nagła utrata słuchu
Wskazanie

Nagła utrata słuchu (sudden sensorineural hearing loss, SSHL) to stan nagłego osłabienia lub całkowitej utraty słuchu, który rozwija się w ciągu 72 godzin. Dotyka najczęściej jednego ucha i może występować razem z zawrotami głowy, szumem usznym lub uczuciem pełności w uchu. SSHL jest stanem wymagającym pilnej interwencji medycznej, ponieważ wczesne rozpoczęcie leczenia zwiększa szanse na odzyskanie słuchu.

Leczenie farmakologiczne nagłej utraty słuchu opiera się głównie na glikokortykosteroidach, które zmniejszają stan zapalny i obrzęk w uchu wewnętrznym. W Polsce stosuje się preparaty takie jak Dexaven (deksametazon), Metypred (metyloprednizolon) czy Hydrocortisonum (hydrokortyzon). Leki te mogą być podawane doustnie lub w formie iniekcji dobębenkowych. Dodatkowo stosuje się leki poprawiające mikrokrążenie, jak Cavinton (winpocetyna), Trental (pentoksyfilina) czy Vinpocetine (winpocetyna).

W terapii uzupełniającej wykorzystuje się również leki przeciwwirusowe (np. Heviran, Acyklowir) w przypadku podejrzenia etiologii wirusowej, oraz leki przeciwobrzękowe i rozszerzające naczynia krwionośne jak Betaserc (betahistyna) czy Vinpocetine Forte. Niekiedy zaleca się również tlenoterapię hiperbaryczną jako metodę wspomagającą tradycyjne leczenie.

Największym wyzwaniem w leczeniu nagłej utraty słuchu jest jej nieznana etiologia w większości przypadków, co utrudnia celowane leczenie. Ponadto, kluczowe znaczenie ma czas – opóźnienie w rozpoczęciu terapii powyżej 2 tygodni od wystąpienia objawów znacząco zmniejsza szanse na odzyskanie słuchu. Trudnością jest również prawidłowe różnicowanie SSHL z innymi przyczynami utraty słuchu, takimi jak zatkanie przewodu słuchowego zewnętrznego woskowiną czy zapalenie ucha środkowego. Dodatkowo, pacjenci z nieodwracalną utratą słuchu wymagają długotrwałego wsparcia w zakresie rehabilitacji słuchowej i protezowania słuchu.