zaburzenie czynności ucha wewnętrznego
Wskazanie

Zaburzenia czynności ucha wewnętrznego obejmują szereg schorzeń wpływających na narząd słuchu i równowagi, umiejscowiony w błędniku. Najczęstszymi objawami są zawroty głowy, zaburzenia równowagi, szumy uszne, niedosłuch oraz uczucie pełności w uchu. Zaburzenia te mogą wynikać z chorób takich jak choroba Ménière’a, zapalenie błędnika, uszkodzenia pourazowe, reakcje toksyczne na leki ototoksyczne czy zmiany zwyrodnieniowe związane z wiekiem.

W leczeniu zaburzeń czynności ucha wewnętrznego stosuje się preparaty poprawiające mikrokrążenie i metabolizm komórek w uchu wewnętrznym. Często wykorzystywane są betahistyna (Betaserc, Vertix, Vestibo), która poprawia przepływ krwi w uchu wewnętrznym i zmniejsza ciśnienie endolimfatyczne, oraz preparaty zawierające wyciąg z miłorzębu japońskiego (Bilobil, Ginkgofol, Tanakan), które poprawiają mikrokrążenie. W ostrych zawrotach głowy stosuje się również leki przeciwwymiotne jak tietylperazyna (Torecan) czy prochlorperazyna (Chloropernazinum).

W przypadku zapalenia błędnika konieczne może być zastosowanie antybiotyków, a przy autoimmunologicznym podłożu zaburzeń – glikokortykosteroidów. Przy szumach usznych pomocne bywają leki z grupy benzodiazepin (Relanium, Estazolam) oraz melatonina (Melatonina LEK-AM, Melatolin). Przy długotrwałych zaburzeniach równowagi ważna jest również rehabilitacja przedsionkowa.

Największą trudnością w leczeniu zaburzeń czynności ucha wewnętrznego jest często nieznana etiologia schorzenia, co utrudnia wdrożenie celowanej terapii. Dodatkowo, objawy takie jak zawroty głowy czy szumy uszne mogą być bardzo uciążliwe dla pacjenta i trudne do całkowitego wyeliminowania. Leczenie ma często charakter objawowy, a nie przyczynowy. Istotnym wyzwaniem jest również przewlekły charakter wielu z tych zaburzeń, co wymaga długotrwałej farmakoterapii i regularnych wizyt kontrolnych u specjalisty otolaryngologa lub audiologa.