oparzenie po radioterapii
Wskazanie

Oparzenie po radioterapii, znane również jako popromienne zapalenie skóry, jest częstym skutkiem ubocznym leczenia onkologicznego z wykorzystaniem promieniowania jonizującego. Występuje u około 85-90% pacjentów poddawanych radioterapii. Reakcja skórna może pojawić się już w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia i charakteryzuje się zaczerwienieniem (rumień), obrzękiem, suchością skóry, a w cięższych przypadkach – wilgotnym złuszczaniem naskórka, pęcherzami i owrzodzeniami.

W leczeniu oparzeń popromiennych stosuje się preparaty łagodzące i regenerujące. Wśród polskich produktów dostępnych na rynku znajdują się: Alantan Plus, Panthenol (Bepanthen), Linomag, Radiosun, Caphosol, Glukosteryl, Cicaplast Baume B5 oraz Aqua+. W przypadku infekcji wtórnych stosuje się miejscowe antybiotyki, takie jak Dermazin czy Argosulfan. Przy silnym bólu można zastosować preparaty zawierające lidokainę (np. Lignocainum Hydrochloricum żel).

Największą trudnością w leczeniu oparzeń popromiennych jest konieczność kontynuowania radioterapii pomimo postępującego uszkodzenia skóry. Wymaga to ścisłej współpracy onkologa, dermatologa i pielęgniarki. Wyzwaniem jest również zapobieganie wtórnym infekcjom oraz łagodzenie dolegliwości bólowych, które mogą znacząco obniżać jakość życia pacjenta. W ciężkich przypadkach może być konieczne czasowe przerwanie radioterapii, co może wpływać na skuteczność leczenia onkologicznego.

Istotnym elementem postępowania jest profilaktyka – odpowiednia pielęgnacja skóry przed rozpoczęciem radioterapii oraz w jej trakcie. Pacjenci powinni unikać drażniących kosmetyków, ekspozycji na słońce oraz noszenia obcisłej odzieży w miejscu napromieniania. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z chorobami predysponującymi do nasilonych reakcji skórnych, takimi jak atopowe zapalenie skóry czy cukrzyca.