działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosutrox 10 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Rosutrox, obejmowały ocenę bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki nie wskazały na istotne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów (znaczne nasilenie), umiarkowane u psów (wątroba i pęcherzyk żółciowy), natomiast u małp zmiany te nie wystąpiły. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu rozuwastatyny na kanał hERG, co pozostaje istotnym aspektem do dalszej oceny kardiotoksyczności.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, HERG, mechanizm farmakologiczny, pęcherzyk żółciowy, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Medical Valley 5 mg
Badania przedkliniczne rozuwastatyny wykazały brak istotnego ryzyka genotoksycznego i rakotwórczego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne nie objęły szczegółowej oceny wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnych zaburzeń rytmu serca. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy), pęcherzyku żółciowym (psy) oraz jądrach (małpy, psy), przy czym uszkodzenia jąder występowały jedynie po dawkach przekraczających terapeutyczne. Brak zmian w wątrobie i pęcherzyku żółciowym u małp wskazuje na gatunkowe różnice w metabolizmie i wrażliwości na lek.
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, reduktaza HMG-CoA, repolaryzacja kardiomiocytów, różnica międzygatunkowa, rozuwastatyna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Tamarix gallica – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat Liv.52 zawierający Tamarix gallica (16 mg/tabletka) wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej i przewlekłej w badaniach przedklinicznych na szczurach i królikach. Dawki do 5000 mg/kg masy ciała nie wywołały śmiertelności ani istotnych działań niepożądanych, a długotrwałe podawanie (9 miesięcy) w zakresie 1000-3000 mg/kg nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a ocena mutagenności (testy mikrojąder, dominujących mutacji letalnych i test Amesa) potwierdziła brak działania mutagennego nawet przy dawce 2500 mg/kg. Brak danych dotyczących rakotwórczości rekompensowany jest długotrwałym, ponad 40-letnim stosowaniem klinicznym bez sygnałów kancerogenności.
badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, dane niekliniczne, dominująca mutacja letalna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty ssaków, in vitro, in vivo, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutagenność, potencjał rakotwórczy, późne spermatydy, tamaryszek francuski, test Amesa, test mikrojąder, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiocodin (15 mg + 300 mg)/10 ml
Produkt leczniczy Thiocodin, zawierający 15 mg kodeiny fosforanu półwodnego oraz 300 mg sulfogwajakolu w 10 ml syropu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w kompleksowych badaniach przedklinicznych. W badaniach toksykologicznych, w tym po wielokrotnym podaniu, nie stwierdzono istotnych klinicznie działań niepożądanych ani toksyczności, a także brakuje dowodów na działanie genotoksyczne czy kancerogenne substancji czynnych. Ponadto, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, przebieg ciąży oraz rozwój potomstwa u zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w populacji pacjentów. W 28-dniowych badaniach na szczurach ustalono wartość NOAEL na poziomie 67,2 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, a maksymalna dawka badana wyniosła 336 mg/kg mc., czyli ponad 20-krotność dawki klinicznej. Tak szeroki margines bezpieczeństwa potwierdza niskie ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu Thiocodinu. Zgromadzone dane przedkliniczne uzasadniają racjonalne i bezpieczne stosowanie produktu w praktyce klinicznej, pod warunkiem przestrzegania zalecanych dawek oraz standardowych środków ostrożności.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka lecznicza, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, kodeina fosforan półwodny, margines terapeutyczny, NOAEL, płodność, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, sulfogwajakol, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml roztwór do infuzji 400 mg/200 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne i farmakologiczne cyprofloksacyny, substancji czynnej produktu Ciprofloxacin Kabi, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję nie ujawniła istotnych efektów niepożądanych. Cyprofloksacyna wykazuje działanie fototoksyczne u zwierząt, jednak tylko przy klinicznie istotnym narażeniu, a jej fotomutagenność i fotorakotwórczość są niewielkie i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy, co sugeruje konieczność ostrożności podczas ekspozycji na promieniowanie UV w trakcie terapii.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, odciążenie stawów, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność wielokrotna, układ kostno-stawowy, uszkodzenie chrząstki stawowej, wpływ na reprodukcję, zmiany stawowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diured 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa torasemidu wykazały niską toksyczność ostrą, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu dawek przekraczających terapeutyczne. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach i szczurach zaobserwowano zmniejszenie masy ciała, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika oraz zmiany strukturalne nerek, takie jak rozszerzenie kanalików nerkowych i śródmiąższowe zapalenie nerek, które były jednak odwracalne po zakończeniu terapii. Zmiany te są konsekwencją farmakodynamicznego działania torasemidu jako diuretyku pętlowego, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji nerek podczas długotrwałego stosowania.
diuretyk pętlowy, diureza, działanie diuretyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt przemijający, funkcja nerek, genotoksyczność, kanaliki nerkowe, kancerogenność, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny i mocznika, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, torasemid, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Espumisan 40 mg/ml
Symetykon, będący substancją czynną preparatu Espumisan (40 mg/ml, krople doustne, emulsja), cechuje się obojętnością chemiczną oraz brakiem wchłaniania z przewodu pokarmowego, co przekłada się na jego korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach przedklinicznych nie zaobserwowano układowych działań toksycznych po podaniu wielokrotnym, co potwierdza minimalne ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej. Ponadto, badania dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały żadnych niepokojących sygnałów, co eliminuje obawy o karcinogenność u pacjentów stosujących preparat.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Foramed 12 mcg/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa formoterolu fumaranu dwuwodnego wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co potwierdza brak potencjału mutagennego substancji. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały istotnego działania kancerogennego przy dawkach terapeutycznych. Zaobserwowane zwiększenie częstości łagodnych nowotworów, takich jak mięśniaki gładkokomórkowe narządów płciowych i guzy wątroby u myszy oraz mięśniaki krezki jajnika i torbiele jajnika u szczurów, wiązało się z podawaniem bardzo wysokich dawek agonistów receptorów β2-adrenergicznych i stanowiło specyficzną odpowiedź gatunkową. W badaniach na szczurach dawka 10-krotnie przekraczająca maksymalną zalecaną u ludzi nie powodowała statystycznie istotnego wzrostu częstości guzów, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania formoterolu w dawkach klinicznych.
agonista receptora β-adrenergicznego, agonista receptora β2-adrenergicznego, dawka inhalacyjna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, formoterol fumaran dwuwodny, guz mięśni gładkich, guz warstwy ziarnistej pęcherzyka Graafa, guz wątroby, laktacja, mięśniak gładkokomórkowy kręzki jajnika, nowotwór komórek podtorebkowych nadnerczy, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowy, torbiel jajnika, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Cetalkoniowy chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cetalkoniowego chlorku (Cetalkonii chloridum) są ograniczone, szczególnie w kontekście preparatu Sachol żel stomatologiczny, który zawiera cetalkoniowy chlorek w stężeniu 0,1 mg/g oraz cholinę salicylan w stężeniu 87,1 mg/g. W dostępnej literaturze i charakterystyce produktu nie przedstawiono szczegółowych badań dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, wpływu na reprodukcję ani potencjalnego działania teratogennego cetalkoniowego chlorku. Ponadto, nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach w celu oceny potencjalnego działania rakotwórczego zarówno cetalkoniowego chlorku, jak i choliny salicylanu, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa tego preparatu stosowanego miejscowo w jamie ustnej i na dziąsła.
Ocena bezpieczeństwa stosowania cetalkoniowego chlorku w preparacie Sachol żel stomatologiczny powinna uwzględniać również możliwe interakcje z innymi składnikami formuły, w tym aktywnym choliną salicylanem oraz substancjami pomocniczymi, takimi jak metylu i propylu parahydroksybenzoesan oraz etanol. Brak kompleksowych danych przedklinicznych wymaga ostrożności w interpretacji profilu bezpieczeństwa tego związku, zwłaszcza w kontekście długotrwałego stosowania. Konieczne są dalsze badania, które pozwolą na pełną ocenę ryzyka toksycznego i potencjalnych działań niepożądanych związanych z cetalkoniowym chlorkiem w preparatach do stosowania miejscowego w obrębie jamy ustnej.
badanie przedkliniczne, cetalkoniowy chlorek, cholina salicylanu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, metylu parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, żel stomatologiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nidrazid 100 mg
W badaniach toksyczności ostrej izoniazydu określono wartości LD50 dla różnych modeli zwierzęcych: u szczurów po podaniu doustnym LD50 wynosi 650 mg/kg masy ciała, natomiast u myszy po podaniu dootrzewnowym i dożylnym odpowiednio 151 mg/kg i 149 mg/kg masy ciała. Te dane wskazują na różnice w toksyczności zależne od drogi podania oraz gatunku zwierzęcia. W kontekście bezpieczeństwa stosowania, istotne jest również stwierdzenie potencjalnego działania rakotwórczego izoniazydu, które zaobserwowano w postaci rozwoju guzów płuca u myszy w badaniach przedklinicznych.
dawka letalna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, guz płuca, izoniazyd, lek przeciwgruźliczy, model zwierzęcy, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, terapia przeciwgruźlicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Bluefish 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, przeprowadzone zgodnie ze standardowymi protokołami, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz funkcje nerek, przy stosowaniu terapeutycznych dawek produktu Metformin Bluefish 500 mg. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u różnych gatunków zwierząt nie ujawniły działań niepożądanych związanych z długotrwałym stosowaniem leku. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, potwierdziły brak potencjału mutagennego metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, genotoksyczność, lek pierwszego wyboru, metforminy chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amoclan 875 mg + 125 mg
Przedkliniczne badania amoksycyliny z kwasem klawulanowym obejmowały ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności, a badania reprodukcyjne nie ujawniły negatywnego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, co jest istotne przy rozważaniu terapii u pacjentów w wieku rozrodczym i kobiet w ciąży. Należy jednak podkreślić, że dla preparatu AMOclan (amoksycylina 875 mg + kwas klawulanowy 125 mg) nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, ani dla samego preparatu, ani dla jego składników rozpatrywanych osobno.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam Orion 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lorazepamu obejmowały długoterminowe testy kancerogenności, mutagenności oraz wpływu na płodność i rozród na różnych modelach zwierzęcych. W 18-miesięcznym badaniu doustnym na myszach i szczurach nie wykazano działania rakotwórczego. Test mutagenności przeprowadzony na Drosophila melanogaster potwierdził brak właściwości mutagennych lorazepamu, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych. W badaniu preimplantacyjnym na szczurach, przy dawce 20 mg/kg, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania lorazepamu w kontekście reprodukcyjnym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Zentiva 2,5 mg
Przedkliniczne badania lenalidomidu wykazały wyraźne działanie teratogenne, potwierdzone w modelach na małpach i królikach. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg mc./dobę, co skutkowało wadami wrodzonymi takimi jak atrezja odbytu, liczne anomalie kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg mc./dobę, obserwowano brak płata środkowego płuc, przemieszczenie nerek oraz zmienność tkanek miękkich i szkieletu płodów. Efekty te występowały przy dawkach toksycznych dla samic, co wskazuje na bezpośredni wpływ lenalidomidu na rozwój płodu. Minimalna dawka letalna u gryzoni przekraczała 2000 mg/kg mc./dobę, co świadczy o wysokim progu ostrej toksyczności.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, brak płata środkowego płuc, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, narząd limfatyczny, NOAEL, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, polidaktylia, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, teratogenność lenalidomidu, test mikrojąderek komórkowych, toksyczny wpływ na rozwój, układ krwiotwórczy, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa, zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, zmniejszenie liczby płytek krwi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torecan 6,5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne tietylperazyny, substancji czynnej leku Torecan, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Testy mutagenności in vitro na szczepach Salmonella typhimurium i Escherichia coli nie wykazały działania mutagennego, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności. Brak jest jednak kompleksowych badań dotyczących karcynogenności tej substancji, co pozostawia tę kwestię otwartą.
badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Escherichia coli, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genetyczna, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozszczep wargi, Salmonella typhimurium, test mutagenności, tietylperazyna, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amisulpryd Holsten 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne amisulprydu wykazały brak istotnego ryzyka ogólnoustrojowego oraz specyficznej toksyczności narządowej. Maksymalne tolerowane dawki u szczurów (200 mg/kg m.c./dobę) i psów (120 mg/kg m.c./dobę) odpowiadały wartościom AUC odpowiednio 2- i 7-krotnie wyższym niż u ludzi, a obserwowane zmiany miały charakter farmakologiczny bez znaczenia toksykologicznego. Amisulpryd nie wykazywał potencjału genotoksycznego, co potwierdza brak mutagenności i aberracji chromosomowych w badaniach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczości na szczurach i myszach, przy ekspozycji AUC 1,5-4,5-krotnie wyższej niż u ludzi, nie stwierdzono działania kancerogennego.
aberracja chromosomowa, amisulpryd, badanie genotoksyczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, maksymalna dawka tolerowana, mutacja genowa, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko ogólnoustrojowe, wada rozwojowa, wartość AUC - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arthrotec 50 mg + 0,2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Arthrotec, zawierającego diklofenak sodowy (50 mg) i mizoprostol (0,2 mg), wykazały brak nasilenia toksyczności przy jednoczesnym podawaniu obu substancji. Analizy na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania teratogennego, mutagennego ani karcynogennego tej kombinacji, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa. Szczególną uwagę zwrócono na efekt mizoprostolu na błonę śluzową żołądka, gdzie przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane obserwowano odwracalny przerost błony śluzowej, typowy dla prostaglandyn typu E.
Arthrotec, badanie przedkliniczne, błona śluzowa żołądka, diklofenak sodowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne i mutagenne, działanie toksyczne, interakcja toksykologiczna, mizoprostol, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, prostaglandyna typu E, przerost błony śluzowej żołądka, przewód pokarmowy, reakcja fizjologiczna, substancja czynna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ospamox 500 mg/5 ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne amoksycyliny, substancji czynnej preparatu Ospamox (250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach nie ujawniły znaczących objawów toksyczności narządowej ani układowej, co potwierdza względne bezpieczeństwo długotrwałej terapii. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały potencjału genotoksycznego amoksycyliny, a badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny potomstwa w dawkach klinicznie istotnych.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, karcynogenność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, profil farmakologiczny, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valtap HCT 160 mg + 12,5 mg
Badania przedkliniczne produktu Valtap HCT, zawierającego walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności przewlekłej jest nerka, z nefropatią i zaburzeniami biochemicznymi (wzrost mocznika, kreatyniny, potasu w surowicy oraz zmiany w moczu) obserwowanymi u szczurów przy dawce 30 mg/kg mc./dobę walsartanu i 9 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu (odpowiednio 0,9- i 3,5-krotność maksymalnej dawki u ludzi) oraz u marmozet przy dawce 10 mg/kg mc./dobę walsartanu i 3 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu (0,3- i 1,2-krotność dawki u ludzi). Wysokie dawki powodowały także niedokrwistość (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) od 100 mg/kg mc./dobę walsartanu u szczurów i 30 mg/kg mc./dobę u marmozet. U marmozet stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej żołądka oraz rozrost tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem blokowania angiotensyny II i wzrostem aktywności reninowej. Efekty te występowały przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane u ludzi (np. 18-krotność dawki walsartanu u szczurów). Nie wykazano działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego dla poszczególnych składników, a dane dotyczące kombinacji nie wskazują na interakcje zwiększające takie ryzyko.
angiotensyna II, błona śluzowa żołądka, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, hematokryt, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, nefropatia z naciekami bazofilowymi, nerka, parametr czerwonokrwinkowy, rozrost tętniczek doprowadzających, stężenie hemoglobiny, stężenie mocznika i kreatyniny, stężenie potasu w surowicy, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerki, uwalnianie reniny, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Siofor XR 1000 mg 1000 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne metforminy chlorowodorku, w tym standardowe testy farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz ocena potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Analizy obejmowały ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, hematologiczne oraz badania histopatologiczne, które nie wskazały na klinicznie istotne efekty toksyczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego i klastogennego działania, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, metformina chlorowodorek, model zwierzęcy, narząd docelowy toksyczności, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, rozwój zarodka i płodu, ryzyko teratogenne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pascolets –
Produkt leczniczy Pascolets zawiera składniki homeopatyczne: Scrophularia nodosa TM, Echinacea D3 trit. oraz Hydrargyrum biiodatum D12 trit. Charakterystyka leku nie dostarcza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Brak jest również informacji o badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa poszczególnych składników lub ich kombinacji w tej formie farmaceutycznej.
badania kliniczne, badania przedkliniczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, jeżówka, jodek rtęci, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja czynna, tojad bulwiasty, toksyczność, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flectorgo 12,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku w postaci kapsułek miękkich Flectorgo (12,5 mg i 25 mg) wykazały bezpieczny profil toksyczności ostrej oraz po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, bez istotnego ryzyka dla pacjentów. Badania genotoksyczności, mutagenności i rakotwórczości dały wyniki negatywne, co potwierdza brak potencjału uszkadzania materiału genetycznego, wywoływania mutacji oraz działania onkogennego. Te wyniki stanowią podstawę do oceny bezpieczeństwa stosowania diklofenaku w terapii krótkoterminowej i długoterminowej, pod warunkiem przestrzegania zalecanych dawek.
diklofenak epolaminy, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, inhibitor syntezy prostaglandyn, obumieranie jaja po zagnieżdżeniu, obumieranie jaja przed zagnieżdżeniem, organogeneza, potencjał teratogenny, śmiertelność zarodka, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vinorelbine Zentiva 80 mg
Przedkliniczne badania winorelbiny wykazały, że lek wywołuje uszkodzenia chromosomów, w tym aneuploidię i poliploidię po podaniu dożylnym, co sugeruje potencjalne działanie mutagenne u człowieka, mimo braku mutagenności w teście Ames. Badania rakotwórczości były negatywne przy podawaniu dożylnym co 2 tygodnie. W zakresie wpływu na rozród u szczurów stwierdzono brak efektów teratogennych przy dawce 0,26 mg/kg co 3 dni, natomiast dawka 1,0 mg/kg powodowała zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa utrzymujące się do 7 tygodni po urodzeniu. Ocena bezpieczeństwa farmakologicznego koncentrowała się na układzie sercowo-naczyniowym, gdzie u psów podawano maksymalną tolerowaną dawkę 0,75 mg/kg bez istotnych efektów hemodynamicznych, a u naczelnych przez 39 tygodni nie stwierdzono toksyczności kardiologicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valtap HCT 320 mg + 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne oceniły bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Valtap HCT, zawierającego walsartan i hydrochlorotiazyd, ze szczególnym uwzględnieniem toksyczności przewlekłej u szczurów i marmozet. Głównym narządem docelowym toksyczności były nerki, gdzie obserwowano neuropatię z naciekami bazofilowymi, wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zmiany w objętości i składzie moczu, pojawiające się od dawki 30 mg/kg mc./dobę walsartanu i 9 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednio 0,9- i 3,5-krotność MRHD) oraz 10 + 3 mg/kg mc./dobę u marmozet (0,3- i 1,2-krotność MRHD). Dodatkowo, duże dawki skojarzenia powodowały obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych, uszkodzenia błony śluzowej żołądka oraz przerost tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem działania walsartanu i jego wpływem na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Nie stwierdzono działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego obu substancji, a toksyczność rozwojowa była obserwowana jedynie przy dawkach znacznie przekraczających MRHD.
angiotensyna II, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, maksymalna zalecana dawka dla człowieka, naciek bazofilowy, neuropatia, parametry czerwonokrwinkowe, przerost tętniczek doprowadzających, renina, stężenie elektrolitów, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uszkodzenie nerek, walsartan z hydrochlorotiazydem, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Doperil 10 mg
Donepezyl chlorowodorek wykazuje specyficzne działanie farmakologiczne polegające na selektywnym hamowaniu acetylocholinoesterazy, bez istotnych efektów ubocznych na inne układy organizmu. Badania genotoksyczności, obejmujące testy mutagenności in vitro i in vivo, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego w stężeniach terapeutycznych. Nieznaczne działanie klastogenne obserwowano jedynie przy stężeniach przekraczających 3000-krotnie stężenia terapeutyczne, co wykracza poza zakres kliniczny. Test mikrojąderkowy na myszach potwierdził brak genotoksyczności in vivo. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały potencjału rakotwórczego donepezylu, co wskazuje na niskie ryzyko onkogenezy przy stosowaniu terapeutycznym.
acetylocholinoesteraza, badania przedkliniczne, donepezylu chlorowodorek, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, mutagenność, onkogeneza, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, test mikrojąderkowy, toksyczność okołoporodowa, układ cholinergiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotrimazolum Medana 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klotrymazolu, substancji czynnej preparatu Clotrimazolum Medana (10 mg/ml, płyn na skórę), nie wykazały działania kancerogennego. W szczególności badania na szczurach nie potwierdziły zwiększonej częstości występowania nowotworów w grupie poddanej ekspozycji na klotrymazol w porównaniu z grupą kontrolną, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego tej substancji. Wyniki te są istotne dla oceny ryzyka stosowania klotrymazolu w praktyce klinicznej, zwłaszcza w kontekście długotrwałej terapii.
badanie przedkliniczne, Clotrimazolum Medana, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, klotrymazol, nowotwór, płyn na skórę, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Propafenon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Propafenon chlorowodorek, substancja czynna leków takich jak Polfenon, Rytmonorm (150 mg, 300 mg) oraz Tonicard, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, potwierdzając brak toksycznych efektów w dawkach terapeutycznych, brak działania mutagennego i rakotwórczego oraz brak negatywnego wpływu na płodność i rozwój prenatalny i postnatalny. Badania obejmowały zarówno preparaty doustne, jak i pozajelitowe, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo różnych form podania propafenonu.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, chlorowodorek propafenonu, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, funkcje reprodukcyjne, genotoksyczność, mutacje genowe, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, preparaty doustne, propafenon, roztwór do wstrzykiwań, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Fluormex w postaci żelu, zawierającego aminofluorki i sodu fluorek w stężeniu 33,19 mg + 22,1 mg/g (co odpowiada 12,5 mg aktywnego fluoru na 1 g żelu, tj. 12 500 ppm), nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego przy dawkach terapeutycznych wynoszących od 2 do 4 mg fluoru/kg masy ciała. Badania cytogenetyczne na modelach zwierzęcych wskazały, że aberracje chromosomowe pojawiają się jedynie przy bardzo wysokich stężeniach fluoru, znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną. W związku z tym, stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami nie powinno prowadzić do ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, aminofluorek, badanie cytogenetyczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie fluoru, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, proces immunologiczny, profil bezpieczeństwa, stężenie fluoru, związek fluoru - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propofol Baxter 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa propofolu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, wpływu na reprodukcję oraz neurotoksyczności rozwojowej. LD50 po podaniu dożylnym wynosiła 53 mg/kg u myszy oraz 42 mg/kg u szczurów, co określa próg toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych, przy dawkach 10-30 mg/kg podawanych dożylnie przez okres do 1 miesiąca, nie zaobserwowano klinicznie istotnych objawów toksyczności ani zmian patologicznych. Testy mutagenności in vitro (m.in. test Amesa na Salmonella typhimurium) i in vivo na myszach oraz chomikach chińskich wykazały brak działania mutagennego. Badania reprodukcyjne wskazały, że propofol przenika przez łożysko i do mleka, jednak nie wykazano działania teratogennego u szczurów i królików, choć brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży i laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, deficyt poznawczy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, laktacja, LD50, mutagenność, neurotoksyczność, propofol, przenikanie przez łożysko, reprodukcja, rozwój układu nerwowego, synaptogeneza, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, utrata komórek nerwowych, wlew dożylny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Estrofem 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa estradiolu wskazują na niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście ryzyka zatrucia. Jednakże, w modelach zwierzęcych wykazano istotne działanie teratogenne, w tym obumieranie zarodków przy niskich dawkach oraz wady rozwojowe układu moczowo-płciowego, ze szczególnym uwzględnieniem feminizacji płodów męskich. Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka mutagennego, a ocena potencjału rakotwórczego nie ujawniła zagrożeń wykraczających poza znane ryzyko nowotworów hormonozależnych przy długotrwałej ekspozycji na estrogeny.
aberracja chromosomowa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estradiol walerianian, feminizacja płodu męskiego, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, nowotwór hormonozależny, obumieranie zarodka, przeciwwskazanie, przedawkowanie, różnicowanie płciowe, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ moczowo-płciowy, wada rozwojowa układu moczowo-płciowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sylvie 30 30 mcg + 75 mcg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Sylvie 30, zawierającego 30 mikrogramów etynyloestradiolu i 75 mikrogramów gestodenu, opiera się na szerokim spektrum badań toksykologicznych, genotoksyczności oraz toksyczności reprodukcyjnej. Wyniki tych badań nie wykazały niespodziewanych efektów toksycznych ani genotoksycznych, a obserwowane działania były zgodne z farmakologicznym profilem hormonów steroidowych. Badania dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniły specyficznych właściwości kancerogennych wykraczających poza znany mechanizm działania steroidów płciowych.
doustny środek antykoncepcyjny, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol i gestoden, genotoksyczność, hormon steroidowy, nowotwór hormonozależny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, steroid płciowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, właściwość kancerogenna, wpływ mutagenny, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib MSN 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały toksyczność po wielokrotnym podaniu u szczurów i małp, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce (degranulacja, martwica), śliniankach (przerost gronek), stawach (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układzie rozrodczym żeńskim (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. W badaniach genotoksyczności sunitynib nie wykazywał mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak in vitro obserwowano poliploidię w ludzkich limfocytach. Badania rakotwórczości na myszach transgenicznych rasH2 i szczurach wykazały występowanie nowotworów przewodu pokarmowego i nadnerczy przy ekspozycji ≥ 0,9 do 7,8 razy wyższej niż AUC u pacjentów otrzymujących zalecaną dawkę dobową (RDD).
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków jajnikowych, badanie prenatalne i postnatalne, badanie rakotwórczości, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, frakcja wyrzutowa lewej komory, guz chromochłonny, laktacja, nadnercze, poliplodia, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, przysadka, resorpcja, rozrost komórek mezangium, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, sunitynib, szpik kostny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ limfatyczny i krwiotwórczy, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zewnątrzwydzielnicza część trzustki, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon substancji czynnych
Kaptopryl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kaptopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje w badaniach przedklinicznych głównie odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po długotrwałym podaniu doustnym. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzeń genetycznych. W badaniach reprodukcyjnych na różnych gatunkach (szczury, myszy, króliki, małpy) nie stwierdzono bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak inhibitory ACE jako grupa mogą powodować opóźnienie rozwoju płodu, śmierć płodu oraz wrodzone wady rozwojowe, ze szczególnym wpływem na układ nerkowy płodu oraz zwiększoną śmiertelnością okołoporodową i poporodową.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śmierć płodu, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność poporodowa, toksyczność płodowa, układ nerkowy płodu, uszkodzenie genetyczne, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azecort (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Azecort, zawierającego flutykazon propionian oraz azelastynę chlorowodorek, wykazały, że toksyczność flutykazonu jest typowa dla glikokortykosteroidów i związana z nadmierną aktywnością farmakologiczną, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów u myszy i szczurów. Wpływ na rozwój płodu, w tym wady takie jak rozszczep podniebienia i zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, obserwowano jedynie przy wysokich dawkach u zwierząt, co prawdopodobnie nie przekłada się na ryzyko u ludzi stosujących lek donosowo. Azelastyna chlorowodorek nie wykazała właściwości uczulających ani genotoksycznych, jednak doustne dawki powyżej 3 mg/kg/dobę u szczurów powodowały zmniejszenie płodności, a teratogenność i embriotoksyczność pojawiały się wyłącznie przy dawkach toksycznych dla matki (np. 68,6 mg/kg/dobę u myszy i szczurów).
azelastyny chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, ocena ryzyka środowiskowego, podanie donosowe, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wskaźnik płodności, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olmita 40 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Olmita, zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z oczekiwaniami wynikającymi z farmakologii obu substancji. W 3-miesięcznym badaniu toksyczności u szczurów zaobserwowano zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych oraz zmiany nerkowe przypisywane olmesartanowi, a także zmiany w jelitach, nadnerczach i przerost przewodów mlecznych w gruczołach sutkowych związane z amlodypiną. Nie stwierdzono synergii toksyczności ani pojawienia się nowych efektów niepożądanych. Przewlekła toksyczność olmesartanu obejmowała podwyższenie stężenia azotu mocznikowego (BUN) i kreatyniny, zmniejszenie masy serca oraz uszkodzenia nerek, typowe dla antagonistów receptorów AT1 i inhibitorów ACE, z możliwością modyfikacji przez podanie chlorku sodu. W badaniach genotoksyczności olmesartan wykazywał działanie in vitro, jednak in vivo nie potwierdzono istotnej genotoksyczności, a badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego.
antagonista angiotensyny II, antagonista receptora AT1, azot mocznikowy, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórki przykłębuszkowe nerek, komórki Sertoliego, lek przeciwnadciśnieniowy, miedniczki nerkowe, olmesartan medoksomil i amlodypina, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcia chromosomów, renina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Combi 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Ramizek Combi, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że podawanie ramiprylu w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp jest dobrze tolerowane, natomiast dawki rzędu 250 mg/kg/dobę powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp, co odzwierciedla farmakodynamiczną aktywność leku. W badaniach reprodukcyjnych ramipryl nie wykazał teratogenności ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane samicom szczurów w ciąży i laktacji prowadziły do nieodwracalnych uszkodzeń nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych). Badania mutagenności ramiprylu nie wykazały właściwości mutagennych ani genotoksycznych. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (10 mg) indukowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u gryzoni, natomiast dawki do 10 mg/kg/dobę nie wpływały na płodność szczurów, choć w innych badaniach wykazano zmniejszenie stężenia hormonów folikulotropowego i testosteronu oraz pogorszenie parametrów nasienia przy dawkach porównywalnych do ludzkich. Badania rakotwórczości amlodypiny u szczurów i myszy nie wykazały działania kancerogennego przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę.
aktywność farmakodynamiczna, aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, mutagenność, płodność, poszerzenie miedniczek nerkowych, rakotwórczość, spermatydy, testosteron, toksyczność długoterminowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozmnażanie, uszkodzenie nerek, właściwości teratogenne - Leksykon substancji czynnych
Ikatybant – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ikatybantu obejmowały wielomiesięczne podawanie u szczurów (do 6 miesięcy) i psów (do 9 miesięcy), wykazując dawkozależne obniżenie stężeń hormonów płciowych oraz odwracalne opóźnienie dojrzewania. Maksymalna ekspozycja dobowa (AUC) przy poziomie NOAEL u psów wynosiła 2,3-krotność AUC obserwowanego u dorosłych ludzi po standardowej dawce 30 mg podskórnie. U szczurów zaobserwowano przerost nadnerczy, który ustępował po zaprzestaniu podawania leku, choć kliniczne znaczenie tego efektu pozostaje niejasne. Ikatybant nie wpływał negatywnie na płodność samców myszy i szczurów przy dawkach do 80,8 mg/kg mc./dobę i 10 mg/kg mc./dobę odpowiednio. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów nie wykazały zwiększonej częstości ani zmiany morfologii guzów przy ekspozycji około dwukrotnie wyższej niż u ludzi, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania genotoksycznego. Teratogenność nie została wykazana przy dawkach do 25 mg/kg mc./dobę u szczurów i 10 mg/kg mc./dobę u królików, jednak ikatybant w dużych dawkach może zaburzać implantację i stabilność macicy oraz wykazywać działanie tokolityczne, co skutkowało opóźnieniem porodu i zwiększoną śmiertelnością okołoporodową u szczurów.
atrofia jąder, atrofia najądrzy, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, bradykinina, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, genotoksyczność, gonadotropina, guz, hormon płciowy, ikatybant, implantacja w macicy, kanał hERG, naczynia wieńcowe, nadnercza, niedokrwienie serca, płodność, potencjał rakotwórczy, przerost nadnerczy, przewodzenie sercowe, teratogenność, zgon okołoporodowy - Leksykon substancji czynnych
Fluoroetylo-L-tyrozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fluoroetylo-L-tyrozyna (18F), aktywny składnik radiofarmaceutyku IASOglio, została poddana ograniczonym badaniom toksykologicznym przedklinicznym. W badaniach ostrej toksyczności na szczurach, po dożylnym podaniu dawki 5 mL/kg masy ciała, nie odnotowano efektów śmiertelnych, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. Izotop 18F charakteryzuje się okresem półtrwania 110 minut, rozpadając się do stabilnego 18O z emisją promieniowania pozytonowego o maksymalnej energii 634 keV oraz fotonowego promieniowania anihilacji o energii 511 keV, co ma znaczenie przy interpretacji wyników badań. IASOglio zawiera również substancje pomocnicze: sód (3,19 mg/ml) oraz etanol (do 0,1 mL), które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z określonymi przeciwwskazaniami.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, diagnostyka obrazowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fluoroetylo-L-tyrozyna, indukcja nowotworu, izotop promieniotwórczy, okres półtrwania, profil bezpieczeństwa, promieniowanie anihilacji, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk diagnostyczny, radiofarmaceutyk IASOglio, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja pomocnicza, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wstrzyknięcie dożylne