Interakcje leku
Orebriton 90 mg

Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co wpływa na jego farmakokinetykę w interakcjach lekowych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na tikagrelor (Cmax wzrasta 2,4-krotnie, AUC 7,3-krotnie) oraz istotne zmniejszenie stężenia jego aktywnego metabolitu (Cmax o 89%, AUC o 56%), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) zwiększają Cmax tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, z jednoczesnym zmniejszeniem Cmax metabolitu o 38%, jednak ich stosowanie jest dopuszczalne z zachowaniem ostrożności. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna) obniżają ekspozycję na tikagrelor (Cmax o 73%, AUC o 86%) i metabolit (AUC o 46%), co może zmniejszać skuteczność terapii i jest przeciwwskazaniem do kojarzenia. Cyklosporyna, jako inhibitor P-gp i CYP3A, podnosi Cmax tikagreloru 2,3-krotnie i AUC 2,8-krotnie, co wymaga ostrożności klinicznej.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Tikagrelor jest przede wszystkim substratem izoenzymu CYP3A4, a także jego łagodnym inhibitorem. Dodatkowo działa jako substrat glikoproteiny P (P-gp) i jej słaby inhibitor, co może zwiększać narażenie na substraty P-gp.1

Wpływ produktów leczniczych i innych produktów na działanie tikagreloru

Inhibitory CYP3A4

Silne inhibitory CYP3A4 w istotny sposób wpływają na farmakokinetykę tikagreloru. Jednoczesne stosowanie ketokonazolu z tikagrelorem spowodowało 2,4-krotne zwiększenie Cmax i 7,3-krotne AUC tikagreloru. Cmax i AUC czynnego metabolitu uległy zmniejszeniu odpowiednio o 89% i 56%. Podobnego działania należy oczekiwać w przypadku innych silnych inhibitorów CYP3A4 (klarytromycyna, nefazodon, rytonawir, atazanawir), dlatego ich jednoczesne podawanie z tikagrelorem jest przeciwwskazane.2

Umiarkowane inhibitory CYP3A4 również mogą znacząco wpływać na farmakokinetykę tikagreloru. Jednoczesne zastosowanie diltiazemu i tikagreloru spowodowało zwiększenie Cmax tikagreloru o 69%, a AUC 2,7-krotnie oraz zmniejszenie Cmax czynnego metabolitu o 38%, bez wpływu na jego AUC. Tikagrelor nie wpłynął na stężenie diltiazemu w osoczu. Inne umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. amprenawir, aprepitant, erytromycyna i flukonazol) mogą wykazywać podobne działanie, jednakże mogą być one stosowane jednocześnie z tikagrelorem.3

Obserwowano 2-krotne zwiększenie ekspozycji na tikagrelor po codziennym spożywaniu dużych ilości soku grejpfrutowego (3×200 mL). Nie należy jednak spodziewać się, by ta wartość zwiększenia ekspozycji na tikagrelor była klinicznie istotna u większości pacjentów.4

Induktory CYP3A

Jednoczesne zastosowanie ryfampicyny i tikagreloru zmniejszyło Cmax i AUC tikagreloru odpowiednio o 73% i 86%. Cmax czynnego metabolitu nie uległo zmianie, natomiast jego AUC zmniejszyło się o 46%. Inne induktory CYP3A (np. fenytoina, karbamazepina i fenobarbital) również prawdopodobnie zmniejszają narażenie na tikagrelor. Jednoczesne stosowanie tikagreloru i silnych induktorów CYP3A może prowadzić do zmniejszenia stężenia i skuteczności tikagreloru, dlatego ich jednoczesne stosowanie nie jest zalecane.5

Inhibitory P-gp i CYP3A

Jednoczesne stosowanie cyklosporyny (600 mg) i tikagreloru podwyższyło 2,3-krotnie Cmax tikagreloru, a AUC – 2,8-krotnie. W obecności cyklosporyny AUC czynnego metabolitu tikagreloru wzrosło o 32%, a Cmax zmalało o 15%.6

Brak jest danych dotyczących jednoczesnego stosowania tikagreloru i innych substancji będących silnymi inhibitorami glikoproteiny P (P-gp) i umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. werapamil, chinidyna), które mogą zwiększać narażenie na tikagrelor. Jeśli nie można uniknąć leczenia skojarzonego, ich jednoczesne stosowanie wymaga zachowania ostrożności.7

Inne interakcje farmakokinetyczne

Badania dotyczące farmakologii klinicznej interakcji wykazały, że jednoczesne stosowanie tikagreloru z heparyną, enoksaparyną i ASA lub desmopresyną nie wpływało na farmakokinetykę tikagreloru lub jego czynnego metabolitu, ani na indukowaną przez ADP agregację płytek w porównaniu ze stosowaniem samego tikagreloru. Jeśli jest to klinicznie wskazane, produkty lecznicze zmieniające hemostazę powinny być stosowane ostrożnie w skojarzeniu z tikagrelorem.8

U pacjentów z OZW leczonych morfiną obserwowano opóźnienie i zmniejszenie ekspozycji na doustne inhibitory P2Y12, w tym tikagrelor i jego aktywny metabolit (zmniejszenie ekspozycji na tikagrelor o 35%). Interakcja ta może mieć związek z obniżoną motoryką żołądkowo-jelitową i dotyczy także innych opioidów. Kliniczne znaczenie tego jest nieznane, ale dane wskazują na możliwość zmniejszenia skuteczności tikagreloru u pacjentów otrzymujących jednocześnie tikagrelor i morfinę. U pacjentów z OZW, u których nie można wstrzymać podawania morfiny, a szybkie zahamowanie P2Y12 jest uważane za krytycznie istotne, można rozważyć stosowanie pozajelitowego inhibitora P2Y12.9

Wpływ tikagreloru na działanie innych leków

Produkty lecznicze metabolizowane przez CYP3A4

Symwastatyna – jednoczesne stosowanie tikagreloru z symwastatyną powodowało zwiększenie Cmax symwastatyny o 81% i AUC o 56% oraz zwiększenie Cmax kwasu symwastatyny o 64% i jego AUC o 52% z pojedynczymi przypadkami zwiększenia 2- lub 3-krotnego. Jednoczesne stosowanie tikagreloru i symwastatyny w dawce większej niż 40 mg na dobę mogłoby spowodować wystąpienie działań niepożądanych symwastatyny i dlatego należy je uwzględnić w ocenie potencjalnych korzyści tego skojarzenia. Nie stwierdzono wpływu symwastatyny na stężenie tikagreloru w osoczu.10

Tikagrelor może mieć podobny wpływ na stosowanie lowastatyny. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tikagreloru z symwastatyną lub lowastatyną w dawkach większych niż 40 mg.11

Atorwastatyna – jednoczesne stosowanie atorwastatyny i tikagreloru powoduje zwiększenie Cmax i AUC kwasu atorwastatyny odpowiednio o 23% i 36%. Podobne zwiększenie AUC i Cmax obserwowano dla wszystkich metabolitów kwasu atorwastatyny. Tych zwiększeń nie uważa się za istotne klinicznie.12

Nie można wykluczyć podobnego wpływu na inne statyny metabolizowane przez CYP3A4. W badaniu PLATO pacjenci stosujący tikagrelor przyjmowali jednak różne statyny i u 93% spośród wszystkich pacjentów biorących udział w tym badaniu nie było zastrzeżeń co do bezpieczeństwa wynikającego ze stosowania statyn.13

Tikagrelor jest łagodnym inhibitorem CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tikagreloru i substratów CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (tj. cyzapryd i alkaloidy sporyszu), ponieważ tikagrelor może powodować zwiększenie ekspozycji na te produkty lecznicze.14

Substraty P-gp (w tym digoksyna, cyklosporyna)

Jednoczesne stosowanie tikagreloru zwiększa Cmax i AUC digoksyny odpowiednio o 75% i 28%. Średnie stężenia digoksyny w fazie eliminacji zwiększyły się o około 30% po jednoczesnym zastosowaniu z tikagrelorem, z pojedynczymi przypadkami maksymalnie 2-krotnego zwiększenia. Obecność digoksyny nie wpływa na Cmax i AUC tikagreloru i jego czynnego metabolitu.15

Dlatego zaleca się odpowiednią kontrolę kliniczną i (lub) monitorowanie parametrów laboratoryjnych podczas jednoczesnego stosowania produktów leczniczych o wąskim indeksie terapeutycznym, zależnych od P-gp, takich jak digoksyna i tikagrelor.16

Tikagrelor nie wpływał na stężenie cyklosporyny we krwi. Nie badano wpływu tikagreloru na inne substraty P-gp.17

Produkty lecznicze metabolizowane przez CYP2C9

Jednoczesne stosowanie tikagreloru i tolbutamidu nie spowodowało zmiany stężenia w osoczu żadnego z tych produktów leczniczych, co sugeruje, że tikagrelor nie jest inhibitorem CYP2C9 i jest mało prawdopodobne, aby zaburzał związany z izoenzymem CYP2C9 metabolizm produktów, takich jak warfaryna czy tolbutamid.18

Rosuwastatyna

Tikagrelor może wpływać na wydalanie rosuwastatyny przez nerki, zwiększając ryzyko kumulacji rosuwastatyny. Chociaż dokładny mechanizm nie jest znany, w niektórych przypadkach, równoczesne stosowanie tikagreloru i rosuwastatyny prowadziło do pogorszenia czynności nerek, zwiększenia aktywności CPK (kinazy fosfokreatynowej) i rabdomiolizy.19

Doustne środki antykoncepcyjne

Jednoczesne stosowanie tikagreloru i lewonorgestrelu oraz etynyloestradiolu spowodowało około 20% zwiększenie ekspozycji na etynyloestradiol, ale nie wpływało na farmakokinetykę lewonorgestrelu. Nie przewiduje się klinicznie znaczącego wpływu na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, w przypadku jednoczesnego stosowania lewonorgestrelu i etynyloestradiolu z tikagrelorem.20

Produkty lecznicze wywołujące bradykardię

W związku z obserwowanymi, zwykle bezobjawowymi, pauzami komorowymi i bradykardią, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tikagreloru z produktami leczniczymi wywołującymi bradykardię. Nie zaobserwowano jednak dowodów na klinicznie istotne działania niepożądane w badaniu PLATO, po jednoczesnym podaniu z jednym lub więcej produktami leczniczymi wywołującymi bradykardię (np. 96% leki beta-adrenolityczne, 33% antagoniści wapnia diltiazem i werapamil oraz 4% digoksyna).21

Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi

W badaniach klinicznych tikagrelor był stosowany jednocześnie z ASA, inhibitorami pompy protonowej, statynami, beta-adrenolitykami, inhibitorami konwertazy angiotensyny (ang. angiotensin converting enzyme, ACE) i antagonistami receptora angiotensyny, w razie potrzeby w celu leczenia schorzeń współistniejących przez długi czas, jak również z heparyną, heparyną drobnocząsteczkową i dożylnymi inhibitorami GpIIb/IIIa przez krótki czas. Nie zaobserwowano żadnych istotnych klinicznie interakcji podczas stosowania tych produktów leczniczych.22

Jednoczesne stosowanie tikagreloru i heparyny, enoksaparyny lub desmopresyny nie wpływało na czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT), czas krzepnięcia po aktywacji (ACT) ani na oznaczanie aktywności czynnika Xa. Jednak ze względu na potencjalne interakcje farmakodynamiczne, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tikagreloru z lekami zmieniającymi hemostazę.23

W związku z obserwowanymi podczas stosowania selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRIs) (tj. paroksetyny, sertraliny i cytalopramu), nieprawidłowymi krwawieniami skórnymi, należy zachować ostrożność w przypadku stosowania SSRIs razem z tikagrelorem, ponieważ może to zwiększyć ryzyko krwawienia.24

Interakcje tikagreloru z alkoholem

Jednoczesne stosowanie tikagreloru (Orebriton) z alkoholem etylowym nie zostało szczegółowo zbadane w badaniach klinicznych. Jednakże, biorąc pod uwagę mechanizm działania tikagreloru jako inhibitora płytkowego receptora P2Y12, należy zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia tym lekiem.

Alkohol może wpływać na metabolizm innych leków poprzez wpływ na enzymy wątrobowe, w tym CYP3A4, których substratami jest tikagrelor. Ponadto, alkohol może nasilać ryzyko krwawienia poprzez swoje działanie przeciwpłytkowe i wpływ na hemostazę. Zwiększa to potencjalne ryzyko interakcji farmakodynamicznych z tikagrelorem, który również hamuje agregację płytek krwi.

Pacjenci przyjmujący tikagrelor powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku zwiększonego krwawienia podczas jednoczesnego spożywania alkoholu. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii tikagrelorem, a w przypadku jego spożywania – zachowanie umiaru.

Tabela interakcji tikagreloru z innymi lekami

Lek lub grupa leków Rodzaj interakcji Efekt interakcji Poziom istotności Zalecenia kliniczne
Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir, atazanawir) Farmakokinetyczna ↑ Cmax tikagreloru 2,4x, ↑ AUC 7,3x
↓ Cmax metabolitu 89%, ↓ AUC 56%
Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (diltiazem, flukonazol, erytromycyna, aprepitant) Farmakokinetyczna ↑ Cmax tikagreloru 69%, ↑ AUC 2,7x
↓ Cmax metabolitu 38%, brak wpływu na AUC
Umiarkowany Można stosować jednocześnie
Induktory CYP3A (ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital) Farmakokinetyczna ↓ Cmax tikagreloru 73%, ↓ AUC 86%
↓ AUC metabolitu 46%
Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Cyklosporyna (inhibitor P-gp i CYP3A) Farmakokinetyczna ↑ Cmax tikagreloru 2,3x, ↑ AUC 2,8x
↑ AUC metabolitu 32%, ↓ Cmax 15%
Wysoki Stosować z ostrożnością
Morfina i inne opioidy Farmakokinetyczna ↓ ekspozycji na tikagrelor o 35%
Opóźnione wchłanianie
Umiarkowany Rozważyć pozajelitowy inhibitor P2Y12 u pacjentów z OZW
Symwastatyna, lowastatyna >40 mg Farmakokinetyczna ↑ Cmax symwastatyny 81%, ↑ AUC 56%
↑ Cmax kwasu symwast. 64%, ↑ AUC 52%
Wysoki Nie zaleca się dawek >40 mg
Atorwastatyna Farmakokinetyczna ↑ Cmax kwasu atorwastatyny 23%, ↑ AUC 36% Niski Bez ograniczeń dawkowania
Digoksyna (substrat P-gp) Farmakokinetyczna ↑ Cmax digoksyny 75%, ↑ AUC 28%
↑ średnie stężenie w fazie eliminacji o 30%
Wysoki Monitorowanie stężenia digoksyny
Rosuwastatyna Farmakokinetyczna ↑ stężenia rosuwastatyny poprzez wpływ na wydalanie nerkowe Umiarkowany Monitorowanie CPK i funkcji nerek
Doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol, lewonorgestrel) Farmakokinetyczna ↑ ekspozycji na etynyloestradiol o 20%
Brak wpływu na lewonorgestrel
Niski Bez istotnego wpływu na skuteczność antykoncepcji
Leki wywołujące bradykardię (beta-adrenolityki, antagoniści wapnia, digoksyna) Farmakodynamiczna Potencjalne nasilenie bradykardii i pauz komorowych Umiarkowany Zachować ostrożność
Leki przeciwkrzepliwe (heparyna, enoksaparyna, antagoniści witaminy K) Farmakodynamiczna Potencjalne zwiększenie ryzyka krwawienia Umiarkowany Zachować ostrożność
SSRIs (paroksetyna, sertralina, citalopram) Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko krwawień skórnych Umiarkowany Zachować ostrożność
Alkohol etylowy Farmakodynamiczna Potencjalne zwiększone ryzyko krwawienia Umiarkowany Ograniczyć spożycie alkoholu
Sok grejpfrutowy (duże ilości) Farmakokinetyczna ↑ ekspozycji na tikagrelor 2x Niski Bez istotnego znaczenia klinicznego u większości pacjentów
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl