Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Palexia retard 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej Palexia retard, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych), jak i in vivo (testy aberracji chromosomowej i nieplanowanej syntezy DNA) przy maksymalnych tolerowanych dawkach. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na potencjalne ryzyko rakotwórczości. W zakresie wpływu na zdolności rozrodcze, tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów, choć przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy. Badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny indukowały opóźnienie rozwoju i embriotoksyczność, głównie poprzez aktywację receptorów opioidowych μ.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Poniższe dane przedkliniczne dotyczą tapentadolu, substancji czynnej produktu leczniczego Palexia retard, dostępnego w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach od 25 mg do 250 mg. Badania przedkliniczne dostarczają istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego leku przed wprowadzeniem go do praktyki klinicznej.1
Badania genotoksyczności
W kompleksowej ocenie potencjalnego działania genotoksycznego tapentadolu przeprowadzono szereg testów in vitro oraz in vivo. Tapentadol nie wykazał działania genotoksycznego u bakterii w teście Amesa, który jest podstawowym testem wykrywającym mutacje genowe.2 Wyniki testu aberracji chromosomowych przeprowadzonego in vitro początkowo były niejednoznaczne, jednak po powtórzeniu badania uzyskano zdecydowanie negatywne wyniki, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego.3 Dodatkowo, tapentadol nie wykazał działania genotoksycznego in vivo w testach dotyczących dwóch punktów końcowych: aberracji chromosomowej oraz nieplanowanej syntezy DNA, nawet przy zastosowaniu maksymalnych tolerowanych dawek.4
Potencjał rakotwórczy
Długoterminowe badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjalnego ryzyka działania rakotwórczego tapentadolu u ludzi. Stanowi to istotny element oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania tego leku.5
Wpływ na płodność i rozwój płodu
Badania przedkliniczne oceniające wpływ tapentadolu na zdolności rozrodcze wykazały, że substancja ta nie miała wpływu na płodność osobników męskich ani żeńskich szczurów.6 Jednak po podaniu dużych dawek obserwowano zmniejszenie stopnia przeżywalności w macicy. Nie udało się jednoznacznie ustalić, czy efekt ten zachodził za pośrednictwem samców czy samic.7
W badaniach teratogenności przeprowadzonych na szczurach i królikach po podaniu dożylnym i podskórnym tapentadolu nie stwierdzono działania teratogennego.8 Jednak po zastosowaniu dawek wywołujących nasilone działanie farmakodynamiczne zaobserwowano opóźnienie rozwoju i działanie embriotoksyczne, które objawiało się zaburzeniami ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Efekty te były związane z aktywnością receptora opioidowego μ i występowały po zastosowaniu dawek większych niż z zakresu terapeutycznego.9 Dodatkowo, po podaniu dożylnym tapentadolu u szczurów obserwowano zmniejszenie stopnia przeżywalności w macicy.10
Wpływ na rozwój pourodzeniowy i przenikanie do mleka
Badania przedkliniczne wykazały, że tapentadol przenika do mleka samic szczurów i może wpływać na potomstwo karmione tym mlekiem. U szczurów tapentadol powodował zwiększenie śmiertelności osesków F1, które w okresie od 1 do 4 dnia po urodzeniu były bezpośrednio narażone na działanie leku wydzielanego do mleka samic. Co istotne, efekt ten obserwowano już przy dawkach nietoksycznych dla samic.11 Warto podkreślić, że mimo tych obserwacji nie stwierdzono wpływu tapentadolu na parametry neurobehawioralne młodych osobników.12
Badania przenikania tapentadolu do mleka przeprowadzono na noworodkach szczurzych karmionych przez samice, którym podawano tapentadol. U noworodków tych stwierdzono zależną od stosowanej dawki ekspozycję na tapentadol i O-glukuronid tapentadolu, co potwierdza przenikanie tych substancji do mleka.13
Badania rozwoju postnatalnego
Przeprowadzono również badania oceniające bezpieczeństwo stosowania tapentadolu u młodych szczurów, które były leczone od 6 do 90 dnia po urodzeniu. Okres ten odpowiada rozwojowo niemowlęctwu, dzieciństwu i dojrzewaniu u ludzi.14 W pierwszych 3 dniach leczenia zaobserwowano liczbowo większą śmiertelność przy dawkach ≥ 25 mg/kg/dobę, przy czym ekspozycja na tapentadol w osoczu przy najniższym obserwowanym poziomie działania niepożądanego (LOAEL) była porównywalna z przewidywaną kliniczną ekspozycją na tapentadol w osoczu u dzieci.15
Interesującym jest fakt, że tapentadol był dobrze tolerowany u młodych szczurów w wieku powyżej 10 dni.16 W tej grupie wiekowej nie zaobserwowano żadnych objawów klinicznych związanych z leczeniem, ani wpływu na następujące parametry:
- Masę ciała i spożycie pokarmu17
- Rozwój przed odsadzeniem i rozwój reprodukcyjny18
- Wzrost kości długich19
- Aktywność ruchową20
- Zachowanie oraz uczenie się i pamięć21
Dodatkowo, masa narządów oraz ocena makroskopowa i mikroskopowa nie wykazały zmian związanych z leczeniem tapentadolem u młodych szczurów.22 Co ważne, tapentadol nie wpływał na rozwój płciowy, krycie ani parametry ciąży u leczonych zwierząt.23
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania