Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Adapalen

Adapalen, będący retinoidem stosowanym głównie w terapii trądziku, wykazuje dobrą tolerancję po miejscowym zastosowaniu, co potwierdzają długoterminowe badania na królikach (6 miesięcy) oraz myszach (2 lata). Ekspozycja ogólnoustrojowa po aplikacji miejscowej jest minimalna, co koreluje z danymi farmakokinetycznymi. Doustne podawanie adapalenu w dużych dawkach u zwierząt wywoływało objawy hiperwitaminozy A, zanik kości, wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej oraz niewielką niedokrwistość, a także łagodne objawy neurologiczne, kardiologiczne i oddechowe. Badania genotoksyczności, fototoksyczności oraz kancerogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, z wyjątkiem wzrostu częstości raka chromochłonnego rdzenia nadnerczy u samców szczurów przy doustnej dawce 1,5 mg/kg mc./dobę, efekt nieobserwowany przy podaniu przezskórnym. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, adapalen wykazywał działanie teratogenne przy wysokich dawkach doustnych ≥25 mg/kg mc./dobę oraz zmiany kostne przy dawce miejscowej 6 mg/kg mc./dobę, jednak nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój potomstwa przy dawkach doustnych do 20 mg/kg mc./dobę.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania adapalenu

Adapalen jest substancją czynną należącą do grupy retynoidów, stosowaną głównie w leczeniu trądziku. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tej substancji oparte są na szeregu badań przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt, z wykorzystaniem różnych dróg podania oraz różnego czasu ekspozycji na substancję. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat bezpieczeństwa stosowania adapalenu w oparciu o badania przedkliniczne.1

Tolerancja miejscowa

Badania przedkliniczne wykazały, że adapalen jest dobrze tolerowany po stosowaniu miejscowym w długoterminowych badaniach na zwierzętach. Potwierdzają to 6-miesięczne badania przeprowadzone na królikach oraz 2-letnie badania na myszach.2 Badania produktów złożonych zawierających adapalen (np. w połączeniu z nadtlenkiem benzoilu) wskazywały na możliwość wystąpienia miejscowego podrażnienia oraz potencjał uczulający, co jest zgodne z oczekiwaniami dotyczącymi preparatów zawierających nadtlenek benzoilu.3

Toksyczność ogólnoustrojowa

Główne objawy toksyczności adapalenu po podaniu doustnym obserwowane u wszystkich badanych gatunków obejmowały:4

5

Duże dawki adapalenu podawane zwierzętom doustnie wywoływały łagodne objawy neurologiczne, kardiologiczne i związane z układem oddechowym.6 Ekspozycja ogólnoustrojowa na adapalen po wielokrotnym nanoszeniu na skórę zwierząt produktów zawierających adapalen jest bardzo mała, co jest zgodne z klinicznymi danymi farmakokinetycznymi.7

Badania genotoksyczności i mutagenności

W badaniach przedklinicznych wykazano, że adapalen nie wykazuje działania mutagennego.8 Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, fototoksyczności i działania rakotwórczego nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.9

Badania kancerogenności

Przeprowadzono szczegółowe badania kancerogenne adapalenu na różnych gatunkach zwierząt. U myszy po podaniu przezskórnym zastosowano dawki 0,6 mg/kg mc./dobę, 2 mg/kg mc./dobę i 6 mg/kg mc./dobę. U szczurów badano dawki doustne w wysokości 0,15 mg/kg mc./dobę, 0,5 mg/kg mc./dobę i 1,5 mg/kg mc./dobę.10

Wykazano statystycznie znamienny wzrost występowania raka chromochłonnego rdzenia nadnerczy tylko u samców szczurów po podawaniu dawki doustnej 1,5 mg/kg mc./dobę. Warto podkreślić, że ten efekt nie był obserwowany przy przezskórnym podawaniu adapalenu.1112

Toksyczny wpływ na reprodukcję i teratogenność

Przeprowadzono szereg badań toksycznego działania adapalenu na reprodukcję na szczurach i królikach, zarówno po podaniu doustnym, jak i na skórę. Wyniki tych badań wskazują na:13

  • Działanie teratogenne przy wysokiej ekspozycji ogólnoustrojowej (dawki doustne od 25 mg/kg mc./dobę)
  • Zmiany liczby żeber lub kręgów przy mniejszej ekspozycji na produkt leczniczy (podanie na skórę dawki 6 mg/kg mc./dobę)

14

Badania toksyczności reprodukcyjnej adapalenu po podaniu doustnym u szczurów pod kątem wpływu na płodność nie wykazały niekorzystnego wpływu na:15

  • Rozrodczość i płodność
  • Przeżywalność miotu F1
  • Wzrost i rozwój do odstawienia
  • Późniejszą wydajność reprodukcyjną

16

Powyższe wyniki uzyskano przy doustnym podawaniu adapalenu w dawkach do 20 mg/kg mc./dobę.17

Badania produktów złożonych zawierających adapalen

Przeprowadzono również szereg badań przedklinicznych dla produktów złożonych zawierających adapalen i nadtlenek benzoilu. Badania te obejmowały ocenę tolerancji miejscowej oraz badania toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek na skórę zwierząt (szczury, psy i świnie miniaturowe) przez okres do 13 tygodni.18

Wyniki tych badań wykazały miejscowe podrażnienie i możliwość uczulenia, co jest zgodne z oczekiwaniami dotyczącymi produktów złożonych zawierających nadtlenek benzoilu.19

W badaniach farmakokinetycznych wykazano, że w skórze nadtlenek benzoilu jest szybko i całkowicie metabolizowany do kwasu benzoesowego, który po wchłonięciu do organizmu jest wydalany z moczem, przy ograniczonej ekspozycji ogólnoustrojowej.20

Wpływ na środowisko

Badania oceniające ryzyko dla środowiska (Environmental Risk Assessment, ERA) wykazały, że adapalen ma potencjalnie bardzo trwały i toksyczny wpływ na środowisko. Badania te wskazują, że substancja może stwarzać ryzyko szczególnie dla środowiska wodnego.21

Badania nadtlenku benzoilu w produktach złożonych z adapalenem

W przypadku produktów złożonych zawierających adapalen i nadtlenek benzoilu, przeprowadzono również badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej dla samego nadtlenku benzoilu. Badania na szczurach z zastosowaniem dawek doustnych nadtlenku benzoilu w wysokości do 1000 mg/kg mc./dobę (5 ml/kg) wykazały, że nadtlenek benzoilu nie wywołał teratogenności ani wpływu na funkcje rozrodcze w dawkach do 500 mg/kg mc./dobę.2223

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl