zaawansowany hormonozależny rak piersi
Wskazanie

Zaawansowany hormonozależny rak piersi to nowotwór, który wykazuje ekspresję receptorów estrogenowych (ER+) i/lub progesteronowych (PR+), a jego wzrost jest stymulowany przez hormony. Określenie „zaawansowany” odnosi się do stadium III (miejscowo zaawansowany) lub IV (przerzutowy). W przypadku raka hormonozależnego, który stanowi około 70-80% wszystkich nowotworów piersi, główną strategią leczenia jest terapia hormonalna mająca na celu blokowanie wpływu estrogenów na komórki nowotworowe.

Podstawowe leki stosowane w terapii zaawansowanego hormonozależnego raka piersi w Polsce to selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM) jak tamoksyfen (Nolvadex, Tamoxifen-EGIS), inhibitory aromatazy nowej generacji: anastrozol (Anastrozol Bluefish, Arimidex, Atrozol), letrozol (Aromek, Etruzil, Letrozol Bluefish) i eksemestan (Etadron, Symex). W drugiej linii stosuje się często fulwestrant (Faslodex) – czysty antagonista receptora estrogenowego. W ostatnich latach wprowadzono także inhibitory CDK4/6: palbocyklib (Ibrance), rybocyklib (Kisqali) i abemacyklib (Verzenios), które w połączeniu z terapią hormonalną znacząco wydłużają przeżycie bez progresji choroby.

Największą trudnością w leczeniu zaawansowanego hormonozależnego raka piersi jest rozwijająca się oporność na terapię hormonalną. Nawet u pacjentek początkowo dobrze odpowiadających na leczenie, z czasem może dojść do progresji choroby w wyniku mechanizmów adaptacyjnych komórek nowotworowych. Kolejnym wyzwaniem jest efektywne leczenie przerzutów do narządów krytycznych (np. wątroby, płuc, mózgu), które mogą wymagać połączenia terapii hormonalnej z chemioterapią. Istotnym problemem jest również balansowanie między skutecznością terapii a jakością życia pacjentek, zwłaszcza w kontekście długotrwałego leczenia i towarzyszących mu działań niepożądanych.

W celu przezwyciężenia oporności hormonalnej stosuje się nowe strategie terapeutyczne, w tym wspomniane inhibitory CDK4/6, a także inhibitory mTOR (ewerolimus – Afinitor) czy inhibitory PI3K (alpelisib – Piqray). Coraz większą rolę odgrywają również terapie ukierunkowane molekularnie dobierane na podstawie profilowania genomowego guza. Optymalne leczenie wymaga indywidualnego podejścia i regularnej oceny odpowiedzi na terapię, z uwzględnieniem preferencji pacjentki oraz potencjalnych działań niepożądanych stosowanych leków.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl