Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Egolanza 10 mg

Olanzapina, substancja czynna leku Egolanza, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na reprodukcję, mutagenność oraz rakotwórczość. W badaniach toksyczności ostrej u myszy i szczurów dawki śmiertelne (LD50) wynosiły odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast u psów tolerowano dawki doustne do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności obejmowały sedację, ataksję, drżenia, tachykardię, miozę oraz zaburzenia oddychania. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym ekspozycja (AUC) była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na szpik kostny, co sugeruje mechanizm niezwiązany z bezpośrednim uszkodzeniem progenitorów hematopoetycznych.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Egolanza

Olanzapina, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym Egolanza, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania te objęły analizę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału mutagennego oraz rakotwórczego, dostarczając istotnych informacji dla praktyki klinicznej.1

Toksyczność ostra (po podaniu pojedynczej dawki)

W badaniach toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki olanzapiny zaobserwowano charakterystyczne dla silnych neuroleptyków objawy u różnych gatunków zwierząt. U gryzoni występowały następujące objawy toksyczności:2

  • Zmniejszenie aktywności – objawiające się spowolnieniem ruchowym
  • Śpiączka – stan głębokiego zaburzenia świadomości
  • Drżenia – mimowolne oscylacyjne ruchy części ciała
  • Drgawki kloniczne – naprzemienny skurcz i rozkurcz mięśni
  • Ślinotok – nadmierne wydzielanie śliny
  • Zahamowanie przyrostu masy ciała

Określono, że średnia dawka śmiertelna wynosiła około 210 mg/kg masy ciała u myszy oraz 175 mg/kg masy ciała u szczurów.3

W przypadku psów, tolerowały one pojedyncze dawki doustne do 100 mg/kg masy ciała bez przypadków śmiertelnych. U tych zwierząt zaobserwowano następujące objawy kliniczne:4

U małp pojedyncze dawki doustne do 100 mg/kg masy ciała powodowały prostrację (skrajne wyczerpanie), a większe dawki prowadziły do zaburzeń świadomości.5

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Przedłużona ekspozycja na olanzapinę była badana w eksperymentach trwających do 3 miesięcy u myszy oraz do 1 roku u szczurów i psów. Głównymi obserwowanymi objawami były:6

Zaobserwowano rozwój tolerancji na hamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego podczas długotrwałego podawania leku. Wskaźniki wzrostu zwierząt były zmniejszone po zastosowaniu dużych dawek.7

U szczurów stwierdzono odwracalne działania związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny, które obejmowały:8

  • Zmniejszenie masy jajników
  • Zmniejszenie masy macicy
  • Zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy
  • Zmiany morfologiczne w gruczole sutkowym

Toksyczność hematologiczna

Olanzapina wykazywała wpływ na parametry hematologiczne u wszystkich badanych gatunków zwierząt. Obserwacje obejmowały:9

  • Zależne od dawki zmniejszenie liczby leukocytów u myszy
  • Nieswoiste zmniejszenie liczby leukocytów u szczurów

Co istotne, nie stwierdzono dowodów działania cytotoksycznego wobec szpiku kostnego u tych gatunków.10

U psów otrzymujących dawkę 8 lub 10 mg/kg masy ciała na dobę stwierdzono odwracalną:

Warto zauważyć, że całkowite pole pod krzywą (AUC) dla olanzapiny było w tym przypadku 12-15 razy większe niż u ludzi otrzymujących dawkę 12 mg.11

Mimo obserwowanych cytopenii u psów, nie stwierdzono działań niepożądanych dotyczących progenitorowych i proliferujących komórek szpiku kostnego, co wskazuje na mechanizm niezwiązany z bezpośrednim uszkodzeniem szpiku.12

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania przedkliniczne wykazały, że olanzapina nie wywiera działania teratogennego, czyli nie powoduje wad rozwojowych u płodów.13 Zaobserwowano jednak inne efekty związane z reprodukcją:

  • U szczurów sedacja przejawiała się zaburzeniem zdolności samców do kojarzenia się14
  • Cykle płciowe były zaburzone po dawce 1,1 mg/kg masy ciała (trzykrotność dawki maksymalnej u człowieka)15
  • Parametry reprodukcyjne u szczurów ulegały zmianie po dawce 3 mg/kg masy ciała (dziewięciokrotność dawki maksymalnej u człowieka)16

U potomstwa szczurów otrzymujących olanzapinę zaobserwowano:17

  • Opóźnienie w rozwoju płodu
  • Przemijające zmniejszenie aktywności potomstwa

Działanie mutagenne

Przeprowadzono szereg standardowych testów w celu oceny potencjału mutagennego olanzapiny. Badania te obejmowały testy mutacji w komórkach bakterii oraz testy u ssaków zarówno in vitro, jak i in vivo. Wyniki wszystkich przeprowadzonych testów wykazały, że olanzapina nie wykazuje działania mutagennego ani klastogennego (powodującego uszkodzenia chromosomów).18

Działanie rakotwórcze

Potencjał rakotwórczy olanzapiny został oceniony w długoterminowych badaniach na myszach i szczurach. Na podstawie wyników tych badań stwierdzono, że olanzapina nie wykazuje działania rakotwórczego.19

Ocena ryzyka dla środowiska

Przeprowadzona została również ocena ryzyka dla środowiska. Wyniki tej oceny wskazują, że stosowanie produktu Egolanza zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego nie powinno mieć negatywnego wpływu na środowisko.20

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl