działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Casaro 16 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kandesartanu cyleksetylu wykazały brak toksyczności ogólnoustrojowej oraz działania szkodliwego na narządy docelowe przy dawkach terapeutycznych. W dawkach znacznie przekraczających kliniczne obserwowano zmniejszenie parametrów hematologicznych, takich jak liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny oraz hematokryt. Wysokie dawki indukowały zmiany nerkowe, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, obecność wałeczków zasadochłonnych oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny, co najprawdopodobniej wynika z hemodynamicznego działania hipotensyjnego leku. Ponadto, stwierdzono rozrost i/lub przerost komórek aparatu przykłębkowego, uznawany za efekt farmakologiczny bez klinicznego znaczenia przy dawkach terapeutycznych. U młodych zwierząt zaobserwowano zmniejszenie masy ciała i serca, przy ekspozycji na kandesartan od 7 do 78 razy wyższej niż u dzieci leczonych dawkami klinicznymi (0,2 mg/kg u dzieci 1–<6 lat oraz 16 mg u dzieci 6–<17 lat). Brak określenia NOEL ogranicza ocenę marginesu bezpieczeństwa tych efektów.
aparat przykłębkowy, badanie in vivo, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, kanaliki nerkowe, kandesartan cyleksetylu, kreatynina, noworodek normotensyjny, parametry czerwonokrwinkowe, przerost komórek, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność kandesartanu, układ RAA, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wałeczki zasadochłonne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexak 25 mg
Deksketoprofen, substancja czynna leku Dexak, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz immunofarmakologii. Badania toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych (myszy, małpy) ustaliły poziom NOAEL przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalne zalecane u ludzi, co wskazuje na znaczący margines bezpieczeństwa terapeutycznego. Działania niepożądane, takie jak krew w kale, spowolniony przyrost masy ciała oraz nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, obserwowano jedynie przy ekspozycji 14-18-krotnie przekraczającej dawki terapeutyczne, co potwierdza ograniczone ryzyko toksyczności przy standardowym stosowaniu.
badania kancerogenności, deksketoprofen, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, górny odcinek przewodu pokarmowego, immunofarmakologia, krew w kale, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, nadżerki błony śluzowej dwunastnicy, nadżerki błony śluzowej żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, potencjał kancerogenny, poziom NOAEL, przeżycie zarodka-płodu, substancja czynna, toksyczność przewlekła, trzeci trymestr ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Siofor XR 500 mg 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące metforminy chlorowodorku zawartego w leku Siofor XR 500 mg obejmują szeroki zakres standardowych badań nieklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Toksydologiczne testy po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak objawów toksyczności przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania metforminy, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku pod względem wpływu na materiał genetyczny.
aberracje chromosomowe, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogeneza, metformina, metformina chlorowodorek, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany przednowotworowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MEL MAX 15 mg
Profil bezpieczeństwa meloksykamu, badanego w warunkach przedklinicznych na dwóch gatunkach zwierząt, potwierdza typowe dla NLPZ działania toksyczne, takie jak owrzodzenia i nadżerki błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz nefrotoksyczność manifestująca się martwicą brodawek nerkowych. Długotrwałe podawanie dużych dawek (≥1 mg/kg masy ciała) wiązało się również z zaburzeniami reprodukcyjnymi u szczurów, w tym zmniejszeniem owulacji, zahamowaniem implantacji oraz embriotoksycznością objawiającą się nasilonym resorpcją zarodków. W badaniach teratogenności, przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i do 80 mg/kg u królików, nie wykazano działania teratogennego, co wskazuje na brak potencjału wywoływania wad wrodzonych mimo stosowania dawek 5-10-krotnie przekraczających zalecane u ludzi (7,5-15 mg dla osoby 75 kg).
Meloksykam wykazuje toksyczne działanie na płód w końcowym okresie ciąży, typowe dla inhibitorów syntezy prostaglandyn, co może prowadzić do zaburzeń układu sercowo-naczyniowego płodu i przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego. Kompleksowe badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego leku. Ponadto, badania kancerogenności na szczurach i myszach, przeprowadzone przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, nie potwierdziły działania rakotwórczego meloksykamu. Wyniki te wskazują na stosunkowo bezpieczny profil genotoksyczny i kancerogenny meloksykamu przy stosowaniu terapeutycznym.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inhibitor syntezy prostaglandyn, kancerogenność, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie i nadżerka, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, resorpcja zarodka, synteza prostaglandyn, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenie owulacji, zahamowanie implantacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Estazolam TZF 2 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne estazolamu obejmowały długoterminową ocenę karcynogenności na myszach i szczurach, gdzie podawano dawki odpowiednio 0,8; 3; 10 mg/kg/dobę dla myszy oraz 0,5; 2; 10 mg/kg/dobę dla szczurów przez 24 miesiące. Wyniki jednoznacznie wykazały brak działania rakotwórczego substancji u obu gatunków. U samic myszy zaobserwowano wzrost częstości hiperplastycznych guzów wątrobowych przy średnich i wysokich dawkach, jednak zmiany te zostały zinterpretowane jako adaptacyjna odpowiedź hepatocytów, a nie efekt karcynogenny. Dodatkowo, kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego działania estazolamu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bimifree 0,3 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bimatoprostu w stężeniu 0,3 mg/ml wskazują na ograniczone ryzyko działań niepożądanych przy ekspozycjach klinicznych. Badania na małpach wykazały, że długotrwałe podawanie miejscowe ≥0,3 mg/ml przez 1 rok powodowało wzrost pigmentacji tęczówki oraz odwracalne zmiany w tkankach okołogałkowych, bez cech patologicznych. Mechanizm pigmentacji wiąże się ze zwiększoną produkcją melaniny, a nie hiperplazją melanocytów. Kompleksowe testy genotoksyczności i badania rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego bimatoprostu, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa onkologicznego.
bimatoprost, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ludzka, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcje neurobehawioralne, genotoksyczność, hiperplazja, in vitro, in vivo, melanocyty, pigmentacja tęczówki, poronienie, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko onkologiczne, szpara powiekowa, tkanki okołooczne, toksyczność okołoporodowa, upośledzenie płodności, worek spojówkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amoxil 500 mg/5 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa amoksycyliny, dostępnej w postaci zawiesiny doustnej 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml, opiera się na szerokim spektrum badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania te nie wykazały istotnych klinicznie zaburzeń funkcji układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego ani innych kluczowych układów po zastosowaniu dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły kumulacyjnych efektów toksycznych ani objawów toksyczności narządowej czy systemowej. Ponadto, standardowe testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdza brak ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego u ludzi. Badania dotyczące wpływu na funkcje rozrodcze oraz rozwój płodu i potomstwa również nie wykazały negatywnego wpływu, co wskazuje na względne bezpieczeństwo stosowania amoksycyliny w kontekście reprodukcji i rozwoju.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, materiał genetyczny, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, test genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność systemowa, toksyczny wpływ, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie genetyczne, wpływ na reprodukcję, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Endofemine 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dienogestu w dawce 2 mg, substancji czynnej produktu Endofemine, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Wielokrotne podawanie w standardowych modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnych klinicznie objawów toksyczności narządowej, co sugeruje bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi wytycznymi, nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału dienogestu, potwierdzając brak działania uszkadzającego materiał genetyczny. Testy kancerogenności nie wskazały na istotne ryzyko rakotwórczości, choć należy uwzględnić charakterystyczny dla steroidów płciowych potencjał do stymulacji wzrostu tkanek i nowotworów hormonozależnych.
badanie toksykologiczne, dienogest, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nowotwór hormonozależny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, steroid płciowy, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Itulazax 12 SQ-Bet
Produkt leczniczy ITULAZAX, zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej (Betula verrucosa) w dawce 12 SQ-Bet, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne na modelu mysim, które potwierdziły jego bezpieczeństwo. Badania toksyczności ogólnej nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy przewlekłym stosowaniu, a testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału do uszkodzeń DNA ani aberracji chromosomowych. Ponadto, brak było dowodów na działanie rakotwórcze oraz negatywny wpływ na funkcje rozrodcze, rozwój zarodkowo-płodowy, przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, brzoza biała, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, immunoterapia alergenowa, model mysi, mutagenność, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, SQ-Bet, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wyciąg alergenowy pyłku brzozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoxon 1 1 mg
Przedkliniczne badania doksazosyny, substancji czynnej preparatu Zoxon, obejmowały ocenę potencjału karcynogennego, mutagennego oraz wpływu na płodność. W badaniach karcynogenności, trwających do 24 miesięcy, podawano zwierzętom (szczury do 40 mg/kg mc./dobę, myszy do 120 mg/kg mc./dobę) dawki zapewniające ekspozycję ogólnoustrojową (AUC) odpowiednio 8- i 4-krotnie wyższą niż u ludzi przy dawce 16 mg/dobę. Nie wykazano działania rakotwórczego. Testy mutagenności nie potwierdziły działania mutagennego na poziomie chromosomalnym ani subchromosomalnym. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo genotoksyczne doksazosyny w warunkach przedklinicznych.
AUC, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo leku, dawkowanie leku, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, karcynogeneza, mutagenność, płodność męska, potencjał rakotwórczy, poziom chromosomalny, poziom subchromosomalny, substancja czynna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo 2 mg
Badania przedkliniczne ropinirolu, zawartego w preparacie Aropilo, wykazały istotne informacje dotyczące jego bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście toksyczności reprodukcyjnej i farmakologii bezpieczeństwa. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodków związane z hipoprolaktynemią, choć prolaktyna nie jest kluczowa dla implantacji u ludzi. W dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg m.c./dobę), co odpowiada ekspozycji od 2- do 40-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (MRHD), stwierdzono zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie płodów oraz wady wrodzone palców. Nie wykazano działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę (4-30-krotność ekspozycji MRHD). W badaniach na królikach monoterapia ropinirolem (20 mg/kg) nie wpływała na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą (10 mg/kg) obserwowano nasilenie wad wrodzonych palców.
bradykardia, choroba Parkinsona, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, L-DOPA, obniżenie ciśnienia tętniczego, obumieranie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, ptoza powieki, rakotwórczość, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, stężenie w osoczu, toksyczność dla matki, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zespół niespokojnych nóg - Leksykon substancji czynnych
Disiarczek tetrametylotiuramu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Disiarczek tetrametylotiuramu jest składnikiem mieszaniny tiuramów w panelu nr 2 (płatek nr 24) testu prowokacyjnego TRUE Test 36, gdzie całkowita zawartość tiuramów wynosi 27 µg/cm² lub 22 µg/płatek. Badania przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego ani profilu toksyczności wskazującego na zagrożenia przy stosowaniu diagnostycznym. Pomimo doniesień o potencjalnym działaniu rakotwórczym niektórych alergenów tiuramowych w modelach zwierzęcych, dawki stosowane w testach są znacznie niższe, a ekspozycja krótkotrwała (do 48 godzin) i miejscowa, co znacząco ogranicza ryzyko kliniczne.
aplikacja miejscowa, badanie przedkliniczne, disiarczek dipentametylenotiuramu, disiarczek tetrametylotiuramu, disulfiram, działanie rakotwórcze, mieszanina tiuramów, potencjał rakotwórczy, ryzyko toksykologiczne, siarczek tetrametylotiuramu, test alergiczny, test diagnostyczny, test prowokacyjny, test skórny, toksyczność ostra, TRUE Test, uczulenie, związek tiuramowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Laticort 0,1% 1 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące hydrokortyzonu 17-maślanu, opierające się częściowo na badaniach innych kortykosteroidów o podobnej strukturze chemicznej, wskazują na niski potencjał mutagenny tego związku. Testy mutagenności flutykazonu propionianu, obejmujące m.in. test Ames’a na Escherichia coli, test konwersji genów na Saccharomyces cerevisiae, test na komórkach jajnika chomika chińskiego, badania na limfocytach ludzkich in vitro oraz test mikrojąderkowy na myszach, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego. Podobnie, badania na bakteriach Salmonella typhimurium dla hydrokortyzonu i prednizolonu potwierdziły brak działania mutagennego. W preparacie Laticort 0,1% zawierającym hydrokortyzon maślan, dostępne dane sugerują bezpieczeństwo stosowania z uwagi na niskie ryzyko mutagenności.
działanie klastogenowe, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, flutykazon propionian, hydrokortyzon, hydrokortyzon 17-maślan, hydrokortyzon maślan, komórki jajnika chomika chińskiego, konwersja genów, kortykosteroid, limfocyty ludzkie, mutacja genowa, nowotwór skóry, prednizolon, test Amesa, test mikrojąderkowy, uszkodzenie chromosomów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RANMET XR 500 mg
Przedkliniczne badania metforminy chlorowodorku, substancji czynnej Ranmet XR (dostępnego w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu), wykazały brak istotnych zagrożeń dla funkcjonowania układów sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły specyficznych narządów docelowych ani patologicznych zmian wskazujących na ryzyko toksyczności przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, badania genotoksyczności (testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych i mikrojądrowe) oraz karcynogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego metforminy, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, funkcja rozrodcza, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, narząd docelowy toksyczności, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój nowotworów, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zmiana patologiczna, zmiana przedrakowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alpragen 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu (Alpragen) wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa in vitro oraz brak nieprawidłowości chromosomalnych w teście mikrojądrowym in vivo u szczurów przy dawce do 100 mg/kg, co stanowi 500-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg/dobę). Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg/dobę, 150x dawka ludzka) i myszach (do 10 mg/kg/dobę, 50x dawka ludzka) nie wykazały potencjału rakotwórczego. Ponadto, alprazolam nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach do 5 mg/kg/dobę (25x dawka ludzka), choć prenatalna ekspozycja wiązała się z opóźnieniami rozwojowymi i zmianami behawioralnymi u potomstwa, których znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne.
alprazolam, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, neowaskularyzacja rogówki, nieprawidłowość chromosomalna, padaczka, pochodne benzodiazepiny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC optima Hot 600 mg/3 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acetylocysteiny, substancji czynnej produktu ACC optima Hot (600 mg/3 g proszek do sporządzania roztworu doustnego), obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. Toksyczność ostra po jednorazowym podaniu została szczegółowo opisana w charakterystyce produktu (punkt 4.9), natomiast badania przewlekłe trwające do 1 roku na szczurach i psach nie wykazały działania toksycznego. Testy genotoksyczności na modelach bakteryjnych były ujemne, co wskazuje na brak mutagennego potencjału acetylocysteiny, choć nie przeprowadzono kompleksowych badań dotyczących rakotwórczości.
acetylocysteina, badanie teratogenności, bezpieczeństwo reprodukcyjne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja gonad, organogeneza, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, roztwór doustny, rozwój noworodka, test genotoksyczności, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, wskaźnik płodności - Leksykon substancji czynnych
Scrophularia nodosa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna Scrophularia nodosa, obecna w produkcie leczniczym Pascolets w formie nalewki macierzystej (TM) w dawce 100 mg na tabletkę, nie posiada dostępnych szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji na temat toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, działania rakotwórczego, wpływu na rozrodczość i rozwój płodu, właściwości mutagennych oraz wpływu na funkcje fizjologiczne poszczególnych układów. Dotyczy to zarówno samej Scrophularia nodosa, jak i jej interakcji z pozostałymi składnikami aktywnymi preparatu, tj. Echinacea D3 trit. (100 mg) oraz Hydrargyrum biiodatum D12 trit. (100 mg).
bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, Echinacea, funkcje fizjologiczne, Hydrargyrum biiodatum, interakcje składników, nalewka macierzysta, potencjał genotoksyczny, przeciwwskazania, rozwój płodu, tojad bulwiasty, toksyczność ostra i przewlekła, właściwości mutagenne, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetrix 10 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Cetrix 10 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz inne układy fizjologiczne nie ujawniła niepożądanych efektów klinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA. Długoterminowe analizy nie wskazały na ryzyko karcynogenezy związane z cetyryzyną.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogeneza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sibilla 2 mg + 0,03 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne potwierdziły, że stosowanie kombinacji dienogestu (2 mg) i etynyloestradiolu (0,03 mg) wykazuje charakterystyczne działanie hormonalne zgodne z profilem farmakologicznym obu substancji, bez ujawnienia nieoczekiwanych efektów farmakologicznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi, a badania genotoksyczności potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, standardowe badania rakotwórczości nie wskazały na istotne ryzyko, choć należy pamiętać, że steroidowe hormony płciowe mogą potencjalnie wpływać na rozwój nowotworów hormonozależnych.
aberracja chromosomowa, dienogest, działanie estrogenowe, działanie hormonalne, działanie progestagenowe, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol, genotoksyczność, hormon steroidowy, mutacja genetyczna, nowotwór hormonozależny, praktyka kliniczna, profil farmakologiczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – VIXARGIO 15mg; 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku VIXARGIO, przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania obejmowały toksyczność ostrą, fototoksyczność, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, a także ocenę bezpieczeństwa u osobników młodocianych. Wyniki wskazują na brak ryzyka genotoksyczności, rakotwórczości i fototoksyczności. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano efekty związane z farmakodynamicznym działaniem rywaroksabanu jako selektywnego inhibitora czynnika Xa, w tym zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji na poziomach klinicznych, co wymaga dalszej oceny klinicznej.
działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, inhibitor czynnika Xa, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, zaburzenie hemostazy, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Reddy 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń toksycznych niezwiązanych z mechanizmem działania leku jako inhibitora czynnika Xa. Ocena toksyczności obejmowała badania jednokrotnego i wielokrotnego podania, fototoksyczności, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na młode osobniki, które nie wykazały istotnych niekorzystnych efektów. W badaniach wielokrotnych zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów, co może sugerować modulację odpowiedzi immunologicznej, jednak kliniczne znaczenie tego zjawiska pozostaje niejasne. Ponadto, rywaroksaban nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co potwierdza brak działania teratogennego na zdolności rozrodcze.
działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, obniżona żywotność potomstwa, patologia łożyska, płodność, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, zaburzenia kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prolastin 1000 mg
Produkt leczniczy Prolastin zawiera ludzki inhibitor alfa-1-proteinazy pozyskiwany z osocza, wykazujący właściwości analogiczne do naturalnych składników osocza. Badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność ostrą po pojedynczym podaniu oraz krótkoterminowe podawanie przez 5 dni u królików, nie wykazały żadnych objawów toksyczności. Preparat dostarczany jest w fiolkach zawierających 1000 mg substancji aktywnej, co po rozpuszczeniu daje stężenie 25 mg/ml. Ze względu na biologiczne pochodzenie i endogenny charakter białka, interpretacja wyników badań wymaga uwzględnienia specyfiki produktu oraz jego fizjologicznej aktywności w organizmie ludzkim.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Puder Płynny Dermopur 15 mg/g
Produkt leczniczy Puder płynny Dermopur zawiera benzokainę w stężeniu 15 mg/g w postaci zawiesiny do stosowania na skórę. Dokumentacja rejestracyjna nie dostarcza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, w tym informacji o toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnym działaniu rakotwórczym oraz wpływie na reprodukcję. W związku z tym brak jest specyficznych badań przedklinicznych dla tego preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polocard 75 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu acetylosalicylowego (ASA) zawartego w leku Polocard wskazują na brak działania mutagennego w teście Amesa oraz brak karcynogenności przy podawaniu szczurom przez 68 tygodni w dawce stanowiącej 0,5% karmy. Jednakże, w hodowli fibroblastów ludzkich zaobserwowano aberracje chromosomalne. Badania reprodukcyjne wykazały działanie teratogenne ASA, obejmujące zaburzenia zagnieżdżenia jaja płodowego, embrio- i fetotoksyczność oraz deficyty w uczeniu się potomstwa po ekspozycji prenatalnej. Ponadto, ASA hamował owulację u szczurów, co sugeruje potencjalny wpływ na płodność. W toksyczności ostrej dawki śmiertelne u dorosłych przekraczają 10 g, a u dzieci 4 g; stężenia kwasu salicylowego w osoczu od 300 do 350 μg/ml wywołują objawy zatrucia, a 400–500 μg/ml mogą prowadzić do śpiączki i zgonu.
aberracja chromosomalna, dawka jednorazowa, działanie drażniące, działanie mutagenne i karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fibroblast ludzki, implantacja jaja płodowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owulacja, śpiączka, test Amesa, uszkodzenie nerek, zatrucie śmiertelne - Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W składzie preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci kluczowym składnikiem są liofilizowane lizaty bakterii, w tym Moraxella catarrhalis, tworzące kompleks OM-85. Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, w tym brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały toksycznego działania, a analizy biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne nie ujawniły niekorzystnych zmian w narządach wewnętrznych zwierząt laboratoryjnych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania preparatu.
aberracja chromosomowa, analiza biochemiczna, analiza hematologiczna, analiza histopatologiczna, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, Broncho-Vaxom, działanie rakotwórcze, kompleks OM-85, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 2 g + 0,25 g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa skojarzenia piperacyliny z tazobaktamem, stosowanego w produkcie Piperacillin + Tazobactam Kalceks, obejmowała badania farmakologiczne i toksykologiczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, w tym negatywnych wyników badań genotoksyczności. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tego skojarzenia. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu oraz opóźnione kostnienie i zmiany w żebrach płodów, które współwystępowały z toksycznością u samic-matek, jednak nie stwierdzono wpływu na płodność pokolenia F1 ani na rozwój embrionalny pokolenia F2, co wskazuje na brak długotrwałych efektów transgeneracyjnych.
badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, efekt transgeneracyjny, genotoksyczność, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, płodność, poronienie, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, śmiertelność, tazobaktam, teratogenność, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, właściwość teratogenna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trymigan 12,5 mg
Almotryptan, substancja czynna preparatu Trymigan, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo farmakologiczne i toksyczność. Efekty niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co wskazuje na minimalne ryzyko działań niepożądanych przy stosowaniu dawki terapeutycznej. Badania toksyczności reprodukcyjnej potwierdziły, że negatywne efekty występowały tylko przy dawkach wielokrotnie wyższych niż stosowane klinicznie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykazały brak mutagenności almotryptanu, a badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie potwierdziły działania rakotwórczego, co świadczy o korzystnym profilu bezpieczeństwa substancji w kontekście genetycznym i onkologicznym.
agonista receptora 5-HT, almotryptan, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, ekspozycja terapeutyczna, farmakologia bezpieczeństwa, melanina, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność wielokrotnego podania, toksyczny wpływ, toksyczny wpływ na reprodukcję, wiązanie z melaniną - Leksykon substancji czynnych
Hemaglutynina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hemaglutynina, będąca głównym antygenem w szczepionkach przeciwgrypowych, odpowiada za przyłączanie wirusa do komórek nabłonka dróg oddechowych i stymuluje odpowiedź immunologiczną. Dane przedkliniczne, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz ocenę tolerancji miejscowej, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu hemaglutyniny w dawkach standardowych (15 μg HA/szczep) oraz zwiększonych (60 μg HA/szczep). Szczepionki te charakteryzują się dobrą tolerancją miejscową, brakiem toksyczności ostrej oraz brakiem działań toksycznych po wielokrotnym podaniu. Badania dotyczące wpływu na rozród i rozwój potomstwa, przeprowadzone dla wybranych preparatów, również nie wykazały negatywnych efektów, choć nie wszystkie szczepionki, w tym Efluelda Tetra (60 μg HA/szczep), zostały poddane takiej ocenie.
badanie farmakologiczne, białko powierzchniowe wirusa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Efluelda Tetra, Fluarix Tetra, hemaglutynina, Influvac Tetra, nabłonek dróg oddechowych, odpowiedź immunologiczna, ostra toksyczność, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój pourodzeniowy, składnik antygenowy, szczep wirusa grypy, szczepionka przeciwgrypowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa i reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, VaxigripTetra, wirus grypy - Leksykon substancji czynnych
Kalcytriol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne kalcytriolu wykazały, że długotrwałe i nadmierne podawanie substancji prowadzi do przedłużonej hiperkalcemii oraz jej powikłań metabolicznych i narządowych, obserwowanych przy dawkach znacznie przekraczających zalecane terapeutyczne. Kalcytriol wykazuje działanie teratogenne, które jest wtórne do zaburzeń gospodarki wapniowej, a nie bezpośrednim efektem toksycznym samej cząsteczki. Testy mutagenności, w tym test Amesa in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo u myszy, potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego kalcytriolu, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa genetycznego substancji.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gospodarka wapniowa, hiperkalcemia, kalcytriol, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Tynidazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tynidazol, substancja czynna leku Tinidazolum Polpharma, wykazuje mutagenność in vitro wobec wybranych szczepów bakterii, zwłaszcza Salmonella typhimurium i Klebsiella pneumoniae, z nasileniem działania w warunkach beztlenowych. Jednak badania na limfocytach krwi obwodowej człowieka nie potwierdziły istotnego wpływu na proliferację komórek, co sugeruje ograniczony potencjał genotoksyczny w komórkach ludzkich. Dane dotyczące karcynogenności są niejednoznaczne – brak bezpośrednich dowodów na rakotwórczość tynidazolu, lecz ze względu na jego strukturalne podobieństwo do metronidazolu, u którego wykazano działanie karcynogenne u gryzoni, zaleca się ostrożność, zwłaszcza w terapii dzieci i młodzieży.
Badania przedkliniczne nie wykazały istotnego działania teratogennego ani negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, co wskazuje na względne bezpieczeństwo stosowania tynidazolu u kobiet w wieku rozrodczym. Mimo to, ze względu na ograniczone dane, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży, konieczne jest ostrożne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka. Brak kompleksowych badań długoterminowych, w tym dotyczących potencjalnej karcynogenności, stanowi istotną lukę w wiedzy. W praktyce klinicznej zaleca się monitorowanie pacjentów z grup podwyższonego ryzyka oraz stosowanie leku wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne zagrożenia.
aktywność mutagenna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, Klebsiella pneumoniae, limfocyty krwi obwodowej, metronidazol, pierwszy trymestr ciąży, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, substancja czynna, tynidazol, warunki beztlenowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego zawierającego kandesartan cileksetyl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd nie wykazały nowych profili toksyczności dla kombinacji składników w porównaniu do ich indywidualnego działania. Niemniej jednak, dodatek hydrochlorotiazydu nasila nefrotoksyczne działanie kandesartanu, co jest istotne klinicznie. Kandesartan w dawkach klinicznych nie powodował ogólnoustrojowych zaburzeń, jednak w wysokich dawkach u zwierząt obserwowano zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych oraz zmiany nerkowe, takie jak śródmiąższowe zapalenie nerek i podwyższone stężenia mocznika i kreatyniny. Fetotoksyczność kandesartanu w późnej ciąży została potwierdzona, co jest kluczowe dla stosowania leku u kobiet ciężarnych. Badania mutagenności i rakotwórczości kandesartanu nie wykazały działania genotoksycznego ani kancerogennego.
aktywność klastogenna, amlodypina, działanie genotoksyczne, działanie moczopędne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, erytrocyty, fetotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon gonadotropowy, hydrochlorotiazyd, kandesartan, komórki Sertoliego, naciek bazofilów, obniżenie ciśnienia krwi, parametry czerwonokrwinkowe, poszerzenie kanalików nerkowych, przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, spermatydy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie mocznika i kreatyniny, testosteron, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Edolox 60 mg
Przedkliniczne badania etorykoksybu wykazały brak działania genotoksycznego oraz różnicowane działanie rakotwórcze zależne od gatunku zwierząt. U myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u szczurów, przy dawkach przekraczających ponad 2-krotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), zaobserwowano powstawanie gruczolaków wątrobowokomórkowych oraz pęcherzykowych tarczycy. Mechanizm ten jest związany z indukcją enzymu CYP3A w wątrobie szczurów, co jest specyficzne dla tego gatunku i nie przekłada się bezpośrednio na ryzyko u ludzi. W badaniach toksyczności przewodu pokarmowego u szczurów owrzodzenia pojawiały się przy stężeniach równej lub wyższej niż terapeutyczne stosowane u ludzi, a u psów obserwowano zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających dawki terapeutyczne.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP3A, indukcja enzymu CYP, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budesonide Easyhaler 400 mcg/dawkę
Ocena bezpieczeństwa budezonidu w dawce 400 μg/dawkę w formie proszku do inhalacji opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących zalecane dawki terapeutyczne. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy organizmu, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły nieoczekiwanych efektów toksycznych, a obserwowane zmiany były zgodne z profilem farmakologicznym glikokortykosteroidów. Ponadto, badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania produktu Budesonide Easyhaler.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, glikokortykosteroid, ośrodkowy układ nerwowy, proszek do inhalacji, rozszczep podniebienia, test klastogenności, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen Dompé 50 mg
Przedkliniczne badania soli lizynowej ketoprofenu, substancji czynnej leku Ketoprofen Dompé, wykazały, że toksyczność ostra po podaniu doustnym wynosi LD50 102 mg/kg u szczurów oraz 444 mg/kg u myszy, natomiast po podaniu dootrzewnowym odpowiednio 104 mg/kg i 610 mg/kg masy ciała. Te wartości stanowią 30-120-krotność dawki terapeutycznej wykazującej działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach terapeutycznych u szczurów, psów i małp nie wywoływało objawów toksyczności, a zmiany patologiczne pojawiały się jedynie przy znacznie wyższych dawkach, dotyczących głównie przewodu pokarmowego i nerek, co jest zgodne z profilem NLPZ. Tolerancja miejscowa po podaniu doodbytniczym i domięśniowym u królików była dobra, z lepszą tolerancją dla drogi doodbytniczej w porównaniu do doustnej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna LD50, droga doodbytnicza, działanie przeciwzapalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, sól lizynowa ketoprofenu, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadilecto 10 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadilecto, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach na szczurach i myszach nie wykazano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 30 mg/kg mc./dobę nie wywołała efektów toksycznych, mimo że ekspozycja systemowa (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Badania płodności nie wykazały zaburzeń u samców i samic szczurów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
AUC, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania teratogenności, badania toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, farmakokinetyka i farmakodynamika, genotoksyczność, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Symetykon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Symetykon, stosowany jako substancja przeciwpieniąca, wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, psy, małpy). Jako substancja chemicznie obojętna, nie wchłania się z przewodu pokarmowego, co znacząco ogranicza ryzyko działań układowych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej (trwające od 3 miesięcy do 2 lat) nie wykazały istotnych zmian w masie ciała ani uszkodzeń narządowych. W przypadku preparatów zawierających symetykon, takich jak Meteospasmyl, toksyczność była również niska, nawet przy podaniu dawek wielokrotnie przekraczających zalecane wartości terapeutyczne.
badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, Clensia, cytrynian alweryny, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogeneza, Manti, Meteospasmyl, Simetikon Hasco, symetykon, toksyczność ostra, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny (Gabapentin Teva 600 mg) wykazały, że w dwuletnich testach rakotwórczości u myszy i szczurów stosowano dawki do 2000 mg/kg mc./dobę, co odpowiada do 50-krotności dawki ludzkiej (3600 mg/dobę) i do 5-krotności w przeliczeniu na mg/m². U samców szczurów poddanych najwyższej dawce zaobserwowano statystycznie istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki, jednak nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości, nie wpływały na przeżywalność, nie dawały przerzutów ani naciekania tkanek. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani aberracji chromosomowych in vitro i in vivo. W badaniach płodności u szczurów dawki do 2000 mg/kg mc./dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m²) nie wpływały negatywnie na parametry rozrodczości.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczne, badanie perinatalne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Permetryna Scabinol 40 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące permetryny wskazują na niski profil toksyczności, szczególnie przy podaniu miejscowym, co jest zgodne z farmakokinetyką substancji. Doustne LD50 permetryny technicznej wynosiło 0,5-5 g/kg masy ciała u gryzoni, z różnicami zależnymi od postaci podania (najniższa toksyczność dla wodnych zawiesin: 3-4 g/kg, wyższa dla zawiesin w oleju kukurydzianym: około 0,5 g/kg). Neurotoksyczność była głównym objawem ostrego zatrucia, manifestującym się zespołem drżeń (zespół T) i czasem nadmiernym wydzielaniem śliny (częściowy zespół CS). Po podaniu miejscowym toksyczność ogólnoustrojowa była minimalna, bez zgonów przy dawce 2 g/kg na skórę u szczurów. W badaniach podprzewlekłych NOEL wynosił 20-1500 mg/kg u szczurów i 5-250 mg/kg u psów, a głównym narządem docelowym była wątroba, gdzie obserwowano hipertrofię komórek wątroby przy dawkach ≥100 mg/kg/dobę przez 26 tygodni. Toksyczność miejscowa ograniczała się do podrażnienia skóry przy dawce LOEL 50 mg/kg/dobę.
działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, eozynofilia, hipertrofia komórek wątroby, izomer cis/trans, kardiotoksyczność, neurotoksyczność, permetryna, podrażnienie skóry, profil farmakokinetyczny, proliferacja peroksysomów, przerost wątroby, pyretroid, reakcja nadwrażliwości, substancja rakotwórcza, tarczyca, toksyczność ogólnoustrojowa, wątroba, zawiesina w oleju, zespół CS, zespół T - Leksykon substancji czynnych
Dapagliflozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dapagliflozyna przeszła kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach karcynogenności prowadzonych przez 2 lata na myszach i szczurach nie wykazano wzrostu ryzyka nowotworów przy stosowanych dawkach. W badaniach reprodukcyjnych i rozwojowych zaobserwowano jednak istotne zmiany nerkowe u potomstwa, takie jak rozszerzenie miedniczek i kanalików nerkowych, zarówno po bezpośrednim podaniu dapagliflozyny młodym szczurzym (21-90 doba życia) przy ekspozycji ≥15-krotnej względem maksymalnej dawki u ludzi, jak i po pośredniej ekspozycji w okresie okołoporodowym (od 6 dnia ciąży do 21 dnia po porodzie) przy ekspozycji u matek 1415-krotnej, a u młodocianych 137-krotnej. Zmiany te miały charakter trwały i wiązały się ze zwiększeniem masy nerek oraz makroskopowym rozrostem narządu.
badanie toksyczności, dapagliflozyna, działanie letalne na zarodek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, genotoksyczność, maksymalna zalecana dawka, organogeneza, potencjał karcynogenny, poziom dawkowania bez obserwowanego działania niepożądanego, rozwój przed- i poporodowy, toksyczność macierzyńska, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Devikap 15 000 IU/ml
Przedkliniczne badania nad cholekalcyferolem, aktywnym składnikiem produktu leczniczego Devikap (15 000 IU/ml), wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do indukowania aberracji chromosomowych. Wyniki te wskazują na bezpieczeństwo stosowania witaminy D3 pod kątem ryzyka nowotworowego i uszkodzeń genetycznych, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa terapii w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sebidin Intensive 5 mg + 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Sebidin Intensive, zawierającego 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 5 mg benzokainy w tabletce do ssania, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Ocena farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego potwierdziła korzystny profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. Toksyczność ogólnoustrojowa benzokainy jest niska, co wynika z jej słabej rozpuszczalności w wodzie i minimalnego wchłaniania miejscowego; dawka śmiertelna LD50 dla benzokainy wynosi 2500 mg/kg u myszy oraz 3042 mg/kg u szczurów. Benzokaina nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego, co wspiera jej bezpieczeństwo przy długotrwałym stosowaniu.
benzokaina, chloroheksydyny dichlorowodorek, chloroheksydyny dichlorowodorek z benzokainą, dawka doustna LD50, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój potomstwa, sacharyna sodowa, tabletki do ssania, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję