Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dalacin C 75 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Dalacin C (klindamycyna)

Dane przedkliniczne dotyczące klindamycyny obejmują badania toksyczności ostrej i przewlekłej, ocenę potencjału genotoksycznego i rakotwórczego oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa stosowania leku u ludzi.¹

Toksyczność po podaniu jednorazowym (ostra)

Badania toksyczności ostrej przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt, oceniając zarówno klindamycynę, jak i jej sole. Wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) po podaniu doustnym (per os) mieściła się w zakresie od 1800 do 2620 mg/kg masy ciała. W przypadku podania dożylnego, wartości LD50 wynosiły od 245 do 820 mg/kg masy ciała. W trakcie badań u zwierząt obserwowano charakterystyczne objawy toksyczności w postaci wyraźnie zmniejszonej aktywności oraz drgawek.²

Toksyczność po podaniu wielokrotnym (przewlekła)

Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzono na szczurach i psach, którym podawano chlorowodorek klindamycyny codziennie przez okres dochodzący do jednego roku. Ustalono, że maksymalna tolerowana dawka dobowa mieściła się w przedziale od 300 do 600 mg/kg masy ciała.³

U psów otrzymujących dawkę 300 mg/kg masy ciała na dobę zaobserwowano wzrost aktywności aminotransferaz w osoczu, podczas gdy pozostałe parametry kliniczno-biochemiczne nie wykazywały istotnych zmian. Przy wyższej dawce wynoszącej 600 mg/kg masy ciała na dobę, u psów stwierdzono zmiany patologiczne w obrębie błony śluzowej żołądka oraz pęcherzyka żółciowego.⁴

Genotoksyczność

Przeprowadzone badania dotyczące mutagenności klindamycyny na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału mutagennego tego antybiotyku. Jest to istotna informacja w kontekście bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.⁵

Rakotwórczość

Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach oceniających potencjalne działanie rakotwórcze klindamycyny. Brak jest więc kompletnych danych dotyczących potencjału onkogennego tego leku przy długotrwałej ekspozycji.⁶

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

Badania oceniające wpływ klindamycyny na zdolności reprodukcyjne przeprowadzono na szczurach, którym podawano dawkę do 300 mg/kg masy ciała na dobę (co odpowiada około 1,1 największej dawki podawanej dorosłym pacjentom w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała). Badania te nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze ani na zachowania związane z kojarzeniem w pary.⁷

Dodatkowo przeprowadzono badania dotyczące rozwoju zarodka i płodu na szczurach otrzymujących klindamycynę doustnie oraz na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę podskórnie. Wyniki tych badań nie wykazały szkodliwego wpływu klindamycyny na rozwój płodu, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosowano dawki wywołujące toksyczność matczyną. Oznacza to, że klindamycyna nie wykazuje bezpośredniego działania teratogennego, a obserwowane zaburzenia rozwojowe występowały jedynie wtórnie do toksycznego działania na organizm matki.⁸

Zestawienie danych o toksyczności klindamycyny w badaniach przedklinicznych