Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olanzapine Lekam 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, a u psów tolerancja sięgała 100 mg/kg bez przypadków śmiertelnych. Objawy toksyczności ostrej obejmowały zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego (OUN), drżenia, drgawki, ślinotok, a także objawy przeciwcholinergiczne i hematologiczne przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano zahamowanie OUN, zmniejszenie wskaźników wzrostu oraz odwracalne zmiany związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy u szczurów. U psów dawki 8-10 mg/kg/dobę (AUC 12-15 razy większe niż u ludzi przy dawce 12 mg) powodowały odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, bez uszkodzenia szpiku kostnego.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Olanzapine Lekam
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny obejmowały szereg testów toksykologicznych, oceniających wpływ na organizm zarówno przy podaniu pojedynczym, jak i wielokrotnym, a także badania potencjału mutagennego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość. Przedstawione poniżej dane stanowią istotną podstawę dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku w praktyce klinicznej.1
Toksyczność ostra (po podaniu pojedynczej dawki)
W badaniach toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki, u gryzoni obserwowano typowe objawy charakterystyczne dla silnych związków neuroleptycznych. Objawy te obejmowały: zmniejszenie aktywności, śpiączkę, drżenia, drgawki kloniczne, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. Średnia dawka śmiertelna wynosiła około 210 mg/kg masy ciała u myszy i 175 mg/kg masy ciała u szczurów. Psy wykazały lepszą tolerancję na lek, znosząc pojedyncze dawki doustne do 100 mg/kg masy ciała bez przypadków śmiertelnych. U psów obserwowano następujące kliniczne objawy: uspokojenie polekowe, ataksję, drżenia, przyspieszenie czynności serca, utrudnione oddychanie, zwężenie źrenic i jadłowstręt. U małp pojedyncze dawki doustne do 100 mg/kg masy ciała powodowały prostrację, a większe dawki prowadziły do zaburzeń świadomości.2
Toksyczność po podaniu wielokrotnym
Badania toksyczności wielokrotnej przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt. U myszy badania trwały do 3 miesięcy, natomiast u szczurów i psów prowadzono je przez okres do 1 roku. Główne objawy obserwowane podczas tych badań obejmowały: zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego (OUN), objawy działania przeciwcholinergicznego oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne. Z czasem obserwowano rozwój tolerancji na działanie hamujące na OUN. Po stosowaniu dużych dawek leku, odnotowano zmniejszenie wskaźników wzrostu u badanych zwierząt. U szczurów zaobserwowano odwracalne działania związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny, takie jak: zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.3
Toksyczność hematologiczna
Wpływ olanzapiny na parametry hematologiczne był obserwowany u wszystkich badanych gatunków zwierząt. U myszy stwierdzono zależne od dawki zmniejszenie liczby leukocytów w krwiobiegu, natomiast u szczurów obserwowano niespecyficzne zmniejszenie liczby leukocytów. Pomimo tych obserwacji, nie znaleziono dowodów na działanie cytotoksyczne wobec szpiku kostnego. U psów otrzymujących dawkę 8 lub 10 mg/kg masy ciała na dobę wystąpiła odwracalna neutropenia, małopłytkowość lub niedokrwistość. W tych przypadkach całkowita wartość narażenia na olanzapinę (pole pod krzywą – AUC) była 12-15 razy większa niż u ludzi otrzymujących dawkę 12 mg. Co istotne, u psów z cytopenią nie zaobserwowano działań niepożądanych dotyczących progenitorowych i proliferujących komórek szpiku kostnego.4
Toksyczny wpływ na reprodukcję
Badania wpływu olanzapiny na reprodukcję wykazały, że substancja ta nie wywiera działania teratogennego. Zaobserwowano natomiast inne efekty związane z rozrodczością. U szczurów uspokojenie polekowe przejawiało się zaburzeniem zdolności samców do kojarzenia się. Ponadto, cykle płciowe były zaburzone już po podaniu dawki 1,1 mg/kg masy ciała, co stanowi trzykrotność dawki maksymalnej stosowanej u człowieka. Parametry dotyczące reprodukcji u szczurów ulegały zmianie po dawce 3 mg/kg masy ciała (dziewięciokrotność dawki maksymalnej u człowieka). U potomstwa szczurów, którym podawano olanzapinę, obserwowano opóźnienie w rozwoju płodu oraz przemijające zmniejszenie aktywności potomstwa.5
Działanie mutagenne
Przeprowadzone badania potencjału mutagennego olanzapiny nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego. Analizy przeprowadzono w pełnym zakresie testów standardowych, obejmujących testy mutacji w komórkach bakterii oraz testy u ssaków prowadzone zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo.6
Działanie rakotwórcze
Ocena potencjału rakotwórczego olanzapiny została przeprowadzona na modelach mysich i szczurzych. Na podstawie wyników tych badań stwierdzono, że olanzapina nie wykazuje działania rakotwórczego.7
Zestawienie parametrów bezpieczeństwa przedklinicznego olanzapiny
| Parametr badany | Gatunek zwierzęcia | Główne obserwacje | Dawka |
|---|---|---|---|
| Toksyczność ostra | Myszy | Zmniejszenie aktywności, śpiączka, drżenia, drgawki kloniczne, ślinotok | LD50 ≈ 210 mg/kg mc. |
| Toksyczność ostra | Szczury | Zmniejszenie aktywności, śpiączka, drżenia, drgawki kloniczne, ślinotok | LD50 ≈ 175 mg/kg mc. |
| Toksyczność ostra | Psy | Uspokojenie polekowe, ataksja, drżenia, tachykardia, utrudnione oddychanie, zwężenie źrenic, jadłowstręt | Tolerancja do 100 mg/kg mc. |
| Toksyczność ostra | Małpy | Prostracja, zaburzenia świadomości | Efekty przy dawce ≥ 100 mg/kg mc. |
| Toksyczność przewlekła | Myszy, szczury, psy | Zahamowanie OUN, działanie przeciwcholinergiczne, zaburzenia hematologiczne | Badania do 3 miesięcy (myszy) i do 1 roku (szczury, psy) |
| Wpływ na reprodukcję | Szczury | Zaburzenia cyklu płciowego, zdolności kojarzenia, parametrów reprodukcji | Efekty od 1,1 mg/kg mc. (3× dawka maksymalna u ludzi) |
| Toksyczność hematologiczna | Psy | Neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość | 8-10 mg/kg mc./dobę (AUC 12-15× większe niż przy dawce 12 mg u ludzi) |
| Mutagenność | Testy bakteryjne i ssacze | Brak działania mutagennego i klastogennego | Standardowe testy in vitro i in vivo |
| Kancerogenność | Myszy, szczury | Brak działania rakotwórczego | Standardowe badania rakotwórczości |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania