oparzenie po fototerapii
Wskazanie

Oparzenie po fototerapii to powikłanie, które może wystąpić podczas lub po zabiegu fototerapii stosowanej w leczeniu chorób skóry, takich jak łuszczyca, bielactwo czy atopowe zapalenie skóry. Oparzenia te powstają w wyniku nadmiernej ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe (UV) i mogą manifestować się zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem, pęcherzami lub łuszczeniem się skóry.

W leczeniu oparzeń po fototerapii stosuje się przede wszystkim preparaty łagodzące i nawilżające. W przypadkach łagodnych oparzeń pomocne są kremy zawierające dexpantenol (Bepanthen, Panthenol), aloes (Biały Jeleń z aloesem, AloeVera żel) lub hydrokortyzon (Hydrocortisonum, Laticort). Przy cięższych oparzeniach mogą być potrzebne maści z antybiotykami, takie jak Bactroban czy Tribiotic, a w skrajnych przypadkach – sterydy ogólnoustrojowe (Encorton, Metypred).

Największą trudnością w leczeniu oparzeń po fototerapii jest prawidłowa ocena stopnia oparzenia i dostosowanie odpowiedniego leczenia. Zbyt agresywne leczenie może prowadzić do dodatkowych powikłań, takich jak atrofia skóry po steroidach, natomiast zbyt zachowawcze podejście może skutkować przedłużonym bólem i dyskomfortem pacjenta. Dodatkowym wyzwaniem jest konieczność modyfikacji dalszego schematu fototerapii, co może wpłynąć na skuteczność leczenia pierwotnej choroby skóry.

Profilaktyka oparzeń po fototerapii obejmuje dokładne określenie minimalnej dawki rumieniowej (MED) przed rozpoczęciem leczenia, stopniowe zwiększanie dawki promieniowania oraz regularne monitorowanie stanu skóry pacjenta. Ważne jest również edukowanie pacjentów na temat objawów oparzenia, aby mogli szybko zgłosić się po pomoc w przypadku wystąpienia niepokojących zmian.