Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Esotkaleno 2,5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału genotoksycznego oraz działania rakotwórczego. W modelu szczurzym LD50 po jednorazowym podaniu wyniosła 240 mg/kg m.c. Toksyczność podostra i przewlekła ujawniła zmiany patologiczne: u szczurów dawka 33 mg/kg m.c. i.p. przez 7-14 dni powodowała uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa, u królików 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie wywoływała uszkodzenie wątroby, a u świnek morskich i psów dawki 0,5-5 mg/kg m.c. i 4 mg/kg m.c. przez kilka tygodni skutkowały martwicą mięśni. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów.

Prednizolon wykazuje działanie teratogenne w modelach zwierzęcych: u myszy, chomików i królików podawanie w okresie organogenezy powodowało rozszczep wargi i/lub podniebienia, a u szczurów anomalie czaszki, szczęki i języka oraz opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego. Długotrwałe stosowanie dużych dawek (30 mg/dobę przez ≥4 tygodnie) indukowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy utrzymujące się przez kilka miesięcy po zakończeniu terapii. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu prednizonu u kobiet w ciąży oraz monitorowania funkcji rozrodczych u mężczyzn podczas długotrwałej terapii.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. artropatia enteropatyczna
  6. astma oskrzelowa
  7. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  8. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  9. chłoniak nieziarniczy
  10. choroba Addisona
  11. choroba Behçeta
  12. choroba Hodgkina
  13. choroba Leśniowskiego-Crohna
  14. choroba Waldenströma
  15. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  16. eozynofilowe zapalenie powięzi
  17. erytrodermia
  18. gruźlica płuc
  19. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  20. guz rzekomy oczodołu
  21. guzkowe zapalenie tętnic
  22. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  23. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  24. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  25. katar sienny
  26. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  27. liniowa dermatoza IgA
  28. liszaj ruberowy osutka
  29. liszajec herpetiformis
  30. łupież rubra mieszkowy
  31. łuszczyca krostkowa
  32. łuszczycowe zapalenie stawów
  33. mieszane choroby tkanki łącznej
  34. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  35. myasthenia
  36. naczyniak jamisty
  37. neuropatia nerwu wzrokowego
  38. niedobór ACTH
  39. niewydolność kory nadnerczy
  40. obrzęk Quinckego
  41. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  42. odrzucenie przeszczepu
  43. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  44. oparzenia zasadowe
  45. oparzenie przełyku
  46. opryszczka ciężarnych
  47. orbitopatia endokrynologiczna
  48. ostra białaczka limfoblastyczna
  49. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  50. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  51. parałuszczyca
  52. pęcherzyca zwykła
  53. pemfigoid pęcherzowy
  54. piodermia zgorzelinowa
  55. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  56. pokrzywka
  57. polimialgia reumatyczna
  58. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  59. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  60. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  61. przewlekła białaczka limfatyczna
  62. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  63. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  64. przewlekłe zapalenie rzęs
  65. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  66. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  67. reakcja Jarischa-Herxheimera
  68. reakcje anafilaktoidalne
  69. reaktywne zapalenie stawów
  70. reumatoidalne zapalenie stawów
  71. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  72. rumień guzowaty
  73. sarkoidoza
  74. śródmiąższowe choroby płuc
  75. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  76. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  77. stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
  78. stwardnienie rozsiane
  79. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  80. szpiczak mnogi
  81. toczeń rumieniowaty układowy
  82. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  83. twardzina układowa
  84. uogólniona ostra osutka krostkowa
  85. usunięcie nadnerczy
  86. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  87. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  88. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  89. wyprysk atopowy
  90. wyprysk bakteryjny
  91. wyprysk kontaktowy
  92. wysypki polekowe
  93. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  94. zapalenie błony naczyniowej oka
  95. zapalenie nadtwardówki
  96. zapalenie rogówki
  97. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  98. zapalenie skórno-mięśniowe
  99. zapalenie stawów kręgosłupa
  100. zapalenie stawów w sarkoidozie
  101. zapalenie tętnicy skroniowej
  102. zapalenie twardówki
  103. zapalenie wielomięśniowe
  104. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  105. zespół nadnerczowo-płciowy
  106. zespół Sézary'ego
  107. zespół Sweeta
  108. zespół Tolosa-Hunta
  109. zespół Westa
  110. ziarniniakowatość Wegenera
  111. ziarniniakowe zapalenie warg
  112. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Esotkaleno

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania prednizonu opierają się na szeregu konwencjonalnych badań farmakologicznych, obejmujących ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału genotoksycznego oraz działania rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi.1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej prednizolonu przeprowadzonych na modelu szczurzym, wartość LD50 (śmiertelność w ciągu 7 dni) została określona na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu substancji czynnej.2

Toksyczność podostra i przewlekła

Badania toksyczności podostrej i przewlekłej wykazały szereg zmian patologicznych w różnych modelach zwierzęcych:

  • Szczury – zmiany w mikroskopie świetlnym i elektronowym w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa obserwowano po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez okres 7-14 dni3
  • Króliki – eksperymentalne uszkodzenie wątroby można było wywołać przez podawanie 2-3 mg/kg masy ciała na dobę przez okres 2-4 tygodni4
  • Świnki morskie – działanie histotoksyczne prowadzące do martwicy mięśni odnotowano po kilku tygodniach podawania dawek 0,5-5 mg/kg masy ciała5
  • Psy – podobne działanie histotoksyczne zaobserwowano przy dawce 4 mg/kg masy ciała podawanej przez kilka tygodni6

Potencjał mutagenny i karcynogenny

Dostępne wyniki badań dotyczących glikokortykosteroidów, w tym prednizonu, nie wskazują na klinicznie istotne właściwości genotoksyczne. Badania nie wykazały znaczącego potencjału mutagennego ani karcynogennego, który mógłby stanowić ryzyko dla pacjentów.7

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój płodu

Badania na różnych modelach zwierzęcych wykazały teratogenne działanie prednizolonu:

  • Myszy, chomiki i króliki – podawanie prednizolonu powodowało rozszczep wargi i/lub podniebienia8
  • Szczury – pozajelitowe podawanie prednizolonu skutkowało niewielkimi anomaliami czaszki, szczęki i języka. Dodatkowo obserwowano opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego9

Długotrwałe podawanie prednizolonu w dużych dawkach (30 mg/dobę przez co najmniej 4 tygodnie) powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy, które utrzymywały się przez kilka miesięcy po zakończeniu podawania leku.10

Gatunek Dawka Czas podawania Obserwowane efekty
Szczury 33 mg/kg m.c./dobę (i.p.) 7-14 dni Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa
Króliki 2-3 mg/kg m.c./dobę 2-4 tygodnie Uszkodzenie wątroby
Świnki morskie 0,5-5 mg/kg m.c./dobę Kilka tygodni Martwica mięśni
Psy 4 mg/kg m.c./dobę Kilka tygodni Martwica mięśni
Myszy, chomiki, króliki Różne dawki Okres organogenezy Rozszczep wargi/podniebienia
Szczury Różne dawki (podanie pozajelitowe) Okres organogenezy Anomalie czaszki, szczęki i języka, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego
Badania na plemnikach 30 mg/dobę ≥ 4 tygodnie Odwracalne zaburzenia spermatogenezy
Szczury (toksyczność ostra) 240 mg/kg m.c. (jednorazowo) Dawka jednorazowa LD50 (śmiertelność w ciągu 7 dni)
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl