działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartanum Teva B.V. 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u szczurów i psów przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi. Zaobserwowano również hemodynamiczne zaburzenia funkcji nerek, objawiające się wzrostem stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy. U psów stwierdzono strukturalne zmiany nerek, w tym poszerzenie kanalików nerkowych z zanikiem oraz przerost i rozrost aparatu przykłębuszkowego u obu gatunków, co jest charakterystyczne dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Dodatkowo, u szczurów i psów odnotowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne), które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, błona śluzowa żołądka, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamiczna czynność nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, parametry czerwonokrwinkowe, potas, telmisartan, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oziclide MR 60 mg
Dane przedkliniczne dotyczące gliklazydu, substancji czynnej leku Oziclide MR, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodów. Badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkadzania materiału genetycznego, a badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności. Zaobserwowano jedynie zmniejszenie masy ciała płodów przy dawkach 25-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, co wskazuje na brak klinicznego znaczenia tego efektu.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gliklazyd, kobieta w wieku rozrodczym, Oziclide MR, parametr reprodukcyjny, parametr toksykologiczny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, ryzyko nowotworowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Neomycyna siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Neomycyny siarczan, stosowany miejscowo w preparacie Flucinar N w stężeniu 5 mg/g (w połączeniu z fluocynolonem acetonidem 0,25 mg/g), charakteryzuje się istotnymi brakami w danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach oceniających toksyczność, wpływ na płodność, działanie rakotwórcze ani mutagenne neomycyny siarczanu. Brak jest również wyników standardowych testów genotoksyczności, takich jak test Amesa czy testy na komórkach ssaków, co uniemożliwia pełną ocenę potencjalnego ryzyka związanego z jej stosowaniem.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie rakotwórcze, fluocynolon acetonid, maść Flucinar N, neomycyna siarczan, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test konwersji genów, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu jednorazowym, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kamiren 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej preparatu Kamiren, nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego. Długoterminowe testy karcynogenności na szczurach i myszach, przy dawkach do 40 mg/kg mc./dobę (8-krotność AUC u ludzi przy dawce 16 mg/dobę) oraz 120 mg/kg mc./dobę (4-krotność AUC u ludzi przy dawce 16 mg/dobę), nie potwierdziły potencjału karcynogennego. Testy mutagenności nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne doksazosyny i jej metabolitów.
AUC, badanie przedkliniczne, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja AUC, ekspozycja ustrojowa, Kamiren, karcynogeneza, płodność męska, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, specyficzność gatunkowa, test mutagenności, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agapurin SR 600 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pentoksyfiliny, substancji czynnej leku Agapurin SR 600, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 1385 mg/kg m.c. (myszy, doustnie), 1770 mg/kg m.c. (szczury, doustnie) oraz 230 mg/kg m.c. (szczury, dożylnie). W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie pentoksyfiliny w dawkach do 1000 mg/kg m.c./dobę u szczurów oraz do 100 mg/kg m.c./dobę u psów przez okres roku nie wywołało toksycznego uszkodzenia narządów. Natomiast dawki przekraczające 320 mg/kg m.c./dobę u psów przez 12 miesięcy indukowały objawy toksyczne, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwawienia, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich w jądrach. Badania reprodukcyjne na czterech gatunkach zwierząt nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój okołoporodowy, choć bardzo wysokie dawki zwiększały śmiertelność wewnątrzmaciczną płodów u szczurów.
Agapurin SR, dawka śmiertelna 50, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, test Amesa, toksyczne uszkodzenie narządów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, zgon wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liv 52 –
Preparat ziołowy Liv.52 został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego profil bezpieczeństwa, obejmującym toksyczność ostrą, przewlekłą, toksyczność rozwojową oraz potencjał mutagenny. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki do 5000 mg/kg m.c. szczurom i królikom, nie obserwując dawki śmiertelnej, co wskazuje na bardzo niski profil toksyczności. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach 1000-3000 mg/kg m.c. przez 9 miesięcy nie wywołało działań niepożądanych ani zmian masy ciała u szczurów. Badania rozwojowe u szczurów nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a analiza parametrów rozwojowych matek i płodów potwierdziła bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna, długotrwała ekspozycja, doświadczenie kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty ssaków, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutacje letalne, potencjalne zagrożenia, preparat ziołowy, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirolam Lakier 80 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania cyklopiroksu, substancji czynnej preparatu Pirolam Lakier (80 mg/g). Długoterminowe testy na samicach myszy, z aplikacją 1% i 5% roztworu cyklopiroksu przez 50 tygodni, nie wykazały działania rakotwórczego. U pacjentów stosujących codziennie około 340 mg lakieru z 8% cyklopiroksu, maksymalne stężenie w osoczu po 2 miesiącach wynosiło 28-31 ng/ml, co jest odpowiednio 159- i 115-krotnie niższe niż dawki toksyczne ustalone w badaniach na szczurach i psach (7,7 mg/kg mc./dobę i 23,1 mg/kg mc./dobę). Tak szeroki margines bezpieczeństwa potwierdza niskie ryzyko toksyczności systemowej w warunkach klinicznych.
badanie przedkliniczne, cyklopiroks, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, grzybica płytki paznokciowej, margines bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksykologia, wpływ mutagenny, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asbima 5 mg + 160 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Asbima, zawierającego amlodypinę i walsartan, wykazały istotne działania niepożądane przy dawkach przekraczających kliniczne. W modelach zwierzęcych obserwowano zapalenie, owrzodzenia i nadżerki błony śluzowej żołądka przy narażeniu na 1,9-2,6-krotność dawki klinicznej (walsartan 160 mg, amlodypina 10 mg). Zmiany nerkowe, takie jak bazofilia, szkliwienie i rozstrzeń kanalików nerkowych, wałeczki nerkowe oraz śródmiąższowe zapalenie limfocytarne, występowały przy 7-13-krotności dawki klinicznej. W badaniach rozwojowych u szczurów stwierdzono rozszerzone moczowody, zaburzenia kostnienia mostka i nieskostniałe paliczki przy dawkach 10-12-krotnych. Maksymalna dawka niepowodująca zaburzeń rozwojowych (NOAEL) wynosiła 3-krotność dawki klinicznej walsartanu i 4-krotność amlodypiny (na podstawie AUC). Nie wykazano działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego dla poszczególnych składników.
amlodypina, badania przedkliniczne, badanie toksyczności, bazofilia, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hemodynamika nerek, hipotensja, komórki Sertoliego, nefropatia, nieskostniałe paliczki, NOAEL, obniżenie hormonu folikulotropowego, opóźnienie porodu, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, parametry czerwonokrwinkowe, poziom kreatyniny, produkt złożony, przerost błony śluzowej tętniczek, przerost komórek przykłębuszkowych, rozrost kanalików nerkowych, rozstrzeń kanalików nerkowych, rozszerzenie moczowodu, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, wałeczek nerkowy, walsartan, wydłużenie porodu, zaburzenie kostnienia mostka, zapalenie śródmiąższowe limfocytarne, zmniejszona gęstość nasienia, zmniejszona przeżywalność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zenaro 5 mg
Bezpieczeństwo stosowania lewocetyryzyny dichlorowodorku zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano klinicznie istotnych zmian narządowych ani biochemicznych, a marginesy bezpieczeństwa były wystarczające do zapewnienia bezpiecznego stosowania w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego lewocetyryzyny dichlorowodorku, a także nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowy, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy. Substancja nie wykazuje działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, a także nie wpływa niekorzystnie na laktację. Kompleksowy profil bezpieczeństwa lewocetyryzyny potwierdza jej korzystne właściwości i brak szczególnych zagrożeń dla pacjentów stosujących produkt leczniczy Zenaro.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, test in vitro, test in vivo, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na laktację, zmiana narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lavistina 24 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Lavistina, obejmowały długoterminowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów (6 miesięcy) i szczurów albinosów (18 miesięcy) w dawkach od 2,5 do 120 mg/kg masy ciała. W trakcie tych badań nie zaobserwowano klinicznie istotnych uszkodzeń tkanek ani narządów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa nawet przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. Dodatkowo, badania genotoksyczności wykazały brak właściwości mutagennych, a testy rakotwórczości u szczurów nie potwierdziły potencjału karcynogennego betahistyny dichlorowodorku.
badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksyczności, betahistyna dichlorowodorek, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indukcja mutacji genetycznych, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wady rozwojowe, właściwości mutagenne - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pyogenes – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Streptococcus pyogenes, jako składnik liofilizowanego lizatu bakteryjnego w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. W ramach standardowego programu farmakologicznego nie wykazano istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani nerwowego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych w narządach i tkankach. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego potencjału, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego.
Ocena wpływu lizatu Streptococcus pyogenes na procesy reprodukcyjne oraz rozwój płodowy i pourodzeniowy nie wykazała negatywnych efektów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w kontekście zdrowia reprodukcyjnego. Kluczowym aspektem jest fakt, że bakterie w Broncho-Vaxom występują w formie liofilizowanego lizatu, co eliminuje ryzyko namnażania się żywych kultur i związane z tym potencjalne zagrożenia. Całościowa analiza danych przedklinicznych wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa Streptococcus pyogenes w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, stanowiąc solidną podstawę do jego bezpiecznego stosowania w praktyce klinicznej zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami.
badania przedkliniczne, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie reprodukcyjne, badanie toksyczności, Broncho-Vaxom, działanie rakotwórcze, liofilizat bakteryjny OM-85, lizat bakteryjny, lizaty bakteryjne, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał kancerogenny, preparat immunostymulujący, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, Streptococcus pyogenes, test mutagenności, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Moklar 150 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Moklar, zawierającego 150 mg moklobemidu, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziły brak toksycznych efektów zarówno po jednorazowym, jak i wielokrotnym podaniu leku. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, moklobemid, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekoklar mite 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny wykazały zależność działań niepożądanych od dawki i czasu ekspozycji, z wątrobą jako pierwszym narządem dotkniętym toksycznością, obserwowaną już po 14 dniach u psów i małp. Dawki toksyczne wynosiły około 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczając zalecane dawki terapeutyczne u ludzi. Oprócz wątroby, toksyczność dotyczyła także żołądka, grasicy, tkanek limfoidalnych oraz nerek. U psów dawki zbliżone do terapeutycznych wywoływały zapalenie spojówek i łzawienie, a dawki 400 mg/kg mc./dobę powodowały zmętnienie i obrzęk rogówki. Badania in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego ani mutagennego klarytromycyny. W badaniach reprodukcyjnych u królików i małp zaobserwowano zwiększoną częstość samoistnych poronień przy dawkach odpowiednio dwukrotnie i dziesięciokrotnie wyższych niż kliniczne, związanych z toksycznością matczyną. U szczurów nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności, choć przy dawce 150 mg/kg mc./dobę odnotowano wady sercowo-naczyniowe, a u myszy przy dawkach 70-krotnie wyższych rozszczep podniebienia (3–30%). Klarytromycyna przenika do mleka samic w okresie laktacji.
antybiotyk makrolidowy, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, klarytromycyna, LD50, leukopenia, łzawienie, małopłytkowość, niedobór erytrocytów, obrzęk rogówki, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, toksyczność leku, uszkodzenie tkanki wątrobowej, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 88 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej w preparacie Tirosint Sol wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza brak istotnych działań toksycznych po podaniu pojedynczych, nawet wysokich dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany kliniczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak efekty te występowały głównie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Brak jest specyficznych danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na procesy reprodukcyjne, co stanowi lukę w ocenie bezpieczeństwa w tym zakresie.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, Tirosint Sol, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie wątroby, zespół nerczycowy, zmiana masy narządów - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa standaryzowanego wyciągu alergenowego roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) o aktywności 12 SQ-HDM, zastosowanego w produkcie Acarizax, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna potwierdziła brak szczególnych działań niepożądanych, a testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły negatywnego wpływu na zdrowie. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące mutagenność i klastogenność, nie wykazały potencjału do uszkodzeń materiału genetycznego, co wskazuje na brak ryzyka genotoksycznego działania substancji aktywnej.
Acarizax, badanie genotoksyczności, badanie klastogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, potencjał karcynogenny, SQ-HDM, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg alergenowy roztoczy, wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego - Leksykon substancji czynnych
Ambroksol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ambroksol chlorowodorek wykazuje niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych po wielokrotnym podaniu doustnym i dożylnym w badaniach przedklinicznych. Poziomy NOAEL ustalono na 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie, doustnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52-78 tygodni, doustnie), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni, doustnie) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie, doustnie). W badaniach dożylnych NOAEL wynosił 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i 120 mg/kg mc./dobę u psów (4 tygodnie). Nie stwierdzono narządów docelowych dla toksyczności, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający. Ambroksol nie wykazuje działania embriotoksycznego, teratogennego ani mutagennego, co potwierdzają testy in vitro (m.in. test Amesa, aberracji chromosomów) oraz in vivo (test mikrojądrowy u myszy). Długoterminowe badania na myszach i szczurach (odpowiednio do 105 i 116 tygodni) nie wykazały działania rakotwórczego przy dawkach do 800 mg/kg mc./dobę i 1000 mg/kg mc./dobę.
aberracja chromosomowa, badanie reprodukcyjne, chlorowodorek ambroksolu, choroba układu oddechowego, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, infuzja dożylna, NOAEL, podanie doustne, podanie dożylne, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, roztwór glukozy, rozwój okołourodzeniowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melatonina LEK-AM 5 mg
Melatonina LEK-AM wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej u myszy wartość LD50 po podaniu doustnym wyniosła 1250 mg/kg masy ciała, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa. Testy genotoksyczności oraz ocena potencjału rakotwórczego nie wykazały ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozrodczość nie potwierdziły działania teratogennego melatoniny, co przemawia za jej bezpieczeństwem stosowania w populacji ogólnej.
badania przedkliniczne, badanie farmakologiczne, dawka śmiertelna dla 50% populacji, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, melatonina, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozrodcza, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Reddy 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne sytagliptyny wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy ekspozycji ustrojowej przekraczającej 58-krotność narażenia klinicznego u ludzi, przy czym brak efektów niepożądanych stwierdzono przy 19-krotnym przekroczeniu ekspozycji. U szczurów zmiany w uzębieniu obserwowano przy 67-krotnym przekroczeniu, natomiast przy 58-krotnym nie stwierdzono wpływu na zęby. U psów przy około 23-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej zaobserwowano przemijające objawy neurotoksyczne oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono żadnych niekorzystnych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego, a zwiększona częstość nowotworów wątroby u szczurów była związana z przewlekłą hepatotoksycznością przy bardzo wysokich dawkach (58-krotność ekspozycji klinicznej), co nie stanowi istotnego zagrożenia dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badanie histologiczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, genotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, miopatia, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nowotwory wątroby, objawy fizykalne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozszczep podniebienia, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, zniekształcenia żeber - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformax SR Combi 100 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Metformax SR Combi łączy sytagliptynę i metforminę chlorowodorku w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu. W badaniach przedklinicznych, obejmujących 16-tygodniowe testy na psach, nie wykazano dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. Poziom NOEL dla sytagliptyny przekraczał około 6-krotnie ekspozycję u ludzi, a dla metforminy około 2,5-krotnie. Sytagliptyna wykazywała hepatotoksyczność i nefrotoksyczność u gryzoni przy ekspozycji 58-krotnie wyższej niż u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie stwierdzono toksycznych efektów. U szczurów przy 67-krotnym narażeniu obserwowano nieprawidłowości rozwojowe siekaczy, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje nieustalone. U psów przy 23-krotnym narażeniu odnotowano przemijające objawy uszkodzenia nerwów oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja u ludzi, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, narażenie ustrojowe, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sinupret extract 160 mg
Preparat Sinupret extract, zawierający suchy wyciąg (DER 3-6:1) z korzenia goryczki, kwiatu pierwiosnka, ziela szczawiu, kwiatu bzu czarnego i ziela werbeny, przeszedł kompleksowe badania toksyczności przewlekłej na psach i szczurach, wykazując NOAEL na poziomie 320 mg/kg masy ciała, co odpowiada odpowiednio 22- i 7-krotnemu marginesowi bezpieczeństwa względem dawki terapeutycznej u ludzi. Badania genotoksyczności in vitro (test Amesa, test na komórkach chłoniaka) oraz in vivo (test mikrojąderkowy na szczurach) nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach, w tym segmencie II oceniającym rozwój zarodkowo-płodowy, nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, nawet przy dawce maksymalnej 800 mg/kg m.c., co stanowi 32-krotny margines bezpieczeństwa względem dawki klinicznej.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fototoksyczność, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka, margines bezpieczeństwa, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, reprodukcja, rozwój zarodkowo-płodowy, suchy wyciąg, test Amesa, test komórek chłoniaka, test mikrojąderkowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroGo 13,7 g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego AuroGo, zawierającego makrogol 3350, wykazała korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnego toksycznego działania ogólnoustrojowego. Badania obejmowały farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczność. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na szczurach nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności nawet przy dawkach 66-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi z przewlekłymi zaparciami oraz 25-krotnie wyższych niż w przypadku zaklinowania stolca. W badaniach na królikach zaobserwowano pośrednie efekty na zarodek i płód, takie jak zmniejszenie masy płodu i łożyska, obniżenie przeżycia płodu, nadmierne zgięcie kończyn oraz poronienia, jednak przy dawkach toksycznych dla matki, przekraczających 3,3-krotnie i 1,3-krotnie odpowiednio maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi. Króliki, jako gatunek szczególnie wrażliwy na działanie w przewodzie pokarmowym, wykazały te efekty prawdopodobnie w wyniku pogorszenia stanu ogólnego matki, bez bezpośredniego działania teratogennego makrogolu.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, makrogol 3350, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, przewlekłe zaparcie, przeżycie płodu, teratogenność, toksyczność dla matki, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaklinowanie stolca, zmniejszenie masy płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbamazepina Tillomed 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, obejmujące toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym, tolerancję miejscową, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów. Badania mutagenności na bakteriach i komórkach ssaków nie wykazały genotoksycznego działania, co sugeruje brak potencjału mutagennego. Jednakże, dwuletnie badanie rakotwórczości u szczurów wykazało zwiększoną częstość guzów wątrobowokomórkowych u samic oraz łagodnych guzów jądra u samców, choć brak jest przekonujących dowodów na kliniczne znaczenie tych wyników u ludzi. Należy podkreślić, że badania na zwierzętach nie wykluczyły całkowicie potencjalnego działania teratogennego karbamazepiny.
