Specjalne ostrzeżenia
Lametta

Letrozol, jako silny inhibitor aromatazy, jest wskazany wyłącznie dla pacjentek w okresie pomenopauzalnym, co wymaga potwierdzenia poprzez oznaczenie stężeń LH, FSH oraz estradiolu w przypadku wątpliwości. U pacjentek z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh) konieczne jest indywidualne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka oraz ścisły nadzór kliniczny, ze względu na dwukrotnie zwiększone AUC i wydłużony okres półtrwania leku w przypadku niewydolności wątroby. Letrozol obniża stężenie estrogenów, co zwiększa ryzyko osteoporozy i złamań, zwłaszcza u pacjentek z historią osteoporozy lub złamań, dlatego zaleca się ocenę gęstości mineralnej kości przed i w trakcie terapii oraz rozważenie profilaktyki lub leczenia osteoporozy. Możliwe jest stosowanie schematu sekwencyjnego: 2 lata letrozolu, następnie 3 lata tamoksyfenu, dostosowanego do indywidualnego profilu bezpieczeństwa.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania letrozolu

Letrozol, jako silny inhibitor aromatazy, wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania u określonych grup pacjentek. Prawidłowa kwalifikacja pacjentek do terapii oraz odpowiednie monitorowanie w trakcie leczenia są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii.1

Potwierdzenie statusu menopauzalnego

Przed włączeniem leczenia letrozolem konieczne jest potwierdzenie, że pacjentka znajduje się w okresie pomenopauzalnym. W przypadkach niejednoznacznych należy wykonać badania hormonalne obejmujące oznaczenie stężenia hormonu luteinizującego (LH), hormonu folikulotropowego (FSH) oraz estradiolu. Podawanie letrozolu jest dopuszczalne wyłącznie u kobiet, które znajdują się w okresie pomenopauzalnym. Stosowanie leku u kobiet przed menopauzą jest przeciwwskazane ze względu na mechanizm działania leku i jego profil bezpieczeństwa.2

Pacjentki z zaburzeniami czynności nerek

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Badania kliniczne nie obejmowały wystarczającej liczby pacjentek z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min, co ogranicza możliwość pełnej oceny bezpieczeństwa w tej grupie chorych. W przypadku pacjentek z ciężką niewydolnością nerek, przed wdrożeniem leczenia letrozolem należy przeprowadzić indywidualną analizę stosunku korzyści do ryzyka.3

Pacjentki z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia C według klasyfikacji Child-Pugh) obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce letrozolu. Pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) oraz okres półtrwania w fazie końcowej mogą być około dwukrotnie większe w porównaniu z wartościami obserwowanymi u zdrowych ochotników. Pacjentki z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wymagają ścisłego nadzoru klinicznego podczas leczenia letrozolem.4

Wpływ na układ kostny

Letrozol, jako lek silnie zmniejszający stężenie estrogenu, może wywierać niekorzystny wpływ na tkankę kostną. U pacjentek leczonych letrozolem istnieje zwiększone ryzyko rozwoju osteoporozy i złamań kości. Szczególnej uwagi wymagają pacjentki:

  • z osteoporozą w wywiadzie
  • po przebytych złamaniach kości
  • z czynnikami ryzyka osteoporozy

U tych pacjentek zaleca się ocenę gęstości mineralnej kości przed rozpoczęciem leczenia uzupełniającego lub przedłużonego leczenia uzupełniającego letrozolem. Pacjentki powinny być regularnie monitorowane pod kątem rozwoju osteoporozy zarówno w trakcie leczenia, jak i po jego zakończeniu.5

W zależności od indywidualnej oceny stanu pacjentki, należy rozważyć wprowadzenie odpowiedniego leczenia lub profilaktyki osteoporozy. Wdrożone postępowanie wymaga dokładnego monitorowania i regularnej oceny skuteczności. W ramach terapii uzupełniającej można również rozważyć zastosowanie schematu leczenia sekwencyjnego, obejmującego 2 lata leczenia letrozolem, a następnie 3 lata leczenia tamoksyfenem. Wybór odpowiedniego schematu powinien uwzględniać indywidualny profil bezpieczeństwa pacjentki.6

Zapalenie i zerwanie ścięgna

Podczas leczenia letrozolem może wystąpić zapalenie ścięgna oraz, w rzadkich przypadkach, zerwanie ścięgna. Stan zdrowia pacjentek powinien być starannie monitorowany, a w przypadku wystąpienia objawów ze strony ścięgien należy wdrożyć odpowiednie postępowanie, takie jak unieruchomienie zajętego ścięgna.7

Interakcje z innymi lekami hormonalnymi

Należy unikać jednoczesnego stosowania letrozolu z następującymi lekami:

Jednoczesne stosowanie wymienionych substancji może prowadzić do osłabienia działania farmakologicznego letrozolu, co może negatywnie wpływać na skuteczność terapii.8

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Produkt zawiera substancje pomocnicze, które mogą powodować działania niepożądane u osób z określonymi predyspozycjami:

Pod względem zawartości sodu, produkt leczniczy Lametta zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że produkt można uznać za „wolny od sodu”. Jest to istotna informacja dla pacjentek na diecie niskosodowej.11

Skład produktu leczniczego

Każda tabletka powlekana produktu leczniczego Lametta zawiera 2,5 mg letrozolu (Letrozolum) jako substancję czynną. Wśród substancji pomocniczych o znanym działaniu znajduje się 59,85 mg laktozy oraz barwnik żółcień pomarańczowa, lak (E 110), które mogą powodować działania niepożądane u osób predysponowanych.12

Substancja Zawartość w jednej tabletce Potencjalne zagrożenia
Letrozol (substancja czynna) 2,5 mg Działania niepożądane zgodne z ChPL
Laktoza 59,85 mg Nietolerancja u pacjentek z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Żółcień pomarańczowa, lak (E 110) Ilość nieokreślona Reakcje alergiczne
Sód Mniej niż 1 mmol (23 mg) Uznawany za „wolny od sodu”

Produkt występuje w postaci zielonych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych.13

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl