Specjalne ostrzeżenia
Olanzapin Krka

Olanzapina, stosowana w terapii zaburzeń psychotycznych, wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, co wymaga starannego monitorowania pacjenta w pierwszych tygodniach leczenia. Nie jest zalecana u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie zwiększone ryzyko śmiertelności (3,5% vs. 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższe ryzyko incydentów naczyniowo-mózgowych (1,3% vs. 0,4% placebo), szczególnie u osób powyżej 65-75 roku życia z otępieniem naczyniowym lub mieszanym. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazała skuteczności i nasilała objawy parkinsonizmu oraz omamy. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, obserwowano ryzyko hiperglikemii i zaostrzenia cukrzycy, co wymaga monitorowania glikemii (przed leczeniem, po 12 tygodniach i corocznie) oraz masy ciała (przed leczeniem, w 4., 8., 12. tygodniu i kwartalnie). Należy także kontrolować profil lipidowy (przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat).

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania olanzapiny

Podczas stosowania preparatu Olanzapin Krka należy pamiętać, że poprawa stanu klinicznego pacjenta może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach terapii. W tym okresie konieczne jest dokładne monitorowanie stanu pacjenta1.

Otępienie i zaburzenia psychotyczne

Olanzapina nie jest zalecana do stosowania u pacjentów z objawami psychozy i/lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem ze względu na zwiększone ryzyko śmiertelności oraz ryzyko występowania zaburzeń krążenia mózgowego. W badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo obejmujących pacjentów w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) z psychozą związaną z otępieniem, odnotowano dwukrotne zwiększenie częstości zgonów u pacjentów leczonych olanzapiną w porównaniu do grupy placebo (3,5% wobec 1,5%)2.

Zwiększona śmiertelność nie była zależna od dawkowania olanzapiny (średnia dobowa dawka 4,4 mg) ani czasu trwania leczenia. Czynnikami ryzyka predysponującymi do zwiększonej śmiertelności w tej populacji są:

  • wiek powyżej 65 lat
  • utrudnione połykanie
  • sedacja
  • niedożywienie i odwodnienie
  • choroby płuc (np. zapalenie płuc z aspiracją lub bez aspiracji)
  • jednoczesne stosowanie benzodiazepin

Śmiertelność była jednak większa wśród pacjentów leczonych olanzapiną niż w grupie placebo, niezależnie od obecności czynników ryzykaChoroba Parkinsona

Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy wywołanej przyjmowaniem agonistów dopaminy u pacjentów z chorobą Parkinsona. W badaniach klinicznych bardzo często zgłaszano nasilenie objawów parkinsonizmu i omamy występujące z większą częstością niż w przypadku stosowania placebo. W badaniach tych olanzapina nie wykazała większej skuteczności niż placebo w leczeniu objawów psychotycznych5.

Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)

Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) jest potencjalnie zagrażającym życiu stanem związanym z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym olanzapiny. Rzadkie przypadki ZZN zgłaszano również podczas stosowania olanzapiny. Kliniczne objawy ZZN to:

  • bardzo wysoka gorączka
  • sztywność mięśni
  • zaburzenia świadomości
  • objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno lub wahania ciśnienia tętniczego krwi, tachykardia, obfite pocenie się i zaburzenia rytmu serca)

Dodatkowo może wystąpić zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej, mioglobinuria (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek6.

W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych wskazujących na ZZN lub wysokiej gorączki o niewyjaśnionej przyczynie, bez innych klinicznych objawów ZZN, należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, w tym olanzapinę7.

Hiperglikemia i cukrzyca

Niezbyt często zgłaszano wystąpienie hiperglikemii i/lub rozwój albo nasilenie objawów cukrzycy z występującą sporadycznie kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym kilka przypadków śmiertelnych. Czynnikiem predysponującym do wystąpienia tych stanów może być uprzednie zwiększenie masy ciała8.

Zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego pacjentów zgodnie z przyjętymi wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego. U pacjentów leczonych olanzapiną należy:

  • wykonać pomiar stężenia glukozy we krwi przed rozpoczęciem leczenia
  • powtórzyć badanie 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia
  • następnie kontrolować stężenie glukozy raz na rok

Pacjentów należy obserwować pod kątem wystąpienia objawów hiperglikemii (takich jak nadmierne pragnienie, nadmierne wydzielanie moczu, nadmierne łaknienie i osłabienie). Pacjentów z cukrzycą lub czynnikami ryzyka predysponującymi do cukrzycy należy regularnie badać, aby wykryć pogorszenie kontroli glikemii9.

Należy regularnie kontrolować masę ciała pacjenta:

  • przed rozpoczęciem leczenia
  • 4, 8 i 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia
  • następnie raz na kwartał

10

Zmiany stężeń lipidów

W badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo, u pacjentów leczonych olanzapiną obserwowano niepożądane zmiany stężeń lipidów. W przypadku wystąpienia tych zmian należy zastosować odpowiednie leczenie, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami przemiany lipidów i u pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju takich zaburzeń11.

U pacjentów leczonych olanzapiną należy regularnie monitorować stężenia lipidów zgodnie z przyjętymi wytycznymi:

  • przed rozpoczęciem leczenia
  • 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia
  • następnie co 5 lat

12

Aktywność przeciwcholinergiczna

Olanzapina wykazuje aktywność antycholinergiczną in vitro, jednak doświadczenia z badań klinicznych ujawniły małą częstość występowania objawów z nią związanych. Należy jednak zachować ostrożność przy przepisywaniu olanzapiny pacjentom z:

  • przerostem gruczołu krokowego
  • niedrożnością porażenną jelit
  • podobnymi schorzeniami

Jest to szczególnie istotne ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne związane ze stosowaniem olanzapiny u pacjentów ze współistniejącymi chorobami13.

Czynność wątroby

Często obserwowano przejściowe i bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT i AspAT), zwłaszcza w początkowym etapie podawania leku. Należy zachować ostrożność i wykonać badania kontrolne u pacjentów:

  • ze zwiększoną aktywnością AlAT i/lub AspAT
  • z objawami podmiotowymi i przedmiotowymi niewydolności wątroby
  • z uprzednio stwierdzoną ograniczoną czynnościową rezerwą wątrobową
  • stosujących leki o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym

W przypadku stwierdzenia zapalenia wątroby (w tym wątrobokomórkowego i cholestatycznego uszkodzenia wątroby oraz mieszanej postaci uszkodzenia wątroby) należy przerwać leczenie olanzapiną14.

Neutropenia

Należy zachować ostrożność u pacjentów:

  • z małą liczbą leukocytów i/lub granulocytów obojętnochłonnych (z jakiejkolwiek przyczyny)
  • przyjmujących leki mogące wywoływać neutropenię
  • z zahamowaniem czynności i/lub toksycznym uszkodzeniem szpiku indukowanym przez leki w wywiadzie
  • z zahamowaniem czynności szpiku spowodowanym przez współistniejącą chorobę, radioterapię bądź chemioterapię
  • z hipereozynofilią lub chorobą mieloproliferacyjną

U pacjentów leczonych jednocześnie olanzapiną i walproinianem często zgłaszano neutropenię15.

Przerwanie leczenia

Rzadko (≥0,01% do <0,1%), w przypadku nagłego przerwania stosowania olanzapiny zgłaszano wystąpienie ostrych objawów takich jak:

  • pocenie się
  • bezsenność
  • drżenie
  • lęk
  • nudności
  • wymioty

16

Odstęp QT

W badaniach klinicznych istotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc u pacjentów leczonych olanzapiną (skorygowane wg wzoru Fridericia [QTcF] ≥500 milisekund [ms] w każdym momencie po rozpoczęciu badania, dla pacjentów z odstępem QTcF<500 ms przed rozpoczęciem badania) występowało niezbyt często (0,1% do 1%). W porównaniu z placebo nie stwierdzono istotnych różnic częstości występowania kardiologicznych zdarzeń niepożądanych17.

Należy zachować ostrożność zalecając jednoczesne stosowanie olanzapiny i innych leków powodujących wydłużenie odstępu QTc, zwłaszcza u pacjentów:

  • w podeszłym wieku
  • z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT
  • z zastoinową niewydolnością serca
  • z przerostem mięśnia sercowego
  • ze zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi

18

Żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe

Podczas leczenia olanzapiną niezbyt często (≥0,1% i <1%) zgłaszano przejściowe występowanie żylnych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych. Nie ustalono zależności przyczynowej pomiędzy tymi zaburzeniami a leczeniem olanzapiną. Jednakże, ponieważ u pacjentów ze schizofrenią często występują czynniki ryzyka żylnych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, wszystkie możliwe czynniki ryzyka zakrzepu z zatorami (np. unieruchomienie) należy rozpoznać wcześniej oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne19.

Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego

Ze względu na to, że olanzapina działa przede wszystkim na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność, stosując ją jednocześnie z innymi lekami o działaniu ośrodkowym oraz z alkoholem. Olanzapina może wykazywać działanie antagonistyczne wobec bezpośrednich i pośrednich agonistów dopaminy, ponieważ wykazano in vitro antagonizm olanzapiny z dopaminą20.

Napady drgawek

Należy zachować ostrożność, stosując olanzapinę u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie lub poddanych czynnikom obniżającym próg drgawkowy. Niezbyt często zgłaszano napady drgawek u pacjentów leczonych olanzapiną. W większości tych przypadków zgłaszano wcześniejsze napady drgawek lub czynniki zwiększające ryzyko ich wystąpienia21.

Późne dyskinezy

W badaniach porównawczych trwających 1 rok lub krócej, późne dyskinezy wymagające leczenia występowały z istotnie statystycznie mniejszą częstością u pacjentów leczonych olanzapiną. Ryzyko wystąpienia późnych dyskinez rośnie jednak wraz z czasem trwania leczenia. Dlatego jeżeli u pacjenta przyjmującego olanzapinę wystąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Objawy te mogą przejściowo ulec zaostrzeniu lub dopiero wystąpić po odstawieniu leku22.

Niedociśnienie ortostatyczne

U pacjentów w wieku podeszłym obserwowano w trakcie badań klinicznych nad olanzapiną niezbyt częste przypadki niedociśnienia ortostatycznego. Zaleca się okresowe pomiary ciśnienia tętniczego u pacjentów w wieku powyżej 65 lat23.

Nagły zgon sercowy

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie nagłych zgonów sercowych u pacjentów stosujących olanzapinę. W retrospektywnym, obserwacyjnym, kohortowym badaniu ryzyko nagłego zgonu sercowego u pacjentów leczonych olanzapiną było około dwa razy większe niż u pacjentów niestosujących leków przeciwpsychotycznych. Wykazano, że ryzyko to jest porównywalne do ryzyka związanego ze stosowaniem innych atypowych leków przeciwpsychotycznych uwzględnionych w analizie zbiorczej24.

Dzieci i młodzież

Olanzapina nie jest wskazana do stosowania w leczeniu dzieci i młodzieży. W badaniach z udziałem pacjentów w wieku od 13 do 17 lat występowały różne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, zmiany parametrów metabolicznych i zwiększenie stężenia prolaktyny25.

Aspartam

Aspartam obecny w tabletkach Olanzapin Krka jest źródłem fenyloalaniny i może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z tym schorzeniem26.

Dawka preparatu Olanzapin Krka Zawartość aspartamu (mg)
5 mg 0,50
7,5 mg 0,75
10 mg 1,00
15 mg 1,50
20 mg 2,00
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl