działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piloxidil 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa minoksydylu, substancji czynnej produktu Piloxidil 20 mg/ml, obejmują szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych. Wyniki nie wskazują na istotne ryzyko dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano istotne zmiany hemodynamiczne w sercach psów, jednak są one specyficzne dla tego gatunku i nie występują u ludzi. Badania płodności na szczurach wykazały negatywny wpływ minoksydylu w dawkach od 3 do 80 mg/kg mc., natomiast toksyczność rozwojowa ujawniała się przy dawkach 569-1139 razy wyższych niż stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w kontekście teratogenności.
aplikacja miejscowa, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja u ludzi, genotoksyczność, łysienie androgenowe, margines bezpieczeństwa, minoksydyl, płodność, podanie doustne, ryzyko teratogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Claritine 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny, substancji czynnej syropu Claritine (1 mg/ml), nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając działań niepożądanych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak szkodliwych efektów przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na ryzyko mutagenne ani kancerogenne, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa loratadyny. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego, co jest istotne dla stosowania u kobiet w ciąży.
dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, loratadyna, margines bezpieczeństwa, mięśnie gładkie macicy, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, stężenie w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wady rozwojowe płodu, wydłużenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Krka 15 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa rozuwastatyny, zawarte w badaniach farmakologicznych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu leku Rosuvastatin Krka w dawkach terapeutycznych. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka proarytmicznego. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, jednak te zmiany nie występowały u małp, co sugeruje różnice międzygatunkowe. Dodatkowo, podawanie wyższych dawek wiązało się z uszkodzeniem jąder u małp i psów, co ma znaczenie dla oceny wpływu na płodność.
dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działanie proarytmiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, farmakologiczne badania bezpieczeństwa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, substancja lecznicza, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml
Oksaliplatyna wykazuje wielonarządową toksyczność potwierdzoną w badaniach przedklinicznych na myszach, szczurach, psach i małpach, obejmującą mielosupresję, toksyczność przewodu pokarmowego, nefrotoksyczność, toksyczność gonadalną oraz neurotoksyczność. Szczególnie istotne jest specyficzne dla psów działanie kardiotoksyczne, manifestujące się zaburzeniami elektrofizjologicznymi serca, w tym migotaniem komór przy dawce 150 mg/m², które u ludzi jest dobrze tolerowane, co wskazuje na niskie ryzyko kardiotoksyczności w praktyce klinicznej. Mechanizm neurotoksyczności wiąże się z interakcją oksaliplatyny z kanałami sodowymi zależnymi od potencjału błonowego, co tłumaczy ostre objawy parestezji i dysestezji obserwowane u pacjentów. Ponadto, oksaliplatyna wykazuje działanie mutagenne i klastogenne poprzez tworzenie wiązań krzyżowych w DNA, co prowadzi do zaburzeń replikacji i transkrypcji.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, kanał sodowy, kardiotoksyczność, mielosupresja, migotanie komór, neuron czuciowy, neurotoksyczność, neurotoksyczność obwodowa, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy, oksaliplatyna, pacjent onkologiczny, parestezja, potencjał kancerogenny, produkt cytotoksyczny, przewód pokarmowy, szpik kostny, toksyczność gonadalna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wiązanie krzyżowe, związek platyny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orlifique 0,1 mg + 0,02 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Orlifique, zawierającego lewonorgestrel (0,10 mg) i etynyloestradiol (0,02 mg), obejmowała badania toksykologiczne, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na rozrodczość. Wyniki badań toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie potwierdziły potencjału mutagennego. Długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, jednak podkreślono farmakodynamiczną możliwość stymulacji wzrostu tkanek i guzów hormonozależnych, co jest istotne w kontekście kwalifikacji pacjentek do terapii.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, efekt mutagenny, hormon steroidowy płciowy, kancerogeneza, lewonorgestrel i etynyloestradiol, mutacja genowa, nowotwór hormonozależny, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał kancerogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, tkanka hormonozależna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septolete Junior 1,2 mg
Cetylopirydyniowy chlorek, substancja czynna preparatu Septolete Junior (1,2 mg na pastylkę), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej doustnej LD50 wynosiła 192-538 mg/kg u szczurów oraz 108-195 mg/kg u myszy, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawki terapeutycznej. Długotrwałe podawanie u królików nie wywołało zmian makropatologicznych, potwierdzając dobrą tolerancję substancji. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały toksyczności rozwojowej, zaburzeń okołoporodowych ani wpływu na płodność, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u populacji reprodukcyjnej.
badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, błona śluzowa, chlorek cetylopirydyniowy, czwartorzędowy związek amoniowy, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie odkażające, działanie rakotwórcze, margines bezpieczeństwa leku, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Melisa lekarska – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Melisa lekarska (Melissa officinalis L.) wykazuje relatywnie niski profil toksyczności w dawkach terapeutycznych, co potwierdzają dostępne badania przedkliniczne. Nalewka z liści melisy (1:5; na 70% etanolu) nie wykazuje działania mutagennego w teście Amesa na szczepach Salmonella typhimurium TA 48 i TA 100, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego. Wodny ekstrakt z melisy może hamować aktywność hormonu tyreotropowego (TSH) w badaniach in vitro i na zwierzętach, jednak kliniczne znaczenie tego efektu pozostaje niejasne. Brak jest natomiast kompleksowych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, kancerogenności oraz bezpieczeństwa stosowania melisy w preparatach złożonych, takich jak Neospasmina Extra, Persen forte czy Vamelan.
ciąża, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekstrakt z melisy, genotoksyczność, hormon tyreotropowy, kancerogenność, kozłek lekarski, melisa lekarska, mięta pieprzowa, mutagenność, napięcie nerwowe, pacjent pediatryczny, składnik farmakoaktywny, test Amesa, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia snu, zaburzenia tarczycy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabacol 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące gabapentyny (Gabacol) wskazują na brak jednoznacznych dowodów na działanie rakotwórcze u myszy i szczurów, mimo że u samców szczurów poddanych najwyższej dawce 2000 mg/kg/dobę (około 10-krotnie wyższej niż maksymalne stężenia u ludzi przy dawce 3600 mg/dobę) zaobserwowano wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność czy przerzuty. Gabapentyna nie wykazała działania mutagennego w standardowych testach in vitro i in vivo, nie indukowała aberracji chromosomowych ani mikrojąderek w szpiku kostnym. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg (około 5-krotnie przekraczających dawkę ludzką w przeliczeniu na mg/m²).
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gabapentyna, genotoksyczność, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał rakotwórczy, teratogenność, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suganet 50 mg
Sunitynib wykazuje wielonarządową toksyczność w badaniach przedklinicznych na szczurach i małpach, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja, martwica), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy żeński (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano efekty systemowe, takie jak wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki przewodu pokarmowego i przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Genotoksyczność sunitynibu nie wykazała mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak stwierdzono poliploidię in vitro, a ocena metabolitu aktywnego nie została przeprowadzona. W badaniach rakotwórczości u myszy i szczurów zaobserwowano nowotwory żołądka, dwunastnicy, śródbłoniaka krwionośnego oraz guzów chromochłonnych nadnerczy przy dawkach ≥1 mg/kg mc./dobę, odpowiadających ekspozycji ≥0,9 do 7,8 razy większej niż u pacjentów stosujących zalecaną dawkę.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomalna liczbowa, atrezja pęcherzyków, AUC, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, frakcja wyrzutowa lewej komory serca, genotoksyczność, grasica, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, krwotok z przewodu pokarmowego, martwica z włóknieniem, narażenie ogólnoustrojowe, opóźnienie kostnienia kręgów, organogeneza, poliploidia, przerost przysadki, rak gruczołów Brunnera, resorpcja, rozrost komórek mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śledziona, ślinianka, śródbłoniak krwionośny złośliwy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, węzeł chłonny, wpływ na rozród i rozwój potomstwa, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik macicy, zanik tkanki limfoidalnej, zgrubienie płytki wzrostu, zmniejszenie komórek szpiku kostnego, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lotensin 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benazeprylu chlorowodorku wykazały brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne szczurów przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę. W testach teratogenności na myszach (do 150 mg/kg mc./dobę), szczurach (do 500 mg/kg mc./dobę) oraz królikach (do 5 mg/kg mc./dobę) nie stwierdzono działania teratogennego ani szkodliwego wpływu na rozwój zarodka i płodu. Kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak właściwości mutagennych benazeprylu. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach, przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę (250-krotnie wyższych niż maksymalna dawka dla ludzi), nie wykazały działania rakotwórczego.
badania in vitro, badania in vivo, benazeprylu chlorowodorek, bezpieczeństwo genetyczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Lotensin, mutagenność, pacjent pediatryczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój prenatalny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność, zdolności reprodukcyjne - Leksykon substancji czynnych
Chlormadinon octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlormadinonu octanu, substancji czynnej produktu Clormetin, wykazały embriotoksyczne działanie u królików, szczurów i myszy, w tym teratogenność przy dawkach embriotoksycznych, z efektami teratogennymi obserwowanymi u myszy już przy dawce 1 mg/kg mc./dobę. Pomimo tych obserwacji, ich znaczenie kliniczne dla człowieka pozostaje niejasne ze względu na różnice międzygatunkowe. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz testy genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, podobnie jak badania dotyczące potencjału rakotwórczego chlormadinonu octanu, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku.
badanie przedkliniczne, chlormadinonu octan, dawka embriotoksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, etynyloestradiol, feminizacja płodów męskich, genotoksyczność, hormonalny środek antykoncepcyjny, obumieranie zarodków, ocena ryzyka środowiskowego, potencjał rakotwórczy, syntetyczny estrogen, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa układu moczowo-płciowego, zagrożenie kancerogenne - Leksykon substancji czynnych
Metylodibromoglutaronitryl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metylodibromoglutaronitryl jest składnikiem preparatu TRUE Test 36, stosowanym w diagnostyce alergii kontaktowej, obecnym w płatku testowym nr 19 w stężeniu 5 μg/cm² (4,1 μg/płatek). Dane przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy zastosowaniu diagnostycznym, mimo że w badaniach na zwierzętach zaobserwowano potencjalne działanie rakotwórcze dla niektórych alergenów, w tym metylodibromoglutaronitrilu. Jednak niskie stężenie substancji, krótki czas ekspozycji oraz ograniczona powierzchnia kontaktu podczas testu płatkowego minimalizują to ryzyko w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiotepa Fresenius Kabi 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tiotepy wykazały jej genotoksyczność zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest zgodne z mechanizmem działania leku jako alkilującego. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły działanie rakotwórcze u myszy i szczurów, wskazując na potencjalne ryzyko kancerogenności u ludzi. Ponadto, tiotepa wykazuje toksyczny wpływ na układ rozrodczy – u samców myszy obserwowano zaburzenia spermatogenezy, a u samic negatywny wpływ na czynność jajników. Działanie teratogenne potwierdzono u myszy, szczurów oraz królików, gdzie stwierdzono powstawanie wad rozwojowych i obumieranie płodów, nawet przy dawkach niższych niż stosowane klinicznie u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, czynność jajników, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, genotoksyczność, lek alkilujący, obumarcie płodu, spermatogeneza, teratogenność, tiotepa, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ rozrodczy, wady rozwojowe, zaburzenia płodności, zagrożenie zdrowotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ursofalk 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) wykazały niski potencjał toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na małpach zaobserwowano hepatotoksyczność manifestującą się zmianami czynnościowymi (w tym enzymów wątrobowych) oraz morfologicznymi, takimi jak proliferacja przewodów żółciowych, ogniskowe zapalenie wrotne i martwica hepatocytów. Mechanizm toksyczności wiąże się z metabolitem UDCA – kwasem litocholowym, który u ludzi jest skutecznie detoksykowany, co eliminuje kliniczne znaczenie tych obserwacji. Badania na gryzoniach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, potwierdzając brak uszkodzeń materiału genetycznego i bezpieczeństwo długoterminowego stosowania UDCA.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatocyt, hepatotoksyczność, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja przewodów żółciowych, przestrzeń wrotna, przewód żółciowy, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zapalenie wrotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin/Tazobactam Kabi 2 g + 0,25 g 2 g + 0,25 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Piperacillin/Tazobactam Kabi 2 g + 0,25 g wykazały akceptowalny profil toksykologiczny przy wielokrotnym podaniu, bez istotnych zagrożeń genotoksycznych. Nie przeprowadzono jednak oceny potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu, opóźnione kostnienie oraz zmiany w żebrach płodów, które korelowały z toksycznością u samic, co sugeruje, że efekty te są wtórne do działania toksycznego na organizm matki, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym. Nie stwierdzono zaburzeń płodności u pokolenia F1 ani rozwoju embrionalnego pokolenia F2, co wskazuje na brak długoterminowego wpływu na zdolności rozrodcze kolejnych generacji.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kostnienie płodu, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, płodność, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, śmiertelność noworodków, teratogenność, toksyczność u samic, wady rozwojowe płodu, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin T 10 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa klindamycyny w postaci emulsji na skórę Dalacin T (10 mg/ml) wykazała brak działania mutagennego w testach mikrojądrowym u szczurów oraz rewersji mutacji Amesa. Badania reprodukcyjne na szczurach, którym podawano dawki do 300 mg/kg/dobę (około 1,1-krotność maksymalnej dawki u ludzi w przeliczeniu na mg/m²), nie wykazały negatywnego wpływu na zdolność do rozrodu ani kopulacji. Ponadto, badania teratologiczne na szczurach i królikach, z podawaniem doustnym i podskórnym, nie potwierdziły teratogenności ani innych szkodliwych efektów na rozwój zarodka i płodu, z wyjątkiem przypadków toksyczności matczynej, która mogła wtórnie wpływać na rozwój.
Dalacin T, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosforan klindamycyny, funkcja reprodukcyjna, klindamycyna, mutacja powrotna, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie chromosomu - Leksykon substancji czynnych
Octan glatirameru – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan glatirameru, substancja czynna preparatów takich jak Copaxone, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na rozrodczość nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, z wyjątkiem informacji zawartych w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego. Brak danych farmakokinetycznych u ludzi ogranicza precyzyjną ocenę marginesu bezpieczeństwa. W badaniach długoterminowych u zwierząt obserwowano złogi kompleksów odpornościowych w kłębuszkach nerkowych u szczurów i małp po 6 miesiącach podawania, jednak po 2 latach u szczurów nie stwierdzono ich obecności, co może wskazywać na adaptację organizmu lub brak kumulacji toksycznej. Reakcje anafilaktyczne odnotowano u uczulonych zwierząt, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Częste były także miejscowe reakcje toksyczne w miejscu iniekcji, co może korelować z obserwowanymi u pacjentów reakcjami poszczepiennymi.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, Copaxone, dalton, dysfagia, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, iniekcja, kłębuszek nerkowy, kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-lizyna, L-tyrozyna, laktacja, masa cząsteczkowa, octan glatirameru, reakcja anafilaktyczna, rozwój behawioralny, sekwencja aminokwasów, stosunek molowy, syntetyczny polipeptyd, toksyczność miejscowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozrodczość, właściwość farmakokinetyczna, złogi kompleksów odpornościowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – VIXARGIO 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku VIXARGIO, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym nie wskazała na szczególne ryzyko, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego jako inhibitora czynnika Xa. U szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co może świadczyć o odpowiedzi immunologicznej. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, lek przeciwzakrzepowy, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie, rywaroksaban, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie hemostazy, zaburzenie kostnienia, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazol Towa 20 mg
Ezomeprazol, substancja czynna leku Esomeprazol Towa, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie ezomeprazolu w różnych dawkach nie powodowało toksyczności narządowej o znaczeniu klinicznym. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, co potwierdza brak ryzyka genotoksycznego. Ponadto, ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazała negatywnych efektów na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży, poród ani rozwój postnatalny.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ezomeprazol, genotoksyczność, hipergastrynemia, hiperplazja, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wydzielania kwasu solnego, mieszanina racemiczna, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, rakowiak komórek ECL, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, sekrecja kwasu solnego, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wydzielanie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Natrii fluoridum (18F) Synektik 2 GBq/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa radiofarmaceutyku Natrii fluoridum (18F) Synektik (roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 2,0 GBq/ml) wykazały akceptowalny profil toksyczności ostrej. W badaniach na szczurach szczepu Sprague-Dawley, którym podano dożylnie jednorazową dawkę 5 ml/kg masy ciała, nie odnotowano zgonów ani istotnych objawów toksycznych, co potwierdza dobrą tolerancję preparatu przy wysokim jednorazowym podaniu. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego zastosowania diagnostycznego w technice PET, co uzasadnia brak badań mutagenności i długoterminowej rakotwórczości. Warto również podkreślić, że każdy mililitr roztworu zawiera 3,57 mg sodu, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej, choć w kontekście jednorazowego podania jest to ilość niewielka.
badanie toksykologiczne, dieta niskosodowa, działanie rakotwórcze, emisja pozytonu, fluorek sodu 18F, narażenie radiacyjne, okres półtrwania, potencjał mutagenny, pozytonowa tomografia emisyjna, profil bezpieczeństwa, promieniowanie gamma, radiofarmaceutyk, radiofarmaceutyk diagnostyczny, roztwór do wstrzykiwań, szczur Sprague-Dawley, toksyczność ostra, zgon - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uldiulan 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Uldiulan, zawierającego chlortalidon w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, wykazały brak działania teratogennego w badaniach na myszy, szczurach, chomikach oraz królikach. Testy te nie wykazały wad rozwojowych u płodów badanych gatunków, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji czynnej w kontekście rozwoju prenatalnego. W zakresie genotoksyczności, badania in vitro na komórkach ssaków wykazały indukcję aberracji chromosomowych, sugerując potencjalne działanie genotoksyczne chlortalidonu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Locatop 1 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące dezonidu w kremie Locatop (1 mg/g) wskazują na potencjalne ogólnoustrojowe działania niepożądane, zwłaszcza związane z wpływem na oś przysadka-nadnercza. Badania toksykologiczne wykazały możliwość supresji funkcji kory nadnerczy po miejscowej aplikacji, co jest istotne klinicznie, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub aplikacji na duże powierzchnie skóry. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów pediatrycznych, u których wyższy stosunek powierzchni ciała do masy ciała zwiększa ryzyko systemowego działania kortykosteroidów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanconalon 40 mg + 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Xanconalon, zawierającego oksykodon (40 mg) i nalokson (20 mg), wykazały brak istotnego wpływu na płodność oraz rozwój zarodkowo-płodowy przy stosowaniu odpowiednich dawek. Oksykodon w dawkach do 8 mg/kg mc. u szczurów i do 125 mg/kg mc. u królików nie indukował wad rozwojowych, choć przy najwyższej dawce (125 mg/kg mc.) zaobserwowano toksyczne działanie na ciężarne samice oraz zwiększoną częstość występowania 27. kręgu podkrzyżowego. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka NOAEL wyniosła 2 mg/kg mc., a wyższe dawki (6 mg/kg mc.) powodowały zmniejszenie masy ciała potomstwa, powiązane z toksycznością u matek. Nalokson w bardzo dużych dawkach (800 mg/kg mc./dobę) nie wykazywał działania teratogennego, jednak powodował zwiększoną śmiertelność noworodków szczura, bez wpływu na rozwój przeżyłych osobników.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mutagenność, naloksonu chlorowodorek, NOAEL, oksykodon z naloksonem, oksykodonu chlorowodorek, potencjał klastogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność noworodków, toksyczność zarodkowa, toksyczny wpływ, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Tokoferyl octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tokoferyl octan (all-rac-α-tokoferylu octan), będący aktywnym składnikiem produktu leczniczego Vitaminum E Medana (200 mg w kapsułkach elastycznych), wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Nie przeprowadzono specyficznych badań bezpieczeństwa dla tego produktu, jednak dostępne dane literaturowe potwierdzają bezpieczeństwo stosowania tokoferyl octanu w dawkach terapeutycznych. Substancja nie wykazuje działania teratogennego, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych, wskazując na brak negatywnego wpływu na rozwój płodu i embrionalny.
all-rac-α-tokoferylu octan, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kapsułka elastyczna, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, produkt leczniczy, profil toksyczności, rozwój embrionalny, rozwój nowotworów, test genotoksyczności, tokoferyl octan, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cervidil 10 mg
Przedkliniczne dane bezpieczeństwa systemu terapeutycznego dopochwowego Cervidil, zawierającego 10 mg dinoprostonu (Prostaglandyny E2) w macierzy polimerowej, potwierdzają specyficzny profil bezpieczeństwa charakterystyczny dla tej grupy związków. Dinoproston wykazuje działanie miejscowe z szybkim metabolizmem i inaktywacją, co ogranicza toksyczność ogólnoustrojową. System uwalnia substancję czynną w kontrolowanym tempie około 0,3 mg/godzinę przez 24 godziny, zapewniając przewidywalną ekspozycję i minimalizując ryzyko działań niepożądanych. Polimery hydrożelowe i poliestrowe zastosowane w urządzeniu są biologicznie obojętne i dobrze tolerowane miejscowo po aplikacji dopochwowej.
absorpcja systemowa, aplikacja dopochwowa, badanie przedkliniczne, dinoproston, działanie miejscowe, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, inaktywacja substancji czynnej, kontrolowane uwalnianie leku, macierz polimerowa, narażenie ogólnoustrojowe, ocena bezpieczeństwa, polimer hydrożelowy, system terapeutyczny dopochwowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Iwabradyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa iwabradyny wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach wielokrotnego podawania u różnych gatunków zwierząt nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jednak podczas ekspozycji w okresie organogenezy zaobserwowano zwiększoną częstość wad serca u płodów szczurów oraz przypadki wrodzonego braku palców u królików. W badaniach na psach, przy dawkach 2, 7 i 24 mg/kg m.c./dobę przez 1 rok, odnotowano przemijające zmiany w siatkówce, które nie prowadziły do trwałego uszkodzenia struktur oka i były zgodne z farmakodynamicznym mechanizmem działania iwabradyny, polegającym na blokowaniu prądu Ih w siatkówce, analogicznym do prądu If w sercu.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dławica piersiowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, iwabradyna, kanał jonowy, niewydolność serca, organogeneza, płodność, potencjał genotoksyczny, prąd If, prąd Ih, ryzyko teratogenne, schorzenie sercowo-naczyniowe, stymulator serca, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ, wada serca płodu, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wrodzony brak palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levomentis 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa lewomepromazyny są ograniczone, co utrudnia pełną ocenę jej profilu toksykologicznego. Brak jest kompletnych badań mutagenności i karcinogenności w modelach zwierzęcych, jednak ekstrapolacja z innych pochodnych fenotiazyny sugeruje niskie ryzyko tych działań niepożądanych. Wyniki badań teratogenności są niejednoznaczne, co wskazuje na potencjalne ryzyko wad rozwojowych u płodów, zwłaszcza przy ekspozycji w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy zachodzi organogeneza. W związku z tym zaleca się ostrożność i unikanie stosowania leku u kobiet ciężarnych, jeśli to możliwe.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lewomepromazyna, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, pochodna fenotiazyny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, wada rozwojowa, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirolam 10 mg/ml
Substancja czynna preparatu Pirolam, cyklopiroks z olaminą (10 mg/ml, roztwór na skórę), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Długoterminowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie, co wskazuje na brak ryzyka przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.
aberracje chromosomowe, badania histopatologiczne, badania przedkliniczne, cyklopiroks z olaminą, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Tyrotrycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tyrotrycyna, antybiotyk peptydowy, wykazuje w badaniach przedklinicznych ostrą toksyczność po podaniu pozajelitowym u myszy, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa różnych dróg podania. Istotne luki w danych dotyczą toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, gdyż brak jest kompleksowych badań w tych obszarach. Preparaty wieloskładnikowe zawierające tyrotrycynę, takie jak DoriTri, zawierają również benzalkoniowy chlorek i benzokainę, których profile toksykologiczne są lepiej poznane, choć również niekompletne pod kątem długoterminowego bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, antybiotyk peptydowy, benzalkoniowy chlorek, benzokajna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, limfocyty ludzkie, methemoglobinemia, ośrodkowy układ nerwowy, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, utlenienie hemoglobiny, wymiana chromatyd siostrzanych, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Zentiva 7,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko toksyczności rozwojowej, w tym teratogenne działanie u małp i królików. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg m.c./dobę, co skutkowało wadami wrodzonymi kończyn (np. atrezja odbytu, oligo- i polidaktylia) oraz anomaliami narządów wewnętrznych. U królików dawki 3, 10 i 20 mg/kg m.c./dobę powodowały brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek przy dawce 20 mg/kg m.c./dobę. Lenalidomid wykazywał również ostrą toksyczność, jednak dawki letalne doustne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg m.c./dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach (75-300 mg/kg m.c./dobę przez 26 tygodni) obserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, a NOAEL ustalono poniżej 75 mg/kg m.c./dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4 i 6 mg/kg m.c./dobę przez 20 tygodni wywołały śmiertelność, zmniejszenie masy ciała, cytopenie i krwotoki wielonarządowe, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg m.c./dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku i atrofie grasicy.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, dawka letalna, dawka toksyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, komórka mieloidalna, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, pęcherzyk żółciowy, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Chlorek benzalkoniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek benzalkoniowy wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w stężeniach terapeutycznych obecnych w zarejestrowanych produktach leczniczych. W badaniach przedklinicznych dawka letalna (DL50) po podaniu doustnym u myszy wynosiła 467,7 mg/kg u samic oraz 806 mg/kg u samców. Miejscowe podrażnienia skóry i błon śluzowych, zwłaszcza nosa, są możliwe, zwłaszcza przy wyższych dawkach (np. 50 mg u królików powodowało umiarkowane podrażnienie). Szczególnie istotne jest toksyczne działanie na nabłonek rzęskowy błony śluzowej nosa, obejmujące unieruchomienie rzęsek i zmiany histopatologiczne, co wymaga ostrożności przy długotrwałym stosowaniu donosowym. Dane dotyczące genotoksyczności są niespójne – wykazano uszkodzenia DNA w niektórych testach in vitro przy wysokich stężeniach (np. 1 mg/l), jednak test Amesa i badania mutagenności u bakterii nie potwierdziły działania mutagennego.
błona śluzowa nosa, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie przeciwbakteryjne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, mutagenność, nabłonek rzęskowy, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, stężenie terapeutyczne, test mikrojądrowy, test wymiany chromatyd siostrzanych, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, unieruchomienie rzęsek, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Laticort 0,1% 1 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa hydrokortyzonu 17-maślanu, substancji czynnej produktu Laticort 0,1%, nie obejmowały bezpośrednich testów mutagenności, jednak dane z badań innych kortykosteroidów o podobnej strukturze, takich jak flutykazon propionian, wskazują na brak potencjału genotoksycznego. Testy mutagenności, w tym test Ames’a na Escherichia coli, test konwersji genów na Saccharomyces cerevisiae, test na komórkach jajnika chomika chińskiego, badania na limfocytach ludzkich in vitro oraz test mikrojąderkowy na myszach, wykazały wyniki negatywne. Ponadto, badania na bakteriach Salmonella typhimurium dla hydrokortyzonu i prednizolonu również nie potwierdziły działania mutagennego.
działanie klastogenowe, działanie rakotwórcze, Escherichia coli, flutykazon propionian, hydrokortyzon, hydrokortyzon 17-maślan, hydrokortyzon maślan, komórki jajnika chomika chińskiego, konwersja genów, kortykosteroid, limfocyty ludzkie in vitro, miejscowe stosowanie kortykosteroidów, nowotwór skóry, parametry płodności, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rak skóry, Saccharomyces cerevisiae, Salmonella typhimurium, test Amesa, test mikrojąderkowy, test mutagenności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Wasedoc 110 mg
Dabigatran eteksylan, substancja czynna w preparacie Wasedoc 110 mg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. Wyniki wskazują, że obserwowane działania niepożądane są ściśle powiązane z mechanizmem działania przeciwzakrzepowego leku. W badaniach toksyczności dawki od 4 do 10-krotnie przekraczające ekspozycję terapeutyczną u ludzi powodowały zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz zwiększenie wad rozwojowych, a także wpływ na płodność samic (np. zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i wzrost utraty zapłodnionych jaj). W badaniach na młodych szczurach nie wykazano zwiększonej wrażliwości na toksyczność, a mechanizmy śmiertelności były podobne jak u dorosłych, głównie związane z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym i siłą mechaniczną podania.
badania prenatalne i postnatalne, badania toksyczności, dabigatran eteksylan, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, efekt przeciwkrzepliwy, hamowanie krzepnięcia krwi, incydent krwawienia, masa ciała płodu, nadmierna aktywność farmakologiczna, płodność samic, potencjał genotoksyczny, przeżywalność płodu, utrata zapłodnionego jaja, wady rozwojowe płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxorubicin-Ebewe 2 mg/ml
Doksorubicyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Doxorubicin-Ebewe, wykazuje istotną toksyczność w badaniach przedklinicznych. Wartości dawki śmiertelnej (LD) po dożylnym podaniu wynoszą 12,6 mg/kg u szczurów, 9,4 mg/kg u myszy oraz 6 mg/kg u królików, które są najbardziej wrażliwe. Pojedyncze dawki 2,5-5 mg/kg u szczurów powodowały znaczące zmniejszenie masy ciała i skrócenie czasu przeżycia, bez różnic między młodymi a starszymi zwierzętami. Doksorubicyna wykazuje działanie mutagenne, uszkadzając chromosomy limfocytów ludzkich in vitro, oraz rakotwórcze w modelach zwierzęcych. Ponadto, substancja ma potencjał teratogenny i embriotoksyczny, powodując wady rozwojowe i śmierć zarodków w zależności od dawki i gatunku, np. u szczurów dawki 2 mg/kg skutkowały wadami rozwojowymi, a u królików dawka 0,6 mg/kg wywoływała poronienia.
dawka śmiertelna, doksorubicyna chlorowodorek, działanie kardiotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kardiomiopatia, potencjał kardiotoksyczny, potencjał mutagenny, śmierć zarodka, toksyczność kardiologiczna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa jelit, właściwości cytotoksyczne, wpływ na DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoSuprid 400 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne amisulprydu wykazały brak istotnego ryzyka ogólnoustrojowego oraz specyficznych działań toksycznych na poszczególne narządy. Nie stwierdzono działania teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego. Maksymalne tolerowane dawki u zwierząt laboratoryjnych były wielokrotnie wyższe niż dawki stosowane u ludzi, wynosząc 200 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz 120 mg/kg mc./dobę u psów, co odpowiada 2-7-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi w odniesieniu do wartości AUC. Badania karcynogenności na szczurach, przy ekspozycji 1,5-4,5-krotnie wyższej niż u ludzi, nie wykazały istotnego ryzyka rakotwórczości. Dodatkowe badania na modelu mysim przy dawce 120 mg/kg mc./dobę nie uwzględniały oceny ekspozycji, co ogranicza interpretację wyników.
amisulpryd, badanie karcynogenności, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na amisulpryd, maksymalna tolerowana dawka, model mysi, model zwierzęcy, ocena bezpieczeństwa przedklinicznego, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, wartość AUC - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamivudine + Zidovudine Accord 150 mg + 300 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Lamivudine + Zidovudine Accord (150 mg + 300 mg) wykazały istotne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, neutropenia i leukopenia, które należy uwzględnić podczas terapii skojarzonej. Zarówno lamiwudyna, jak i zydowudyna nie wykazują mutagenności w standardowych testach bakteryjnych, jednak zydowudyna wykazuje genotoksyczność in vivo, potwierdzoną testem mikrojądrowym u myszy oraz zwiększoną liczbą uszkodzeń chromosomów u pacjentów z AIDS. Zydowudyna jest inkorporowana do DNA leukocytów u dorosłych i noworodków, a badania przezłożyskowe u małp wskazują na wyższy poziom włączania analogów nukleozydów do DNA płodów oraz skrócenie telomerów, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieustalone.
analog nukleozydu, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność przezłożyskowa, lamiwudyna i zydowudyna, leukopenia, Narodowy Instytut Raka, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór nabłonkowy pochwy, organogeneza, rakotwórczość przezłożyskowa, replikacja DNA komórkowego, skrócenie telomeru, test mikrojądrowy, transmisja wertykalna, uszkodzenie chromosomu, wada wrodzona, zakażenie HIV-1, zespół nabytego niedoboru odporności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tixteller 550 mg
Ryfaksymina, substancja czynna Tixtellera, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W toksykologii po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, co koreluje z minimalnym wchłanianiem ryfaksyminy z przewodu pokarmowego. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała uszkodzeń materiału genetycznego, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu dawkach terapeutycznych.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, encefalopatia wątrobowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, proces kostnienia, rozwój zarodkowo-płodowy, ryfaksymina, ryzyko genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, układy organizmu, uszkodzenie materiału genetycznego, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zmiany szkieletowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BILARGENA 20 mg
Bilastyna, poddana szerokim badaniom przedklinicznym, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani zagrożeń dla głównych układów organizmu. Wartość NOAEL jest ponad 30-krotnie wyższa niż ekspozycja terapeutyczna u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, a jedynie przy dawkach toksycznych dla matki zaobserwowano niepożądane efekty u zwierząt doświadczalnych.
autoradiografia, badanie laktacji, badanie przedkliniczne, bilastyna, dawka terapeutyczna, dystrybucja leku, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie sedatywne, ekspozycja noworodka, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, męski narząd rozrodczy, niepełne kostnienie kości, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, poziom ekspozycji, przenikanie do mleka, strata poimplantacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność, współczynnik płodności, żeński narząd rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crestor 40 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej preparatu Crestor, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena bezpieczeństwa opierała się na badaniach farmakologicznych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie, szczególnie u myszy i szczurów, oraz uszkodzenia jąder u małp i psów, jednak te efekty występowały przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów odnotowano zmniejszenie masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa przy ekspozycji wielokrotnie wyższej niż u ludzi, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa.
dawka lecznicza, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, monitorowanie funkcji wątroby, patologia pęcherzyka żółciowego, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozuwastatyny, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby, zmiany patologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine APC 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki doustne do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności ostrej obejmowały sedację, drżenia, drgawki, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) dominowały objawy hamowania OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalna neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
cytopenia, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ifapidin 250 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku tyklopidyny, substancji czynnej leku Ifapidin, nie wskazują na istotne zagrożenia kliniczne, z wyjątkiem specyficznych efektów toksycznych na płód u zwierząt laboratoryjnych. Badania toksyczności reprodukcyjnej przeprowadzone na szczurach, myszach i królikach nie wykazały teratogenności. Jednakże, u myszy podawanie maksymalnej dawki 200 mg/kg mc./dobę skutkowało toksycznym wpływem na płód, objawiającym się zwiększoną reabsorpcją płodów, opóźnionym rozwojem oraz upośledzeniem kostnienia. U szczurów podobne efekty zaobserwowano przy dawce 400 mg/kg mc./dobę, natomiast u królików nie stwierdzono toksyczności płodowej nawet przy dawce 200 mg/kg mc./dobę, która była toksyczna dla matki. Nie odnotowano wpływu na płodność zwierząt po ekspozycji na chlorowodorek tyklopidyny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azitrox 500 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały, że stosowanie tego antybiotyku w dawkach do 40-krotności dawki terapeutycznej może powodować przemijającą fosfolipidozę bez istotnych objawów toksyczności. W badaniach mutagenności in vitro i in vivo nie stwierdzono działania mutagennego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. Ponadto, brak jest danych wskazujących na działanie rakotwórcze, co jest uzasadnione krótkoterminowym zastosowaniem azytromycyny oraz brakiem sygnałów toksycznych w dotychczasowych badaniach. W badaniach embriotoksyczności na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) nie wykazano działania teratogennego, co jest istotne z punktu widzenia stosowania leku u kobiet w ciąży, choć należy zachować ostrożność przy ekstrapolacji wyników na populację ludzką.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Potassium Chloride 0,15% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun 1,5 g/l + 9 g/l
Preparaty Potassium Chloride 0,15% + Sodium Chloride 0,9% oraz Potassium Chloride 0,3% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun, zawierające odpowiednio 1,5 g/l i 3,0 g/l chlorku potasu oraz 9,0 g/l chlorku sodu, zostały poddane kompleksowej ocenie bezpieczeństwa przedklinicznego. Badania wykazały brak toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek, brak działania mutagennego, rakotwórczego oraz negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój. Stężenia jonów potasu wynoszą 20 mmol/l i 40 mmol/l, sodu 154 mmol/l, a chlorków odpowiednio 174 mmol/l i 194 mmol/l, przy osmolarności około 340 mOsm/l i 380 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,5-7,0. Naturalne występowanie tych elektrolitów w organizmie oraz ich dobrze poznane właściwości biochemiczne potwierdzają dobrą tolerancję i bezpieczeństwo stosowania preparatów w zalecanych dawkach.
bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorek potasu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, elektrolit, genotoksyczność, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, homeostaza elektrolitowa, jony elektrolitowe, osmolarność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do infuzji, ryzyko kancerogenne, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salofalk 500 500 mg
Mesalazyna, substancja czynna leku Salofalk 500 (500 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa, badania aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowy test in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego. Długoterminowe badania na szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego, a ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazała ryzyka teratogennego ani zaburzeń rozwojowych przy dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, analiza histopatologiczna, badania farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, martwica brodawek nerkowych, mesalazyna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie cewek nerkowych, uszkodzenie nefronu, wada wrodzona, zaburzenie rozwojowe, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ladybon 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu LADYBON (tibolon 2,5 mg) wykazały, że substancja ta, ze względu na swoje właściwości hormonalne, wpływa negatywnie na płodność zwierząt doświadczalnych oraz wykazuje działanie embriotoksyczne. Ocena teratogenności ujawniła brak efektów teratogennych u myszy i szczurów, natomiast u królików stwierdzono potencjał teratogenny przy dawkach zbliżonych do tych wywołujących poronienia, co wskazuje na gatunkowo specyficzne różnice w odpowiedzi na tibolon. Badania genotoksyczności in vivo nie wykazały zdolności tibolonu do uszkadzania materiału genetycznego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku.
badanie eksperymentalne, badanie genotoksyczności, ciąża, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nowotwór pęcherza, nowotwór wątroby, płodność, poronienie, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, tibolon, uszkodzenie materiału genetycznego, warunki in vivo, właściwości hormonalne