zapalenie wątroby
Zapalenie wątroby (hepatitis) to stan zapalny tkanki wątrobowej, który może być wywołany przez czynniki infekcyjne, toksyczne, autoimmunologiczne lub metaboliczne. Najczęstszymi przyczynami są wirusy hepatotropowe (HAV, HBV, HCV, HDV, HEV), ale zapalenie może być również spowodowane przez alkohol, leki, toksyny, choroby autoimmunologiczne czy zaburzenia metaboliczne.
Objawy zapalenia wątroby mogą obejmować zmęczenie, żółtaczkę, ból brzucha (szczególnie w prawym podżebrzu), nudności, wymioty, utratę apetytu, ciemny mocz i jasny stolec. Wiele przypadków przebiega jednak bezobjawowo lub skąpoobjawowo, co utrudnia wczesną diagnostykę i może prowadzić do przewlekłego zapalenia wątroby.
Diagnostyka zapalenia wątroby obejmuje badania biochemiczne (AlAT, AspAT, GGTP, fosfataza alkaliczna, bilirubina), serologiczne (markery wirusowe), obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz w wybranych przypadkach biopsję wątroby. Leczenie zależy od etiologii – może obejmować leczenie przeciwwirusowe, immunosupresyjne, odstawienie czynnika uszkadzającego lub leczenie objawowe.
Przewlekłe zapalenie wątroby, nieleczone lub oporne na terapię, może prowadzić do włóknienia, marskości wątroby i raka wątrobowokomórkowego (HCC). Profilaktyka obejmuje szczepienia (przeciwko HAV i HBV), unikanie ryzykownych zachowań, odpowiedzialną konsumpcję alkoholu oraz monitorowanie funkcji wątroby u pacjentów przyjmujących hepatotoksyczne leki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Pragiola 225 mg
Program badań klinicznych pregabaliny objął ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność, głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie pregabaliny oraz 5% w grupie placebo, z zawrotami głowy i sennością jako najczęstszymi przyczynami. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych ze strony OUN, w tym nasilonej senności. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę zwraca się na poważne działania niepożądane, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy, depresja oddechowa, niewydolność wątroby, rabdomioliza, myśli i zachowania samobójcze oraz drgawki, zwłaszcza przy nagłym odstawieniu leku.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ataksja, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki kloniczne mięśni, fosfokinaza kreatynowa, hipoglikemia, krwinki białe, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezje, pregabalina, rabdomioliza, retencja moczu, senność, tachykardia, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie lekowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosufy 20 mg
Rozuwastatyna (Rosufa) wykazuje profil działań niepożądanych głównie łagodnych i przemijających, z koniecznością przerwania terapii u mniej niż 4% pacjentów w badaniach klinicznych. Częstość działań niepożądanych jest zależna od dawki, z wyższym ryzykiem przy dawce 40 mg. Najczęściej obserwowane działania obejmują bóle mięśni, zaparcia, nudności, bóle głowy oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej i aminotransferaz wątrobowych. Rzadziej występują miopatia, rabdomioliza, zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), a także proteinuria i hematuria. W populacji pediatrycznej zaobserwowano częstsze zwiększenie kinazy kreatyniny >10 x GGN oraz objawy mięśniowe po wysiłku fizycznym.
aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, ból mięśni, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, postępująca choroba nerek, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, upośledzenie pamięci, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół podobny do tocznia, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etuxor 60 mg
Etuxor, zawierający etorykoksyb w dawce 60 mg w formie tabletek powlekanych, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących ponad 9000 pacjentów z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego, w tym ChZS, RZS, przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Działania niepożądane obserwowane w badaniach, w tym programie MEDAL (obejmującym ponad 17 000 pacjentów leczonych dawkami 60 mg lub 90 mg przez średnio 18 miesięcy), były spójne i obejmowały m.in. zapalenie wyrostka zębodołowego (często), obrzęki i zatrzymanie płynów (często), bóle brzucha (bardzo często), nadciśnienie tętnicze (często), kołatanie serca i arytmie (często), a także zaburzenia hematologiczne, immunologiczne i psychiczne o różnej częstości występowania. W badaniach ostrego bólu pooperacyjnego oraz dny moczanowej (dawka 120 mg przez 8 dni) profil działań niepożądanych był podobny do obserwowanego w przewlekłych wskazaniach.
białkomocz, ból pooperacyjny, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, dusznica bolesna, etorykoksyb, hiperkaliemia, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja układu moczowego, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie żołądka, przełom nadciśnieniowy, przewlekły ból lędźwiowo-krzyżowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wyrostka zębodołowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fingolimod Alvogen 0,5 mg
Fingolimod Alvogen w dawce 0,5 mg w postaci kapsułek twardych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, zespołem niedoboru odporności, ciężkimi aktywnymi zakażeniami (w tym przewlekłymi jak zapalenie wątroby czy gruźlica), aktywnymi nowotworami złośliwymi oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z poważnymi schorzeniami sercowo-naczyniowymi w ciągu ostatnich 6 miesięcy, takimi jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, udar mózgu, zaostrzenie niewydolności serca (klasy III/IV wg NYHA) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca wymagającymi terapii lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia lub III. Przeciwwskazaniem jest także wydłużenie odstępu QTc ≥500 ms oraz ciąża i brak skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na ryzyko teratogenności.
astma, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, działanie teratogenne, fingolimod, gruźlica, klasyfikacja Child-Pugh, klasyfikacja NYHA, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, obrzęk plamki żółtej, POChP, przejściowy atak niedokrwienny, przewlekła choroba układu oddechowego, przewlekła niewydolność serca, szczepionka żywa atenuowana, udar mózgu, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół niedoboru odporności, złośliwa choroba nowotworowa, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Voriconazol Polpharma
Voriconazol Polpharma wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na azole oraz z ryzykiem wydłużenia odstępu QTc, co może prowadzić do torsades de pointes. Ryzyko to jest zwiększone u osób z kardiomiopatią, hipokaliemią, bradykardią, arytmiami oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QTc. Monitorowanie elektrolitów i czynności wątroby (AspAT, AlAT) jest niezbędne, szczególnie w pierwszym miesiącu terapii, z częstotliwością co najmniej raz w tygodniu, a następnie co miesiąc, jeśli wyniki są stabilne. W przypadku istotnego wzrostu enzymów wątrobowych należy rozważyć przerwanie leczenia. Długotrwała terapia powyżej 180 dni wymaga oceny stosunku korzyści do ryzyka, ze względu na ryzyko raka kolczystokomórkowego skóry oraz innych powikłań, takich jak fototoksyczność, ciężkie reakcje skórne (ZSJ, TEN, DRESS) oraz odwracalna niedoczynność nadnerczy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów.
brak laktazy, cholestaza, choroba Bowena, dziedziczna nietolerancja galaktozy, fotostarzenie skóry, hamowanie steroidogenezy, hipokaliemia, kardiomiopatia, monitorowanie czynności wątroby, nadwrażliwość na azole, niedoczynność nadnerczy, nowotwór układu krwiotwórczego, ostre zaburzenie czynności nerek, ostre zapalenie trzustki, piorunująca niewydolność wątroby, plama soczewicowata, przeszczepienie macierzystych komórek krwiotwórczych, rak kolczystokomórkowy skóry, reakcja fototoksyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, tarcza zastoinowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie wchłaniania, zapalenie naczyniówki, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okostnej, zapalenie wątroby, zespół Cushinga, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Essylimar 100 mg
Essylimar w postaci tabletek powlekanych 100 mg zawiera kompleks sylimarynowo-fosfolipidowy, w którym znajduje się 30% flawonolignanów w przeliczeniu na sylibinę oraz 1,5% fosforu. Preparat wykazuje działanie wspomagające funkcje wątroby, co jest związane z obecnością aktywnych związków roślinnych. Wskazaniem do stosowania Essylimaru są zaburzenia czynności wątroby, w tym przewlekłe choroby wątroby różnego pochodzenia, stany po zapaleniu wątroby, obciążenia toksyczne (np. alkohol, leki hepatotoksyczne), stłuszczenie wątroby oraz nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, takie jak podwyższone enzymy wątrobowe.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bi-Profenid
Bi-Profenid, zawierający ketoprofen w dawce 150 mg w formie tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłym nieżytem nosa, polipami nosa oraz nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy ze względu na ryzyko napadu astmy lub skurczu oskrzeli. Stosowanie ketoprofenu wiąże się z podwyższonym ryzykiem poważnej toksyczności żołądkowo-jelitowej, w tym krwawień, owrzodzeń i perforacji, zwłaszcza przy dużych dawkach oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie. Ryzyko to wzrasta także przy jednoczesnym stosowaniu doustnych kortykosteroidów, antykoagulantów, SSRI, leków przeciwpłytkowych i nikorandylu. U osób starszych i pacjentów przyjmujących niskie dawki ASA zaleca się stosowanie leków osłaniających błonę śluzową przewodu pokarmowego, takich jak mizoprostol lub inhibitory pompy protonowej. W przypadku wystąpienia objawów krwawienia lub owrzodzenia leczenie należy natychmiast przerwać.
alergia na pszenicę, aminotransferaza, antykoagulant, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba trzewna, choroba wrzodowa, fototoksyczność, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipowolemia, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid doustny, krwawienie do przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, ospa wietrzna, polipy nosa, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność żołądkowo-jelitowa, udar mózgowy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wtórna niepłodność, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wodnej, zakrzepica tętnicza, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linefor 50 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Linefor, została przebadana w szerokim programie klinicznym obejmującym ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, występujące bardzo często (≥1/10), które stanowią główną przyczynę przerwania terapii (12% w grupie pregabaliny vs. 5% placebo). Profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów neurologicznych (ataksyja, zaburzenia koordynacji, drżenia), psychicznych (euforia, splątanie, depresja, myśli samobójcze), okulistycznych (nieostre i podwójne widzenie), sercowych (tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy I°), żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, zaparcia) oraz rzadkich, ale poważnych powikłań, takich jak rabdomioliza, niewydolność wątroby, zespół Stevensa-Johnsona czy niewydolność nerek. Objawy odstawienia, w tym bezsenność, lęk, drgawki i myśli samobójcze, wskazują na ryzyko uzależnienia i wymagają stopniowego odstawiania leku.
arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, drgawki, drgawki kloniczne, drżenie, dyskineza, dyzuria, ginekomastia, jaskrawe widzenie, metoda podwójnie ślepej próby, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, napady padaczkowe częściowe, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niepamięć, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy grypopodobne, obniżone libido, obrzęk obwodowy, obrzęk tkanki podskórnej, oczopląs, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skąpomocz, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie lekowe, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia połykania, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół parkinsonowski, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lercaprel
Produkt leczniczy Lercaprel, zawierający enalaprylu maleinian 20 mg oraz lerkanidypiny chlorowodorek 10 mg, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z różnymi schorzeniami. Ryzyko objawowego niedociśnienia wzrasta u osób z niedoborem objętości płynów, zaawansowaną niewydolnością serca, hiponatremią oraz zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami krążenia mózgowego nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego może prowadzić do zawału mięśnia sercowego lub incydentu naczyniowo-mózgowego. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny, zwłaszcza u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek, a także ostrożne dawkowanie u osób z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych. W przypadku wystąpienia niedociśnienia wskazane jest ułożenie pacjenta na plecach i ewentualne podanie dożylnego wlewu roztworu soli fizjologicznej. Ponadto, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może dojść do nasilonego działania przeciwnadciśnieniowego lerkanidypiny, a inhibitory ACE mogą wywołać poważne reakcje wątrobowe, w tym żółtaczkę cholestatyczną i martwicę wątroby.
afereza LDL, agranulocytoza, antagonista wapnia, bakteryjne zapalenie otrzewnej, choroba niedokrwienna serca, dializa otrzewnowa, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, incydent naczyniowo-mózgowy, induktor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, kolagenoza naczyniowa, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, małopłytkowość, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedobór objętości płynów, niedociśnienie objawowe, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, piorunująca martwica wątroby, pochodna dihydropirydyny, reakcja hipotensyjna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krążenia mózgowego, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febuxostat MSN 120 mg
Febuksostat, w dawce 120 mg (produkt Febuxostat MSN), wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony badaniami klinicznymi fazy 3, badaniami po wprowadzeniu do obrotu oraz obserwacjami klinicznymi. Najczęstsze działania niepożądane u pacjentów z dną moczanową obejmują zaostrzenia dny, zaburzenia czynności wątroby, biegunkę, nudności, bóle głowy i zawroty, duszność, wysypkę, świąd, bóle stawów i mięśni, obrzęki oraz zmęczenie, z przewagą nasilenia łagodnego do umiarkowanego. Rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Poza tym odnotowano rzadkie przypadki nagłego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych oraz zaburzenia rytmu serca, w tym blok lewej odnogi pęczka Hisa i częstoskurcz zatokowy, szczególnie u pacjentów z nowotworami krwi leczonych chemioterapią (badanie FLORENCE). Współistniejące leczenie kolchicyną zwiększa ryzyko nieprawidłowości czynności wątroby i biegunki.
agranulocytoza, allopurynol, biegunka, blok lewej odnogi pęczka Hisa, ból głowy, ból stawów, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, ciężka reakcja nadwrażliwości, częstoskurcz zatokowy, dna moczanowa, duszność, febuksostat, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kolchicyna, migotanie przedsionków, niedoczynność tarczycy, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
Abiraterone Fresenius Kabi, zawierający octan abirateronu w dawce 250 mg, jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka gruczołu krokowego. Analiza danych z badań klinicznych fazy 3 wykazała, że najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to obrzęk obwodowy (23% vs 17% placebo), hipokaliemia (18% vs 8%), nadciśnienie tętnicze (22% vs 16%), zakażenia dróg moczowych oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT i/lub AspAT). Działania niepożądane stopnia 3 i 4 wg CTCAE obejmowały hipokaliemię (6% vs 1%), nadciśnienie (7% vs 5%) oraz obrzęk obwodowy (1% vs 1%). Występowały również poważne powikłania, takie jak choroby serca, hepatotoksyczność, złamania i alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych. Ryzyko działań niepożądanych było wyższe u pacjentów wrażliwych na hormony, z gorszym statusem ECOG (≥2) oraz u osób w wieku ≥75 lat. Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów zmniejsza częstość i nasilenie efektów mineralokortykosteroidowych.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, aminotransferazy, analog LHRH, arytmia, biegunka, bilirubina, cukrzyca, dławica piersiowa, dysfunkcja lewej komory, efekt mineralokortykosteroidowy, frakcja wyrzutowa, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, incydent mózgowo-naczyniowy, krwiomocz, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk obwodowy, octan abirateronu, osteoporoza, posocznica, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, supresja androgenowa, tachykardia, wirusowe zapalenie wątroby, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zakażenie dróg moczowych, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, złamania - Leksykon chorób i schorzeń
Ospa wietrzna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Ospa wietrzna (Varicella) jest wysoce zakaźną chorobą wirusową, której rokowanie zależy od wieku, stanu immunologicznego pacjenta oraz obecności powikłań. U zdrowych dzieci poniżej 10 roku życia przebieg jest zwykle łagodny, z utrzymującymi się pęcherzykami przez 4-7 dni i szybkim powrotem do zdrowia po 5. dniu choroby. Leczenie jest głównie objawowe, obejmujące kąpiele z wodorowęglanem sodu oraz leki przeciwhistaminowe. Po przebyciu infekcji większość pacjentów uzyskuje dożywotnią odporność, choć zdarzają się rzadkie reinfekcje. U dorosłych oraz osób z upośledzoną odpornością, w tym pacjentów onkologicznych, leczonych immunosupresyjnie lub z HIV, przebieg jest cięższy, z wyższym ryzykiem powikłań takich jak zapalenie płuc (wirusowe i bakteryjne), zapalenie oskrzeli, wątroby i mózgu. Szczególnie niebezpieczna jest ospa wietrzna u kobiet w ciąży, gdzie do 10% przypadków może prowadzić do zapalenia płuc, zwłaszcza w późniejszych etapach ciąży.
antagonista TNF, ciąża, kłębuszkowe zapalenie nerek, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, liszajec, nowotwór układu limfatycznego, odporność komórkowa, ospa wietrzna, plamica piorunująca, powikłanie krwotoczne, świąd, szczepienie przeciwko ospie wietrznej, terapia immunosupresyjna, upośledzona odporność, wirus ospy wietrznej i półpaśca, zakażenie bakteryjne, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie tkanki podskórnej, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cital 20 mg
Cytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje profil działań niepożądanych, które są na ogół łagodne i przemijające, najczęściej pojawiające się w pierwszych 1-2 tygodniach terapii. Działania te wykazują zależność od dawki i obejmują m.in. nasilone pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej, bezsenność, senność, biegunkę, nudności oraz uczucie zmęczenia. Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych według MedDRA obejmuje kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. zaburzeń psychicznych (pobudzenie, lęk, stany splątania), neurologicznych (senność, bezsenność, bóle głowy, drżenie, parestezje), sercowo-naczyniowych (wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes), a także zaburzeń elektrolitowych (hiponatremia, hipokaliemia). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych oraz konieczność ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia lub po odstawieniu leku.
bradykardia, bruksizm, cytalopram, dyskineza, fotowrażliwość, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, napad drgawkowy grand mal, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Voriconazole Sandoz
Voriconazole Sandoz wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na azole oraz u osób z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QTc, takimi jak wcześniejsza chemioterapia kardiotoksyczna, kardiomiopatia, hipokaliemia czy jednoczesne stosowanie leków wydłużających QTc. Terapia dożylna nie powinna przekraczać 6 miesięcy ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym ciężkich reakcji wątrobowych (zapalenie wątroby, cholestaza, niewydolność wątroby) oraz reakcji fototoksycznych i ryzyka raka kolczystokomórkowego skóry. Monitorowanie czynności wątroby (AspAT, AlAT) jest konieczne co najmniej raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, a następnie co miesiąc, a także kontrola elektrolitów (K+, Mg2+, Ca2+) przed i w trakcie leczenia. U dzieci powyżej 2 lat biodostępność doustna może być ograniczona, co wskazuje na konieczność podawania dożylnego w przypadku zaburzeń wchłaniania lub niskiej masy ciała.
aktywność amylazy, arytmia objawowa, bradykardia zatokowa, cholestaza, choroba Bowena, enzym wątrobowy, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, fotostarzenie skóry, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kardiomiopatia, lipaza w surowicy, monitorowanie oddychania, niedoczynność nadnerczy, niewyraźne widzenie, nowotwór układu krwiotwórczego, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi, piorunująca niewydolność wątroby, plama soczewicowata, pseudoporfiria, rak kolczystokomórkowy skóry, reakcja fototoksyczna, rogowacenie słoneczne, stężenie kreatyniny, tarcza zastoinowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wchłaniania, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okostnej, zapalenie wątroby, zespół Cushinga, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Cylostazol – Działania niepożądane
Cylostazol, stosowany w leczeniu chromania przestankowego, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze to bóle głowy (>30% pacjentów) oraz biegunka i nieprawidłowe stolce (>15%). Ból głowy był jedynym działaniem prowadzącym do przerwania terapii u ≥3% pacjentów, natomiast kołatanie serca i biegunka powodowały odstawienie leku u około 1,1% chorych. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Do istotnych działań należą m.in. wybroczyny (często), niedokrwistość (niezbyt często), wydłużony czas krwawienia i trombocytoza (rzadko), a także poważne zaburzenia hematologiczne o nieznanej częstości, takie jak agranulocytoza, małopłytkowość, pancytopenia i niedokrwistość aplastyczna.
agranulocytoza, biegunka, bloker kanału wapniowego, ból głowy, chromanie przestankowe, cylostazol, częstomocz, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, dusznica bolesna, ekstrasystolia komorowa, granulocytopenia, hiperglikemia, kołatanie serca, krwiomocz, krwotok mózgowy, krwotok płucny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niestrawność, niewydolność nerek, pancytopenia, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wybroczyna, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mozarin 15 mg
Escytalopram (Mozarin) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla SSRI, z najczęstszym występowaniem w pierwszych dwóch tygodniach terapii, po czym ich nasilenie zwykle maleje. Kluczowe działania niepożądane obejmują zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes), myśli i zachowania samobójcze, krwawienia (w tym z przewodu pokarmowego i krwotoki maciczne), hiponatremię oraz objawy odstawienia. Szczególnie narażone są pacjentki, osoby z hipokaliemią, chorobami serca oraz pacjenci powyżej 50. roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości. Objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu i lęk, mogą być łagodne do umiarkowanych, ale zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby ich uniknąć.
ataksja, bradykardia, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, krwawienie, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, lęk paniczny, mlekotok, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Digavar 100 mg
Digavar, zawierający aceklofenak 100 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) wiążącym się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują objawy od łagodnych do poważnych, takie jak choroba wrzodowa, perforacja czy krwawienie, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Inne zgłaszane objawy to nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, smoliste stolce, krwawe wymioty, a także zaostrzenia chorób zapalnych jelit, w tym choroby Leśniowskiego-Crohna. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako anafilaksja, astma, skurcz oskrzeli oraz różnorodne dermatozy, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Istotne są również działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak obrzęk, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca, z podwyższonym ryzykiem zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu i dużych dawkach.
aceklofenak, agranulocytoza, anemia aplastyczna, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, granulocytopenia, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nekroliza naskórka, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parestezja, perforacja jelita, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stridor, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin Medical Valley 10 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje profil działań niepożądanych zależny od dawki, z ryzykiem wzrostu przy dawkach powyżej 20 mg, a szczególnie 40 mg. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego (ból mięśni, miopatia, rabdomioliza) oraz przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, ból brzucha). Wzrost aktywności kinazy kreatynowej, zwykle łagodny i przemijający, wymaga przerwania terapii przy wartości >5 x GGN. Rzadziej obserwuje się immunozależną miopatię martwiczą, zespół toczniopodobny, choroby ścięgien, a także podwyższenie aminotransferaz, żółtaczkę i zapalenie wątroby, szczególnie przy dawce 40 mg. Proteinuria kanalikowa występuje u <1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u około 3% przy 40 mg, zwykle ustępując mimo kontynuacji leczenia. W badaniu u dzieci i młodzieży zaobserwowano częstsze zwiększenie kinazy kreatyniny >10 x GGN oraz objawy mięśniowe po wysiłku, jednak profil bezpieczeństwa był zbliżony do dorosłych.
aminotransferazy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba ścięgien, cukrzyca, DRESS, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, neuropatia obwodowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, wysypka, zaburzenia pamięci, zaburzenia seksualne, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zerwanie mięśnia, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memigmin 10 mg
Memigmin zawierający 10 mg memantyny chlorowodorku (ekwiwalent 8,31 mg memantyny) jest stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego o nasileniu małym do umiarkowanego. W badaniach klinicznych na 1784 pacjentach leczonych memantyną w porównaniu do 1595 pacjentów z placebo, profil bezpieczeństwa leku był korzystny, a działania niepożądane miały najczęściej nasilenie małe do umiarkowanego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy (6,3% vs 5,6%), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), senność (3,4% vs 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%). Działania niepożądane obejmują również reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (senność, splątanie, omamy, reakcje psychotyczne), zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, zaburzenia równowagi, nieprawidłowy chód, napady padaczkowe), a także poważniejsze powikłania jak niewydolność serca, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki i wątroby.
choroba Alzheimera, depresja, duszność, enzym wątrobowy, memantyna chlorowodorek, Memigmin, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, omam, otępienie typu alzheimerowskiego, reakcja alergiczna, reakcja psychotyczna, splątanie, zaburzenie równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatorowość, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Intas 15 mg
Rywaroksaban, oceniany w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 53 103 dorosłych oraz w badaniach pediatrycznych z udziałem 412 młodych pacjentów, wykazuje profil bezpieczeństwa z dominującymi działaniami niepożądanymi związanymi z krwawieniami. Najczęściej obserwowane powikłania to krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i niedokrwistości różni się w zależności od wskazań klinicznych, dawkowania i czasu terapii, np. w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u dorosłych po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego krwawienia występowały u 6,8% pacjentów, a niedokrwistość u 5,9%. Ryzyko krwawień jest zwiększone u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz u osób stosujących jednocześnie inne leki wpływające na hemostazę. Monitorowanie parametrów laboratoryjnych, takich jak hemoglobina i hematokryt, jest zalecane w celu wykrywania utajonych krwawień i oceny ich klinicznego znaczenia.
alergiczne zapalenie skóry, aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, aminotransferaza, antagonista witaminy K, bilirubina, ból w klatce piersiowej, cholestaza, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, fosfataza alkaliczna, hemoglobina, hemostaza, hipoperfuzja, krwawienie domięśniowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne krwawienie miesiączkowe, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obniżona perfuzja, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, parametr laboratoryjny, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wada zastawkowa, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zatorowość obwodowa, ŻChZZ, zdarzenie zakrzepowe, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, ZP, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clozapine Aristo 25 mg
Klozapina, stosowana głównie w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie oraz psychoz w przebiegu choroby Parkinsona, charakteryzuje się ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym agranulocytozy (częstość 0,78%, głównie w pierwszych 18 tygodniach terapii), napadów padaczkowych, powikłań sercowo-naczyniowych (np. częstoskurcz, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatia) oraz zaburzeń metabolicznych, takich jak hiperglikemia i cukrzyca. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zawroty głowy, zaparcia i nadmierne wydzielanie śliny. Monitorowanie liczby leukocytów jest obligatoryjne ze względu na ryzyko agranulocytozy, która może prowadzić do posocznicy i zgonu. Występują także rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zapalenie wątroby, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek oraz zaburzenia rytmu serca, w tym zatrzymanie akcji serca.
agranulocytoza, akatyzja, arytmia, cukrzyca, częstoskurcz, depresja oddechowa, dysfagia, dyzartria, eozynofilia, granulocytopenia, hiperglikemia, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadmierne wydzielanie śliny, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, piorunująca martwica wątroby, podwyższone enzymy wątrobowe, posocznica, powikłanie sercowo-naczyniowe, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, sedacja, śpiączka hiperosmolarna, stłuszczenie wątroby, toczeń rumieniowaty układowy, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zakrzepica z zatorowością, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, zawał mięśnia sercowego, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Faxolet ER 75 mg
Faxolet ER, zawierający wenlafaksynę w postaci chlorowodorku, jest lekiem o przedłużonym uwalnianiu, który może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do bardzo częstych należą nudności, suchość w ustach, ból głowy (30,3% vs. 31,3% placebo) oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Wśród poważnych, choć rzadkich, działań niepożądanych wymienia się agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną, trombocytopenię, pancytopenię i neutropenię, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto obserwuje się reakcje anafilaktyczne, zaburzenia endokrynologiczne (np. nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, hiperprolaktynemię), hiponatremię oraz szerokie spektrum zaburzeń psychicznych, takich jak bezsenność, stany maniakalne, halucynacje, myśli i zachowania samobójcze, a także zaburzenia układu nerwowego, w tym złośliwy zespół neuroleptyczny i zespół serotoninowy. W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano tachykardię, kołatanie serca, poważne arytmie (torsade de pointes, migotanie komór) oraz wydłużenie odstępu QT.
agranulocytoza, akatyzja, anorgazmia, bruksizm, częstoskurcz komorowy, delirium, depersonalizacja, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, krwotok poporodowy, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, midriaza, migotanie komór, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, profil bezpieczeństwa leku, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia krwi, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allertec 10 mg/ml
Allertec (cetyryzyna dichlorowodorek) w dawce 10 mg/ml, stosowany doustnie, jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, wykazującym minimalną aktywność cholinolityczną. W badaniach klinicznych z udziałem ponad 3200 pacjentów, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, wykazano, że cetyryzyna w dawce 10 mg/dobę może powodować działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność (9,63% vs 5,00% placebo), zmęczenie (1,63% vs 0,95%), bóle i zawroty głowy (odpowiednio 7,42% i 1,10% vs 8,07% i 0,98% placebo). W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–12 lat) najczęściej obserwowano biegunkę (1,0%), senność (1,8%), zapalenie błony śluzowej nosa (1,4%) oraz zmęczenie (1,0%). Rzadko zgłaszano zaburzenia czynności wątroby z podwyższonymi enzymami i bilirubiną, które ustępowały po odstawieniu leku.
aktywność cholinolityczna, amnezja, bilirubina, cetyryzyna dichlorowodorek, dyskineza, dystonia, enzymy wątrobowe, lek przeciwhistaminowy, nieprawidłowa czynność wątroby, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, osutka krostkowa, parestezja, podwójnie ślepa próba, reakcja nadwrażliwości, receptor H1, suchość jamy ustnej, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tazocin 4 g + 0,5 g
Lek Tazocin, zawierający piperacylinę z tazobaktamem, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstszą jest biegunka występująca u ≥ 10% pacjentów. Do poważnych, choć rzadkich działań należą rzekomobłoniaste zapalenie jelit (częstość 1-10/10 000), toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) oraz zespół Stevensa-Johnsona. Występują również zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, a także pancytopenia i niedokrwistość hemolityczna o nieznanej częstości. U pacjentów z mukowiscydozą obserwuje się zwiększoną częstość gorączki i wysypki. Antybiotyk może wywoływać encefalopatię i napady drgawek, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Profil działań niepożądanych obejmuje także reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne o nieznanej częstości, które mogą zagrażać życiu.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, kandydoza, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, odczyn Coombsa, osutka krostkowa uogólniona ostra, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, piperacylina z tazobaktamem, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Wellbutrin XR 150 mg
Bupropion w formie Wellbutrin XR (150 mg lub 300 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Najważniejsze ryzyka obejmują napady drgawkowe (około 0,1% przypadków), ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność, wstrząs anafilaktyczny), myśli i zachowania samobójcze oraz ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona). Często obserwuje się bezsenność, bóle głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty, wzrost ciśnienia tętniczego oraz reakcje nadwrażliwości takie jak pokrzywka. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia), hiponatremia, zaburzenia psychiczne (depresja, splątanie, agresja, psychoza), a także zaburzenia neurologiczne (dystonia, ataksja, parkinsonizm) i sercowo-naczyniowe (tachykardia, kołatanie serca).
ataksja, bupropion chlorowodorek, depersonalizacja, dysfemia, dystonia, hiponatremia, lek serotoninergiczny, leukopenia, napad drgawkowy, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, parestezja, parkinsonizm, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie stężenia glukozy, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zespół Stevens-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atacand 16 mg
Leczenie kandesartanem cyleksetylu (substancja czynna Atacandu) charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, z większością działań niepożądanych o łagodnym i przemijającym przebiegu. W terapii nadciśnienia tętniczego odsetek przerwań leczenia z powodu działań niepożądanych wynosi 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje układu oddechowego. W leczeniu niewydolności serca częściej występują hiperkaliemia, niedociśnienie oraz zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów powyżej 70. roku życia, z cukrzycą lub stosujących leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (np. inhibitory ACE, spironolakton). U dzieci i młodzieży (6–<18 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, jednak z wyższą częstością występowania bólu głowy, zawrotów głowy, kaszlu, wysypki oraz zaburzeń elektrolitowych (hiperkaliemia, hiponatremia). Zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny u pacjentów z niewydolnością nerek lub serca.
agranulocytoza, ból głowy, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, potas w surowicy, spironolakton, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sorafenib Mylan 200 mg
Sorafenib Mylan, zawierający 200 mg sorafenibu w postaci tozylanu w tabletce powlekanej, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak zawał serca, niedokrwienie, perforacja przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby indukowane lekiem, krwawienia oraz nadciśnienie tętnicze i przełom nadciśnieniowy, które wymagają natychmiastowej interwencji. W badaniach klinicznych częstość zastoinowej niewydolności serca wynosiła 1,9%, z różnicami w zależności od typu nowotworu (1,7% w RCC, 0,99% w HCC). Sorafenib często powoduje podwyższenie aktywności lipazy (11% RCC, 9% HCC) i amylazy (1-2%), a także hipofosfatemię (45% RCC, 35% HCC) i hipokalemię (5,4% RCC, 9,5% HCC), z przypadkami stopnia 3 wg CTCAE. Hipokalcemia występowała u 12% pacjentów z RCC i 26,5% z HCC, z nielicznymi przypadkami stopnia 3 i 4. Działania niepożądane takie jak biegunka, zmęczenie, łysienie, zespół ręka-stopa oraz wysypka są bardzo częste i mogą wpływać na jakość życia i adherencję do terapii.
biegunka, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipofosfatemia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, jadłowstręt, leukopenia, limfopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie, niedokrwistość, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższona aktywność amylazy, przełom nadciśnieniowy, rak nerkowokomórkowy, rak płaskokomórkowy skóry, rak wątrobowokomórkowy, reakcja nadwrażliwości, rogowiak kolczystokomórkowy, sorafenib, tozylan, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oziclide MR 60 mg
Oziclide MR (gliklazyd 60 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu jest związany z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, z których najczęstszą i klinicznie najistotniejszą jest hipoglikemia. Objawy hipoglikemii obejmują szerokie spektrum symptomów neurologicznych (np. ból głowy, zaburzenia świadomości, drżenia), psychiatrycznych (pobudzenie, agresja, majaczenie), ogólnoustrojowych (silny głód, nudności, zmęczenie) oraz ciężkich stanów zagrażających życiu, takich jak drgawki, bradykardia, śpiączka. W przypadku hipoglikemii konieczne jest natychmiastowe podanie glukozy, z wykluczeniem sztucznych substancji słodzących, oraz monitorowanie pacjenta ze względu na ryzyko nawrotu. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, zaparcia) występują niezbyt często i można je ograniczyć przez przyjmowanie leku podczas śniadania.
afazja, agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, drgawki, erytrocytopenia, fosfataza zasadowa, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, niewydolność wątroby, objawy neurologiczne, objawy psychiatryczne, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, przejściowe zaburzenie widzenia, rumień, śpiączka, tachykardia, wysypka z eozynofilią, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaburzenie świadomości, zaburzenie wątroby, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Konaten 18 mg
Atomoksetyna, dostępna w kapsułkach twardych o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg (lek Konaten), wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, różniący się w populacji pediatrycznej i dorosłych. U dzieci najczęściej obserwuje się ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które rzadko prowadzą do przerwania terapii. Wczesne działania niepożądane obejmują nudności, wymioty i senność (10-11%), zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. Atomoksetyna wpływa na układ sercowo-naczyniowy, powodując przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także rzadkie przypadki niedociśnienia ortostatycznego (0,2%) i omdleń (0,8%). U dorosłych najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie łaknienia (14,9%), ból głowy (16,3%), suchość w jamie ustnej (18,4%), nudności (26,7%) oraz bezsenność (11,3%), z objawami o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne zaburzenia układu moczowego, takie jak zatrzymanie moczu i uczucie parcia na pęcherz.
atomoksetyna, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek, chwiejność emocjonalna, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz zatokowy, drżenie, duszność, enzym CYP2D6, kołatanie serca, kurcz mięśni, nadmierne pocenie, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parcie na pęcherz, pokrzywka, priapizm, przyspieszenie tętna, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, suchość jamy ustnej, świąd, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia lękowe uogólnione, zachowanie samobójcze, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie masy ciała, żółtaczka, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Naklofen Duo 75 mg
Naklofen Duo to preparat zawierający 75 mg diklofenaku sodowego w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, gdzie 25 mg stanowią peletki dojelitowe, a 50 mg peletki o przedłużonym uwalnianiu. Lek zawiera również 88,32 mg sacharozy jako substancję pomocniczą. W dostępnych materiałach brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu Naklofen Duo na płodność, ciążę i laktację, co wymaga konsultacji pełnej Charakterystyki Produktu Leczniczego, zwłaszcza punktu 4.6. Diklofenak może wpływać na czynność wątroby, zwiększając aktywność enzymów wątrobowych, co wymaga regularnej kontroli funkcji wątroby podczas długotrwałego stosowania. W przypadku pogorszenia parametrów wątrobowych lub wystąpienia objawów klinicznych, takich jak eozynofilia czy wysypka, leczenie należy przerwać. Ponadto, diklofenak może wywołać atak porfirii wątrobowej, co wymaga ostrożności u pacjentów z tą chorobą.
badania czynnościowe wątroby, ciąża i laktacja, diklofenak sodowy, długotrwałe leczenie, enzymy wątrobowe, eozynofilia, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, Naklofen Duo, niesteroidowe leki przeciwzapalne, objawy prodromalne, peletki dojelitowe, płodność, porfiria wątrobowa, przedłużone uwalnianie, sacharoza, substancja pomocnicza, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Atorva 30 mg
Atorwastatyna (Apo-Atorva) wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony na podstawie badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej atorwastatyną versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, takie jak bóle mięśni, stawów i kończyn, skurcze mięśni oraz obrzęki stawów. Istotne klinicznie zwiększenie aktywności aminotransferaz (>3 razy górna granica normy – GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie kinazy kreatynowej (CK) >3 razy GGN u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost CK >10 razy GGN. Rzadkie, ale poważne działania obejmują miopatię, zapalenie mięśni, rabdomiolizę oraz zapalenie ścięgien, a także immunozależną miopatię martwiczą o częstości nieznanej. W populacji pediatrycznej (249 dzieci i młodzieży) obserwowano podobny profil działań niepożądanych, jednak dane dotyczące długoterminowego bezpieczeństwa są ograniczone.
aminotransferazy, anafilaksja, atorwastatyna, biegunka, ból brzucha, ból w klatce piersiowej, cholestaza, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgien, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indapen SR 1,5 mg
Indapamid, substancja czynna leku Indapen SR 1,5 mg, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki, z najczęstszymi objawami obejmującymi hipokaliemię, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki plamkowo-grudkowe. W badaniach klinicznych II i III fazy stwierdzono, że po 4-6 tygodniach terapii dawką 1,5 mg hipokaliemia (stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l) wystąpiła u 10% pacjentów, a stężenie <3,2 mmol/l u 4%, ze średnim spadkiem potasu o 0,23 mmol/l po 12 tygodniach. Przy dawce 2,5 mg odsetek pacjentów z hipokaliemią wzrastał do 25% (<3,4 mmol/l) i 10% (<3,2 mmol/l), ze średnim spadkiem 0,41 mmol/l. Monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, jest kluczowe podczas terapii indapamidem ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń elektrolitowych, w tym hiponatremii, hipochloremii, hipomagnezemii oraz rzadkich przypadków hiperkalcemii.
agranulocytoza, encefalopatia wątrobowa, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, lek moczopędny, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, toczeń rumieniowaty układowy, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Leflunomid Bluefish 20 mg
Leflunomid Bluefish, dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg, jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w terapii reumatologicznej, którego profil bezpieczeństwa wymaga szczegółowego monitorowania. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia (>2 G/l, często) oraz łagodna trombocytopenia (<100 G/l, niezbyt często), a także hepatotoksyczność manifestująca się częstym wzrostem aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, GGTP, fosfataza zasadowa, bilirubina). Istotne jest monitorowanie parametrów biochemicznych i morfologii krwi, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków mielotoksycznych. Ponadto, leflunomid zwiększa ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych i ciężkich infekcji (rzadko posocznica), oraz nowotworów złośliwych, zwłaszcza zaburzeń limfoproliferacyjnych. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego często występują parestezje, ból głowy, zawroty głowy i neuropatia obwodowa, a także łagodne reakcje alergiczne i rzadkie ciężkie reakcje anafilaktyczne.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, AlAT, cholestaza, dehydrogenaza mleczanowa, DRESS, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, hiperlipidemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipourykemia, kinaza kreatynowa, kolagenowe zapalenie okrężnicy, leflunomid, lek immunosupresyjny, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra martwica wątroby, parestezja, posocznica, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zaburzenie limfoproliferacyjne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie okrężnicy, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adeksa 100 mg
Lek ADEKSA zawiera akarbozę w dawce 100 mg na tabletkę i jest związany z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania, potwierdzonych w badaniach klinicznych (8595 pacjentów na akarbozę vs. 7278 na placebo) oraz w okresie postmarketingowym. Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest małopłytkowość (≥1/10), co zwiększa ryzyko krwawień. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, rumień, wykwit i pokrzywka, występują często (≥1/100 do <1/10). Obrzęki pojawiają się niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Rzadkie działania ze strony przewodu pokarmowego (≥1/10 000 do <1/1000) obejmują wzdęcia, biegunkę, bóle żołądkowo-jelitowe, nudności, wymioty, niestrawność, niedrożność i podniedrożność jelit oraz odmę pęcherzykową jelit. Nasilenie objawów przewodu pokarmowego jest szczególnie prawdopodobne przy nieprzestrzeganiu diety cukrzycowej.
akarbozy, badanie kliniczne, biegunka, ból żołądkowo-jelitowy, czynność wątroby, dieta cukrzycowa, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, małopłytkowość, niedrożność jelit, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, odma pęcherzykowa jelit, podniedrożność jelit, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie immunologiczne, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Propylotiouracyl – Działania niepożądane
Propylotiouracyl, stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, z których najistotniejszą jest agranulocytoza o częstości 0,3-0,6%, zwykle pojawiająca się w ciągu pierwszych 1-3 miesięcy terapii. Agranulocytoza może wystąpić nagle i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz rozważenia podania G-CSF (filgrastimu) po konsultacji hematologicznej. Inne hematologiczne powikłania obejmują neutropenię, trombocytopenię, pancytopenię, hemolizę oraz niedokrwistości hemolityczne i aplastyczne. Często obserwuje się reakcje nadwrażliwości i alergiczne wysypki skórne, a rzadziej gorączkę polekową i uszkodzenia wątroby, w tym zapalenie i niewydolność wątroby, szczególnie przy dużych dawkach. U pacjentów z chorobą Gravesa-Basedowa może wystąpić zapalenie naczyń związane z obecnością przeciwciał ANCA, które manifestuje się objawami wielonarządowymi i wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
ageusia, agranulocytoza, aminotransferaza, bilirubina, cholestaza, choroba Gravesa-Basedowa, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, dysgeusia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gorączka polekowa, hemoliza, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie pęcherzykowe, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, mieloperoksydaza, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, oczopląs, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, powiększenie węzłów chłonnych, propylotiouracyl, proteinaza 3, przeciwciała przeciwko cytoplazmie neutrofilów, przedwczesne dojrzewanie płciowe, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowe zapalenie płuc, test Coombsa, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, uszkodzenie nerwów obwodowych, uszkodzenie wątroby, utrata słuchu, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenie erytropoezy, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoksiklav (400 mg + 57 mg)/5 ml
Amoksiklav w dawce 400 mg amoksycyliny i 57 mg kwasu klawulanowego na 5 ml zawiesiny doustnej jest antybiotykiem beta-laktamowym stosowanym w terapii zakażeń bakteryjnych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i wymioty, które można ograniczyć podając lek na początku posiłku. W trakcie terapii mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz DRESS, wymagające natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto obserwuje się przemijającą leukopenię, małopłytkowość, wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.
AGEP, agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ból głowy, choroba posurowicza, drgawki, dysbioza, kandydoza, krwotoczne zapalenie okrężnicy, krystaluria, kwas klawulanowy, lek przeciwzakrzepowy, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Atomoksetyna – Działania niepożądane
Atomoksetyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, jest stosowana w leczeniu ADHD zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Najczęstsze działania niepożądane u dzieci to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które mogą prowadzić do przejściowego spowolnienia wzrostu i przyrostu masy ciała. U dorosłych dominują nudności (26,7%), suchość w jamie ustnej (18,4%), ból głowy (16,3%), zmniejszenie łaknienia (14,9%) oraz bezsenność (11,3%). Objawy te są zwykle łagodne do umiarkowanych i mają charakter przejściowy, rzadko powodując przerwanie terapii. Atomoksetyna może również powodować przyspieszenie tętna, wzrost ciśnienia tętniczego, niedociśnienie ortostatyczne (0,2%) oraz omdlenia (0,8%), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak uszkodzenie wątroby, napady drgawek, wydłużenie odstępu QT, myśli samobójcze oraz priapizm.
ADHD, atomoksetyna, ból w klatce piersiowej, chwiejność emocjonalna, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz zatokowy, enzym CYP2D6, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, napady drgawek, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność wątroby, priapizm, próg drgawkowy, przyspieszenie tętna, spowolnienie przyrostu masy ciała, układ noradrenergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zachowania samobójcze, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia, zwiększenie stężenia bilirubiny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Darunavir Aurovitas
Darunavir Aurovitas w dawce 600 mg, podawany doustnie w skojarzeniu z rytonawirem jako wzmacniaczem farmakokinetycznym oraz innymi lekami przeciwretrowirusowymi, wymaga ścisłego monitorowania odpowiedzi wirologicznej i badań oporności w przypadku utraty skuteczności terapii. Nie zaleca się stosowania schematu dawkowania raz na dobę u pacjentów z mutacjami oporności DRV-RAM, wiremią HIV-1 RNA ≥ 100 000 kopii/ml lub liczbą CD4+ < 100 × 10⁶/L. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 3 lat lub o masie ciała < 15 kg oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U kobiet w ciąży darunavir z rytonawirem stosuje się tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko. W populacji osób starszych (≥ 65 lat) zaleca się ostrożność ze względu na częstsze współistniejące schorzenia i polipragmazję.
AspAT AlAT, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Gravesa-Basedowa, cytolityczne zapalenie wątroby, cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki, darunawir, dehydrogenaza alkoholowa, eozynofilia, glikoproteina p, hemofilia, immunosupresja, inhibitor CYP3A, kobicystat, komórki CD4, kwaśna glikoproteina α1, lek przeciwretrowirusowy, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa, Pneumocystis jirovecii, polipragmazja, półpasiec, raltegrawir, reaktywacja immunologiczna, reaktywacja wirusa opryszczki, rytonawir, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1 RNA, wylew śródskórny, zakażenie prątkami, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tonicard 300 mg
Stosowanie chlorowodorku propafenonu (Tonicard) wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (≥1/10), zaburzenia przewodzenia (blok zatokowo-przedsionkowy, przedsionkowo-komorowy, śródkomorowy) oraz kołatanie serca (≥1/100 do <1/10). Propafenon może indukować proarytmie, w tym tachykardię, trzepotanie przedsionków, tachykardię komorową oraz arytmie, które mogą zagrażać życiu i wymagać natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane obejmują także objawy neurologiczne (bóle i zawroty głowy, ataksja, parestezje), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka) oraz nieprawidłowości w funkcji wątroby, manifestujące się podwyższonymi wartościami aminotransferaz i fosfatazy zasadowej. Rzadziej występują małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, a także reakcje skórne, takie jak pokrzywka i wysypka.
agranulocytoza, arytmia, ataksja, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok śródkomorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, chlorowodorek propafenonu, cholestaza, drgawki, duszność, działanie proarytmiczne, granulocytopenia, kołatanie serca, lek przeciwarytmiczny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepokój ruchowy, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność serca, nudności, objawy pozapiramidowe, omdlenie, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, rumień, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tachykardia komorowa, trzepotanie przedsionków, uszkodzenie komórek wątroby, wymioty, wysypka, wzdęcie brzucha, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zespół toczeniopodobny, zmniejszenie liczby plemników, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardilopin 10 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Cardilopin, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas monitorowania terapii. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak leukopenia, małopłytkowość, reakcje alergiczne, hiperglikemia, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz neuropatie obwodowe. Występowanie tych działań wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania medycznego.
amlodypina, bezsenność, ból brzucha, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nykturia, obrzęk kostek, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, splątanie, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dulofor 60 mg
Duloksetyna (Dulofor) charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym najczęściej nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i ustępują samoistnie. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, drżenie, bezsenność, pobudzenie, nudności czy nadmierna potliwość, które mogą wystąpić po nagłym przerwaniu terapii i zwykle mają charakter przemijający. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w celu minimalizacji tych objawów. W badaniach klinicznych u pacjentów z neuropatią cukrzycową zaobserwowano statystycznie istotne, choć niewielkie, zwiększenie stężenia glukozy na czczo oraz wzrost HbA1c o 0,3% w porównaniu do grupy kontrolnej, a także niewielki wzrost cholesterolu całkowitego, co wymaga monitorowania parametrów metabolicznych u chorych z cukrzycą. Duloksetyna nie wykazuje istotnego wpływu na parametry elektrokardiograficzne, w tym odstęp QTc.
duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, elektrokardiogram, hemoglobina glikowana, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neuropatia cukrzycowa, objawy niepożądane, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, parestezje, poziom glukozy, profil bezpieczeństwa leku, przełom nadciśnieniowy, reakcja nadwrażliwości, SIADH, siatka centylowa, suchość jamy ustnej, zaburzenia czucia, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zachowania samobójcze, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefotaxim-MIP 1 g 1 g
Cefotaksym, jako antybiotyk cefalosporynowy, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia, rzadziej agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna), reakcje nadwrażliwości (od pokrzywki i świądu po rzadkie, ciężkie reakcje anafilaktyczne), objawy neurologiczne (drgawki, mioklonie, encefalopatia), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego). Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcję Herxheimera występującą w leczeniu boreliozy, objawiającą się m.in. wysypką, gorączką, leukopenią i wzrostem aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfataza alkaliczna). Cefotaksym może również powodować wzrost stężenia kreatyniny i mocznika, a w rzadkich przypadkach pogorszenie czynności nerek oraz śródmiąższowe zapalenie nerek.
agranulocytoza, alergiczna reakcja skórna, antybiotyk cefalosporynowy, arytmia, borelioza, cefotaksym, drgawka, encefalopatia, eozynofilia, gorączka polekowa, granulocytopenia, leukopenia, lidokaina, mioklonia, nadkażenie, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pogorszenie czynności nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie bilirubiny, zwiększone stężenie kreatyniny, zwiększone stężenie mocznika - Leksykon leków
Działania niepożądane – Casaro 8 mg
Lek Casaro zawierający kandesartan cyleksetylu wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antagonistów receptora angiotensyny II (ARB). W terapii nadciśnienia tętniczego najczęściej obserwuje się zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje układu oddechowego, przy czym odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosi około 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). W leczeniu niewydolności serca działania niepożądane występują częściej, z przerwaniem terapii u 21,0% pacjentów (w porównaniu do 16,1% w grupie placebo), głównie z powodu hiperkaliemii, niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek. Ryzyko tych powikłań jest wyższe u pacjentów powyżej 70. roku życia, z cukrzycą oraz stosujących inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy jest zalecane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U dzieci i młodzieży (6-18 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny, jednak częstość występowania niektórych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, kaszel, wysypka czy niemiarowość zatokowa, jest wyższa niż u dorosłych.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, Casaro, hiperkaliemia, hiponatremia, infekcja układu oddechowego, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kreatynina w surowicy, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, spironolakton, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Grofibrat M 267 mg
Fenofibrat mikronizowany, stosowany w terapii dyslipidemii, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący różne układy i narządy. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka i wzdęcia. Istotnym klinicznie powikłaniem jest zapalenie trzustki, którego częstość w badaniu FIELD wyniosła 0,8% w grupie fenofibratu w porównaniu do 0,5% w grupie placebo (p=0,031). Fenofibrat może również powodować wzrost aktywności aminotransferaz oraz ryzyko kamicy żółciowej i jej powikłań. W zakresie układu mięśniowo-szkieletowego notuje się mialgie, zapalenie mięśni, skurcze i osłabienie mięśni, a także potencjalnie zagrażającą życiu rabdomiolizę. Ponadto, lek zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym zatorowości płucnej (1,1% vs 0,7%, p=0,022) oraz zakrzepicy żył głębokich (1,4% vs 1,0%, p=0,074), co może być związane ze wzrostem stężenia homocysteiny o średnio 6,5 μmol/l.
aminotransferazy, badanie FIELD, fenofibrat mikronizowany, fotosensytyzacja, Grofibrat M, homocysteina, kamica żółciowa, kolka żółciowa, mialgia, miopatia, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoAmlo 5 mg
Amlodypina, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane objawy to obrzęk (bardzo często), uczucie zmęczenia i osłabienie (często), a także dolegliwości ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i ból głowy (często). Działania niepożądane obejmują również objawy sercowo-naczyniowe, w tym kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy (często), a także zaburzenia rytmu serca i niedociśnienie tętnicze (niezbyt często). Ze strony przewodu pokarmowego często występują ból brzucha, nudności i niestrawność, a rzadziej wymioty i suchość błony śluzowej jamy ustnej. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, leukopenia, małopłytkowość oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN).
antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cholestaza, depresja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, impotencja, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nieżyt błony śluzowej nosa, nokturia, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, splątanie, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmiana nastroju, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych