działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Digoxin WZF 0,25 mg/ml
W badaniach przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa digoksyny, stosowanej w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 0,25 mg/ml, nie wykazano potencjału genotoksycznego. Testy in vitro, w tym test Amesa oraz badania na komórkach chłoniaka myszy, nie potwierdziły zdolności digoksyny do indukcji uszkodzeń materiału genetycznego. Brak jest jednak danych dotyczących działania mutagennego i rakotwórczego, co wskazuje na konieczność dalszych badań w tym zakresie, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu leku.
badanie in vitro, bezpieczeństwo kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, chłoniak myszy, digoksyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, indukcja mutacji, materiał genetyczny, potencjał genotoksyczny, profil farmakologiczny, rozrodczość, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału genotoksycznego oraz działania rakotwórczego. W modelu szczurzym LD50 po jednorazowym podaniu wyniosła 240 mg/kg m.c. Toksyczność podostra i przewlekła ujawniła zmiany patologiczne: u szczurów dawka 33 mg/kg m.c. i.p. przez 7-14 dni powodowała uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa, u królików 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie wywoływała uszkodzenie wątroby, a u świnek morskich i psów dawki 0,5-5 mg/kg m.c. i 4 mg/kg m.c. przez kilka tygodni skutkowały martwicą mięśni. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów.
Prednizolon wykazuje działanie teratogenne w modelach zwierzęcych: u myszy, chomików i królików podawanie w okresie organogenezy powodowało rozszczep wargi i/lub podniebienia, a u szczurów anomalie czaszki, szczęki i języka oraz opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego. Długotrwałe stosowanie dużych dawek (30 mg/dobę przez ≥4 tygodnie) indukowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy utrzymujące się przez kilka miesięcy po zakończeniu terapii. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu prednizonu u kobiet w ciąży oraz monitorowania funkcji rozrodczych u mężczyzn podczas długotrwałej terapii.
anomalia czaszki, działanie histotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, mikroskop elektronowy, mikroskop świetlny, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prednizolon, prednizon, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wyspy Langerhansa, wzrost wewnątrzmaciczny, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus sanguinis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Streptococcus sanguinis, będący składnikiem liofilizatu OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Testy farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, kumulacji substancji ani opóźnionych działań niepożądanych. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziła brak zdolności do uszkodzeń materiału genetycznego.
badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, Broncho-Vaxom, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, Streptococcus sanguinis, Streptococcus viridans, test genotoksyczności, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biostrepta 15000 j.m. + 1250 j.m.
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Biostrepta, zawierającego 15 000 IU streptokinazy oraz 1 250 IU streptodornazy w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały niekorzystnych efektów na kluczowe układy organizmu, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły kumulacyjnych efektów toksycznych. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały uszkodzeń DNA ani aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko mutagenności preparatu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, mutacja, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, streptodornaza, streptokinaza, streptokinaza i streptodornaza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zaburzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Teva 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu wykazały brak istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na funkcje życiowe i kluczowe układy organizmu. W badaniach toksyczności wielokrotnej u psów, przy dawkach ≥25 mg/kg/dobę (co odpowiada ekspozycji 3,7-18,6-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy u niektórych osobników. Testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały ryzyka uszkodzenia DNA ani potencjału rakotwórczego. Analizy rozwoju przed- i pourodzeniowego oraz wpływu na płodność u szczurów i myszy potwierdziły brak działania teratogennego, embriotoksycznego, fetotoksycznego oraz zaburzeń płodności nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, a dawka 30 mg/kg/dobę nie wywoływała zauważalnych efektów.
AUC, badania genotoksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, farmakokinetyka, kancerogeneza, malformacja płodu, potencjał genotoksyczny, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Canesten 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klotrymazolu, substancji czynnej Canesten (500 mg, tabletka dopochwowa), wykazały dobrą tolerancję miejscową oraz brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu dopochwowym. Kompleksowa ocena obejmowała badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wskazały na ryzyko dla człowieka przy zalecanym stosowaniu. Toksyczność rozwojowa zaobserwowana była jedynie przy bardzo wysokich dawkach ogólnoustrojowych (100 mg/kg u szczurów), znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, karmienie piersią, klotrymazol, podanie dopochwowe, podanie dożylne, przenikanie leku do mleka, tabletka dopochwowa, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, tolerancja miejscowa, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Opokan Actigel 100 mg/g
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące naproksenu w postaci żelu miejscowego (Opokan Actigel 100 mg/g) nie obejmują długoterminowych badań oceniających potencjalne działanie rakotwórcze po aplikacji miejscowej, co stanowi istotną lukę w bezpieczeństwie preparatu. Badania ogólnoustrojowego podawania naproksenu na szczurach nie wykazały działania kancerogennego, co może sugerować niskie ryzyko przy znacznie niższej ekspozycji systemowej w przypadku stosowania miejscowego. Ponadto, badania na różnych gatunkach zwierząt (szczury, króliki, myszy) nie wykazały negatywnego wpływu naproksenu na parametry rozrodczości ani działania teratogennego, nawet przy dawkach do 6-krotnie wyższych niż standardowe dawki stosowane u ludzi.
- Leksykon substancji czynnych
Monoetanoloamid kwasu undecylenowego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Monoetanoloamid kwasu undecylenowego, substancja czynna leku Mykodermina dostępnego w formie pudru (30 mg/g) oraz maści (60 mg/g), wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej. W badaniach na myszach LD50 wynosiła 3300 mg/kg (doustnie) oraz 2500 mg/kg (podskórnie), a u szczurów 3000-3500 mg/kg (doustnie). Dane dotyczące toksyczności przewlekłej pochodzą z badań kwasu undecylenowego, które wykazały brak działania toksycznego przy dawce dobowej do 400 mg/kg przez 6-9 miesięcy. Test Amesa nie wykazał potencjału genotoksycznego monoetanoloamidu kwasu undecylenowego, a brak standardowych badań rakotwórczości rekompensowany jest ponad 50-letnią historią klinicznego stosowania bez udokumentowanych przypadków karcinogenności.
badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna LD50, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, kwas undecylenowy, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, mutacja powrotna, Mykodermina, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, puder leczniczy, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alpraxil 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa in vitro oraz braku aberracji chromosomowych u szczurów przy dawkach do 100 mg/kg m.c., co stanowi 500-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (10 mg/dobę). Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg m.c./dobę) i myszach (do 10 mg/kg m.c./dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. Ponadto, badania na szczurach wykazały brak wpływu na płodność przy dawce 5 mg/kg m.c./dobę, czyli 25-krotności dawki ludzkiej. Jednakże, długotrwałe podawanie alprazolamu (3-30 mg/kg m.c./dobę) przez 2 lata u szczurów spowodowało zależny od dawki wzrost częstości zaćmy u samic oraz wrastania naczyń w rogówkę u samców, pojawiający się po 11 miesiącach terapii.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka dobowa, dawka zalecana, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, napad drgawkowy, narząd wzroku, płodność, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoSerta 100 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa sertraliny obejmuje szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz kancerogennych, które potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły klinicznie istotnych zmian w funkcjach życiowych, parametrach biochemicznych i hematologicznych oraz w badaniach histopatologicznych narządów. Standardowe testy genotoksyczności (test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) oraz długoterminowe badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego sertraliny. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano objawy fetotoksyczności wtórne do toksyczności matczynej, w tym skrócenie przeżycia i zmniejszenie masy ciała potomstwa w pierwszych dniach po urodzeniu, co nie wskazuje na bezpośrednie działanie toksyczne na płód.
aberracje chromosomowe, badanie histopatologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja in utero, farmakologia bezpieczeństwa, fetotoksyczność, genotoksyczność, kancerogenność, opóźnienie dojrzewania płciowego, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, płodność, profil bezpieczeństwa, sertralina doustna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, układ sercowo-naczyniowy, układy fizjologiczne, umieralność okołoporodowa - Leksykon substancji czynnych
Azytromycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące azytromycyny, antybiotyku makrolidowego, wskazują na dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym. W badaniach na zwierzętach toksyczność obserwowano przy dawkach około 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne, gdzie występowała przemijająca fosfolipidoza w tkankach takich jak oczy, zwoje korzeni grzbietowych, wątroba, woreczek żółciowy, nerki, śledziona i trzustka, ustępująca po zaprzestaniu leczenia. Nie wykazano działania mutagennego ani karcinogennego, a badania embriotoksyczności u myszy i szczurów nie potwierdziły teratogenności azytromycyny. Efekty na rozwój płodów, takie jak opóźnienie kostnienia i rozwój fizyczny, obserwowano jedynie przy dawkach 50-200 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczających dawki stosowane u ludzi. W przypadku preparatów okulistycznych toksyczność miejscowa i ogólnoustrojowa nie została wykazana nawet przy dawkach 1000-krotnie wyższych niż maksymalne narażenie kliniczne.
akumulacja fosfolipidów, antybiotyk makrolidowy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, embriotoksyczność, fagocyt, fagocytoza, fosfolipidoza, karcinogeneza, limfocyt, margines bezpieczeństwa, mutagenność, opóźnienie kostnienia, potencjał genotoksyczny, szpik kostny, test chłoniaka, toksyczność oczna, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zakażenie bakteryjne, zwój korzenia grzbietowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acard 300 mg 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego wykazały brak działania kancerogennego w długoterminowych testach na szczurach (0,5% w karmie przez 68 tygodni) oraz negatywny wynik w teście mutagenności Amesa. Niemniej jednak, obserwowano aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach, co sugeruje potencjał genotoksyczny w specyficznych warunkach. Substancja wykazuje działanie teratogenne u zwierząt laboratoryjnych, powodując zaburzenia reprodukcji, takie jak trudności w zagnieżdżaniu zarodka, embrio- i fetotoksyczność oraz hamowanie owulacji u szczurów. U potomstwa zwierząt narażonych na kwas acetylosalicylowy przed porodem zaobserwowano deficyty w uczeniu się, wskazujące na możliwy wpływ na rozwój układu nerwowego.
aberracja chromosomalna, błona śluzowa, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fibroblasty ludzkie, hamowanie owulacji, krwawienie, krwotok, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, nefrotoksyczność, ostre przedawkowanie, ostre zatrucie, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, rozwój układu nerwowego, śpiączka, test Amesa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, wpływ na płodność, wrzód przewodu pokarmowego, zagnieżdżanie zarodka - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Telmisartan Bluefish 80 mg
Telmisartan wykazuje umiarkowaną biodostępność około 50% przy szybkim, choć zmiennym wchłanianiu z przewodu pokarmowego, z istotnym wpływem posiłku na zmniejszenie AUC0-∞ o 6% przy dawce 40 mg i do 19% przy dawce 160 mg. Parametry farmakokinetyczne, zwłaszcza Cmax i AUC, rosną nieproporcjonalnie do dawki powyżej 40 mg. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (>99,5%), głównie albuminami i alfa-1 kwaśną glikoproteiną, a jego pozorna objętość dystrybucji wynosi około 500 l, co wskazuje na szeroką penetrację do tkanek pozanaczyniowych. Metabolizm telmisartanu polega na sprzęganiu do nieaktywnych glukuronidów, a eliminacja odbywa się głównie z kałem w postaci niezmienionej, z końcowym okresem półtrwania przekraczającym 20 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Klirens osoczowy wynosi około 1000 ml/min, a wydalanie nerkowe jest minimalne (<1%).
aktywność reninowa osocza, albumina, alfa-1 kwaśna glikoproteina, antagonista receptora angiotensyny II, AUC, badanie genotoksyczności, biodostępność leku, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, eliminacja leku, hemodializoterapia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens osoczowy, kumulacja leku, liczba erytrocytów, maksymalne stężenie leku w osoczu, nadciśnienie tętnicze, nadżerka, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr czerwonokrwinkowy, parametr hematologiczny, pochodna glukuronidowa, przepływ wątrobowy krwi, przerost aparatu przykłębuszkowego nerek, stężenie azotu mocznikowego, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu w surowicy, stężenie w osoczu, telmisartan, wartość hematokrytu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby, zanik kanalików nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aceflucil 600 mg
Acetylocysteina, substancja czynna w preparacie Aceflucil (tabletki musujące 600 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Toksyczność ostra oceniona na podstawie wartości LD50 wskazuje na niską toksyczność, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, badania toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej nie wykazały istotnych efektów toksycznych nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, acetylocysteina, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dane niekliniczne, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletki musujące, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Pentaerytrytylu tetraazotan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne pentaerytrytylu tetraazotanu wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 6 g/kg masy ciała u szczurów po jednorazowym podaniu dojelitowym dawek 5000-10000 ppm. W badaniach podostrych stosowano dawkę 400 mg/kg m.c., co odpowiada około 200-krotności dawki terapeutycznej u ludzi, bez obserwacji toksyczności ani zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych. W badaniach przewlekłych, trwających 2 lata, podawano dawki 1250-3000 mg/kg m.c. szczurów i myszy, nie stwierdzając negatywnego wpływu na przeżywalność, masę ciała ani występowanie zmian nowotworowych, co potwierdza brak potencjału kancerogennego substancji.
aberracja chromosomowa, aktywność mutagenna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, gruczolak gruczołu Zymbala, LD50, pentaerytrytylu tetraazotan, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wskaźnik biochemiczny, wskaźnik hematologiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tobramycin B. Braun 3 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne tobramycyny wykazały zróżnicowaną toksyczność ostrej dawki w zależności od gatunku, z wartościami LD50 po podaniu dożylnym wynoszącymi 53-107 mg/kg u myszy, 133 mg/kg u szczurów oraz pomiędzy 50 a 100 mg/kg u kotów. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano nefrotoksyczność manifestującą się wzrostem stężenia azotu mocznikowego we krwi, białkomoczem, martwicą korowo-cewkową oraz zmianami nabłonka cewkowego u szczurów, psów, kotów i świnek morskich. Dodatkowo u szczurów odnotowano obniżenie hematokrytu, hemoglobiny i liczby erytrocytów. Toksyczność ślimakowa wystąpiła u świnek morskich przy dawkach 25-150 mg/kg, a u psa po domięśniowym podaniu 15 mg/kg zaobserwowano utratę słuchu. U kotów dawki 40 mg/kg i 50 mg/kg wiązały się odpowiednio z porażeniem mięśni i zaburzeniami oddychania oraz ciężkim uszkodzeniem przedsionka.
azot mocznikowy, białkomocz, dawka śmiertelna medialna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, martwica korowo-cewkowa, morfologia krwi, nabłonek cewkowy, nefrotoksyczność, ototoksyczność, porażenie mięśni, potencjał mutagenny, tobramycyna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność ślimakowa, uszkodzenie przedsionka, utrata słuchu, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DoriTri smak owoców leśnych 0,5 mg + 1 mg + 1,5 mg
Produkt leczniczy DoriTri smak owoców leśnych zawiera trzy substancje czynne: tyrotrycynę (0,5 mg), benzalkoniowy chlorek (1,0 mg) oraz benzokainę (1,5 mg). W badaniach przedklinicznych tyrotrycyna wykazała ostrą toksyczność po podaniu pozajelitowym u myszy, jednak brak jest danych dotyczących jej wpływu na rozród, genotoksyczności oraz kancerogenności. Benzalkoniowy chlorek wykazał umiarkowane podrażnienie skóry przy wysokich dawkach (50 mg) u królików oraz toksyczność rozwojową po jednorazowym podaniu dopochwowym u szczurów, przy czym wyniki badań genotoksyczności są niespójne – pozytywne w testach na komórkach ssaków przy dawkach 1 mg/l i wyższych, negatywne w testach bakteryjnych w zakresie 0,01–5 µg/ml. Brak jest danych dotyczących jego działania rakotwórczego.
benzokaina, chlorek benzalkoniowy, depresja OUN, drgawki, działanie rakotwórcze, erytrocyty polichromatyczne, genotoksyczność, kancerogenność, methemoglobinemia, podrażnienie skóry, spadek ciśnienia krwi, test mikrojądrowy, test mutacji powrotnych bakterii, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, tolerancja miejscowa, tyrotrycyna, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abrea 75 mg
Przedkliniczny profil bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej leku Abrea w tabletkach dojelitowych (75 mg, 100 mg, 160 mg), jest dobrze udokumentowany i wskazuje na akceptowalny poziom bezpieczeństwa w zalecanych dawkach klinicznych. Badania na modelach zwierzęcych wykazały nefrotoksyczność jako główny objaw toksyczności, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek. Działania fetotoksyczne i teratogenne obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych, przekraczających co najmniej siedmiokrotnie maksymalne dawki stosowane klinicznie. Ponadto, badania genotoksyczności i rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowej terapii, zwłaszcza w profilaktyce schorzeń sercowo-naczyniowych.
badania genotoksyczności, dysfunkcja nerek, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, nefrotoksyczność, profilaktyka sercowo-naczyniowa, schorzenia sercowo-naczyniowe, tabletki dojelitowe, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepim MIP Pharma 2 g
Dane przedkliniczne dotyczące cefepimu w postaci dichlorowodorku jednowodnego wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Badania in vitro i in vivo jednoznacznie wykazały brak właściwości genotoksycznych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego i potencjalnej inicjacji procesów nowotworowych. W testach na zwierzętach stosowano dawki do 10-krotnie wyższe niż zalecane u ludzi, nie obserwując negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny i płodowy, długość ciąży ani rozwój okołoporodowy i poporodowy. Cefepim nie wykazywał działania teratogennego ani embriotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo w kontekście funkcji rozrodczych i rozwoju potomstwa.
antybiotyk, badanie in vivo, cefepim, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek jednowodny, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, rozwój potomstwa, test in vitro, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ansifora 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotność ekspozycji klinicznej, podczas gdy przy 19-krotnym narażeniu nie zaobserwowano efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy narażeniu >67x, jednak w 14-tygodniowym badaniu przy 58-krotnym narażeniu nie wykazano wpływu na zęby. U psów przy około 23-krotnym narażeniu pojawiły się przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ślinienie się) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono neurotoksyczności. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a karcynogenność była negatywna u myszy; u szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy narażeniu >58x, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością i nie uznano za istotne dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badanie płodności, drżenie, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, nadmierne ślinienie, nieprawidłowa postawa ciała, nieprawidłowość siekaczy, objawy neurologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, sytagliptyna, toksyczne działanie, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerwów, wymioty, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotynox 5 mg
Biotyna, substancja czynna leku Biotynox, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Zarówno toksyczność ostra, jak i przewlekła nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych, przy czym dawki toksyczne podawane zwierzętom były kilka tysięcy razy wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału do uszkodzeń DNA, a testy kancerogenności potwierdziły brak działania rakotwórczego biotyny.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, biotyna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, substancja lecznicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diklofenak sodowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 powyżej 225 mg/kg u szczurów i 250 mg/kg u myszy po podaniu domięśniowym. Przewlekłe stosowanie diklofenaku może prowadzić do zmian owrzodzeniowych w układzie pokarmowym, szczególnie przy dawkach wysokich (50 mg/kg). Długoterminowe badania na szczurach wykazały dawkozależne zwiększenie ryzyka zakrzepów w naczyniach wieńcowych, co sugeruje potencjalne ryzyko sercowo-naczyniowe przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Badania genotoksyczności, mutagenności i rakotwórczości nie wskazały na istotne zagrożenia przy dawkach terapeutycznych. Preparaty łączone z mizoprostolem (np. Arthrotec) nie wykazały działania karcynogennego, teratogennego ani mutagennego, a jednoczesne podawanie obu substancji jest bezpieczne pod względem genetycznym i rozrodczym.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, diklofenak sodowy, dystocja, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, hamowanie owulacji, inhibitor syntezy prostaglandyn, mizoprostol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie układu pokarmowego, prostaglandyna typu E, przerost błony śluzowej żołądka, ryzyko sercowo-naczyniowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, tworzenie łożyska, wpływ teratogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopixol 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne zuklopentyksolu (Clopixol 25 mg) wykazały niski profil toksyczności ostrej oraz brak istotnych klinicznie efektów toksyczności przewlekłej. W badaniach rozrodczości na szczurach zaobserwowano opóźnienie zachowań seksualnych oraz zmniejszenie liczebności miotów przy podawaniu leku z pokarmem, jednak bez negatywnego wpływu na płodność. Dawkowanie w okresie okołoporodowym (5 i 15 mg/kg/dobę) skutkowało zwiększoną liczbą martwych urodzeń, obniżoną przeżywalnością noworodków oraz opóźnieniem ich rozwoju, co może być związane z zaniedbaniem matczynym, a nie bezpośrednią toksycznością leku. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego.
antagonista receptorów D2, Clopixol, dekanonian zuklopentyksolu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakorak sutka, lek neuroleptyczny, miejscowe działanie toksyczne, octan zuklopentyksolu, potencjał mutagenny, prolaktyna, rak komórek wysp trzustkowych, rak pęcherzykowy tarczycy, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na rozrodczość, wyspy Langerhansa, zuklopentyksol - Leksykon substancji czynnych
Selegilina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne selegiliny przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej oraz nie potwierdziły działania mutagennego i kancerogennego. Testy mutagenności, w tym bakteryjny test Amesa oraz analiza zmian chromosomalnych, nie wykazały genotoksyczności. Długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego substancji. W badaniach teratologicznych na szczurach podawano selegilinę w dawkach 4, 12 oraz 36 mg/kg masy ciała, co odpowiada 4-35-krotnemu przekroczeniu dawek terapeutycznych u ludzi (przeliczenie na mg/m²), bez wykazania działania teratogennego. Natomiast u królików, przy dawce 50 mg/kg m.c., zaobserwowano zmniejszenie liczby potomstwa, co jednak dotyczyło dawek znacznie przekraczających kliniczne stosowanie.
badanie kancerogenności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, dawkowanie na masę ciała, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, parametr toksykologiczny, potencjał kancerogenny, preparat Segan, profil bezpieczeństwa, selegilina, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adatam XR 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Adatam XR, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach myszy, szczurów i psów. Wyniki wskazują, że profil toksyczności jest zgodny z charakterystyką antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych. W badaniach kardiotoksyczności u psów zaobserwowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo wysokich dawkach, jednak bez znaczenia klinicznego. Testy genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały działania mutagennego. Badania kancerogenności wykazały zwiększoną proliferację w gruczołach sutkowych samic myszy i szczurów, prawdopodobnie związaną z hiperprolaktynemią, jednak efekt ten nie ma znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, kardiotoksyczność, potencjał kancerogenny, prolaktyna, tamsulosyna, test in vitro, test in vivo, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Chlorchinaldol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorchinaldol, będący składnikiem mieszaniny chinolinowej w plastrach do testów prowokacyjnych TRUE Test 36, występuje w stężeniu 190 mikrogramów/cm², co odpowiada 154 mikrogramom na płatek testowy. Dane przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego związanego z jego stosowaniem, a badania toksykologiczne potwierdzają bezpieczeństwo tej substancji w diagnostyce prowokacyjnej. Pomimo wykazania potencjalnego działania rakotwórczego u niektórych alergenów zawartych w TRUE Test 36, brak jest dowodów na takie właściwości chlorchinaldolu. Warto podkreślić, że stężenie chlorchinaldolu jest umiarkowane w porównaniu do innych alergenów, np. kalafonii (1200 mikrogramów/cm²) czy alkoholi sterolowych z lanoliny (1000 mikrogramów/cm²).
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acidum folicum Hasco 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego ACIDUM FOLICUM HASCO, zawierającego 15 mg kwasu foliowego uwodnionego, nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego ani farmakologicznego przy stosowaniu dawki terapeutycznej 15 mg. Badania obejmowały standardowe protokoły oceny bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności in vitro i in vivo oraz potencjalnego działania embriotoksycznego i teratogennego. Wyniki wskazują na brak efektów toksycznych, uszkodzeń genetycznych oraz negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu, co jest szczególnie istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, kwas foliowy, kwas foliowy uwodniony, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie genetyczne, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Diosmina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diosmina, stosowana w terapii przewlekłej niewydolności żylnej oraz żylaków odbytu, wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Dawka śmiertelna 50% (LD50) po jednorazowym podaniu doustnym u myszy przekracza 10 g/kg masy ciała, a u szczurów 5 g/kg, co stanowi około 180-krotną wartość w stosunku do maksymalnej dobowej dawki terapeutycznej u ludzi. Badania toksyczności podostrej i przewlekłej potwierdzają brak działania toksycznego przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne (do 620 mg/kg masy ciała przez 50 dni). Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na parametry biologiczne, hematologiczne ani funkcje nerek w badaniach długoterminowych na modelach zwierzęcych. Dane genotoksyczności i kancerogenności nie wskazują na ryzyko mutagenne ani rakotwórcze diosminy, co potwierdza jej bezpieczeństwo przy długotrwałym stosowaniu. Badania reprodukcyjne na myszach i szczurach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu, co jest istotne klinicznie. Całościowa ocena przedklinicznych danych bezpieczeństwa diosminy wskazuje na jej korzystny profil, potwierdzając wysokie bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych oraz uzasadniając jej zastosowanie w długotrwałym leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej i żylaków odbytu.
charakterystyka produktu leczniczego, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, genotoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa diosminy, przewlekła niewydolność żylna, ryzyko teratogenne, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, żylaki odbytu - Leksykon substancji czynnych
Wapń – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wapń, jako naturalny i fizjologiczny składnik osocza ludzkiego, wykazuje zadowalający profil bezpieczeństwa w terapii niedoborów i schorzeń, przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Dla wielu preparatów zawierających wapń, takich jak Ascalcin Plus, roztwory do dializy otrzewnowej (z wapniem 1,25/1,75 mmol/l), czy złożone produkty żywienia pozajelitowego (np. Finomel, Nutriflex Basal), nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych, co jest uzasadnione długą historią stosowania i dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne dla preparatów łączących wapń z witaminą D3 (np. bonevum, Calcium + Cholecalciferol Béres) wykazały potencjalne działanie teratogenne jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane u ludzi, co nie przekłada się na ryzyko kliniczne przy standardowej terapii.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, chlorek wapnia dwuwodny, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, dichlorowodorek cetyryzyny, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, emulsja do infuzji, fizjologiczny składnik organizmu, glukonian wapnia, jon magnezu, kwas askorbowy, laktoglukonian wapnia, ocena ryzyka środowiskowego, osocze ludzkie, pierwiastek śladowy, profil bezpieczeństwa, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stan niedoborowy, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na reprodukcję, węglan wapnia, witamina D3, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvedilol-ratiopharm 6,25 mg
Przedkliniczne badania karwedylolu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało klinicznie istotnej toksyczności narządowej ani zaburzeń biochemicznych i hematologicznych. Standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka kancerogenezy. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano zaburzenia płodności u samic szczurów przy dawkach ≥200 mg/kg, co stanowi ≥100-krotność maksymalnej rekomendowanej dawki dla człowieka (MRHD). Nie stwierdzono działania teratogennego w badaniach embriotoksyczności na szczurach i królikach, choć u królików odnotowano toksyczność embrionalną przy dawkach niższych niż toksyczne dla samicy.
ciałko żółte, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogeneza, karwedylol, model zwierzęcy, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność dla płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axotret 20 mg
Izotretynoina wykazuje zróżnicowaną toksyczność ostrą w badaniach na zwierzętach, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg mc. u królików, 3000 mg/kg mc. u myszy oraz ponad 4000 mg/kg mc. u szczurów. W długoterminowych badaniach na szczurach (dawki 2, 8 i 32 mg/kg mc./dobę przez ponad 2 lata) zaobserwowano odwracalne objawy toksyczności, takie jak częściowe wypadanie włosów i podwyższone stężenie trójglicerydów w osoczu, bez zmian w komórkach wątrobowych charakterystycznych dla hiperwitaminozy A. Izotretynoina wykazuje silne działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wymaga restrykcyjnych środków ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym. W badaniach na samcach nie stwierdzono negatywnego wpływu na parametry nasienia ani na rozwój zarodka po zapłodnieniu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, budowa plemnika, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna, dawka śmiertelna medialna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hiperwitaminoza A, izotretynoina, parametry nasienia, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, ruchliwość plemników, stężenie trójglicerydów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że substancja ta wywołuje typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u myszy i szczurów, z LD50 odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała. U psów tolerancja była wyższa, bez przypadków śmiertelnych przy dawkach do 100 mg/kg. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, efekty antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym przemijającą neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy ekspozycji 12-15-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na szpik kostny. Wpływ na reprodukcję obejmował zaburzenia cykli płciowych i parametrów reprodukcyjnych u szczurów przy dawkach 1,1 mg/kg (3× dawka maksymalna u człowieka) oraz 3 mg/kg (9× dawka maksymalna u człowieka), a także opóźnienie rozwoju płodu i przemijające zmniejszenie aktywności potomstwa.
ataksja, cytotoksyczność, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki progenitorowe szpiku, leukopenia, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, ślinotok, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scorbolamid 100 mg + 5 mg + 300 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Scorbolamid, zawierającego 300 mg salicylamidu, 100 mg kwasu askorbowego oraz 5 mg rutozydu, nie wykazały potencjału mutagennego dla salicylamidu i kwasu askorbowego. Wyniki dotyczące rutozydu są niejednoznaczne, jednak przeważają dane wskazujące na jego działanie antymutagenne. Żaden ze składników nie wykazał działania karcynogennego, a kwas askorbowy i rutozyd dodatkowo wykazują właściwości przeciwnowotworowe, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa tych substancji w modelach przedklinicznych.
bielactwo uogólnione, działanie antymutagenne, działanie mutagenne, działanie przeciwnowotworowe, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, krwiak podskórny, kwas askorbowy, lordoza, niepełne wykształcenie czaszki, obrzęk ciała, potencjał karcynogenny, proces rozrodczy, przepuklina pępkowa, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, rutozyd, salicylamid, zmiana degeneracyjna zarodka, zmiana rozwojowa, zmiana teratogenna, zniekształcenie płodu, zrośnięcie jelit - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xyzal 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej preparatu Xyzal, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału uszkodzenia DNA, a badania rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów związane z lewocetyryzyną.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, kobieta w wieku rozrodczym, lewocetyryzyna dichlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa lewocetyryzyny, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, rozwój embrionalny i płodowy, rozwój potomstwa, rozwój pourodzeniowy, ryzyko rozwoju nowotworów, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 25 mg
Dane przedkliniczne dla kombinacji amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu wykazały brak toksyczności ogólnoustrojowej oraz toksycznego wpływu na narządy docelowe, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods. W 13-tygodniowych badaniach na szczurach zaobserwowano odwracalne zmiany hematologiczne (spadek erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu i retykulocytów), wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz przerost komórek przykłębuszkowych w nerkach, a także miejscowe nadżerki żołądka. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego dla kombinacji, a indywidualne badania amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu potwierdziły brak takich efektów. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) wykazała wpływ na reprodukcję u szczurów i myszy, w tym opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg/dobę nie wpływały na płodność szczurów.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, azot mocznika, bazofilia, działanie rakotwórcze, erytrocyt, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, kanaliki nerkowe, karcynogenność, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, masa czerwonokrwinkowa, mocznik, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, potas, retykulocyt, spermatyda, testosteron, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Drotafemme 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa drotaweryny, substancji czynnej produktu leczniczego Drotafemme (40 mg, tabletki powlekane), wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz funkcje metaboliczne. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały kumulacji toksyczności ani istotnych skutków toksycznych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo, potwierdziły brak potencjału mutagennego i uszkadzającego DNA. Długoterminowe badania kancerogenności na gryzoniach, przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, chlorowodorek drotaweryny, drotaweryna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, laktoza jednowodna, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, tabletka powlekana, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Tamis 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tamsulosyny chlorowodorku obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, wpływu na reprodukcję, potencjału genotoksycznego oraz działania rakotwórczego. Wyniki wskazują, że działania niepożądane pojawiały się głównie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne i były zgodne z mechanizmem działania leku jako antagonisty receptorów α1-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG jedynie po bardzo dużych dawkach, bez istotnego znaczenia klinicznego. Testy genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały właściwości mutagennych ani uszkodzeń DNA, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tamsulosyny.
aberracja chromosomowa, antagonista receptorów α1-adrenergicznych, badania in vitro, badania in vivo, działanie rakotwórcze, hiperprolaktynemia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, podwyższony poziom prolaktyny, potencjał genotoksyczny, selektywny antagonista receptorów α₁-adrenergicznych, tamsulosyny chlorowodorek, test mutagenności, toksyczność dawki, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA, zaburzenia elektrokardiograficzne, zapis elektrokardiograficzny, zmiana proliferacyjna - Leksykon substancji czynnych
Alantoina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alantoina, stosowana miejscowo w różnych produktach leczniczych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony danymi przedklinicznymi oraz wieloletnim doświadczeniem klinicznym. W preparacie Contractubex (10 mg/g żelu) nie stwierdzono działania mutagennego, teratogennego ani rakotwórczego. Podobnie, w kremie i maści Dernilan zawierających 300 mg alantoiny na 100 g preparatu, wykluczono toksyczność po podaniu wielokrotnym, a substancja nie wykazuje działania drażniącego, alergizującego ani fototoksycznego. Produkt Mucosit (0,1 g alantoiny/100 g żelu) jest dobrze tolerowany i stosowany tradycyjnie, co potwierdza jego bezpieczeństwo w profilaktyce i terapii miejscowej. Dane dotyczące produktu Baikaderm (1,00 g alantoiny/100 g kremu) są ograniczone, gdyż badania koncentrują się na innym składniku aktywnym, jednak nie wskazują na negatywny wpływ alantoiny.
Alantan-Plus, alantoina, aplikacja miejscowa, Baikaderm, bajkalina, Cepan, charakterystyka produktu leczniczego, Contractubex, Dernilan, działanie alergizujące, działanie drażniące, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, dziąsła, Mucosit, potencjał alergizujący, Scutellaria baicalensis, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amikacin Kabi 5 mg/ml
Badania przedkliniczne amikacyny, substancji czynnej leku Amikacin Kabi, wykazały istotne ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności po podaniu wielokrotnym, co jest charakterystyczne dla antybiotyków aminoglikozydowych. Nefrotoksyczność dotyczy zarówno organizmu matki, jak i rozwijającego się płodu, a ototoksyczność manifestuje się uszkodzeniem struktur ucha wewnętrznego. Brak jest natomiast kompleksowych danych dotyczących potencjalnego działania mutagennego i rakotwórczego amikacyny, co ogranicza pełną ocenę jej długoterminowego bezpieczeństwa. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) zaobserwowano zwiększone wskaźniki zgonów płodów, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu leku w okresie ciąży.
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, nefrotoksyczność, nefrotoksyczność zależna od dawki, ototoksyczność, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, ucho wewnętrzne, uszkodzenie nerek, uszkodzenie ucha wewnętrznego, zaburzenie słuchu, zgon płodu