badanie mutagenności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątrobowokomórkowy, karbamazepina, komora mózgowa, łagodny guz jądra, mutacja genetyczna, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, śmiertelność zarodków, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azacitidine STADA 25 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące azacytydyny wskazują na istotne działanie genotoksyczne, potwierdzone mutacjami genowymi i aberracjami chromosomowymi w modelach in vitro, zarówno w komórkach bakteryjnych, jak i ssaczych. Badania rakotwórczości u myszy i szczurów wykazały zwiększoną częstość nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków, skóry oraz jąder, przy podawaniu dootrzewnowym przez okres do 52 tygodni. Warto podkreślić, że u myszy samic obserwowano indukcję nowotworów hematopoetycznych po 3-krotnym tygodniowo podaniu azacytydyny przez rok, a u szczurów wzrost nowotworów jąder.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, działanie rakotwórcze, egzencefalia, embriotoksyczność, genotoksyczność, małoocze, mikrognacja, mikromelia, mutacja genowa, nieprawidłowość ośrodkowego układu nerwowego, nieprawidłowość żeber, nowotwór jądra, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, oligospermia, organogeneza, podniebienie twarde, przepuklina mózgowa, przepuklina oponowo-mózgowa, resorpcja, stopa zdeformowana, syndaktylia, teratogenność, układ chłonno-siateczkowy, wewnątrzmaciczne obumarcie zarodka, wytrzewienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calsiosol 95,5 mg/ml
Produkt leczniczy Calsiosol, zawierający 95,5 mg/ml wapnia glukonianu w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania te objęły farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych, a toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki kliniczne. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu.
działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, karcinogeneza, maksymalna ekspozycja, objaw toksyczny, ośrodkowy układ nerwowy, proces nowotworowy, proliferacja komórek, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, teratogenność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wapnia glukonian - Leksykon substancji czynnych
Diazepam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące diazepamu wskazują na dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ostra wykazuje LD50 wynoszącą 720 mg/kg mc. u myszy oraz 1240 mg/kg mc. u szczurów. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych zmian patologicznych. Tolerancja miejscowa po podaniu do worka spojówkowego i doodbytniczo była dobra, z minimalnym podrażnieniem tkanek i brakiem zmian ogólnoustrojowych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 100 mg/kg mc./dobę wiązała się ze zmniejszeniem płodności samic oraz zwiększoną śmiertelnością potomstwa, podczas gdy niższe dawki nie wykazywały takich efektów. Efekty teratogenne były gatunkowo zróżnicowane – u szczurów dawki do 80 mg/kg mc./dobę nie wywoływały wad rozwojowych, natomiast dawka 100 mg/kg mc. indukowała wady szkieletowe. U myszy obserwowano zwiększone ryzyko rozszczepu wargi i podniebienia oraz nieprawidłowości OUN, a u chomików działanie teratogenne w dawce 280 mg/kg mc./dobę. Ryzyko wad wrodzonych u ludzi przy dawkach terapeutycznych jest prawdopodobnie niskie, choć epidemiologiczne dane sugerują możliwe zwiększenie ryzyka rozszczepu podniebienia.
badanie farmakologiczne, dawka LD50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogeneza, mutageneza, nieprawidłowość rozwojowa, nieprawidłowości OUN, nowotwór wątroby, okres laktacji, płodność samic, podanie doodbytnicze, podrażnienie tkanek, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozszczep wargi i podniebienia, śmiertelność potomstwa, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, twarzoczaszka, wady układu szkieletowego, worek spojówkowy, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime Kabi 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne cefepimu, obejmujące standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po dawkowaniu wielokrotnym oraz oceny genotoksyczności i karcynogenności, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. W badaniach tych nie stwierdzono działania mutagennego ani genotoksycznego, a także nie zaobserwowano efektów toksycznych przy długotrwałej ekspozycji w dawkach terapeutycznych. Brak jest również dowodów na potencjał rakotwórczy, choć nie przeprowadzono długoterminowych badań karcynogenności, co jest zgodne z praktyką dla antybiotyków stosowanych krótkoterminowo.
antybiotyk, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cefepim, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, praktyka kliniczna, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, ryzyko karcynogenne, test mutagenności, test toksykologiczny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego dawkowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Revival 20 mg
Olmesartan medoksomil, aktywny składnik leku Revival, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa typowy dla antagonistów receptora AT1 oraz inhibitorów ACE. W badaniach przewlekłej toksyczności na szczurach i psach zaobserwowano zmiany biochemiczne, takie jak wzrost stężenia mocznika (BUN) i kreatyniny, co wskazuje na czynnościowe zaburzenia nerek związane z blokadą receptorów AT1. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy mięśnia sercowego, obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt) oraz histologiczne uszkodzenia nerek, w tym regenerację nabłonka, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Zmiany te można częściowo ograniczyć przez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Ponadto, obserwowano wzrost aktywności reniny w osoczu oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co jest charakterystyczne dla tej grupy leków i nie ma istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reniny, antagonista angiotensyny II, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy, błona podstawna, cewka nerkowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor ACE, kreatynina we krwi, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcia chromosomów, płodność, poszerzenie miedniczek nerkowych, przeżywalność potomstwa, stężenie mocznika, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loratadyna Galena 10 mg
Przedkliniczne badania loratadyny, składnika aktywnego preparatu Loratadyna Galena 10 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie loratadyny w badaniach toksykologicznych na zwierzętach nie wykazało znaczących efektów toksycznych, a parametry biochemiczne i hematologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie potwierdziły potencjału genotoksycznego. Długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu dawki terapeutycznej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie kancerogenne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, loratadyna, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, stężenie w osoczu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa płodu, wydłużony poród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Progesterone Besins 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne mikronizowanego progesteronu zawartego w preparacie Progesterone Besins (kapsułki miękkie 100 mg i 200 mg) wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Długotrwała toksyczność wielokrotna nie ujawniła efektów toksycznych, a testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego. Ponadto, badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów związanych ze stosowaniem preparatu.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, progesteron mikronizowany, Progesterone Besins, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metoclopramidum Polpharma 10 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa chlorowodorku metoklopramidu, substancji czynnej Metoclopramidum Polpharma (10 mg/tabletka), są ograniczone ze względu na długotrwałe stosowanie i dobrze poznany profil bezpieczeństwa tej substancji. W dokumentacji produktu nie uwzględniono nowych istotnych danych przedklinicznych, gdyż wszystkie kluczowe informacje dotyczące bezpieczeństwa, w tym przeciwwskazania, ostrzeżenia, interakcje, działania niepożądane oraz przedawkowanie, zostały już szczegółowo opisane w innych sekcjach Charakterystyki Produktu Leczniczego. Produkt zawiera również 50 mg laktozy jednowodnej, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek metoklopramidu, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, laktoza jednowodna, metoklopramid, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, przedawkowanie, specjalne ostrzeżenie, środek ostrożności, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biosteron 25 mg
Przeprowadzona kompleksowa ocena bezpieczeństwa dehydroepiandrosteronu (DHEA), substancji czynnej produktu leczniczego Biosteron w dawkach 10 mg i 25 mg, opiera się na szerokim spektrum standardowych badań przedklinicznych. Wyniki badań farmakologicznych nie wykazały istotnych negatywnych efektów na główne układy fizjologiczne, a badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły objawów toksyczności ani nieprawidłowości w parametrach biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego i klastogennego działania DHEA, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów stosujących Biosteron zgodnie z zaleceniami.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, dehydroepiandrosteron, działanie mutagenne i klastogenne, działanie rakotwórcze, parametry biochemiczne i hematologiczne, parametry płodności, rozwój prenatalny i postnatalny, ryzyko nowotworowe, testy in vitro i in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoptin SR 120 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne werapamilu chlorowodorku, substancji czynnej leku Isoptin SR, wykazały dobrą tolerancję u zwierząt laboratoryjnych (szczury: 10-62,5 mg/kg mc., psy Beagle: 10-85 mg/kg mc.). Objawy toksyczności, takie jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, hipotensja oraz przerost dziąseł, pojawiały się jedynie przy dawkach toksycznych (≥60 mg/kg mc.). Badania teratogenności u królików (5-15 mg/kg mc.) i szczurów (15-60 mg/kg mc.) nie wykazały działania teratogennego, choć przy dawkach przekraczających 60 mg/kg mc. zaobserwowano embriotoksyczność manifestującą się zwiększoną resorpcją płodów. W badaniach reprodukcyjnych dawki do 180 mg/m²/dobę u królików i 360 mg/m²/dobę u szczurów (dla porównania maksymalna dawka u ludzi to 300 mg/m²) nie wykazały teratogenności, jednak u szczurów dawka 360 mg/m² indukowała letalne działanie na zarodki, opóźnienie wzrostu i rozwoju płodu, powiązane z toksycznością u samic (hipotensja, zmniejszony apetyt, ograniczony przyrost masy ciała). Brak jest jednak odpowiednich badań klinicznych u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomalna, badanie toksykologiczne, bradykardia, działanie genotoksyczne, działanie letalne na zarodki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hipotensja, indukcja siostrzanych chromatyd, karcynogeneza, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, opóźnienie rozwoju płodu, opóźnienie wzrostu płodu, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodów, szpik kostny, test Amesa, transformacja komórkowa, werapamilu chlorowodorek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Macromax 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały, że stosowanie tego antybiotyku makrolidowego w dawkach do 40-krotnie przekraczających kliniczne dawki terapeutyczne może powodować przemijającą fosfolipidozę, jednak bez klinicznie istotnych objawów toksyczności. W badaniach embriotoksyczności na myszach i szczurach nie stwierdzono działania teratogennego, choć przy wysokich dawkach 100-200 mg/kg mc./dobę u szczurów zaobserwowano niewielkie opóźnienie kostnienia płodów oraz upośledzenie przybierania masy ciała u samic ciężarnych. Dodatkowo, dawka 50 mg/kg mc./dobę w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym powodowała opóźnienie kostnienia. Brak długoterminowych badań rakotwórczości jest uzasadniony krótkotrwałym stosowaniem azytromycyny w praktyce klinicznej, co minimalizuje ryzyko potencjalnej kancerogenności.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, kostnienie opóźnione, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Pirfenidon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne pirfenidonu wykazały, że głównym narządem docelowym jest wątroba, gdzie obserwowano zwiększenie masy oraz centralnozrazikowy przerost, związane z indukcją mikrosomalnych enzymów wątrobowych. Zmiany te były odwracalne po przerwaniu leczenia, co wskazuje na ich adaptacyjny charakter. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby, jednak mechanizm ten nie występuje u ludzi, co ogranicza znaczenie kliniczne tych obserwacji. U samic szczurów przy dawce 1500 mg/kg/dobę (37-krotnie wyższej niż dawka ludzka 2403 mg/dobę) zaobserwowano wzrost częstości guzów macicy, co jest związane z dopaminergicznie zależnym zaburzeniem hormonalnym specyficznym dla gatunku szczurów i nie ma odniesienia do ludzi. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność i rozwój pourodzeniowy przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 300 mg/kg/dobę u królików, choć przy bardzo wysokich dawkach (≥ 450 mg/kg/dobę) obserwowano przedłużenie cyklu rozrodczego i nieregularności, a przy ≥ 1000 mg/kg/dobę wydłużenie ciąży i zmniejszenie przeżywalności płodów. Pirfenidon i jego metabolity przenikają przez łożysko oraz do mleka w okresie laktacji.
badania farmakologiczne, badania toksyczności, centralnozrazikowy przerost wątroby, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na promieniowanie UV, fototoksyczność, genotoksyczność, hormony płciowe, łożysko, mikrosomalne enzymy wątrobowe, narząd docelowy, pirfenidon, płyn owodniowy, potencjał genotoksyczny, równowaga hormonów płciowych, test fotoklastogenny, zaburzenie równowagi hormonów płciowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adaring (0,12 mg + 0,015 mg)/24 h
Przeprowadzone badania przedkliniczne systemu terapeutycznego dopochwowego Adaring, zawierającego etonogestrel i etynyloestradiol, potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa tych substancji przy dawkach terapeutycznych, tj. średnim uwalnianiu 0,120 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę. Standardowe badania farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród nie wykazały nowych zagrożeń ani specyficznych efektów nieznanych dotychczas dla hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Wyniki te wskazują na brak mutagennego potencjału oraz brak zwiększonego ryzyka nowotworów, a także potwierdzają zgodność profilu bezpieczeństwa z aktualną wiedzą medyczną dotyczącą preparatów zawierających hormony płciowe.
17α-etynyloestradiol, aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, etonogestrel i etynyloestradiol, hormon płciowy, hormonalny lek antykoncepcyjny, mutacja genowa, ocena ryzyka środowiskowego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, system terapeutyczny dopochwowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Theophyllinum Tramco 1,2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teofiliny w dawce 1,2 mg/ml podawanej w formie roztworu do infuzji wykazały brak toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ocena genotoksyczności nie ujawniła istotnego ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, gdyż odpowiednie badania nie zostały przeprowadzone. W zakresie toksycznego wpływu na reprodukcję, u szczurów nie stwierdzono działania teratogennego, natomiast u myszy zaobserwowano wady rozwojowe, takie jak rozszczepienie podniebienia i zniekształcenia kończyn, co sugeruje różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na ekspozycję na teofilinę.
badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozszczepienie podniebienia, roztwór do infuzji, teofilina, toksyczność wielokrotna, twarzoczaszka, układ sercowo-naczyniowy, układ szkieletowy, wada rozwojowa, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wpływ na reprodukcję, zniekształcenie kończyn - Leksykon substancji czynnych
Len – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nasienie lnu (Linum usitatissimum L., semen) jest stosowane jako substancja czynna w produktach leczniczych, jednakże dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są ograniczone. Nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej, a także brak jest danych dotyczących wpływu na rozrodczość, płodność, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy potomstwa. Ponadto, nie wykonano testów genotoksyczności, takich jak testy mutacji genowych czy aberracji chromosomowych, zarówno in vitro, jak i in vivo, co uniemożliwia ocenę potencjalnego działania mutagennego tej substancji roślinnej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, długotrwała ekspozycja, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogeneza, medycyna tradycyjna, mutacja genowa, nasienie lnu, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Antytoksyna botulinowa typu A – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne antytoksyny botulinowej typu A, zawartej w produkcie Antytoksyna botulinowa ABE, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Kompleksowa ocena obejmowała analizę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na układy reprodukcyjne. Wyniki nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń, w tym braku efektów kumulacyjnych, mutagennych, kancerogennych oraz negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji u pacjentów, także w wieku rozrodczym.
aberracja chromosomowa, antytoksyna botulinowa ABE, antytoksyna botulinowa typu A, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, proces nowotworowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mobemid 150 mg
Moklobemid, substancja czynna leku Mobemid, przeszedł szerokie badania toksykologiczne wykazujące brak działania teratogennego, mutagennego oraz rakotwórczego, co wskazuje na niski profil ryzyka genotoksycznego i onkogennego. W badaniach długoterminowych na szczurach, przy dawkach od 50 do 600 mg/kg mc./dobę, zaobserwowano przemijającą i odwracalną ginekomastię, występującą jedynie przy bardzo wysokich dawkach. Istotnym klinicznie aspektem jest brak hepatotoksyczności moklobemidu, co stanowi przewagę nad innymi inhibitorami MAO, takimi jak iproniazyd, znany z potencjału uszkadzania wątroby.
Farmakodynamiczne badania na modelach zwierzęcych potwierdziły przeciwdepresyjne właściwości moklobemidu, wykazując odwracanie zespołu rezerpinowego, przeciwdziałanie haloperidolowej katalepsji oraz supresję fazy REM snu. Te efekty potwierdzają mechanizm działania moklobemidu jako selektywnego i odwracalnego inhibitora monoaminooksydazy typu A (RIMA), prowadzącego do zwiększenia dostępności monoamin w ośrodkowym układzie nerwowym, co jest podstawą jego skuteczności terapeutycznej w leczeniu zaburzeń depresyjnych.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ginekomastia, hepatotoksyczność, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, iproniazyd, lek przeciwdepresyjny, model zwierzęcy, moklobemid, ośrodkowy układ nerwowy, ryzyko genotoksyczne, ryzyko onkogenne, sen REM, uszkodzenie wątroby, wada rozwojowa płodu, właściwość przeciwdepresyjna, zahamowanie ruchowe, zespół rezerpinowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levocetirizine Genoptim 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewocetyryzyny, substancji czynnej produktu Levocetirizine Genoptim (5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku w tabletkach powlekanych), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku w modelach zwierzęcych nie ujawniło toksycznych efektów długoterminowych, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego. Ponadto, badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku przez dłuższy czas.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, lewocetyryzyna, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, przewlekła pokrzywka, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoratio ASA 5 mg + 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Bisoratio ASA, zawierającego bisoprolol fumaran oraz kwas acetylosalicylowy, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Bisoprolol charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa typowym dla beta-adrenolityków, bez działania teratogennego i genotoksycznego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u ciężarnych samic zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmniejszenie przyjmowania pokarmu, masy ciała, zwiększoną resorpcję, zmniejszoną urodzeniową masę ciała oraz opóźnienie rozwoju fizycznego, jednak bez wad rozwojowych płodów. Badania nad potencjałem rakotwórczym bisoprololu nie wykazały ryzyka kancerogennego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profilaktyka sercowo-naczyniowa, resorpcja, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wskazania sercowo-naczyniowe, zarodek i płód - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor 10 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatów Concor 5 i Concor 10, obejmowały kompleksową ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, genotoksyczności, mutagenności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki nie wskazują na szczególne zagrożenia dla pacjentów przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Profil bezpieczeństwa bisoprololu jest zgodny z charakterystyką beta-adrenolityków, nie wykazując działania mutagennego, genotoksycznego ani kancerogennego. Badania toksyczności nie ujawniły specyficznych zagrożeń, a ocena wpływu na rozrodczość potwierdziła brak negatywnego wpływu na płodność i ogólny wynik rozmnażania zwierząt laboratoryjnych.
badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogeneza, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjalne działanie rakotwórcze, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozrodczość, wada wrodzona