Lametta – Tabletki powlekane

Lametta
Tabletki powlekane, 2,5 mg

Produkt leczniczy zawiera 2,5 mg letrozolu w formie tabletki powlekanej oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę i żółcień pomarańczową. Stosowany jest u kobiet po menopauzie w leczeniu hormonozależnego raka piersi na różnych etapach choroby, w tym we wczesnym stadium inwazyjnym i zaawansowanym. Wskazany jest także jako leczenie neoadjuwantowe u pacjentek z HER-2-ujemnym rakiem piersi, gdy chemioterapia nie jest możliwa. Nie wykazuje skuteczności w rakach piersi niezależnych od receptorów hormonalnych.

Pobierz ChPL PDF Lametta – Tabletki powlekane – 2,5 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Lametta, zawierająca 2,5 mg letrozolu, jest stosowana w terapii raka piersi u kobiet po menopauzie, z dawkowaniem 2,5 mg raz na dobę bez konieczności modyfikacji u pacjentek w podeszłym wieku. Czas leczenia zależy od wskazania klinicznego: w zaawansowanym raku piersi lub z przerzutami terapia trwa do progresji choroby, w terapii uzupełniającej i przedłużonej – do 5 lat lub do nawrotu, a w schemacie sekwencyjnym letrozol podaje się przez 2 lata, następnie tamoksyfen przez 3 lata. W terapii neoadjuwantowej leczenie trwa 4-8 miesięcy, z koniecznością oceny odpowiedzi guza i ewentualnym przerwaniem terapii. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 17 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

U pacjentek z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥10 ml/min) oraz z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby (Child-Pugh A lub B) nie jest wymagana modyfikacja dawki. W przypadku ciężkich zaburzeń wątroby (Child-Pugh C) konieczna jest ścisła kontrola podczas terapii, natomiast brak jest danych dla pacjentek z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min, co wymaga ostrożności. Tabletki Lametta można przyjmować doustnie niezależnie od posiłków. W przypadku pominięcia dawki, należy ją przyjąć jak najszybciej, chyba że zbliża się czas kolejnej dawki (2-3 godziny), wtedy dawkę pomija się bez podwajania, aby uniknąć nieproporcjonalnego wzrostu ekspozycji na lek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Lametta 2,5 mg

działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, klirens kreatyniny, leczenie sekwencyjne, letrozol, nawrót choroby nowotworowej, progresja choroby nowotworowej, rak piersi po menopauzie, rak z przerzutami, redukcja masy guza, skala Child-Pugh, tabletka powlekana, tamoksyfen, terapia neoadjuwantowa, terapia raka piersi, terapia uzupełniająca, zaawansowany rak piersi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Działania niepożądane
Letrozol, stosowany w dawce 2,5 mg w leczeniu nowotworów z przerzutami oraz w terapii uzupełniającej, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które występują u około 33% pacjentek w leczeniu przerzutowym oraz u około 80% w terapii uzupełniającej. Najczęstsze działania niepożądane to uderzenia gorąca (≥1/10), hipercholesterolemia (≥1/10), bóle stawów (≥1/10), uczucie zmęczenia (≥1/10), nasilone pocenie się (≥1/10) oraz nudności (≥1/100). Szczególnie istotne są powikłania kostne, takie jak osteoporoza i złamania kości (od 5,1% do 14,7% w zależności od terapii), oraz zdarzenia sercowo-naczyniowe, w tym udary mózgu, zakrzepica i zawały mięśnia sercowego. W porównaniu z tamoksyfenem, letrozol wykazuje wyższą częstość złamań kości (14,7% vs 11,4%) i osteoporozy (5,1% vs 2,7%), ale niższą częstość zdarzeń zakrzepowo-zatorowych (3,2% vs 4,6%) oraz raka endometrium (0,4% vs 2,9%).

W leczeniu sekwencyjnym oraz przedłużonym uzupełniającym obserwuje się istotne różnice w częstości działań niepożądanych, takich jak złamania kości (do 10,0% w monoterapii letrozolem), zaburzenia proliferacyjne endometrium (do 3,4% w terapii sekwencyjnej), hipercholesterolemia (do 52,5%), uderzenia gorąca (do 43,9%) oraz krwawienia z dróg rodnych (do 12,7%). W przedłużonym leczeniu uzupełniającym letrozol wiąże się z wyższą częstością zdarzeń sercowo-naczyniowych, w tym dusznicy wymagającej leczenia chirurgicznego (0,8% vs 0,6% placebo), zawału mięśnia sercowego (1,0% vs 0,7%) oraz udaru mózgu i przemijających napadów niedokrwiennych (1,5% vs 0,8%). Zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Lametta 2,5 mg

ból nowotworowy, ból stawowy, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, hiperplazja endometrium, leukopenia, łysienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, palec trzaskający, przemijający napad niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, udar niedokrwienny mózgu, uderzenie gorąca, zaburzenie proliferacyjne endometrium, zaćma, zakażenie układu moczowego, zakrzepica tętnic, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie ścięgna, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zdarzenie w obrębie kośćca, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zerwanie ścięgna, zespół cieśni nadgarstka
Interakcje leku
Letrozol, substancja czynna leku Lametta 2,5 mg, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP2A6 i CYP3A4. Interakcje farmakokinetyczne obejmują potencjalne hamowanie metabolizmu przez silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol), co może zwiększać stężenie letrozolu i nasilać działania niepożądane, choć brak jest danych klinicznych potwierdzających ten efekt. Cymetydyna, słaby inhibitor CYP450, nie wpływa istotnie na stężenie letrozolu. Letrozol sam może hamować CYP2A6 (silnie) i CYP2C19 (umiarkowanie), co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez te izoenzymy, takich jak fenytoina i klopidogrel. Alkohol, metabolizowany częściowo przez CYP3A4, może teoretycznie wpływać na metabolizm letrozolu i nasilać działania niepożądane ze strony układu nerwowego i wątroby, dlatego zaleca się ograniczenie jego spożycia podczas terapii.

Najistotniejszą interakcją jest antagonizm farmakologiczny z tamoksyfenem, innymi lekami antyestrogenowymi oraz preparatami estrogenowymi, które znacząco obniżają stężenie letrozolu w osoczu i tym samym jego skuteczność terapeutyczną. Jednoczesne stosowanie letrozolu z tamoksyfenem jest bezwzględnie przeciwwskazane. Podobnie należy unikać łączenia letrozolu z innymi lekami antyestrogenowymi i estrogenami. W przypadku leków metabolizowanych przez CYP2A6 i CYP2C19, takich jak fenytoina i klopidogrel, konieczne jest monitorowanie stężeń i objawów toksyczności. Ze względu na złożoność mechanizmów interakcji i brak pełnych danych klinicznych, wątpliwości dotyczące kojarzenia letrozolu z innymi lekami powinny być konsultowane z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Lametta 2,5 mg

antagonizm farmakologiczny, cymetydyna, cytochrom P450, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, enzym metabolizujący, farmakokinetyka leku, fenytoina, hamowanie enzymatyczne, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP450, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzymy CYP, ketokonazol, klopidogrel, konwersja androgenów do estrogenów, lek antyestrogenowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, letrozol, preparat estrogenowy, stężenie w osoczu, tamoksyfen, zawroty głowy
Profil bezpieczeństwa leku
Letrozol jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na potencjalne ryzyko dla noworodków i niemowląt, mimo braku danych o przenikaniu do mleka. U pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny zaleca się zachowanie ostrożności z powodu możliwych działań niepożądanych, takich jak zmęczenie, zawroty głowy i senność. W dokumentacji brak jest informacji dotyczących interakcji letrozolu z alkoholem. U osób starszych nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, co wskazuje na brak konieczności dostosowania terapii ze względu na wiek.

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie wymaga się dostosowania dawki przy klirensie kreatyniny ≥10 ml/min, natomiast u pacjentek z klirensem <10 ml/min należy indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawka nie wymaga korekty przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach, jednak w ciężkich zaburzeniach (klasa C wg Child-Pugh) konieczna jest ścisła kontrola terapii ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek. Zaleca się monitorowanie stanu klinicznego i parametrów wątroby w trakcie leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Lametta 2,5 mg
Przeciwwskazania
Lek Lametta zawiera letrozol (2,5 mg/tabletka powlekana) i jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (59,85 mg/tabletka) oraz żółcień pomarańczową (E 110). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie u kobiet przed menopauzą, w ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń hormonalnych, metabolicznych oraz szkodliwy wpływ na rozwój płodu i dziecka. Lekarz powinien dokładnie potwierdzić status menopauzalny pacjentki przed rozpoczęciem terapii oraz wykluczyć planowaną ciążę.

Odradzenie stosowania leku Lametta jest wskazane u pacjentek z niepotwierdzonym statusem menopauzalnym, nietolerancją laktozy, nadwrażliwością na barwniki azowe oraz u kobiet z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, gdzie metabolizm letrozolu może być zaburzony. Przed włączeniem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu medycznego i ocena indywidualnego stosunku korzyści do ryzyka. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet planujących ciążę lub karmiących piersią, gdzie stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Lametta 2,5 mg

estrogeny, inhibitor aromatazy, laktoza, letrozol, nadwrażliwość na barwniki azowe, nadwrażliwość na letrozol, nietolerancja laktozy, przeciwwskazania podczas karmienia piersią, przeciwwskazania w ciąży, reakcje alergiczne, status menopauzalny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hormonalne, zaburzenia metaboliczne, żółcień pomarańczowa
Przedawkowanie
Przedawkowanie leku LAMETTA, zawierającego letrozol w dawce 2,5 mg/tabletkę, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji, choć dane dotyczące takiego zdarzenia są ograniczone. Letrozol, jako inhibitor aromatazy, może w nadmiernych dawkach nasilać typowe działania niepożądane, takie jak uderzenia gorąca, bóle stawów, zmęczenie, zawroty głowy, a także wywoływać zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), kardiologiczne (tachykardia, zmiany ciśnienia tętniczego) oraz neuropsychiatryczne (bóle głowy, senność, zaburzenia świadomości). W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum ani protokół postępowania, dlatego zaleca się wdrożenie standardowej terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe, dostosowanej do stanu klinicznego pacjenta oraz monitorowanie parametrów życiowych i funkcji narządowych, w tym wątroby, nerek oraz hormonalnych.

W postępowaniu klinicznym kluczowe jest monitorowanie układu sercowo-naczyniowego (w tym EKG i ewentualne leczenie zaburzeń rytmu), ocena stanu neurologicznego oraz konsultacja endokrynologiczna ze względu na ryzyko nasilonej supresji estrogenów i jej konsekwencji. Ponadto, należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane wynikające z substancji pomocniczych leku, takich jak laktoza (59,85 mg/tabletkę) i barwnik żółcień pomarańczowa (E110), które mogą nasilać objawy u pacjentów z nietolerancją lub nadwrażliwością. Pacjent po przedawkowaniu powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją medyczną przez czas zależny od dawki i stanu klinicznego, z uwzględnieniem kompleksowego monitoringu i leczenia objawowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Lametta 2,5 mg

ból głowy, ból stawu, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, endokrynolog, funkcja wątroby i nerek, inhibitor aromatazy, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, monitoring kardiologiczny, parametr hormonalny, supresja estrogenu, tachykardia, uderzenie gorąca, zaburzenia trawienne, zaburzenie hormonalne, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie świadomości, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa letrozolu wykazały niski stopień toksyczności ostrej u gryzoni przy dawkach do 2000 mg/kg mc oraz umiarkowaną toksyczność u psów przy 100 mg/kg mc. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej (do 12 miesięcy) na szczurach i psach ustaliły NOAEL na poziomie 0,3 mg/kg mc. Letrozol wpływał negatywnie na rozrodczość samic szczurów, powodując zmniejszenie liczby kryć, rzadsze ciąże oraz zwiększoną utratę ciąży przed implantacją. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego leku, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne. W badaniach rakotwórczości (104 tygodnie) u samców szczurów i myszy nie stwierdzono wzrostu nowotworów, natomiast u samic szczurów zaobserwowano zmniejszenie częstości nowotworów piersi, a u samic myszy zwiększenie łagodnych guzów warstwy ziarnistej osłonki jajników, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem działania letrozolu i podwyższonym stężeniem LH.

Letrozol wykazywał toksyczność rozwojową u ciężarnych samic szczurów i królików przy dawkach klinicznie istotnych, powodując u szczurów wady rozwojowe płodów, takie jak kopulasta głowa oraz zrośnięcie kręgów szyjnych i trzonów kręgów. U królików nie zaobserwowano zwiększonej częstości wad rozwojowych. Mechanizm tych zaburzeń może wynikać zarówno z hamowania biosyntezy estrogenów, jak i bezpośredniego działania leku na rozwijający się organizm. Ogólnie, efekty toksyczne letrozolu w badaniach przedklinicznych korelują z jego podstawowym mechanizmem działania jako inhibitora aromatazy, co należy uwzględnić przy ocenie ryzyka stosowania leku w praktyce klinicznej, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lametta 2,5 mg

badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, biosynteza estrogenu, hormon luteinizujący, inhibitor aromatazy, konwersja androgenów do estrogenów, kopulasta głowa, nowotwór piersi, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, zrośnięcie kręgów
Skład i postać leku
Lametta to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 2,5 mg letrozolu, stosowanego głównie w terapii przeciwnowotworowej. Tabletki mają charakterystyczny zielony kolor, uzyskany dzięki kombinacji barwników: żółcień chinolinowa (E 104), żółcień pomarańczowa (E 110) oraz indygokarmin (E 132). Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują m.in. laktozę jednowodną (59,85 mg), celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą oraz karboksymetyloskrobię sodową, które wpływają na strukturę, rozpad i uwalnianie substancji czynnej. Obecność laktozy i barwników może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją tych składników.

Tabletki Lametta są pakowane w blistry z folii Aluminium/PVC, po 30 sztuk w opakowaniu, i powinny być przechowywane w temperaturze do 25°C, z okresem ważności 3 lata od daty produkcji. Otoczka tabletek zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171) oraz makrogol 3350, co zapewnia odpowiednią elastyczność i wygląd farmaceutyczny. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych w preparacie. Niewykorzystane tabletki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, bez konieczności stosowania specjalnych środków ostrożności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Lametta 2,5 mg

alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dezintegrant, dwutlenek tytanu, indygokarmin, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, letrozol, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa
Specjalne ostrzeżenia
Letrozol, jako silny inhibitor aromatazy, jest wskazany wyłącznie dla pacjentek w okresie pomenopauzalnym, co wymaga potwierdzenia poprzez oznaczenie stężeń LH, FSH oraz estradiolu w przypadku wątpliwości. U pacjentek z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh) konieczne jest indywidualne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka oraz ścisły nadzór kliniczny, ze względu na dwukrotnie zwiększone AUC i wydłużony okres półtrwania leku w przypadku niewydolności wątroby. Letrozol obniża stężenie estrogenów, co zwiększa ryzyko osteoporozy i złamań, zwłaszcza u pacjentek z historią osteoporozy lub złamań, dlatego zaleca się ocenę gęstości mineralnej kości przed i w trakcie terapii oraz rozważenie profilaktyki lub leczenia osteoporozy. Możliwe jest stosowanie schematu sekwencyjnego: 2 lata letrozolu, następnie 3 lata tamoksyfenu, dostosowanego do indywidualnego profilu bezpieczeństwa.

Podczas terapii letrozolem należy monitorować pacjentki pod kątem zapalenia i ewentualnego zerwania ścięgien, a w przypadku objawów wdrożyć odpowiednie postępowanie, np. unieruchomienie. Kontraindikowane jest jednoczesne stosowanie letrozolu z tamoksyfenem, innymi lekami antyestrogenowymi oraz preparatami zawierającymi estrogeny, ze względu na ryzyko osłabienia działania letrozolu. Produkt leczniczy Lametta zawiera 2,5 mg letrozolu na tabletkę, 59,85 mg laktozy oraz barwnik żółcień pomarańczowa (E110), które mogą wywoływać działania niepożądane u pacjentek z nietolerancją laktozy lub alergią na barwniki. Zawartość sodu jest poniżej 1 mmol (23 mg) na tabletkę, co kwalifikuje lek jako „wolny od sodu”, istotne dla pacjentek na diecie niskosodowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Lametta

AUC, barwnik azowy, dieta niskosodowa, działanie farmakologiczne, estradiol, estrogen, farmakokinetyka letrozolu, gęstość mineralna kości, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, inhibitor aromatazy, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, laktoza, leczenie sekwencyjne, lek antyestrogenowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, okres pomenopauzalny, osteoporoza, status menopauzalny, tamoksyfen, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie kości
Właściwości farmakodynamiczne
Letrozol, niesteroidowy inhibitor aromatazy stosowany w dawce 2,5 mg, skutecznie hamuje syntezę estrogenów u kobiet po menopauzie poprzez kompetencyjne wiązanie z kompleksem aromataza-cytochrom P450, co prowadzi do redukcji stężenia estronu i estradiolu w surowicy o 75-95%. Nie wpływa na produkcję nadnerczowych steroidów, androgenów ani na poziomy LH, FSH czy funkcję tarczycy. W badaniu BIG 1-98 wykazano, że letrozol przewyższa tamoksyfen w leczeniu uzupełniającym wczesnego raka piersi, poprawiając 5-letnie przeżycie bez choroby (DFS) do 84% w porównaniu do 81,4% (HR 0,81; p=0,003). Długoterminowa analiza po 96 miesiącach potwierdziła przewagę letrozolu (HR dla DFS 0,87; p=0,01). W badaniu MA-17 letrozol zmniejszył ryzyko nawrotu raka piersi o 42% (HR 0,58; p=0,00003) po terapii tamoksyfenem, choć wiązał się ze spadkiem gęstości mineralnej kości (BMD) i nasileniem objawów niedoboru estrogenów, takich jak uderzenia gorąca i bóle mięśni.

W leczeniu neoadjuwantowym letrozol 2,5 mg wykazał wyższą skuteczność niż tamoksyfen, osiągając 55% obiektywnych odpowiedzi versus 36% (p<0,001) oraz większy odsetek pacjentek kwalifikujących się do terapii oszczędzającej pierś (45% vs 35%, p=0,02). W terapii pierwszego rzutu zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie letrozol wydłużył medianę czasu do progresji do 9,4 miesiąca w porównaniu do 6,0 miesięcy dla tamoksyfenu (HR 0,72; p<0,0001) oraz poprawił wskaźnik obiektywnej odpowiedzi (32% vs 21%, p=0,0002). Letrozol wykazał również przewagę nad octanem megestrolu i aminoglutetymidem w zakresie odpowiedzi na leczenie i czasu do progresji. Nie odnotowano istotnych różnic w całkowitym przeżyciu, co może wynikać z krzyżowego modelu badania. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania letrozolu u mężczyzn z rakiem piersi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Lametta 2,5 mg

androgeny, androgeny nadnerczowe, androstendion, antagonista hormonu, biosynteza estrogenów, BMD kręgosłupa lędźwiowego, cholesterol całkowity, cytochrom P450, enzym aromataza, estron i estradiol, gęstość mineralna kości, inhibitor aromatazy, inwazyjny rak piersi, kortyzol, leczenie neoadjuwantowe, leczenie uzupełniające, LH i FSH, niepowodzenie leczenia, niesteroidowy inhibitor aromatazy, produkcja steroidów nadnerczowych, profil lipidowy, progresja choroby, przerzuty do narządów miąższowych, przerzuty odległe, przeżycie bez choroby, przeżywalność całkowita, rak piersi z receptorami hormonalnymi, siarczan estronu, terapia antyestrogenowa, terapia oszczędzająca pierś, wczesny rak piersi, wskaźnik odpowiedzi obiektywnej, wznowa raka piersi, zaawansowany rak piersi
Właściwości farmakokinetyczne
Letrozol charakteryzuje się niemal całkowitą biodostępnością doustną na poziomie 99,9%, z szybkim wchłanianiem (tmax 1 h na czczo, 2 h po posiłku) i umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (~60%, głównie albuminy). Lek wykazuje szeroką dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji 1,87 ± 0,47 l/kg), z wysokim stężeniem w erytrocytach (około 80% stężenia w osoczu). Metabolizm letrozolu odbywa się głównie w wątrobie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2A6 do nieaktywnego metabolitu karbinolu, który jest następnie sprzęgany z kwasem glukuronowym. Klirens metaboliczny wynosi 2,1 l/h, a okres półtrwania leku to 2-4 dni, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Po dawce 2,5 mg/dobę stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 2-6 tygodni, a stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym są około 7-krotnie wyższe niż po pojedynczej dawce. Farmakokinetyka letrozolu jest proporcjonalna do dawki w zakresie 0,01–10 mg (pojedyncze dawki) oraz 0,1–5 mg (dawki dobowe), z niewielką nieliniowością przy dawce 30 mg.

Badania kliniczne wykazały, że wiek pacjentek nie wpływa istotnie na farmakokinetykę letrozolu, co jest istotne w kontekście leczenia raka piersi u kobiet starszych. Zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥10 ml/min) nie wymagają modyfikacji dawkowania, gdyż nie wpływają znacząco na parametry farmakokinetyczne leku. Natomiast u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B wg Child-Pugh) obserwuje się wzrost AUC o 37%, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (klasa C) wzrost AUC o 95% oraz wydłużenie okresu półtrwania o 187%, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny korzyści i ryzyka stosowania letrozolu w tej grupie. Eliminacja leku odbywa się głównie przez mocz (88,2 ± 7,6%) i w mniejszym stopniu przez kał (3,8 ± 0,9%), z dominującym wydalaniem metabolitu karbinolu w formie glukuronianowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Lametta 2,5 mg

albumina, biodostępność, biotransformacja leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cytochrom P450, dystrybucja leku, farmakokinetyka liniowa, glukuronidacja, izoenzymy CYP, klirens kreatyniny, klirens metaboliczny, letrozol, marskość wątroby, metabolit karbinolu, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, parametry farmakokinetyczne, rak piersi, skala Child-Pugh, stan stacjonarny leku, wchłanianie leku, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Letrozol, jako inhibitor aromatazy, jest wskazany wyłącznie dla pacjentek w okresie pomenopauzalnym, co musi być jednoznacznie potwierdzone przed rozpoczęciem terapii. Lek w dawce 2,5 mg (tabletki powlekane LAMETTA) powoduje obniżenie produkcji estrogenów poprzez hamowanie aktywności aromatazy, co u kobiet przed menopauzą może prowadzić do wzrostu gonadotropin (LH, FSH) i potencjalnego wznowienia czynności jajników. Z tego względu, mimo potwierdzonego statusu pomenopauzalnego, istnieje ryzyko reaktywacji czynności jajnikowej, co wymaga omówienia z pacjentką metod antykoncepcji. Letrozol jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko teratogenne, w tym wady wrodzone takie jak sklejenie warg sromowych czy obojnacze narządy płciowe, potwierdzone również badaniami na modelach zwierzęcych.

Stosowanie letrozolu w okresie laktacji jest zabronione, mimo braku jednoznacznych danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego, ze względu na potencjalne ryzyko dla noworodków i niemowląt. Personel medyczny powinien szczegółowo informować pacjentki o mechanizmie działania leku oraz jego wpływie na gospodarkę hormonalną i płodność, podkreślając konieczność potwierdzenia statusu pomenopauzalnego oraz stosowania odpowiedniej antykoncepcji podczas terapii. Wskazane jest monitorowanie pacjentek pod kątem ewentualnego wznowienia czynności jajników, co ma istotne znaczenie kliniczne dla bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lametta 2,5 mg

gospodarka hormonalna, hamowanie aktywności aromatazy, hormon FSH, inhibitor aromatazy, laktacja, letrozol, mechanizm farmakologiczny, metoda antykoncepcji, obojnacze narządy płciowe, okres pomenopauzalny, owulacja, pęcherzyk jajnikowy, przenikanie leku, ryzyko teratogenne, sklejenie warg sromowych, stężenie gonadotropin, wada wrodzona, wytwarzanie estrogenów, wznowienie czynności jajników
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Letrozol w dawce 2,5 mg (lek Lametta) może wywoływać działania niepożądane istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Najczęściej obserwowane objawy to uczucie zmęczenia, zawroty głowy oraz senność, które mogą wydłużać czas reakcji, obniżać koncentrację oraz zaburzać równowagę i orientację przestrzenną. Charakterystyka produktu leczniczego zaleca zachowanie szczególnej ostrożności podczas prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, a w przypadku nasilonych objawów – powstrzymanie się od tych czynności. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów oraz konieczności indywidualnej oceny tolerancji leku.

Zalecenia dla pacjenta obejmują unikanie długotrwałego prowadzenia pojazdów i wykonywania regularnych przerw w przypadku uczucia zmęczenia, powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów do ustąpienia zawrotów głowy oraz bezwzględny zakaz prowadzenia pojazdów podczas występowania senności. Wpływ letrozolu na zdolność prowadzenia pojazdów może być modyfikowany przez wiek, współistniejące choroby, inne leki oraz indywidualną wrażliwość pacjenta. Z punktu widzenia odpowiedzialności prawnej lekarz powinien odnotować w dokumentacji medycznej przekazanie tych informacji, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta i innych uczestników ruchu drogowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lametta 2,5 mg

adaptacja do leku, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, czas reakcji, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, koncentracja uwagi, letrozol, nasilenie działań niepożądanych, okres leczenia, orientacja przestrzenna, pojazd mechaniczny, senność, tabletka powlekana, uczucie zmęczenia, urządzenie mechaniczne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy
Wskazania do stosowania
Letrozol w dawce 2,5 mg (Lametta) jest wskazany do leczenia hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie, zarówno naturalnej, jak i wywołanej sztucznie. Lek ten jest skuteczny wyłącznie u pacjentek z potwierdzoną ekspresją receptorów estrogenowych i/lub progesteronowych, co jest warunkiem koniecznym do rozpoczęcia terapii. Letrozol stosuje się w leczeniu uzupełniającym po zabiegach chirurgicznych, radioterapii lub chemioterapii w wczesnym stadium inwazyjnego raka piersi, a także w przedłużonym leczeniu uzupełniającym po 5-letniej terapii tamoksyfenem. Ponadto, letrozol jest zalecany jako leczenie pierwszego rzutu w zaawansowanym hormonozależnym raku piersi oraz w przypadku nawrotu lub progresji choroby po wcześniejszym leczeniu antyestrogenowym. W terapii neoadjuwantowej letrozol jest stosowany u pacjentek z HER-2-ujemnym rakiem piersi, gdy chemioterapia jest przeciwwskazana lub niezalecana, w celu zmniejszenia masy guza przed operacją.

Kluczowym aspektem terapii letrozolem jest potwierdzenie menopauzalnego statusu pacjentki, gdyż mechanizm działania leku opiera się na inhibicji aromatazy, skutecznej tylko przy dominującej obwodowej konwersji androgenów do estrogenów. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest ocena receptorów hormonalnych w tkance guza oraz statusu HER-2 w przypadku terapii neoadjuwantowej. Preparat Lametta zawiera substancje pomocnicze, takie jak laktoza (59,85 mg/tabletkę) oraz żółcień pomarańczową (E 110), które mogą stanowić przeciwwskazanie u niektórych pacjentek. Wskazania do stosowania letrozolu obejmują zarówno leczenie uzupełniające, jak i zaawansowanego raka piersi, podkreślając jego rolę w kompleksowej terapii hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Lametta 2,5 mg

chemioterapia, ekspresja receptorów hormonalnych, funkcja jajników, HER-2-ujemny rak piersi, hormonozależny rak piersi, inhibitor aromatazy, inwazyjny rak piersi, leczenie antyestrogenowe, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, leczenie uzupełniające, letrozol, progresja nowotworu, przedłużone leczenie uzupełniające, receptor estrogenowy, receptor progesteronowy, tamoksyfen, zaawansowany hormonozależny rak piersi

Lametta Tabletki powlekane, 2,5 mg

Lametta
Tabletki powlekane, 2,5 mg