tikagrelor
Tikagrelor to doustny, odwracalny antagonista receptora P2Y12, stosowany jako lek przeciwpłytkowy. W przeciwieństwie do pochodnych tienopirydyny (klopidogrel, prasugrel), tikagrelor nie wymaga aktywacji metabolicznej, co zapewnia szybszy początek działania i bardziej przewidywalny efekt terapeutyczny.
Lek ten jest wskazany w profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (niestabilna dławica piersiowa, zawał serca STEMI i NSTEMI) oraz u pacjentów po przebytym zawale serca z wysokim ryzykiem zdarzeń niedokrwiennych. Tikagrelor stosowany jest zwykle w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym.
Skuteczność tikagreloru została potwierdzona w badaniach klinicznych PLATO i PEGASUS-TIMI 54, gdzie wykazano jego przewagę nad klopidogrelem w redukcji zdarzeń sercowo-naczyniowych. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: krwawienia, duszność, podwyższone stężenie kwasu moczowego oraz zaburzenia rytmu serca (głównie pauzy komorowe).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Simratio 10 10 mg
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez białko OATP1B1, co predysponuje ją do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, telitromycyna) mogą zwiększać stężenie symwastatyny w osoczu nawet 10-11-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Podobne przeciwwskazania dotyczą cyklosporyny, danazolu i gemfibrozylu, które również podwyższają stężenia symwastatyny i jej metabolitów. Inhibitory BCRP (elbaswir, grazoprewir) oraz antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, amlodypina) zwiększają ekspozycję na symwastatynę, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 20 mg/dobę. Sok grejpfrutowy w ilości powyżej 1 litra dziennie może powodować 7-krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny, co również wymaga unikania jego spożycia.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, BCRP, boceprewir, cyklosporyna, CYP3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor OATP1B1, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, itrakonazol, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, lek obniżający stężenie lipidów, lek przeciwzakrzepowy, lomitapid, nefazodon, niacyna, niewydolność nerek, OATP1B, OATP1B1, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, substrat cytochromu P450, telitromycyna, tikagrelor, transporter leków, werapamil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Igzelym 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tikagreloru, obejmujące farmakologię, toksykologię i genotoksyczność, potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa leku przy stosowaniu u ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego odpowiadające działaniom niepożądanym klinicznym. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, co przypisano zaburzeniom hormonalnym i specyficznej dla gryzoni aktywności enzymatycznej w wątrobie. Zmiany te uznano za mało istotne klinicznie dla ludzi. W badaniach rozwojowych u szczurów i królików wykazano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe przy dawkach toksycznych, z marginesami bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5 w stosunku do dawek klinicznych.
badanie farmakokinetyczne, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, nieprawidłowość rozwojowa, nieregularny cykl, opóźnienie dojrzewania wątroby, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, przenikanie do mleka, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, rozwój zarodkowo-płodowy, tikagrelor, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Orebriton 90 mg
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co wpływa na jego farmakokinetykę w interakcjach lekowych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na tikagrelor (Cmax wzrasta 2,4-krotnie, AUC 7,3-krotnie) oraz istotne zmniejszenie stężenia jego aktywnego metabolitu (Cmax o 89%, AUC o 56%), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) zwiększają Cmax tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, z jednoczesnym zmniejszeniem Cmax metabolitu o 38%, jednak ich stosowanie jest dopuszczalne z zachowaniem ostrożności. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna) obniżają ekspozycję na tikagrelor (Cmax o 73%, AUC o 86%) i metabolit (AUC o 46%), co może zmniejszać skuteczność terapii i jest przeciwwskazaniem do kojarzenia. Cyklosporyna, jako inhibitor P-gp i CYP3A, podnosi Cmax tikagreloru 2,3-krotnie i AUC 2,8-krotnie, co wymaga ostrożności klinicznej.
antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, atorwastatyna, cyklosporyna, desmopresyna, digoksyna, enoksaparyna, etynyloestradiol, glikoproteina p, heparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, kinaza fosfokreatynowa, klinicysta szpitalny, lewonorgestrel, lowastatyna, morfina, rabdomioliza, rosuwastatyna, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, SSRI, substrat CYP3A4, symwastatyna, tikagrelor, tolbutamid, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Fragmin 7 500 j.m. a.Xa/0,3 ml
Dalteparyna sodowa, będąca heparyną drobnocząsteczkową, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na układ krzepnięcia krwi, które mogą zarówno nasilać, jak i osłabiać jej działanie przeciwzakrzepowe. Do leków nasilających efekt dalteparyny należą inne antykoagulanty (np. warfaryna, acenokumarol, apiksaban, rywaroksaban, dabigatran), leki przeciwpłytkowe (klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, kwas acetylosalicylowy), NLPZ (diklofenak, ibuprofen, naproksen, celekoksyb), antagoniści receptora GP IIb/IIIa (abciksimab, eptifibatyd, tirofiban), leki trombolityczne (alteplaza, streptokinaza, urokinaza) oraz dextran. Wzmocnienie działania przeciwzakrzepowego obserwuje się także przy stosowaniu leków cytostatycznych (doksorubicyna, 5-fluorouracyl, cisplatyna), sulfinpirazonu, probenecydu i kwasu etakrynowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek stosujących NLPZ lub duże dawki ASA, ze względu na ryzyko zmniejszenia klirensu dalteparyny i zwiększonego ryzyka krwawień.
acenokumarol, alteplaza, antagonista receptora GP IIb/IIIa, antagonista witaminy K, apiksaban, dabigatran, dalteparyna sodowa, dusznica bolesna, działanie przeciwzakrzepowe, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor trombiny, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek cytostatyczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, niefrakcjonowana heparyna, niestabilna choroba wieńcowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nitrogliceryna, prasugrel, rywaroksaban, streptokinaza, tikagrelor, trombocytopenia, urokinaza, warfaryna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Zocor 20 20 mg
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA i substrat CYP3A4 oraz transportera OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Szczególnie istotne są interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, telitromycyna), które mogą zwiększać stężenie symwastatyny i jej kwasu nawet ponad 10-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z cyklosporyną, danazolem oraz gemfibrozylem (zwiększenie AUC kwasu symwastatyny o 1,9 raza). Inne leki, takie jak amiodaron, werapamil, diltiazem i amlodypina, zwiększają narażenie na kwas symwastatyny 1,6-2,7-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Interakcje z fibratami (oprócz fenofibratu) oraz niacyną (≥ 1 g/dobę) zwiększają ryzyko miopatii, a stosowanie kwasu fusydowego ze statynami wiąże się z ryzykiem rabdomiolizy i wymaga przerwania terapii symwastatyną.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, elbaswir i grazoprewir, enzym CYP3A4, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, gruźlica, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, inhibitor OATP1B1, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, itrakonazol, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, niacyna, pochodna kumaryny, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, szlak glukuronidowy, telitromycyna, tikagrelor, transporter OATP1B, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Ecugra 60 mg
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co wpływa na jego farmakokinetykę i interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na tikagrelor (Cₘₐₓ wzrasta 2,4-krotnie, AUC 7,3-krotnie) oraz jednoczesne zmniejszenie stężenia aktywnego metabolitu, co jest przeciwwskazaniem do łącznego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) zwiększają Cₘₐₓ tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, a induktory CYP3A (np. ryfampicyna) znacząco zmniejszają ekspozycję (AUC o 86%), co może obniżać skuteczność przeciwpłytkową. Cyklosporyna podnosi ekspozycję tikagreloru (AUC 2,8-krotnie). Morfina i inne opioidy opóźniają i zmniejszają wchłanianie tikagreloru o około 35%, co może wymagać rozważenia alternatywnych inhibitorów P2Y₁₂ w ostrym zespole wieńcowym (ACS). Tikagrelor zwiększa stężenia statyn metabolizowanych przez CYP3A4, zwłaszcza symwastatyny (>40 mg/dobę), co zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Wzrost Cₘₐₓ i AUC digoksyny odpowiednio o 75% i 28% wymaga monitorowania jej stężenia i parametrów klinicznych.
agregacja płytek krwi, aktywowany czas krzepnięcia, antagoniści receptora angiotensyny, antagoniści wapnia, beta-adrenolityki, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czynnik Xa, desmopresyna, enoksaparyna, etynyloestradiol, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, induktory CYP3A, inhibitory CYP3A4, inhibitory GpIIb/IIIa, inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory pompy protonowej, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, kinaza fosfokreatynowa, kwas acetylosalicylowy, ostry zespół wieńcowy, rabdomioliza, receptor P2Y12, sok grejpfrutowy, tikagrelor - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ugramel 5 mg
Prasugrel, substancja czynna leku Ugramel dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg, jest silnym lekiem przeciwpłytkowym, którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na prasugrel lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną w ilości 1,8 mg w tabletce 5 mg i 3,6 mg w tabletce 10 mg), czynne patologiczne krwawienia (np. z przewodu pokarmowego, wewnątrzczaszkowe), przebyty udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny (TIA) oraz ciężką niewydolność wątroby (stopień C wg Child-Pugh). Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena kliniczna, obejmująca wywiad naczyniowo-mózgowy, ocenę funkcji wątroby, diagnostykę aktywnych krwawień oraz analizę potencjalnych interakcji lekowych zwiększających ryzyko krwawień.
dysfunkcja wątroby, farmakoterapia, funkcja wątroby, incydent naczyniowo-mózgowy, klasyfikacja Child-Pugh, klopidogrel, krwawienie patologiczne, krwawienie śródmózgowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwpłytkowy, nadwrażliwość na lek, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, prasugrel, przemijający napad niedokrwienny, tabletka powlekana, tikagrelor, udar mózgu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atirabo 60 mg
Atirabo to lek przeciwpłytkowy zawierający tikagrelor, dostępny w dawkach 60 mg i 90 mg w formie tabletek powlekanych. Jest wskazany u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), w tym z niestabilną dławicą piersiową, NSTEMI oraz STEMI, a także u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zgon sercowo-naczyniowy, zawał czy udar mózgu. Wysokie ryzyko definiuje się m.in. przez wiek ≥65 lat, cukrzycę wymagającą leczenia, drugi zawał, wielonaczyniową chorobę wieńcową oraz eGFR <60 ml/min. Atirabo stosuje się wyłącznie w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-150 mg/dobę, co zapewnia optymalne hamowanie agregacji płytek i zmniejsza ryzyko powikłań, w tym zakrzepicy w stencie.
działanie przeciwpłytkowe, hamowanie agregacji płytek krwi, incydent niedokrwienny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, przewlekła choroba nerek, przezskórna interwencja wieńcowa, ryzyko krwawienia, STEMI, terapia dwulekowa, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, udar mózgu, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zakrzepica w stencie, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego w wywiadzie, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Daroxomb 75 mg
Dabigatran eteksylat, będący substratem glikoproteiny P (P-gp), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu oraz ryzyko krwawień. Silne inhibitory P-gp, takie jak ketokonazol, dronedaron, itrakonazol, cyklosporyna oraz glekaprewir/pibrentaswir, powodują wzrost AUC₀₋∞ i Cₘₐₓ dabigatranu nawet do 2,8-krotnego, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory o umiarkowanym działaniu, np. amiodaron (wzrost AUC o 1,6 razy), chinidyna (1,53 razy) czy werapamil (do 2,8 razy, zależnie od formy i czasu podania), wymagają ostrożności i ewentualnej redukcji dawki dabigatranu. Induktory P-gp, takie jak ryfampicyna, ziele dziurawca, karbamazepina i fenytoina, obniżają stężenie dabigatranu o około 65-67%, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności przeciwzakrzepowej i jest wskazaniem do unikania ich jednoczesnego stosowania.
ablacja cewnikowa, aktywność anty-FXa/FIIa, amiodaron, antagonista receptora GPIIb/IIIa, antagonista witaminy K, białko transportowe, centralny cewnik żylny, chinidyna, cyklosporyna, cytochrom P450, dabigatran eteksylat, dekstran, desyrudyna, doustny antykoagulant, dronedaron, enoksaparyna, fenytoina, fondaparynuks, glekaprewir i pibrentaswir, glikoproteina p, hemostaza, heparyna niefrakcjonowana, heparyna niskocząsteczkowa, induktor P-gp, inhibitor P-gp, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek trombolityczny, migotanie przedsionków, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pantoprazol, pozakonazol, prasugrel, ranitydyna, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, tikagrelor, tyklopidyna, werapamil, ziele dziurawca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dabigatran Etexilate Viatris
Dabigatran eteksylan wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków hamujących agregację płytek (np. ASA, klopidogrel) oraz NLPZ, SSRI i SNRI. Ryzyko krwawienia wzrasta u osób w wieku ≥75 lat, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (ClCr 30-50 mL/min), niską masą ciała (<50 kg) oraz przy stosowaniu inhibitorów P-gp (silnych i umiarkowanych, np. amiodaron, werapamil). Krwawienia mogą wystąpić w dowolnym miejscu, a spadek hemoglobiny, hematokrytu lub ciśnienia tętniczego bez wyraźnej przyczyny wymaga natychmiastowej diagnostyki. W sytuacjach zagrożenia życia dostępny jest swoisty odwracacz działania dabigatranu – idarucyzumab, jednak jego bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży nie zostało potwierdzone. Alternatywnie można zastosować hemodializę lub podanie czynników krzepnięcia i płytek krwi u dorosłych.
agregacja płytek krwi, amiodaron, antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, bakteryjne zapalenie wsierdzia, chinidyna, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas ekarynowy, czas trombinowy w rozcieńczonym osoczu, dabigatran eteksylat, hematokryt, hemodializa, hemoglobina, hemostaza, idarucyzumab, induktor P-glikoproteiny, inhibitor P-glikoproteiny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, klarytromycyna, klopidogrel, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, lek fibrynolityczny, małopłytkowość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, P-glikoproteina, przeciwciało antykardiolipinowe, refluks żołądkowo-przełykowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tikagrelor, udar niedokrwienny mózgu, werapamil, zapalenie przełyku, zespół antyfosfolipidowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ticagrelor MSN 60 mg
Przedawkowanie tikagreloru, substancji czynnej leku Ticagrelor MSN, może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym toksyczności żołądkowo-jelitowej, duszności, pauz komorowych oraz przedłużonego czasu krwawienia. W badaniach klinicznych wykazano, że tikagrelor jest względnie dobrze tolerowany po pojedynczej dawce do 900 mg, co stanowi dawkę 10-15 razy wyższą niż standardowa (60-90 mg). Objawy przedawkowania nasilają się wraz z dawką i obejmują m.in. zaburzenia rytmu serca wymagające monitorowania EKG oraz ryzyko krwawień wynikające z zahamowania funkcji płytek krwi. Tikagrelor nie jest usuwany podczas hemodializy, co ogranicza możliwości szybkiej eliminacji leku z organizmu.
czasowa stymulacja serca, duszność, działanie przeciwpłytkowe, EKG, hemodializa, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, mechanizm działania leku, parametry krzepnięcia, parametry oddechowe, pauza komorowa, płynoterapia, płytki krwi, receptor P2Y12, tikagrelor, tlenoterapia, toksyczność żołądkowo-jelitowa, transfuzja płytek krwi, układ bodźcoprzewodzący serca, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie płytek krwi - Leksykon leków
Interakcje leku – Zahron 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Zahron, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na transportery OATP1B1 i BCRP, co może prowadzić do istotnego wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększenia ryzyka miopatii. Metabolizm rozuwastatyny przez cytochrom P450 jest minimalny, co ogranicza interakcje na tym poziomie. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną (7-krotne zwiększenie AUC), inhibitorami proteazy (3,1-7-krotne zwiększenie AUC), gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie AUC) oraz kwasem fusydowym, gdzie ryzyko rabdomiolizy jest znaczne. Zaleca się dostosowanie dawki rozuwastatyny, rozpoczynając od 5 mg/dobę przy spodziewanym dwukrotnym lub większym wzroście ekspozycji, oraz unikanie dawki 40 mg w skojarzeniu z fibratami. Leki zobojętniające zmniejszają biodostępność rozuwastatyny o około 50%, dlatego należy zachować co najmniej 2-godzinny odstęp czasowy między podaniem.
antagoniści witaminy K, BCRP, cyklosporyna, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, etynyloestradiol, ezetymib, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitory proteazy, inhibitory reduktazy HMG-CoA, inhibitory transporterów, kinaza fosfokreatynowa, kumaryny, kwas fusydowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, OATP1B1, rabdomioliza, rozuwastatyna, tikagrelor, warfaryna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ticagrelor Aristo 60 mg
Ticagrelor Aristo 60 mg w formie tabletek powlekanych wykazuje zasadniczo nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co jest istotne dla pacjentów obawiających się ograniczeń funkcjonalnych podczas terapii. Niemniej jednak, w trakcie stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy oraz dezorientacja, które mogą zaburzać równowagę, koordynację, ocenę odległości oraz świadomość sytuacyjną, a tym samym wpływać negatywnie na zdolności psychomotoryczne. W przypadku pojawienia się tych objawów zaleca się czasowe lub bezwzględne powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do momentu ich ustąpienia. Lekarz powinien podczas wizyt monitorować występowanie tych działań niepożądanych i indywidualnie oceniać ich wpływ na pacjenta.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neoparin Forte 15 000 j.m. (150 mg)/ml
Enoksaparyna sodowa zawarta w leku Neoparin Forte (12 000 j.m./0,8 ml lub 15 000 j.m./1 ml) jest heparyną drobnocząsteczkową uzyskaną z błony śluzowej jelit świń. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na lek, heparynę lub jej pochodne, immunologiczną małopłytkowość poheparynową (HIT) w ciągu ostatnich 100 dni oraz obecność przeciwciał przeciwheparynowych. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym krwawieniem lub stanami wysokiego ryzyka krwawienia, takimi jak niedawny udar krwotoczny, owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne operacje neurochirurgiczne, okulistyczne lub ortopedyczne, żylaki przełyku, tętniaki naczyniowe oraz nieprawidłowości naczyniowe w obrębie mózgu i rdzenia kręgowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy planowanym znieczuleniu podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym, gdyż stosowanie enoksaparyny w ciągu ostatnich 24 godzin zwiększa ryzyko krwiaka okołordzeniowego i powikłań neurologicznych.
enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, klirens kreatyniny, klopidogrel, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak okołordzeniowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość poheparynowa, Neoparin Forte, niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, prasugrel, przeciwciało przeciwheparynowe, tętniak naczyniowy, tikagrelor, udar krwotoczny, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylaki przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atixarso 60 mg
Atixarso (tikagrelor) w dawkach 60 mg i 90 mg wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w dużych badaniach fazy 3 (PLATO, PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych była wyższa w grupach leczonych tikagrelorem (7,4% w PLATO, 16,1% w PEGASUS przy dawce 60 mg + ASA) w porównaniu do klopidogrelu lub monoterapii ASA. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienia (bardzo często ≥1/10) i duszność (bardzo często ≥1/10). Krwawienia obejmują różne lokalizacje: układ oddechowy, przewód pokarmowy, skórę, układ moczowy, a także poważne powikłania jak krwotok śródczaszkowy (≥1/1000 do <1/100) czy krwotok zaotrzewnowy (≥1/1000 do <1/100). Występują również krwawienia pourazowe i po zabiegach (≥1/100 do <1/10), co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie podskórne, krwawienie z układu moczowego, krwawienie z układu oddechowego, krwiomocz, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, podwyższony poziom kreatyniny, splątanie, system MedDRA, tikagrelor, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 20 mg + 10 mg
Preparat Rosuvastatin/Ezetimibe Teva wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii hipolipemizującej. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie AUC ezetymibu, co znacznie podnosi ryzyko miopatii i hepatotoksyczności. Inhibitory proteaz (np. atazanawir z rytonawirem) zwiększają AUC rozuwastatyny około 3-krotnie, co również wymaga ostrożności i modyfikacji dawkowania. Gemfibrozyl i fenofibrat podnoszą stężenia obu składników preparatu (AUC rozuwastatyny do 1,9-krotnie, ezetymibu do 1,7-krotnie), a fibraty dodatkowo zwiększają ryzyko kamicy żółciowej. Kwas fusydowy w połączeniu ze statynami znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co wymaga przerwania terapii rozuwastatyną podczas stosowania kwasu fusydowego. Ponadto, tikagrelor może hamować nerkowe wydalanie rozuwastatyny, prowadząc do potencjalnej nefrotoksyczności i wzrostu aktywności CPK.
aktywność CPK, antagonista witaminy K, atazanawir, białko transportowe, biodostępność, cyklosporyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakokinetyka rozuwastatyny, fenofibrat, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, kamica żółciowa, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, miopatia, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ecugra 60 mg
Tikagrelor, dostępny w dawkach 60 mg oraz 90 mg w formie tabletek powlekanych (produkt leczniczy Ecugra), generalnie nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Lek charakteryzuje się nieistotnym lub brakiem wpływu na funkcje psychomotoryczne pacjenta. Niemniej jednak, u niektórych chorych mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy oraz splątanie, które mogą ograniczać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. W takich przypadkach zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności lub czasowe powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do ustąpienia objawów.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, Ecugra, funkcja psychomotoryczna, historia choroby, interakcja lekowa, profil bezpieczeństwa, prowadzenie pojazdów mechanicznych, splątanie, świadoma zgoda, tabletka powlekana, terapia tikagrelorem, tikagrelor, zaburzenie świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Legrex 60 mg
Przedkliniczne badania leku Legrex zawierającego 60 mg tikagreloru obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym oraz potencjalną genotoksyczność. U zwierząt zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego odpowiadające działaniom niepożądanym u ludzi. W badaniach na szczurach wykryto zwiększoną częstość guzów macicy (gruczolakoraki) i gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian są specyficzne dla gatunku i nie wskazują na istotne ryzyko rakotwórczości u ludzi. W zakresie reprodukcji i rozwoju płodów, przy dawkach toksycznych u szczurów i królików (margines bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5), zaobserwowano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe, zmniejszenie masy ciała ciężarnych samic, obniżoną przeżywalność noworodków oraz opóźniony wzrost potomstwa, bez wpływu na całkowitą płodność.
aktywność enzymatyczna wątroby, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, gruczolak wątroby, gruczolakorak, karmienie piersią, margines bezpieczeństwa, nieregularny cykl, opóźnienie dojrzewania wątroby, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój układu szkieletowego, substancja czynna, tikagrelor, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmniejszona przeżywalność noworodków - Leksykon leków
Działania niepożądane – Legrex 90 mg
Profil bezpieczeństwa tikagreloru, substancji czynnej leku Legrex, został oceniony w dwóch dużych badaniach fazy 3 (PLATO i PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. W badaniu PLATO odnotowano wyższą częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych w grupie tikagreloru (7,4%) w porównaniu do klopidogrelu (5,4%). W badaniu PEGASUS, tikagrelor w dawce 60 mg w skojarzeniu z ASA powodował przerwanie leczenia u 16,1% pacjentów, podczas gdy ASA w monoterapii u 8,5%. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia i duszność, które stanowią istotne ryzyko kliniczne. Działania niepożądane sklasyfikowano według systemu MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
badanie kliniczne fazy 3, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, dyspnea, hiperurykemia, klasyfikacja MedDRA, krwawienie, krwawienie do mięśni, krwawienie z układu moczowego, krwotok do oka, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, tikagrelor, zakrzepowa plamica małopłytkowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Zaranta 15 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która powoduje 7-krotny wzrost AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do terapii skojarzonej. Inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir/rytonawir) oraz leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu WZW C (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir) również znacząco zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę (AUC wzrost do 7,4-krotnego), co wymaga redukcji dawki rozuwastatyny do 5-10 mg/dobę. Gemfibrozyl podwaja AUC i Cₘₐₓ rozuwastatyny, dlatego maksymalna dawka rozuwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg. Z kolei leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można zminimalizować przez podanie ich 2 godziny po statynie.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lopinawir/rytonawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, zakażenie HIV, Zaranta - Leksykon leków
Skład i postać leku – Igzelym 90 mg
Igzelym to lek zawierający 90 mg tikagreloru w postaci tabletek powlekanych o charakterystycznym żółtym kolorze i średnicy 9,6 mm (±5%). Substancja czynna tikagrelor jest stosowana w terapii przeciwpłytkowej. Tabletki zawierają liczne substancje pomocnicze, takie jak mannitol, wapnia wodorofosforan dwuwodny, skrobia kukurydziana i żelowana, talk oraz sodu stearylofumaran, które wpływają na właściwości mechaniczne, rozpad i proces tabletkowania. Otoczka składa się z alkoholu poliwinylowego, talku, tytanu dwutlenku (E 171), glicerolu monokaprylokapronianu, sodu laurylosiarczanu oraz tlenku żelaza żółtego (E 172), nadających odpowiednią barwę i elastyczność powłoce.
alkohol poliwinylowy, blister jednodawkowy, glicerolu monokaprylokapronian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, sodu laurylosiarczan, sodu stearylofumaran, substancja dezintegrująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tikagrelor, tlenek żelaza żółty, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tigrix 90 mg
Tikagrelor, substancja czynna leku Tigrix (dostępnego w dawkach 60 mg i 90 mg w formie tabletek powlekanych), zasadniczo nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Jednakże, w trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy i splątanie, które mogą upośledzać funkcje poznawcze i motoryczne, a tym samym zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. W przypadku pojawienia się tych objawów zaleca się czasowe powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do ustąpienia symptomów. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący częstotliwości i charakteru prowadzenia pojazdów, a także uwzględnić potencjalne interakcje lekowe i wcześniejsze zaburzenia neurologiczne pacjenta.
badanie kliniczne, bilans korzyści i ryzyka, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie tikagreloru, dezorientacja, diagnostyka neurologiczna, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, koordynacja psychoruchowa, monitorowanie bezpieczeństwa, obsługa maszyn, preparat przeciwpłytkowy, prewencja sercowo-naczyniowa, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, splątanie, tabletka powlekana, terapia tikagrelorem, tikagrelor, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ezehron Duo 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która powoduje 7,1-krotny wzrost AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotny wzrost AUC ezetymibu, co wymaga całkowitego unikania tego połączenia. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę około 3-krotnie, co wymaga modyfikacji dawki. Inhibitory transporterów OATP1B1 i BCRP oraz leki takie jak gemfibrozyl i fenofibrat podwajają lub zwiększają stężenia obu składników, podnosząc ryzyko miopatii i kamicy żółciowej. Ponadto, kwas fusydowy w terapii ogólnoustrojowej znacząco zwiększa ryzyko rabdomiolizy, co wymaga przerwania terapii rozuwastatyną podczas jego stosowania. Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą obniżać stężenia rozuwastatyny o około 50%, a kolestyramina zmniejsza AUC ezetymibu o około 55%, co może osłabiać skuteczność terapii. W przypadku antagonistów witaminy K (np. warfaryny) konieczne jest monitorowanie INR ze względu na ryzyko jego wahań.
antagonista witaminy K, BCRP, białko transportowe, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, czynność nerek, doustny środek antykoncepcyjny, działanie ogólnoustrojowe, ekspozycja na lek, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający, miopatia, nasilenie choroby, OATP1B1, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, tikagrelor, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, wartość INR - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ticatrom 60 mg
Tikagrelor (Ticatrom, tabletki powlekane 60 mg i 90 mg) charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, potwierdzonym w dużych badaniach fazy 3 PLATO i PEGASUS, obejmujących ponad 39 000 pacjentów. W obu badaniach odnotowano wyższy odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych w grupach leczonych tikagrelorem (7,4% vs 5,4% w PLATO oraz 16,1% vs 8,5% w PEGASUS w porównaniu do odpowiednio klopidogrelu i ASA). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia oraz duszność, z klasyfikacją częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) zgodnie z MedDRA. Szczególną uwagę zwraca szerokie spektrum krwawień, obejmujące m.in. krwotok śródczaszkowy, krwawienia z przewodu pokarmowego, układu oddechowego, moczowego oraz podskórne, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów pod kątem objawów krwawienia i odpowiedniej edukacji.
badanie PEGASUS, badanie PLATO, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, inhibitor agregacji płytek, krwawienie, krwawienie z układu moczowego, krwawienie z układu oddechowego, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, obrzęk naczynioruchowy, tikagrelor, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Zali 150 mg
Dabigatran eteksylanu, substancja czynna leku Zali 150 mg, jest substratem transportera P-glikoproteiny (P-gp) i wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu oraz ryzyko krwawień. Silne inhibitory P-gp, takie jak ketokonazol, itrakonazol, cyklosporyna oraz skojarzenie glekaprewiru z pibrentaswirem, powodują wzrost AUC0-∞ i Cmax dabigatranu nawet ponad dwukrotnie (np. ketokonazol zwiększa AUC0-∞ o 2,38 razy i Cmax o 2,35 razy), co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Inhibitory P-gp o umiarkowanym działaniu, takie jak dronedaron (2,4-krotny wzrost AUC i 2,3-krotny wzrost Cmax), werapamil, amiodaron, chinidyna i klarytromycyna, wymagają ścisłego monitorowania klinicznego i ewentualnej redukcji dawki dabigatranu. Takrolimus również może zwiększać stężenie dabigatranu, co wymaga ostrożności. Ponadto, jednoczesne stosowanie dabigatranu z lekami przeciwzakrzepowymi (heparyny, doustne antykoagulanty) oraz lekami przeciwpłytkowymi (kwas acetylosalicylowy, klopidogrel) zwiększa ryzyko krwawień i wymaga szczególnej uwagi.
