flukonazol
Flukonazol to syntetyczny lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, stosowany w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu 14-alfa-demetylazy lanosterolu – enzymu kluczowego dla biosyntezy ergosterolu, istotnego składnika błony komórkowej grzybów. Zaburzenie struktury błony komórkowej prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności i w konsekwencji do śmierci komórki grzyba.
Flukonazol charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym (ponad 90%), długim okresem półtrwania (około 30 godzin) oraz dobrą penetracją do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest metabolizowany w wątrobie i wydalany głównie przez nerki. Wykazuje aktywność wobec wielu gatunków Candida (z wyjątkiem C. krusei i niektórych szczepów C. glabrata), Cryptococcus neoformans oraz niektórych dermatofitów.
W praktyce klinicznej flukonazol znajduje zastosowanie w leczeniu kandydozy jamy ustnej, przełyku i pochwy, kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, kandydemii, rozsianej kandydozy oraz w profilaktyce zakażeń grzybiczych u pacjentów z neutropenią po chemioterapii czy przeszczepach. Dawkowanie leku zależy od rodzaju zakażenia, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek. Najczęstsze działania niepożądane to dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle głowy oraz przejściowy wzrost aktywności enzymów wątrobowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny 75 mcg/h
Produkt Matrifen, zawierający fentanyl w systemie transdermalnym, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo i skuteczność terapii przeciwbólowej. Leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (np. opioidy, benzodiazepiny, leki nasenne, alkohol) mogą nasilać sedację, depresję oddechową, niedociśnienie i hipowentylację, co w skrajnych przypadkach prowadzi do śpiączki lub zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), które mogą wywołać ciężkie i nieprzewidywalne reakcje, w tym zespół serotoninowy. Jednoczesne stosowanie opioidów o mieszanym mechanizmie działania (buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) jest niewskazane ze względu na antagonizowanie efektu przeciwbólowego fentanylu oraz ryzyko objawów odstawiennych.
amiodaron, baklofen, benzodiazepina, buprenorfina, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie serotoninergiczne, fenotiazyna, fentanyl transdermalny, flukonazol, fluoksetyna, gabapentyna, gabapentynoid, hipowentylacja, IMAO, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, lek nasenny, lek serotoninergiczny, niedociśnienie, opioid, opioid agonistyczno-antagonistyczny, ośrodek oddechowy, receptor opioidowy, rytonawir, sedacja, SNRI, SSRI, wenlafaksyna, werapamil, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Flucorta 200 mg
Produkt leczniczy Flucorta zawierający flukonazol, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 200 mg, może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, w szczególności zawroty głowy oraz drgawki. Zawroty głowy mogą zaburzać równowagę, ocenę odległości i czas reakcji, natomiast drgawki stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów ze względu na utratę kontroli nad ciałem i świadomością. Brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ flukonazolu na sprawność psychomotoryczną, jednak dostępne dane kliniczne wskazują na istotne ryzyko związane z tymi objawami, szczególnie u pacjentów stosujących wyższe dawki (200 mg), osoby w podeszłym wieku, z chorobami współistniejącymi układu nerwowego oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków mogących nasilać działania niepożądane.
choroba współistniejąca, dawka leku, drgawki, dysfagia, działanie niepożądane, epizod drgawkowy, farmakokinetyka leku, flukonazol, interakcja lekowa, lek przeciwgrzybiczny, objaw niepożądany, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, skutek uboczny, sprawność psychomotoryczna, terapia flukonazolem, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Flukonazol Actavis 50 mg
Flukonazol Actavis, dostępny w kapsułkach twardych w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy oraz drgawki. Pomimo braku dedykowanych badań oceniających bezpośredni wpływ flukonazolu na funkcje psychomotoryczne, objawy te mogą znacząco zaburzać koordynację, czas reakcji i koncentrację, co stanowi istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjenta i otoczenia. Lekarz powinien indywidualizować zalecenia, uwzględniając dawkę oraz cechy pacjenta, i monitorować stan kliniczny szczególnie na początku terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, drgawki, działanie niepożądane, flukonazol, Flukonazol Actavis, interakcja lekowa, kapsułka twarda, koordynacja psychoruchowa, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, ośrodkowy układ nerwowy, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Łojotokowe zapalenie skóry – Leczenie
Łojotokowe zapalenie skóry (seborrheic dermatitis) to przewlekły, nawracający stan zapalny skóry, lokalizujący się głównie w obszarach bogatych w gruczoły łojowe, takich jak skóra głowy, twarz, tułów i fałdy skórne. Podstawą terapii są miejscowe leki przeciwgrzybicze, w tym ketokonazol (krem 2%, szampony 1% i 2%), cyklopiroks, szampony z siarczkiem selenu 2,5% oraz pirytionianem cynku, które redukują kolonizację Malassezia. W cięższych lub opornych przypadkach stosuje się doustne leki przeciwgrzybicze, takie jak itrakonazol (200 mg/dobę przez 7 dni, następnie 2 dni/miesiąc przez 3 miesiące), flukonazol lub terbinafinę. Miejscowe kortykosteroidy o niskiej i średniej mocy (np. hydrokortyzon 1%, dezonid, mometazon) są wskazane w ostrych fazach, zwłaszcza na twarzy, natomiast na skórę głowy stosuje się preparaty takie jak fluocynonid czy klobetazol. Ze względu na ryzyko działań niepożądanych (np. ścieńczenie skóry), kortykosteroidy powinny być stosowane krótkotrwale (1-2 tygodnie). Alternatywą są inhibitory kalcyneuryny (takrolimus 0,1%, pimekrolimus 1%), które wykazują działanie immunomodulujące bez efektów ubocznych charakterystycznych dla steroidów.
ciemieniucha, cyklopiroks, flukonazol, fototerapia UVB, hydrokortyzon, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor PDE4, itrakonazol, izotretynoina, ketokonazol, kortykosteroid miejscowy, kwas salicylowy, lek biologiczny, lek przeciwgrzybiczny doustny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież, Malassezia, olej MCT, olejek z drzewa herbacianego, pimekrolimus, pirytionian cynku, remisja, roflumilast, siarczek selenu, szampon leczniczy, takrolimus, terapia fotodynamiczna, terbinafina - Leksykon chorób i schorzeń
Kandydoza jamy ustnej – Patofizjologia i mechanizm
Kandydoza jamy ustnej, wywoływana głównie przez Candida albicans, jest wynikiem zaburzenia równowagi między komensalną populacją grzybów a odpowiedzią immunologiczną gospodarza. Kluczowym etapem patogenezy jest przejście C. albicans z formy drożdżowej do inwazyjnej formy strzępkowej, co umożliwia adhezję, inwazję tkanek oraz tworzenie biofilmów o wysokiej oporności na leczenie. Czynniki wirulencji, takie jak wydzielane proteazy aspartylowe (SAPs), fosfolipazy (LPs) oraz toksyczny peptyd Candidalysyna, odgrywają istotną rolę w degradacji tkanek i modulacji odpowiedzi immunologicznej. Środowisko jamy ustnej, w tym pH obniżone do 3,2 w obecności glukozy, oraz interakcje z bakteriami (np. Streptococcus mutans) sprzyjają proliferacji Candida i rozwojowi kandydozy. Czynniki ryzyka obejmują immunosupresję, stosowanie antybiotyków i kortykosteroidów, protezy zębowe, cukrzycę oraz niedobory witamin i mikroelementów.
biofilm, Candida albicans, ergosterol, flukonazol, forma strzępkowa, fosfolipaza, interleukina-17, inwazja tkanek, kandydoza jamy ustnej, kserostomia, lek przeciwgrzybiczny, nystatyna, odpowiedź immunologiczna, pleśniawka, pseudobłona, wstrząs septyczny, zaburzenie immunologiczne, zaburzenie odporności, zakażenie grzybicze błony śluzowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flumycon 100 mg
Flumycon, zawierający flukonazol, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania do rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego. W terapii kryptokokozy stosuje się dawkę nasycającą 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200-400 mg raz na dobę przez co najmniej 6-8 tygodni. W przypadku kokcydioidomykozy zalecana dawka to 200 mg raz na dobę. Dla inwazyjnych kandydoz dawka wynosi 200-400 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 800 mg w ciężkich przypadkach zagrażających życiu. Kandydozy błony śluzowej leczy się dawką nasycającą 800 mg lub 200-400 mg w pierwszej dobie, a następnie 400 mg lub 100-200 mg raz na dobę, z możliwością długotrwałego stosowania dawki podtrzymującej 200 mg. Leczenie powinno trwać do ustąpienia objawów klinicznych i potwierdzenia eradykacji zakażenia w badaniach laboratoryjnych, aby uniknąć nawrotu infekcji.
badanie laboratoryjne, dawka dobowa, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, eradykacja zakażenia, flukonazol, Flumycon, kandydoza błony śluzowej, kandydoza inwazyjna, kapsułka twarda, kokcydioidomykoza, kryptokokoza, nawrót zakażenia, stężenie terapeutyczne, zakażenie grzybicze, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flumycon 100 mg
Flumycon, zawierający flukonazol, jest szerokospektralnym lekiem przeciwgrzybiczym dostępnym w kapsułkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, stosowanym zarówno u dorosłych, jak i u dzieci (0-17 lat). Wskazania obejmują leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, kokcydioidomykozy, inwazyjnych kandydoz, drożdżakowych zakażeń błon śluzowych (w tym jamy ustnej, gardła, przełyku), przewlekłych zakażeń skóry i błon śluzowych, kandydozy pochwy, grzybic skóry i paznokci. Flukonazol jest także stosowany w profilaktyce nawrotów kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, drożdżakowego zapalenia błon śluzowych u pacjentów HIV, nawracającej kandydozy pochwy oraz zakażeń drożdżakowych u pacjentów z neutropenią, np. po chemioterapii lub przeszczepie komórek macierzystych. Dawkowanie jest dostosowane do rodzaju zakażenia i stanu pacjenta, z uwzględnieniem zawartości laktozy i ewentualnych dodatków, np. azorubiny (E122) w dawce 200 mg.
drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie przełyku, drożdżakowe zapalenie żołędzi, flukonazol, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, infekcja ośrodkowego układu nerwowego, inwazyjna kandydoza, kandydoza pochwy, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, laktoza jednowodna, leczenie ogólnoustrojowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, neutropenia, nowotwór hematologiczny, onychomikoza, posiew mikrobiologiczny, przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekłe zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej, zakażenie drożdżakowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen dla dzieci forte truskawkowy 40 mg/ml
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) zawarty w produkcie Nurofen dla dzieci Forte truskawkowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, oraz kwasem acetylosalicylowym ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) i leków moczopędnych, co w połączeniu z odwodnieniem lub wiekiem podeszłym zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek. Ponadto, interakcje z glikozydami nasercowymi (np. digoksyną), litem, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, fenytoiną oraz metotreksatem wymagają monitorowania stężeń tych leków, gdyż ibuprofen może zwiększać ich toksyczność lub stężenie w osoczu. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z takrolimusem i cyklosporyną ze względu na ryzyko nefrotoksyczności.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-adrenolityk, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hemostaza, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kaptopryl, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Leczenie
Grzybica paznokci (onychomycosis) to przewlekła infekcja grzybicza płytki paznokciowej, najczęściej wywoływana przez dermatofity, zwłaszcza Trichophyton rubrum, ale także drożdżaki (Candida albicans) i pleśnie. Diagnostyka powinna obejmować badanie mikologiczne i posiew, co umożliwia precyzyjny dobór terapii. Leczenie jest długotrwałe i zależy od stopnia zaawansowania, rodzaju patogenu, wieku pacjenta oraz współistniejących schorzeń. Preparaty miejscowe, takie jak lakiery z cyklopiroksem 8% (Penlac), amorolfiną 5%, efinakonazolem 10% (Jublia) czy tawaborolem 5%, stosowane są głównie w łagodnych przypadkach, z efektywnością w zakresie 12-18%. Leki doustne, w tym terbinafina 250 mg/dobę (6 tygodni dla paznokci rąk, 12 tygodni dla stóp) wykazują wyższą skuteczność (mykologiczne wyleczenie 71-82%), a itrakonazol (200 mg/dobę, terapia ciągła lub pulsacyjna) jest preferowany przy zakażeniach drożdżakowych, z efektywnością około 63%. Flukonazol stosowany jest jako alternatywa, z niższą skutecznością (~48%). Monitorowanie funkcji wątroby jest obligatoryjne podczas terapii doustnej, zwłaszcza przy dłuższym stosowaniu terbinafiny i itrakonazolu.
amorolfina, choroby współistniejące, cyklopiroks, dermatofity, diagnostyka grzybicy paznokci, drożdżaki, efinakonazol, flukonazol, grzybica paznokci, itrakonazol, jontoforeza, lakier przeciwgrzybiczny, laser Nd:YAG, leczenie laserowe, lek przeciwgrzybiczny, macierz paznokcia, onycholiza, oporność na leki przeciwgrzybicze, profilaktyka przeciwgrzybicza, tawaborol, terapia fotodynamiczna, terapia pulsacyjna, terapia skojarzona, terbinafina - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumamed 500 mg
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje specyficzny profil interakcji lekowych, różniący się od innych makrolidów brakiem istotnego wpływu na układ cytochromu P450. Wchłanianie azytromycyny może być zmniejszone (Cmax o około 25%) przy jednoczesnym stosowaniu leków zobojętniających, dlatego zaleca się przyjmowanie azytromycyny co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po tych lekach. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak cyzapryd i hydroksychlorochina, które mogą prowadzić do arytmii komorowych i torsade de pointes, co wymaga unikania lub ścisłego monitorowania EKG. Istotne klinicznie jest także zwiększenie biodostępności cyklosporyny (wzrost Cmax i AUC0-5), co wymaga monitorowania stężenia i dostosowania dawki. Ponadto, azytromycyna może zwiększać stężenia substratów glikoproteiny P, takich jak digoksyna i kolchicyna, co wymaga monitorowania klinicznego i oznaczania stężenia digoksyny w surowicy.
alfentanyl, alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, atorwastatyna, biodostępność azytromycyny, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, dydanozyna, działanie niepożądane, efawirenz, EKG, flukonazol, fosforylowana zydowudyna, glikoproteina p, hydroksychlorochina, indynawir, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, kumaryny, lek zobojętniający, metyloprednizolon, midazolam, morfologia krwi, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, rabdomioliza, ryfabutyna, statyna, substrat glikoproteiny P, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, trimetoprim i sulfametoksazol, warfaryna, zakażenie HIV, zatrucie sporyszem, zydowudyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flumycon 150 mg
Flukonazol (Flumycon) jest dostępny w kapsułkach o zawartości 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawkowania do rodzaju zakażenia grzybiczego. Terapia powinna trwać do całkowitej eliminacji zakażenia, potwierdzonej klinicznie i mikologicznie, aby zapobiec nawrotom. Dawkowanie u dorosłych jest zróżnicowane: np. w kryptokokozie stosuje się dawkę nasycającą 400 mg pierwszego dnia, następnie 200-400 mg/dobę przez co najmniej 6-8 tygodni, a w kandydozach inwazyjnych dawkę nasycającą 800 mg, potem 400 mg/dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki według klirensu kreatyniny, np. przy klirensie <50 mL/min dawka powinna być zmniejszona do 50%, a u pacjentów hemodializowanych dawka podawana po dializie powinna wynosić 100% zalecanej dawki. U dzieci maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 400 mg, a u noworodków dawkowanie jest wydłużone do podawania co 48-72 godziny, z maksymalną dawką 12 mg/kg mc.
badanie laboratoryjne, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżakowica układu moczowego, dysfunkcja wątroby, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica skóry, hemodializa, HIV, kandydoza błony śluzowej, kandydoza inwazyjna, klirens kreatyniny, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kryptokokoza, leczenie podtrzymujące, neutropenia, odpowiedź mikologiczna, onychomykoza, pacjent geriatryczny, profilaktyka zakażeń drożdżakowych, przewlekła kandydoza skóry, przewlekła kandydoza zanikowa, terapia przeciwgrzybicza, zaburzenie czynności nerek, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Interakcje leku – Citronil 40 mg
Interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne cytalopramu mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka zespołu serotoninowego oraz wydłużenia odstępu QTc. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie cytalopramu z inhibitorami MAO (moklobemid, selegilina, linezolid) ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zgonów, oraz z pimozydem, który powoduje średnie wydłużenie QTc o około 10 ms i zwiększa stężenie pimozydu. Również leki wydłużające QT (np. przeciwarytmiki klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak moksifloksacyna, erytromycyna IV) są przeciwwskazane z powodu addytywnego ryzyka zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu cytalopramu z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), litem, tryptofanem oraz lekami obniżającymi próg drgawkowy, ze względu na potencjalne nasilenie działania serotoninergicznego i ryzyko drgawek. Monitorowanie stężenia litu oraz parametrów hemostazy jest wskazane przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych i antyagregacyjnych.
atypowe leki przeciwpsychotyczne, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P-450, dezypramina, escytalopram, flukonazol, fluwoksamina, glikoproteina p, hipokaliemia, hipomagnezemia, indeks terapeutyczny, inhibitor MAO-B, inhibitory CYP2C19, inhibitory MAO, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwmalaryczne, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwzakrzepowe, leki serotoninergiczne, linezolid, moklobemid, niesteroidowe leki przeciwzapalne, omeprazol, pimozyd, próg drgawkowy, receptory serotoninowe, selegilina, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia elektrowstrząsowa, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g 2 g
Produkt leczniczy Ceftriaxon-MIP dostępny jest w dwóch dawkach: 1 g i 2 g ceftriaksonu sodowego (odpowiednio 1,193 g i 2,386 g substancji czynnej) w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 83 mg (3,6 mmol) lub 166 mg (7,2 mmol) sodu. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych i jest dostępny w opakowaniach od 1 do 25 fiolek. Roztwory do infuzji należy przygotować w 40 ml płynów infuzyjnych bez wapnia, takich jak woda do wstrzykiwań, roztwory chlorku sodu, glukozy, dekstranu lub płyny ze skrobią hydroksyetylowaną. Infuzja dożylna powinna trwać minimum 30 minut. Do bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego 1 g ceftriaksonu rozpuszcza się w 10 ml wody do wstrzykiwań, natomiast do podania domięśniowego 1 g preparatu rozpuszcza się w 3,5 ml 1% roztworu chlorowodorku lidokainy, podając w głębokie mięśnie. Dawkę powyżej 1 g należy podzielić na kilka miejsc iniekcji.
amsakryna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk glikopeptydowy, ceftriakson, ceftriakson sodowy, chlorowodorek lidokainy, cytostatyk, flukonazol, infuzja dożylna, jon wapnia, lek przeciwgrzybiczy, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstranu, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, skrobia hydroksyetylowana, wankomycyna, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvastatin Bluefish 40 mg
Symwastatyna, metabolizowana głównie przez cytochrom P450 3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które znacząco zwiększają ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV) powodują 10-11-krotne zwiększenie ekspozycji na aktywny metabolit symwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Podobnie gemfibrozyl (1,9-krotny wzrost AUC) oraz cyklosporyna i danazol zwiększają ryzyko działań niepożądanych i są przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak flukonazol, werapamil, diltiazem i amlodypina, podnoszą narażenie na kwas symwastatyny odpowiednio 1,6-2,7-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu kwasu fusydowego, amiodaronu, lomitapidu oraz inhibitorów transportera BCRP, ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanałów wapniowych, antybiotyk makrolidowy, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, inhibitor OATP1B1, inhibitor proteazy HIV, inhibitory reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, International Normalized Ratio, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwgrzybiczny, lomitapid, miopatia, niacyna, niewydolność nerek, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, werapamil - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flucorta 200 mg
Flukonazol, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 200 mg (zawierający odpowiednio 84 mg, 80 mg i 160 mg laktozy jednowodnej), jest wskazany w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych u dorosłych i dzieci powyżej 3 lat. Wskazania terapeutyczne obejmują m.in. kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomikozę, inwazyjne kandydozy, drożdżakowe zakażenia błon śluzowych (gardła, jamy ustnej, przełyku, moczu), przewlekłe zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej związane z protezami zębowymi, drożdżycę pochwy, drożdżakowe zapalenie żołędzi, grzybice skóry i paznokci. Flukonazol jest również stosowany profilaktycznie u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotów, np. po epizodach kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, u chorych z HIV oraz u pacjentów z przedłużającą się neutropenią, w tym po chemioterapii lub przeszczepieniu komórek macierzystych.
antybiotykoterapia, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, inwazyjna kandydoza, kandyduria, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, lek przeciwgrzybiczny, lekooporność drobnoustrojów, łupież pstry, neutropenia, nietolerancja laktozy, nowotwór krwi, onychomikoza, ośrodkowy układ nerwowy, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, terapia ogólnoustrojowa, terapia przeciwgrzybicza, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV, zakażenie przełyku, zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fluconazole Aurobindo 50 mg
Fluconazole Aurobindo dostępny jest w postaci twardych kapsułek żelatynowych o rozmiarze „4”, zawierających 50 mg flukonazolu jako substancji czynnej. Kapsułki wypełnione są białym lub prawie białym proszkiem i posiadają charakterystyczny nadruk „FL” na wieczku oraz „50” na korpusie, wykonany żółtym tuszem. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (50,56 mg na kapsułkę), skrobię kukurydzianą, sodu laurylosiarczan, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Otoczka kapsułki zawiera żelatynę, dwutlenek tytanu (E171) oraz sodu laurylosiarczan, a nadruk wykonany jest z użyciem szelaku, glikolu propylenowego i żółtego tlenku żelaza (E172). Obecność laktozy może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją tego cukru mlecznego.
