiperbilirubinemia, jadłowstręt, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, kandydoza, krwawe wymioty, leukopenia, małopłytkowość, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, plamica małopłytkowa, prolek sulbaktamu i ampicyliny, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, sultamycylina, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wydłużony czas krzepnięcia, wysypka, zaburzenie agregacji płytek krwi, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie okrężnicy, zespół Kounisa, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększona aktywność AlAT, zwiększona aktywność AspAT - Leksykon substancji czynnych
Sód nadtechnecjan – Działania niepożądane
Sód nadtechnecjan (99mTc), stosowany powszechnie w diagnostyce medycznej jako radiofarmaceutyk, może wywoływać działania niepożądane, które należy uważnie monitorować. Reakcje te dzielą się na anafilaktoidalne, wegetatywne oraz miejscowe w miejscu podania. Reakcje anafilaktoidalne, obejmujące duszność, śpiączkę, pokrzywkę, rumień, świąd i obrzęk, stanowią najpoważniejsze zagrożenie i mogą prowadzić do zagrażających życiu stanów. Reakcje wegetatywne, takie jak nudności, wymioty, biegunka, omdlenia, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz, rzadkoskurcz), zawroty głowy i bóle głowy, często mają charakter przejściowy i mogą być związane z lękiem pacjenta przed badaniem. Miejscowe działania niepożądane, wynikające głównie z wynaczynienia radiofarmaceutyku, obejmują ból, rumień, obrzęk oraz zapalenie tkanki łącznej, a w ciężkich przypadkach mogą wymagać leczenia chirurgicznego.
biegunka, ból głowy, częstoskurcz, dawka skuteczna, duszność, indukcja nowotworu, martwica tkanki, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk twarzy, odwodnienie, omdlenie, pokrzywka, promieniowanie jonizujące, reakcja anafilaktoidalna, reakcja wazowagalna, reakcja wegetatywna, rumień, rzadkoskurcz, sód nadtechnecjan, śpiączka, świąd, technet-99m, wada wrodzona, wymioty, wynaczynienie radiofarmaceutyku, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zapalenie tkanki łącznej, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Polpharma 100 mg
Sitagliptin Polpharma, zawierający sytagliptynę, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najpoważniejsze z nich to ostre i martwicze lub krwotoczne zapalenie trzustki (częstość nieznana, 0,3% w badaniu TECOS), reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz hipoglikemia, szczególnie w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) i insuliną (9,6%). Inne działania niepożądane o częstości ≥5% to zakażenia górnych dróg oddechowych i zapalenie błony śluzowej nosogardła. W badaniu TECOS (n=14671) stosowano dawki 100 mg/dobę lub 50 mg/dobę przy eGFR 30-50 ml/min/1,73 m², wykazując podobną częstość ciężkich działań niepożądanych w porównaniu z placebo, w tym ciężkiej hipoglikemii (2,7% vs. 2,5% u pacjentów na insulinie/sulfonylomoczniku).
artropatia, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodne sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, sytagliptyna, trombocytopenia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacydyna 4 mg
Lacydypina w dawce 4 mg, będąca antagonistą kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn, jest stosowana głównie w terapii nadciśnienia tętniczego. Lek charakteryzuje się dobrym profilem tolerancji, choć może wywoływać działania niepożądane, najczęściej związane z rozszerzeniem naczyń obwodowych, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz obrzęki, które zwykle są przemijające. Często obserwuje się kołatanie serca i tachykardię, a niezbyt często omdlenia i dławicę piersiową, z ryzykiem nasilenia istniejącej choroby niedokrwiennej serca, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania. W zakresie układu pokarmowego często występują dyskomfort w jamie brzusznej i nudności, a niezbyt często rozrost dziąseł. Reakcje skórne, takie jak wysypka, rumień i świąd, pojawiają się często, natomiast poważniejsze reakcje nadwrażliwości, jak obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, są rzadkie, ale wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
antagonista kanału wapniowego, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, ciężka reakcja skórna, depresja, dławica piersiowa, drżenie, dyskomfort w jamie brzusznej, fosfataza alkaliczna, kołatanie serca, kurcz mięśni, lacydypina, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rozrost dziąseł, rozszerzenie naczyń obwodowych, rumień, świąd, tachykardia, wielomocz, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Konaten 18 mg
Atomoksetyna, dostępna w kapsułkach twardych o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg (lek Konaten), wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, różniący się w populacji pediatrycznej i dorosłych. U dzieci najczęściej obserwuje się ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które rzadko prowadzą do przerwania terapii. Wczesne działania niepożądane obejmują nudności, wymioty i senność (10-11%), zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. Atomoksetyna wpływa na układ sercowo-naczyniowy, powodując przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także rzadkie przypadki niedociśnienia ortostatycznego (0,2%) i omdleń (0,8%). U dorosłych najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie łaknienia (14,9%), ból głowy (16,3%), suchość w jamie ustnej (18,4%), nudności (26,7%) oraz bezsenność (11,3%), z objawami o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne zaburzenia układu moczowego, takie jak zatrzymanie moczu i uczucie parcia na pęcherz.
atomoksetyna, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek, chwiejność emocjonalna, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz zatokowy, drżenie, duszność, enzym CYP2D6, kołatanie serca, kurcz mięśni, nadmierne pocenie, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parcie na pęcherz, pokrzywka, priapizm, przyspieszenie tętna, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, suchość jamy ustnej, świąd, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia lękowe uogólnione, zachowanie samobójcze, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie masy ciała, żółtaczka, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z koszyczka rumianku – Przeciwwskazania stosowania
Ekstrakt gęsty z koszyczka rumianku, stosowany miejscowo w preparacie Mucosit (żel do stosowania na dziąsła), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na rumianek, amidowe środki miejscowo znieczulające lub inne składniki leku. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z alergiami krzyżowymi na rośliny z rodziny Asteraceae (np. arnika, nagietek, stokrotka) oraz Lamiaceae (np. tymianek, szałwia, mięta). W przypadku preparatów zawierających również ekstrakt z tymianku, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na pyłki brzozy lub seler zwyczajny. Substancje pomocnicze takie jak bronopol, sodu benzoesan i etylu parahydroksybenzoesan mogą dodatkowo wywoływać reakcje alergiczne lub drażniące, co wymaga uwzględnienia w wywiadzie alergologicznym.
alergia, alergia na pyłki brzozy, alergia na seler zwyczajny, amidowy środek miejscowo znieczulający, bronopol, ekstrakt gęsty z koszyczka rumianku, ekstrakt z tymianku, etylu parahydroksybenzoesan, Extractum spissum ex Matricariae anthodio, kontaktowe zapalenie skóry, miejscowa reakcja skórna, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, obrzęk, preparat Mucosit, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina Asteraceae, rodzina Compositae, rodzina Lamiaceae, sodu benzoesan, substancja pomocnicza, świąd, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Naklofen Duo 75 mg
Naklofen Duo to preparat zawierający 75 mg diklofenaku sodowego w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, gdzie 25 mg stanowią peletki dojelitowe, a 50 mg peletki o przedłużonym uwalnianiu. Lek zawiera również 88,32 mg sacharozy jako substancję pomocniczą. W dostępnych materiałach brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu Naklofen Duo na płodność, ciążę i laktację, co wymaga konsultacji pełnej Charakterystyki Produktu Leczniczego, zwłaszcza punktu 4.6. Diklofenak może wpływać na czynność wątroby, zwiększając aktywność enzymów wątrobowych, co wymaga regularnej kontroli funkcji wątroby podczas długotrwałego stosowania. W przypadku pogorszenia parametrów wątrobowych lub wystąpienia objawów klinicznych, takich jak eozynofilia czy wysypka, leczenie należy przerwać. Ponadto, diklofenak może wywołać atak porfirii wątrobowej, co wymaga ostrożności u pacjentów z tą chorobą.
badania czynnościowe wątroby, ciąża i laktacja, diklofenak sodowy, długotrwałe leczenie, enzymy wątrobowe, eozynofilia, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, Naklofen Duo, niesteroidowe leki przeciwzapalne, objawy prodromalne, peletki dojelitowe, płodność, porfiria wątrobowa, przedłużone uwalnianie, sacharoza, substancja pomocnicza, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Caulophyllum thalictroides – Działania niepożądane
Caulophyllum thalictroides, stosowany w preparatach homeopatycznych takich jak Mastodynon, Mastodynon N oraz Pascofemin, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, których częstość występowania pozostaje nieznana na podstawie dostępnych danych. Najpoważniejszymi powikłaniami są reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje alergiczne manifestujące się obrzękiem twarzy, dusznością i zaburzeniami połykania, które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz interwencji medycznej. Ponadto, preparaty te mogą powodować bóle i zawroty głowy, nudności, bóle brzucha, wysypkę, pokrzywkę, trądzik oraz zaburzenia miesiączkowania. Charakterystycznym zjawiskiem jest także wstępne pogorszenie objawów, typowe dla leków homeopatycznych, które wymaga przerwania terapii i konsultacji lekarskiej.
ból brzucha, ból głowy, Caulophyllum thalictroides, ciężka reakcja alergiczna, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, duszność, działanie niepożądane, Mastodynon, Mastodynon N, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, obrzęk twarzy, Pascofemin, pokrzywka, preparat homeopatyczny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, trądzik, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wstępne pogorszenie, wysypka, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie połykania, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adeksa 100 mg
Lek ADEKSA zawiera akarbozę w dawce 100 mg na tabletkę i jest związany z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania, potwierdzonych w badaniach klinicznych (8595 pacjentów na akarbozę vs. 7278 na placebo) oraz w okresie postmarketingowym. Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest małopłytkowość (≥1/10), co zwiększa ryzyko krwawień. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, rumień, wykwit i pokrzywka, występują często (≥1/100 do <1/10). Obrzęki pojawiają się niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Rzadkie działania ze strony przewodu pokarmowego (≥1/10 000 do <1/1000) obejmują wzdęcia, biegunkę, bóle żołądkowo-jelitowe, nudności, wymioty, niestrawność, niedrożność i podniedrożność jelit oraz odmę pęcherzykową jelit. Nasilenie objawów przewodu pokarmowego jest szczególnie prawdopodobne przy nieprzestrzeganiu diety cukrzycowej.
akarbozy, badanie kliniczne, biegunka, ból żołądkowo-jelitowy, czynność wątroby, dieta cukrzycowa, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, małopłytkowość, niedrożność jelit, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, odma pęcherzykowa jelit, podniedrożność jelit, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie immunologiczne, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Działania niepożądane
Mebeweryna, stosowana w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego (preparaty: Auroverin MR, Duspatalin Gastro, Duspatalin retard, Mebelin), charakteryzuje się relatywnie korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednakże działania niepożądane, choć rzadkie, mogą mieć poważny charakter. Najistotniejsze z nich to reakcje nadwrażliwości układu immunologicznego, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne manifestujące się nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego, zaburzeniami oddychania i obrzękiem krtani, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji przeciwwstrząsowej. Ponadto, często zgłaszane są objawy skórne, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (zwłaszcza w obrębie dróg oddechowych), obrzęk twarzy oraz wysypka o różnym charakterze, które mogą stanowić zagrożenie dla życia pacjenta, szczególnie w przypadku obrzęku dróg oddechowych. Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana z powodu ograniczeń systemu spontanicznego raportowania i braku badań epidemiologicznych.
Auroverin MR, bąbel pokrzywkowy, ciężka reakcja anafilaktyczna, Duspatalin Gastro, Duspatalin retard, duszność, działanie niepożądane, Mebelin, mebeweryna, monitorowanie bezpieczeństwa, niepożądane działanie produktu leczniczego, niewydolność oddechowa, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, obrzęk twarzy, osutka skórna, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie oddychania, zmiana rumieniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tonicard 300 mg
Stosowanie chlorowodorku propafenonu (Tonicard) wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (≥1/10), zaburzenia przewodzenia (blok zatokowo-przedsionkowy, przedsionkowo-komorowy, śródkomorowy) oraz kołatanie serca (≥1/100 do <1/10). Propafenon może indukować proarytmie, w tym tachykardię, trzepotanie przedsionków, tachykardię komorową oraz arytmie, które mogą zagrażać życiu i wymagać natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane obejmują także objawy neurologiczne (bóle i zawroty głowy, ataksja, parestezje), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka) oraz nieprawidłowości w funkcji wątroby, manifestujące się podwyższonymi wartościami aminotransferaz i fosfatazy zasadowej. Rzadziej występują małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, a także reakcje skórne, takie jak pokrzywka i wysypka.
agranulocytoza, arytmia, ataksja, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok śródkomorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, chlorowodorek propafenonu, cholestaza, drgawki, duszność, działanie proarytmiczne, granulocytopenia, kołatanie serca, lek przeciwarytmiczny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepokój ruchowy, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność serca, nudności, objawy pozapiramidowe, omdlenie, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, rumień, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tachykardia komorowa, trzepotanie przedsionków, uszkodzenie komórek wątroby, wymioty, wysypka, wzdęcie brzucha, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zespół toczeniopodobny, zmniejszenie liczby plemników, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – HERBAPini (442 mg + 64 mg + 3 mg)/5 ml
Lek HERBAPINI w postaci syropu zawiera fosforan kodeiny (424 mg/5 ml), wyciąg płynny z pędów sosny (64 mg/5 ml) oraz nalewkę z owocu kopru włoskiego (3 mg/5 ml). Fosforan kodeiny, będący głównym składnikiem aktywnym, może wywoływać liczne działania niepożądane obejmujące różne układy organizmu. Do najczęstszych należą reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk twarzy), zaburzenia ze strony układu nerwowego (splątanie, senność, omamy, drgawki, depresja, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe), układu sercowo-naczyniowego (bradykardia, tachykardia, niedociśnienie, hipotonia ortostatyczna), a także przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, wymioty, zapalenie trzustki). Istotnym zagrożeniem jest depresja oddechowa przy wyższych dawkach, która może stanowić bezpośrednie ryzyko życia pacjenta. Ponadto, długotrwałe stosowanie kodeiny może prowadzić do rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zespołu abstynencyjnego po nagłym odstawieniu.
anoreksja, bradykardia, depresja, depresja oddechowa, diplopia, drgawki, duszność, dysfunkcja seksualna, efekt antydiuretyczny, enzymy wątrobowe, fascykulacje, fosforan kodeiny, halucynacje, hiperglikemia, hipotensja, hipotermia, hipotonia ortostatyczna, histamina, limfadenopatia, mioza, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadmierna potliwość, nalewka z kopru włoskiego, nudności, obrzęk twarzy, palpitacje serca, personel medyczny, pobudzenie OUN, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja układu immunologicznego, retencja moczu, skurcz dróg żółciowych, skurcz moczowodów, splątanie, splenomegalia, świąd, sztywność mięśniowa, tachykardia, tolerancja na lek, uzależnienie lekowe, wyciąg z pędów sosny, wysypka, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zaparcie, zespół abstynencyjny, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamivudine Aurovitas 100 mg
Lek Lamivudine Aurovitas 100 mg, stosowany w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w badaniach klinicznych, gdzie częstość działań niepożądanych była zbliżona do placebo, z wyjątkiem istotnego wzrostu aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) oraz kinazy fosfokreatynowej (CPK). Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują złe samopoczucie, zmęczenie, infekcje dróg oddechowych, dolegliwości bólowe (głowy, brzucha, mięśni), nudności, wymioty i biegunkę. Wśród działań niepożądanych o wysokiej częstości (≥ 1/10) wyróżnia się wzrost AlAT, co może wskazywać na uszkodzenie hepatocytów, oraz zwiększoną aktywność CPK i objawy mięśniowe, choć ich częstość była porównywalna z grupą placebo. Rzadkie, ale poważne powikłania to kwasica mleczanowa (bardzo rzadko) oraz rabdomioliza (częstość nieznana), które wymagają szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania parametrów laboratoryjnych.
aminotransferaza alaninowa, analog nukleozydowy, infekcja dróg oddechowych, kinaza fosfokreatynowa, koinfekcja HIV, kwasica mleczanowa, lamiwudyna, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, podwyższone AlAT, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, rabdomioliza, świąd, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie skórne, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dziurawiec fix –
Podczas terapii preparatem Dziurawiec fix, zawierającym ziele Hypericum perforatum L., mogą wystąpić działania niepożądane o nieznanej częstości, obejmujące zaburzenia żołądkowo-jelitowe (dyskomfort, nudności, biegunka), reakcje skórne (wysypka, świąd, zaczerwienienie), objawy ze strony układu nerwowego (zmęczenie, senność, niepokój) oraz charakterystyczne reakcje fotoczułości, szczególnie u pacjentów o jasnej karnacji. Reakcje fototoksyczne manifestują się objawami podobnymi do poparzenia słonecznego po ekspozycji na intensywne promieniowanie UV, co wymaga stosowania odpowiedniej ochrony przeciwsłonecznej. Zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłku w celu zmniejszenia dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego oraz monitorowanie stanu psychicznego pacjenta ze względu na możliwe zaburzenia snu i lęk.
biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane leku, farmakovigilance, Hypericum perforatum, interakcja lekowa, lęk, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, niepokój, nudność, obniżenie sprawności psychofizycznej, osłabienie, pobudzenie psychoruchowe, poparzenie słoneczne, reakcja alergiczna skórna, reakcja fotoczułości, senność, świąd, wysypka, zaburzenie snu, zaburzenie trawienia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, ziele dziurawca, zmęczenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nifuroksazyd Aflofarm
Podczas terapii Nifuroksazydem Aflofarm 200 mg w tabletkach powlekanych kluczowe jest rygorystyczne przestrzeganie zasad nawadniania, zwłaszcza w przebiegu biegunki. Zaleca się doustne nawadnianie przy użyciu słodzonych lub solonych napojów, z uwzględnieniem średniego dobowego zapotrzebowania na wodę u dorosłych wynoszącego około 2 litrów. W przypadku ciężkiej lub długotrwałej biegunki z nasilonymi wymiotami lub utratą apetytu wskazane jest rozważenie nawodnienia dożylnego, dostosowanego indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta. Nifuroksazyd działa miejscowo w świetle jelita, dlatego w biegunce zakaźnej z objawami ogólnoustrojowymi konieczne może być wdrożenie systemowego leczenia przeciwbakteryjnego. Monitorowanie skuteczności terapii jest niezbędne; utrzymująca się biegunka po 2-3 dniach wymaga konsultacji lekarskiej i ewentualnej modyfikacji leczenia, w tym rozważenia antybiotykoterapii oraz intensyfikacji nawadniania.
antybiotykoterapia, biegunka zakaźna, ciężka biegunka, duszność, interakcja lekowa, leczenie nifuroksazydem, leczenie przeciwbakteryjne, nasilenie biegunki, nawadnianie doustne, nawadnianie pacjenta, nawodnienie dożylne, nifuroksazyd, reakcja nadwrażliwości, świąd, wysypka, zakażenie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maysiglu 100 mg
Lek Maysiglu, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji na inhibitory DPP-4. Tabletki różnią się kolorem i wymiarami: 25 mg (różowe, średnica ok. 7 mm, grubość 2,0-3,2 mm), 50 mg (jasnopomarańczowe, średnica ok. 9 mm, grubość 2,8-3,8 mm) oraz 100 mg (brązowo-pomarańczowe, średnica ok. 11 mm, grubość 3,3-4,5 mm), przy czym przeciwwskazania dotyczą wszystkich dawek i form farmaceutycznych.
- Leksykon substancji czynnych
Cyna(II) chlorek dwuwodny – Działania niepożądane
Cyna(II) chlorek dwuwodny, obecny m.in. w preparacie PoltechColloid (0,17 mg w fiolce), jest stosowany w medycynie nuklearnej jako składnik radiofarmaceutyków. Dawka skuteczna promieniowania jonizującego w standardowych badaniach diagnostycznych zwykle nie przekracza 20 mSv, co mieści się w granicach akceptowalnego ryzyka indukcji nowotworów i wad dziedzicznych. Niemniej jednak, w wybranych sytuacjach klinicznych możliwe jest zastosowanie wyższych dawek. Działania niepożądane związane z podaniem preparatów zawierających cynę(II) chlorek dwuwodny obejmują objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (obniżone ciśnienie krwi, bradykardia), układu nerwowego (zaburzenia naczynioruchowe), oddechowego (spłycenie oddechu, skurcz oskrzeli), a także reakcje skórne i obrzęk naczynioruchowy, który może stanowić zagrożenie życia. Objawy ogólne to m.in. złe samopoczucie oraz bóle w klatce piersiowej lub plecach, wymagające różnicowania z poważniejszymi stanami klinicznymi.
astma, ból w klatce piersiowej, bradykardia, choroba nowotworowa, cyna(II) chlorek dwuwodny, dawka promieniowania, dawka skuteczna, duszność, indukcja nowotworu, lek przeciwalergiczny, medycyna nuklearna, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, POChP, preparat radiofarmaceutyczny, promieniowanie jonizujące, reakcja skórna, rumień, rytm serca, skurcz oskrzeli, spłycenie oddechu, świąd, świsty oddechowe, wada dziedziczna, wysypka, zaburzenie naczynioruchowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Karbis 32 mg
Kandesartan cyleksetylu, dostępny w dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. W badaniach nad nadciśnieniem tętniczym najczęściej obserwowano zawroty głowy, ból głowy oraz zakażenia układu oddechowego, z częstością ≥1% w porównaniu do placebo. Odsetek rezygnacji z terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 3,1% dla kandesartanu i 3,2% dla placebo. U pacjentów z niewydolnością serca (program CHARM) działania niepożądane obejmowały hiperkaliemię, niedociśnienie i zaburzenia czynności nerek, z wyższym ryzykiem u osób >70 lat, z cukrzycą lub stosujących inhibitory ACE i spironolakton. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu u tych pacjentów, natomiast u chorych na nadciśnienie bez zaburzeń nerek rutynowe badania nie są konieczne, choć u osób z dysfunkcją nerek kontrola jest wskazana.
agranulocytoza, ból głowy, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kaszel, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość zatokowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, potas w surowicy, spironolakton, świąd, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroksol APTEO MED 30 mg/5 ml
Ambroksol chlorowodorek w postaci syropu 30 mg/5 ml wykazuje działania niepożądane o zróżnicowanej częstości występowania, klasyfikowane zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku (dysgeuzja), niedoczulicę gardła i jamy ustnej oraz nudności, wszystkie z częstością ≥1/100 do <1/10. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występują wymioty, biegunka, dyspepsja, ból brzucha oraz suchość w jamie ustnej. Rzadko (≥1/10000 do <1/1000) pojawiają się reakcje nadwrażliwości, wysypka i pokrzywka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne (SCAR) o częstości nieznanej, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, które mogą zagrażać życiu pacjenta.
ambroksol chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, dysgeuzja, dyspepsja, działanie niepożądane, erythema multiforme, farmakonadzór, hipoestezja jamy ustnej, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, SCAR, suchość gardła, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Latalux 0,05 mg/ml
Latalux, zawierający latanoprost w stężeniu 50 µg/ml, jest stosowany w terapii okulistycznej, jednak jego użycie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, głównie dotyczących narządu wzroku. Najczęściej obserwowaną reakcją jest pigmentacja tęczówki, występująca u 33% pacjentów w badaniach długoterminowych. Inne często występujące objawy to przekrwienie spojówek, podrażnienie oka (pieczenie, świąd, uczucie ciała obcego) oraz zmiany w rzęsach i włosach meszkowych (zwiększenie długości, grubości, pigmentacji i liczby). Rzadziej pojawiają się zapalenia, obrzęki, niewyraźne widzenie czy zapalenie błony naczyniowej oka, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z uszkodzeniem rogówki, ze względu na ryzyko zwapnienia rogówki, związane z obecnością fosforanów (6,85 mg/ml) w preparacie.
astma, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, ból w klatce piersiowej, diwodorofosforan sodu, duszność, fosforan disodowy, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, krople do oczu, latanoprost, nadżerka rogówki, niewyraźne widzenie, obrzęk okołooczodołowy, obrzęk plamki, obrzęk powiek, pigmentacja tęczówki, podrażnienie oka, pokrzywka, przekrwienie spojówek, suchość oka, światłowstręt, wysypka, zapalenie nosogardzieli, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zawroty głowy, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Remifemin 0,018 – 0,026 ml
Remifemin, zawierający 0,018-0,026 ml wyciągu z kłącza pluskwicy groniastej na tabletkę, może wywoływać działania niepożądane, w tym rzadkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (dyspepsja, biegunka) oraz reakcje skórne (pokrzywka, świąd, wysypka) i obrzęki (twarzy, obwodowe), wszystkie o częstości występowania rzadkiej (≥1/10 000 do <1/1 000). Odnotowano również rzadkie przypadki przyrostu masy ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalną hepatotoksyczność, której częstość występowania nie jest dokładnie określona, ale obejmuje zapalenie wątroby, żółtaczkę oraz nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych (podwyższone AST, ALT, GGTP, fosfatazę alkaliczną i bilirubinę).
biegunka, ból w prawym podżebrzu, dyspepsja, ekstrakt z pluskwicy groniastej, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, nieprawidłowe próby wątrobowe, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, pluskwica groniasta, podwyższone enzymy wątrobowe, podwyższony poziom bilirubiny, pokrzywka, pruritus, reakcja alergiczna, uszkodzenie wątroby, wysypka, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febuxostat Solinea 80 mg
Febuksostat, stosowany w leczeniu hiperurykemii i dny moczanowej, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na danych od 4072 pacjentów przyjmujących dawki od 10 mg do 300 mg. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaostrzenie dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, ból głowy, wysypka i obrzęk, zwykle o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcje anafilaktyczne, które mogą prowadzić do wstrząsu. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10000 do <1/1000), obejmując szeroki zakres objawów ze strony układu krwiotwórczego, immunologicznego, nerwowego, pokarmowego, wątroby, skóry i innych narządów.
agranulocytoza, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cukrzyca, dna moczanowa, duszność, dysfagia, eozynofilia, febuksostat, hiperlipidemia, hiperurykemia, jadłowstręt, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kolchicyna, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedowład połowiczy, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie dny moczanowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroksol Hasco 30 mg
Podczas terapii ambroksolem chlorowodorkiem (Ambroksol Hasco, 30 mg tabletki) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, w tym nudności o częstości ≥1/100 do <1/10, biegunki, wymiotów, niestrawności oraz bólu brzucha z częstością ≥1/1 000 do <1/100. Reakcje skórne, takie jak wysypka i pokrzywka, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Szczególnie istotne są ciężkie reakcje skórne o nieznanej częstości, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, które mogą stanowić zagrożenie życia pacjenta.
ambroksol chlorowodorek, Ambroksol Hasco, biegunka, ból brzucha, dyspepsja, konwencja MedDRA, leukocytoza, mukolityk, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arduan 4 mg
Bromek pipekuronium (Arduan) jest niedepolaryzującym lekiem blokującym przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, charakteryzującym się korzystnym profilem bezpieczeństwa w zakresie układu sercowo-naczyniowego, powodującym jedynie niewielkie, klinicznie nieistotne obniżenie tętna, ciśnienia tętniczego (skurczowego i rozkurczowego) oraz rzutu serca. W dawce do 100 µg/kg nie wywołuje uwalniania histaminy, co zmniejsza ryzyko reakcji histaminopodobnych. Mimo to, istnieje ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości na inne leki z grupy niedepolaryzujących środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, co wymaga przygotowania odpowiednich środków do natychmiastowego leczenia anafilaksji. Monitorowanie działań niepożądanych jest kluczowe i powinno być zgłaszane do odpowiednich instytucji nadzorczych.
alergia krzyżowa, atelektazja, atrofia mięśniowa, bezmocz, blok nerwowo-mięśniowy, bromek pipekuronium, ciśnienie krwi, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, działanie sympatomimetyczne, działanie wagolityczne, indukcja znieczulenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, parametry hemodynamiczne, pokrzywka, profilaktyka przeciwzakrzepowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja histaminopodobna, rzut serca, skurcz krtani, uwalnianie histaminy, wysypka, zaburzenia OUN, zaburzenie kwasowo-zasadowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakrzepica, zwoje nerwowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kwiat Nagietka –
Produkt leczniczy zawierający kwiat nagietka (Calendula officinalis L., flos) w formie ziół do zaparzania wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się niskim ryzykiem ciężkich działań niepożądanych. Głównym zgłaszanym efektem niepożądanym są skórne reakcje uczuleniowe, obejmujące wysypkę, świąd, zaczerwienienie, pokrzywkę, obrzęk oraz kontaktowe zapalenie skóry. Częstość występowania tych objawów pozostaje nieznana, co wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania preparatu, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do alergii na składniki roślinne. Brak jest szczegółowych danych dotyczących nasilenia działań niepożądanych w populacjach szczególnych, takich jak osoby starsze, dzieci czy pacjenci z chorobami współistniejącymi, dlatego zaleca się zachowanie standardowych środków ostrożności.
calendula officinalis, farmakowigilancja, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na składniki roślinne, nadwrażliwość organizmu, objaw niepożądany, obrzęk, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja uczuleniowa skórna, świąd, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaczerwienienie skóry, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Senamina Forte 25 mg
Lek Senamina Forte zawiera 25 mg doksylaminy wodorobursztynianu i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które są przeważnie łagodne i przemijające, z największym nasileniem na początku terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość 1-9%) to senność oraz objawy działania przeciwcholinergicznego, takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nasilenie wydzielania oskrzelowego i zawroty głowy. Działania te mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i komfort pacjenta, a u osób starszych i dzieci ryzyko pobudzenia, hipotensji ortostatycznej oraz działań przeciwcholinergicznych jest zwiększone. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza) oraz napady drgawkowe, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji medycznej.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, doksylamina, drżenie, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, hipotensja ortostatyczna, koszmar senny, leukopenia, małopłytkowość, monitoring działań niepożądanych, napad drgawkowy, nerwowość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk obwodowy, pobudzenie, podwójne widzenie, Senamina Forte, senność, suchość w jamie ustnej, szum uszny, układ krwiotwórczy, wydzielanie oskrzelowe, wymioty, wysypka, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orilukast 10 mg
Preparat Orilukast zawierający montelukast w dawce 10 mg był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) z astmą, 400 pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa oraz około 1750 dzieci w wieku 6-14 lat stosujących formę 5 mg. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Często obserwowano również biegunki, nudności, wymioty, podwyższoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypkę, jednak niektóre z tych objawów występowały z podobną częstością w grupie placebo.
anafilaksja, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, kołatanie serca, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierna aktywność psychoruchowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, świąd, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Przedawkowanie – Auroxetyn 18 mg
Przedawkowanie atomoksetyny, substancji czynnej preparatu Auroxetyn, manifestuje się szerokim spektrum objawów, głównie związanych z nadmierną stymulacją układu współczulnego, takimi jak tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze, mydriasis oraz suchość błon śluzowych. Objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz neurologiczne (senność, zawroty głowy, drżenie, nietypowe zachowanie) występują na poziomie łagodnym do umiarkowanego. W cięższych przypadkach mogą pojawić się napady drgawkowe oraz rzadko wydłużenie odstępu QT, co niesie ryzyko zagrażających życiu arytmii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie atomoksetyny z innymi lekami, które w literaturze medycznej wiązało się z przypadkami zgonów. Dotychczas nie odnotowano śmiertelnych przypadków wywołanych wyłącznie atomoksetyną.
atomoksetyna, białko osocza, biegunka, ból brzucha, drożność dróg oddechowych, leczenie objawowe, monitorowanie układu krążenia, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nudność, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, pobudzenie, pobudzenie układu współczulnego, przedawkowanie atomoksetyny, przewlekłe przedawkowanie, rozszerzenie źrenic, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Aurovitas 800 mg
Darunawir, stosowany w skojarzeniu z rytonawirem lub kobicystatem, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się występowaniem działań niepożądanych u ponad połowy pacjentów (51,3% dla darunawiru/rytonawiru oraz 66,5% dla darunawiru/kobicystatu). Najczęstsze objawy to biegunka (do 28%), nudności (do 23%), wysypka (do 16%), ból głowy oraz wymioty. Profil bezpieczeństwa jest podobny pomiędzy dawkami 800/100 mg raz na dobę a 600/100 mg dwa razy na dobę, z wyjątkiem częstszych, choć łagodnych nudności u pacjentów wcześniej nieleczonych. Długoterminowa obserwacja (średnio 162,5 tygodnia dla darunawiru/rytonawiru i 58,4 tygodnia dla darunawiru/kobicystatu) nie wykazała nowych istotnych zagrożeń bezpieczeństwa.
biegunka, ból głowy, cukrzyca, darunawir, darunawir rytonawir, darunawir/kobicystat, funkcja wątroby, gorączka, immunosupresja, małopłytkowość, martwica kości, nadwrażliwość na lek, nudności, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, reakcja alergiczna, wymioty, wysypka, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – GlimeHexal 2 2 mg
Glimepiryd, substancja czynna leku GlimeHexal, jest pochodną sulfonylomocznika stosowaną w terapii cukrzycy typu 2. Najważniejszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, klasyfikowana jako rzadkie zdarzenie (≥1/10 000 do <1/1000), która może mieć ciężki przebieg i wymagać natychmiastowej interwencji. Inne rzadkie działania obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. Ciężka małopłytkowość (<10 000/µl) i plamica małopłytkowa występują z nieznaną częstością i stanowią zagrożenie życia. Reakcje nadwrażliwości, w tym leukoklastyczne zapalenie naczyń i potencjalnie ciężkie reakcje anafilaktyczne, są bardzo rzadkie (<1/10 000). Dodatkowo mogą pojawić się przemijające zaburzenia widzenia, zaburzenia smaku, nudności, wymioty, biegunka oraz rzadkie zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie i niewydolność wątroby.
agranulocytoza, biegunka, ciężka małopłytkowość, cukrzyca typu 2, enzym wątrobowy, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, krzyżowa alergia, lek przeciwcukrzycowy, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudność, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, świąd, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zastój żółci, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Kwas L-asparaginowy – Działania niepożądane
Kwas L-asparaginowy, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego Aminomel 10E (1,91 g/l) oraz Aminomel 12,5E (2,39 g/l), może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym poważne reakcje immunologiczne takie jak anafilaksja, reakcje rzekomoanafilaktyczne oraz nadwrażliwość. Preparaty te zawierają także znaczące stężenia potasu (odpowiednio 45 mmol/l i 56,25 mmol/l), co predysponuje do hiperkaliemii. Ponadto obserwuje się zaburzenia oddychania, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego, oraz szeroki zakres dysfunkcji wątroby (hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie, zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego) i nerek (azotemia). Miejscowe reakcje w miejscu podania infuzji obejmują zator, zapalenie żyły, ból, rumień, obrzęk i stwardnienie tkanek. W badaniach laboratoryjnych mogą wystąpić podwyższone wartości bilirubiny oraz enzymów wątrobowych (ALT, AST), wskazujące na uszkodzenie hepatocytów.
aminotransferaza, azotemia, cholestaza, duszność, encefalopatia, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipoksja, hipotensja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, kwas L-asparaginowy, marskość wątroby, nadciśnienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, stridor, świąd, świszczący oddech, tachykardia, ucisk w gardle, wstrząs, wysypka, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zator żylny, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadamen MED 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadamen MED (5 mg, tabletki powlekane), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z najczęściej zgłaszanymi objawami takimi jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni. Częstość występowania tych działań wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki. W terapii raz na dobę większość bólów głowy pojawia się w pierwszych 10-30 dniach leczenia. U pacjentów powyżej 65 roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunek, a u osób powyżej 75 lat – zawrotów głowy i biegunek. W badaniach klinicznych odnotowano także nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych objawów klinicznych. Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnym nasileniu, od łagodnych po potencjalnie ciężkie, takie jak udar, przemijające napady niedokrwienne (TIA) czy nagła utrata słuchu.
biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, częstoskurcz, działanie niepożądane, incydent krwotoczny, kołatanie serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, monitoring bezpieczeństwa, nagła utrata słuchu, nagłe zaczerwienienie twarzy, napad drgawkowy, nieprawidłowości EKG, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pacjent geriatryczny, profil bezpieczeństwa leku, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, udar, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fraxiparine 2850 j.m. a.Xa/0,3 ml
Fraxiparine (nadroparyna wapniowa) jest lekiem przeciwzakrzepowym, którego najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia o różnej lokalizacji, występujące bardzo często (≥1/10), w tym poważne krwiaki rdzeniowe. Rzadko (≥1/10,000 do <1/1000) może powodować małopłytkowość, w tym heparynowo-zależną, oraz trombocytozę, co wymaga monitorowania liczby płytek krwi. Bardzo rzadko (<1/10,000) obserwuje się eozynofilię, reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, reakcje skórne, reakcje rzekomo-anafilaktyczne), przemijającą hiperkaliemię związaną z hamowaniem wydzielania aldosteronu, priapizm oraz martwicę skóry w miejscu wstrzyknięcia. Często (≥1/100 do <1/10) występuje przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz, a bardzo często (≥1/10) małe krwiaki i reakcje miejscowe w miejscu podania.
aminotransferaza, ból głowy, eozynofilia, hiperkaliemia, krwiak, krwiak rdzeniowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, martwica skóry, mechanizm działania, migrena, nadroparyna wapniowa, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki miękkiej, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, priapizm, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, rumień, świąd, trombocytoza, układ krzepnięcia, wysypka, zaburzenie gospodarki wapniowo-fosforanowej, zwapnienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Legalon 140 140 mg
Lek Legalon 140 zawiera standaryzowany wyciąg z owoców ostropestu plamistego, którego głównym składnikiem aktywnym jest sylimaryna (obliczana jako sylibinina). Pomimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, stosowanie leku może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowanych według systemu MedDRA. Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Duszność, jako objaw układu oddechowego, oraz luźny stolec i wysypka w obrębie skóry i tkanki podskórnej, występują bardzo rzadko (<1/10 000). Luźny stolec jest zazwyczaj przejściowy i nie wymaga odstawienia leku.
duszność, działanie niepożądane, interwencja medyczna, luźny stolec, obrzęk naczynioruchowy, ostropest plamisty, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, sylibinina, sylimaryna, układ immunologiczny, układ oddechowy, układ pokarmowy, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddychania, zespół Stevensa-Johnsona