ablacja cewnikowa, agregacja płytek krwi, amiodaron, antagonista receptora GPIIb/IIIa, antagonista witaminy K, antykoagulant doustny, chinidyna, cyklosporyna, dabigatran eteksylat, desyrudyna, dronedaron, enoksaparyna, fondaparynuks, glekaprewir, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor P-gp, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek trombolityczny, migotanie przedsionków, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, P-glikoproteina, pantoprazol, prasugrel, przeciwwskazanie bezwzględne, ranitydyna, rywaroksaban, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, tikagrelor, tyklopidyna, werapamil - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clarithromycin hameln 500 mg
Klarytromycyna w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (500 mg) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na klarytromycynę, inne makrolidy lub substancje pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z alkaloidami sporyszu (np. ergotaminą), doustnym midazolamem, lekami wydłużającymi odstęp QT (astemizol, cyzapryd, domperidon, pimozyd, terfenadyna), tikagrelorem, iwabradyną, ranolazyną, statynami metabolizowanymi przez CYP3A4 (lowastatyna, symwastatyna), lomitapidem oraz kolchicyną. Ponadto, klarytromycyna jest przeciwwskazana u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT (wrodzonym lub nabytym), komorowymi zaburzeniami rytmu serca, hipokalemią, hipomagnezemią oraz ciężką niewydolnością wątroby z towarzyszącą niewydolnością nerek.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, astemizol, benzodiazepina, cyzapryd, domperidon, ergotamina, hipokalemia, inhibitor CYP3A4, iwabradyna, klarytromycyna, kolchicyna, lek przeciwarytmiczny, lomitapid, lowastatyna, midazolam, migotanie komór, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pimozyd, rabdomioliza, ranolazyna, ryzyko proarytmiczne, statyna, symwastatyna, tachykardia komorowa, terfenadyna, tikagrelor, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zatrucie sporyszem, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Simcovas 20 mg
Symwastatyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez białka OATP1B1 i BCRP, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol czy erytromycyna, mogą zwiększać stężenie symwastatyny i jej aktywnego metabolitu (kwasu symwastatyny) w osoczu nawet 5-11-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie symwastatyny z inhibitorami CYP3A4, cyklosporyną, danazolem oraz gemfibrozylem (który zwiększa AUC symwastatyny 1,9-krotnie). W przypadku stosowania amiodaronu, amlodypiny, werapamilu, diltiazemu, tikagreloru czy inhibitorów BCRP (np. elbaswir, grazoprewir) dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę ze względu na 1,6-2,7-krotny wzrost ekspozycji na kwas symwastatyny. Spożycie soku grejpfrutowego (powyżej 240 ml) również zwiększa stężenie symwastatyny (1,9-7-krotnie) i powinno być unikane. Ponadto, ryfampicyna jako induktor CYP3A4 może obniżać skuteczność symwastatyny, redukując AUC o 93%.
amiodaron, amlodypina, antybiotyk makrolidowy, antykoagulant pochodny kumaryny, azole przeciwgrzybicze, BCRP, bloker kanału wapniowego, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lomitapid, niacyna, OATP1B1, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, tikagrelor, transporter OATP1B, werapamil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orebriton 90 mg
Przedkliniczne badania tikagreloru i jego głównego metabolitu wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi, potwierdzając bezpieczeństwo farmakoterapii. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego przy ekspozycji odpowiadającej warunkom klinicznym. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, co wiąże się z zaburzeniami hormonalnymi i specyficzną dla gryzoni aktywnością enzymatyczną w wątrobie. Zjawiska te uznano za mało prawdopodobne do przeniesienia na ludzi. W badaniach rozwojowych na szczurach i królikach wykazano niewielkie nieprawidłowości przy toksycznych dawkach, z marginesami bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5.
aktywność enzymatyczna, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa, opóźnienie dojrzewania wątroby, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał karcynogenny, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, substancja czynna, tikagrelor, toksyczność, zaburzenie reprodukcji, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ticagrelor MSN 60 mg
Tikagrelor, dostępny w dawkach 60 mg i 90 mg, jest skutecznym lekiem przeciwpłytkowym stosowanym w terapii ostrych zespołów wieńcowych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są: nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, aktywne krwawienia patologiczne (w tym z przewodu pokarmowego, dróg moczowych, dróg rodnych oraz pourazowe), przebyte krwotoki śródczaszkowe, ciężka niewydolność wątroby oraz jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 (ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir, atazanawir). W tych sytuacjach ryzyko powikłań, zwłaszcza krwawień zagrażających życiu, jest znacząco podwyższone ze względu na mechanizm działania leku i jego metabolizm.
agregacja płytek krwi, antybiotyk makrolidowy, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, doustny antykoagulant, hepatotoksyczność, implantacja stentu, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, krwawienie patologiczne, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwpłytkowy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, tabletka powlekana, tikagrelor, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zdarzenie zakrzepowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin MSN 10 mg
Rozuwastatyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez inhibicję transporterów OATP1B1 i BCRP, co prowadzi do zwiększenia stężenia leku w osoczu i podwyższonego ryzyka miopatii. Najistotniejsze klinicznie interakcje dotyczą leków takich jak cyklosporyna (7-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitory proteazy (3-7-krotne zwiększenie ekspozycji), gemfibrozyl (2-krotne zwiększenie Cmax i AUC) oraz leki przeciwwirusowe sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (7,4-krotne zwiększenie AUC). Zaleca się rozpoczynanie terapii rozuwastatyną od dawki 5 mg przy spodziewanym wzroście ekspozycji ≥2-krotnego oraz dostosowanie maksymalnej dawki tak, aby nie przekraczała ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg bez interakcji. Przykładowo, z gemfibrozylem dawka maksymalna to 20 mg, a z atazanawirem/rytonawirem 10 mg. Leki zobojętniające kwas żołądkowy mogą obniżać stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%.
antagonista witaminy K, atazanawir, białka transporterowe, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, erytromycyna, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, ketokonazol, kwas fusydynowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lopinawir, miopatia, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampicyna, sofosbuwir, sylimaryna, teryflunomid, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Orebriton 90 mg
Orebriton, zawierający tikagrelor, jest doustnym, bezpośrednio działającym, selektywnym i odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, hamującym agregację płytek krwi zależną od ADP. Tikagrelor, należący do grupy cyklopentylotriazolopirymidyn (CPTP), zapobiega aktywacji płytek poprzez blokadę przekazywania sygnału stymulowanego przez ADP, co zmniejsza ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zgon, zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu. Ponadto, lek zwiększa lokalne stężenie adenozyny przez hamowanie transportera ENT-1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i dodatkowego hamowania czynności płytek. W badaniach klinicznych wykazano szybki początek działania: inhibition of platelet aggregation (IPA) wynosi około 41% po 30 minutach od dawki nasycającej 180 mg, a maksymalny efekt 89% IPA osiągany jest po 2-4 godzinach, utrzymując się przez 2-8 godzin.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora P2Y12, badanie PLATO, cyklopentylotriazolopirymidyna, hamowanie płytek krwi, inhibicja agregacji płytek, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, miażdżyca, ostry zespół wieńcowy, płytki krwi, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przepływ wieńcowy, rozszerzenie naczyń, stabilna choroba wieńcowa, tikagrelor, transporter nukleozydów, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ticatrom 60 mg
Tikagrelor, substancja czynna leku Ticatrom dostępnego w dawkach 60 mg i 90 mg w formie tabletek powlekanych, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na tikagrelor lub substancje pomocnicze, aktywne krwawienia patologiczne, przebyty krwotok śródczaszkowy oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ze względu na mechanizm przeciwpłytkowy, stosowanie tikagreloru w obecności aktywnego krwawienia może prowadzić do nasilenia krwotoku. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby ryzyko kumulacji leku i powikłań krwotocznych jest istotne, co wyklucza jego podanie. Przeciwwskazania dotyczą obu dostępnych dawek leku (60 mg i 90 mg).
antybiotyk makrolidowy, atazanawir, działanie przeciwpłytkowe, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, krwawienie patologiczne, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwwirusowy, mechanizm działania leku, nadwrażliwość, nefazodon, rytonawir, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia HIV, tikagrelor, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Fragmin 18 000 j.m. a.Xa/0,72 ml
Dalteparyna sodowa (FRAGMIN) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej działanie przeciwzakrzepowe. Współstosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol, apiksaban), przeciwpłytkowymi (klopidogrel, prasugrel), niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (ibuprofen, diklofenak, naproksen) oraz antagonistami receptora GP IIb/IIIa (abciksimab, eptifibatyd) znacząco zwiększa ryzyko krwawień poprzez sumowanie efektów przeciwzakrzepowych i antyagregacyjnych. Podobne nasilenie działania obserwuje się przy stosowaniu antagonistów witaminy K, leków trombolitycznych (alteplaza, streptokinaza), dextranu oraz niektórych cytostatyków, sulfinpirazonu, probenecydu i kwasu etakrynowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ i dużych dawek kwasu acetylosalicylowego, ze względu na ryzyko zmniejszenia przepływu nerkowego i zwiększenia działań niepożądanych dalteparyny.
abciksimab, acenokumarol, agregacja płytek krwi, alteplaza, antagonista receptora GP IIb/IIIa, antagonista witaminy K, antykoagulant, apiksaban, choroba wątroby, czynnik krzepnięcia, dabigatran, dalteparyna sodowa, dextran, digitoksyna, digoksyna, diklofenak, doksycyklina, działanie antyagregacyjne, działanie przeciwzakrzepowe, eptifibatyd, fibrynoliza, Fragmin, glikozyd nasercowy, heparyna, ibuprofen, klopidogrel, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbinowy, kwas etakrynowy, lek cytostatyczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, naproksen, niestabilna choroba wieńcowa, niestabilna dusznica bolesna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nitrogliceryna, powikłanie krwotoczne, prasugrel, rywaroksaban, streptokinaza, sulfinpirazon, synteza czynników krzepnięcia, tenekteplaza, terapia skojarzona, tetracyklina, tikagrelor, tirofiban, warfaryna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ticagrelor Reddy 60 mg
Ticagrelor Reddy w dawce 60 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o średnicy około 8 mm, jest lekiem przeciwpłytkowym stosowanym wyłącznie w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA). Wskazany jest u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), obejmującym niestabilną dławicę piersiową oraz zawał mięśnia sercowego z uniesieniem (STEMI) i bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI). Ponadto, lek jest zalecany u pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego, którzy charakteryzują się wysokim ryzykiem wystąpienia kolejnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Każda tabletka zawiera 60 mg tikagreloru, a decyzja o wdrożeniu terapii powinna być podjęta przez specjalistę po dokładnej ocenie stanu klinicznego i ryzyka krwawienia.
kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, powikłanie kardiologiczne, prewencja wtórna, ryzyko krwawienia, ryzyko sercowo-naczyniowe, STEMI, tabletka powlekana, tikagrelor, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego w wywiadzie, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Ezehron Duo 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, co powoduje 7,1-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie ekspozycji na ezetymib, co znacząco podnosi ryzyko toksyczności. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir/rytonawir, zwiększają AUC rozuwastatyny około 3-krotnie, co wymaga modyfikacji dawki lub unikania stosowania Ezehron Duo jako leku inicjującego terapię. Ponadto, rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a ich inhibitory mogą podnosić stężenia leku i ryzyko miopatii. Interakcje z gemfibrozylem podwajają Cmax i AUC rozuwastatyny, a fibraty i niacyna zwiększają ryzyko miopatii. Kwas fusydowy w terapii ogólnoustrojowej wymaga przerwania stosowania rozuwastatyny ze względu na ryzyko rabdomiolizy. Leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają stężenia rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio o 20% i 30%, co może wpływać na skuteczność terapii.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, BCRP, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, darolutamid, darunawir rytonawir, doustna antykoncepcja, eltrombopag, erytromycyna, Ezehron Duo, fenofibrat, fluindion, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy, INR, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kolestyramina, kwas fusydowy, lek hipolipemizujący, lek zobojętniający sok żołądkowy, lopinawir/rytonawir, miopatia, niewydolność nerek, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna i ezetymib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, symeprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Suvardio 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna Suvardio, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Kluczowe interakcje dotyczą inhibitorów białek transportowych OATP1B1 i BCRP, takich jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazana), inhibitory proteazy (np. atazanawir + rytonawir powodują 3,1-krotne zwiększenie AUC, dawka rozuwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę) oraz gemfibrozyl (1,9-krotne zwiększenie AUC, dawka rozuwastatyny max. 20 mg/dobę). Inne istotne interakcje obejmują znaczne zwiększenie ekspozycji przy stosowaniu sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru (7,4-krotne ↑ AUC) oraz darolutamidu (5,2-krotne ↑ AUC), co wymaga znacznej redukcji dawki lub unikania kojarzenia. Z kolei leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20%, co nie wymaga korekty dawki. Rozuwastatyna nie jest metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportowego, inhibitor HMG-CoA, inhibitor proteazy, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja kliniczna, itrakonazol, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lopinawir, miopatia, OATP1B1, ombitaswir parytaprewir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, tipranawir, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Legrex 90 mg
Legrex to lek zawierający 90 mg tikagreloru w postaci tabletek powlekanych o charakterystycznym żółtym kolorze i średnicy około 9,1 mm. Substancja czynna jest umieszczona w rdzeniu tabletki, który zawiera mannitol, wapnia wodorofosforan dwuwodny, krospowidon (typ A), hypromelozę (typ 2910) oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletki składa się z hypromelozy (typ 2910), tytanu dwutlenku (E 171), talku, makrogolu 400 oraz żelaza tlenku żółtego (E 172), co nadaje tabletce jej charakterystyczny wygląd i właściwości farmaceutyczne.
blister OPA/Aluminium/PVC, blister PVC/PVDC/Aluminium, hypromeloza, krospowidon, magnezu stearynian, makrogol, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tikagrelor, tytanu dwutlenek, utylizacja leków, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Klacid Uno 500 mg
Klarytromycyna w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Klacid Uno 500 mg) jest makrolidowym antybiotykiem, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne przeciwwskazania i ryzyko interakcji lekowych. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na makrolidy oraz u osób z ciężką niewydolnością wątroby współistniejącą z niewydolnością nerek, a także u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min, gdyż tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu nie mogą być dzielone. Dodatkowo, preparat zawiera 115 mg laktozy i 15,3 mg sodu, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów. Stosowanie klarytromycyny jest przeciwwskazane u osób z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem odstępu QT, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz u pacjentów z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, dihydroergotamina, dławica piersiowa, dna moczanowa, ergotamina, hipercholesterolemia rodzinna, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, iwabradyna, Klacid Uno, klarytromycyna, klirens kreatyniny, kolchicyna, lek przeciwpłytkowy, lomitapid, lowastatyna, midazolam, migotanie komór, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, rabdomioliza, ranolazyna, symwastatyna, tachykardia komorowa, tikagrelor, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zatrucie sporyszem - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ticagrelor MSN 60 mg
Tikagrelor jest lekiem przeciwpłytkowym dostępnym w postaci tabletek powlekanych o dawkach 60 mg (różowe, okrągłe, 8 mm) oraz 90 mg (żółte, okrągłe, 9 mm). Stosowany jest wyłącznie u dorosłych pacjentów w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w celu profilaktyki powikłań sercowo-naczyniowych. Wskazania obejmują ostre zespoły wieńcowe (OZW), w tym niestabilną dławicę piersiową oraz zawały serca z uniesieniem i bez uniesienia odcinka ST, a także pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego (MI) charakteryzujących się wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. Monoterapia tikagrelorem nie jest zalecana, a synergistyczne działanie z ASA zapewnia optymalną ochronę przeciwzakrzepową.
incydent sercowo-naczyniowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie skojarzone, lek przeciwpłytkowy, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, tikagrelor, uniesienie odcinka ST, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, wysokie ryzyko sercowo-naczyniowe, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zdarzenie zakrzepowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Orebriton 60 mg
Orebriton, zawierający 60 mg tikagreloru w postaci tabletek powlekanych, jest lekiem przeciwpłytkowym stosowanym wyłącznie w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów. Wskazania obejmują ostre zespoły wieńcowe (OZW), w tym niestabilną dławicę piersiową oraz zawał mięśnia sercowego z uniesieniem (STEMI) i bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI), gdzie tikagrelor 60 mg zmniejsza ryzyko nawrotów incydentów niedokrwiennych. Ponadto, lek jest zalecany w prewencji wtórnej u pacjentów z przebytym zawałem serca i wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych, redukując ryzyko kolejnego zawału, udaru mózgu oraz zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.
aktywacja płytek krwi, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzakrzepowe, incydent niedokrwienny, interakcje lekowe, kwas acetylosalicylowy, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, prewencja wtórna, ryzyko sercowo-naczyniowe, STEMI, tabletka powlekana, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zgon sercowo-naczyniowy