działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Kalceks 50 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące tramadolu chlorowodorku wskazują na dobrą tolerancję leku przy standardowych dawkach terapeutycznych, tj. do 20 mg/kg masy ciała doustnie u szczurów oraz do 10 mg/kg masy ciała doustnie i 20 mg/kg masy ciała doodbytniczo u psów, bez istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych czy histologicznych. Objawy toksyczności, głównie ze strony układu nerwowego (niepokój, ślinotok, drgawki, zmniejszony przyrost masy ciała), pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki powyżej 50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność u samic, zwiększoną śmiertelność noworodków oraz opóźnienie rozwoju potomstwa, natomiast płodność samców i samic pozostawała nienaruszona. U królików toksyczność u ciężarnych i anomalie kostnienia potomstwa obserwowano przy dawkach >125 mg/kg m.c.
badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, drgawka, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, gruczolak komórek wątrobowych, kostnienie szkieletu, nowotwór płuc, objaw toksyczności, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ślinotok, toksyczność, tramadolu chlorowodorek, układ nerwowy, zaburzenie kostnienia, zaburzenie układu nerwowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candezek Combi 8 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Candezek Combi, zawierającego kandesartan cyleksetyl oraz amlodypinę, wykazały brak ogólnoustrojowej toksyczności w dawkach istotnych klinicznie. Kandesartan w dużych dawkach wpływał głównie na układ krwiotwórczy (obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu) oraz nerki, powodując śródmiąższowe zapalenie nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, nacieki bazofilów oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu. Zmiany nerkowe są prawdopodobnie wtórne do działania hipotensyjnego leku, a nie bezpośrednią toksycznością. Kandesartan wywoływał także rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, uznany za efekt farmakologiczny bez znaczenia klinicznego w dawkach terapeutycznych. Wykazano szkodliwe działanie na płód w zaawansowanej ciąży, natomiast badania mutagenności i karcynogenności nie potwierdziły aktywności mutagennej, klastogennej ani rakotwórczej.
aktywność klastogenna, amlodypina, aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, erytrocyt, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, kandesartan cyleksetyl, karcynogenność, komórki Sertoliego, mutageneza, naciek bazofilów, parametry czerwonokrwinkowe, poszerzenie kanalików nerkowych, spermatyda, śródmiąższowe zapalenie nerek, testosteron, toksyczność ogólnoustrojowa, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramlolan 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl i amlodypinę, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. W badaniach toksyczności ostrej ramipryl nie wywoływał objawów toksyczności u zwierząt (gryzonie, psy). Przewlekła ekspozycja na ramipryl w dawkach do 250 mg/kg/dobę u szczurów, psów i małp skutkowała zaburzeniami elektrolitowymi, zmianami hematologicznymi oraz powiększeniem aparatu przykłębuszkowego (farmakodynamiczny efekt ACEI). Ustalono dawki NOAEL odpowiednio: szczury 2 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8 mg/kg/dobę. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg mc./dobę u samic szczura w ciąży i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał działania mutagennego ani genotoksycznego w licznych testach.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, NOAEL, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna, zaburzenie elektrolitowe, zmiana hematologiczna - Leksykon substancji czynnych
Tiopental sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tiopental sodu, substancja aktywna leku Tiopental Panpharma, wykazuje ograniczone ryzyko przewlekłego zatrucia ze względu na krótkotrwałe, dożylne stosowanie w indukcji znieczulenia. Dane przedkliniczne dotyczące genotoksyczności i rakotwórczości są niepełne, jednak dotychczasowe analizy nie wskazują na mutagenne właściwości tiopentalu. Brak jest dedykowanych badań długoterminowych oceniających potencjalne działanie rakotwórcze. Istotnym aspektem bezpieczeństwa jest neurotoksyczność rozwojowa – badania na modelach zwierzęcych, w tym naczelnych, wykazały, że podanie tiopentalu w okresie synaptogenezy może prowadzić do utraty komórek nerwowych i potencjalnych zaburzeń funkcji poznawczych, choć kliniczne znaczenie tych wyników wymaga dalszych badań.
działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, funkcja poznawcza, indukcja znieczulenia, monoterapia tiopentalem, neurotoksyczność rozwojowa, obrzęk płuc, pentoksyfilina, rozwijający się mózg, rozwój mózgu, synaptogeneza, tiopental sodu, tkanka nerwowa, toksyczność reprodukcyjna, utrata komórek nerwowych, właściwości mutagenne, wstrzyknięcie, zmiana neuronalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BisoHEXAL 10 10 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej produktu BisoHEXAL 10, potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Kompleksowe analizy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły toksyczności narządowej ani innych poważnych efektów niepożądanych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykluczyły potencjał mutagenny i uszkodzenia chromosomów, a długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badanie genotoksyczności, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogeneza, mutacja genetyczna, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące leku Roxiper, zawierającego peryndopryl, indapamid oraz rozuwastatynę, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Połączenie peryndoprylu z indapamidem wykazuje nieznacznie zwiększoną toksyczność w porównaniu do monoterapii, szczególnie w odniesieniu do układu pokarmowego u psów oraz toksyczności matczynej u szczurów, jednak objawy nerkowe nie ulegają nasileniu. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały działania niepożądanego dla obu substancji. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej nie stwierdzono embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń płodności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w ciąży i reprodukcji.
badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, kanał hERG, pęcherzyk żółciowy, peryndopryl i indapamid, profil bezpieczeństwa, przewodnictwo sercowe, rozuwastatyna, toksyczność jądrowa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik przeżycia, zaburzenia płodności, zmiany histopatologiczne, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sytena Plus 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Sytena Plus, zawierającego sytagliptynę i metforminę, wykazały brak dodatkowej toksyczności w 16-tygodniowych badaniach na psach przy jednoczesnym podawaniu obu substancji. Poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy około 2,5-krotność. W badaniach na gryzoniach stwierdzono toksyczność wątrobową i nerkową przy ekspozycji ≥58-krotnej, a neurotoksyczne objawy u psów pojawiały się przy około 23-krotnej ekspozycji klinicznej. Zmiany w mięśniach szkieletowych oraz nieprawidłowości w uzębieniu obserwowano przy ekspozycjach znacznie przekraczających poziomy terapeutyczne. Nie wykazano potencjału genotoksycznego sytagliptyny, a obserwowane zmiany nowotworowe u szczurów przy ekspozycji ≥58-krotnej uznano za wtórne do przewlekłej hepatotoksyczności, nieistotne klinicznie ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19-krotność ekspozycji u ludzi).
ataksja, badanie histologiczne, drżenie, duszność, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metformina, nieprawidłowości siekaczy, rak wątroby, ślinotok, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa i nerkowa, uszkodzenie nerwów, wymioty pieniste, zmiany nowotworowe, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Digestonic –
Produkt leczniczy Digestonic jest płynem doustnym zawierającym wyciągi z siedmiu surowców roślinnych, w tym ziela dziurawca, kwiatu rumianku, liścia mięty pieprzowej, korzenia rzewienia, owocu róży, kopru włoskiego oraz kolendry. Kluczowym składnikiem aktywnym są związki antranoidowe pochodzące głównie z korzenia rzewienia, których zawartość wynosi 0,31-0,45 mg/ml w przeliczeniu na reinę, co odpowiada 0,35-0,50 mg/g produktu. Ekstrakcja surowców odbywa się przy użyciu 70% etanolu (V/V), a stosunek surowca do ekstraktu wynosi 1:5. Zawartość etanolu w produkcie wynosi 60,0-68,0% (V/V).
Chamomillae flore, Coriandri fructu, działanie rakotwórcze, etanol 70%, Foeniculi fructu, genotoksyczność, hyperici herba, korzeń rzewienia, kwiat rumianku, liść mięty pieprzowej, Menthae piperitae folio, owoc kolendry, owoc kopru włoskiego, owoc róży, płyn doustny, reina, Rhei radice, Rosae fructu, surowiec roślinny, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, ziele dziurawca, związki antranoidowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia retard 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej Palexia retard, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych), jak i in vivo (testy aberracji chromosomowej i nieplanowanej syntezy DNA) przy maksymalnych tolerowanych dawkach. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na potencjalne ryzyko rakotwórczości. W zakresie wpływu na zdolności rozrodcze, tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów, choć przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy. Badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny indukowały opóźnienie rozwoju i embriotoksyczność, głównie poprzez aktywację receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, aktywność ruchowa, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kość długa, LOAEL, najniższy obserwowany poziom działania niepożądanego, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ocena makroskopowa i mikroskopowa, ośrodkowy układ nerwowy, Palexia retard, płodność, przenikanie do mleka, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, rozwój postnatalny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, teratogenność, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotrimazolum GSK 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klotrymazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W badaniach miejscowej i ogólnoustrojowej tolerancji na modelach zwierzęcych (psy, małpy, króliki) nie stwierdzono działań niepożądanych. Doustna toksyczność klotrymazolu wykazała LD50 w zakresie od 95 do >2000 mg/kg masy ciała w zależności od gatunku, z wątrobą jako głównym narządem docelowym toksyczności przy dawkach ≥50 mg/kg (szczury, 78 tygodni) i ≥100 mg/kg (psy, 13 tygodni), manifestującą się wzrostem aminotransferaz, wakuolizacją i depozytem tłuszczu. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe badania na szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego.
aminotransferaza wątrobowa, badanie farmakologiczne, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, klotrymazol, postać farmaceutyczna, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, przenikanie do mleka, rozwój płodu, środek przeciwgrzybiczny, stłuszczenie wątroby, tabletka dopochwowa, test mutagenności, test skórny, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, tolerancja miejscowa, tolerancja ogólnoustrojowa, wakuolizacja wątroby, wchłanianie systemowe, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Genoptim 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewofloksacyny w postaci kropli do oczu 5 mg/ml wykazały niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu miejscowym, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki kliniczne. W badaniach na zwierzętach (szczury, psy) podawanie dużych dawek doustnych lewofloksacyny powodowało zmiany w chrząstkach stawowych, co jest charakterystyczne dla fluorochinolonów. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg mc./dobę u królików, a także braku wpływu na płodność przy dawkach do 360 mg/kg mc./dobę. Stężenia osiągane w tych badaniach były wielokrotnie wyższe (do 50 000 razy) niż te uzyskiwane po miejscowym podaniu leku u ludzi. Badania genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomalne w komórkach CHL bez aktywacji metabolicznej, jednak badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego. Działanie fototoksyczne obserwowano jedynie przy bardzo dużych dawkach doustnych lub dożylnych, natomiast miejscowe podanie 3% roztworu nie wywołało reakcji fototoksycznych ani alergicznych.
aberracja chromosomalna, alergia na światło, badanie rakotwórczości, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fluorochinolon, fotomutagenność, fotorakotwórczość, inhibitor gyrazy, kinetyka leku, krople do oczu, lewofloksacyna, mutacja genowa, parametr farmakokinetyczny, płodność, potencjał genotoksyczny, reakcja fototoksyczna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzrostu stawów, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adoben 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu (substancji czynnej leku Adoben) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych), jak i in vivo (testy aberracji chromosomowej oraz nieplanowanej syntezy DNA) przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału karcynogennego. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie zaburzał płodności samców i samic szczurów przy dawkach terapeutycznych, jednak przy dużych dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy oraz embriotoksyczność, w tym opóźnienie rozwoju i objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego związane z aktywnością receptorów opioidowych μ. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maksymalna dawka tolerowana, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa, wada wrodzona, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nitrendypina Egis 10 mg
Przedkliniczne badania nitrendypiny obejmowały szeroki zakres oceny bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na układ rozrodczy. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W modelach zwierzęcych, przy dawkach poniżej 10 mg/kg masy ciała, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność oraz rozwój przed- i okołourodzeniowy u szczurów. U królików zaobserwowano pewne anomalie rozwojowe, takie jak ubytki paliczków, które były powiązane ze zmniejszonym przepływem maciczno-łożyskowym, co jest znanym efektem działania antagonistów kanałów wapniowych na układ krążenia matki i płodu.
antagonista wapnia, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, maciczno-łożyskowy przepływ krwi, model zwierzęcy, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowość rozwojowa, nitrendypina, potencjał genotoksyczny, rozwój przedurodzeniowy, ryzyko nowotworzenia, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozmnażanie, układ krążenia matki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmix Plus 40 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Telmix Plus, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazały brak dodatkowych efektów toksycznych przy jednoczesnym podawaniu dawek odpowiadających ekspozycji klinicznej u ludzi. W modelach zwierzęcych zaobserwowano charakterystyczne zmiany typowe dla leków wpływających na układ renina-angiotensyna, takie jak obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt), zaburzenia funkcji nerek (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), zwiększona aktywność reniny w osoczu oraz zmiany strukturalne w nerkach, w tym przerost komórek aparatu przykłębuszkowego. Dodatkowo, u psów stwierdzono rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co jest powiązane z farmakologicznym działaniem telmisartanu. Uszkodzenia śluzówki żołądka można było zapobiegać poprzez doustne podawanie roztworu soli i izolację zwierząt, co sugeruje możliwość minimalizacji działań niepożądanych w praktyce klinicznej.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, kreatynina we krwi, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał genotoksyczny, renina w osoczu, śluzówka żołądka, telmisartan i hydrochlorotiazyd, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xerdoxo 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rywaroksabanu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń mutagennych, klastogennych czy rakotwórczych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa, natomiast powtarzane podanie skutkowało efektami wynikającymi z mechanizmu działania inhibitora czynnika Xa, w tym zmianami immunologicznymi (wzrost stężeń IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji odpowiadającej klinicznej). Badania fototoksyczności i wpływu na płodność nie wykazały istotnych zagrożeń, jednak w okresie ciąży zaobserwowano powikłania krwotoczne oraz toksyczne efekty rozwojowe, takie jak poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany morfologiczne wątroby płodów, wady rozwojowe i zmiany łożyskowe przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika Xa, parametr immunologiczny, poronienie, potencjał fototoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UV, rozwój przed- i pourodzeniowy, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ krzepnięcia, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie procesu kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana morfologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atracurium Kalceks 10 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne atrakuriowego bezylanu wykazały brak mutagenności w testach bakteryjnych oraz na komórkach szpiku szczurów in vivo, co wskazuje na brak klasycznego potencjału genotoksycznego. Niewielka aktywność mutagenna zaobserwowana in vitro na komórkach ssaków występowała jedynie przy stężeniach cytotoksycznych, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane klinicznie. Ze względu na krótkotrwały i kontrolowany charakter ekspozycji pacjentów podczas zabiegów chirurgicznych, ryzyko mutagenne związane z zastosowaniem atrakuriowego bezylanu jest klinicznie nieistotne.
atrakuriowy bezylan, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, komórki ssaków in vitro, komórki szpiku szczurów, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, środek zwiotczający mięśnie, stężenie cytotoksyczne, test bakteryjny - Leksykon substancji czynnych
Mesalazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mesalazyna (kwas 5-aminosalicylowy) jest kluczowym lekiem w terapii nieswoistych zapaleń jelit, a dane przedkliniczne potwierdzają jej korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały toksyczność nerkową jako główny efekt niepożądany, obejmujący martwicę brodawek nerkowych, uszkodzenie nabłonka cewek proksymalnych oraz całego nefronu, jednak dawki NOAEL przekraczały dawki stosowane u ludzi 2-7,2-krotnie. Nie stwierdzono istotnych działań toksycznych na przewód pokarmowy, wątrobę ani układ krwiotwórczy. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a badania tumorogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa.
badanie ekotoksykologiczne, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, guz nowotworowy, kwas 5-aminosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, mesalazyna, nieswoista choroba zapalna jelit, potencjał tumorogenny, proksymalne kanaliki kręte, przewód pokarmowy, rozwój zarodkowy, toksyczność nerkowa, tolerancja miejscowa, układ krwiotwórczy, uszkodzenie cewek nerkowych, uszkodzenie nefronu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hypnogen 10 mg
Produkt leczniczy Hypnogen zawiera 10 mg zolpidemu winianu w formie tabletek powlekanych, które można dzielić na równe dawki. Zolpidem jest substancją czynną o działaniu nasennym, a tabletki zawierają również laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Charakterystyka produktu leczniczego nie dostarcza szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co oznacza brak dostępnych wyników badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erlis 2,5 mg
Badania przedkliniczne tadalafilu, substancji czynnej leku Erlis, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego, rakotwórczego oraz negatywnego wpływu na reprodukcję przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. Dodatkowo, dawka 30 mg/kg/dobę u szczurów w okresie ciąży i laktacji nie wywołała zauważalnych efektów toksycznych, a badania płodności nie wykazały zaburzeń u samców i samic. Wartość AUC u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na znacznie większą ekspozycję na lek w modelach zwierzęcych.
AUC, badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, pole pod krzywą stężenia leku, rozwój płodu, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Acetazolamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące acetazolamidu wskazują na brak jednoznacznych badań długoterminowych oceniających potencjał rakotwórczy tej substancji, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy mutagenności na modelach bakteryjnych nie wykazały działania mutagennego, co sugeruje brak genotoksyczności. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 1000 mg/50 kg masy ciała, czyli czterokrotnie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne u ludzi.
Istotnym aspektem jest udokumentowane działanie teratogenne acetazolamidu w badaniach na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, chomiki, króliki), gdzie obserwowano wady rozwojowe układu kostnego, takie jak niedorozwój kośćca, zmiany kształtu i brak członów palców (ectodactylia) oraz niedorozwój kręgów piersiowych i lędźwiowych. Mechanizmy teratogenności mogą obejmować zmiany genotypu zarodka, kwasicę metaboliczną wywołaną inhibicją anhydrazy węglanowej oraz zaburzenia ukrwienia, szczególnie kończyn. W związku z tym stosowanie acetazolamidu u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko uszkodzeń rozwojowych płodu.
acetazolamid, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor anhydrazy węglanowej, kręg lędźwiowy, kwasica, niedorozwój kośćca, pierwszy trymestr, płodność szczurów, podanie doustne, podanie parenteralne, potencjał mutagenny, test mutagenności, wada rozwojowa, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie ukrwienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dolomit VIS 64 mg Mg2+ + 108 mg Ca2+
Produkt leczniczy DOLOMIT VIS zawiera 64 mg jonów magnezu (w postaci magnezu węglanu) oraz 108 mg jonów wapnia (w postaci wapnia węglanu). Nie dysponujemy danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa tego preparatu, w tym wynikami badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Brak tych danych wynika z braku przeprowadzenia standardowych testów dla tej konkretnej kombinacji jonów wapnia i magnezu w podanym stosunku.
Pomimo braku specyficznych badań przedklinicznych, zarówno jony wapnia, jak i magnezu są naturalnymi składnikami organizmu o dobrze poznanych funkcjach fizjologicznych, a ich bezpieczeństwo w dawkach terapeutycznych jest potwierdzone wieloletnim doświadczeniem klinicznym. Ocena bezpieczeństwa DOLOMIT VIS powinna opierać się na właściwościach farmakologicznych tych jonów, danych z nadzoru farmakoterapeutycznego oraz zaleceniach zawartych w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Brak danych przedklinicznych nie stanowi przeciwwskazania do stosowania preparatu zgodnie z zaleceniami lekarza i wskazaniami terapeutycznymi.
charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, jony magnezu, jony wapnia, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał genotoksyczny, reprodukcja i rozwój, toksyczność ostra i przewlekła, węglan magnezu, węglan wapnia, wskazanie terapeutyczne - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zespołu czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII (FEIBA NF) opierają się głównie na badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, w tym na myszach z defektem genu czynnika VIII oraz zdrowych myszach i szczurach. Podawano dawki przekraczające maksymalną dawkę dobową stosowaną u ludzi (>200 j./kg masy ciała). Wyniki wskazują, że głównym ryzykiem jest nadkrzepliwość wynikająca z farmakologicznego działania preparatu, co może prowadzić do powikłań zakrzepowo-zatorowych. Skład preparatu obejmuje czynniki II, IX, X (głównie nieaktywowane) oraz aktywowany czynnik VII, a także antygen koagulacyjny czynnika VIII (do 0,1 j. na 1 j. FEIBA), bez istotnego wpływu na profil bezpieczeństwa przy zalecanych dawkach.
aktywowany czynnik VII, antygen koagulacyjny czynnika VIII, czynnik krzepnięcia, czynnik krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, czynniki krzepnięcia II IX X, działanie karcinogenne, działanie prokoagulacyjne, działanie rakotwórcze, FEIBA NF, genotoksyczność, hemofilia, model zwierzęcy, nadkrzepliwość, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciała przeciwko heterologicznym białkom, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ kalikreina-kinina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NO-SPA Comfort 40 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa chlorowodorku drotaweryny, substancji czynnej produktu NO-SPA Comfort (40 mg/tabletka), wykazała brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian narządowych ani zaburzeń biochemicznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne. Długoterminowe analizy nie wykazały kumulacji leku ani efektów toksycznych związanych z czasem ekspozycji. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, dały wyniki negatywne, co potwierdza brak potencjału mutagennego i genotoksycznego drotaweryny.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, chlorowodorek drotaweryny, drotaweryna, działanie rakotwórcze, kancerogeneza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój prenatalny, teratogenność, test in vitro, test in vivo, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ toksyczny, zaburzenia biochemiczne - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania kwasu mykofenolowego w postaci soli sodowej wykazały istotną toksyczność hematologiczną, głównie w układzie krwiotwórczym i limfatycznym, manifestującą się regeneracyjną niedokrwistością aplastyczną oraz zmniejszeniem liczby erytroblastów i normoblastów w szpiku. Efekty te obserwowano przy ekspozycji równej lub niższej niż kliniczna dawka 1,44 g/dobę stosowana u pacjentów po przeszczepieniu nerki. Dodatkowo, u psów odnotowano objawy ze strony układu pokarmowego przy podobnej ekspozycji. Badania genotoksyczności wskazały na potencjał wywoływania aberracji chromosomowych, co jest zgodne z mechanizmem hamowania syntezy nukleotydów przez lek, choć nie wszystkie testy potwierdziły ten efekt. Badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego nawet przy ekspozycji 0,6–5-krotnie wyższej niż u ludzi. W zakresie reprodukcji, kwas mykofenolowy nie wpływał na płodność szczurów, jednak wykazał silne działanie teratogenne już przy dawce 1 mg/kg, odpowiadającej 0,05 ekspozycji klinicznej, powodując wady rozwojowe takie jak anoftalmia, częściowy brak kości czaszki i przepuklinę pępkową. Dodatkowo, dawka 3 mg/kg indukowała opóźnienia rozwojowe i wady u potomstwa.
aberracja chromosomowa, agenezja kości czaszki, anoftalmia, działania niepożądane leku, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytroblasty polichromatyczne, fototoksyczność, hematopoeza pozaszpikowa, komórki szpiku kostnego, kwas mykofenolowy, mielogram, mykofenolan sodu, niedokrwistość aplastyczna, normoblasty, przepuklina pępkowa, sól sodowa, toksyczność hematologiczna, układ krwiotwórczy, układ pokarmowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dienogest Stragen 2 mg
Dienogest, stosowany w dawce 2 mg w postaci tabletek powlekanych (produkt leczniczy Dienogest Stragen), przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcjonowania układów i narządów u ludzi. Testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego, a badania rakotwórczości nie wskazały na szczególne ryzyko rozwoju nowotworów. W kontekście reprodukcji i rozwoju potomstwa nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży, rozwój embrionalny, poród ani rozwój pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dienogest, działanie rakotwórcze, mutacja genetyczna, niestabilność genomu, nowotwór hormonozależny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój potomstwa, rozwój pourodzeniowy, steroid płciowy, tabletka powlekana, tkanka hormonozależna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia hakorośli rozesłanej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z korzenia hakorośli rozesłanej (Harpagophytum procumbens DC, radix) stanowi substancję czynną produktu leczniczego Reumaphyt w dawce 250 mg wyciągu suchego na kapsułkę. W dostępnej dokumentacji przedklinicznej brak jest kompleksowych badań bezpieczeństwa, w tym testów toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyciąg jest otrzymywany jako ekstrakt suchy w stosunku 1,5-2,5:1 z użyciem wody jako rozpuszczalnika, co może wpływać na jego profil farmakologiczny i toksykologiczny. Brak tych danych stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania preparatu, zwłaszcza w populacjach wrażliwych.
badanie przedkliniczne, choroba genetyczna, choroba nowotworowa, ciąża, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, harpagophytum procumbens, kapsułka twarda, karmienie piersią, profil bezpieczeństwa, profil farmakologiczny, Reumaphyt, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój embrionalny, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg suchy, wyciąg z korzenia hakorośli rozesłanej, wywiad onkologiczny - Leksykon substancji czynnych
Cefepim – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące cefepimu wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony wynikami badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksyczności. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego, a testy na zwierzętach nie ujawniły negatywnego wpływu na płodność ani rozwój embrionalny, płodowy, okołoporodowy i poporodowy. W badaniach wielokrotnego dawkowaniu dobowych dawek cefepimu do 10-krotności zalecanej dawki dla ludzi nie zaobserwowano istotnych działań toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej substancji w dawkach klinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, cefepim, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, kancerogenność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, toksyczność po dawkowaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotin Polpharma 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Biotin Polpharma 5 mg, oparta na standardowych badaniach toksykologicznych, farmakologicznych oraz genotoksyczności, nie wykazała istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły brak specyficznej toksyczności narządowej, a badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na mutagenne ani kancerogenne działanie biotyny. Ponadto, badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji w kontekście klinicznym.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, biotyna, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, narząd docelowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, wrażliwość gatunkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exacyl 100 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu traneksamowego, substancji czynnej produktu Exacyl (100 mg/ml, roztwór doustny), pochodzą z badań na modelach zwierzęcych i dostarczają kluczowych informacji o profilu bezpieczeństwa leku przed zastosowaniem klinicznym. Szczególną uwagę zwrócono na potencjalne działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), gdzie domózgowe podanie kwasu traneksamowego wywoływało drgawki, co wskazuje na ryzyko działań niepożądanych neurotoksycznych w przypadku penetracji substancji do OUN. Ta obserwacja ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście pacjentów z chorobami lub urazami OUN oraz osób z historią drgawek.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nedal 10 mg
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego nebiwololu, substancji czynnej leku Nedal (dawka 10 mg, odpowiadająca 10,9 mg chlorowodorku nebiwololu), opierała się na standardowych badaniach genotoksyczności i karcynogenności. Testy te nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani zdolności do indukowania aberracji chromosomowych, co wskazuje na brak znaczącego ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego u ludzi. Ponadto, badania karcynogenności nie ujawniły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów związanych ze stosowaniem nebiwololu, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa tej substancji w warunkach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sufentanil Kalceks 5 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sufentanylu na modelach zwierzęcych wykazały, że lek ten może wpływać negatywnie na funkcje rozrodcze, w tym zmniejszać płodność, wywoływać embriotoksyczność, fetotoksyczność oraz zwiększać śmiertelność noworodków. Efekty te obserwowano jednak wyłącznie przy dawkach 2,5-krotnie wyższych niż terapeutyczne stosowane u ludzi przez 10-30 dni, które jednocześnie powodowały toksyczność u matek. Co istotne, nie stwierdzono działania teratogennego sufentanylu nawet przy dawkach przekraczających te stosowane klinicznie, co sugeruje relatywnie korzystny profil teratogenny leku w warunkach przedklinicznych.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, funkcja rozrodcza, kobieta w ciąży, leczenie przeciwbólowe, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, silny opioid, śmiertelność noworodków, sufentanyl, toksyczność ogólna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sermion 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące nicergoliny wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania tego leku u ludzi. Analizy obejmowały badania farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na rozwój zarodka, płodu i rozwój okołoporodowy i pourodzeniowy. Nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć formalne badania w tym zakresie nie zostały przeprowadzone. W badaniach płodności u samców szczurów podawanie dawki do 50 mg/kg mc./dobę (8-krotnie wyższej niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi 60 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m²) nie wpływało negatywnie na funkcje rozrodcze. Natomiast u samic szczurów w tej samej dawce zaobserwowano istotne zaburzenia płodności, takie jak spadek liczby ciąż, zmniejszenie liczby ciałek żółtych oraz liczby zagnieżdżonych zarodków, co sugeruje wpływ na owulację i implantację.
badania toksykologiczne, badanie płodności, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciałko żółte, cięcie cesarskie, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, implantacja zarodka, nicergolina, owulacja, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, zagnieżdżenie zarodka, zapłodnienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sertralina Krka 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne sertraliny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych, a badania genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego, genotoksycznego oraz rakotwórczego potencjału leku. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano objawy fetotoksyczności prawdopodobnie związane z toksycznym działaniem na organizm matki, a nie bezpośrednim wpływem na płód. Wczesna umieralność poporodowa i zmniejszenie masy ciała młodych osobników były związane z ekspozycją in utero po 15. dniu ciąży, co nie wskazuje na istotne ryzyko dla ludzi.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja in utero, fetotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, materiał genetyczny, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, struktura DNA, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rixacam 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu, substancji czynnej leku RIXACAM 10 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w standardowych testach toksykologicznych. Toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z farmakodynamicznym działaniem inhibitora czynnika Xa, co manifestowało się nasilonymi efektami przeciwzakrzepowymi. U szczurów, przy ekspozycji na poziomie klinicznym, zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu, sugerujący możliwy wpływ na układ immunologiczny. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność samców i samic, jednakże rywaroksaban wywoływał powikłania krwotoczne związane z jego mechanizmem działania.
aktywność farmakodynamiczna, badanie farmakologiczne, badanie pourodzeniowe, ciąża, dawka toksyczna, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, immunomodulacja, inhibitor czynnika Xa, patologia łożyska, poronienie, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, RIXACAM, rozwój zarodkowo-płodowy, rywaroksaban, toksyczność po podaniu jednokrotnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roticox 60 mg
Badania przedkliniczne etorykoksybu wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego w modelach myszy, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku Roticox. U szczurów zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych i pęcherzykowych tarczycy przy dawkach przekraczających dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), co wiąże się z indukcją enzymu CYP specyficzną dla tego gatunku, nieobserwowaną u ludzi. W badaniach toksyczności przewodu pokarmowego u szczurów stwierdzono owrzodzenia przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne u ludzi, a u psów przy dawkach wyższych niż terapeutyczne zaobserwowano zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego, wskazujące na ryzyko działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
badanie przedkliniczne, cytochrom P450, cytochrom P450 3A, dawka terapeutyczna, deformacja zewnętrzna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, stężenie w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lactulosum Aflofarm 7,5 g/15 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa laktulozy, głównego składnika Lactulosum Aflofarm, wykazały brak toksyczności reprodukcyjnej u myszy, szczurów i królików przy dawkach 3-6-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Podawanie laktulozy w dawkach do 4-8 g/kg mc./dobę nie wpłynęło negatywnie na płodność, rozwój płodu ani przebieg porodu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w aspekcie zdrowia reprodukcyjnego. Długoterminowe badania kancerogenności na modelu mysim, z podawaniem roztworów 3% i 10% przez 18 miesięcy, nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne w kontekście przewlekłego stosowania tego środka przeczyszczającego.
badanie kancerogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, laktuloza, mutagenność, płodność, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, środek przeczyszczający, toksyczność reprodukcyjna, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Aurovitas 15 mg
Rywaroksaban (Rivaroxaban Aurovitas) przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń genotoksycznych, rakotwórczych ani fototoksycznych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano efekty związane z farmakodynamiczną aktywnością leku, w tym podwyższone stężenia immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji na poziomach klinicznie relewantnych. Substancja nie wpływała negatywnie na płodność samców i samic szczurów, jednak w badaniach toksyczności reprodukcyjnej odnotowano powikłania krwotoczne, zgodne z przeciwzakrzepowym mechanizmem działania rywaroksabanu.
aktywność farmakodynamiczna, badanie pourodzeniowe, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina klasy A, immunoglobulina klasy G, kaskada krzepnięcia krwi, krwawienie okołoporodowe, mechanizm działania farmakologiczny, patologia łożyska, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, rywaroksaban, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu jednokrotnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, układ rozrodczy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Detimedac 100 mg 100 mg
Produkt leczniczy Detimedac zawiera dakarbazynę w postaci cytrynianu dakarbazyny, dostępny w dawkach 100 mg i 200 mg, każda fiolka po rekonstytucji zawiera roztwór o stężeniu 10 mg/ml. Preparat występuje jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji dożylnej. Roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się przez rozpuszczenie proszku w 10 ml (dla 100 mg) lub 20 ml (dla 200 mg) wody do wstrzykiwań, natomiast do infuzji dożylnej roztwór ten rozcieńcza się dodatkowo w 200-300 ml 0,9% NaCl lub 5% glukozy, podając w infuzji trwającej 15-30 minut. Roztwory muszą być klarowne, bez widocznych cząstek, a ich stabilność chemiczna i fizyczna utrzymuje się do 48 godzin w temperaturze 2-8°C, pod warunkiem ochrony przed światłem i przechowywania w szklanych fiolkach. Należy unikać jednoczesnego stosowania z heparyną, hydrokortyzonem, L-cysteiną oraz wodorowęglanem sodu ze względu na niezgodności chemiczne.
9%, chlorek sodu 0, cytrynian dakarbazyny, dakarbazyna, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glukoza 5%, heparyna, hydrokortyzon, infuzja dożylna, kwas cytrynowy bezwodny, L-cysteina, lek cytotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, mannitol, niezgodność chemiczna, odpad cytotoksyczny, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, rozcieńczony roztwór do infuzji, roztwór do infuzji, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon substancji czynnych
Bilastyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane niekliniczne dotyczące bilastyny, uzyskane w wyniku konwencjonalnych badań farmakologicznych i toksykologicznych, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. W badaniach wielokrotnego podawania nie stwierdzono kumulacji leku ani toksyczności narządowej. Wyniki badań genotoksyczności i kancerogenności były negatywne, co wyklucza potencjał mutagenny i rakotwórczy bilastyny. W modelach zwierzęcych działania teratogenne obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, przekraczających ponad 30-krotnie ekspozycję u ludzi przy dawce terapeutycznej. Bilastyna nie wpływała negatywnie na płodność szczurów nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, nie zaburzając parametrów rozrodczych ani zdolności do zapłodnienia.
autoradiografia, bilastyna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, funkcje poznawcze, genotoksyczność, implantacja zarodka, kancerogenność, kostnienie, lek przeciwhistaminowy, margines bezpieczeństwa, materiał genetyczny, narządy rozrodcze, NOAEL, nowotwór, osocze, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, sedacja, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suganet 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały toksyczność wielonarządową przy klinicznie istotnych stężeniach leku w osoczu, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja i martwica komórek), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć sunitynib indukował poliploidię in vitro. Działanie rakotwórcze potwierdzono w modelach zwierzęcych, gdzie dawki ≥0,9 do 7,8-krotnie przekraczające ekspozycję u ludzi powodowały nowotwory żołądka, dwunastnicy, śródbłoniaki krwionośne, guzy chromochłonne i rozrosty gruczołów Brunnera.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, ciałko żółte, dysfagia, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, kanalik jądrowy, krwotok z przewodu pokarmowego, mutagenność, nadnercza, odstęp QTc, organogeneza, płat przedni przysadki, płytka wzrostu, poliploidia, przewód pokarmowy, rdzeń nadnerczy, rozród i rozwój potomstwa, rozrost komórek mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianki, śródbłoniak krwionośny, sunitynib, szpik kostny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ limfatyczny i krwiotwórczy, układ rozrodczy, wady rozwojowe szkieletu, zanik kanalików jądrowych, zanik macicy, zewnątrzwydzielnicza część trzustki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eplerenon Medreg 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa eplerenonu, substancji czynnej leku Eplerenon Medreg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy organizmu, a badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały zdolności do uszkodzeń materiału genetycznego ani działania rakotwórczego. Długoterminowe eksperymenty na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, a ocena wpływu na rozród nie ujawniła istotnych nieprawidłowości dotyczących płodności, rozwoju zarodka, płodu oraz rozwoju pourodzeniowego.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, eplerenon, genotoksyczność, płodność, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozród, zanik gruczołu krokowego, zmiany morfologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranolteril 1 mg
Winian tolterodyny, substancja czynna preparatu Ranolteril, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz karcynogenność. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności przewlekłej nie stwierdzono niekorzystnych efektów przy dawkach terapeutycznych, a analiza genotoksyczności i karcynogenności nie wskazała na ryzyko mutagenne czy nowotworowe. W badaniach rozrodczości na myszach i królikach tolterodyna nie wpływała negatywnie na płodność ani funkcje rozrodcze przy stężeniach terapeutycznych, jednak przy stężeniach 20-krotnie wyższych (Cmax) i 7-krotnie wyższych (AUC) u myszy zaobserwowano toksyczność zarodków i wady wrodzone, co sugeruje potencjalne działanie teratogenne przy znacznie przekraczających dawkach. U królików, mimo wysokich stężeń (Cmax 20-krotnie, AUC 3-krotnie wyższych niż u ludzi), nie stwierdzono wad wrodzonych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrokardiogram, karcynogenność, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, prąd potasowy, repolaryzacja komórek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, winian tolterodyny, właściwość mutagenna, włókna Purkinjego