działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin Complex Hot 500 mg + 30 mg
Dane przedkliniczne dotyczące Aspirin Complex Hot, zawierającego 500 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku, wskazują na dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego, jednak z potencjalnym ryzykiem nefrotoksyczności oraz owrzodzeń przewodu pokarmowego. Badania mutagenności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego. Istotne jest jednak działanie teratogenne salicylanów, obejmujące zaburzenia implantacji, toksyczność zarodkowo-płodową oraz deficyty w funkcjach poznawczych potomstwa po ekspozycji prenatalnej. Pseudoefedryna, stosowana jako środek zmniejszający przekrwienie błony śluzowej nosa, nie wykazała działania mutagennego w badaniach przedklinicznych. Jednakże w badaniach na szczurach, toksyczne dawki pseudoefedryny podawane samicom indukowały toksyczność płodową, objawiającą się zmniejszeniem masy płodu oraz opóźnieniem kostnienia. Brak jest danych dotyczących wpływu pseudoefedryny na płodność oraz okres okołoporodowy. W praktyce klinicznej należy uwzględnić ryzyko nefrotoksyczności i gastrotoksyczności kwasu acetylosalicylowego oraz potencjalne działanie teratogenne i toksyczne na płód obu substancji, szczególnie przy stosowaniu wysokich dawek.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kwas acetylosalicylowy, obrzęk błony śluzowej nosa, opóźnienie kostnienia, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pseudoefedryny chlorowodorek, salicylany, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, zaburzenie implantacji jaja płodowego, zaburzenie sprawności uczenia się, zmniejszenie przekrwienia - Leksykon substancji czynnych
Chlorek kobaltu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek kobaltu, stosowany w produkcie TRUE Test 36 w dawce diagnostycznej 20 mikrogramów/cm² (16 mikrogramów/płatek), został poddany ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy zastosowaniu w testach płatkowych. Pomimo potencjalnych właściwości rakotwórczych niektórych alergenów zawartych w tym produkcie, niska dawka chlorku kobaltu, krótkotrwała ekspozycja oraz ograniczona powierzchnia kontaktu ze skórą minimalizują ryzyko kliniczne, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa tej substancji w diagnostyce alergii kontaktowej.
alergia kontaktowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorek kobaltu, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na alergen, ocena bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, test płatkowy, test prowokacyjny, TRUE Test, właściwości uczulające, zastosowanie diagnostyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zinnat 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu aksetylu, substancji czynnej leku Zinnat, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego. Wielokrotne podawanie w dawkach terapeutycznych nie powodowało toksyczności narządowej, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych. Badania reprodukcyjne i rozwojowe nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży i rozwój potomstwa zwierząt laboratoryjnych. Formalne badania karcinogenności nie zostały przeprowadzone, jednak dostępne dane nie wskazują na potencjał rakotwórczy cefuroksymu.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie farmakologiczne, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, karcinogenność, mutacja genowa, płodność, proces nowotworowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rupafin 1 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące rupatadyny fumaranu, uzyskane w badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach na zwierzętach (szczury, świnki morskie, psy) wykazano, że dawki przekraczające ponad 100-krotnie zalecaną dawkę kliniczną (10 mg) nie powodowały wydłużenia odstępu QTc, zespołu QRS ani zaburzeń rytmu serca. Elektrofizjologiczne badania na izolowanych włóknach Purkiniego psów oraz na ludzkim kanale potasowym HERG wykazały brak wpływu rupatadyny i jej metabolitu 3-hydroksydesloratadyny na potencjały czynnościowe i kanały jonowe przy stężeniach odpowiednio do 2000 i 1685 razy wyższych niż maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) u ludzi po dawce 10 mg. Badania dystrybucji tkankowej potwierdziły brak kumulacji substancji w tkance serca.
badanie elektrofizjologiczne, dawka toksyczna, dystrybucja tkankowa, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, gen HERG, hydroksydesloratadyna, kanał potasowy, margines bezpieczeństwa, niecałkowite kostnienie, NOAEL, odstęp QTc, opóźnienie wzrostu, potencjał czynnościowy, rupatadyna fumaran, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa, układ sercowo-naczyniowy, wady kośćca, włókna Purkiniego, zaburzenia rytmu serca, zespół QRS, zmniejszenie płodności, znakowanie radioaktywne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Espumisan 100 mg/ml 100 mg/ml
Symetykon, substancja czynna produktu leczniczego Espumisan 100 mg/ml, charakteryzuje się obojętnością chemiczną oraz brakiem wchłaniania z przewodu pokarmowego do krwiobiegu, co eliminuje ryzyko układowych działań toksycznych. Przeprowadzone badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia. Warto podkreślić, że brak dodatkowych specyficznych danych nieklinicznych dla produktu Espumisan 100 mg/ml nie ogranicza oceny bezpieczeństwa, ze względu na właściwości farmakokinetyczne symetykonu.
badania toksykologiczne, dane niekliniczne, doświadczenie kliniczne, działania niepożądane, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, funkcje życiowe, genotoksyczność, krwiobieg, obojętność chemiczna, procesy reprodukcyjne, światło jelita, symetykon, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wchłanianie z przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clemastinum Aflofarm 0,5 mg/5 ml
Przedkliniczne badania fumaranu klemastyny, substancji czynnej syropu Clemastinum Aflofarm (0,5 mg/5 ml), wykazały brak działania rakotwórczego w długoterminowych testach na szczurach i myszach, przy dawkach odpowiednio 84 mg/kg (500-krotność dawki terapeutycznej u ludzi) oraz 206 mg/kg (1300-krotność dawki terapeutycznej). Badania teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach, przy dawkach przekraczających 312 i 188 razy dawkę ludzką, nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu. W zakresie wpływu na funkcje rozrodcze, podawanie fumaranu klemastyny szczurom w dawce 312-krotnie wyższej niż terapeutyczna skutkowało obniżeniem zdolności kojarzenia u samców, co jednak miało miejsce przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie.
badanie przedkliniczne, Clemastinum Aflofarm, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie rakotwórcze substancji, działanie teratogenne, fumaran klemastyny, funkcja rozrodcza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, teratogenność, wpływ na rozrodczość, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neomycinum TZF 11,72 mg/g
Preparat Neomycinum TZF, aerozol na skórę o stężeniu 11,72 mg/g neomycyny (w postaci neomycyny siarczanu), charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa miejscowego stosowania. Brak jest pełnej dokumentacji obejmującej standardowe badania toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa dla tej formy podania. W związku z tym ocena profilu bezpieczeństwa preparatu opiera się głównie na danych klinicznych oraz doświadczeniu z zastosowaniem neomycyny jako antybiotyku aminoglikozydowego w praktyce medycznej.
aerozol na skórę, antybiotyk aminoglikozydowy, badanie niekliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dokumentacja przedkliniczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Neomycinum, podanie miejscowe, siarczan neomycyny, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tisseel Lyo –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kleju do tkanek TISSEEL Lyo, zawierającego fibrynogen ludzki (91 mg/ml), trombinę ludzką (500 j.m./ml) oraz aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa przy jednorazowym, miejscowym zastosowaniu. Badania toksyczności ostrej na szczurach i królikach nie wykazały objawów toksyczności, a testy in vitro nie potwierdziły działania mutagennego. Dodatkowo, hodowle ludzkich fibroblastów wykazały brak cytotoksyczności, co świadczy o dobrej tolerancji preparatu przez komórki tkanek bezpośrednio kontaktujące się z produktem. Proces inaktywacji wirusów z użyciem odczynników S/D nie wpływa negatywnie na bezpieczeństwo stosowania kleju.
aprotynina syntetyczna, bezpieczeństwo genotoksyczne, białko klejące, cytotoksyczność, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fibroblast ludzki, fibrynogen ludzki, immunogenność, inaktywacja wirusów, karcynogenność, klej do tkanek, odczynnik S/D, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trombina ludzka, zgodność komórkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyrtec UCB 10 mg
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Zyrtec UCB 10 mg (tabletki powlekane), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły znaczących efektów toksycznych na narządy i układy organizmu. Ponadto, badania genotoksyczności nie potwierdziły zdolności cetyryzyny do uszkodzeń materiału genetycznego, co eliminuje ryzyko mutagenności.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, ryzyko rozwoju nowotworów, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna leku, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ toksyczny, zagrożenie kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allerduo (137 mcg + 50 mcg)/dozę
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Allerduo (137 µg flutykazonu propionianu + 50 µg azelastyny chlorowodorku na dawkę, aerozol do nosa) wykazały, że profil bezpieczeństwa obu składników jest zgodny z ich znanymi mechanizmami działania. Flutykazon propionian, typowy glikokortykosteroid, wykazywał działania farmakologiczne związane z nadmierną aktywnością, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego flutykazonu w badaniach in vitro i in vivo, a także nie zaobserwowano zwiększonej częstości nowotworów w dwuletnich badaniach inhalacyjnych u myszy i szczurów. W badaniach rozwojowych odnotowano potencjał teratogenny glikokortykosteroidów, jednak przy donosowym podaniu dawkach terapeutycznych ryzyko jest ograniczone.
aerozol do nosa, azelastyny chlorowodorek, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek azelastyny, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, potencjał genotoksyczny, propionian flutykazonu, rozszczep podniebienia, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wskaźnik płodności, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aglan 15 mg
Badania przedkliniczne meloksykamu wykazały, że jego profil toksykologiczny jest zgodny z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Charakterystyczne działania niepożądane obejmowały uszkodzenia przewodu pokarmowego, takie jak owrzodzenia i nadżerki, oraz martwicę brodawek nerkowych przy długotrwałym podawaniu wysokich dawek u zwierząt. Wpływ na reprodukcję obejmował zmniejszenie owulacji, hamowanie implantacji zarodka oraz embriotoksyczność manifestującą się zwiększoną resorpcją przy dawkach toksycznych ≥1 mg/kg masy ciała u samic szczurów. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i do 80 mg/kg u królików, co stanowi 5-10-krotność zalecanych dawek klinicznych (7,5-15 mg dla osoby 75 kg). Podobnie jak inne inhibitory syntezy prostaglandyn, meloksykam wykazuje uszkadzające działanie na płód w końcowym okresie ciąży.
działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, owulacja, potencjał genotoksyczny, resorpcja zarodka, toksyczność, toksyczność płodowa, uszkodzenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumamed 500 mg
Dane przedkliniczne azytromycyny zawartej w preparacie Sumamed wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności ogólnej na zwierzętach wykazały przemijającą fosfolipidozę przy dawkach 40-krotnie wyższych niż kliniczne, bez objawów toksyczności. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie wykazały efektów teratogennych. Brak długoterminowych badań rakotwórczości jest uzasadniony krótkotrwałym zastosowaniem leku, co minimalizuje ryzyko potencjalnych efektów nowotworowych.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, krótkotrwała terapia, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okres okołoporodowy, opóźnienie kostnienia, profil bezpieczeństwa leku, trymestr ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dermovate 0,5 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klobetazolu propionianu, substancji czynnej Dermovate, nie wykazały potencjału genotoksycznego w testach in vitro na komórkach bakteryjnych. Brak jest jednak długoterminowych badań na zwierzętach oceniających rakotwórczość tej substancji. W badaniach na szczurach, przy dawkach od 6,25 do 50 mcg/kg mc./dobę podawanych podskórnie, nie zaobserwowano wpływu na proces krycia, natomiast zmniejszenie płodności wystąpiło jedynie przy najwyższej dawce 50 mcg/kg mc./dobę. Wyniki te sugerują, że wysokie dawki klobetazolu mogą negatywnie wpływać na parametry płodności u gryzoni.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, klobetazol propionian, potencjał onkogenny, rakotwórczość, rozszczep wargi i podniebienia, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na płodność, wada rozwojowa, wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu, wpływ na rozrodczość, wpływ transgeneracyjny, zaburzenie wzrostu płodu - Leksykon substancji czynnych
Cefazolina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefazoliny wykazały niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 po podaniu dożylnym w zakresie 2200-3900 mg/kg masy ciała, zależnie od gatunku zwierzęcia (szczury: 2400-3700 mg/kg). Wielokrotne podawanie cefazoliny psom i szczurom przez okres 1-6 miesięcy nie powodowało istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych. Jednakże obserwowano specyficzne efekty narządowe, takie jak uszkodzenia mięśni u psów po podaniu domięśniowym oraz nefrotoksyczność u królików, która nie występowała u psów i szczurów. Dodatkowo, cefazolina wykazywała niewielki potencjał neurotoksyczny w badaniach na królikach, a jej tolerancja w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego była niska. Badania reprodukcyjne u szczurów z wysokimi dawkami (500 mg i 1 g/kg m.c.) nie wykazały wpływu na płodność, rozwój płodu ani teratogenności.
cefazolina, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, LD50, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, płodność, podanie domięśniowe, podanie dożylne, toksyczność nerkowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie mięśni, wpływ na rozrodczość, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symcloza 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klozapiny, substancji czynnej preparatu Symcloza (dostępnego w dawkach 25 mg, 100 mg i 200 mg), obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz działanie rakotwórcze. Testy farmakologiczne wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa wobec układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych narządów wewnętrznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania onkogennego klozapiny.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, klozapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tafen Nasal 64 mcg 64 mcg/dawkę odmierzoną
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu zawartego w preparacie Tafen Nasal 64 μg wykazały brak specyficznych zagrożeń toksycznych przy przewlekłym stosowaniu, co jest zgodne z profilem innych glikokortykosteroidów stosowanych miejscowo. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału do indukcji mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, a analizy karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów po długotrwałej ekspozycji na budezonid w dawkach terapeutycznych. W związku z tym preparat cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w kontekście toksyczności przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału onkogennego.