blister PVC/PVDC/Aluminium, flukonazol, glikol propylenowy, kapsułka twarda, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, sodu laurylosiarczan, środek poślizgowy, substancja pomocnicza, substancja przeciwzbrylająca, szelak, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Interakcje leku – Depralin ODT 20 mg
Escytalopram, substancja czynna Depralin ODT, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, moklobemidem, linezolidem oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego lub arytmii. Ostrożność wymaga także łączenie escytalopramu z lekami serotoninoergicznymi (tramadol, sumatryptan, buprenorfina), lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. TCA, SSRI, neuroleptyki, bupropion), litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca. Współistniejące stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia, a z NLPZ – uwagi ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Alkohol, mimo braku bezpośrednich interakcji, jest niewskazany ze względu na potencjalne nasilenie działania depresyjnego na OUN i pogorszenie stanu psychicznego pacjenta.
buprenorfina, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, escytalopram, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek serotoninoergiczny, linezolid, metoprolol, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, NLPZ, odwracalny inhibitor MAO-A, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, SSRI, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flucofast 100 mg
Preparat Flucofast zawiera flukonazol w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 150 mg, podawany w formie kapsułek twardych. Każda dawka różni się składem jakościowym i ilościowym substancji pomocniczych, w tym zawartością laktozy jednowodnej: 48,72 mg w dawce 50 mg, 97,43 mg w dawce 100 mg oraz 146,15 mg w dawce 150 mg. Dodatkowo, kapsułki 100 mg zawierają barwniki: żółcień pomarańczową (E 110), błękit patentowy (E 131) oraz erytrozynę (E 127). Pozostałe substancje pomocnicze to m.in. skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian i sodu laurylosiarczan. Kapsułki różnią się również wyglądem i rozmiarem w zależności od dawki, a wypełnieniem są białe granulki.
błękit patentowy, dwutlenek tytanu, erytrozyna, flukonazol, folia PVC/Aluminium, granulki leku, kapsułka nieprzezroczysta, kapsułka twarda, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, żółcień pomarańczowa - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica pachwinowa – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Grzybica pachwinowa (Tinea cruris) to powierzchowna infekcja grzybicza skóry w okolicy pachwin, charakteryzująca się dobrym rokowaniem przy prawidłowo prowadzonej terapii. Leczenie miejscowe (np. oksykonazol, ekonazol) oraz doustne (flukonazol, itrakonazol) prowadzi do ustąpienia objawów zwykle w ciągu 3-4 tygodni, choć pełne wyleczenie może wymagać nawet miesiąca lub dłużej. Wskaźniki wyleczenia sięgają 80-90%, jednak schorzenie cechuje się wysoką tendencją do nawrotów, co wymaga od pacjentów ścisłego przestrzegania zaleceń terapeutycznych oraz profilaktyki, w tym utrzymania czystości i suchości skóry. Nieleczona infekcja może utrzymywać się przez wiele miesięcy, a niepowodzenia terapii często wynikają z autoinfekcji, reinfekcji, oporności na leki lub błędnej diagnozy (np. liszaj płaski).
autoinfekcja, ekonazol, flukonazol, grzybica pachwinowa, grzybica stóp, infekcja grzybicza, infekcja grzybicza skóry, itrakonazol, leczenie przeciwgrzybicze, lek doustny, lek na receptę, lek przeciwgrzybiczny, liszaj płaski, miejscowy preparat przeciwgrzybiczny, nawrót grzybicy, oksykonazol, oporność na leki przeciwgrzybicze, preparat przeciwgrzybiczny, terapia przeciwgrzybicza, tinea cruris, zoonoza - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Kabi 4 mg/ml
Ibuprofen Kabi, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w terapii wielolekowej i u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2 i salicylanami, zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, dlatego jest przeciwwskazane. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego, gdzie ibuprofen może hamować jego kardioprotekcyjne działanie poprzez kompetycyjne blokowanie agregacji płytek. Ibuprofen osłabia także działanie leków hipotensyjnych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne), zwiększając ryzyko nefrotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Wymaga to monitorowania ciśnienia tętniczego, funkcji nerek oraz stężenia potasu w surowicy przy stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, beta-adrenolityk, chinolon, cyklosporyna, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, działanie kardioprotekcyjne, fenytoina, flukonazol, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, klopidogrel, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, miłorząb dwuklapowy, morfologia krwi obwodowej, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, salicylan, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sól litu, sulfinpirazon, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flumycon 150 mg
Flumycon, zawierający flukonazol w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym zarówno w terapii, jak i profilaktyce szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych u dorosłych oraz dzieci (0-17 lat). Wskazania obejmują m.in. kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomykozę, inwazyjne kandydozy, drożdżakowe zakażenia błon śluzowych (jamy ustnej, gardła, przełyku), kandydozę pochwy (ostra i nawracająca), grzybice skóry i paznokci (onychomikoza). Flukonazol jest także stosowany profilaktycznie u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak osoby z przedłużającą się neutropenią, pacjenci po przeszczepach krwiotwórczych komórek macierzystych oraz pacjenci HIV-dodatni z nawracającymi zakażeniami drożdżakowymi. Terapia może być rozpoczęta empirycznie przed uzyskaniem wyników badań mikrobiologicznych, z późniejszą korektą na podstawie wyników.
biorca przeszczepu, chemioterapia nowotworów, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zakażenie błon śluzowych, drożdżakowe zakażenie skóry, drożdżakowe zapalenie jamy ustnej, drożdżakowe zapalenie przełyku, drożdżakowe zapalenie żołędzi, flukonazol, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica stóp, grzybica tułowia, immunosupresja, inwazyjna kandydoza, kandydoza, kandydoza pochwy, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie miejscowe, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, neutropenia, nowotwór krwi, onychomikoza, profilaktyka przeciwgrzybicza, przedłużająca się neutropenia, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, terapia przeciwgrzybicza, terbinafina, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Micafungin Zentiva 50 mg
Mykafungina, należąca do echinokandyn (kod ATC: J02AX05), działa poprzez niekompetycyjne hamowanie syntezy 1,3-β-D-glukanu, kluczowego składnika ściany komórkowej grzybów, co zapewnia selektywność i korzystny profil bezpieczeństwa. Wykazuje działanie grzybobójcze wobec większości Candida spp. oraz silnie hamuje wzrost Aspergillus spp. Skuteczność kliniczna koreluje z parametrem AUC/MIC, wynoszącym około 2400 dla C. albicans i 1300 dla C. glabrata, wartości osiągalne przy standardowych dawkach. Wartości graniczne MIC według EUCAST dla C. albicans i C. glabrata wynoszą odpowiednio 0,016 mg/l i 0,03 mg/l, przy czym dla C. parapsilosis górna granica oporności to 2 mg/l. Dane dotyczące innych gatunków Candida, takich jak C. tropicalis, C. krusei czy C. guilliermondii, są ograniczone, jednak obserwuje się wyższe MIC i nieznacznie niższą skuteczność kliniczną, choć bez istotnych różnic statystycznych.
3-β-D-glukan, Candida albicans, Candida glabrata, Candida guilliermondii, Candida krusei, Candida tropicalis, działanie grzybobójcze, echinokandyna, flukonazol, Fusarium, gen Fks1, gen Fks2, infekcja Aspergillus, infekcja Candida, inwazyjna kandydoza, kandydemia, kandydoza przełyku, lek przeciwgrzybiczny, liposomalna amfoterycyna B, minimalne stężenie hamujące, mykafungina, neutropenia, oporność krzyżowa, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, Zygomycetes - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flukonazol Actavis 200 mg
Flukonazol Actavis, należący do grupy leków przeciwgrzybiczych z pochodnych triazolu (kod ATC: J02AC01), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko patogennym grzybom, w tym Candida albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis oraz Cryptococcus neoformans i gattii. Mechanizm działania polega na hamowaniu demetylacji 14 alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu i destabilizacji błony komórkowej grzybów. Flukonazol charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec enzymów grzybiczych, nie wpływając istotnie na metabolizm steroidów u ludzi nawet przy dawkach terapeutycznych 50-400 mg/dobę. Wartości MIC oraz epidemiologiczne punkty odcięcia (ECOFF) różnią się w zależności od gatunku, z opornością obserwowaną u Candida krusei i Candida auris oraz zmniejszoną wrażliwością u C. glabrata.
14 alfa-metylosterol, aktywność przeciwgrzybicza, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzybów, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, działanie przeciwgrzybicze, efflux, epidemiologiczny punkt odcięcia, Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości, flukonazol, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, naturalna oporność, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, pole pod krzywą stężenia, stężenie graniczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Lorista 50 mg
Losartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (ARB), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność oraz bezpieczeństwo stosowania. Współpodawanie losartanu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi, baklofenem czy amifostyną może nasilać efekt hipotensyjny, co wymaga ostrożnego monitorowania ciśnienia tętniczego. Metabolizm losartanu odbywa się głównie przez CYP2C9 do aktywnego metabolitu karboksykwasu; inhibitory tego enzymu, takie jak flukonazol, mogą zmniejszać stężenie metabolitu o około 50%, a induktory, jak ryfampicyna, o około 40%, co może obniżać skuteczność terapeutyczną. Współstosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (amiloryd, triamteren, spironolakton), heparyną, trimetoprimem oraz suplementami potasu znacząco zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne groźne zaburzenia rytmu serca.
aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cytochrom P450, dysfagia, efekt hipotensyjny, enzym CYP450, flukonazol, fluwastatyna, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, izoenzym CYP2C9, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, losartan potasowy, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, preparat litu, ryfampicyna, selektywny inhibitor COX-2, sok grejpfrutowy, spironolakton, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo Plus 20 mg + 10 mg
Preparat Crosuvo Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, co powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie ekspozycji na ezetymib. Stosowanie rozuwastatyny 40 mg z fibratami, takimi jak gemfibrozyl, jest przeciwwskazane ze względu na dwukrotne zwiększenie Cmax i AUC rozuwastatyny oraz ryzyko miopatii i kamicy żółciowej. Inhibitory proteazy (np. atazanawir i rytonawir) mogą zwiększyć AUC i Cmax rozuwastatyny 3-7-krotnie, co wymaga dostosowania dawki rozuwastatyny do maksymalnie 10 mg/dobę. Ponadto, jednoczesne stosowanie kwasu fusydowego zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego rozuwastatynę należy odstawić na czas terapii kwasem fusydowym. Leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można ograniczyć, podając je co najmniej 2 godziny po rozuwastatynie.
aktywność CPK, antagonista witaminy K, atazanawir i rytonawir, cholesterol LDL, choroba pęcherzyka żółciowego, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzymy wątrobowe, erytromycyna, etynyloestradiol, fibrat, fluindion, flukonazol, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym cytochromu P450, kamica żółciowa, ketokonazol, klirens kreatyniny, kolestyramina, kwas fusydowy, leczenie hipolipemizujące, lek zobojętniający sok żołądkowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, niewydolność nerek, norgestrel, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, tikagrelor, transporter wychwytu wątrobowego OATP1B1, warfaryna - Leksykon substancji czynnych
Worykonazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Worykonazol wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na azole oraz u osób z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QTc, takimi jak wrodzone lub nabyte wydłużenie QTc, kardiomiopatia z niewydolnością serca, bradykardia zatokowa czy objawowe arytmie. Przed i w trakcie terapii konieczne jest monitorowanie elektrolitów (K⁺, Mg²⁺, Ca²⁺) oraz czynności wątroby (AspAT, AlAT) – badania wątrobowe należy wykonywać co najmniej raz w tygodniu przez pierwszy miesiąc, a następnie raz w miesiącu, jeśli wyniki są stabilne. Worykonazol może powodować ciężkie reakcje wątrobowe, w tym zapalenie wątroby i niewydolność wątroby, a także reakcje fototoksyczne i ryzyko rozwoju raka kolczystokomórkowego skóry, co wymaga stosowania środków ochrony przeciwsłonecznej i regularnej kontroli dermatologicznej. U pacjentów z ciężkimi reakcjami skórnymi (ZSJ, TEN, DRESS) lub znacznym pogorszeniem czynności wątroby należy rozważyć przerwanie leczenia.
alfentanyl, arytmia objawowa, bradykardia zatokowa, cholestaza, choroba Bowena, efawirenz, ewerolimus, fenytoina, flukonazol, fotostarzenie skóry, glasdegib, hepatotoksyczność, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksypropylobetadeks, inhibitor kinazy tyrozynowej, kardiomiopatia, nadwrażliwość na azole, nadwrażliwość na worykonazol, niedoczynność nadnerczy, oksykodon, ostre zapalenie trzustki, osutka polekowa z eozynofilią, piegi, piorunująca niewydolność wątroby, plamy soczewicowate, przeszczepienie macierzystych komórek krwiotwórczych, pseudoporfiria, rak kolczystokomórkowy skóry, reakcja fototoksyczna, rogowacenie słoneczne, ryfabutyna, rytonawir, tarcza zastoinowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, transaminazy wątrobowe, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie wchłaniania, zapalenie naczyniówki, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okostnej, zapalenie wątroby, zespół Cushinga, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka