Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Agapurin SR 600 600 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pentoksyfiliny, substancji czynnej leku Agapurin SR 600, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 1385 mg/kg m.c. (myszy, doustnie), 1770 mg/kg m.c. (szczury, doustnie) oraz 230 mg/kg m.c. (szczury, dożylnie). W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie pentoksyfiliny w dawkach do 1000 mg/kg m.c./dobę u szczurów oraz do 100 mg/kg m.c./dobę u psów przez okres roku nie wywołało toksycznego uszkodzenia narządów. Natomiast dawki przekraczające 320 mg/kg m.c./dobę u psów przez 12 miesięcy indukowały objawy toksyczne, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwawienia, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich w jądrach. Badania reprodukcyjne na czterech gatunkach zwierząt nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój okołoporodowy, choć bardzo wysokie dawki zwiększały śmiertelność wewnątrzmaciczną płodów u szczurów.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Pentoksyfilina, jako substancja czynna leku Agapurin SR 600, została poddana szeregowi badań przedklinicznych, mających na celu ocenę jej bezpieczeństwa. Badania te obejmują analizę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału mutagennego oraz rakotwórczego. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów.1

Toksyczność po podaniu jednorazowym

Badania toksyczności ostrej przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały relatywnie niską toksyczność pentoksyfiliny. W przypadku myszy, wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) po podaniu doustnym wynosiła 1385 mg/kg masy ciała. U szczurów natomiast wartości LD50 kształtowały się następująco: 230 mg/kg masy ciała po podaniu dożylnym oraz 1770 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym. Wyniki te wskazują na małą toksyczność pentoksyfiliny w warunkach ostrego narażenia organizmu.2

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach toksyczności przewlekłej oceniano wpływ długotrwałego podawania pentoksyfiliny na organizmy zwierzęce. Roczne badania na zwierzętach laboratoryjnych nie wykazały związku między podawaniem pentoksyfiliny a toksycznym uszkodzeniem narządów w określonych dawkach. Szczurom podawano dawki sięgające 1000 mg/kg masy ciała na dobę, natomiast psom dawki do 100 mg/kg masy ciała na dobę, nie obserwując istotnych toksycznych efektów narządowych.3

Jednak w przypadku podawania psom bardzo wysokich dawek, przekraczających 320 mg/kg masy ciała na dobę przez okres jednego roku, zaobserwowano następujące objawy toksyczne:4

  • Słaba koordynacja ruchów
  • Niewydolność krążenia
  • Krwawienia
  • Obrzęk płuc
  • Obecność komórek olbrzymich w jądrach

Toksyczność reprodukcyjna

Ocena wpływu pentoksyfiliny na procesy reprodukcyjne wykazała, że podawanie bardzo dużych dawek substancji może prowadzić do zwiększonego odsetka zgonów wewnątrzmacicznych płodów u szczurów. Jest to istotna obserwacja z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży.5

Z drugiej strony, kompleksowe badania reprodukcyjne przeprowadzone na czterech gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki i psy) nie wykazały:

  • Potencjału teratogennego (zdolności do wywoływania wad rozwojowych płodu)
  • Działania embriotoksycznego (toksycznego wpływu na zarodek)
  • Szkodliwego wpływu na płodność
  • Negatywnego wpływu na rozwój okołoporodowy

Wyniki te sugerują, że pentoksyfilina nie wykazuje istotnego negatywnego wpływu na procesy reprodukcyjne przy stosowaniu standardowych dawek terapeutycznych.6

Mutagenność

Potencjał mutagenny pentoksyfiliny oceniono przy zastosowaniu testu Amesa, który jest powszechnie stosowanym testem mutagenności in vitro. Wyniki nie wykazały działania mutagennego badanej substancji, co wskazuje na brak zdolności pentoksyfiliny do indukowania mutacji genetycznych.7

Rakotwórczość

Długoterminowe badania, trwające do 78 tygodni, przeprowadzone na dwóch gatunkach gryzoni (szczury i myszy) nie wykazały działania rakotwórczego pentoksyfiliny. Wyniki te wskazują na brak potencjału kancerogennego substancji, co stanowi istotną informację z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.8

Znaczenie danych przedklinicznych dla praktyki klinicznej

Całość przedstawionych danych przedklinicznych wskazuje na relatywnie dobry profil bezpieczeństwa pentoksyfiliny zawartej w preparacie Agapurin SR 600. Niska toksyczność ostra, brak istotnych efektów toksycznych przy długotrwałym podawaniu w dawkach terapeutycznych, brak potencjału mutagennego i rakotwórczego, a także brak istotnego negatywnego wpływu na procesy reprodukcyjne (poza bardzo wysokimi dawkami) pozwalają na bezpieczne stosowanie leku w praktyce klinicznej przy zachowaniu zalecanych dawek terapeutycznych.9

Rodzaj badania Gatunek zwierząt Dawki/Czas trwania Wyniki
Toksyczność ostra (doustnie) Myszy LD50: 1385 mg/kg m.c. Niska toksyczność
Toksyczność ostra (doustnie) Szczury LD50: 1770 mg/kg m.c. Niska toksyczność
Toksyczność ostra (dożylnie) Szczury LD50: 230 mg/kg m.c. Niska toksyczność
Toksyczność przewlekła Szczury Do 1000 mg/kg m.c./dobę przez 1 rok Brak toksycznego uszkodzenia narządów
Toksyczność przewlekła Psy Do 100 mg/kg m.c./dobę przez 1 rok Brak toksycznego uszkodzenia narządów
Toksyczność przewlekła (wysokie dawki) Psy Powyżej 320 mg/kg m.c./dobę przez 1 rok Zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwawienia, obrzęk płuc, zmiany w jądrach
Toksyczność reprodukcyjna Myszy, szczury, króliki, psy Różne dawki Brak działania teratogennego, embriotoksycznego, wpływu na płodność i rozwój okołoporodowy
Mutagenność Test Amesa Brak działania mutagennego
Rakotwórczość Szczury, myszy Do 78 tygodni ekspozycji Brak działania rakotwórczego
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl