Działania niepożądane
Melkart 50 mg

Profil bezpieczeństwa wildagliptyny został oceniony na podstawie danych od 5451 pacjentów stosujących dawkę dobową 100 mg (50 mg dwa razy na dobę) w randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych trwających co najmniej 12 tygodni. Większość działań niepożądanych miała charakter łagodny i przemijający, bez konieczności przerwania terapii. Nie zaobserwowano związku między występowaniem działań niepożądanych a wiekiem, etnicznością, czasem leczenia czy dawką. Najważniejsze ryzyko dotyczyło hipoglikemii, szczególnie u pacjentów stosujących wildagliptynę w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem i insuliną, oraz rzadkiego występowania ostrego zapalenia trzustki. Częstość działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. zapalenia nosogardzieli (≥10%), hipoglikemii (0,4% w monoterapii), zawrotów głowy, nudności, wysypki i zapalenia skóry (często, ≥1/100 do <1/10).

Profil bezpieczeństwa wildagliptyny

Profil bezpieczeństwa wildagliptyny został ustalony na podstawie danych pochodzących od 5451 pacjentów, którzy otrzymywali wildagliptynę w dawce dobowej 100 mg (50 mg dwa razy na dobę) w randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, trwających co najmniej 12 tygodni. Wśród tej grupy, 4622 pacjentów otrzymywało wildagliptynę w monoterapii, a 829 pacjentów otrzymywało placebo.1

Większość obserwowanych działań niepożądanych miała charakter łagodny i przemijający, nie wymagając przerwania terapii. Istotnym jest fakt, że nie stwierdzono korelacji pomiędzy występowaniem działań niepożądanych a wiekiem pacjentów, ich przynależnością etniczną, czasem trwania leczenia czy wielkością dawki dobowej. Należy jednak zwrócić uwagę na ryzyko wystąpienia hipoglikemii u pacjentów przyjmujących wildagliptynę jednocześnie z sulfonylomocznikiem i insuliną oraz na możliwość rozwoju ostrego zapalenia trzustki.2

Klasyfikacja działań niepożądanych według częstości występowania

Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania wildagliptyny zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W ramach każdej grupy działania niepożądane uporządkowano zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.<sup data-drug="Melkart" data-section="Działania niepożądane" title="Niżej wymieniono działania niepożądane występujące u pacjentów otrzymujących wildagliptynę w monoterapii i w skojarzeniu z innymi lekami w trakcie badań z podwójnie ślepą próbą. Działania te wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz bezwzględną częstością. Częstości określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (3

Tabela działań niepożądanych wildagliptyny

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zgłaszane u pacjentów otrzymujących wildagliptynę zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w kontrolowanych badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu.4

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zapalenie nosogardzieli Bardzo często
Zakażenie górnych dróg oddechowych Często
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipoglikemia Niezbyt często
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy Często
Ból głowy Często
Drżenie Często
Zaburzenia oka Nieostre widzenie Często
Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcie Często
Nudności Często
Choroba refluksowa przełyku Często
Biegunka Często
Ból brzucha, w tym ból w nadbrzuszu Często
Wymioty Często
Wzdęcia Niezbyt często
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątroby Częstość nieznana*
Zaburzenia trzustki Zapalenie trzustki Rzadko
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie się Często
Wysypka Często
Świąd Często
Zapalenie skóry Często
Pokrzywka Niezbyt często
Złuszczające i pęcherzowe zmiany skórne, w tym pemfigoid pęcherzowy Częstość nieznana*
Zaburzenia naczyniowe Zapalenie naczyń skóry Częstość nieznana*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Ból stawów Często
Ból mięśni Często
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Astenia Często
Obrzęk obwodowy Często
Uczucie zmęczenia Niezbyt często
Dreszcze Niezbyt często
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby Niezbyt często
Zwiększenie masy ciała Niezbyt często
* Na podstawie doświadczenia po wprowadzeniu do obrotu.

Charakterystyka wybranych działań niepożądanych

Zaburzenia czynności wątroby

Zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby, zgłaszano rzadko podczas terapii wildagliptyną. Istotne jest, że przypadki te zazwyczaj przebiegały bezobjawowo, bez poważnych następstw klinicznych, a wartości parametrów wątrobowych powracały do normy po zaprzestaniu leczenia. W kontrolowanych badaniach klinicznych trwających do 24 tygodni, w których wildagliptynę stosowano w monoterapii lub w terapii skojarzonej, obserwowano zwiększenie aktywności AlAT lub AspAT przekraczające trzykrotnie górną granicę normy (potwierdzone w co najmniej dwóch kolejnych pomiarach lub podczas ostatniej wizyty kontrolnej) z częstością 0,2% dla dawki 50 mg raz na dobę, 0,3% dla dawki 50 mg dwa razy na dobę oraz 0,2% dla wszystkich leków porównywanych. Podwyższenie aktywności aminotransferaz miało zazwyczaj charakter bezobjawowy, nie nasilało się z czasem i nie było związane z cholestazą ani żółtaczką.5

Obrzęk naczynioruchowy

Podczas terapii wildagliptyną rzadko zgłaszano przypadki obrzęku naczynioruchowego, z częstością porównywalną do obserwowanej w grupie kontrolnej. Jednakże częstość ta była wyższa, gdy wildagliptynę stosowano w skojarzeniu z inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę (inhibitorem ACE). Większość zgłaszanych przypadków obrzęku naczynioruchowego miała charakter łagodny i ustępowała podczas kontynuacji leczenia wildagliptyną.6

Hipoglikemia

Hipoglikemia występowała niezbyt często (0,4%) u pacjentów otrzymujących wildagliptynę w monoterapii w porównaniu z grupą placebo (0,2%) w badaniach kontrolowanych. Nie odnotowano ciężkich ani poważnych epizodów hipoglikemii. Częstość występowania hipoglikemii zależała od zastosowanej terapii skojarzonej:

  • w połączeniu z metforminą: 1% dla wildagliptyny vs 0,4% dla placebo
  • w połączeniu z pioglitazonem: 0,6% dla wildagliptyny vs 1,9% dla placebo
  • w połączeniu z sulfonylomocznikiem: 1,2% dla wildagliptyny vs 0,6% dla placebo
  • w połączeniu z sulfonylomocznikiem i metforminą: 5,1% dla wildagliptyny vs 1,9% dla placebo
  • w połączeniu z insuliną: 14% dla wildagliptyny vs 16% dla placebo

Te dane wskazują, że ryzyko hipoglikemii jest znacząco wyższe, gdy wildagliptyna jest stosowana w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem i metforminą lub z insuliną.7

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, gdyż umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania wildagliptyny. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: [email protected]. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl