Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Erlis 2,5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania tadalafilu

Badania przedkliniczne dotyczące tadalafilu, substancji czynnej zawartej w leku Erlis, obejmowały szereg konwencjonalnych badań farmakologicznych, które oceniały bezpieczeństwo stosowania, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjalne działanie genotoksyczne, rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję. Całość zebranych danych nieklinicznych nie wskazuje na występowanie szczególnego zagrożenia dla człowieka podczas stosowania tadalafilu.¹

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój

W przeprowadzonych badaniach na zwierzętach dotyczących wpływu tadalafilu na rozwój płodu, nie wykazano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego u szczurów i myszy, które otrzymywały tadalafil w dawkach aż do 1000 mg/kg na dobę. Dawki te są wielokrotnie większe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.²

W badaniach nad rozwojem przedurodzeniowym i pourodzeniowym u szczurów, dawka 30 mg/kg na dobę została określona jako dawka niepowodująca zauważalnych efektów toksycznych. Należy zauważyć, że u ciężarnych samic szczura wartość AUC (pole pod krzywą stężenia leku we krwi w czasie) dla niezwiązanego tadalafilu była około 18 razy większa niż odpowiadająca wartość AUC u ludzi po zastosowaniu dawki 20 mg, co pokazuje znacznie większą ekspozycję na lek w warunkach badań zwierzęcych.³

Wpływ na płodność

Badania przeprowadzone na szczurach nie wykazały występowania zaburzeń płodności zarówno u samców, jak i samic, co wskazuje na brak negatywnego wpływu tadalafilu na funkcje rozrodcze tych zwierząt przy stosowanych dawkach.⁴

Wpływ na spermatogenezę

W dłuższych badaniach przeprowadzonych na psach, które otrzymywały tadalafil codziennie przez okres od 6 do 12 miesięcy w dawkach 25 mg/kg na dobę lub większych, zaobserwowano istotne zmiany histopatologiczne w jądrach. U tych zwierząt stwierdzono zanik nabłonka kanalików nasiennych, co u niektórych osobników doprowadziło do zmniejszenia procesów spermatogenezy. Dawka 25 mg/kg na dobę u psów powodowała ekspozycję na tadalafil co najmniej 3,7-18,6 razy większą niż ekspozycja obserwowana u ludzi po jednorazowej dawce 20 mg.⁵

Zaobserwowane w badaniach przedklinicznych efekty występowały przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi, co sugeruje ograniczoną istotność tych obserwacji dla zastosowania klinicznego tadalafilu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Należy jednak zaznaczyć, że u psów obserwowano wpływ na spermatogenezę przy ekspozycjach tylko 3,7-krotnie przekraczających ekspozycję u ludzi.⁶