Właściwości farmakokinetyczne
Nolpaza control 20 mg

Właściwości farmakokinetyczne pantoprazolu

Pantoprazol zawarty w leku Nolpaza control 20 mg charakteryzuje się liniową kinetyką w zakresie dawek od 10 do 80 mg, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym. Nie odnotowano różnic w farmakokinetyce leku po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawki, co wskazuje na stabilny profil farmakokinetyczny substancji czynnej.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym pantoprazol wchłania się szybko i całkowicie z przewodu pokarmowego. Całkowita biodostępność pantoprazolu w postaci tabletki dojelitowej wynosi około 77%. Maksymalne stężenie w surowicy krwi (Cmax) osiąga wartość około 1-1,5 μg/ml i występuje przeciętnie po 2,0-2,5 godzinach (tmax) od przyjęcia pojedynczej dawki 20 mg. Istotnym aspektem jest fakt, że jednoczesne spożywanie pokarmu nie wpływa na biodostępność leku (parametry AUC i Cmax pozostają niezmienione), choć może powodować zwiększoną zmienność opóźnienia czasowego (tlag).²

Dystrybucja

Pantoprazol charakteryzuje się stosunkowo niewielką objętością dystrybucji wynoszącą około 0,15 l/kg. Substancja czynna w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – wskaźnik wiązania z białkami krwi wynosi około 98%, co może mieć znaczenie przy interakcjach z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami.³

Metabolizm

Metabolizm pantoprazolu odbywa się prawie wyłącznie w wątrobie, co czyni ten narząd głównym miejscem biotransformacji leku. Głównym metabolitem pantoprazolu jest demetylopantoprazol, który następnie ulega sprzęganiu z siarczanem. Metabolit ten jest obecny zarówno w osoczu, jak i w moczu.⁴

Eliminacja

Klirens pantoprazolu wynosi około 0,1 l/h/kg, a okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji (t½) jest stosunkowo krótki i wynosi około 1 godziny. Warto zauważyć, że pomimo krótkiego okresu półtrwania, czas działania pantoprazolu jest znacznie dłuższy, co wynika z jego specyficznego mechanizmu wiązania się z pompą protonową w komórkach okładzinowych żołądka. Eliminacja metabolitów pantoprazolu odbywa się głównie przez nerki (około 80% metabolitów), natomiast pozostała część wydalana jest z kałem.⁵

Okres półtrwania głównego metabolitu (demetylopantoprazolu) wynosi około 1,5 godziny, co nie jest znacząco dłuższe niż okres półtrwania macierzystego związku.⁶

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, włączając osoby poddawane dializie, nie jest konieczna modyfikacja dawkowania pantoprazolu. Wynika to z faktu, że dializa usuwa jedynie niewielkie ilości leku, a okres półtrwania pantoprazolu pozostaje krótki, podobnie jak u osób zdrowych. Chociaż u tych pacjentów okres półtrwania głównego metabolitu jest umiarkowanie wydłużony (2-3 godziny), eliminacja nadal przebiega szybko, bez kumulacji substancji czynnej.⁷

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z marskością wątroby (klasa A, B i C według klasyfikacji Child-Pugh) obserwuje się istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych pantoprazolu w porównaniu z osobami zdrowymi. Okres półtrwania leku ulega wydłużeniu od 3 do 7 godzin, a wartości AUC (pole pod krzywą stężenia w funkcji czasu) zwiększają się 3-6-krotnie. Pomimo tych zmian, maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) wzrasta tylko nieznacznie, bo 1,3-krotnie w stosunku do wartości u osób zdrowych.⁸

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się niewielkie zwiększenie wartości AUC oraz Cmax w porównaniu z młodszymi osobami. Jednak te zmiany nie są na tyle znaczące, by miały istotne znaczenie kliniczne i nie wymagają modyfikacji dawkowania leku w tej grupie wiekowej.⁹