Dawkowanie i sposób podawania
Esotkaleno 2,5 mg
Esotkaleno (prednizon) wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od schorzenia, jego nasilenia oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. Terapia rozpoczyna się od dużych dawek, szczególnie w ostrych stanach, z możliwością redukcji do dawki podtrzymującej 5-15 mg/dobę. W leczeniu substytucyjnym zaleca się 5-7,5 mg/dobę podzielone na dwie dawki, z uwzględnieniem specyfiki zespołu nadnerczowo-płciowego (dawka wieczorna). W sytuacjach stresowych dawka może być zwiększona nawet do 50 mg/dobę, a w przypadku dużego obciążenia fizycznego 2-10-krotnie. Dawkowanie u dorosłych obejmuje zakresy: duża dawka 80-100 (do 250) mg/dobę (1,0-3,0 mg/kg), średnia 40-80 mg (0,5-1,0 mg/kg), mała 10-40 mg (0,25-0,5 mg/kg) oraz bardzo mała 1,5-7,5 (do 10) mg/dobę. U dzieci dawki wahają się od 2-3 mg/kg (duża) do 0,25 mg/kg (podtrzymująca), z zaleceniem leczenia naprzemiennego lub z przerwami w okresie wzrostu.
- Dawkowanie i sposób podawania Esotkaleno
- Zasady ogólne dawkowania
- Leczenie substytucyjne (po zakończeniu wzrostu)
- Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami
- Schemat dawkowania dla dorosłych
- Schemat dawkowania dla dzieci
- Redukcja dawki
- Schemat dawkowania w onkologii (SD:e)
- Sposób podawania
- Szczególne uwagi dotyczące dawkowania
- Kolejne rozdziały
- alergiczne zapalenie naczyń
- alergiczne zapalenie spojówek
- alergiczny nieżyt nosa
- alergiczny wyprysk kontaktowy
- artropatia enteropatyczna
- astma oskrzelowa
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne zapalenie wątroby
- chłoniak nieziarniczy
- choroba Addisona
- choroba Behçeta
- choroba Hodgkina
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- choroba Waldenströma
- eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
- eozynofilowe zapalenie powięzi
- erytrodermia
- gruźlica płuc
- gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- guz rzekomy oczodołu
- guzkowe zapalenie tętnic
- hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
- idiopatyczna plamica małopłytkowa
- idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
- katar sienny
- łagodny pemfigoid błony śluzowej
- liniowa dermatoza IgA
- liszaj ruberowy osutka
- liszajec herpetiformis
- łupież rubra mieszkowy
- łuszczyca krostkowa
- łuszczycowe zapalenie stawów
- mieszane choroby tkanki łącznej
- młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- myasthenia
- naczyniak jamisty
- neuropatia nerwu wzrokowego
- niedobór ACTH
- niewydolność kory nadnerczy
- obrzęk Quinckego
- obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
- odrzucenie przeszczepu
- olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
- oparzenia zasadowe
- oparzenie przełyku
- opryszczka ciężarnych
- orbitopatia endokrynologiczna
- ostra białaczka limfoblastyczna
- ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
- paliatywna terapia chorób nowotworowych
- parałuszczyca
- pęcherzyca zwykła
- pemfigoid pęcherzowy
- piodermia zgorzelinowa
- podostry skórny toczeń rumieniowaty
- pokrzywka
- polimialgia reumatyczna
- polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
- profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
- profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
- przewlekła białaczka limfatyczna
- przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
- przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
- przewlekłe zapalenie rzęs
- przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
- przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
- reakcja Jarischa-Herxheimera
- reakcje anafilaktoidalne
- reaktywne zapalenie stawów
- reumatoidalne zapalenie stawów
- rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- rumień guzowaty
- sarkoidoza
- śródmiąższowe choroby płuc
- śródmiąższowe zapalenie rogówki
- stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
- stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
- stwardnienie rozsiane
- submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- szpiczak mnogi
- toczeń rumieniowaty układowy
- toksyczna rozpływna martwica naskórka
- twardzina układowa
- uogólniona ostra osutka krostkowa
- usunięcie nadnerczy
- wielopostaciowy rumień wysiękowy
- wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- wyprysk atopowy
- wyprysk bakteryjny
- wyprysk kontaktowy
- wysypki polekowe
- zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
- zapalenie błony naczyniowej oka
- zapalenie nadtwardówki
- zapalenie rogówki
- zapalenie serca w gorączce reumatycznej
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zapalenie stawów kręgosłupa
- zapalenie stawów w sarkoidozie
- zapalenie tętnicy skroniowej
- zapalenie twardówki
- zapalenie wielomięśniowe
- zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
- zespół nadnerczowo-płciowy
- zespół Sézary'ego
- zespół Sweeta
- zespół Tolosa-Hunta
- zespół Westa
- ziarniniakowatość Wegenera
- ziarniniakowe zapalenie warg
- zwłóknienie płuc
Dawkowanie i sposób podawania Esotkaleno
Prawidłowe dawkowanie leku Esotkaleno (prednizon) jest kluczowym elementem skutecznej terapii. Schemat dawkowania musi być dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta, rodzaju schorzenia oraz jego nasilenia. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku Esotkaleno, które należy uwzględnić podczas planowania terapii.1
Zasady ogólne dawkowania
Terapia prednizonem zazwyczaj rozpoczyna się od względnie dużych dawek początkowych, które są znacznie wyższe w ostrych, ciężkich postaciach choroby niż w schorzeniach przewlekłych. W zależności od obserwowanych objawów klinicznych i odpowiedzi pacjenta na leczenie, dawkę podtrzymującą można zredukować do najmniejszej skutecznej (zwykle 5-15 mg prednizonu na dobę) z różną częstotliwością. W przypadku chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe leczenie małymi dawkami podtrzymującymi.2
Leczenie substytucyjne (po zakończeniu wzrostu)
W leczeniu substytucyjnym zaleca się dawkę 5-7,5 mg prednizonu na dobę, podzieloną na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, a w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego rano i wieczorem). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu zmniejszenie nocnego wzrostu ACTH, co przeciwdziała przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby można dodatkowo podać mineralokortykoid (fludrokortyzon). W sytuacjach dużego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja), współistniejących infekcji może być konieczne zwiększenie dawki 2-3 krotnie, a w przypadku skrajnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.3
Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami
W stanach stresowych po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami zaleca się podanie do 50 mg prednizonu na dobę tak szybko, jak to możliwe, a następnie zmniejszenie dawki w ciągu kilku dni.4
Schemat dawkowania dla dorosłych
W farmakoterapii u dorosłych stosuje się następujące zakresy dawek:5
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/dobę | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|---|
| Duża | 80 – 100 (250) | 1,0 – 3,0 |
| Średnia | 40 – 80 | 0,5 – 1,0 |
| Mała | 10 – 40 | 0,25 – 0,5 |
| Bardzo mała | 1,5 – 7,5 (10) | – |
Zazwyczaj całą dawkę dobową przyjmuje się rano między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). Jednak w zależności od choroby, duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 dawek pojedynczych, a średnie dawki dobowe na 2 do 3.6
Schemat dawkowania dla dzieci
W przypadku dzieci stosuje się następujące dawkowanie:7
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|
| Duża | 2 – 3 |
| Średnia | 1 – 2 |
| Dawka podtrzymująca | 0,25 |
U dzieci w okresie wzrostu leczenie należy prowadzić naprzemiennie lub w miarę możliwości z przerwami. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.8
Redukcja dawki
Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego, w zależności od choroby podstawowej, rozpoczyna się zmniejszanie dawki. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową. Początkowo dawkę zmniejsza się w nieco większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg/dobę.9
O tym, czy leczenie należy stopniowo przerywać, czy też konieczne jest podanie dawki podtrzymującej, decyduje sytuacja kliniczna. Monitorując aktywność choroby, można stosować następujące wytyczne dotyczące zmniejszania dawki:10
- powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni11
- od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień12
- od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie13
- od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie14
- poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni15
Duże i największe dawki, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.16
Schemat dawkowania w onkologii (SD:e)
Terapię w ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych należy oprzeć na aktualnie obowiązujących protokołach. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.17
Przykłady dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:18
- Chłoniak nieziarniczy:
- schemat CHOP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
- schemat COP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
19
- Przewlekła białaczka limfocytowa: „Schemat Knospe”, prednizon 75/50/25 mg, dzień 1-320
- Choroba Hodgkina: schemat COPP-ABVD, prednizon 40 mg/m², dzień 1-1421
- Szpiczak mnogi: „schemat Alexanian”, prednizon 2 mg/kg masy ciała, dzień 1-422
Sposób podawania
Tabletki Esotkaleno należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.23
Szczególne uwagi dotyczące dawkowania
W przypadku farmakoterapii produktem leczniczym Esotkaleno należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnej terapii. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu dobrych wyników terapeutycznych, dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, w razie potrzeby monitorując mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.24
W niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby stosunkowo małe dawki mogą być wystarczające lub konieczne może być zmniejszenie dawki.25
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania