zapalenie wątroby
Zapalenie wątroby (hepatitis) to stan zapalny tkanki wątrobowej, który może być wywołany przez czynniki infekcyjne, toksyczne, autoimmunologiczne lub metaboliczne. Najczęstszymi przyczynami są wirusy hepatotropowe (HAV, HBV, HCV, HDV, HEV), ale zapalenie może być również spowodowane przez alkohol, leki, toksyny, choroby autoimmunologiczne czy zaburzenia metaboliczne.
Objawy zapalenia wątroby mogą obejmować zmęczenie, żółtaczkę, ból brzucha (szczególnie w prawym podżebrzu), nudności, wymioty, utratę apetytu, ciemny mocz i jasny stolec. Wiele przypadków przebiega jednak bezobjawowo lub skąpoobjawowo, co utrudnia wczesną diagnostykę i może prowadzić do przewlekłego zapalenia wątroby.
Diagnostyka zapalenia wątroby obejmuje badania biochemiczne (AlAT, AspAT, GGTP, fosfataza alkaliczna, bilirubina), serologiczne (markery wirusowe), obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz w wybranych przypadkach biopsję wątroby. Leczenie zależy od etiologii – może obejmować leczenie przeciwwirusowe, immunosupresyjne, odstawienie czynnika uszkadzającego lub leczenie objawowe.
Przewlekłe zapalenie wątroby, nieleczone lub oporne na terapię, może prowadzić do włóknienia, marskości wątroby i raka wątrobowokomórkowego (HCC). Profilaktyka obejmuje szczepienia (przeciwko HAV i HBV), unikanie ryzykownych zachowań, odpowiedzialną konsumpcję alkoholu oraz monitorowanie funkcji wątroby u pacjentów przyjmujących hepatotoksyczne leki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Pragiola 50 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, jest szeroko stosowana w leczeniu bólu neuropatycznego oraz padaczki, z dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa opartym na badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, w tym 5600 w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które występują bardzo często (≥1/10). Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany, a odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosi 12% w grupie leczonej pregabaliną versus 5% w grupie placebo. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego, z dominującą sennością. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a ich spektrum obejmuje m.in. zaburzenia psychiczne, neurologiczne, sercowo-naczyniowe, żołądkowo-jelitowe oraz skórne.
ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, depresja oddechowa, drgawki, dysgrafia, dyskineza, ginekomastia, hipoglikemia, jadłowstręt, monitorowanie działań niepożądanych, napad paniki, napady padaczkowe częściowe, neutropenia, niedoczulica, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omamy, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, parkinsonizm, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie od leku, zaburzenia koncentracji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flectorgo 25 mg
Diklofenak, substancja czynna leku Flectorgo (12,5 mg i 25 mg, kapsułki miękkie), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu pokarmowego i sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz poważne powikłania, w tym choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Stosowanie diklofenaku w dawkach dobowych 150 mg i przez dłuższy czas zwiększa ryzyko tętniczych zdarzeń zakrzepowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Ponadto, lek może wywoływać poważne reakcje hematologiczne (np. trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia neurologiczne (np. drgawki, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, diklofenak, duszność, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwotok żołądkowo-jelitowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie psychotyczne, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lovastin 20 mg
Lowastatyna w dawce 20 mg może wywoływać szereg działań niepożądanych, w tym poważne powikłania takie jak miopatia, rabdomioliza, zapalenie wątroby, toksyczna martwica naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, anafilaksja oraz obrzęk naczynioruchowy. Miopatia i rabdomioliza charakteryzują się rozpadem mięśni poprzecznie prążkowanych, co prowadzi do uwolnienia mioglobiny i potencjalnego uszkodzenia nerek, często związane ze wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CPK). Wśród innych działań niepożądanych obserwuje się zaburzenia psychiczne (np. anoreksja, lęki), neurologiczne (zawroty głowy, neuropatia obwodowa), skórne (wysypka, świąd), pokarmowe (bóle brzucha, nudności) oraz immunologiczne (zespół nadwrażliwości z objawami anafilaksji, trombocytopenii, leukopenii). W trakcie terapii mogą wystąpić także znaczne i trwałe wzrosty aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej i bilirubiny, wskazujące na uszkodzenie hepatocytów.
anafilaksja, anoreksja, dysfagia, eozynofilia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, leukopenia, lowastatyna, miastenia, miastenia oczna, miopatia i rabdomioliza, neuropatia obwodowa, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, parestezja, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, wielomięśniowe zapalenie reumatyczne, zaburzenia smaku, zapalenie okołonaczyniowe, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivastigmine Mylan 6 mg
Rywastygmina, stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego, z nudnościami (38%) i wymiotami (23%) dominującymi w początkowej fazie terapii. Kobiety wykazują większą podatność na zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz utratę masy ciała. Inne często występujące objawy to zawroty głowy, bóle głowy, senność, drżenia oraz zaburzenia psychiczne, takie jak koszmary senne, lęk czy depresja. U pacjentów z otępieniem parkinsonowskim rywastygmina może nasilać objawy parkinsonowskie, w tym drżenie (10,2% vs. 3,9% placebo), dyskinezy, spowolnienie ruchowe i dystonię, co wymaga szczególnej uwagi i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
alergiczne zapalenie skóry, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka, dezorientacja, dławica piersiowa, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, dystonia, hipokineza, inhibitor cholinoesterazy, jadłowstręt, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, objawy pozapiramidowe, omamy wzrokowe, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, parkinsonizm, pęknięcie przełyku, rywastygmina, system transdermalny, tachykardia, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Remurel
Produkt leczniczy Remurel zawiera glatirameru octan w dawce 40 mg/ml (36 mg glatirameru w 1 ml roztworu) i jest przeznaczony wyłącznie do podania podskórnego. Podanie inną drogą, np. dożylną lub domięśniową, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Po iniekcji mogą wystąpić krótkotrwałe reakcje postiniekcyjne, takie jak zaczerwienienie skóry, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca lub tachykardia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami kardiologicznymi, monitorując ich stan podczas terapii. Rzadko obserwuje się reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, skurcz oskrzeli i pokrzywkę, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniej terapii.
ampułko-strzykawka, anafilaksja, ból w klatce piersiowej, duszność, glatirameru octan, kłębuszek nerkowy, kołatanie serca, kompleks immunologiczny, masa cząsteczkowa, niewydolność wątroby, podanie podskórne, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, syntetyczny polipeptyd, tachykardia, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie kardiologiczne, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voriconazol Polpharma 200 mg
Profil bezpieczeństwa worykonazolu opiera się na danych z ponad 2000 pacjentów dorosłych, w tym 1603 leczonych oraz 270 w profilaktyce, obejmujących pacjentów z nowotworami hematologicznymi, zakażeniami HIV, kandydemią i aspergilozą. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia widzenia (bardzo często), gorączka, wysypka, nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, obrzęki obwodowe oraz nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby (bardzo często). Zaburzenia widzenia obejmują m.in. nieostre widzenie, chromatopsję i światłowstręt, zwykle przemijające i odwracalne w ciągu 60 minut. Worykonazol może powodować także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (niezbyt często) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (rzadko). W badaniach klinicznych u 18% dorosłych i 25,8% dzieci zaobserwowano wzrost aminotransferaz >3x górnej granicy normy, co może wymagać modyfikacji dawki lub odstawienia leku.
agranulocytoza, arytmia nadkomorowa, aspergiloza, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, choroba Bowena, chromatopsja, encefalopatia, eozynofilia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, kandydemia, kandydoza przełyku, krwotok do siatkówki, leukopenia, limfadenopatia, łuszczyca, małopłytkowość, martwica cewek nerkowych, migotanie komór, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, nieostre widzenie, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, oporne zakażenia grzybicze, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, rak kolczystokomórkowy skóry, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, światłowstręt, tachykardia, tachykardia komorowa, tarcza zastoinowa, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, worykonazol, wydłużenie odstępu QTc, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zapalenie okrężnicy rzekomobłoniaste, zapalenie skóry fototoksyczne, zapalenie trzustki, zapalenie twardówki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zespół DRESS, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zaburzeń oddechowych, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Alweryna cytrynian – Działania niepożądane
Alweryna cytrynian, substancja czynna w preparacie NO-IBS (120 mg kapsułki), może wywoływać działania niepożądane o częstości nieznanej, co oznacza brak precyzyjnych danych epidemiologicznych. Do najpoważniejszych należą reakcje anafilaktyczne manifestujące się obrzękiem naczynioruchowym, nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego, dusznością i utratą przytomności, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Inne objawy to zawroty głowy, ból głowy, duszność i świszczący oddech, które mogą wskazywać na reakcję alergiczną lub skurcz oskrzeli. Ze strony przewodu pokarmowego najczęściej zgłaszane są nudności, natomiast ze strony wątroby obserwowano żółtaczkę spowodowaną zapaleniem wątroby oraz nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych, co wymaga monitorowania parametrów hepatologicznych podczas terapii. Działania skórne obejmują wysypkę i świąd o różnym nasileniu.
alweryna cytrynian, ból głowy, duszność, niedobór pokarmowy, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, NO-IBS, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, świszczący oddech, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, utrata przytomności, wysypka skórna, wzrost enzymów wątrobowych, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fingolimod Richter 0,5 mg
Fingolimod Richter w dawce 0,5 mg (kapsułki twarde) jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem niedoboru odporności, aktywnymi zakażeniami (w tym przewlekłymi jak zapalenie wątroby czy gruźlica), ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh), aktywnymi nowotworami złośliwymi oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca (m.in. blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego bez rozrusznika, odstęp QTc >500 ms). Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentek w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności. Wskazane jest również unikanie terapii u pacjentów z niedawno przebytymi incydentami sercowo-naczyniowymi (np. zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, udar mózgu, zaostrzenie niewydolności serca klasy III/IV wg NYHA) w okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem leczenia.
blok przedsionkowo-komorowy, choroba autoimmunologiczna, ciężkie aktywne zakażenie, działanie immunosupresyjne, fingolimodu chlorowodorek, gruźlica, klasyfikacja Child-Pugh, klasyfikacja NYHA, lek antyarytmiczny, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, obrzęk plamki żółtej, odstęp QTc, przejściowy atak niedokrwienny, stwardnienie rozsiane, teratogenność, udar mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół niedoboru odporności, złośliwa choroba nowotworowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cezera 5 mg
Lewocetyryzyna w dawce 5 mg, stosowana w leku Cezera, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 935 pacjentach (wiek 12-71 lat). Działania niepożądane wystąpiły u 15,1% pacjentów, głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z najczęstszymi objawami sedacji (senność 5,2%, zmęczenie 2,5%), suchością w jamie ustnej (2,6%) oraz bólami głowy (2,6%). Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 1,0%, co wskazuje na dobrą tolerancję leku. W populacji pediatrycznej (6 miesięcy do 12 lat) obserwowano głównie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka 1,9%, zaparcia 1,3%) oraz senność (do 2,9%), jednak brak jest wystarczających danych do rekomendacji stosowania u dzieci poniżej 2 lat.
agresja, anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, drżenie, duszność, działania niepożądane, działanie sedatywne, kołatanie serca, koszmary senne, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lewocetyryzyna, myśli samobójcze, nieprawidłowe testy wątrobowe, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omamy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wyprysk polekowy, wysypka, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zulbex 20 mg
Rabeprazol sodowy (Zulbex) charakteryzuje się stosunkowo dobrym profilem bezpieczeństwa, z większością działań niepożądanych o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu i przemijającym charakterze. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to ból głowy, biegunka, ból brzucha, astenia, wzdęcia, wysypka oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Rzadziej występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, neurologiczne, reakcje skórne, a także zaburzenia hematologiczne i wątroby, które wymagają monitorowania. Bardzo rzadkie, ale poważne reakcje obejmują zespół Stevensa-Johnsona, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz reakcje anafilaktyczne. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, hiponatremii, zwiększonym ryzykiem złamań kości, polipowatością żołądka oraz zaburzeniami wchłaniania witaminy B12 i wapnia.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, Clostridium difficile, dyspepsja, enzym wątrobowy, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, neutropenia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, rabeprazol sodowy, reakcja anafilaktyczna, reakcje alergiczne, reakcje skórne, rumień, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sandimmun Neoral 10 mg
Cyklosporyna, stosowana jako lek immunosupresyjny (Sandimmun Neoral), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, których nasilenie i częstość zależą od dawki, wskazania oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najważniejsze działania niepożądane obejmują nefrotoksyczność (zarówno ostrą, z zaburzeniami elektrolitowymi takimi jak hiperkaliemia, hipomagnezemia i hiperurykemia, jak i przewlekłą prowadzącą do nieodwracalnych zmian morfologicznych nerek), nadciśnienie tętnicze, drżenia mięśniowe, nadmierne owłosienie (hirsutyzm), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), a także hepatotoksyczność manifestującą się cholestazą, żółtaczką i zapaleniem wątroby. Cyklosporyna zwiększa ryzyko zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym aktywacji poliomawirusa (nefropatia PVAN) i wirusa JC (postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia – PML). Ponadto, leczenie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju chorób limfoproliferacyjnych, chłoniaków oraz nowotworów skóry, szczególnie przy długotrwałej i intensywnej terapii.
ból głowy, chłoniak, cholestaza, choroba limfoproliferacyjna, cyklosporyna, drgawka, drżenie, encefalopatia, ginekomastia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipomagnezemia, hirsutyzm, inhibitor kalcyneuryny, jadłowstręt, kurcz mięśni, lek immunosupresyjny, leukopenia, małopłytkowość, mialgia, mikroangiopatia zakrzepowa, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nowotwór skóry, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, parestezja, polineuropatia ruchowa, poliomawirus, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, przerost dziąseł, Sandimmun Neoral, trądzik, wrzód trawienny, wysypka alergiczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół bólowy wywołany przez inhibitor kalcyneuryny, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Napro Forte
Podczas stosowania naproksenu sodowego, w tym preparatu Apo-Napro Forte, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, zaburzeniami krzepnięcia, chorobami sercowo-naczyniowymi, niewydolnością nerek i wątroby oraz u osób w podeszłym wieku. Ryzyko poważnych powikłań, takich jak krwawienia, owrzodzenia, perforacje przewodu pokarmowego, reakcje anafilaktyczne, niewydolność nerek czy ciężkie reakcje skórne, wzrasta wraz z dawką leku oraz obecnością czynników ryzyka. U pacjentów z niewydolnością nerek klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku. Zaleca się monitorowanie funkcji nerek, wątroby oraz parametrów krzepnięcia, a także unikanie jednoczesnego stosowania innych NLPZ i leków zwiększających ryzyko krwawień (np. warfaryny, SSRI, kortykosteroidów).
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny, astma, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, cukrzyca, czas krwawienia, hemodializa, hemostaza, hiperlipidemia, hipowolemii, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, kortykosteroid doustny, krwawienie, krwiomocz, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, naproksen sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ospa wietrzna, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, owrzodzenie, perforacja, polip nosa, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Napro Fast 220 mg
Apo-Napro Fast zawiera 220 mg naproksenu sodowego (odpowiadającego 200 mg naproksenu) i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Do najczęstszych działań należą nudności, ból nadbrzusza lub brzucha oraz zaparcia (bardzo często), ból głowy, zaburzenia widzenia, szumy uszne, obrzęk i niewydolność serca (często). Rzadziej obserwuje się reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemię, zapalenie naczyń krwionośnych, eozynofilowe zapalenie płuc, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby (mogące prowadzić do zgonu), łysienie, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), a także zaburzenia hematologiczne takie jak niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza czy trombocytopenia. Częstość występowania niektórych poważnych działań, jak niedokrwistość aplastyczna, dna moczanowa, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek czy zaburzenia płodności u kobiet, pozostaje nieznana.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, dna moczanowa, eozynofilowe zapalenie płuc, granulocytopenia, hiperkaliemia, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwiomocz, martwica brodawek nerkowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, naproksen sodowy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości na światło, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stolec smolisty, szum uszny, tętniczy incydent zakrzepowy, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wymioty krwawe, zaburzenie czynności poznawczej, zaburzenie płodności, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka tyfoidowa – Etiologia i przyczyny
Gorączka tyfoidowa, wywoływana przez Salmonella enterica serotyp Typhi, jest poważną chorobą zakaźną przenoszoną głównie drogą fekalno-oralną poprzez spożycie skażonej wody lub żywności. Bakteria ta posiada unikalne cechy patogenne, takie jak zdolność przetrwania w kwaśnym środowisku żołądka (pH nawet 1,5) oraz ukrywania się w makrofagach, co umożliwia jej długotrwałe przetrwanie i rozprzestrzenianie w organizmie gospodarza. Dawka infekcyjna wynosi około 10^5 organizmów, a choroba jest szczególnie rozpowszechniona w krajach o niskim standardzie sanitarnym, zwłaszcza w Azji Południowej, Afryce Subsaharyjskiej i Ameryce Łacińskiej. Około 2-5% osób po przebytym zakażeniu staje się przewlekłymi nosicielami, co stanowi istotne źródło transmisji. W 2019 roku odnotowano około 9,2 miliona przypadków i 110 000 zgonów, przy śmiertelności wynoszącej 10-15% bez leczenia i około 1% po zastosowaniu antybiotykoterapii.
bakteriemia, dur brzuszny, Enterobacteriaceae, gorączka jelitowa, gorączka tyfoidowa, inhibitor pompy protonowej, kępki Peyera, krwawienie z przewodu pokarmowego, nosicielstwo przewlekłe, pęcherzyk żółciowy, perforacja jelita, Salmonella enterica, Salmonella Paratyphi, Salmonella typhi, szczepionka polisacharydowa, węzeł chłonny krezkowy, wielolekooporność, wyspa patogenności Salmonella, zapalenie kości i szpiku, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Cytomegalowirus – Patofizjologia i mechanizm
Cytomegalowirus (CMV), należący do rodziny Betaherpesvirinae, jest powszechnym patogenem o genomie 235-250 kb kodującym ponad 170 białek. Zakaża szeroką gamę komórek gospodarza, w tym monocytów, makrofagów, neuronów i hepatocytów, wykorzystując kompleksy glikoproteinowe (gM/gN, gB, gH/gL) do wnikania i fuzji z błoną komórkową. Replikacja wirusa przebiega w jądrze komórkowym, z ekspresją genów natychmiastowo wczesnych (IE), wczesnych (E) i późnych (L), kontrolowaną przez główny region regulatorowy MIE. CMV może pozostawać w stanie latencji w komórkach progenitorowych CD34+ i monocytach CD14+, a reaktivacja, indukowana m.in. przez TNF-α i aktywację NF-κB, jest szczególnie istotna u pacjentów immunosupresyjnych, takich jak biorcy przeszczepów czy osoby z AIDS. Wirus wykazuje zaawansowane mechanizmy unikania odpowiedzi immunologicznej, m.in. poprzez hamowanie sygnalizacji interferonów typu I, modulację funkcji komórek dendrytycznych, blokowanie ekspresji MHC klasy I i II oraz produkcję analogu IL-10, co utrudnia kontrolę zakażenia przez układ odpornościowy. Odpowiedź immunologiczna, zwłaszcza limfocyty T CD4+ i CD8+ specyficzne dla CMV, odgrywa kluczową rolę w kontroli zakażenia i zapobieganiu chorobie narządowej.
Betaherpesvirinae, białko kapsydu, cidofowir, cytomegalowirus, czynnik jądrowy κB, czynnik martwicy nowotworu alfa, endocytoza, foskarnet, gancyklowir, hepatocyt, integryna β1, interferon typu I, kapsyd wirusa, komórka dendrytyczna, komórka regulatorowa T, leukopenia, MHC klasy I, mimikra molekularna, odpowiedź immunologiczna gospodarza, proteoglikan siarczanu heparanu, przeciwciało neutralizujące, receptor rozpoznający wzorce, reumatoidalne zapalenie stawów, Sonic Hedgehog, szlak sygnałowy, walgancyklowir, wirus DNA, wirusowa polimeraza DNA, wrodzona wada rozwojowa, wrodzone zakażenie CMV, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zapalenie jelita grubego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie płuc, zapalenie siatkówki, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – INZOLFI 0,5 mg
Lek INZOLFI zawierający fingolimodu chlorowodorek w dawce 0,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem niedoboru odporności, w tym u osób z upośledzoną odpornością lub przyjmujących leki immunosupresyjne, a także u pacjentów z ciężkimi aktywnymi zakażeniami (np. zapalenie wątroby, gruźlica) oraz aktywnymi złośliwymi chorobami nowotworowymi. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh), ze względu na ryzyko nieprzewidywalnych stężeń leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
Przeciwwskazania dotyczą również układu sercowo-naczyniowego: INZOLFI jest niewskazany u pacjentów, którzy w ciągu ostatnich 6 miesięcy przebyli zawał mięśnia sercowego, niestabilną dławicę piersiową, udar mózgu lub TIA, niewyrównaną niewydolność serca wymagającą hospitalizacji oraz niewydolność serca klasy III lub IV wg NYHA. Lek jest także przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca wymagającymi leczenia lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia lub III, z blokiem przedsionkowo-komorowym II stopnia typu Mobitz II, III stopnia, zespołem chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów z implantowanym rozrusznikiem), a także u pacjentów z wyjściowym odstępem QTc ≥ 500 ms. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, ze względu na ryzyko teratogenności. Nadwrażliwość na fingolimod lub substancje pomocnicze również stanowi przeciwwskazanie do terapii.
blok przedsionkowo-komorowy, ciężkie aktywne zakażenie, fingolimod, gruźlica, INZOLFI, klasyfikacja Child-Pugh, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, odstęp QTc, przejściowy atak niedokrwienny, przewlekłe zakażenie, reakcja anafilaktyczna, rozrusznik serca, udar mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie repolaryzacji komór, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół niedoboru odporności, złośliwa choroba nowotworowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coxydyna 30 mg
Profil bezpieczeństwa etorykoksybu został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących 9 295 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Długoterminowe badania, w tym program MEDAL z udziałem 17 412 pacjentów leczonych dawkami 60 mg lub 90 mg przez średnio 18 miesięcy, wykazały, że działania niepożądane są zbliżone w różnych grupach chorobowych i schematach dawkowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmowały zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, zgaga, biegunka, nudności) oraz objawy ogólne jak osłabienie i objawy grypopodobne. Często występowały także zakażenia górnych dróg oddechowych i układu moczowego, obrzęki, kołatanie serca oraz podwyższone ciśnienie tętnicze. Rzadziej notowano poważne reakcje alergiczne, zaburzenia hematologiczne, niewydolność serca, incydenty naczyniowe, uszkodzenia wątroby i nerek. Dawkowanie w badaniach obejmowało zakres 30 mg do 120 mg, a czas terapii od kilku dni do ponad roku.
białkomocz, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, dusznica bolesna, etorykoksyb, hiperkaliemia, inhibitor COX-2, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie błony śluzowej, owrzodzenie żołądka, przełom nadciśnieniowy, przewlekły ból lędźwiowo-krzyżowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wyrostka zębodołowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – AuroDulox 60 mg
Duloksetyna, dostępna w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są nudności (≥1/10), ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i często ustępują w trakcie kontynuacji terapii. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród rzadkich, ale poważnych działań wymienia się reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy oraz zaburzenia funkcji wątroby, a bardzo rzadko obserwuje się ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevens-Johnsona.
badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, duloksetyna, działanie niepożądane, kapsułka dojelitowa twarda, lek psychotropowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadmierna potliwość, nudności, objawy odstawienne, palpitacje, poty nocne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie łaknienia, zaburzenie wątroby, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospamox 750 mg 750 mg
Ospamox 750 mg zawiera amoksycylinę (861 mg amoksycyliny trójwodnej), antybiotyk beta-laktamowy, który może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości. Najczęściej obserwuje się biegunki i nudności (często ≥1/100 do <1/10) oraz wysypkę skórną (często). Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak przemijająca leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczna (bardzo rzadko <1/10 000). Zgłaszano także ciężkie reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksję, zespół choroby posurowiczej i alergiczne zapalenie naczyń (bardzo rzadko). Wśród działań neurologicznych odnotowano hiperkinezję, zawroty głowy i drgawki, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub przyjmujących wysokie dawki leku (bardzo rzadko). Zgłaszano również aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (częstość nieznana).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, działania niepożądane amoksycyliny, hiperkinezja, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, osutka krostkowa, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, zakażenie grzybicze, zapalenie jelit polekowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 1 g
Podczas terapii czopkami Pentasa zawierającymi 1 g mesalazyny najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty oraz wzdęcia (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, neuropatia obwodowa) oraz reakcje skórne, w tym wysypka, pokrzywka i rumień. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które są stanami zagrażającymi życiu i wymagają natychmiastowej interwencji. Lokalnie, w miejscu aplikacji doodbytniczej, mogą pojawić się świąd, dyskomfort oraz bolesne parcie na stolec. W bardzo rzadkich przypadkach (<1/10 000) odnotowano poważne powikłania hematologiczne (np. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza), nefrologiczne (ostre i przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy) oraz hepatotoksyczność (zapalenie wątroby, marskość, niewydolność wątroby) z podwyższonymi aminotransferazami i parametrami cholestazy.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, cholestaza, ciężkie skórne działania niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, leukopenia, łysienie przemijające, małopłytkowość, marskość wątroby, mesalazyna, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Grindeks 20 mg
Escitalopram Grindeks wykazuje działania niepożądane najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii, z tendencją do zmniejszania się nasilenia i częstości w trakcie dalszego stosowania. Do najczęstszych objawów należą bóle głowy (bardzo często), nudności (≥1/10), zaburzenia psychiczne takie jak lęk, niepokój ruchowy, oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym biegunka, zaparcia i suchość w jamie ustnej (często). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje, takie jak zespół serotoninowy, reakcje anafilaktyczne, czy wydłużenie odstępu QT w EKG, co może prowadzić do arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hipokaliemią, chorobami serca oraz u kobiet. Ponadto, u pacjentów powyżej 50 roku życia stosujących SSRI i TLPD odnotowano zwiększone ryzyko złamań kości.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, mlekotok, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma
Produkt leczniczy Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek (GFR < 30 mL/min), chorobami układu krążenia, oddechowego, wątroby oraz w stanach odwodnienia czy niedotlenienia. Metformina powinna być przerwana w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek, przed i po podaniu jodowych środków kontrastowych (przez co najmniej 48 godzin), a także bezpośrednio przed zabiegami chirurgicznymi ze znieczuleniem ogólnym lub regionalnym. Monitorowanie czynności nerek jest kluczowe, a pacjenci powinni być edukowani w zakresie objawów kwasicy mleczanowej, takich jak duszność, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia i hipotermia. Produkt zawiera laktozę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub brakiem laktazy, a zawartość sodu jest poniżej 1 mmol (23 mg) na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, astenia, cukrzyca typu 1, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, jodowe środki kontrastowe, ketoza, kwasica mleczanowa, nefropatia kontrastowa, niedobór laktazy, niedotlenienie, nietolerancja galaktozy, odwodnienie, ostre zapalenie trzustki, próby czynnościowe wątroby, przesączanie kłębuszkowe, zaburzenia skórne, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany skórne pęcherzowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aripiprazole Sandoz 15 mg
Aripiprazole Sandoz, zawierający arypiprazol w dawkach 10 mg, 15 mg i 30 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Wśród działań niepożądanych odnotowano m.in. zaburzenia pozapiramidowe, dystonię, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes), hiperglikemię, hiperprolaktynemię, a także zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczne uprawianie hazardu i hiperseksualność.
akatyzja, arypiprazol, bezsenność, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, DRESS, dysfagia, dyskinezy późne, dystonia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, śpiączka hiperosmotyczna, tabletki ulegające rozpadowi, torsade de pointes, uzależnienie od hazardu, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia termoregulacji, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator płucny, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lepsitam 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna preparatu Lepsitam, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych potwierdzony na podstawie analizy 3416 pacjentów w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo oraz danych po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Profil bezpieczeństwa jest podobny u dorosłych i dzieci, choć u pacjentów pediatrycznych (1 miesiąc do 16 lat) częściej występują objawy takie jak wymioty (11,2% u dzieci 4-16 lat), pobudzenie (3,4%), agresja (8,2%), drażliwość (11,7% u niemowląt) oraz zaburzenia koordynacji ruchów (3,3% u dzieci <4 lat). Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się m.in. zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości (zespół DRESS, obrzęk naczynioruchowy), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia wątroby (niewydolność, zapalenie), rabdomiolizę, ostre uszkodzenie nerek oraz zaburzenia neuropsychiatryczne (myśli i próby samobójcze, psychozy, depresja). Encefalopatia, zwykle odwracalna po przerwaniu leczenia, pojawia się na początku terapii.
agranulocytoza, choreoatetoza, chwiejność emocjonalna, dyskineza, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, Lepsitam, leukopenia, lewetyracetam, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napad paniki, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, podwójne widzenie, próba samobójcza, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, topiramat, zaburzenie psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lotensin 20 mg
Lotensin, zawierający 20 mg benazeprylu chlorowodorku, jest inhibitorem ACE stosowanym w terapii nadciśnienia i innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Profil działań niepożądanych obejmuje często występujące objawy takie jak ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie, kaszel oraz zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie hemoglobiny, hematokrytu, leukocytów i płytek krwi). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłania, w tym obrzęk naczynioruchowy, reakcje rzekomoanafilaktyczne, agranulocytozę, neutropenię, niedokrwistość hemolityczną oraz ciężkie zaburzenia skórne jak zespół Stevensa-Johnsona. Monitorowanie parametrów morfologii krwi, funkcji nerek (wzrost stężenia mocznika i kreatyniny) oraz elektrolitów, zwłaszcza potasu, jest kluczowe, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, stosujących leki moczopędne lub ze zwężeniem tętnicy nerkowej.
agranulocytoza, benazepryl, dławica piersiowa, dysgeuzja, epizod niedokrwienny mózgu, górne drogi oddechowe, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, stężenie hemoglobiny, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Femistelin 25 mg
Dehydroepiandrosteron (DHEA), substancja czynna preparatu Femistelin, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy prawidłowym stosowaniu. Działania niepożądane występują rzadko i są zwykle odwracalne po zakończeniu terapii. Najczęściej obserwowane objawy związane są z efektem androgenicznym DHEA, szczególnie u kobiet, i obejmują m.in. hirsutyzm, trądzik, łysienie kątowe typu męskiego, zaburzenia miesiączkowania, ginekomastię oraz obniżenie tonu głosu. Inne rzadkie działania niepożądane to zmiany w składzie lipidów (np. spadek HDL), retencja wody i soli, hiperkalcemia, bóle głowy, niepokój, nudności, wymioty, a bardzo rzadko hepatomegalia, zapalenie wątroby, arytmie serca czy zaburzenia psychiczne (mania). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się jako rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000) lub bardzo rzadkie (<1/10 000). Nie stwierdzono istotnego wpływu DHEA na wyniki badań laboratoryjnych moczu i krwi ani zaburzeń czynności nerek i wątroby.
beta-adrenolityki, cholesterol HDL, dehydroepiandrosteron, działania niepożądane leków, działanie androgenne, efekt androgenny, Femistelin, ginekomastia, hepatomegalia, hiperkalcemia, hirsutyzm, lipidy krwi, łysienie androgenowe, mania, profil bezpieczeństwa, retencja wody, trądzik, trądzikowate zapalenie skóry, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, zmiany łojotokowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Losartan Krka 50 mg
Losartan Krka, zawierający losartan potasowy w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały zidentyfikowane w badaniach klinicznych u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, przerostem lewej komory, przewlekłą niewydolnością serca oraz cukrzycą typu 2 z nefropatią. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy (często), niedokrwistość (często), hiperkaliemia (często), niedociśnienie ortostatyczne (niezbyt często) oraz zaburzenia czynności nerek i niewydolność nerek (często). Hiperkaliemia >5,5 mmol/l występowała u 9,9% pacjentów z cukrzycową nefropatią leczonych losartanem, co podkreśla konieczność monitorowania stężenia potasu, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy z ryzykiem niedrożności dróg oddechowych oraz zapalenie wątroby i rabdomiolizę.
aminotransferaza alaninowa, choroba nerek, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, plamica Schoenleina-Henocha, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – MeloxiMed Forte 15 mg
MeloxiMed Forte zawiera meloksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany w dawkach dobowych 7,5 lub 15 mg, zbadany w 27 badaniach klinicznych na ponad 15 000 pacjentów przez okres do 1 roku. NLPZ, w tym meloksykam, mogą zwiększać ryzyko zakrzepicy tętniczej (np. zawał serca, udar mózgu), a także powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują chorobę wrzodową, perforację, krwawienia, nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, bóle brzucha oraz zapalenia błony śluzowej, z ryzykiem poważnych powikłań, zwłaszcza u osób starszych.
agranulocytoza, choroba Crohna, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aricept 10 mg
Donepezyl (Aricept) w dawkach 5 mg i 10 mg wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka, kurcze mięśni, zmęczenie, nudności, wymioty oraz bezsenność. Istotne ryzyko dotyczy układu nerwowego, gdzie mogą wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, drgawki, objawy pozapiramidowe oraz kamptokormia. W diagnostyce omdleń należy uwzględnić możliwość bloku serca lub zahamowania zatokowego. Ze strony układu sercowo-naczyniowego donepezyl może powodować bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy oraz groźne arytmie, w tym torsade de pointes, związane z wydłużeniem odstępu QT w EKG, co stanowi ryzyko nagłego zgonu sercowego, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca.
anoreksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, choroba wrzodowa żołądka, częstoskurcz torsade de pointes, drgawka, dysfagia, halucynacja, hiperseksualność, kamptokormia, koszmar senny, krwotok żołądkowo-jelitowy, kurcz mięśniowy, mięśniowa kinaza kreatynowa, nadmierne wydzielanie śliny, nagły zgon sercowy, nietrzymanie moczu, nietypowy sen, objaw pozapiramidowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, perforacja, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, rytm dobowy, wstrząs hipowolemiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychiatryczne, zaburzenie równowagi, zachowanie agresywne, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levetiracetam NeuroPharma 750 mg
Lewetyracetam NeuroPharma, dostępny w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa opartym na analizie 3416 pacjentów z różnych grup wiekowych i wskazań epileptycznych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (≥1/10), senność (≥1/10), ból głowy (≥1/10), zmęczenie (≥1/100 do <1/10) oraz zawroty głowy (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak pancytopenia, agranulocytoza czy neutropenia, a także reakcje nadwrażliwości, w tym zespół DRESS i anafilaksja. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko jadłowstrętu nasilonego przez jednoczesne stosowanie topiramatu oraz na zwiększoną częstość rabdomiolizy u pacjentów japońskiego pochodzenia. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, choć u dzieci w wieku 4-16 lat częściej obserwuje się wymioty (11,2%), agresję (8,2%) i zaburzenia zachowania (5,6%).
agranulocytoza, choreoatetoza, drgawki, dyskineza, dyspepsja, encefalopatia, fosfokinaza kreatynowa, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niepamięć, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ospałość, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, szpik kostny, zaburzenia koordynacji ruchów, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramladio 5 mg + 10 mg
Lek Ramladio, będący kombinacją ramiprylu (inhibitor ACE) i amlodypiny (antagonista kanału wapniowego), wykazuje profil bezpieczeństwa odzwierciedlający działania niepożądane obu składników. Do najczęstszych objawów należą: uporczywy suchy kaszel i niedociśnienie (ramipryl), obrzęki obwodowe, nagłe zaczerwienienie skóry oraz senność (amlodypina). Ciężkie działania niepożądane obejmują powikłania sercowo-naczyniowe (udar mózgu, zawał mięśnia sercowego), obrzęk naczynioruchowy z ryzykiem zagrożenia życia, hiperkaliemię, dysfunkcję nerek i wątroby, ostre zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona) oraz zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie ryzyka u pacjentów.
agranulocytoza, anemia hemolityczna, białkomocz, ból brzucha, bradykardia, dysfunkcja nerek, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwienie mózgu, niewydolność szpiku kostnego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, parestezja, przemijający atak niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapin Krka
Olanzapina, stosowana w terapii zaburzeń psychotycznych, wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, co wymaga starannego monitorowania pacjenta w pierwszych tygodniach leczenia. Nie jest zalecana u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie zwiększone ryzyko śmiertelności (3,5% vs. 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższe ryzyko incydentów naczyniowo-mózgowych (1,3% vs. 0,4% placebo), szczególnie u osób powyżej 65-75 roku życia z otępieniem naczyniowym lub mieszanym. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazała skuteczności i nasilała objawy parkinsonizmu oraz omamy. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, obserwowano ryzyko hiperglikemii i zaostrzenia cukrzycy, co wymaga monitorowania glikemii (przed leczeniem, po 12 tygodniach i corocznie) oraz masy ciała (przed leczeniem, w 4., 8., 12. tygodniu i kwartalnie). Należy także kontrolować profil lipidowy (przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat).
aminotransferazy wątrobowe, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, cukrzyca, dysfagia, działanie antycholinergiczne, fenyloketonuria, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, nagły zgon sercowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność wątroby, odstęp QTc, olanzapina, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późne dyskinezy, przerost mięśnia sercowego, psychoza związana z otępieniem, rabdomioliza, uszkodzenie cholestatyczne wątroby, uszkodzenie wątrobokomórkowe, zaburzenia psychotyczne, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamivil 75 mg
Oseltamiwir (Tamivil) jest stosowany w leczeniu i profilaktyce grypy, a jego profil bezpieczeństwa został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 6000 dorosłych i młodzieży oraz około 1500 dzieci. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były nudności i wymioty, a u dzieci – wymioty, które zwykle ustępowały samoistnie w ciągu 1-2 dni i rzadko prowadziły do przerwania terapii. Profil bezpieczeństwa w profilaktyce (75 mg raz na dobę do 6 tygodni) był podobny do tego w leczeniu, także u pacjentów z grup ryzyka, w tym osób starszych i z chorobami przewlekłymi. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, zaburzenia wątroby (w tym piorunujące zapalenie wątroby), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną martwicę naskórka, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak majaczenia, halucynacje i drgawki, głównie u dzieci i młodzieży.
astma oskrzelowa, encefalopatia, grypa, halucynacja, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego, małopłytkowość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oseltamiwir, piorunujące zapalenie wątroby, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, toksyczna martwica naskórka, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wątroby, zapalenie mózgu, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Karbagen 600 mg
Karbagen, zawierający okskarbazepinę w dawkach 150 mg, 300 mg oraz 600 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to senność, bóle i zawroty głowy, podwójne widzenie, nudności, wymioty oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia (≥0,1% do <1%), a także rzadkie, ale poważne powikłania, w tym hamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość aplastyczną, agranulocytozę, pancytopenię i neutropenię. Hiponatremia występuje często (≥1/100 do <1/10), z odnotowanym stężeniem sodu w surowicy poniżej 125 mmol/l u 2,7% pacjentów, zwykle bezobjawowo i bez konieczności modyfikacji dawki, choć w rzadkich przypadkach może prowadzić do poważnych objawów neurologicznych. Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia psychiczne (pobudzenie, chwiejność afektu, stan splątania, depresja), zaburzenia endokrynologiczne (częste zwiększenie masy ciała, niezbyt często niedoczynność tarczycy) oraz reakcje skórne, od wysypki po bardzo rzadkie ciężkie zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
agranulocytoza, amnezja, astma, ataksja, białkomocz, blok przedsionkowo-komorowy, chwiejność afektu, depresja, drgawki, drżenie mięśni, dyzartria, encefalopatia, eozynofilia, hamowanie szpiku kostnego, hiponatremia, leukopenia, limfadenopatia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość wielonarządowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, okskarbazepina, osteopenia, osteoporoza, osutka krostkowa uogólniona, pancytopenia, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nieprawidłowego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Desloratadine Genoptim 5 mg
Desloratadine Genoptim, zawierający 5 mg desloratadyny w tabletce powlekanej, jest stosowany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. W badaniach klinicznych działania niepożądane występowały u pacjentów przyjmujących lek o 3% częściej niż w grupie placebo, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były uczucie zmęczenia (1,2%), suchość w ustach (0,8%) oraz ból głowy (0,6%). U pacjentów pediatrycznych (12-17 lat) ból głowy występował z podobną częstością w grupie leczonej i placebo, co sugeruje brak bezpośredniego związku z lekiem. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (>1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia komorowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, desloratadyna, drgawki, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność leku, kołatanie serca, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pacjent pediatryczny, pobudzenie psychoruchowe, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, stężenie bilirubiny, suchość w ustach, tachykardia, uczucie zmęczenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia psychiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torvacard neo 80 mg
Lek Torvacard Neo zawierający atorwastatynę jest stosowany w terapii hipercholesterolemii oraz profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Dane z badań klinicznych obejmujących ponad 16 000 pacjentów przez średnio 53 tygodnie wskazują, że 5,2% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to hiperglikemia (często), bóle mięśni, stawów i kończyn (często), zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak zaparcia, wzdęcia, niestrawność, nudności i biegunka (często), a także podwyższenie aktywności aminotransferaz i kinazy kreatynowej (często). Rzadziej występują małopłytkowość, zapalenie wątroby, rabdomioliza, reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, oraz poważne reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona. Wśród działań niepożądanych neurologicznych dominują bóle głowy (często) oraz parestezje i neuropatia obwodowa (rzadko). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, artralgia, atorwastatyna, bezsenność, ból gardła i krtani, cholestaza, choroba sercowo-naczyniowa, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwawienie z nosa, leukocyturia, małopłytkowość, mialgia, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melkart 50 mg
Profil bezpieczeństwa wildagliptyny został oceniony na podstawie danych od 5451 pacjentów stosujących dawkę dobową 100 mg (50 mg dwa razy na dobę) w randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych trwających co najmniej 12 tygodni. Większość działań niepożądanych miała charakter łagodny i przemijający, bez konieczności przerwania terapii. Nie zaobserwowano związku między występowaniem działań niepożądanych a wiekiem, etnicznością, czasem leczenia czy dawką. Najważniejsze ryzyko dotyczyło hipoglikemii, szczególnie u pacjentów stosujących wildagliptynę w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem i insuliną, oraz rzadkiego występowania ostrego zapalenia trzustki. Częstość działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. zapalenia nosogardzieli (≥10%), hipoglikemii (0,4% w monoterapii), zawrotów głowy, nudności, wysypki i zapalenia skóry (często, ≥1/100 do <1/10).
astenia, ból brzucha, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, hipoglikemia, inhibitor ACE, metformina, monoterapia, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pochodne sulfonylomocznika, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, próby wątrobowe, terapia skojarzona, wildagliptyna, zaburzenia erekcji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie nosogardzieli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmiany pęcherzowe skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meloksam 15 mg
Meloksykam, stosowany doustnie w dawce 15 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum działań niepożądanych, potwierdzonych w 27 badaniach klinicznych na 15 197 pacjentach. Najczęściej obserwuje się działania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból brzucha, a także poważniejsze powikłania, w tym krwawienia, owrzodzenia i perforacje, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dodatkowo, stosowanie meloksykamu wiąże się z ryzykiem zaburzeń hematologicznych (np. niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza), reakcji alergicznych, zaburzeń neurologicznych (ból głowy, zawroty głowy), oraz powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak nadciśnienie, obrzęki i niewydolność serca. Rzadko zgłaszane są ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, biegunka, choroba wrzodowa, dyspepsja, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Lowastatyna – Działania niepożądane
Lowastatyna, substancja czynna leku LOVASTIN, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, w tym poważne powikłania takie jak miopatia, rabdomioliza, zapalenie wątroby, toksyczna martwica naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, anafilaksja oraz obrzęk naczynioruchowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na powikłania mięśniowe, które mogą prowadzić do zagrażającego życiu uszkodzenia nerek, zwłaszcza u pacjentów po przeszczepach. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się rzadko znaczny i trwały wzrost aktywności aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej i bilirubiny, a częściej nieznaczne i przemijające podwyższenie kinazy kreatynowej (CPK). Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, układu nerwowego, skóry oraz układu immunologicznego również występują, a ryzyko rozwoju cukrzycy jest zwiększone u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak glukoza na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m², podwyższone triglicerydy i nadciśnienie tętnicze.
anafilaksja, anoreksja, ból mięśniowy, eozynofilia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, leukopenia, miastenia, miastenia oczna, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, parestezja, przeciwciała przeciwjądrowe, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie nerek, wielomięśniowe zapalenie reumatyczne, wzrost aminotransferaz, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia seksualne, zapalenie okołonaczyniowe, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meaxin 400 mg
Profil bezpieczeństwa imatynibu (substancji czynnej leku Meaxin) został szczegółowo oceniony w różnych populacjach pacjentów, w tym z przewlekłą białaczką szpikową (CML) i nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST). Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych występowało u 2,4-5% pacjentów z CML w zależności od fazy choroby oraz u 4% pacjentów z GIST. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) obejmowały nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, zmęczenie, bóle i skurcze mięśni oraz wysypkę. Mielosupresja była częstsza u pacjentów z CML, natomiast u pacjentów z GIST obserwowano specyficzne powikłania krwotoczne, w tym krwawienia stopnia 3. lub 4. u 5% pacjentów. Obrzęki powierzchowne, zwłaszcza okołogałkowe i kończyn dolnych, były powszechne, lecz zwykle ustępowały po zastosowaniu leków moczopędnych lub zmniejszeniu dawki imatynibu.
choroba śródmiąższowa płuc, dysfagia, faza akceleracji, hiperbilirubinemia, małopłytkowość, martwica wątroby, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk płuc, obrzęk powierzchowny, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, pancytopenia, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, tamponada serca, trombocytopenia, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atoris 30 mg
Profil działań niepożądanych atorwastatyny został szczegółowo opisany na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, hiperglikemia, bóle mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśni, stawów, kończyn, kurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców), bóle głowy, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (zaparcia, wzdęcia, dyspepsja, nudności, biegunka) oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby i podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej (CK). Istotne klinicznie zwiększenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a podwyższenie CK >3x GGN u 2,5%, co jest zgodne z profilem innych statyn. Rzadkie, ale poważne działania obejmują miopatię, rabdomiolizę, zapalenie wątroby, cholestazę, anafilaksję oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona).
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, ból mięśni, cholestaza, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tendencja do krwawień, tendinopatia, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salaza 500 mg
Mesalazyna, substancja czynna leku Salaza 500 mg (tabletki dojelitowe), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA. Do najczęstszych należą objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak dyskomfort, nudności, ból brzucha, biegunka, wzdęcia i wymioty. Rzadziej obserwuje się bóle głowy i zawroty głowy. Bardzo rzadkie, ale poważne działania obejmują zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna), reakcje nadwrażliwości (wyprysk alergiczny, gorączka polekowa, toczeń rumieniowaty, pancolitis), neuropatię obwodową, zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, a także reakcje alergiczne w płucach (duszność, kaszel, eozynofilowe zapalenie płuc). Wśród działań niepożądanych o bardzo rzadkiej częstości występuje także ostre zapalenie trzustki, śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek oraz zespół nerczycowy.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, atopowe zapalenie skóry, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężkie skórne działania niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, leukopenia, małopłytkowość, mesalazyna, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, oligospermia, pancolitis, pancytopenia, rumień wielopostaciowy, Salaza, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletki dojelitowe, terminologia MedDRA, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk alergiczny, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vermox
Produkt leczniczy Vermox (mebendazol) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w kojarzeniu z metronidazolem, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona oraz martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka. Zaleca się unikanie jednoczesnego podawania tych leków. W trakcie terapii mebendazolem obserwowano rzadkie, odwracalne zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby oraz neutropenię, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby i hematologicznymi, co wymaga monitorowania funkcji wątroby i morfologii krwi. Dodatkowo, powikłania takie jak kłębuszkowe zapalenie nerek i agranulocytoza były zgłaszane przy dawkach przekraczających zalecany zakres lub podczas długotrwałej terapii.
agranulocytoza, brak laktazy, choroba hematologiczna, drgawki, kłębuszkowe zapalenie nerek, laktoza jednowodna, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mebendazol, metronidazol, morfologia krwi, neutropenia, nietolerancja galaktozy, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vermox 100 mg
Produkt leczniczy Vermox (mebendazol) w dawce 100 mg w postaci tabletek charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, potwierdzonym w 39 badaniach klinicznych obejmujących 6276 pacjentów z infestacjami pasożytniczymi przewodu pokarmowego. Działania niepożądane występują rzadko, a u ≥1% pacjentów nie zaobserwowano żadnych niepożądanych efektów. Najczęściej zgłaszane objawy to łagodne dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha (często), nudności i wymioty (niezbyt często), biegunka oraz wzdęcia (<1%). Zmiany skórne, w tym wysypka, również występują sporadycznie. Profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z nadwrażliwością oraz podczas długotrwałego stosowania lub podawania dużych dawek, gdyż mogą pojawić się poważniejsze działania niepożądane.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, drgawki, dyskomfort w jamie brzusznej, infestacja pasożytnicza przewodu pokarmowego, kłębuszkowe zapalenie nerek, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mebendazol, nadwrażliwość, neutropenia, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, test czynnościowy wątroby, wysypka, wzdęcie, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie układu pokarmowego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 150 mg
Darunavir Accord, zawierający darunawir, jest stosowany w terapii zakażeń HIV, często w skojarzeniu z rytonawirem. W badaniach klinicznych u 51,3% pacjentów leczonych dawką 800 mg darunawiru i 100 mg rytonawiru raz na dobę odnotowano co najmniej jedno działanie niepożądane, przy średnim czasie terapii wynoszącym 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Poważne powikłania obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości oraz zapalenie wątroby. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona, zespół DRESS), powikłań kardiologicznych (w tym wydłużenie odstępu QT) oraz zaburzeń metabolicznych, takich jak cukrzyca i hiperlipidemia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, białkomocz, ból mięśniowy, bradykardia zatokowa, choroba Gravesa-Basedowa, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, częstoskurcz, darunawir, darunawir z rytonawirem, dehydrogenaza mleczanowa, dławica piersiowa, dna moczanowa, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hemofilia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, lek przeciwretrowirusowy, łojotokowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, polidypsja, profil bezpieczeństwa leku, przekrwienie spojówek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, stłuszczenie wątroby, tyreotropina, wirus opryszczki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zakażenie HIV, zapalenie mięśni, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej