Specjalne ostrzeżenia
Sorafenib Teva

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania sorafenibu

Sorafenib Teva wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania ze względu na szereg potencjalnych zagrożeń i działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat niebezpieczeństw związanych z leczeniem oraz zalecane środki ostrożności.¹

Toksyczność dermatologiczna

Zespół dłoniowo-podeszwowy (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa) oraz wysypka stanowią najczęściej występujące działania niepożądane związane z przyjmowaniem sorafenibu. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w pierwszych sześciu tygodniach terapii i charakteryzują się nasileniem 1 i 2 stopnia według klasyfikacji Common Toxicity Criteria (CTC). W przypadku wystąpienia objawów toksyczności skórnej zaleca się następujące postępowanie:

• zastosowanie leków miejscowych w celu zmniejszenia objawów
• czasowe przerwanie terapii sorafenibem
• modyfikację dawkowania
• w przypadku ciężkich lub długotrwałych zmian – całkowite zaprzestanie stosowania leku

²

Hipoglikemia

W trakcie leczenia sorafenibem raportowano przypadki obniżenia stężenia glukozy we krwi. W niektórych przypadkach hipoglikemia miała charakter objawowy i wymagała hospitalizacji z powodu utraty przytomności. Strategia postępowania obejmuje:

• czasowe przerwanie leczenia sorafenibem w przypadku wystąpienia objawowej hipoglikemii
• regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą
• dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, jeśli zachodzi taka potrzeba

³

Nadciśnienie tętnicze

U pacjentów leczonych sorafenibem zaobserwowano zwiększoną częstość występowania nadciśnienia tętniczego. Zazwyczaj jest to nadciśnienie o charakterze łagodnym lub umiarkowanym, pojawiające się w początkowej fazie leczenia i poddające się standardowej terapii przeciwnadciśnieniowej. Zalecane postępowanie obejmuje:

• regularne kontrolowanie ciśnienia tętniczego
• wdrożenie standardowego leczenia przeciwnadciśnieniowego w przypadku podwyższonych wartości
• rozważenie całkowitego odstawienia sorafenibu w przypadkach ciężkiego, opornego na leczenie nadciśnienia lub przełomu nadciśnieniowego, pomimo zastosowania odpowiedniej farmakoterapii

⁴

Ryzyko krwotoku

Stosowanie sorafenibu może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem krwawienia. W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek krwotoku wymagającego interwencji medycznej, zaleca się rozważenie całkowitego odstawienia leku.⁵

Niedokrwienie mięśnia sercowego i zawał

W badaniach klinicznych obserwowano zwiększoną częstość występowania niedokrwienia mięśnia sercowego i zawału u pacjentów przyjmujących sorafenib w porównaniu do grupy placebo. W badaniu 1 częstość ta wynosiła 4,9% w grupie sorafenibu wobec 0,4% w grupie placebo, natomiast w badaniu 3 – odpowiednio 2,7% wobec 1,3%. Należy podkreślić, że pacjenci z niestabilną chorobą wieńcową lub niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego byli wykluczeni z tych badań. W przypadku wystąpienia niedokrwienia i/lub zawału mięśnia sercowego należy rozważyć czasowe lub całkowite odstawienie sorafenibu.⁶

Tętniak i rozwarstwienie tętnicy

Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF, do których należy sorafenib, może sprzyjać tworzeniu tętniaka i/lub rozwarstwienia tętnicy u pacjentów zarówno z nadciśnieniem, jak i bez tego schorzenia. Przed rozpoczęciem terapii lekiem Sorafenib Teva należy dokładnie ocenić to ryzyko, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka takimi jak nadciśnienie tętnicze lub wywiad tętniaka.⁷

Wydłużenie odcinka QT

Wykazano, że sorafenib wydłuża odcinek QT/QTc w zapisie EKG, co może zwiększać ryzyko arytmii komorowej. Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie leku u następujących grup pacjentów:

• pacjenci z wrodzonym zespołem długiego QT
• pacjenci leczeni dużymi, kumulującymi się dawkami antracyklin
• pacjenci przyjmujący określone leki przeciwarytmiczne
• pacjenci stosujący inne produkty lecznicze powodujące wydłużenie odcinka QT
• pacjenci z zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipokalcemia, hipomagnezemia)

U wymienionych pacjentów zaleca się okresowe monitorowanie zapisu EKG oraz stężenia elektrolitów (magnezu, potasu, wapnia) podczas terapii sorafenibem.⁸

Perforacja przewodu pokarmowego

Perforacja przewodu pokarmowego jest działaniem niepożądanym występującym niezbyt często (u mniej niż 1% pacjentów stosujących sorafenib). Co istotne, w niektórych przypadkach nie było to związane z obecnością widocznego guza jamy brzusznej. W przypadku wystąpienia perforacji przewodu pokarmowego stosowanie sorafenibu należy przerwać.⁹

Niewydolność wątroby

Nie dysponujemy danymi dotyczącymi stosowania sorafenibu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (stopień C według klasyfikacji Child-Pugh). Ponieważ sorafenib jest metabolizowany głównie w wątrobie, u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji tego narządu ekspozycja na lek może być zwiększona.¹⁰

Zespół rozpadu guza (TLS)

W ramach nadzoru po wprowadzeniu sorafenibu do obrotu raportowano przypadki zespołu rozpadu guza (TLS), niektóre prowadzące do zgonu. Czynniki ryzyka rozwoju TLS obejmują:

• duże obciążenie nowotworowe
• występującą wcześniej przewlekłą niewydolność nerek
• skąpomocz
• odwodnienie
• niedociśnienie
• kwaśny odczyn moczu

Pacjentów z czynnikami ryzyka TLS należy uważnie obserwować, niezwłocznie wdrożyć odpowiednie leczenie oraz rozważyć profilaktyczne nawodnienie.¹¹

Jednoczesne podawanie warfaryny

U niektórych pacjentów leczonych jednocześnie sorafenibem i warfaryną obserwowano rzadkie przypadki krwawień lub podwyższone wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR). Pacjentów przyjmujących równocześnie warfarynę lub fenprokumon należy monitorować pod kątem:

• zmian czasu protrombinowego
• zmian wartości INR
• klinicznie jawnych epizodów krwawienia

¹²

Powikłania gojenia ran

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ sorafenibu na proces gojenia ran. U pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym zaleca się jako środek ostrożności czasowe przerwanie leczenia sorafenibem. Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne dotyczące czasu ponownego rozpoczęcia leczenia po dużym zabiegu, decyzję o wznowieniu terapii sorafenibem należy podjąć na podstawie klinicznej oceny prawidłowości procesu gojenia rany.¹³

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku leczonych sorafenibem zaobserwowano przypadki niewydolności nerek. W tej grupie pacjentów należy rozważyć konieczność monitorowania funkcji nerek.¹⁴

Interakcje lekowe

Podczas stosowania sorafenibu należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

• jednoczesne podawanie leków metabolizowanych/eliminowanych głównie przez szlak UGT1A1 (np. irynotekan)
• jednoczesne podawanie leków metabolizowanych/eliminowanych przez szlak UGT1A9
• jednoczesne stosowanie z docetakselem
• równoczesne podawanie neomycyny lub innych antybiotyków mogących znacząco zaburzać naturalną mikroflorę przewodu pokarmowego, co może prowadzić do zmniejszenia biodostępności sorafenibu

Przed rozpoczęciem antybiotykoterapii należy rozważyć ryzyko zmniejszenia stężenia sorafenibu w osoczu.¹⁵

Zwiększona śmiertelność u pacjentów z płaskonabłonkowym rakiem płuca

U pacjentów z płaskonabłonkowym rakiem płuca leczonych sorafenibem w połączeniu z chemioterapią opartą na pochodnych platyny obserwowano wyższą śmiertelność. W dwóch randomizowanych badaniach z udziałem pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, współczynnik ryzyka (HR) dla przeżycia całkowitego w podgrupie pacjentów z rakiem płaskonabłonkowym wynosił:

• 1,81 (95% CI 1,19; 2,74) dla sorafenibu w skojarzeniu z paklitakselem/karboplatyną
• 1,22 (95% CI 0,82; 1,80) dla sorafenibu w skojarzeniu z gemcytabiną/cisplatyną

Chociaż nie zidentyfikowano dominującej przyczyny zgonów, u pacjentów leczonych sorafenibem w skojarzeniu z chemioterapią opartą na pochodnych platyny obserwowano wyższe odsetki niewydolności oddechowej, krwotoków i zakażeń.¹⁶

Ostrzeżenia dotyczące poszczególnych chorób

Rak nerkowokomórkowy

Pacjenci z grupy dużego ryzyka według kryteriów MSKCC (Memorial Sloan Kettering Cancer Center) nie byli włączani do badań klinicznych III fazy obejmujących chorych z rakiem nerkowokomórkowym, dlatego nie oceniano u nich stosunku korzyści do ryzyka stosowania sorafenibu.¹⁷

Informacja o substancjach pomocniczych

Sorafenib Teva zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę (dokładnie 5,37 mg sodu w każdej tabletce powlekanej), co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.¹⁸¹⁹