aberracja chromosomowa, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, glikokortykosteroid, karcynogeneza, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wada układu szkieletowego, zagrożenie karcynogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fraxiparine 3800 j.m. a.Xa/0,4 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa nadroparyny wapniowej, substancji czynnej preparatu Fraxiparine, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowa toksyczność po podaniu wielokrotnym nie ujawniła istotnych efektów toksycznych, co potwierdza dobrą tolerancję leku w modelach zwierzęcych. Ponadto, nadroparyna wapniowa nie wykazała potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania w dłuższym okresie.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, Fraxiparine, genotoksyczność, nadroparyna wapniowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, substancja czynna, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja długoterminowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płód - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gadovist 1,0 604,72 mg/ml
Gadobutrol, substancja czynna preparatu Gadovist 1,0, charakteryzuje się farmakokinetyką typową dla związków wysoce hydrofilnych i biologicznie obojętnych, eliminowanych głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Po dożylnym podaniu dawki 0,1 mmol/kg masy ciała, maksymalne stężenie w osoczu wynosi około 0,59 mmol/l po 2 minutach, a okres półtrwania wynosi średnio 1,81 godziny. Klirens nerkowy (1,1-1,7 ml/min/kg) jest zbliżony do klirensu inuliny, co wskazuje na eliminację głównie przez filtrację kłębuszkową. U dzieci i młodzieży farmakokinetyka jest zbliżona do dorosłych, z niemal całkowitym wydaleniem (ok. 99%) dawki z moczem w ciągu 6 godzin. U osób starszych (>65 lat) obserwuje się wzrost ekspozycji o 33-54%, wydłużenie okresu półtrwania o 33-58% oraz zmniejszenie klirensu osoczowego o 25-35%, jednak całkowite wydalanie następuje w ciągu 24 godzin. W przypadku zaburzeń czynności nerek okres półtrwania wydłuża się do 5,8 godz. (łagodne do umiarkowanego) i 17,6 godz. (ciężkie), a wydalanie jest opóźnione, co może wymagać hemodializy w celu przyspieszenia eliminacji.
działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, filtracja kłębuszkowa, gadobutrol, Gadovist, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kurczliwość mięśnia sercowego, organogeneza, podanie dotętnicze, podanie pozanaczyniowe, przenikanie przez łożysko, przestrzeń zewnątrzkomórkowa, środek kontrastowy, środek kontrastowy oparty na gadolinie, toksyczność reprodukcyjna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, związek hydrofilny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – TEKCIS 2-50 GBq (aktywność 99mTc)
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania sodu nadtechnecjanu (99mTc) z generatora TEKCIS wskazują na brak udokumentowanych badań ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności oraz potencjału mutagennego i rakotwórczego, co jest częściowo uzasadnione jednorazowym, diagnostycznym zastosowaniem tego radiofarmaceutyku. W badaniach klinicznych nie odnotowano istotnych reakcji toksycznych poza sporadycznymi reakcjami alergicznymi. Produkt nie jest przeznaczony do regularnego stosowania, co ogranicza ryzyko toksyczności związanej z długotrwałą ekspozycją. Technet-99m emituje promieniowanie gamma o średniej energii 140 keV i ma okres półtrwania 6,01 godziny, a roztwór sodu nadtechnecjanu zawiera 3,6 mg sodu na 1 ml, co należy uwzględnić w ocenie bezpieczeństwa pacjenta.
bezpłodność, działanie rakotwórcze, jałowy roztwór, kolumna chromatograficzna, okres półtrwania, ostra toksyczność, potencjał mutagenny, promieniowanie gamma, radiofarmaceutyk, radionuklid, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, sód nadtechnecjan, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Adapalen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Adapalen, będący retinoidem stosowanym głównie w terapii trądziku, wykazuje dobrą tolerancję po miejscowym zastosowaniu, co potwierdzają długoterminowe badania na królikach (6 miesięcy) oraz myszach (2 lata). Ekspozycja ogólnoustrojowa po aplikacji miejscowej jest minimalna, co koreluje z danymi farmakokinetycznymi. Doustne podawanie adapalenu w dużych dawkach u zwierząt wywoływało objawy hiperwitaminozy A, zanik kości, wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej oraz niewielką niedokrwistość, a także łagodne objawy neurologiczne, kardiologiczne i oddechowe. Badania genotoksyczności, fototoksyczności oraz kancerogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, z wyjątkiem wzrostu częstości raka chromochłonnego rdzenia nadnerczy u samców szczurów przy doustnej dawce 1,5 mg/kg mc./dobę, efekt nieobserwowany przy podaniu przezskórnym. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, adapalen wykazywał działanie teratogenne przy wysokich dawkach doustnych ≥25 mg/kg mc./dobę oraz zmiany kostne przy dawce miejscowej 6 mg/kg mc./dobę, jednak nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój potomstwa przy dawkach doustnych do 20 mg/kg mc./dobę.
adapalen, badania farmakokinetyczne, dawka doustna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, fosfataza alkaliczna, fototoksyczność, genotoksyczność, hiperwitaminoza A, kancerogenność, kwas benzoesowy, nadtlenek benzoilu, niedokrwistość, objawy neurologiczne, ocena ryzyka środowiskowego, podrażnienie miejscowe, potencjał uczuleniowy, rak chromochłonny rdzenia nadnerczy, retynoidy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, trądzik, zanik kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bevimlar 15 mg; 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Bevimlar (tabletki powlekane 15 mg i 20 mg), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały ostrego działania toksycznego ani szczególnych zagrożeń dla człowieka po podaniu jednokrotnym. Testy fototoksyczności, genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniły ryzyka, co jest istotne dla długoterminowego stosowania. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano efekty wynikające z mechanizmu działania rywaroksabanu jako selektywnego inhibitora czynnika Xa, w tym zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji klinicznej.
aktywność farmakodynamiczna, badanie przedkliniczne, Bevimlar, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, zaburzenia kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Angeliq 1 mg + 2 mg
Badania przedkliniczne leku Angeliq, zawierającego 1 mg estradiolu oraz 2 mg drospirenonu, potwierdziły zgodność profilu bezpieczeństwa obu substancji czynnych z ich charakterystyką farmakologiczną. Zarówno estradiol, jako estrogen, jak i drospirenon, jako gestagen, wykazywały oczekiwane reakcje biologiczne bez ujawnienia nieoczekiwanych efektów toksycznych. Testy toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także badania nad potencjalnym działaniem rakotwórczym, mutagennym oraz wpływem na rozrodczość, nie wykazały zagrożeń, które mogłyby podważyć bezpieczeństwo stosowania leku zgodnie z zalecanym dawkowaniem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadaxin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadaxin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Ocena wpływu na układy nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy nie ujawniła istotnych działań niepożądanych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, w tym u psów otrzymujących 25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy, jednak zmiany te występowały przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały ryzyka mutagennego ani rakotwórczego.
badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia leku, profil bezpieczeństwa leku, przewlekła ekspozycja, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, ryzyko karcynogenne, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zdrój 588 mg/g
Produkt leczniczy ZDRÓJ szampon leczniczy zawiera jako substancję czynną 58,8 g 2,1% wody chlorkowo-sodowej (solanki) siarczkowej, jodkowej z odwiertu Szyb Solecki w 100 g preparatu. W dokumentacji produktu brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Nie przeprowadzono również badań na zwierzętach laboratoryjnych, które mogłyby wskazać na możliwe działania niepożądane związane z użyciem tego preparatu.
badania na zwierzętach laboratoryjnych, badania przedkliniczne, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, solanka chlorkowo-sodowa, solanka siarczkowa jodkowa, stosowanie zewnętrzne, substancja czynna, szampon leczniczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bosutinib Zentiva 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bosutynibu obejmowały szeroki zakres ocen farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, wpływu na rozród oraz potencjalnej fototoksyczności. W badaniach na szczurach zaobserwowano zmniejszenie rozmiaru źrenic oraz zaburzenia chodu, przy czym NOEL dla zaburzeń chodu wynosił około 11-krotności ekspozycji klinicznej po dawce 400 mg i 8-krotności po dawce 500 mg (na podstawie Cmax niezwiązanej postaci leku). W badaniach kardiologicznych na psach nie stwierdzono istotnych zmian w ciśnieniu tętniczym, rytmie serca ani parametrach EKG przy ekspozycjach do 3-krotnych (400 mg) i 2-krotnych (500 mg) klinicznych, choć odnotowano opóźnione zwiększenie częstości rytmu serca. Długoterminowa toksyczność dotyczyła głównie układu pokarmowego, z objawami takimi jak zmiany w kale, spadek masy ciała i zmniejszone spożycie pokarmu, a także histopatologicznymi zmianami w przewodzie pokarmowym i układzie limfatycznym. Zmiany w wątrobie u szczurów obejmowały przerost hepatocytów bez podwyższenia enzymów wątrobowych. Poziomy ekspozycji niepowodujące działań niepożądanych były zbliżone do ekspozycji klinicznej po dawkach 400-500 mg.
błona naczyniowa oka, bosutynib, cytotoksyczność hepatocytarna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, enzymy wątrobowe, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hiperplazja komórek kubkowych, kanał hERG, laktacja, łożysko, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dożylne, przerost hepatocytów, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, szczury Sprague-Dawley, toksyczność wielokrotna, układ limfatyczny, układ pokarmowy, wątroba, węzły chłonne krezkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egolanza 10 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Egolanza, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na reprodukcję, mutagenność oraz rakotwórczość. W badaniach toksyczności ostrej u myszy i szczurów dawki śmiertelne (LD50) wynosiły odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast u psów tolerowano dawki doustne do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności obejmowały sedację, ataksję, drżenia, tachykardię, miozę oraz zaburzenia oddychania. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym ekspozycja (AUC) była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na szpik kostny, co sugeruje mechanizm niezwiązany z bezpośrednim uszkodzeniem progenitorów hematopoetycznych.
ataksja, AUC, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, drżenia, duszność, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukocyty, mioza, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, parametry hematologiczne, prolaktyna, prostracja, sedacja, ślinotok, śpiączka, szpik kostny, tachykardia, tolerancja na leki, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin C 75 mg
Dane przedkliniczne dotyczące klindamycyny wskazują na stosunkowo wysoką toksyczność ostrą, z LD50 wynoszącą 1800-2620 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym oraz 245-820 mg/kg masy ciała po podaniu dożylnym, objawiającą się zmniejszoną aktywnością i drgawkami. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach maksymalna tolerowana dawka dobowa wynosiła 300-600 mg/kg masy ciała. U psów przy dawce 300 mg/kg/dobę obserwowano wzrost aktywności aminotransferaz, natomiast dawka 600 mg/kg/dobę wiązała się z patologią błony śluzowej żołądka i pęcherzyka żółciowego. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego potencjału klindamycyny, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
aminotransferaza, antybiotyk, badanie przedkliniczne, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, klindamycyna, LD50, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, podanie doustne, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne dane dotyczące kombinacji kandesartanu cileksetylu, amlodypiny i hydrochlorotiazydu wskazują na brak dedykowanych badań oceniających bezpieczeństwo potrójnego skojarzenia, jednak analiza opiera się na badaniach dwuskładnikowych i poszczególnych substancji. Kandesartan w dawkach terapeutycznych nie wykazuje toksyczności ogólnoustrojowej, choć w dużych dawkach obserwowano nefrotoksyczność, zmniejszenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu oraz zmiany w nerkach, takie jak śródmiąższowe zapalenie i rozstrzenie kanalików nerkowych. Zmiany te mogą być wtórne do obniżenia ciśnienia tętniczego i zaburzenia przepływu nerkowego. Kandesartan nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego, jednak w późnym okresie ciąży stwierdzono toksyczny wpływ na płód. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę (10 mg) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast w dawkach do 10 mg/kg/dzień nie wpływała na płodność, choć w innych badaniach obserwowano obniżenie hormonów płciowych i parametrów nasienia.
amlodypina, aparat przykłębkowy, bazofil, dojrzała spermatyda, działanie klastogenne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetyl, komórka Sertoliego, kreatynina, mocznik, nefrotoksyczność, rozstrzenie kanalików nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek, testosteron - Leksykon substancji czynnych
Kwas dehydrocholowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkty lecznicze zawierające kwas dehydrocholowy, takie jak Raphacholin C (40 mg kwasu dehydrocholowego w tabletce drażowanej) oraz Raphacholin Forte (250 mg w tabletce powlekanej), nie posiadają szczegółowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji czynnej. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera danych dotyczących ostrej, podprzewlekłej i przewlekłej toksyczności, potencjału mutagennego, genotoksycznego, działania rakotwórczego, wpływu na reprodukcję i rozwój płodu ani badań farmakologicznych związanych z bezpieczeństwem. Brak tych informacji stanowi istotne ograniczenie w ocenie profilu bezpieczeństwa kwasu dehydrocholowego.
badanie farmakologiczne, dane przedkliniczne, dokumentacja rejestracyjna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, kwas dehydrocholowy, ostra toksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, Raphacholin C, Raphacholin Forte, substancja czynna, tabletka drażowana, tabletka powlekana, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxon 100 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa syldenafilu w dawce 100 mg (produkt MAXON) obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych zgodnych z międzynarodowymi standardami. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły zmian patologicznych ani objawów kumulacyjnej toksyczności. Analizy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału, a badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego syldenafilu.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, cytrynian syldenafilu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, toksyczność wielokrotnego podania, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sobycor 2,5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Sobycor, obejmowała standardowe badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz rakotwórczości. Wyniki nie wykazały mutagenności ani potencjału onkogennego, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji. Badania toksyczności reprodukcyjnej ujawniły, że wysokie dawki bisoprololu powodowały zmniejszenie przyjmowania pokarmu i przyrostu masy ciała u ciężarnych samic oraz zwiększone ryzyko resorpcji zarodków, obniżoną masę urodzeniową potomstwa i opóźniony rozwój fizyczny, jednak bez wykazania działania teratogennego.
aktywność mutagenna, badanie farmakologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja lekowa, genotoksyczność, masa urodzeniowa, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, resorpcja zarodka, rozwój fizyczny, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leuzek 100 mg
Przedkliniczne badania toksyczności imatynibu na różnych gatunkach zwierząt (szczury, psy, małpy, króliki) wykazały istotne zmiany hematologiczne (łagodne do umiarkowanych) oraz uszkodzenia narządów wewnętrznych, zwłaszcza wątroby i nerek. U psów obserwowano ciężkie uszkodzenia wątroby po 2-tygodniowym podaniu, w tym martwicę komórek i rozrost przewodów żółciowych, natomiast u małp stwierdzono nefrotoksyczność z podwyższonym BUN i kreatyniną. W układzie moczowym szczurów zaobserwowano rozrost nabłonka przy dawkach ≥ 6 mg/kg przez 13 tygodni. Długotrwałe stosowanie imatynibu wiązało się ze zwiększoną podatnością na zakażenia oportunistyczne. Poziom NOAEL ustalono na 15 mg/kg u małp, co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki klinicznej u ludzi (800 mg). Badania genotoksyczności wykazały brak działania mutagennego w testach Amesa i in vivo, jednak w niektórych testach in vitro stwierdzono działanie klastogenne i mutagenne, związane także z produktami pośrednimi procesu produkcji.
aberracja chromosomowa, albuminy, aminotransferaza, azot mocznikowy, białko całkowite, cholesterol, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak nerki, gruczolakorak jelita cienkiego, hepatotoksyczność, kardiomiopatia, kreatynina, martwica przewodów żółciowych, martwica wątroby, niewydolność serca, organogeneza, przepuklina mózgowa, resorpcja, rozrost przewodów żółciowych, spermatogeneza, szpik kostny, test Amesa, triglicerydy, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DIOVAN 3 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa walsartanu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych, przeprowadzonych zgodnie z konwencjonalnymi protokołami. W badaniach wielokrotnych dawek u szczurów (200-600 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, oraz zmiany hemodynamiczne nerek, w tym wzrost stężenia mocznika w osoczu i rozrost kanalików nerkowych. U małp szerokonosych, przy podobnych dawkach, zmiany te były bardziej nasilone, prowadząc do nefropatii z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny w surowicy. Przerost komórek aparatu przykłębuszkowego stwierdzono u obu gatunków, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu i długotrwałym niedociśnieniem tętniczym. Warto podkreślić, że stosowane dawki były 6-18-krotnie wyższe niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg). Badania reprodukcyjne u szczurów wykazały, że toksyczne dawki (600 mg/kg mc./dobę) podawane w ostatnich dniach ciąży i laktacji powodowały zmniejszenie przeżywalności potomstwa, opóźnienie rozwoju i mniejszy przyrost masy ciała młodych.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, bazofilia, dawka toksyczna, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, kreatynina w surowicy, małpa szerokonosa, mocznik w osoczu, nefropatia, nefrotoksyczność, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, podanie doustne, przeżywalność potomstwa, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivares 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa iwabradyny obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. W badaniach farmakologicznych potwierdzono selektywne działanie iwabradyny na kanały jonowe If odpowiedzialne za automatyzm zatokowy, bez istotnego wpływu na inne układy w dawkach terapeutycznych. Roczne badanie toksyczności na psach z dawkami 2, 7 i 24 mg/kg/dobę wykazało przemijające zmiany w siatkówce oka, związane z farmakodynamicznym wpływem na prądy Ih, bez trwałego uszkodzenia. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagennego, klastogennego ani kancerogennego działania iwabradyny.
działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, iwabradyna, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prąd If, prąd Ih, rozwój płodu, ryzyko ekotoksykologiczne, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wady serca płodu, wpływ na rozrodczość, wrodzony brak palców, zmiany siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kelzy PR 2 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Kelzy PR, zawierający 2 mg dienogestu oraz 0,02 mg etynyloestradiolu, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne wykazały oczekiwane działania estrogenowe i progestagenne, bez wykrycia toksyczności wykraczającej poza znany profil farmakologiczny tych hormonów. Testy genotoksyczności nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, a badania rakotwórczości nie ujawniły specyficznych zagrożeń, choć podkreślono potencjał steroidowych hormonów płciowych do stymulacji wzrostu tkanek i nowotworów hormonozależnych, co jest istotne przy długotrwałym stosowaniu u pacjentek z czynnikami ryzyka. Badania wpływu na rozród potwierdziły brak niepokojących sygnałów bezpieczeństwa, zgodnie z profilem złożonych preparatów hormonalnych.
dane przedkliniczne, dienogest i etynyloestradiol, działanie estrogenowe, działanie progestagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hormony płciowe, hormony steroidowe, nowotwory hormonozależne, profil farmakologiczny, ryzyko środowiskowe, toksyczny wpływ na rozród, zagrożenie środowiska wodnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zopridoxin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zopridoxin, wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, z typowymi objawami neuroleptycznymi, takimi jak sedacja, drżenia i drgawki. U psów tolerancja na pojedyncze dawki doustne sięgała 100 mg/kg, przy czym obserwowano objawy takie jak ataksja, tachykardia i jadłowstręt. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) u myszy, szczurów i psów stwierdzono hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego, efekty antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalna neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano zwiększenie stężenia prolaktyny i zmiany morfologiczne w narządach rozrodczych, jednak bez działania teratogennego.
ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie rakotwórcze, klastogenność, komórki szpiku kostnego, małopłytkowość, mutagenność, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie hematologiczne obwodowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sertranorm 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sertraliny, substancji czynnej leku Sertranorm, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, farmakologicznych oraz reprodukcyjnych na modelach zwierzęcych. Nie wykazano działania teratogennego, genotoksycznego ani rakotwórczego, co wskazuje na brak istotnego ryzyka dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców, jednak zaobserwowano efekty fetotoksyczne, prawdopodobnie wtórne do toksyczności matczynej. Wczesna umieralność okołoporodowa oraz opóźnienia rozwojowe u potomstwa były przejściowe i przypisane działaniu pośredniemu na organizm matki, a nie bezpośredniemu wpływowi na płód.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na sertralinę, fetotoksyczność, genotoksyczność, in utero, odwodnienie, opóźnienie rozwojowe, profil bezpieczeństwa, ryzyko nowotworowe, sertralina, toksyczne działanie, toksyczność po podaniu wielokrotnym, umieralność okołoporodowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Holoxan 2 g
Przedkliniczne badania toksyczności ifosfamidu wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) po podaniu dootrzewnowym wynosi 520-760 mg/kg u myszy oraz 150-300 mg/kg u szczurów, natomiast powtarzane dawki dożylne ≥100 mg/kg u szczurów wywołują objawy toksyczności. Toksyczność przewlekła obejmuje uszkodzenia wielonarządowe, w tym hematotoksyczność (szpik kostny i komórki krwiotwórcze), zmiany patologiczne w przewodzie pokarmowym, nefrotoksyczność i uszkodzenia pęcherza moczowego, hepatotoksyczność oraz negatywny wpływ na gonady. Profil toksyczności przedklinicznej koreluje z obserwowanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów podczas terapii ifosfamidem.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gonady, hepatotoksyczność, ifosfamid, komórki krwiotwórcze, LD50, lek alkilujący, narządy rozrodcze, pęcherz moczowy, potencjał mutagenny i onkogenny, potencjał teratogenny, substancja genotoksyczna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, układ moczowy, układ pokarmowy, uszkodzenie płodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lipancrea 16 000 16 000 j. Ph. Eur. lipazy
Przedkliniczne badania toksykologiczne pankreatyny pochodzenia wieprzowego, będącej składnikiem aktywnym preparatu Lipancrea 16 000, wykazały brak istotnych klinicznie oznak toksyczności po jednorazowym, podostrym oraz przewlekłym podawaniu w różnych modelach eksperymentalnych. Preparat charakteryzuje się określoną aktywnością enzymatyczną: lipazy 16 000 j. Ph. Eur., amylazy 11 500 j. Ph. Eur. oraz proteaz 900 j. Ph. Eur., co jest istotne dla jego skuteczności i bezpieczeństwa stosowania. Badania potwierdzają dobry profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, bez wykazania działań niepożądanych w tych obszarach.
aktywność enzymatyczna, amylaza, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Lipancrea, lipaza, pankreatyna, płodność, proteaza, przebieg ciąży, rozwój zarodka, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramal 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tramadolu chlorowodorku obejmowały toksyczność przewlekłą, reprodukcyjną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. W badaniach na szczurach i psach, przy dawkach terapeutycznych do 20 mg/kg (szczury) i 10 mg/kg (psy) doustnie oraz do 20 mg/kg doodbytniczo u psów, nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych. Objawy toksyczności, takie jak niepokój motoryczny, nadmierne ślinienie, drgawki i zmniejszony przyrost masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. Badania reprodukcyjne wykazały toksyczność u samic szczurów przy dawkach >50 mg/kg/dobę, manifestującą się zwiększoną śmiertelnością noworodków oraz zaburzeniami rozwojowymi (zaburzenia kostnienia, opóźnione otwieranie oczu i ujścia pochwy), przy czym płodność samców i samic pozostawała nienaruszona. U królików toksyczność reprodukcyjna i anomalie kostnienia pojawiały się przy dawkach >125 mg/kg.
analiza hematologiczna, anomalia kostnienia, badanie biochemiczne, badanie in vivo, badanie rozrodczości, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, podanie doodbytnicze, podanie doustne, podanie parenteralne, potencjał rakotwórczy, rozwój neurologiczny, test in vitro, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tramadol chlorowodorek, układ nerwowy, zaburzenie kostnienia szkieletu - Leksykon substancji czynnych
Bizmut – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza bezpieczeństwa bizmutu potasu cytrynianu zasadowego, składnika leku Pylera, opiera się głównie na danych z badań koloidalnego cytrynianu bizmutu, wykazującego podobieństwo farmakokinetyczne i biologiczne. Badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych, rakotwórczych ani wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Chlorowodorek tetracykliny, drugi składnik Pylera, mimo braku istotnych zagrożeń toksycznych i genotoksycznych, wykazuje w modelach zwierzęcych negatywny wpływ na płodność samców (uszkodzenia plemników i jąder), przenikanie przez łożysko, toksyczność rozwojową (zwłaszcza opóźnienie rozwoju układu kostnego) oraz embriotoksyczność. Ponadto tetracyklina przenika do mleka u samic szczurów.
badania farmakologiczne, badania toksyczności, bizmut potasu cytrynian zasadowy, chlorowodorek tetracykliny, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, koloidalny cytrynian bizmutu, metronidazol, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na rozród, zaburzenia płodności