owrzodzenie podudzi
Wskazanie

Owrzodzenie podudzi to przewlekłe rany występujące na kończynach dolnych, które nie goją się w ciągu co najmniej 4-6 tygodni. Najczęściej są konsekwencją niewydolności żylnej (około 70% przypadków), choroby tętnic obwodowych (10-20%), neuropatii cukrzycowej lub kombinacji tych czynników. Charakteryzują się utratą tkanki skórnej, która sięga do skóry właściwej lub głębiej.

W leczeniu owrzodzeń podudzi kluczowe znaczenie ma określenie przyczyny. W owrzodzeniach żylnych podstawę terapii stanowi kompresoterapia. Stosuje się pończochy uciskowe (np. Sigvaris, Venotrain, Medi) oraz wielowarstwowe bandaże uciskowe (Sigvaris Comprifore, Pütterbinde, 3M Coban). Z preparatów miejscowych wykorzystuje się: opatrunki hydrokoloidowe (Granuflex, Aquacel), alginianowe (Sorbalgon, Kaltostat), piankowe (Biatain, Mepilex) oraz z dodatkiem srebra (Aquacel Ag, Mepilex Ag) w zależności od charakteru rany.

W farmakoterapii owrzodzeń żylnych stosuje się preparaty poprawiające mikrokrążenie: Detralex (diosmina+hesperydyna), Cyclo 3 Fort (ruszczyk), Venoruton (oksyrutyny). W przypadku owrzodzeń niedokrwiennych kluczowe jest leczenie choroby podstawowej, w tym stosowanie leków przeciwpłytkowych (Acard, Polocard) oraz poprawiających przepływ obwodowy (Trental, Pentohexal).

Największe trudności w leczeniu owrzodzeń podudzi stanowi przewlekły charakter schorzenia, z nawrotami sięgającymi 70% w ciągu 5 lat. Problematyczna jest także niska współpraca pacjentów w zakresie kompresoterapii, która jest często niekomfortowa, szczególnie w okresie letnim. Dodatkowym wyzwaniem są infekcje ran (najczęściej Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa), które wymagają antybiotykoterapii celowanej. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze niezbędne może być leczenie operacyjne, obejmujące przeszczepy skóry, zabiegi naprawcze układu żylnego lub rewaskularyzację tętnic.