Lortanda
Tabletki powlekane, 2,5 mg
Produkt leczniczy zawiera letrozol, substancję czynną stosowaną w postaci tabletek powlekanych o dawce 2,5 mg. Lek jest przeznaczony do leczenia hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie, zarówno we wczesnym, jak i zaawansowanym stadium choroby. Jest stosowany jako leczenie uzupełniające, pierwszego rzutu oraz neoadjuwantowe w przypadkach, gdy chemioterapia lub natychmiastowa operacja nie są odpowiednie. Produkt zawiera także laktozę jako substancję pomocniczą i nie jest skuteczny u pacjentek z rakiem piersi bez receptorów hormonalnych.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Letrozol w dawce 2,5 mg podawany raz na dobę w formie tabletek powlekanych (Lortanda) jest standardowym leczeniem raka piersi u dorosłych pacjentek, w tym również u osób w podeszłym wieku, bez konieczności modyfikacji dawki. Terapia trwa w zależności od wskazań klinicznych: w zaawansowanym raku piersi lub z przerzutami do momentu progresji choroby, w leczeniu uzupełniającym przez 5 lat lub do nawrotu, a w schemacie sekwencyjnym – 2 lata letrozolu, następnie 3 lata tamoksyfenu. W terapii neoadjuwantowej leczenie trwa 4-8 miesięcy celem zmniejszenia guza przedoperacyjnie. W przypadku pominięcia dawki zaleca się przyjęcie jej jak najszybciej, bez stosowania dawki podwójnej, aby uniknąć nieproporcjonalnego wzrostu AUC leku.
Pacjentki z niewydolnością nerek o klirensie kreatyniny ≥10 ml/min oraz z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby (Child-Pugh A lub B) nie wymagają dostosowania dawki. Brakuje danych dotyczących stosowania u pacjentek z klirensem kreatyniny <10 ml/min oraz z ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh C), gdzie konieczny jest ścisły nadzór medyczny. Lek nie jest zalecany u pacjentek poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa. Lortanda może być podawana niezależnie od posiłków, co zwiększa komfort terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Lortanda 2,5 mg
klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, leczenie uzupełniające, letrozol, nawrót choroby, niewydolność nerek, pole pod krzywą stężenia, progresja choroby nowotworowej, przedłużone leczenie uzupełniające, rak piersi, rak piersi z przerzutami, tamoksyfen, terapia neoadjuwantowa, zaawansowany rak piersi, zaburzenia czynności wątroby, zalecana dawka -
Działania niepożądane
Letrozol w dawce 2,5 mg, stosowany w leczeniu nowotworów z przerzutami oraz w terapii uzupełniającej, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych. Działania niepożądane występują u około 33% pacjentek w leczeniu przerzutowym oraz u około 80% w leczeniu uzupełniającym, najczęściej w pierwszych tygodniach terapii. Najczęstsze objawy to uderzenia gorąca, hipercholesterolemia, bóle stawów, zmęczenie, nasilone pocenie i nudności. Istotne klinicznie działania niepożądane obejmują osteoporozę i złamania kości (10,2% i 5,1% podczas leczenia uzupełniającego), a także zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego (1,0%) i incydenty zakrzepowo-zatorowe (2,1%). W porównaniu z tamoksyfenem, letrozol cechuje się wyższą częstością złamań kości i osteoporozy, ale niższą częstością zdarzeń zakrzepowo-zatorowych oraz hiperplazji endometrium.
W leczeniu sekwencyjnym (letrozol → tamoksyfen lub odwrotnie) obserwuje się zmienność częstości działań niepożądanych, m.in. zmniejszenie złamań kości (7,7% vs. 10,0% w monoterapii letrozolem) oraz wzrost uderzeń gorąca i krwawień z pochwy. Długotrwałe stosowanie letrozolu (mediana 5 lat) wiąże się z istotnie wyższą częstością złamań kości (10,4%) i osteoporozy (12,2%) w porównaniu z placebo. Ponadto, zgłaszane są przypadki dusznicy wymagającej interwencji (1,0%), niewydolności serca (1,1%) oraz nadciśnienia tętniczego (5,6%). Zaleca się monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego w celu oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii letrozolem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Lortanda 2,5 mg
ból stawów, depresja, dusznica bolesna, hipercholesterolemia, incydent naczyniowo-mózgowy, krwawienie z pochwy, letrozol, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nasilone pocenie, niewydolność serca, osteoporoza, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, reakcja anafilaktyczna, tabletki powlekane, uderzenia gorąca, zakażenie dróg moczowych, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zatorowość zakrzepowa, zdarzenia sercowo-naczyniowe, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół cieśni nadgarstka -
Interakcje leku
Letrozol, metabolizowany częściowo przez izoenzymy CYP2A6 i CYP3A4, wykazuje potencjał do interakcji farmakokinetycznych z lekami modulującymi aktywność tych enzymów. Cymetydyna, słaby inhibitor CYP450, nie wpływa istotnie na stężenia letrozolu, jednak brak danych dotyczących silnych inhibitorów CYP450 wymaga ostrożności w ich jednoczesnym stosowaniu. Kluczowe znaczenie mają interakcje z lekami hormonalnymi: tamoksyfen, inne leki przeciwestrogenowe oraz preparaty estrogenowe znacząco obniżają stężenie letrozolu w osoczu, co prowadzi do zmniejszenia jego skuteczności terapeutycznej. Z tego względu ich łącznego stosowania należy unikać. Letrozol wykazuje także hamowanie CYP2A6 i umiarkowane CYP2C19, co może wpływać na metabolizm leków takich jak fenytoina i klopidogrel, wymagając monitorowania stężeń terapeutycznych i obserwacji pacjenta pod kątem toksyczności lub zmniejszonej skuteczności.
Brak specyficznych danych dotyczących interakcji letrozolu z alkoholem nie wyklucza potencjalnego ryzyka, zwłaszcza że zarówno letrozol, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie przez enzymy cytochromu P450. Spożycie alkoholu może nasilać działania niepożądane letrozolu, takie jak zawroty głowy, zmęczenie i zaburzenia funkcji poznawczych, zwiększając ryzyko upadków i urazów. Zaleca się zatem ograniczenie lub unikanie alkoholu podczas terapii, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Podsumowując, w praktyce klinicznej należy unikać jednoczesnego stosowania letrozolu z tamoksyfenem, innymi lekami przeciwestrogenowymi oraz estrogenami, zachować ostrożność przy łączeniu z lekami metabolizowanymi przez CYP2A6 i CYP2C19, a także monitorować pacjentów przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP450 i spożywaniu alkoholu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Lortanda 2,5 mg
charakterystyka produktu leczniczego, cymetydyna, cytochrom P450, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, efekt przeciwpłytkowy, farmakokinetyka letrozolu, fenytoina, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP450, interakcja farmakologiczna, izoenzym CYP2A6, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klopidogrel, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwestrogenowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, letrozol, preparat estrogenowy, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, tamoksyfen, zaburzenia funkcji poznawczych, zawroty głowy -
Profil bezpieczeństwa leku
Letrozol jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego oraz potencjalne ryzyko dla noworodków i niemowląt. U pacjentek prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny zaleca się zachowanie ostrożności z uwagi na możliwe działania niepożądane takie jak zmęczenie, zawroty głowy i senność. W dokumentacji brak jest informacji dotyczących interakcji letrozolu z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka.
Letrozol może być stosowany u pacjentek w podeszłym wieku bez konieczności modyfikacji dawki. W przypadku pacjentek z zaburzeniami czynności nerek, dawka nie wymaga korekty przy klirensie kreatyniny ≥10 ml/min, natomiast przy klirensie <10 ml/min należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka. U pacjentek z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby wskazany jest ścisły nadzór kliniczny z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Lortanda 2,5 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie letrozolu, substancji czynnej leku Lortanda stosowanego w dawce 2,5 mg w terapii nowotworowej, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, mimo że w literaturze medycznej opisano jedynie pojedyncze przypadki. Objawy przedawkowania obejmują nasilenie typowych działań niepożądanych inhibitorów aromatazy, takich jak uderzenia gorąca, potliwość, bóle stawów, zmęczenie, zawroty głowy, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), neurologiczne (senność, zaburzenia równowagi) oraz sercowo-naczyniowe (zaburzenia rytmu serca, wahania ciśnienia tętniczego). Nasilenie objawów jest proporcjonalne do wielkości przedawkowania.
W przypadku podejrzenia przedawkowania letrozolu zaleca się monitorowanie funkcji życiowych, leczenie objawowe oraz podtrzymujące, w tym zapewnienie odpowiedniego nawodnienia i równowagi elektrolitowej. Standardowe procedury eliminacji niewchłoniętego leku, takie jak płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego, mogą być rozważone przy niedawnym przyjęciu dużej dawki. Brak jest dowodów na skuteczność dializy w usuwaniu letrozolu. Ze względu na ograniczone dane kliniczne, postępowanie powinno być indywidualizowane, a w przypadku znacznego przedawkowania wskazana jest konsultacja z ośrodkiem toksykologicznym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Lortanda 2,5 mg
ból stawu, inhibitor aromatazy, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, letrozol, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, równowaga elektrolitowa, terapia nowotworowa, uderzenie gorąca, wahanie ciśnienia tętniczego, węgiel aktywowany, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne leku Lortanda (letrozol 2,5 mg) wykazały niski poziom toksyczności ostrej, z dawkami do 2000 mg/kg u gryzoni oraz umiarkowaną toksyczność u psów przy 100 mg/kg. W badaniach przewlekłych (do 12 miesięcy) na szczurach i psach ustalono poziom NOAEL na 0,3 mg/kg masy ciała. Letrozol wykazywał działania farmakologiczne typowe dla inhibitora aromatazy, wpływając negatywnie na rozrodczość samic szczurów, m.in. zmniejszając liczbę ciąż i zwiększając utratę zarodków przed implantacją. W toksyczności rozwojowej u szczurów stwierdzono wady rozwojowe płodów, takie jak kopulasta głowa oraz zrośnięcie kręgów szyjnych i trzonów kręgów, natomiast u królików nie zaobserwowano zwiększonej częstości wad rozwojowych.
Badania genetyczne in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego letrozolu. W długoterminowych badaniach rakotwórczości (104 tygodnie) na szczurach i myszach zaobserwowano różnice płciowe i gatunkowe: u samic szczurów zmniejszenie częstości nowotworów gruczołu sutkowego, u samic myszy natomiast wzrost częstości łagodnych ziarniszczaków jajnika (GTC), co wiązano z farmakologicznym mechanizmem działania leku – hamowaniem syntezy estrogenów i wtórnym wzrostem stężenia LH. Podsumowując, profil bezpieczeństwa letrozolu charakteryzuje się niską toksycznością ogólnoustrojową, brakiem mutagenności oraz przewidywalnymi efektami wynikającymi z hamowania biosyntezy estrogenów, które mogą wpływać na funkcje rozrodcze i indukować specyficzne zmiany nowotworowe u samic myszy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lortanda 2,5 mg
badanie in vitro, badanie in vivo, biosynteza estrogenów, działanie karcynogenne, hamowanie syntezy estrogenu, hormon luteinizujący, inhibitor aromatazy, kopulasta głowa, letrozol, NOAEL, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, ziarniszczak jajnika, zrośnięcie kręgów szyjnych -
Skład i postać leku
Lortanda to produkt leczniczy w postaci tabletek powlekanych zawierających 2,5 mg letrozolu jako substancji czynnej. Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor, są okrągłe, obustronnie wypukłe, o średnicy 6 mm. W składzie rdzenia tabletki znajduje się 61,5 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe substancje pomocnicze pełnią funkcje wypełniające, wiążące, rozsadzające, przeciwzbrylające oraz poślizgowe, natomiast otoczka zawiera m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171) i żółty tlenek żelaza (E 172), które nadają tabletce odpowiednią barwę i właściwości fizykochemiczne. Produkt jest dostępny w różnych wielkościach opakowań, od 10 do 100 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 3 lata od daty produkcji, bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
Farmaceutycznie Lortanda nie wykazuje niezgodności, a jego skład i forma zapewniają stabilność i odpowiednią biodostępność letrozolu. Zawartość laktozy w dawce 61,5 mg na tabletkę powinna być uwzględniona przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją laktozy. Opakowania wykonane są z folii PVC/PVDC/Aluminium, co gwarantuje ochronę przed czynnikami zewnętrznymi. Po zakończeniu terapii niewykorzystane tabletki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami. Informacje te są kluczowe dla lekarzy w celu optymalnego doboru terapii oraz zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Lortanda 2,5 mg
blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, letrozol, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Lortanda zawierający 2,5 mg letrozolu jest wskazany wyłącznie dla kobiet w okresie pomenopauzalnym, co wymaga potwierdzenia statusu menopauzalnego poprzez oznaczenie stężeń LH, FSH i/lub estradiolu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) oraz u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Childa-Pugha), u których obserwuje się dwukrotnie zwiększoną ekspozycję na letrozol i wydłużony okres półtrwania. Letrozol silnie obniża stężenie estrogenów, co może prowadzić do obniżenia gęstości mineralnej kości, zwłaszcza u pacjentek z osteoporozą lub zwiększonym ryzykiem złamań, dlatego konieczne jest densytometryczne badanie kości przed i w trakcie terapii oraz wdrożenie odpowiedniej profilaktyki lub leczenia osteoporozy. W terapii uzupełniającej można rozważyć schemat sekwencyjny: 2 lata letrozolu, następnie 3 lata tamoksyfenu, dostosowany indywidualnie do profilu bezpieczeństwa pacjentki.
Podczas terapii letrozolem należy monitorować funkcje wątroby, nerek oraz układ mięśniowo-szkieletowy z uwzględnieniem ryzyka zapalenia i zerwania ścięgien, które wymagają ścisłego nadzoru klinicznego i odpowiedniego leczenia. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie tamoksyfenu, innych leków przeciwestrogenowych oraz preparatów zawierających estrogeny, ze względu na osłabienie działania letrozolu. Produkt zawiera 61,5 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co wyklucza jego stosowanie u pacjentek z dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu węglowodanów (nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy). Zawartość sodu w tabletce jest poniżej 23 mg, co kwalifikuje lek jako „wolny od sodu” i może mieć znaczenie dla pacjentek na diecie niskosodowej. Systematyczna ocena kliniczna i monitorowanie parametrów biochemicznych pozwalają na wczesne wykrycie działań niepożądanych i optymalizację terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Lortanda
aromataza, densytometria kości, estradiol, gęstość mineralna kości, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek przeciwestrogenowy, letrozol, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, okres półtrwania, osteoporoza, status menopauzalny, tamoksyfen, terapia uzupełniająca, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie patologiczne -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Letrozol, substancja czynna leku Lortanda (2,5 mg), działa poprzez hamowanie aromatazy, co prowadzi do obniżenia produkcji estrogenów. Lek jest wskazany wyłącznie u pacjentek w stanie pomenopauzalnym, co jest kluczowe ze względu na mechanizm działania i ryzyko dla kobiet w wieku rozrodczym. Należy zwrócić uwagę, że mimo potwierdzonego stanu pomenopauzalnego, możliwe jest wznowienie czynności jajników podczas terapii, co wymaga omówienia skutecznych metod antykoncepcji. Stosowanie letrozolu w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko wad wrodzonych (np. zrośnięcie warg sromowych, obojnacze narządy płciowe) oraz toksyczny wpływ na reprodukcję potwierdzony badaniami na zwierzętach. Również karmienie piersią jest przeciwwskazane, gdyż brak jest danych o przenikaniu leku do mleka i potencjalnym ryzyku dla noworodków.
Mechanizm działania letrozolu wpływa na płodność poprzez zmniejszenie estrogenów i wtórne zwiększenie gonadotropin (LH, FSH), co może indukować owulację i powodować zmiany w cyklu miesiączkowym, zwłaszcza u kobiet okołomenopauzalnych. W związku z tym lekarz powinien dokładnie potwierdzić status menopauzalny przed rozpoczęciem terapii, poinformować o bezwzględnych przeciwwskazaniach w ciąży i laktacji oraz omówić metody antykoncepcji w przypadku ryzyka wznowienia czynności jajników. Monitorowanie pacjentek pod kątem objawów wznowienia czynności jajników oraz odpowiednie planowanie terapii w kontekście ciąży jest niezbędne dla minimalizacji ryzyka i zapewnienia bezpieczeństwa leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lortanda 2,5 mg
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Letrozol w dawce 2,5 mg (preparat Lortanda) wykazuje niewielki wpływ na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Jednakże, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak uczucie zmęczenia, zawroty głowy oraz senność, które mogą istotnie obniżyć koncentrację, koordynację ruchową oraz czas reakcji pacjenta. Objawy te zwiększają ryzyko wypadków drogowych i urazów podczas obsługi urządzeń mechanicznych, dlatego ich obecność wymaga szczególnej uwagi i ostrożności ze strony pacjenta.
Lekarz przepisujący letrozol powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwracając uwagę na ryzyko związane z występowaniem zmęczenia, zawrotów głowy i senności. Zaleca się monitorowanie pacjenta, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz sugerowanie powstrzymania się od prowadzenia pojazdów w przypadku nasilonych objawów. Informacje te powinny być udokumentowane w historii choroby, a ocena zdolności do prowadzenia pojazdów powinna uwzględniać indywidualny stan kliniczny i nasilenie działań niepożądanych u pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lortanda 2,5 mg
-
Wskazania do stosowania
Lortanda, zawierająca 2,5 mg letrozolu w formie tabletek powlekanych, jest wskazana wyłącznie dla pacjentek po menopauzie z hormonozależnym rakiem piersi, potwierdzonym obecnością receptorów hormonalnych w tkance nowotworowej. Lek nie wykazuje skuteczności u kobiet z rakiem piersi bez receptorów hormonalnych. Zastosowanie obejmuje leczenie uzupełniające w wczesnym stadium inwazyjnego raka piersi, przedłużone leczenie po 5-letniej terapii tamoksyfenem, terapię pierwszego rzutu w zaawansowanym hormonozależnym raku piersi oraz terapię drugiego rzutu po progresji choroby po leczeniu przeciwestrogenowym. Ponadto, Lortanda jest stosowana neoadjuwantowo w HER-2-ujemnym raku piersi u pacjentek, dla których chemioterapia jest przeciwwskazana, a natychmiastowy zabieg operacyjny nie jest możliwy.
Przed wdrożeniem terapii letrozolem konieczne jest potwierdzenie statusu menopauzalnego (naturalnego lub wywołanego sztucznie), obecności receptorów hormonalnych oraz w przypadku leczenia neoadjuwantowego – HER-2-ujemnego statusu nowotworu. W każdej tabletce znajduje się 61,5 mg laktozy jednowodnej, co wymaga uwzględnienia przy nietolerancji tego składnika. Lortanda jest szczególnie zalecana u pacjentek po menopauzie z noworozpoznanym hormonozależnym rakiem piersi, po zakończeniu 5-letniej terapii tamoksyfenem, w zaawansowanym raku piersi bez wcześniejszego leczenia systemowego oraz w przypadku nawrotu lub progresji choroby po terapii antyestrogenowej. Terapia powinna być poprzedzona dokładną oceną kliniczną i molekularną pacjentki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Lortanda 2,5 mg
HER-2-ujemny rak piersi, hormonozależny rak piersi, inwazyjny rak piersi, laktoza jednowodna, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, leczenie uzupełniające, lek przeciwestrogenowy, letrozol, przedłużone leczenie uzupełniające, receptor hormonalny, status menopauzalny, status receptorów hormonalnych, tamoksyfen, terapia antyestrogenowa, terapia pierwszego rzutu, zaawansowany rak piersi