Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zopridoxin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zopridoxin, wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, z typowymi objawami neuroleptycznymi, takimi jak sedacja, drżenia i drgawki. U psów tolerancja na pojedyncze dawki doustne sięgała 100 mg/kg, przy czym obserwowano objawy takie jak ataksja, tachykardia i jadłowstręt. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) u myszy, szczurów i psów stwierdzono hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego, efekty antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalna neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano zwiększenie stężenia prolaktyny i zmiany morfologiczne w narządach rozrodczych, jednak bez działania teratogennego.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Zopridoxin
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny, substancji czynnej zawartej w preparacie Zopridoxin, obejmują szereg aspektów toksyczności i potencjalnych zagrożeń. Kompleksowe badania przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych dostarczyły istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego leku w kontekście toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na układ rozrodczy oraz potencjału mutagennego i rakotwórczego.1
Toksyczność ostra po podaniu pojedynczej dawki
W badaniach toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki olanzapiny obserwowano typowe dla silnych neuroleptyków objawy u gryzoni po podaniu doustnym. Objawy te obejmowały zmniejszoną aktywność, śpiączkę, drżenia, drgawki kloniczne, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. Średnia dawka śmiertelna została określona na około 210 mg/kg masy ciała u myszy i 175 mg/kg masy ciała u szczurów.2
Badania na psach wykazały dobrą tolerancję pojedynczych dawek doustnych do 100 mg/kg masy ciała, bez odnotowanych przypadków śmiertelnych. U psów obserwowano następujące objawy kliniczne: sedacja, ataksja, drżenia, przyspieszenie czynności serca, utrudnione oddychanie, zwężenie źrenic oraz jadłowstręt. U małp natomiast dawki doustne do 100 mg/kg masy ciała powodowały prostrację, a większe dawki prowadziły do zaburzeń świadomości.3
Toksyczność po podaniu wielokrotnym
Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzono u myszy (do 3 miesięcy), oraz u szczurów i psów (do 1 roku). Główne zaobserwowane objawy obejmowały: hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego, objawy działania antycholinergicznego oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne. W trakcie badań zaobserwowano rozwinięcie się tolerancji na hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego. Po podaniu dużych dawek olanzapiny odnotowano zmniejszenie wskaźników dotyczących wzrostu.4
U szczurów zaobserwowano odwracalne działania związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny, które obejmowały zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.5
Toksyczność hematologiczna
Wpływ olanzapiny na parametry krwi obserwowano u wszystkich badanych gatunków zwierząt. U myszy stwierdzono zależne od dawki zmniejszenie ilości krążących leukocytów, natomiast u szczurów obserwowano niespecyficzne zmniejszenie ilości krążących leukocytów. Nie znaleziono jednak dowodów na działanie cytotoksyczne wobec szpiku kostnego.6
U kilku psów otrzymujących dawkę 8 lub 10 mg/kg masy ciała na dobę stwierdzono odwracalną neutropenię, małopłytkowość lub niedokrwistość. Całkowite pole pod krzywą (AUC) dla olanzapiny było w tym przypadku 12-15 razy większe niż u ludzi otrzymujących dawkę 12 mg. Co istotne, u psów z cytopenią nie stwierdzono działań niepożądanych dotyczących progenitorowych i proliferujących komórek szpiku kostnego.7
Toksyczny wpływ na reprodukcję
Badania nad wpływem olanzapiny na reprodukcję wykazały, że substancja nie wywiera działania teratogennego. Zaobserwowano jednak pewne efekty biologiczne, które mogą mieć znaczenie kliniczne. U szczurów sedacja wywoływana przez olanzapinę przejawiała się zaburzeniem zdolności samców do kojarzenia się. Po podaniu dawki 1,1 mg/kg masy ciała (trzykrotność dawki maksymalnej u człowieka) obserwowano zaburzenia cykli płciowych. Przy dawce 3 mg/kg masy ciała (dziewięciokrotność dawki maksymalnej u człowieka) odnotowano wpływ na parametry reprodukcyjne.8
U potomstwa szczurów otrzymujących olanzapinę zaobserwowano opóźnienie w rozwoju płodu oraz przemijające zmniejszenie aktywności.9
Działanie mutagenne i rakotwórcze
Kompleksowe badania potencjału genotoksycznego olanzapiny wykazały brak działania mutagennego lub klastogennego w pełnym zakresie testów standardowych. Przeprowadzone badania obejmowały testy mutacji w komórkach bakterii oraz testy u ssaków zarówno in vitro, jak i in vivo.10
Badania potencjału rakotwórczego przeprowadzone na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego olanzapiny, co stanowi istotną informację dotyczącą długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku.11
Zestawienie danych przedklinicznych
| Aspekt bezpieczeństwa | Gatunek | Główne obserwacje | Znaczenie kliniczne |
|---|---|---|---|
| Toksyczność ostra | Myszy | LD50 ~ 210 mg/kg mc. | Objawy typowe dla neuroleptyków |
| Toksyczność ostra | Szczury | LD50 ~ 175 mg/kg mc. | Objawy typowe dla neuroleptyków |
| Toksyczność ostra | Psy | Tolerancja do 100 mg/kg mc. | Sedacja, zaburzenia autonomiczne |
| Toksyczność przewlekła | Myszy, szczury, psy | Hamowanie OUN, efekty antycholinergiczne | Rozwój tolerancji na efekty OUN |
| Toksyczność hematologiczna | Psy | Neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość przy 8-10 mg/kg/dobę | Odwracalne efekty, bez wpływu na komórki progenitorowe |
| Wpływ na reprodukcję | Szczury | Zaburzenia cykli płciowych przy 1,1 mg/kg mc., zmiany parametrów reprodukcyjnych przy 3 mg/kg mc. | Brak działania teratogennego |
| Mutageność | Systemy in vitro i in vivo | Brak działania mutagennego lub klastogennego | Bezpieczny profil genetyczny |
| Kancerogenność | Myszy, szczury | Brak działania rakotwórczego | Bezpieczny profil długoterminowy |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania