klasyfikacja Child-Pugh
Klasyfikacja Child-Pugh to skala stosowana do oceny stopnia zaawansowania marskości wątroby i prognozowania przeżycia pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby. Uwzględnia ona pięć parametrów klinicznych i laboratoryjnych: stężenie bilirubiny, albuminy, czas protrombinowy (lub INR), obecność wodobrzusza oraz encefalopatii wątrobowej.
System punktacji dzieli pacjentów na trzy grupy: A (5-6 punktów), B (7-9 punktów) i C (10-15 punktów). Klasa A oznacza wyrównaną marskość z dobrym rokowaniem, klasa B wskazuje na umiarkowane upośledzenie czynności wątroby, a klasa C świadczy o zaawansowanej chorobie z wysoką śmiertelnością.
Klasyfikacja Child-Pugh jest szeroko wykorzystywana w praktyce klinicznej do kwalifikacji pacjentów do zabiegów inwazyjnych, oceny ryzyka operacyjnego, dostosowania dawek leków metabolizowanych przez wątrobę oraz ustalania pilności przeszczepu wątroby. Pomimo wprowadzenia nowszych modeli (np. MELD), skala Child-Pugh pozostaje istotnym narzędziem w hepatologii ze względu na prostotę stosowania i dobrą wartość prognostyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xerdoxo 15 mg
Rywaroksaban (Xerdoxo) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. W profilaktyce udaru u dorosłych z migotaniem przedsionków zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się dwufazowy schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 21 dni (łącznie 30 mg/dobę), następnie 20 mg raz na dobę. Długość terapii powinna być dostosowana indywidualnie, minimum 3 miesiące przy czynnikach przejściowych, a dłużej w przypadku idiopatycznych lub nawrotowych ZŻG/ZP. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia zaleca się dawkę podtrzymującą 10 mg lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu. U dzieci i młodzieży dawka zależy od masy ciała: 15 mg/dobę dla 30-50 kg, 20 mg/dobę dla ≥50 kg, a poniżej 30 kg stosuje się postać granulatu do zawiesiny. Leczenie u dzieci trwa minimum 3 miesiące, z możliwością wydłużenia do 12 miesięcy.
antagonista witaminy K, echokardiogram przezprzełykowy, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor P2Y12, kardiowersja, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, migotanie przedsionków, profilaktyka nawrotowa, przezskórna interwencja wieńcowa, rywaroksaban, udar, wada zastawkowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zgłębnik nosowo-żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sorafenib Teva
Sorafenib Teva wykazuje szereg istotnych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania i odpowiedniego postępowania. Najczęściej obserwowanymi efektami toksycznymi są zespół dłoniowo-podeszwowy oraz wysypka, zwykle o nasileniu 1-2 stopnia według CTC, pojawiające się w ciągu pierwszych 6 tygodni terapii. W przypadku cięższych objawów zaleca się stosowanie leków miejscowych, czasowe przerwanie leczenia lub modyfikację dawki. Sorafenib może powodować hipoglikemię, w tym objawową z utratą przytomności, co wymaga regularnego monitorowania glikemii i dostosowania leków przeciwcukrzycowych. Ponadto, lek zwiększa ryzyko nadciśnienia tętniczego, które zwykle jest łagodne lub umiarkowane, lecz wymaga kontroli ciśnienia i standardowej terapii przeciwnadciśnieniowej. Istotne jest także ryzyko krwawień, niedokrwienia mięśnia sercowego (4,9% vs 0,4% w badaniu 1) oraz wydłużenia odcinka QT/QTc, co wymaga monitorowania EKG i elektrolitów u pacjentów z predyspozycjami. Sorafenib może także prowadzić do perforacji przewodu pokarmowego (<1% przypadków) oraz zespołu rozpadu guza (TLS), szczególnie u pacjentów z dużym obciążeniem nowotworowym i niewydolnością nerek.
antracyklina, czas protrombinowy, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gojenie ran, hipoglikemia, inhibitor VEGF, INR, klasyfikacja Child-Pugh, mikroflora jelitowa, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, płaskonabłonkowy rak płuca, rak nerkowokomórkowy, ryzyko krwawienia, sorafenib, tętniak tętnicy, UGT1A1, UGT1A9, warfaryna, wydłużenie odcinka QT, zespół dłoniowo-podeszwowy, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaroxaban Bluefish 15 mg
Rywaroksaban, dostępny w postaci tabletek powlekanych Rivaroxaban Bluefish 15 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym u osób z nietolerancją laktozy (jedna tabletka zawiera 16 mg laktozy). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym oraz stany zwiększające ryzyko poważnych krwawień, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, obecność żylaków przełyku, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurologiczne (np. uraz mózgu, kręgosłupa, krwotok wewnątrzczaszkowy), a także poważne nieprawidłowości naczyniowe (tętniaki, wady rozwojowe naczyń). Ponadto, rywaroksaban nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, fondaparynuks czy doustne antykoagulanty, z wyjątkiem sytuacji zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników naczyniowych.
apiksaban, choroba wątroby, dabigatran eteksylan, doustny lek przeciwzakrzepowy, fondaparynuks, hematolog, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, kardiolog, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwawienie czynne, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość na rywaroksaban, nietolerancja laktozy, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, układ krzepnięcia, uraz mózgu, warfaryna, żylaki przełyku, żylno-tętnicza wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Moksyfloksacyna – Przeciwwskazania stosowania
Moksyfloksacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na nią, inne chinolony lub substancje pomocnicze. Nie zaleca się stosowania tabletek i roztworów do infuzji u osób poniżej 18. roku życia, kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na brak danych bezpieczeństwa oraz ryzyko toksycznego wpływu na rozwój i przenikanie do mleka. Przeciwwskazania obejmują także schorzenia kardiologiczne związane z wydłużeniem odstępu QT (wrodzone lub nabyte), zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza niewyrównaną hipokaliemię), klinicznie istotną bradykardię, niewydolność serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory oraz objawowe zaburzenia rytmu serca. Stosowanie moksyfloksacyny jest również przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh C) i aminotransferazami przekraczającymi 5× GGN oraz u osób z chorobami ścięgien w wywiadzie, szczególnie po leczeniu chinolonami. Preparaty w postaci kropli do oczu mają znacznie mniej przeciwwskazań, ograniczonych do nadwrażliwości na składniki.
aminotransferaza, arytmia komorowa, bradykardia, chinolon, choroba ścięgien, deficyt dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, hemoliza, hepatotoksyczność, hipokaliemia, kation wielowartościowy, klasyfikacja Child-Pugh, kortykosteroid, krople do oczu, miastenia gravis, nadwrażliwość na moksyfloksacynę, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, padaczka, polineuropatia obwodowa, próg drgawkowy, przerost mięśnia sercowego, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, ścięgno Achillesa, tendinopatia, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chrząstki stawowej, wrodzone wydłużenie odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie ścięgna, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Posaconazole Teva 100 mg
Posaconazole Teva w postaci tabletek dojelitowych (100 mg) wykazuje farmakokinetykę charakteryzującą się proporcjonalnością dawki do ekspozycji (AUC) przy dawkach do 300 mg, z Tmax wynoszącym 4-5 godzin. Wchłanianie leku jest istotnie zwiększone przy podaniu z posiłkiem bogatym w tłuszcze, co podnosi AUC0-72h o 51% i Cmax o 16% w porównaniu do podania na czczo. Średni okres półtrwania (t½) wynosi około 29 godzin, a klirens pozorny mieści się w zakresie 7,5-11 l/h. Pozakonazol wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (>98%) i nie ulega znaczącej metabolizacji przez CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Eliminacja odbywa się głównie przez przewód pokarmowy (77% dawki w kale, z czego 66% to związek macierzysty), a wydalanie nerkowe jest marginalne (14% dawki, <0,2% niezmienionego leku). W stanie stacjonarnym stężenia Cav i Cmin dla dawki 300 mg raz na dobę (po dawce nasycającej 2x dziennie w dniu 1.) wynoszą odpowiednio od 1550 do 2240 ng/ml i od 1330 do 1780 ng/ml, zależnie od postaci leku i wskazania klinicznego (profilaktyka vs. leczenie inwazyjnej aspergilozy).
Aspergillus, dawka wysycająca, farmakokinetyka pozakonazolu, inwazyjna aspergiloza, inwazyjne zakażenie grzybicze, klasyfikacja Child-Pugh, klirens nerkowy, klirens pozorny, koncentrat do sporządzania roztworu, minimalne stężenie hamujące, model farmakokinetyczny, okres półtrwania, pochodna glukuronidowa, przełomowe zakażenie grzybicze, stężenie osoczowe, stężenie stacjonarne, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Abiraterone Sandoz 500 mg
Abiraterone Sandoz, zawierający 500 mg octanu abirateronu w tabletkach powlekanych, jest wskazany do leczenia HSPC z przerzutami lub wysokiego ryzyka bez przerzutów oraz mCRPC. Standardowa dawka wynosi 1000 mg (2 tabletki) raz dziennie, podawana w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem: 5 mg/dobę w HSPC oraz 10 mg/dobę w mCRPC. U pacjentów bez kastracji chirurgicznej konieczne jest kontynuowanie farmakologicznej kastracji analogami LHRH. Długość terapii zależy od wskazania – do progresji choroby, toksyczności lub maksymalnie 2 lat w HSPC wysokiego ryzyka bez przerzutów. Monitorowanie obejmuje aminotransferazy (co 2 tygodnie przez 3 miesiące, potem co miesiąc), ciśnienie tętnicze, stężenie potasu oraz objawy zastoju płynów (co miesiąc), z częstszą kontrolą u pacjentów z ryzykiem niewydolności serca.
abirateron, AlAT, aminotransferazy, analog gonadoliberyny, AspAT, ciśnienie tętnicze, hepatotoksyczność, hipokaliemia, HSPC z przerzutami, kastracja chirurgiczna, kastracja farmakologiczna, klasyfikacja Child-Pugh, LHRH, mCRPC, mineralokortykosteroidy, nadciśnienie, octan abirateronu, podanie doustne, prednizon, radioterapia, rak gruczołu krokowego, rak oporny na kastrację, stężenie potasu, terapia skojarzona, testy czynnościowe wątroby, toksyczność leku, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darunavir Accord 150 mg
Darunavir Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na darunawir lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, glikol propylenowy oraz żółcień pomarańczową FCF (E110). Nie należy go stosować u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) ze względu na ryzyko toksycznego wzrostu stężenia leku. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w skojarzeniu z silnymi induktorami CYP3A (np. ryfampicyna) oraz preparatami roślinnymi zawierającymi dziurawiec, które mogą obniżać skuteczność darunawiru. Nie zaleca się także jednoczesnego stosowania darunawiru z lopinawirem/rytonawirem z powodu ryzyka interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych.
alfuzosyna, alkaloid sporyszu, aminotransferaza, amiodaron, antagonista receptorów opioidowych, astemizol, awanafil, benzodiazepin, chinidyna, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyzapryd, dapoksetyna, darunawir, depresja oddechowa, dihydroergotamina, dna moczanowa, domperydon, dronedaron, ergotamina, glikol propylenowy, Hypericum perforatum, induktor CYP3A, induktor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, iwabradyna, klasyfikacja Child-Pugh, kolchicyna, kwetiapina, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, lopinawir/rytonawir, lowastatyna, lurazydon, midazolam, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, naloksegol, pimozyd, przedwczesny wytrysk, rabdomioliza, ranolazyna, ryfampicyna, sertindol, syldenafil, symwastatyna, terfenadyna, tętnicze nadciśnienie płucne, tikagrelor, triazolam, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie rytmu serca, zaparcia wywołane opioidami, zdarzenie niepożądane, ziele dziurawca, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Bluefish 10 mg
Rivaroxaban Bluefish 10 mg, zawierający rywaroksaban, jest stosowany w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po zabiegach ortopedycznych oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotowej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Profilaktyka po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wymaga dawki 10 mg raz na dobę, rozpoczynanej 6-10 godzin po zabiegu, przez 5 tygodni (biodro) lub 2 tygodnie (kolano). W leczeniu ostrej ZŻG/ZP stosuje się schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia dawka profilaktyczna wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. Dawkowanie wymaga dostosowania w zależności od ryzyka nawrotu i krwawienia, a pominięcie dawki wymaga szybkiego uzupełnienia, z zachowaniem odpowiednich zasad w fazach leczenia.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, działanie przeciwzakrzepowe, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna zakrzepica żył głębokich, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, marskość wątroby, ostra zakrzepica żył głębokich, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, rywaroksaban, wartość INR, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rombidux 20 mg
Lek Rombidux, zawierający 20 mg rywaroksabanu w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 107,14 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym oraz stany zwiększające ryzyko krwawień, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy mózgu lub kręgosłupa, zabiegi chirurgiczne w obrębie OUN i okulistyki, krwotok wewnątrzczaszkowy, żylaki przełyku, wady naczyniowe, tętniaki oraz poważne nieprawidłowości naczyń wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych. Ponadto, stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane w chorobach wątroby z koagulopatią, szczególnie w marskości wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh, a także w ciąży i okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Rombidux nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi antykoagulantami, z wyjątkiem sytuacji zmiany leczenia lub podtrzymania drożności cewników żylnych/tętniczych za pomocą heparyny niefrakcjonowanej w niskich dawkach.
apiksaban, brak laktazy, czynne krwawienie, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwzakrzepowe, dziedziczna nietolerancja galaktozy, eteksylan dabigatranu, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, implantacja stentu, inhibitor CYP3A4, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia wątrobowa, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość na rywaroksaban, nietolerancja laktozy, nowotwór złośliwy, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, podwójna terapia przeciwpłytkowa, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, układ krzepnięcia, uraz mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylaki przełyku, żylno-tętnicza wada rozwojowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bewim 10 mg
Lek Bewim (prasugrel) w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym zawiera 246,5 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność czynnego patologicznego krwawienia, ze względu na ryzyko nasilenia krwawień wynikające z silnego działania przeciwpłytkowego prasugrelu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z udarem mózgu lub przemijającym napadem niedokrwiennym (TIA) w wywiadzie, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych i nawrotów incydentów niedokrwiennych.
Bewim, ciężka niewydolność wątroby, dysfunkcja wątroby, działanie przeciwpłytkowe, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent niedokrwienny, inhibitor agregacji płytek, klasyfikacja Child-Pugh, laktoza, lek przeciwpłytkowy, nadwrażliwość, nietolerancja, patologiczne krwawienie, powikłanie krwotoczne, prasugrel, przeciwwskazanie, przemijający napad niedokrwienny, ryzyko krwawienia, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, TIA, udar mózgu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaroxaban OLIMP 10 mg
Rywaroksaban w dawce 10 mg (Rivaroxaban OLIMP) jest skutecznym lekiem przeciwzakrzepowym, jednak jego stosowanie wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na rywaroksaban lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (76,20 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym krwawieniem klinicznie istotnym oraz u osób z chorobami przewodu pokarmowego (czynne lub niedawne owrzodzenia), nowotworami złośliwymi o wysokim ryzyku krwawienia, niedawnymi urazami lub zabiegami chirurgicznymi wysokiego ryzyka (np. mózgu, kręgosłupa, okulistyki) oraz malformacjami naczyniowymi (żylaki przełyku, tętniaki, wady rozwojowe naczyń). Ponadto, rywaroksaban nie powinien być stosowany u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh ze względu na ryzyko koagulopatii i powikłań krwotocznych.
apiksaban, choroba wątroby, czynnik krzepnięcia, dabigatran, doustny lek przeciwzakrzepowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, kaskada krzepnięcia, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwawienie czynne, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, warfaryna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylaki przełyku - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Solifenacin Medreg 10 mg
Solifenacyna, dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg (odpowiednio 3,8 mg i 7,5 mg solifenacyny), charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w zakresie dawek od 5 mg do 40 mg. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 3-8 godzinach, niezależnie od dawki, a całkowita dostępność biologiczna wynosi około 90%. Lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~98%) i dużą objętość dystrybucji (~600 l). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, z powstaniem czterech głównych metabolitów, z których tylko 4R-hydroksysolifenacyna jest aktywna farmakologicznie. Okres półtrwania wynosi 45-68 godzin, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (70% w moczu, 23% w kale), z około 46% aktywności promieniotwórczej w moczu przypadającej na solifenacynę i jej główne metabolity.
4R-hydroksy-N-tlenek, 4R-hydroksysolifenacyna, AUC, ciężkie zaburzenia czynności nerek, Cmax, cytochrom P450 3A4, dostępność biologiczna, dysfagia, farmakokinetyka, hemodializa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens układowy, N-glukuronid, N-tlenek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, solifenacyna bursztynianu, stężenie w osoczu, tabletka powlekana, Tmax, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, znakowanie radioizotopem, α1-glikoproteina - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Zentiva 50 mg
Terapia sunitynibem (Sunitinib Zentiva) powinna być prowadzona przez lekarzy doświadczonych w onkologii, z indywidualnym dostosowaniem dawki w zależności od wskazania i tolerancji pacjenta. W leczeniu GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg/dobę według schematu 4/2 (4 tygodnie leczenia, 2 tygodnie przerwy), z możliwością modyfikacji dawki co 12,5 mg w zakresie 25-75 mg. W terapii pNET stosuje się dawkę 37,5 mg/dobę podawaną ciągle, bez przerw, z możliwością zwiększenia do 50 mg. W przypadku interakcji z silnymi induktorami CYP3A4 dopuszcza się zwiększenie dawki do 87,5 mg (GIST/MRCC) lub 62,5 mg (pNET), natomiast przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4 zaleca się redukcję dawki do minimum 37,5 mg (GIST/MRCC) lub 25 mg (pNET), przy jednoczesnym ścisłym monitorowaniu tolerancji leczenia.
hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, podanie doustne, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schemat dawkowania 4/2, schyłkowa niewydolność nerek, sunitinib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Synthon 12,5 mg
Leczenie Sunitinibem Synthon powinno być prowadzone przez doświadczonych onkologów, z uwzględnieniem specyficznego dawkowania zależnego od wskazania. W terapii GIST i MRCC stosuje się dawkę 50 mg raz na dobę w schemacie 4/2 (4 tygodnie leczenia, 2 tygodnie przerwy), natomiast w neuroendokrynnych nowotworach trzustki (pNET) dawka wynosi 37,5 mg raz na dobę podawana ciągle. Dawkę można modyfikować co 12,5 mg w zakresie od 25 mg do 75 mg dla GIST i MRCC oraz do 50 mg dla pNET, w zależności od tolerancji i bezpieczeństwa terapii. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh A i B) nie jest konieczna zmiana dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (Child-Pugh C) stosowanie leku jest przeciwwskazane. W przypadku niewydolności nerek, w tym u pacjentów dializowanych, nie wymaga się modyfikacji dawki początkowej.
działanie niepożądane, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, lek przeciwnowotworowy, modyfikacja dawkowania, neuroendokrynny nowotwór trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitynib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Quator 20 mg
Lek Quator zawiera tadalafil w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg i 20 mg, stosowany w różnych schematach dawkowania w zależności od wskazania terapeutycznego. W leczeniu zaburzeń erekcji zaleca się dawkowanie doraźne 10 mg (możliwe zwiększenie do 20 mg) przed planowaną aktywnością seksualną lub codzienne 5 mg (z możliwością zmniejszenia do 2,5 mg) u pacjentów przewidujących częste stosowanie. W terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego stosuje się 5 mg raz na dobę, a u pacjentów z współistniejącymi zaburzeniami erekcji również 5 mg codziennie. W leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego dawka wynosi 40 mg (2 x 20 mg) raz na dobę. Dawkowanie wymaga modyfikacji u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, gdzie stosowanie wyższych dawek jest przeciwwskazane lub wymaga ostrożności. U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki.
aktywność seksualna, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cukrzyca, dawka początkowa, dawkowanie codzienne, dawkowanie doraźne, klasyfikacja Child-Pugh, łagodny rozrost gruczołu krokowego, maksymalna dawka, marskość wątroby, niedostateczna skuteczność, pacjent w podeszłym wieku, skala Child-Pugh, tabletka powlekana, tadalafil, tętnicze nadciśnienie płucne, tolerancja leku, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Daptomycin Accord Healthcare 350 mg
Daptomycin Accord Healthcare jest dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji, zawierając dawki 350 mg i 500 mg daptomycyny. Lek podaje się dożylnie w 0,9% roztworze chlorku sodu, głównie jako infuzję trwającą 30 minut u dorosłych, natomiast u dzieci i młodzieży czas infuzji wynosi 30 minut (7-17 lat) lub 60 minut (1-6 lat). Dawkowanie u dorosłych zależy od rodzaju zakażenia: 4 mg/kg mc. raz na dobę przez 7-14 dni w cSSTI bez bakteriemii, 6 mg/kg mc. raz na dobę w cSSTI z bakteriemią lub infekcyjnym zapaleniu wsierdzia prawego serca (RIE). U dzieci dawki wahają się od 5 do 12 mg/kg mc. raz na dobę, w zależności od wieku i obecności bakteriemii, z czasem leczenia do 14 dni lub dłużej, jeśli ryzyko powikłań jest wysokie. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 1 roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych na układ mięśniowy i nerwowy.
bakteriemia, bakteriemia Staphylococcus aureus, daptomycyna, dializa otrzewnowa, fosfokinaza kreatynowa, hemodializa, infekcyjne zapalenie wsierdzia, infuzja dożylna, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, podanie dożylne, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, Staphylococcus aureus, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie skóry i tkanek miękkich - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dulofor 60 mg
Duloksetyna, będąca pojedynczym enancjomerem, charakteryzuje się znaczną zmiennością farmakokinetyczną (50-60%), zależną od płci, wieku, palenia tytoniu oraz aktywności enzymu CYP2D6. Po podaniu doustnym wykazuje biodostępność w zakresie 32-80% (średnio 50%), z maksymalnym stężeniem (Cmax) osiąganym po 6 godzinach (wydłużonym do 10 godzin w obecności pokarmu). Lek wiąże się silnie z białkami osocza (~96%), głównie albuminą i alfa-1-kwaśną glikoproteiną, a jego metabolizm odbywa się intensywnie przez enzymy CYP1A2 i polimorficzny CYP2D6, prowadząc do nieaktywnych farmakologicznie metabolitów. Okres półtrwania wynosi średnio 12 godzin (zakres 8-17 h), a klirens osoczowy po podaniu dożylnym wynosi 22-46 l/h (średnio 36 l/h), natomiast pozorny klirens po podaniu doustnym jest znacznie wyższy i bardziej zmienny (33-261 l/h, średnio 101 l/h), co odzwierciedla efekt pierwszego przejścia przez wątrobę.
albumina, alfa-1 kwaśna glikoproteina, AUC, biodostępność, Cmax, CYP1A2, CYP2D6, cytochrom P450 1A2, cytochrom P450 2D6, duże zaburzenia depresyjne, efekt pierwszego przejścia, enzymy utleniające, farmakokinetyka, glukuronid, klasyfikacja Child-Pugh, klirens osoczowy, krańcowa niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, pozorny klirens osoczowy, stan stacjonarny, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xerdoxo 15 mg
Lek Xerdoxo zawierający 15 mg rywaroksabanu jest przeciwzakrzepowym preparatem doustnym, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko krwawień. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywaroksaban lub substancje pomocnicze, aktywne krwawienia klinicznie istotne oraz stany predysponujące do poważnych krwawień, takie jak czynne owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, niedawne operacje okulistyczne oraz patologie naczyniowe (np. żylaki przełyku, tętniaki). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh, ze względu na koagulopatię i zwiększone ryzyko krwawienia, a także w okresie ciąży i karmienia piersią z powodu przenikania rywaroksabanu przez łożysko i do mleka matki. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyny, warfaryny, dabigatranu, apiksabanu) jest przeciwwskazane, z wyjątkiem okresów przejściowych zmiany terapii lub stosowania heparyny niefrakcjonowanej w celu utrzymania drożności cewników.
doustny lek przeciwzakrzepowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia wątrobowa, krwawienie kliniczne, krwotok wewnątrzczaszkowy, kumulacja leku, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość na rywaroksaban, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, proteza zastawki serca, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, tętniak naczyniowy, wada żylno-tętnicza, zaburzenie czynności nerek, zespół antyfosfolipidowy, żylaki przełyku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fingolimod Aurovitas 0,5 mg
Produkt leczniczy Fingolimod Aurovitas w dawce 0,5 mg, zawierający fingolimod chlorowodorek, jest wskazany do leczenia stwardnienia rozsianego i powinien być stosowany wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza specjalisty. U dorosłych zalecana dawka to 0,5 mg raz na dobę, podawana doustnie, niezależnie od posiłków. U dzieci i młodzieży powyżej 10 lat dawkowanie jest uzależnione od masy ciała: ≤ 40 kg – 0,25 mg raz na dobę (dawka dostępna w innych preparatach), > 40 kg – 0,5 mg raz na dobę. W przypadku zmiany dawki z 0,25 mg na 0,5 mg konieczne jest monitorowanie pacjenta analogiczne do tego przy pierwszej dawce. Przerwy w terapii wymagają ponownego monitorowania, jeśli przekraczają określone progi czasowe (np. ≥ 1 dzień w pierwszych 2 tygodniach leczenia, > 7 dni w 3. i 4. tygodniu, > 2 tygodnie po miesiącu terapii).
bezpieczeństwo stosowania leku, dawkowanie fingolimodu, farmakologia kliniczna, fingolimod, kapsułki twarde, klasyfikacja Child-Pugh, lekarz specjalista, monitorowanie pacjenta, nadzór medyczny, pacjent w podeszłym wieku, przerwanie leczenia, rozpoczęcie terapii, sposób podawania leku, stwardnienie rozsiane, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Daptomycin Accordpharma 500 mg
Daptomycin Accordpharma jest antybiotykiem podawanym dożylnie w dawkach 350 mg i 500 mg, po rekonstytucji uzyskując stężenie 50 mg/ml. U dorosłych stosuje się infuzję dożylną trwającą 30 minut lub wstrzyknięcie dożylne 2-minutowe (badane jedynie u zdrowych osób). Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia: cSSTI bez bakteriemii 4 mg/kg mc. raz na dobę przez 7-14 dni, cSSTI z bakteriemią lub prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia (RIE) 6 mg/kg mc. raz na dobę, z możliwością wydłużenia terapii. U dzieci i młodzieży dawki są wyższe i zależą od wieku oraz obecności bakteriemii, np. u dzieci 1-6 lat stosuje się 9-12 mg/kg mc. raz na dobę z infuzją 60-minutową. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 1 roku życia ze względu na ryzyko toksyczności mięśniowej i neurologicznej.
bakteriemia, CAPD, chlorek sodu, cSSTI, daptomycyna, farmakokinetyka, fosfokinaza kreatynowa, hemodializa, infuzja dożylna, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rekonstytucja, RIE, rozcieńczanie leku, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Krka 25 mg
Terapia preparatem Sunitinib Krka powinna być prowadzona przez lekarzy z doświadczeniem w onkologii, z indywidualnym dostosowaniem dawki w zależności od wskazania klinicznego, odpowiedzi pacjenta i tolerancji leku. Standardowa dawka dla nowotworu podścieliskowego przewodu pokarmowego (GIST) oraz raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) wynosi 50 mg/dobę, podawana doustnie w schemacie 4 tygodnie leczenia i 2 tygodnie przerwy (schemat 4/2), co stanowi 6-tygodniowy cykl terapeutyczny. W przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) zalecana dawka to 37,5 mg/dobę podawana ciągle, bez przerw. Dawkowanie może być modyfikowane stopniowo o 12,5 mg, w zakresie 25-75 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz 25-50 mg/dobę dla pNET, z uwzględnieniem bezpieczeństwa i tolerancji leczenia.
hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, silny induktor CYP3A4, silny inhibitor CYP3A4, Sunitinib Krka, sunitynib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nolpaza control 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Nolpaza control 20 mg, wykazuje liniową kinetykę farmakokinetyczną w zakresie dawek 10-80 mg, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym. Po podaniu doustnym biodostępność wynosi około 77%, a maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiąga 1-1,5 μg/ml po 2,0-2,5 godzinach (tmax). Lek charakteryzuje się niewielką objętością dystrybucji (~0,15 l/kg) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z powstaniem demetylopantoprazolu, który jest wydalany głównie przez nerki (80%). Klirens pantoprazolu wynosi około 0,1 l/h/kg, a okres półtrwania (t½) około 1 godziny, co nie przeszkadza w długotrwałym działaniu leku ze względu na specyficzne wiązanie z pompą protonową w komórkach okładzinowych żołądka.
AUC, biodostępność, biotransformacja leku, Cmax, demetylopantoprazol, dializa, kinetyka liniowa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, pompa protonowa, sprzęganie z siarczanem, stężenie w osoczu, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Somatuline Autogel 90 mg/dawkę
Lanreotyd, substancja czynna Somatuline Autogel, charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką zależną od drogi podania i populacji pacjentów. Po dożylnym podaniu u zdrowych ochotników objętość dystrybucji wynosi 16,1 l, klirens całkowity 23,7 l/h, a okres półtrwania 1,14 godziny. Po podaniu podskórnym w dawkach 60, 90 i 120 mg u zdrowych osób Cmax wynosi odpowiednio 4,25, 8,39 i 6,79 ng/ml, osiągane w ciągu 7-12 godzin, z okresem półtrwania eliminacji 23,3-30,1 dni i biodostępnością 69-78%. U pacjentów z akromegalią Cmax jest niższe (1,6-3,5 ng/ml), osiągane w 6-24 godziny, a po 4 tygodniach stężenia utrzymują się na poziomie 0,7-1,4 ng/ml. Stan stacjonarny osiągany jest po 4 iniekcjach co 4 tygodnie, z Cmax 3,8-7,7 ng/ml i Cmin 1,8-3,8 ng/ml, wykazując liniową kinetykę uwalniania.
akromegalia, biodostępność bezwzględna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dystrybucja pozanaczyniowa, guzy GEP-NET, kinetyka pierwszego rzędu, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, lanreotyd, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podeszły wiek, pozorny okres półtrwania, Somatuline Autogel, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie minimalne, stężenie w fazie stacjonarnej, wskaźnik fluktuacji, wydalanie lanreotydu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Kardatuxan 20 mg
Rywaroksaban (Kardatuxan) wykazuje szybkie i niemal liniowe wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) w 2-4 godziny. Biodostępność wynosi 80-100% dla dawek 2,5 i 10 mg, niezależnie od posiłku, natomiast dla dawki 20 mg biodostępność wynosi 66% na czczo i wzrasta o 39% po posiłku, co wskazuje na niemal całkowite wchłanianie. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (92-95%), ma umiarkowaną objętość dystrybucji (~50 l) i jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, CYP2J2 oraz mechanizmy niezależne od CYP. Eliminacja odbywa się w około 2/3 przez metabolity (połowa z nich przez nerki, połowa z kałem) oraz w 1/3 w postaci niezmienionej przez nerki. Klirens ogólnoustrojowy wynosi około 10 l/h, a okres półtrwania po podaniu doustnym wynosi 5-9 godzin u młodych i 11-13 godzin u osób starszych. Nie obserwuje się istotnych różnic farmakokinetycznych między płciami ani grupami etnicznymi.
aPTT, AUC, białko BCRP, biodostępność, CYP2J2, CYP3A4, czas protrombinowy, czynnik Xa, HepTest, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, punkt końcowy, rywaroksaban, wchłanianie doustne, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie nerkowe, zakrzepica żył głębokich, ZŻG - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Bluefish 12,5 mg
Produkt Sunitinib Bluefish powinien być stosowany przez lekarzy doświadczonych w terapii przeciwnowotworowej, z indywidualnym dostosowaniem dawkowania do wskazań klinicznych. W leczeniu GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę w schemacie 4 tygodnie leczenia i 2 tygodnie przerwy (4/2), z minimalną dawką 25 mg i maksymalną 75 mg. W przypadku pNET stosuje się dawkę 37,5 mg raz na dobę podawaną ciągle, z zakresem od 25 mg do 50 mg. Modyfikacje dawkowania powinny być stopniowe, o 12,5 mg, uwzględniając tolerancję i bezpieczeństwo. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na CYP3A4: silne induktory mogą wymagać zwiększenia dawki do 87,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET), natomiast silne inhibitory mogą wymagać zmniejszenia dawki do minimum 37,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET), przy jednoczesnym monitorowaniu tolerancji.
dawkowanie leku, enzym CYP3A4, ESRD, GIST, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, pNET, ryfampicyna, schyłkowa choroba nerek, sunitinib, Sunitinib Bluefish, tolerancja leku, wskazanie kliniczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Medical Valley 12,5 mg
Sunitynib Medical Valley jest wskazany do leczenia nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Standardowa dawka dla GIST i MRCC wynosi 50 mg raz na dobę, podawana doustnie przez 4 tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2), co stanowi cykl 6-tygodniowy. W przypadku pNET zalecana dawka to 37,5 mg raz na dobę, podawana ciągle bez przerw. Dawkowanie może być modyfikowane o 12,5 mg w zależności od tolerancji i bezpieczeństwa, z zakresem 25-75 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz 25-50 mg/dobę dla pNET. W przypadku interakcji z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna) dawkę można zwiększyć do 87,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET), natomiast przy inhibitorach CYP3A4 (np. ketokonazol) dawkę należy zmniejszyć do minimum 37,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET), z koniecznością ścisłego monitorowania tolerancji leku.
dawkowanie sunitynibu, hemodializa, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, silny induktor CYP3A4, silny inhibitor CYP3A4, sunitinib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby