działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaxar 20 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu obejmowały szeroki zakres standardowych testów bezpieczeństwa, w tym farmakologiczne badania bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu jednokrotnym i wielokrotnym, genotoksyczność, fototoksyczność, ocenę rakotwórczości oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. W badaniach toksyczności wielokrotnej zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów, co jest efektem farmakodynamicznym inhibitora czynnika Xa i nie stanowi klinicznego ryzyka. Rywaroksaban nie wpływał na płodność samców i samic szczurów, jednak wykazywał toksyczny wpływ na reprodukcję związany z mechanizmem działania przeciwkrzepliwego, manifestujący się powikłaniami krwotocznymi.
działanie farmakodynamiczne, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, inhibitor czynnika Xa, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entonox 50% + 50%
Dane przedkliniczne dotyczące stosowania mieszaniny podtlenku azotu i tlenu (Entonox) wskazują, że podtlenek azotu wykazuje potencjalne działanie neurotoksyczne, teratogenne oraz negatywny wpływ na płodność przy długotrwałej ekspozycji. Neuropatia była obserwowana u zwierząt (rudawki, świnie, małpy) przy stężeniach 15-50% podtlenku azotu. Teratogenność manifestowała się wadami wrodzonymi żeber i kręgosłupa oraz zwiększoną utratą ciąży u szczurów narażonych na stężenia >500 ppm lub 50-75% przez 24 godziny na dobę w okresie 6-12 dnia ciąży. Długotrwała ekspozycja na stężenia ≤1% podtlenku azotu u szczurów prowadziła do wzrostu resorpcji zarodków i spadku liczby żywych urodzeń, co nie zostało potwierdzone u myszy i królików, wskazując na różnice międzygatunkowe. Warto podkreślić, że te efekty występowały przy wysokich, ciągłych dawkach, nieodzwierciedlających krótkotrwałego stosowania klinicznego. W odniesieniu do tlenu, drugi składnik Entonox, badania przedkliniczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych przy stężeniu 50%, które jest stosowane w produkcie. Działania toksyczne tlenu obserwowano jedynie przy stężeniach przekraczających 50%. Podsumowując, profil bezpieczeństwa Entonox jest korzystny przy krótkotrwałym stosowaniu klinicznym, a potencjalne ryzyko neurotoksyczności, teratogenności i wpływu na płodność związane z podtlenkiem azotu dotyczy głównie długotrwałej ekspozycji na wysokie stężenia. Tlen w stężeniu 50% nie wykazuje działań niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania mieszaniny w warunkach klinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, entonox, genotoksyczność, narząd rozrodczy, neuropatia, neurotoksyczność, płodność, podtlenek azotu i tlen, poronienie, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja zarodka, stężenie tlenu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Cefotaksym – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cefotaksym, będący składnikiem preparatów takich jak Biotaksym czy Tarcefoksym, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Wartości LD50 po podaniu dożylnym u myszy i szczurów wynosiły od 9 do 11 g/kg masy ciała, natomiast po podaniu podskórnym od 6,1 do 7,4 g/kg, z wyjątkowo wysoką wartością 18,7 g/kg u samic myszy. Wielokrotne podawanie dawek znacznie przekraczających kliniczne nie wykazało szkodliwego wpływu na organizmy zwierzęce. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa i test jąderkowy, nie potwierdziły działania mutagennego cefotaksymu, a konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały potencjału rakotwórczego. Ponadto, brak jest dowodów na teratogenność oraz negatywny wpływ na płodność u zwierząt doświadczalnych.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Biotaksym, cefotaksym, Cefotaxim-MIP, Cefotaxime Dali Pharma, dawka letalna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, łożysko, minimalne stężenie hamujące, mutagenność, patogen Gram-ujemny, płyn owodniowy, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał kancerogenny, surowica pępowinowa, szpik kostny, Tarcefoksym, test Amesa, test jąderkowy - Leksykon substancji czynnych
Pioglitazon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pioglitazon, stosowany w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) szereg efektów toksykologicznych, takich jak zwiększenie objętości osocza z hemodylucją, niedokrwistość oraz odwracalny przerost odśrodkowy serca. Zmiany te obserwowano przy stężeniach leku do 4-krotnie niższych lub równych stężeniom terapeutycznym u ludzi, co wskazuje na potencjalne ryzyko podobnych działań niepożądanych u pacjentów. Ponadto, u szczurów samców i samic po długotrwałym podawaniu (do 2 lat) stwierdzono rozrost nabłonka pęcherza moczowego oraz u samców nowotwory tego narządu, co może być związane z obecnością kamieni moczowych i podrażnieniem ściany pęcherza. W badaniach mechanistycznych wykazano, że zakwaszenie moczu zmniejszało częstość występowania guzów, jednak ryzyko nowotworowe u ludzi nie zostało jednoznacznie wykluczone. W przeciwieństwie do szczurów, myszy, psy i małpy nie wykazywały rozrostu pęcherza ani indukcji guzów przy stosowaniu pioglitazonu.
badanie genotoksyczności, badanie mechanistyczne, badanie toksykologiczne, cukrzyca typu 2, działanie rakotwórcze, FAP, hemodylucja, hiperinsulinemia, in vitro, in vivo, kamień moczowy, naciek tłuszczowy, niedokrwistość, odkładanie tłuszczu, oporność na insulinę, pioglitazon, potencjał mutagenny, przerost odśrodkowy serca, rodzinna polipowatość gruczolakowata, rozrost nabłonka pęcherza moczowego, stężenie terapeutyczne, tiazolidynodion, zahamowanie wzrostu płodu, zakwaszenie moczu, zwiększenie objętości osocza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren SR 100 100 mg
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, substancji czynnej Voltaren SR 100, obejmujące bezpieczeństwo stosowania, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych. W modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) nie stwierdzono działania teratogennego, a jedynie minimalny wpływ na płód przy dawkach toksycznych dla matki. Nie zaobserwowano zaburzeń rozwoju przed-, około- i poporodowego potomstwa, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa diklofenaku w kontekście reprodukcji.
dawka toksyczna, diklofenak sodowy, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, profil bezpieczeństwa, przewód tętniczy, przeżywalność płodów, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, tworzenie łożyska, Voltaren, wydłużenie ciąży, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Galpent 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne pentaerytrytylu tetraazotanu, substancji czynnej leku Galpent, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 dla szczurów przekraczającą 6 g/kg masy ciała. Badania podostre, obejmujące podawanie dawki 400 mg/kg (około 200-krotność dawki terapeutycznej u ludzi), nie wykazały istotnych różnic w przeżyciu ani objawów toksyczności, a parametry biochemiczne i hematologiczne pozostawały w normie. W badaniach przewlekłych, trwających 2 lata, podawano dawki od 1250 do 3000 mg/kg masy ciała, nie obserwując negatywnego wpływu na przeżycie, masę ciała ani występowanie zmian nowotworowych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo płodu, dawka śmiertelna 50, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, gruczolak gruczołu Zymbala, komórki jajnika chińskiego chomika, mutagenność, pentaerytrytylu tetraazotan, płodność, Salmonella typhimurium, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wskaźnik biochemiczny, wskaźnik hematologiczny - Leksykon substancji czynnych
Zolpidem – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania zolpidemu obejmujące toksykologię ogólną, genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na rozród i rozwój wykazały, że lek charakteryzuje się niską toksycznością przy dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach i małpach stosowano dawki do 180 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczające maksymalne dawki u ludzi (10 mg/dobę), bez istotnych działań toksycznych. Indukcja enzymów wątrobowych u szczurów zaobserwowana przy dawce 62,5 mg/kg mc./dobę była prawdopodobnie procesem adaptacyjnym. Zolpidem nie wykazywał działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, w tym w teście Ames, mikrojądrowym oraz badaniach na limfocytach ludzkich. Długoterminowe badania kancerogenności (2 lata) u szczurów i myszy, z dawkami do 80 mg/kg mc./dobę, nie wykazały działania rakotwórczego, a częstość występowania tłuszczaków i tłuszczakomięsaków nerek była porównywalna z grupami kontrolnymi.
aberracja chromosomowa, chłoniak, cykl rujowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hepatocyty, indukcja enzymów wątrobowych, kancerogenność, limfocyt, naprawa DNA, przenikanie przez łożysko, test mikrojądrowy, tłuszczakomięsak nerki, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przedkliniczna, toksyczny wpływ na rozród, winian zolpidemu - Leksykon substancji czynnych
Karbetocyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Karbetocyna, stosowana w dawce 100 mikrogramów/ml w produktach takich jak Carbetocin Mercapharm i Pabal, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani toksyczności po wielokrotnym podaniu, co jest istotne mimo jednorazowego stosowania klinicznego. Badania genotoksyczności potwierdziły brak wpływu na DNA, eliminując ryzyko mutacji i aberracji chromosomowych. Ocena tolerancji miejscowej nie wykazała reakcji zapalnych ani podrażnień w miejscu iniekcji, co potwierdza dobrą akceptowalność karbetocyny podawanej parenteralnie.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, droga parenteralna, działanie rakotwórcze, efekt karcynogenny, embriotoksyczność, genotoksyczność, iniekcja, karbetocyna, karcynogenność, krwotok poporodowy, mutacja genetyczna, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, reakcja zapalna, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie genomu - Leksykon substancji czynnych
Digoksyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa digoksyny, zawarte w dokumentacji produktów Digoxin Teva oraz Digoxin WZF, wskazują na brak potencjału genotoksycznego w standardowych testach in vitro, takich jak test Amesa oraz test na komórkach chłoniaka myszy. Wyniki tych badań sugerują, że digoksyna nie indukuje mutacji w materiale genetycznym, co jest istotne w kontekście długoterminowego bezpieczeństwa stosowania. Niemniej jednak, brak jest danych z badań genotoksyczności in vivo, co ogranicza pełną ocenę ryzyka uszkodzeń DNA. Ponadto, dokumentacja nie zawiera informacji o potencjale kancerogennym digoksyny, gdyż nie przeprowadzono standardowych, długoterminowych badań kancerogenności na modelach zwierzęcych, co stanowi istotne ograniczenie w kompleksowej ocenie bezpieczeństwa tej substancji.
badanie kancerogenności, digoksyna, Digoxin Teva, Digoxin WZF, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, farmakodynamika bezpieczeństwa, model zwierzęcy, mutacja materiału genetycznego, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test komórek chłoniaka myszy, test mutacji powrotnych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Kłącze pluskwicy groniastej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizoma), stosowanego m.in. w preparacie Remifemin, obejmują toksykologię przewlekłą, genotoksyczność oraz wpływ na nowotwory. W 6-miesięcznym badaniu toksyczności przewlekłej u samic szczurów ustalono NOEL dla izopropanolowego wyciągu na poziomie 21,06 mg/kg masy ciała. Test Amesa z etanolowym wyciągiem (1 mg/płytkę) nie spełniał aktualnych standardów metodologicznych, co ogranicza jego wartość w ocenie genotoksyczności. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na układ rozrodczy, co wskazuje na konieczność dalszych badań w tych obszarach.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Cimicifuga racemosa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kłącze pluskwicy groniastej, mysz transgeniczna, NOEL, nowotwór hormonozależny, nowotwór piersi, pluskwica groniasta, poziom dawkowania bez obserwowanego efektu, przerzutowy nowotwór płuc, test Amesa, toksyczność, toksyczność przewlekła, wyciąg etanolowy, wyciąg izopropanolowy, wyciąg z pluskwicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoledronic acid Fresenius Kabi 4 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu zoledronowego wskazują na różnice międzygatunkowe w toksyczności ostrej, z dawkami niepowodującymi śmierci wynoszącymi 10 mg/kg u myszy oraz 0,6 mg/kg u szczurów. Badania toksyczności krótko- i długoterminowej wykazały dobrą tolerancję leku przy dawkach do 0,02 mg/kg/dobę podawanych podskórnie szczurom oraz do 0,005 mg/kg co 2-3 dni dożylnie psom przez okres do 52 tygodni. Najczęstszym efektem farmakodynamicznym było zwiększenie pierwotnej warstwy gąbczastej kości długich, co odzwierciedla mechanizm działania polegający na hamowaniu resorpcji kostnej. Analiza toksyczności nerkowej wykazała wąski margines bezpieczeństwa, jednak poziomy NOAEL po jednorazowym podaniu wynosiły 1,6 mg/kg, a po wielokrotnym podaniu do 0,6 mg/kg/dobę, co nie wskazuje na nefrotoksyczność przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Długotrwałe stosowanie w dawkach terapeutycznych wiązało się z toksycznością narządową obejmującą przewód pokarmowy, wątrobę, śledzionę, płuca oraz miejsce podania dożylnego. Badania reprodukcyjne wykazały działanie teratogenne kwasu zoledronowego u szczurów przy dawkach ≥ 0,2 mg/kg podawanych podskórnie, natomiast u królików nie stwierdzono teratogenności, choć obserwowano toksyczność u matek. Dystocja występowała u szczurów już przy dawce 0,01 mg/kg. Testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego działania substancji, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku u pacjentów. Wyniki te stanowią istotną podstawę do oceny ryzyka i korzyści związanych z klinicznym zastosowaniem kwasu zoledronowego.
dystocja, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, kwas zoledronowy, narażenie długotrwałe, nefrotoksyczność, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, resorpcja tkanki kostnej, toksyczność długookresowa, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, warstwa gąbczasta przynasad - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bibloc 7,5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Bibloc, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne potwierdzające jego akceptowalny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły typowy dla beta-adrenolityków profil toksyczności bez niepokojących efektów w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego bisoprololu fumaranu.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogeneza, potencjał mutagenny, resorpcja płodu, rozwój zarodka, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, zaburzenie implantacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cardura XL 4 mg
Badania przedkliniczne doksazosyny, substancji czynnej preparatu Cardura XL, nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego. Długotrwałe testy karcynogenności na szczurach i myszach, przy dawkach odpowiednio 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę (odpowiadających 8- i 4-krotności ekspozycji AUC u ludzi przy dawce 16 mg/dobę), nie potwierdziły ryzyka nowotworowego. Testy mutagenności również nie wykazały efektów genotoksycznych na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym. W badaniach dotyczących płodności u samców szczurów zaobserwowano zmniejszenie płodności przy dawce 20 mg/kg mc./dobę (4-krotność ekspozycji AUC u ludzi przy dawce 12 mg/dobę), jednak efekt ten był odwracalny i nie występował przy niższych dawkach. Nie stwierdzono działania teratogennego, choć przy dawkach 300-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u ludzi odnotowano obniżoną przeżywalność płodów.
AUC, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, Cardura XL, dawka terapeutyczna, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, funkcja rozrodcza, ryzyko genotoksyczne, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegamina Classic o smaku malinowym 4 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej syropu Flegamina Classic (4 mg/5 ml), wykazały brak istotnych działań niepożądanych w konwencjonalnych testach farmakologicznych oraz brak negatywnego wpływu na funkcje życiowe organizmu. Wielokrotne podawanie substancji nie ujawniło efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a badania kancerogenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bromoheksyna, bromoheksyny chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Flegamina Classic, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Sotalol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku sotalolu, stosowanego w kardiologii, wskazują na brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu terapeutycznym. Badania wielokrotnego podawania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały negatywnego wpływu na organizm, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałej terapii preparatami takimi jak Sotalol Aurovitas (dawki 40 mg, 80 mg, 160 mg), Biosotal czy SotaHEXAL. Ocena wpływu na reprodukcję również nie ujawniła istotnych zagrożeń, choć stosowanie w ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
Pomimo braku szczegółowych danych przedklinicznych w niektórych charakterystykach produktów (np. Biosotal 40, SotaHEXAL), najobszerniejsze informacje pochodzą z dokumentacji Sotalol Aurovitas, gdzie potwierdzono bezpieczeństwo farmakologiczne. Wyniki badań stanowią podstawę do stosowania sotalolu w praktyce klinicznej, pod warunkiem monitorowania działań niepożądanych zgodnie z zaleceniami charakterystyk produktów leczniczych. Wnioski te mają kluczowe znaczenie dla optymalizacji terapii arytmii i innych wskazań kardiologicznych, zapewniając równowagę między skutecznością a bezpieczeństwem pacjenta.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, Biosotal, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek sotalolu, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, lecznictwo kardiologiczne, potencjał genotoksyczny, preparat sotalolu, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka i płodu, SotaHEXAL, Sotalol Aurovitas, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valarox 160 mg + 10 mg
Valarox, zawierający walsartan i rozuwastatynę, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa bez istotnego ryzyka genotoksycznego czy rakotwórczego. Walsartan w dawkach toksycznych dla matki (600 mg/kg mc./dobę, około 18-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi 320 mg/dobę) indukował u szczurów zaburzenia rozwojowe potomstwa, w tym zmniejszenie przeżywalności, opóźnienie rozwoju i zmniejszenie przyrostu masy ciała. Wysokie dawki (200-600 mg/kg mc./dobę) powodowały u szczurów i małp nefropatię, zmiany hematologiczne oraz hemodynamiczne w nerkach, z nasileniem u małp. Szczególnie niepokojące są trwałe, nieodwracalne uszkodzenia nerek u młodych szczurów przy dawce 1 mg/kg mc./dobę (10-35% maksymalnej dawki dla dzieci 4 mg/kg mc./dobę), co może mieć implikacje kliniczne dla niemowląt poniżej 1 roku życia, biorąc pod uwagę okres dojrzewania nerek u ludzi.
antagonista receptora angiotensyny, dojrzewanie nerek, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał potasowy hERG, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, rozrost kanalików nerkowych, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność po wielokrotnym dawkowaniu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozuwastatyny, uszkodzenie nerek, wydłużenie odstępu QT, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Amisulpryd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności amisulprydu wykazały, że zmiany obserwowane u zwierząt laboratoryjnych przy dawkach poniżej maksymalnej dawki tolerowanej (MTD) są głównie związane z farmakologicznym działaniem substancji i nie mają istotnego znaczenia toksykologicznego. Maksymalne tolerowane dawki amisulprydu wynosiły 200 mg/kg m.c./dobę u szczurów (2-krotnie większa AUC niż u ludzi) oraz 120 mg/kg m.c./dobę u psów (7-krotnie większa AUC niż u ludzi). Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zaburzeń czynności narządów, a toksyczność była powiązana z farmakodynamicznym profilem leku. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy, przy dawkach do 240 mg/kg m.c./dobę i 120 mg/kg m.c./dobę odpowiednio, nie stwierdzono ryzyka istotnego dla ludzi, mimo obserwacji hormonozależnych guzów u szczurów, które nie mają klinicznego przełożenia na pacjentów. Amisulpryd nie wykazywał działania genotoksycznego ani teratogennego w badaniach na różnych gatunkach zwierząt.
amisulpryd, badanie rakotwórczości, badanie reprodukcyjne, badanie toksyczności, działanie farmakologiczne substancji, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja na substancję, genotoksyczność, guz hormonozależny, karcynogenność, maksymalna dawka tolerowana, maksymalna tolerowana dawka, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność amisulprydu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozwój płodu, wydzielanie prolaktyny, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucofortin 600 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne acetylocysteiny, substancji czynnej Mucofortin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Toksydność ostra została szczegółowo opisana w kontekście przedawkowania, z określonymi objawami i zaleceniami postępowania. Badania przewlekłej toksyczności na szczurach i psach, trwające do 1 roku, nie wykazały efektów toksycznych nawet przy długotrwałej ekspozycji. Testy mutagenności na modelach bakteryjnych były ujemne, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego acetylocysteiny.
acetylocysteina, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, model zwierzęcy, Mucofortin, organogeneza, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valcyte
Valcyte (walgancyklowir) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nadwrażliwości krzyżowej z acyklowirem i pencyklowirem oraz ich prolekami. Lek charakteryzuje się działaniem mutagennym, teratogennym, rakotwórczym oraz obniżającym płodność, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych. W trakcie terapii konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji: u kobiet przez cały okres leczenia i minimum 30 dni po jego zakończeniu, a u mężczyzn mechanicznych środków antykoncepcyjnych przez co najmniej 90 dni po terapii. Kontakt z proszkiem i roztworem wymaga unikania inhalacji i natychmiastowego mycia skóry lub płukania oczu w przypadku ekspozycji, aby zminimalizować ryzyko toksycznego działania leku.
acyklowir, benzoesan sodu, bezwzględna liczba neutrofili, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, famcyklowir, gancyklowir, hemoglobina, leukopenia, mechaniczne środki antykoncepcyjne, mielotoksyczność, nadwrażliwość krzyżowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność szpiku kostnego, pancytopenia, pencyklowir, trombocytopenia, walacyklowir, walgancyklowir, właściwości teratogenne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zahamowanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Lekam 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, a u psów tolerancja sięgała 100 mg/kg bez przypadków śmiertelnych. Objawy toksyczności ostrej obejmowały zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego (OUN), drżenia, drgawki, ślinotok, a także objawy przeciwcholinergiczne i hematologiczne przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano zahamowanie OUN, zmniejszenie wskaźników wzrostu oraz odwracalne zmiany związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy u szczurów. U psów dawki 8-10 mg/kg/dobę (AUC 12-15 razy większe niż u ludzi przy dawce 12 mg) powodowały odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, bez uszkodzenia szpiku kostnego.
ataksja, cytopenia, drgawki kloniczne, drżenie, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukocyt, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, ślinotok, szpik kostny, tachykardia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie hematologiczne, związek neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levobupivacaine Molteni 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewobupiwakainy, prowadzone na modelu szczura, wykazały obecność zmian anatomicznych takich jak poszerzenie miedniczek nerkowych, moczowodów, komory węchowej oraz dodatkowych żeber w okolicy piersiowo-lędźwiowej przy ekspozycji ogólnoustrojowej odpowiadającej stężeniom klinicznym (2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml). Pomimo tych obserwacji, nie stwierdzono deformacji rozwojowych bezpośrednio związanych z podawaniem leku, co wskazuje na brak istotnych wad rozwojowych w warunkach stosowania klinicznego. Badania te obejmowały również ocenę toksyczności reprodukcyjnej oraz wpływu na rozwój zarodka i płodu.
chlorowodorek lewobupiwakainy, deformacja rozwojowa, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, klastogenność, komora węchowa, miedniczka nerkowa, moczowód, mutagenność, nowotwór, potencjał genotoksyczny, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, rozwój zarodkowo-płodowy, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Rzepiku –
Produkt leczniczy ZIELE RZEPIKU, zawierający jedynie ziele rzepiku (Agrimoniae herba), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji charakterystyki produktu brak jest informacji o badaniach toksykologicznych, genotoksyczności, potencjalnym działaniu rakotwórczym oraz wpływie na rozrodczość i rozwój płodu. W związku z tym, profil bezpieczeństwa produktu nie został zweryfikowany w modelach zwierzęcych ani innych systemach przedklinicznych.
Agrimoniae herba, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, choroba współistniejąca, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karmienie piersią, kobieta w ciąży, model zwierzęcy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, środek ostrożności, tradycyjne zastosowanie, wpływ na rozrodczość, ziele rzepiku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisacodyl VP 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bisakodylu, obejmujące testy na myszach i szczurach, nie wykazały działania rakotwórczego ani genotoksycznego, co potwierdza brak mutagennego potencjału tej substancji. Badania wpływu na rozrodczość przeprowadzono na szczurach przy dawkach do 70-krotności zalecanej dawki dla ludzi, nie stwierdzając negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu w niższych dawkach. Jednakże, przy dawce równej 70-krotności dawki terapeutycznej zaobserwowano istotny efekt toksyczny w postaci zmniejszonej przeżywalności potomstwa, co wskazuje na ryzyko związane z bardzo wysokim stężeniem leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mifomet 50 mg + 850 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Mifomet, zawierającego sytagliptynę i metforminę, opierają się na badaniach poszczególnych substancji czynnych oraz ich terapii skojarzonej, jednak bez testów na gotowym preparacie. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie zaobserwowano dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej, przy czym poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność narażenia klinicznego, a dla metforminy około 2,5-krotność. Sytagliptyna wykazała toksyczność wątroby i nerek u gryzoni dopiero przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie narażenie człowieka, a przy 19-krotnym narażeniu nie stwierdzono efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach na psach przy 23-krotnym narażeniu obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono wpływu na te parametry.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, NOEL, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, terapia skojarzona sytagliptyny i metforminy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczność wielokrotnego podania, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenia żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Drospirenon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Drospirenon, stosowany zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z estrogenami (estradiolem lub etynyloestradiolem), wykazuje przewidywalny profil farmakologiczny typowy dla gestagenów. Badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność po podaniu dawek wielokrotnych, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano toksyczne działanie na zarodki i płody, jednak efekty te są specyficzne gatunkowo i niekoniecznie przekładają się na ludzi. Wpływ drospirenonu na różnicowanie płciowe płodów stwierdzono jedynie u szczurów przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, natomiast u małp, nawet przy dawkach przekraczających terapeutyczne, takich efektów nie zaobserwowano. W badaniach uwzględniono dawki 0,02 mg i 0,03 mg etynyloestradiolu w połączeniu z 3 mg drospirenonu oraz 1 mg estradiolu z 2 mg drospirenonu, a także monoterapię drospirenonem w dawce 4 mg (produkt Slinda).
dawka terapeutyczna, drospirenon, działanie rakotwórcze, ekotoksyczność, estradiol, estrogen, etynyloestradiol, genotoksyczność, gestagen, hormon steroidowy, LOEC, monoterapia, profil farmakologiczny, różnicowanie płciowe, ryzyko środowiskowe, substancja aktywna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eferox 200 mcg
Badania przedkliniczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu Eferox, wykazały niski profil toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach zaobserwowano objawy uszkodzenia wątroby, wzrost częstości obumierania kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych przy dużych dawkach, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych. Lewotyroksyna nie wykazała działania mutagennego w testach mikrojądrowych na szczurach, a także brak jest dowodów na genotoksyczność u potomstwa podczas ciąży. Nie przeprowadzono jednak długotrwałych badań karcynogenności, co stanowi ograniczenie w ocenie ryzyka rakotwórczego.
dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Eferox, hormon tarczycy, karcynogeneza, laktacja, lewotyrokosyna sodowa, obumieranie kłębuszków nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rozwój kończyn, rozwój ośrodkowego układu nerwowego, śmierć płodu, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genomu, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidone Grindeks 0,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ endokrynny i rozrodczy, związane z podwyższonym stężeniem prolaktyny w surowicy, wynikającym z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2. U niedojrzałych płciowo szczurów i psów zaobserwowano zmiany w gruczołach piersiowych oraz układzie rozrodczym, a także zaburzenia zachowań rodzicielskich, masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa. Ekspozycja płodów na rysperydon wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt. W badaniach na młodych psach odnotowano opóźnienie dojrzewania płciowego, a przy dawkach 15-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję u młodzieży (1,5 mg/dobę) stwierdzono wpływ na rozwój kości długich i dojrzewanie płciowe. Nie wykazano działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwacje dotyczące rozwoju wewnątrzmacicznego i przeżywalności potomstwa wskazują na konieczność ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży.
antagonista dopaminy, badanie toksykologiczne, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, deficyt funkcji poznawczych, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczoł piersiowy, gruczolak endokrynny trzustki, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, hiperprolaktynemia, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, układ rozrodczy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tresuvi 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu (substancji czynnej leku Tresuvi) obejmowały toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz wpływ na rozród. W badaniach 13- i 26-tygodniowych u szczurów i psów obserwowano miejscowe reakcje zapalne w miejscu podania, takie jak obrzęk, rumień, zgrubienia tkanek oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥300 ng/kg/min odnotowano poważne działania niepożądane, w tym zmniejszoną aktywność ruchową, wymioty, luźne stolce, obrzęk w miejscu wlewu oraz zgony związane z powikłaniami przewodu pokarmowego (wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytnicy). Średnie stężenie treprostynilu w osoczu przy tych dawkach wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada dawce u ludzi przekraczającej 50 ng/kg/min.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, obrzęk i rumień, powikłanie przewodu pokarmowego, reakcja w miejscu podania, rozwój płodu, stan stacjonarny w osoczu, stężenie treprostynilu w osoczu, toksyczny wpływ na rozród, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, właściwość klastogenna, wlew podskórny, wypadnięcie odbytnicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform SR 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Etform SR, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania farmakologiczne oceniały wpływ metforminy na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając negatywnych efektów. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na modelach zwierzęcych potwierdziły brak znaczących efektów toksycznych, co jest kluczowe dla przewlekłej terapii cukrzycy typu 2. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące analizy mutacji genowych i aberracji chromosomowych, nie wykazały potencjału do uszkodzeń genetycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, lek pierwszego rzutu, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodka i płodu, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Kwas 5-aminosalicylowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania kwasu 5-aminosalicylowego (mesalazyny) wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Analizy farmakologiczne, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego nie ujawniły negatywnego wpływu na materiał genetyczny ani zwiększonego ryzyka nowotworowego. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak toksycznego wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój potomstwa. W standardowych dawkach terapeutycznych, takich jak stosowane w preparacie Salofalk 500, mesalazyna nie wykazuje klinicznie istotnych działań niepożądanych ani zagrożeń dla pacjentów.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, genotoksyczność, integralność DNA, kwas 5-aminosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, mesalazyna, mutacja genowa, nabłonek cewek nerkowych, nefron, nefrotoksyczność, potencjał kancerogenny, Salofalk, zagrożenie onkogenne, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adalift 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej Adalift, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach teratogenności i toksyczności embrionalno-płodowej na szczurach i myszach stosowano dawki do 1000 mg/kg/dobę, nie wykazując działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów przy dawce 30 mg/kg/dobę (ekspozycja AUC około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg) nie zaobserwowano efektów niepożądanych. Badania płodności na szczurach obu płci nie wykazały zaburzeń funkcji rozrodczych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tadalafilu w kontekście reprodukcji.
AUC, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, fetotoksyczność, genotoksyczność, płodność, pole pod krzywą stężenia, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, teratogenność, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność wielokrotnego podania, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polmatine 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące memantyny chlorowodorku, substancji czynnej Polmatine stosowanego w terapii choroby Alzheimera, wskazują na specyficzne zmiany neuronalne typu Olney’a (wakuolizacja i martwica neuronów) obserwowane u szczurów po podaniu bardzo wysokich dawek prowadzących do wysokich stężeń maksymalnych w surowicy. Objawy przedkliniczne obejmowały ataksję i zaburzenia neurologiczne, jednak zmiany te nie występowały w badaniach długoterminowych na różnych gatunkach, co podważa ich znaczenie kliniczne u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania u psów i gryzoni zaobserwowano zmiany w narządzie wzroku, które nie pojawiły się u małp ani w badaniach klinicznych u ludzi. Ponadto, u gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych związane z akumulacją memantyny w lizosomach, efekt występujący tylko przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, bez ustalonego znaczenia klinicznego.
amfifilny kation, antagonista receptorów NMDA, ataksja, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, choroba Alzheimera, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfolipid, lizosom, makrofag płucny, martwica, memantyna, memantyny chlorowodorek, narząd wzroku, odkładanie fosfolipidów, potencjał mutagenny, receptor NMDA, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Masultab 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne amisulprydu wykazały brak istotnego ryzyka ogólnego, uszkodzenia narządów, działania teratogennego, mutagennego oraz rakotwórczego. Maksymalnie tolerowane dawki u zwierząt (szczury: 200 mg/kg/dobę, psy: 120 mg/kg/dobę) były 2-7-krotnie wyższe pod względem wartości AUC niż maksymalne dawki zalecane u ludzi. Badania karcynogenności na myszach (do 120 mg/kg/dobę) i szczurach (do 240 mg/kg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności potwierdziły brak potencjału genotoksycznego. Wpływ na rozrodczość oceniano na szczurach, królikach i myszach, gdzie nie stwierdzono działania teratogennego.
amisulpryd, badanie karcynogenności, badanie kliniczne, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakologiczny, maksymalna tolerowana dawka, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, test mutagenności, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoratio ASA 10 mg + 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Bisoratio ASA, zawierającego bisoprololu fumaranu oraz kwasu acetylosalicylowego, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej bisoprolol podawany w dużych dawkach powodował zmniejszenie przyjmowania pokarmu i masy ciała ciężarnych samic, a także toksyczne efekty na zarodek i płód, takie jak zwiększona resorpcja płodu, obniżona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźnienie rozwoju fizycznego, jednak bez działania teratogennego. Kwas acetylosalicylowy wykazywał działanie fetotoksyczne i teratogenne jedynie przy dawkach co najmniej 7-krotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, bisoprololu fumaran, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona, wskazanie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aporoza 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny, substancji czynnej leku Aporoza, wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne oceniały bezpieczeństwo, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wykazując istotnych nieprawidłowości. Pomimo braku szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, ocena bezpieczeństwa kardiologicznego została przeprowadzona w ramach standardowych badań toksykologicznych. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano działania niepożądane u zwierząt przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, w tym zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, co może być związane z metabolizmem statyn.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, ryzyko kardiologiczne, statyna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy męski, uszkodzenie jąder, zmiana histopatologiczna wątroby, zmiana pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Savarix (500 j.m. + 10 mg + 50 mg)/g
Produkt leczniczy Savarix w postaci żelu zawiera heparynę sodową (500 j.m./g), wyciąg z kasztanowca (10 mg/g) oraz benzokainę (50 mg/g). Nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego preparatu, w tym oceny toksyczności ostrej, podprzewlekłej, przewlekłej, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Brak tych danych jest jednak typowy dla leków stosowanych miejscowo, zwłaszcza gdy zawierają substancje o dobrze poznanej farmakologii i toksykologii, jak w przypadku Savarix.
badanie toksykologiczne, benzokaina, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakologia kliniczna, heparyna sodowa, potencjał genotoksyczny, rozwój potomstwa, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, wyciąg z kasztanowca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Masultab 400 mg
Kompleksowa analiza badań przedklinicznych amisulprydu wykazała brak istotnego ryzyka toksycznego dla organizmu, w tym brak działania teratogennego, mutagennego oraz rakotwórczego. W badaniach na szczurach i psach maksymalne tolerowane dawki wynosiły odpowiednio 200 mg/kg/dobę i 120 mg/kg/dobę, co odpowiada 2-7-krotnie wyższym wartościom AUC niż maksymalne zalecane dawki u ludzi. Zaobserwione zmiany po podaniu amisulprydu miały charakter farmakologiczny lub nie miały istotnego znaczenia toksykologicznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji w dawkach terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nifuroksazyd Gedeon Richter 200 mg
Nifuroksazyd, substancja czynna produktu leczniczego NIFUROKSAZYD GEDEON RICHTER 200 mg, wykazuje potencjał mutagenny w badaniach przedklinicznych, co wymagało dalszej oceny jego bezpieczeństwa, zwłaszcza pod kątem działania rakotwórczego. Długoterminowe badania kancerogenności przeprowadzono na myszach i szczurach, obejmując 50-52 osobników każdej płci w grupach kontrolnych i eksperymentalnych, które otrzymywały nifuroksazyd w dawkach 0, 200, 600 oraz 1800 mg/kg mc./dobę przez okres 2 lat. Pomimo wykazanego potencjału mutagennego, nie stwierdzono działania rakotwórczego u żadnego z badanych gatunków, co potwierdza brak istotnych klinicznie skutków kancerogennych przy długotrwałym stosowaniu.
badania na zwierzętach, badania na zwierzętach laboratoryjnych, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dawkowanie u ludzi, działanie rakotwórcze, efekt kancerogenny, ekspozycja na substancję, nifuroksazyd, Nifuroksazyd Gedeon Richter, potencjał mutagenny, powierzchnia ciała, profil bezpieczeństwa, schemat dawkowania, substancja aktywna, substancja czynna, zmiana genetyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Carbomedac 10 mg/ml
Carbomedac to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający karboplatynę w stężeniu 10 mg/ml, dostępny w fiolkach o pojemnościach od 5 ml (50 mg) do 100 ml (1000 mg). Preparat jest klarownym, bezbarwnym lub jasnożółtym roztworem, przeznaczonym do podawania dożylnego po odpowiednim rozcieńczeniu. Jako jedyny składnik pomocniczy zawiera wodę do wstrzykiwań, co zapewnia wysoką czystość i kompatybilność biologiczną. Nieotwarty produkt należy przechowywać w temperaturze do 25°C, chronić przed światłem i nie zamrażać; okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji. Po rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy (50 mg/ml) roztwór jest stabilny przez 72 godziny w temperaturze pokojowej, natomiast w 0,9% roztworze chlorku sodu (9 mg/ml) stabilność wynosi 24 godziny w 2-8°C, pod warunkiem ochrony przed światłem i aseptycznych warunków przygotowania.
Carbomedac, cytostatyk, działanie mutagenne, działanie przeciwnowotworowe, działanie rakotwórcze, infuzja dożylna, karboplatyna, koncentrat do sporządzania roztworu, lek cytotoksyczny, niezgodność farmaceutyczna, rozcieńczenie leku, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stabilność chemiczna, stabilność fizykochemiczna, substancja czynna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pikopil 7,5 mg/ml
Przedkliniczne badania pikosiarczanu sodu, substancji czynnej w produkcie Pikopil (7,5 mg/ml, krople doustne), wykazały brak istotnych działań niepożądanych farmakologicznych oraz toksycznych przy podawaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału uszkadzającego DNA. Nie przeprowadzono jednak dedykowanych badań karcynogenności. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 10 000 mg/kg/dobę (szczury) i 1000 mg/kg/dobę (króliki). Jednak dawka 1000 mg/kg/dobę wywołała toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz zwiększoną liczbą resorpcji u królików.
badania in vitro, badania in vivo, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, karcynogenność, krople doustne, okres laktacji, Pikopil, pikosiarczan sodu, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, resorpcja płodu, śmiertelność okołoporodowa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność