działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sertralina Krka 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sertraliny, uzyskane w ramach standardowych badań farmakologicznych, nie wykazały istotnego zagrożenia toksycznego, genotoksycznego ani rakotwórczego dla człowieka. Badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność samców. Zaobserwowano jednak efekty fetotoksyczne, takie jak skrócenie przeżycia noworodków i zmniejszenie ich masy ciała, występujące po ekspozycji in utero po 15. dniu ciąży, co wskazuje na toksyczność pośrednią związaną z działaniem na organizm matki. Opóźnienia rozwojowe młodych osobników były prawdopodobnie wynikiem wpływu leku na samice, bez istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach toksykologicznych na szczurach podawano sertralinę doustnie w dawkach 10, 40 i 80 mg/kg/dobę od 21. do 56. dnia życia, co pozwoliło ocenić wpływ na rozwój i efekty odstawienia leku.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, fetotoksyczność, genotoksyczność, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, przyrost masy ciała, sertralina, toksyczne działanie leku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ rozrodczy, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, wydzielina z nosa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa trójskładnikowego leku zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd wykazały przewidywalne, odwracalne zmiany hematologiczne i biochemiczne u szczurów, takie jak zmniejszenie masy czerwonokrwinkowej (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt, retikulocyty), wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zwiększenie liczby komórek przykłębuszkowych w nerkach. Zaobserwowano również miejscowe nadżerki w żołądku gruczołowym. Nie przeprowadzono badań genotoksyczności i rakotwórczości dla kombinacji, jednak każdy składnik był indywidualnie testowany i nie wykazał takich działań. Wpływ na płodność i rozwój potomstwa był obserwowany przy dawkach amlodypiny około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (10 mg), obejmując opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg nie wpływały na płodność szczurów.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, azot mocznika, bazofilia, czerwone krwinki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, erytrocyt, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, laktacja, masa czerwonokrwinkowa, mocznik, mutagenność, nadżerka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, potas, retykulocyt, rozród, spermatyda, testosteron, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scandivin 30 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mepiwakainy chlorowodorku, substancji czynnej Scandivin 30 mg/ml, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Ocena toksyczności ogólnej po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki potwierdziła dobry margines bezpieczeństwa. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, a test mikrojądrowy u myszy potwierdził brak mutagenności. Badania teratogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały wad rozwojowych, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, mepiwakaina chlorowodorek, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, praktyka stomatologiczna, profil bezpieczeństwa leku, środek znieczulenia miejscowego, test mikrojądrowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe płodu, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alphagan 2 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa brymonidyny winianu w stężeniu 2 mg/ml (odpowiadającemu 1,3 mg brymonidyny) zawartej w produkcie leczniczym Alphagan obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły klinicznie istotnych objawów toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku zgodnie z zaleceniami.
Alphagan, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, brymonidyna winian, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, krople do oczu, objaw toksyczności, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tonicard 300 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa propafenonu chlorowodorku, substancji czynnej leku Tonicard (tabletki 150 mg i 300 mg), obejmowała szeroki zakres standardowych badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy fizjologiczne, a toksyczność przewlekła po wielokrotnym podawaniu nie ujawniła patologicznych zmian w narządach i tkankach. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie potwierdziły potencjału genotoksycznego propafenonu, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście ochrony materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, mutacja genowa, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, propafenon chlorowodorek, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micafungin Accord 100 mg
Badania przedkliniczne mykafunginy wykazały istotne zmiany hepatocytów (ogniska FAH) oraz rozwój raków wątrobowokomórkowych u szczurów po długotrwałym leczeniu, zależne od dawki i czasu terapii, z dawką wysoką 32 mg/kg mc./dobę. FAH pojawiały się po 13 tygodniach i utrzymywały się po odstawieniu leku, progresując do nowotworów wątroby nawet do 20 miesięcy po zakończeniu terapii. Stężenia leku przy progu rozwoju nowotworów u szczurów mieściły się w zakresie stężeń klinicznych u ludzi, jednak związek tych efektów z działaniem u pacjentów pozostaje nieznany. Dodatkowo, mykafungina wykazuje wpływ na układ sercowo-naczyniowy i uwalnianie histaminy, zależny od czasu ekspozycji i dawki, z możliwością redukcji działań niepożądanych przez wydłużenie czasu wlewu dożylnego.
badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hemoliza krwi, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego, lek przeciwgrzybiczny, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, nieplanowana synteza DNA, ogniska zmienionych hepatocytów, potencjał genotoksyczny, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie histaminy, wakuolizacja nabłonka miedniczek nerkowych, wakuolizacja nabłonka nasiennego, zanik kanalików nasiennych, zwyrodnienie hepatocytów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lungamo 18 mcg/dawkę odmierzoną
Tiotropium, substancja czynna leku Lungamo w dawce 18 mikrogramów na dawkę odmierzoną, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa typowy dla leków o działaniu przeciwcholinergicznym. Zaobserwowano klasyczne objawy blokady receptorów muskarynowych, takie jak suchość błon śluzowych, mydriaza, tachykardia, zmniejszenie łaknienia i przyrostu masy ciała. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u gryzoni stwierdzono łagodne podrażnienie dróg oddechowych oraz zmiany w układzie moczowo-płciowym, w tym zapalenie gruczołu krokowego i kamicę pęcherza moczowego. Nie wykazano działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa, a niekorzystne efekty reprodukcyjne pojawiały się jedynie przy dawkach pięciokrotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi.
blokada cholinergiczna, blokowanie receptorów muskarynowych, bromek tiotropiowy, cykl płciowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, kamica pęcherza moczowego, mydriaza, podrażnienie dróg oddechowych, receptor muskarynowy, rozrodczość, rozszerzenie źrenic, suchość jamy ustnej, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości przeciwcholinergiczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gruczołu krokowego, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pelafen MED 0,8 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Pelafen MED, zawierającego nalewkę z korzenia Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., dostarczają ograniczonych, lecz istotnych danych. Test Amesa przeprowadzony na suchym wyciągu z korzenia pelargonii wykazał brak potencjału mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko indukcji mutacji genetycznych przez składniki aktywne w warunkach eksperymentalnych. Niemniej jednak, brak jest kompleksowych badań dotyczących wpływu preparatu na reprodukcję, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży oraz rozwój potomstwa, a także danych oceniających potencjalne działanie rakotwórcze substancji zawartych w produkcie.
badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekstrakt etanolowy, etanol, korzeń pelargonii, mutacja genetyczna, nalewka z korzenia pelargonii, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, potencjał mutagenny, proces nowotworowy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój zarodkowo-płodowy, suchy wyciąg z korzenia pelargonii, test Amesa, test bakteryjny, toksykologia reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Formetic SR 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Formetic SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierające 500 mg metforminy), nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna obejmująca układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła działań niepożądanych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie wykazały klinicznie istotnych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego metforminy.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania kancerogenności, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformax 1000 1000 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne metforminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Metformax 1000, wykazały brak istotnych działań niepożądanych w dawkach terapeutycznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na kluczowe układy i narządy, a badania toksyczności przewlekłej potwierdziły bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Ponadto, metformina nie wykazała działania genotoksycznego ani kancerogennego w standardowych modelach badawczych, co jest kluczowe dla oceny ryzyka mutagennego i nowotworowego u pacjentów.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, lek przeciwcukrzycowy, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mensinorm Set 150 j.m.
Produkt leczniczy Mensinorm Set zawiera ludzki hormon folikulotropowy (FSH) oraz ludzki hormon luteinizujący (LH), pozyskiwane odpowiednio z moczu kobiet po menopauzie (HMG) oraz moczu kobiet w ciąży (hCG). Preparat dostępny jest w dwóch dawkach: 75 j.m. i 150 j.m., gdzie każda jednostka odnosi się do ilości FSH i LH w równych proporcjach. Pomimo naturalnego pochodzenia hormonów, producent nie przeprowadził standardowych badań przedklinicznych, takich jak ocena toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania tego leku.
bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, farmakoterapia, genotoksyczność, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, liofilizat, podanie pozajelitowe, proszek do sporządzania roztworu, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nitresan 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nitrendypiny, substancji czynnej leku Nitresan, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Analizy toksyczności po pojedynczym i wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego. Testy reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badania na naczelnych, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, nitrendypina, Nitresan, profil bezpieczeństwa, rozwój kośćca, toksyczność pojedynczej dawki, układ kostny, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 50 50 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Euthyrox N, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje minimalne ryzyko szkodliwych efektów po jednorazowym podaniu nawet w wysokich dawkach. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano dawkozależne zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na wpływ długotrwałej ekspozycji na metabolizm i funkcjonowanie narządów. Niestety, brak jest formalnych badań dotyczących wpływu lewotyroksyny na reprodukcję, co ogranicza ocenę potencjalnego ryzyka dla płodności, rozwoju zarodka i płodu oraz rozwoju pourodzeniowego potomstwa.
badania toksykologiczne, białkomocz, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, indukcja nowotworowa, karcynogenność, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, patologia wątroby, pierwotny zespół nerczycowy, profil toksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, zmiany narządowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sigrada 10 mg
Prasugrel wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksykologię ogólną, genotoksyczność, karcinogenność oraz wpływ na reprodukcję i rozwój zarodka. Efekty farmakologiczne i toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Badania na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały wad rozwojowych ani istotnych zaburzeń rozwojowych potomstwa, nawet przy dawkach do 240-krotnie wyższych niż zalecane dobowe dawki podtrzymujące (w przeliczeniu na mg/m²). Nie stwierdzono również istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego w standardowych protokołach badawczych zgodnych z międzynarodowymi wytycznymi.
badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksykologiczne, dawka podtrzymująca, działanie rakotwórcze, efekt farmakologiczny, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, hepatotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, prasugrel, profil bezpieczeństwa, test toksyczności, test toksykologiczny, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Busulfan Accord 6 mg/ml
Busulfan Accord (6 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i embriotoksyczne, potwierdzone na modelach zwierzęcych oraz ryzyko zaburzeń wzrostu wewnątrzmacicznego płodu, szczególnie przy ekspozycji w trzecim trymestrze. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania busulfanu i dimetyloacetoamidu (DMA) u kobiet ciężarnych, a pojedyncze doniesienia o wadach wrodzonych nie pozwalają na jednoznaczne ustalenie związku przyczynowego. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcyjne podczas terapii oraz przez 6 miesięcy po jej zakończeniu, a lekarz powinien zapewnić pełną edukację na temat ryzyka i konieczności zapobiegania ciąży w tym okresie.
bezpłodność, busulfan, busulfan accord, dimetyloacetoamid, działanie rakotwórcze, koncentrat do sporządzania roztworu, kriokonserwacja nasienia, metoda antykoncepcyjna, obumieranie zarodków, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, trymestr ciąży, wada rozwojowa, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego płodu - Leksykon substancji czynnych
Noretysteron octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan noretysteronu, składnik preparatu Systen Conti, jest dobrze poznanym progestagenem o potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwie klinicznym. Po podaniu ulega szybkie hydrolizie do aktywnego metabolitu – noretysteronu (NET). Badania toksyczności ostrej wykazały bardzo niską toksyczność z wartościami LD50 w zakresie gramów na kilogram masy ciała, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. W badaniach przewlekłych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) nie zaobserwowano toksyczności, jedynie typowe efekty farmakologiczne hormonów steroidowych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu noretysteronu w połączeniu z etynyloestradiolem (EE) w dawkach do 250-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi nie wykazały istotnych uszkodzeń, poza niewielkim rozrostem błony śluzowej macicy przy najwyższych dawkach. W badaniach embriotoksyczności u królików i szczurów dawki 1,4–3,5 mg/kg wykazały działanie embriotoksyczne, jednak bez istotnych efektów teratogennych.
aberracja chromosomowa, aneuploidia, badanie toksykologiczne, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, etynyloestradiol, hormon steroidowy, hydroliza, hydroliza octanu noretysteronu, LD50, mikrojądro, noretysteron, octan noretysteronu, progestagen, rozrost błony śluzowej macicy, system transdermalny, szpik kostny, terapia hormonalna, toksyczność ostra, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, właściwość uczulająca, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metocard 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metoprololu winianu obejmowały długoterminowe testy karcynogenności na szczurach i myszach, stosując dawki wielokrotnie przekraczające maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi (do 800 mg/kg m.c./dobę u szczurów, co stanowi 41-krotność dawki terapeutycznej w przeliczeniu na mg/m², oraz 750 mg/kg m.c./dobę u myszy Swiss, czyli 18-krotność dawki terapeutycznej). Nie wykazano działania rakotwórczego, choć u szczurów zaobserwowano wzrost łagodnych makrofagów piankowych w pęcherzykach płucnych, a u samic myszy Swiss zwiększoną częstość łagodnych gruczolaków płuc. Badania na myszach linii CD-1 potwierdziły brak wzrostu częstości nowotworów. Ponadto, metoprolol nie wykazywał działania mutagennego ani teratogennego, co potwierdza jego korzystny profil genotoksyczności i bezpieczeństwa rozwojowego.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, beta-adrenolityk, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak płuc, makrofag piankowy, metoprolol winian, mineralizacja kostna, niedotlenienie płodu, nowotwór łagodny, nowotwór złośliwy, płodność, przepływ krwi pępowinowy, rozwój płodowy, zaburzenie kostnienia, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroksol Hasco Junior 15 mg/5 ml
Chlorowodorek ambroksolu, substancja czynna preparatu Ambroksol Hasco Junior, wykazuje niski wskaźnik ostrej toksyczności potwierdzony badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek doustnych nie zaobserwowano działań niepożądanych (NOAEL) przy dawkach: myszy 150 mg/kg mc./dobę (4 tygodnie), szczury 50 mg/kg mc./dobę (52 i 78 tygodni), króliki 40 mg/kg mc./dobę (26 tygodni) oraz psy 10 mg/kg mc./dobę (52 tygodnie). Podawanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający. Badania histopatologiczne nie wykazały istotnych zmian patologicznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa ambroksolu przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek ambroksolu, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, narząd docelowy, NOAEL, ostra toksyczność, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, przemijające działanie niepożądane, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie ambroksolu, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nivalin 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromowodorku galantaminy, substancji czynnej leku Nivalin, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach Wistar podawano galantaminę doustnie w dawkach 0,25 mg/kg, 0,5 mg/kg oraz 1,0 mg/kg masy ciała, a podskórnie w dawkach 0,125 mg/kg i 0,5 mg/kg przez okres 6 miesięcy. Nie stwierdzono istotnych odchyleń w parametrach biometrycznych, biochemicznych, hematologicznych ani morfologicznych. Ponadto, galantamina nie wykazała działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bromowodorek galantaminy, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr morfologiczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zanacodar Combi 40 mg + 12,5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu Zanacodar Combi, zawierającego telmisartan (40 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg), przeprowadzona na modelach zwierzęcych (szczury, psy) wykazała, że ekspozycja na skojarzenie tych substancji w dawkach porównywalnych z klinicznymi nie powodowała dodatkowych patologii poza tymi obserwowanymi przy podawaniu pojedynczych składników. Zaobserwowano zmiany hematologiczne (obniżenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu), hemodynamiczne nerek (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), oraz morfologiczne (hipertrofia/hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego). Uszkodzenia śluzówki żołądka można było zapobiegać przez doustne podawanie roztworów elektrolitów i izolację zwierząt. U psów stwierdzono dodatkowo rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co przypisano farmakologicznemu działaniu telmisartanu.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, działanie fetotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, hipertrofia, hydrochlorotiazyd, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kanalik nerkowy, telmisartan, układ renina-angiotensyna, uszkodzenie śluzówki żołądka, zmiana hematologiczna, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebinad 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne nebiwololu, substancji czynnej leku Nebinad 5 mg, wykazały brak potencjału genotoksycznego. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały ryzyka mutacji genowych, aberracji chromosomowych ani innych uszkodzeń DNA, co wskazuje na niskie zagrożenie dla pacjentów stosujących ten lek. Ponadto, badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów związanych z długotrwałym stosowaniem nebiwololu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jamesi 56,688 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Jamesi, zawierający sytagliptynę (50 mg) w skojarzeniu z metforminą (850 mg lub 1000 mg), przeszedł kompleksową ocenę toksykologiczną w badaniach przedklinicznych. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie wykazano dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii metforminą. Poziomy NOEL dla sytagliptyny i metforminy wynosiły odpowiednio około 6-krotność i 2,5-krotność narażenia klinicznego. Toksyczność sytagliptyny ujawniała się przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym ekspozycję człowieka, obejmując zmiany w wątrobie, nerkach, zębach oraz przemijające objawy neurologiczne u psów przy 23-krotnym narażeniu. Nie stwierdzono genotoksyczności, a kancerogenność była ograniczona do wysokich dawek, z obserwowanym wzrostem gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy 58-krotnym narażeniu, co uznano za efekt wtórny do hepatotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych nie wykazano istotnych zagrożeń dla płodności i rozwoju przy narażeniach do 29-krotności klinicznej, mimo że sytagliptyna przenika do mleka samic szczurów (wskaźnik mleko/osocze 4:1).
badanie farmakologiczne, badanie histologiczne, badanie kancerogenności, badanie na psach, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, narażenie kliniczne, nieprawidłowości siekaczy, objawy neurologiczne, poziom NOEL, przenikanie do mleka, rak wątroby, terapia skojarzona, terapia skojarzona sytagliptyny z metforminą, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, toksyczność wątrobowo-nerkowa, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azculem 25 mg/ml
Azacytydyna wykazuje wyraźne działanie genotoksyczne potwierdzone badaniami in vitro, indukując mutacje genowe oraz aberracje chromosomowe w komórkach bakterii i ssaków. Długoterminowe badania rakotwórczości na myszach i szczurach wykazały zwiększone ryzyko nowotworów, w tym guzów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków, skóry oraz jąder. W badaniach embriotoksyczności u myszy stwierdzono 44% częstość wewnątrzmacicznej śmierci zarodków po pojedynczym dootrzewnowym podaniu azacytydyny w okresie organogenezy oraz nieprawidłowości rozwojowe mózgu. U szczurów azacytydyna wykazywała embriotoksyczność w okresie organogenezy, powodując wady OUN (egzencefalia, przepuklina mózgowa), anomalie kończyn (mikromelia, syndaktylia) oraz inne defekty rozwojowe, takie jak mikroftalmia i mikrognatia.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, egzencefalia, guz jądra, mikroftalmia, mikrognatia, mikromelia, mutacja genowa, nieprawidłowość żebra, oligodaktylia, organogeneza, przepuklina mózgowa, syndaktylia, toksyczność reprodukcyjna, układ chłonno-siateczkowy, wytrzewienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fraxiparine 7600 j.m. a.Xa/0,8 ml
Przedkliniczne badania nadroparyny wapniowej (Fraxiparine) wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania leku w praktyce klinicznej. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące monitorowanie parametrów klinicznych, hematologicznych, biochemicznych oraz histopatologicznych, nie wykazały istotnych nieprawidłowości. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych, a długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów.
aberracje chromosomowe, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, Fraxiparine, genotoksyczność, mutagenność, nadroparyna wapniowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, właściwości karcinogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flukonazol Actavis 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa flukonazolu wskazują na brak działania rakotwórczego u myszy i szczurów przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę przez 24 miesiące, co odpowiada 2-7-krotności dawki klinicznej u ludzi. Jedynym istotnym efektem było zwiększone występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Badania mutagenności, obejmujące testy na szczepach Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały potencjału mutagennego flukonazolu, co potwierdza brak genotoksyczności tego leku. Badania reprodukcyjne wykazały, że flukonazol nie wpływa na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc. Jednakże, dawki ≥25 mg/kg mc. indukowały zmiany anatomiczne u płodów (np. dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego) oraz opóźnienie kostnienia, a dawki 80-320 mg/kg mc. powodowały zwiększoną śmiertelność zarodków i wady rozwojowe (falistość żeber, rozszczep podniebienia, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki). Wysokie dawki flukonazolu wpływały również na przebieg porodu, powodując jego opóźnienie i przedłużenie, co wiązało się z niewielkim wzrostem liczby płodów martwych i obniżoną przeżywalnością noworodków. Efekty te są prawdopodobnie związane z gatunkowo specyficznym działaniem flukonazolu na obniżenie stężenia estrogenów, nieobserwowanym u kobiet leczonych klinicznie.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak L5178Y, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estrogen, flukonazol, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt, mutagenność, płodność, poród, rozszczep podniebienia, rozwój zarodkowo-płodowy, Salmonella typhimurium, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy, wada płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tizagelan 2 mg
Ocena bezpieczeństwa tyzanidyny, substancji czynnej preparatu Tizagelan, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Standardowe badania toksykologiczne po podaniu wielokrotnym nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Ponadto, badania rakotwórczości nie dostarczyły dowodów na kancerogenność tyzanidyny, co wskazuje na niski potencjał rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu leku.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karmienie piersią, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, przenikanie do mleka, Tizagelan, toksyczność wielokrotna, tyzanidyna, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Ekonazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekonazol, substancja o działaniu przeciwgrzybiczym, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Toksyczność ostra u gryzoni wykazała LD50 w zakresie 160-430 mg/kg mc., natomiast toksyczność przewlekła przy dawce 50 mg/kg mc./dobę ujawniła jedynie minimalne uszkodzenia wątroby, które były odwracalne po odstawieniu leku. Badania genotoksyczności wskazują na brak istotnych efektów lub jedynie ograniczone zmiany chromosomalne, które nie mają klinicznego znaczenia przy zalecanym stosowaniu miejscowym. Nie stwierdzono działania karcynogennego, co jest zgodne z krótkim okresem terapii i niską ekspozycją ogólnoustrojową (wchłanianie przez skórę <10%). Preparat Pevisone, zawierający ekonazol i triamcynolon, nie był poddany długotrwałym badaniom karcynogennym, jednak dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko przy prawidłowym stosowaniu.
azotan ekonazolu, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekonazol z triamcynolonem, ekspozycja ogólnoustrojowa, fototoksyczność, genotoksyczność, LD50, margines terapeutyczny, podrażnienie skóry, przenikanie do mleka, substancja przeciwgrzybicza, toksyczność ekonazolu, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wady rozwojowe, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwości kancerogenne, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirzaten 45 mg 45 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne mirtazapiny, substancji czynnej leku Mirzaten, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły znaczących efektów toksycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału do uszkodzeń DNA, mutacji genowych czy chromosomalnych. W badaniach rakotwórczości u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano guzy tarczycy u szczurów oraz nowotwory wątrobowokomórkowe u myszy, jednak zmiany te są specyficzne gatunkowo, niezwiązane z genotoksycznością i wynikają z długotrwałego podawania wysokich dawek indukujących enzymy wątrobowe, co nie przekłada się na ryzyko u ludzi stosujących dawki terapeutyczne.
badanie farmakologiczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, guz tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, masa ciała miotu, mirtazapina, mutacja genowa, nowotwór wątrobowokomórkowy, strata poimplantacyjna, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valdocef 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefadroksylu, substancji czynnej preparatu Valdocef w dawce 500 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy farmakologiczne na modelach zwierzęcych nie ujawniły negatywnego wpływu na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało klinicznie istotnej toksyczności narządowej, co potwierdziły analizy hematologiczne, biochemiczne i histopatologiczne. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) oraz analizy chromosomalne nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania cefadroksylu.
analiza chromosomalna, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, cefadroksyl, cefadroksyl jednowodny, cefalosporyna, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, parametr hematologiczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, test karcynogenności, test mutacji genowej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Orion 40 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały wpływ na parametry hematologiczne, w tym obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, co jest charakterystyczne dla antagonistów receptora angiotensyny II. Ponadto, zaobserwowano istotne zmiany w funkcji nerek, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także morfologiczne zmiany nerek (poszerzenie i zanik kanalików nerkowych) u psów. Zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego były typowe dla leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, jednak nie miały istotnego znaczenia klinicznego. Dodatkowo, telmisartan wywoływał uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zapalenia), które można było zapobiegać poprzez doustne uzupełnienie soli.
aberracja chromosomowa, aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, badanie in vitro, błona śluzowa żołądka, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, nadżerka błony śluzowej, parametr czerwonokrwinkowy, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon substancji czynnych
Parykalcytol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania parykalcytolu, substancji czynnej Paricalcitol Fresenius, wykazały, że większość działań niepożądanych wynika z jego kalcemicznej aktywności, manifestującej się podwyższeniem poziomu wapnia we krwi. W badaniach na gryzoniach i psach zaobserwowano także efekty niezwiązane z hiperkalcemią, takie jak zmniejszenie liczby leukocytów i zanik grasicy u psów oraz zmiany w kaolinowo-kefalinowym czasie krzepnięcia (zwiększenie u psów, zmniejszenie u szczurów). W badaniach klinicznych u ludzi nie stwierdzono wpływu na liczbę białych krwinek, co sugeruje specyficzność tych efektów dla psów. Parykalcytol nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego w modelach in vitro i in vivo, a dawki stosowane w badaniach były wyższe niż terapeutyczne, co wskazuje na korzystny margines bezpieczeństwa.
aktywność kalcemiczna, analog witaminy D, czas kaolinowo-kefalinowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hiperkalcemia, leukopenia, narażenie ogólnoustrojowe, Paricalcitol Fresenius, parykalcytol, płodność, przewlekła choroba nerek, śmiertelność noworodków, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, zanik grasicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levalox 250 mg
Lewofloksacyna, substancja czynna leku Levalox, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę toksyczności jednorazowej i wielokrotnej, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, choć zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płodu wynikające z toksyczności dla organizmu matki. Testy genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisano hamowaniu topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny. W badaniach fototoksyczności na myszach efekt ten występował jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, a testy fotomutagenności nie wykazały genotoksyczności związanej z ekspozycją na światło; dodatkowo stwierdzono działanie hamujące rozwój komórek nowotworowych w badaniach fotokarcinogenności.
aberracje chromosomowe, badania przedkliniczne, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, fluorochinolony, fotokarcinogenność, fotomutagenność, lewofloksacyna, naprawa DNA, odwarstwienie chrząstki, płodność, profil bezpieczeństwa, reakcja fototoksyczna, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność, topoizomeraza II, właściwości mutagenne, wymiana siostrzanych chromatyd, zdolności rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu i hydrochlorotiazydu na szczurach i psach z prawidłowym ciśnieniem tętniczym wykazały, że dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej nie powodowały dodatkowych niepożądanych efektów poza tymi obserwowanymi przy podawaniu substancji osobno. Wśród obserwowanych zmian hematologicznych odnotowano zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu. W zakresie funkcji nerek stwierdzono hemodynamiczne zaburzenia prowadzące do wzrostu stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy. Ponadto, zaobserwowano zwiększoną aktywność reniny w osoczu oraz zmiany strukturalne nerek, takie jak hipertrofia lub hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego. Uszkodzenia przewodu pokarmowego, w tym śluzówki żołądka, można było ograniczyć poprzez doustne podawanie roztworu chlorku sodu i izolację zwierząt. U psów dodatkowo odnotowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiązano z mechanizmem działania telmisartanu.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, dawka toksyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hipertrofia, kanalik nerkowy, kreatynina, renina, telmisartan i hydrochlorotiazyd, układ renina-angiotensyna, uszkodzenie śluzówki żołądka, zaburzenie funkcji nerek, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rimal 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Rimal, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl nie wykazuje ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach ustalono dawki dobrze tolerowane odpowiednio: 2 mg/kg/dobę, 2,5 mg/kg/dobę i 8 mg/kg/dobę. Wysokie dawki (250 mg/kg/dobę) powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp. Ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane w okresie płodowym i laktacji indukowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa szczurów. Badania genotoksyczności ramiprylu nie potwierdziły mutagenności ani genotoksyczności substancji.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, morfologia krwi, opóźnienie porodu, ostra toksyczność doustna, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przeżywalność potomstwa, stężenie elektrolitów, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum E Medana 300 mg
Produkt leczniczy Vitaminum E Medana, zawierający 300 mg all-rac-α-tokoferylu octanu w formie kapsułek elastycznych, nie był poddany szczegółowym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo stosowania. Niemniej jednak, dostępne dane wskazują na niski profil toksyczności witaminy E, co jest istotne dla oceny ryzyka terapii. Substancja czynna charakteryzuje się brakiem działania teratogennego, rakotwórczego oraz mutagennego, co potwierdza jej bezpieczeństwo w kontekście długoterminowego stosowania, w tym u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.
all-rac-α-tokoferylu octan, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo długoterminowe, bezpieczeństwo terapii, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa witaminy E, profil toksykologiczny, Vitaminum E Medana, witamina E - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levomer 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące lewofloksacyny w postaci kropli do oczu o stężeniu 5 mg/ml wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki stosowane u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały potencjalne zaburzenia wzrostu stawów nośnych oraz zmiany w chrząstkach stawowych przy dużych dawkach doustnych, jednak nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg mc./dobę u królików. W badaniach genotoksyczności in vitro lewofloksacyna nie indukowała mutacji genowych, a badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego. Ponadto, lek wykazywał fototoksyczność jedynie przy bardzo wysokich dawkach, nie wywołując reakcji alergicznych ani fototoksycznych po miejscowym podaniu 3% roztworu na skórę świnek morskich. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach (dawka do 100 mg/kg mc./dobę przez 2 lata) nie wykazały działania rakotwórczego.
Farmakokinetyka lewofloksacyny charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem i liniowym przebiegiem po podaniu doustnym, bez różnic między dawkami pojedynczymi a wielokrotnymi. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów przy dawkach do 360 mg/kg mc./dobę, co odpowiada stężeniom w osoczu około 16 000 razy wyższym niż po miejscowym podaniu 8 dawek kropli do oczu. Ocena ryzyka środowiskowego wykazała, że przewidywane stężenie lewofloksacyny w wodach powierzchniowych jest poniżej progu 0,01 µg/l, a współczynnik LogKow jest niższy niż 4,5, co wskazuje na minimalne ryzyko dla środowiska naturalnego związane z preparatem Levomer 5 mg/ml. Nie zidentyfikowano innych istotnych zagrożeń środowiskowych związanych z lewofloksacyną.
aberracja chromosomalna, alergiczna reakcja skórna, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor gyrazy, krople do oczu, lewofloksacyna, mutacja genowa, ocena ryzyka środowiskowego, parametr farmakokinetyczny, reakcja fototoksyczna, test fotomutagenności, wchłanianie całkowite, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzrostu stawów, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losmina 120 mg/0,8 ml (12 000 j.m.)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, substancji czynnej preparatu Losmina, obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, potencjału mutagennego, teratogennego oraz wpływu na reprodukcję. Długoterminowe badania toksyczności przeprowadzono na szczurach i psach z dawką 15 mg/kg/dobę podskórnie przez 13 tygodni oraz na szczurach i małpach z dawką 10 mg/kg/dobę podskórnie i dożylnie przez 26 tygodni, nie wykazując działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy, test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich in vitro oraz test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura in vivo, potwierdziły brak potencjału mutagennego i klastogennego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, Losmina, potencjał mutagenny, substancja czynna, test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka, toksyczność narządowa, toksyczność płodowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sildenafil Zentiva 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne syldenafilu, obejmujące konwencjonalne testy farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, oceny rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawki terapeutycznej 20 mg trzy razy na dobę. Szczególną uwagę zwrócono na badania reprodukcyjne, gdzie u szczurów poddanych dawce 60 mg/kg (około 50-krotnie wyższej niż u ludzi) zaobserwowano zmniejszenie liczby młodych w miocie, obniżenie masy urodzeniowej oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków, jednak efekty te nie mają bezpośredniego przełożenia na bezpieczeństwo kliniczne w zalecanych dawkach.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, ekspozycja wewnątrzmaciczna, genotoksyczność, model zwierzęcy, profil bezpieczeństwa, syldenafil, toksyczność ogólna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lirra Gem 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna produktu leczniczego Lirra Gem, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy w dawkach terapeutycznych. Toksydologiczne testy na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału lewocetyryzyny, a badania kancerogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów po długotrwałej ekspozycji.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność narządowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adoben 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej leku Adoben, wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomowych) oraz in vivo, nawet przy dawkach zbliżonych do maksymalnej dawki tolerowanej. Długoterminowe badania na zwierzętach nie wykazały potencjału karcynogennego, co wskazuje na niskie ryzyko rakotwórczości u ludzi. W zakresie wpływu na płodność, tapentadol nie wpływał istotnie na płodność samców i samic szczurów, choć przy dużych dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności w macicy. Badania teratogenności na szczurach i królikach potwierdziły brak działania teratogennego, jednak przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny stwierdzono opóźnienie rozwoju zarodkowo-płodowego oraz embriotoksyczność, głównie z objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego związanymi z aktywnością receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, karcynogenność, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, parametry neurobehawioralne, płodność, potencjał teratogenny, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, rozwój zarodkowo-płodowy, tapentadol, test Amesa, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Drotapil 40 mg
Drotaweryna chlorowodorek, substancja czynna leku Drotapil 40 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla człowieka. Szczególnie istotne było potwierdzenie braku wpływu na repolaryzację komór serca, co wyklucza ryzyko wydłużenia odstępu QT i związanych z tym zaburzeń rytmu serca. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa, test na komórkach chłoniaka mysiego oraz test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani klastogenności drotaweryny.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, chłoniak mysi, drotaweryna chlorowodorek, działanie kardiotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klastogenność, mutacja genowa, mutagenność, mutagenność bakteryjna, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja komór serca, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie chromosomu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca