Działania niepożądane
Propylotiouracyl

Propylotiouracyl, stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, z których najistotniejszą jest agranulocytoza o częstości 0,3-0,6%, zwykle pojawiająca się w ciągu pierwszych 1-3 miesięcy terapii. Agranulocytoza może wystąpić nagle i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz rozważenia podania G-CSF (filgrastimu) po konsultacji hematologicznej. Inne hematologiczne powikłania obejmują neutropenię, trombocytopenię, pancytopenię, hemolizę oraz niedokrwistości hemolityczne i aplastyczne. Często obserwuje się reakcje nadwrażliwości i alergiczne wysypki skórne, a rzadziej gorączkę polekową i uszkodzenia wątroby, w tym zapalenie i niewydolność wątroby, szczególnie przy dużych dawkach. U pacjentów z chorobą Gravesa-Basedowa może wystąpić zapalenie naczyń związane z obecnością przeciwciał ANCA, które manifestuje się objawami wielonarządowymi i wymaga natychmiastowego odstawienia leku.

Działania niepożądane propylotiouracylu

Propylotiouracyl to substancja stosowana w leczeniu nadczynności tarczycy, występująca m.in. w preparatach Propycil i Thyrosan. Działania niepożądane tej substancji mogą różnić się w zależności od wskazania, dawkowania oraz jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis działań niepożądanych propylotiouracylu zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA.1

Zagrożenia hematologiczne

Agranulocytoza jest najpoważniejszym działaniem niepożądanym propylotiouracylu. Występuje zazwyczaj w początkowym okresie leczenia (1-3 miesiące), chociaż może pojawić się również w późniejszym czasie. Częstość występowania agranulocytozy szacuje się na 0,3-0,6% pacjentów. Opisano także przypadki wystąpienia agranulocytozy u pacjentów powtórnie leczonych propylotiouracylem, u których podczas pierwszego cyklu terapii objaw ten nie wystąpił. Agranulocytoza może pojawić się nagle, bez objawów zwiastunowych.23

W przypadku wystąpienia agranulocytozy konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania propylotiouracylu. Należy również rozważyć, po konsultacji z hematologiem, podanie czynnika stymulującego tworzenie się kolonii granulocytów (G-CSF, filgrastim), który przyspiesza normalizację obrazu białokrwinkowego.45

Poza agranulocytozą, podczas terapii propylotiouracylem mogą wystąpić również inne zaburzenia hematologiczne, takie jak: neutropenia bez objawów klinicznych (często), trombocytopenia, pancytopenia, zaburzenia erytropoezy, hemoliza, pozytywny test Coombsa oraz uogólnione powiększenie węzłów chłonnych (bardzo rzadko). Odnotowano również przypadki leukopenii, niedokrwistości hemolitycznej i niedokrwistości aplastycznej.67

Zagrożenia immunologiczne

U pacjentów przyjmujących propylotiouracyl często występują reakcje nadwrażliwości oraz alergiczne wysypki skórne (świąd, wykwit, pokrzywka). Mają one zazwyczaj łagodny przebieg i często przemijają podczas kontynuacji terapii.8

Rzadko występującym działaniem niepożądanym jest gorączka polekowa oraz uszkodzenia wątroby. U pacjentów z chorobą Gravesa-Basedowa mogą pojawić się przeciwciała przeciwko cytoplazmie neutrofilów (ANCA), które są skierowane przede wszystkim przeciwko mieloperoksydazie (MPO- lub p-ANCA) oraz rzadziej przeciwko proteinazie 3 (PR3- lub p-ANCA) lub innym antygenom.9

Szczególnie niebezpieczne jest zapalenie naczyń krwionośnych związane z obecnością przeciwciał ANCA. Oprócz bólów stawów, bólów mięśni oraz objawów grypopodobnych, może ono wywoływać poważne objawy ze strony różnych narządów:1011

1213

W przypadku wystąpienia objawów zapalenia naczyń krwionośnych należy przeprowadzić testy immunologiczne oraz rozważyć odstawienie leku. Zwykle objawy te ustępują po zaprzestaniu leczenia, jednak zgłoszono pojedyncze przypadki prowadzące do zgonu, do których mogły przyczynić się dodatkowe powikłania.14

Zagrożenia wątrobowe

Propylotiouracyl może powodować uszkodzenia wątroby, szczególnie po zastosowaniu dużych dawek. Opisano reakcje typu zapalenia wątroby z obumieraniem komórek wątrobowych i przemijającą cholestazą. W rzadkich przypadkach może dojść do uszkodzenia wątroby z żółtaczką.1516

Bardzo rzadko odnotowano ciężkie przypadki chorób wątroby spowodowane stosowaniem propylotiouracylu. Z częstością nieznaną występuje zapalenie wątroby oraz niewydolność wątroby.1718

Należy podkreślić, że nadczynność tarczycy już przed rozpoczęciem terapii może powodować zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy i fosfatazy zasadowej we krwi.19

Pozostałe zagrożenia

Podczas terapii propylotiouracylem mogą wystąpić również inne działania niepożądane:

  • Zaburzenia endokrynologiczne: bardzo rzadko powstawanie wola u noworodków, niezbyt często zaburzenia wydzielania podwzgórzowo-przysadkowo-tarczycowego, bardzo rzadko przedwczesne dojrzewanie płciowe.
  • Zaburzenia układu nerwowego: rzadko zawroty głowy, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, niezbyt często bóle głowy, uszkodzenia nerwów obwodowych (parestezje).
  • Zaburzenia zmysłów: bardzo rzadko utrata słuchu, rzadko zaburzenia widzenia (nawet z oczopląsem).
  • Zaburzenia żołądka i jelit: często zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nudności, wymioty, niezbyt często zaburzenia smaku i zapachu (dysgeusia, ageusia) przemijające po zaprzestaniu leczenia, mogące trwać do kilku tygodni, brak łaknienia, biegunka.
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: często swędząca wysypka, pokrzywka, niezbyt często zapalenie skóry, bardzo rzadko utrata włosów, obwodowe obrzęki.
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe: bardzo rzadko bóle stawów bez objawów zapalenia, zespół tocznia rumieniowatego, zapalenie stawów.

2021

Ponadto występują także następujące objawy ogólne:

2223

Uwagi dodatkowe

Podczas stosowania propylotiouracylu, w wyniku redukcji zwiększonego poziomu zużytkowania energii występującego w nadczynności tarczycy, może nastąpić zwiększenie masy ciała. Pacjenci powinni zostać poinformowani, że wydatek energetyczny ulegnie znormalizowaniu wraz z postępem leczenia.24

Duże dawki leków tyreostatycznych prowadzą do powstania wola lub powiększenia już istniejącego wola. Powinno brać się to pod uwagę w przypadkach wola śródpiersiowego w związku z rozwinięciem rozdwojenia tchawicy. Podczas stosowaniu dużych dawek istnieje również ryzyko subklinicznej lub klinicznej niedoczynności tarczycy.25

Podczas stosowania propylotiouracylu należy monitorować morfologię krwi, aktywność aminotransferaz oraz enzymów wskazujących na istnienie cholestazy.26 Okresowe badania obrazu białokrwinkowego są niezbędne, jednak nie zawsze pozwalają one zapobiec agranulocytozie.27

Zestawienie działań niepożądanych propylotiouracylu

Poniższa tabela przedstawia systematyczne zestawienie działań niepożądanych propylotiouracylu wraz z częstością ich występowania oraz krótkim opisem:

Układ/narząd Działanie niepożądane Częstość występowania Opis
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Neutropenia bez objawów klinicznych Często Obniżenie liczby neutrofili we krwi bez objawów klinicznych
Agranulocytoza Niezbyt często (0,3-0,6%) Najpoważniejsze działanie niepożądane; drastyczne zmniejszenie liczby granulocytów we krwi; konieczność natychmiastowego odstawienia leku
Leukopenia Niezbyt często Zmniejszenie liczby leukocytów we krwi
Trombocytopenia Bardzo rzadko/Niezbyt często Zmniejszenie liczby płytek krwi
Pancytopenia, zaburzenia erytropoezy, hemoliza, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna Bardzo rzadko/Niezbyt często Poważne zaburzenia hematologiczne dotyczące różnych linii komórkowych krwi
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości, alergiczne wysypki skórne Często Świąd, wykwit, pokrzywka; zazwyczaj o łagodnym przebiegu
Gorączka polekowa Rzadko Gorączka spowodowana reakcją na lek
Zapalenie naczyń związane z ANCA Częstość nieznana Poważne powikłanie, które może objawiać się bólami stawów, mięśni, wysypką, zapaleniem nerek, płuc; wymaga natychmiastowego odstawienia leku
Zaburzenia endokrynologiczne Zaburzenia wydzielania podwzgórzowo-przysadkowo-tarczycowego Niezbyt często M.in. zwiększenie wydzielania TSH
Powstawanie wola u noworodków Bardzo rzadko U noworodków matek leczonych propylotiouracylem
Przedwczesne dojrzewanie płciowe Bardzo rzadko Wpływ na rozwój płciowy
Zaburzenia układu nerwowego Bóle głowy Niezbyt często
Zawroty głowy Rzadko/Niezbyt często
Uszkodzenia nerwów obwodowych, zaburzenia nerwowo-mięśniowe Rzadko/Niezbyt często Parestezje, zaburzenia funkcji nerwów i mięśni
Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Rzadko Nawet z oczopląsem
Zaburzenia ucha i błędnika Zaburzenia słuchu Bardzo rzadko/Rzadko W pojedynczych przypadkach, nawet z przejściową głuchotą
Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Często
Nudności, wymioty Często/Niezbyt często
Zaburzenia smaku i zapachu Niezbyt często Dysgeusia, ageusia; przemijające po zaprzestaniu leczenia, mogące trwać do kilku tygodni
Brak łaknienia, biegunka Niezbyt często
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Uszkodzenia wątroby Rzadko Szczególnie po zastosowaniu dużych dawek; reakcje typu zapalenia wątroby z obumieraniem komórek wątrobowych i przemijającą cholestazą
Żółtaczka Rzadko
Zapalenie wątroby, niewydolność wątroby Częstość nieznana Ciężkie przypadki chorób wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Swędząca wysypka, pokrzywka Często
Zapalenie skóry Niezbyt często
Utrata włosów Bardzo rzadko
Obwodowe obrzęki, plamica, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń Bardzo rzadko Związane z zapaleniem naczyń
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów bez objawów zapalenia Bardzo rzadko
Zespół tocznia rumieniowatego Bardzo rzadko Choroba autoimmunologiczna
Zapalenie stawów Bardzo rzadko
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Kłębuszkowe zapalenie nerek Bardzo rzadko W wyniku zapalenia naczyń związanego z ANCA
Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko W pojedynczych przypadkach, w wyniku zapalenia naczyń
Badania diagnostyczne Przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz Bardzo często
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Rzadko
Zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy Rzadko
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Gorączka, ból gardła Niezbyt często Mogą być objawami zwiastunowymi agranulocytozy

Monitorowanie działań niepożądanych

Podczas leczenia propylotiouracylem niezbędne jest regularne monitorowanie następujących parametrów:2829

  • Morfologia krwi – ze względu na ryzyko agranulocytozy i innych zaburzeń hematologicznych
  • Aktywność aminotransferaz – dla wykrycia potencjalnego uszkodzenia wątroby
  • Enzymy wskazujące na istnienie cholestazy – dla oceny funkcji wątroby
  • Czynność tarczycy – aby uniknąć przedawkowania i niedoczynności tarczycy podczas terapii

Osoby leczone propylotiouracylem należy szczególnie uczulić na konieczność niezwłocznego zgłaszania wszelkich nieprawidłowych objawów, a zwłaszcza bólów gardła lub gorączki będących typowymi objawami zwiastunowymi agranulocytozy, choć nie zawsze występującymi.30

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl