Właściwości farmakokinetyczne
Esotkaleno 2,5 mg
Prednizon, substancja czynna leku Esotkaleno, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Kluczowym etapem jest metabolizm wątrobowy podczas pierwszego przejścia, gdzie 80-100% prednizonu ulega konwersji do aktywnego metabolitu prednizolonu. Prednizolon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie transkortyną i albuminami, co reguluje biodostępność wolnej frakcji leku. Metabolizm prednizolonu odbywa się głównie przez glukuronidację (70%) i siarczanowanie (30%), a powstające metabolity są nieaktywne hormonalnie. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki w postaci metabolitów, z minimalnym wydalaniem niezmienionego leku.
- alergiczne zapalenie naczyń
- alergiczne zapalenie spojówek
- alergiczny nieżyt nosa
- alergiczny wyprysk kontaktowy
- artropatia enteropatyczna
- astma oskrzelowa
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne zapalenie wątroby
- chłoniak nieziarniczy
- choroba Addisona
- choroba Behçeta
- choroba Hodgkina
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- choroba Waldenströma
- eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
- eozynofilowe zapalenie powięzi
- erytrodermia
- gruźlica płuc
- gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- guz rzekomy oczodołu
- guzkowe zapalenie tętnic
- hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
- idiopatyczna plamica małopłytkowa
- idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
- katar sienny
- łagodny pemfigoid błony śluzowej
- liniowa dermatoza IgA
- liszaj ruberowy osutka
- liszajec herpetiformis
- łupież rubra mieszkowy
- łuszczyca krostkowa
- łuszczycowe zapalenie stawów
- mieszane choroby tkanki łącznej
- młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- myasthenia
- naczyniak jamisty
- neuropatia nerwu wzrokowego
- niedobór ACTH
- niewydolność kory nadnerczy
- obrzęk Quinckego
- obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
- odrzucenie przeszczepu
- olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
- oparzenia zasadowe
- oparzenie przełyku
- opryszczka ciężarnych
- orbitopatia endokrynologiczna
- ostra białaczka limfoblastyczna
- ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
- paliatywna terapia chorób nowotworowych
- parałuszczyca
- pęcherzyca zwykła
- pemfigoid pęcherzowy
- piodermia zgorzelinowa
- podostry skórny toczeń rumieniowaty
- pokrzywka
- polimialgia reumatyczna
- polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
- profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
- profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
- przewlekła białaczka limfatyczna
- przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
- przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
- przewlekłe zapalenie rzęs
- przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
- przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
- reakcja Jarischa-Herxheimera
- reakcje anafilaktoidalne
- reaktywne zapalenie stawów
- reumatoidalne zapalenie stawów
- rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- rumień guzowaty
- sarkoidoza
- śródmiąższowe choroby płuc
- śródmiąższowe zapalenie rogówki
- stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
- stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
- stwardnienie rozsiane
- submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- szpiczak mnogi
- toczeń rumieniowaty układowy
- toksyczna rozpływna martwica naskórka
- twardzina układowa
- uogólniona ostra osutka krostkowa
- usunięcie nadnerczy
- wielopostaciowy rumień wysiękowy
- wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- wyprysk atopowy
- wyprysk bakteryjny
- wyprysk kontaktowy
- wysypki polekowe
- zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
- zapalenie błony naczyniowej oka
- zapalenie nadtwardówki
- zapalenie rogówki
- zapalenie serca w gorączce reumatycznej
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zapalenie stawów kręgosłupa
- zapalenie stawów w sarkoidozie
- zapalenie tętnicy skroniowej
- zapalenie twardówki
- zapalenie wielomięśniowe
- zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
- zespół nadnerczowo-płciowy
- zespół Sézary'ego
- zespół Sweeta
- zespół Tolosa-Hunta
- zespół Westa
- ziarniniakowatość Wegenera
- ziarniniakowe zapalenie warg
- zwłóknienie płuc
Właściwości farmakokinetyczne prednizonu
Prednizon, substancja czynna produktu leczniczego Esotkaleno, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, obejmującymi procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania leku z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości, istotny dla prawidłowego stosowania tego glikokortykosteroidu w praktyce klinicznej.1
Wchłanianie
Po podaniu doustnym prednizon charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji czynnej w surowicy krwi (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, w przedziale czasowym od 1 do 2 godzin po przyjęciu leku.2
Pierwszy pasaż przez wątrobę
Istotnym etapem w farmakokinetyce prednizonu jest jego przejście przez wątrobę podczas pierwszego pasażu. W trakcie tego procesu aż 80-100% prednizonu ulega przemianie do aktywnego metabolitu – prednizolonu. Jest to kluczowy etap bioaktywacji leku, gdyż to prednizolon stanowi główną formę biologicznie czynną.3
Wiązanie z białkami osocza
Po przejściu do krwiobiegu, prednizolon wiąże się odwracalnie z białkami osocza. Głównymi białkami transportującymi ten lek są transkortyna (specyficzne białko wiążące kortykosteroidy) oraz albuminy osocza. Wiązanie to ma charakter odwracalny, co wpływa na biodostępność wolnej, aktywnej frakcji leku.4
Metabolizm
Prednizolon podlega intensywnym procesom metabolicznym, głównie w wątrobie. Procesy te przebiegają dwoma głównymi szlakami:5
- Glukuronidacja – stanowi około 70% procesów metabolicznych prednizolonu
- Siarczanowanie – odpowiada za około 30% metabolizmu leku
Dodatkowo, prednizolon częściowo przekształca się w inne metabolity, takie jak 11ß,17ß-dihydroksyandrosta-1,4-dien-3-on oraz 1,4-pregnadien-20-ol. Warto podkreślić, że powstające metabolity nie wykazują aktywności hormonalnej, co oznacza, że nie przyczyniają się do działania terapeutycznego leku.6
Wydalanie
Metabolity prednizonu są wydalane z organizmu głównie przez nerki. Jedynie minimalna ilość niezmienionego prednizonu lub prednizolonu pojawia się w moczu, co świadczy o intensywnym metabolizmie leku przed jego eliminacją z organizmu.7
Parametry farmakokinetyczne
Okres półtrwania prednizonu w fazie eliminacji z osocza wynosi około 3 godzin w warunkach prawidłowej funkcji wątroby. Ten parametr ulega znaczącemu wydłużeniu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, co może wymagać dostosowania dawkowania leku w tej grupie chorych.8
Czas działania
Istotną cechą farmakokinetyki prednizonu jest fakt, że czas jego działania farmakologicznego jest znacząco dłuższy niż okres utrzymywania się leku w surowicy. Po zastosowaniu średnich dawek efekt terapeutyczny utrzymuje się przez okres od 18 do 36 godzin, co ma istotne znaczenie przy ustalaniu schematu dawkowania.9
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość |
|---|---|
| Wchłanianie po podaniu doustnym | Szybkie i niemal całkowite |
| Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego | 1-2 godziny |
| Metabolizm w pierwszym przejściu przez wątrobę | 80-100% prednizonu przekształcane do prednizolonu |
| Główne szlaki metaboliczne | Glukuronidacja (70%), siarczanowanie (30%) |
| Wiązanie z białkami osocza | Odwracalne wiązanie z transkortyną i albuminami |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji | Około 3 godziny (wydłużony w ciężkich zaburzeniach wątroby) |
| Czas działania terapeutycznego | 18-36 godzin (przy średnich dawkach) |
| Droga wydalania | Głównie przez nerki w postaci metabolitów |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania