flukonazol
Flukonazol to syntetyczny lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, stosowany w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu 14-alfa-demetylazy lanosterolu – enzymu kluczowego dla biosyntezy ergosterolu, istotnego składnika błony komórkowej grzybów. Zaburzenie struktury błony komórkowej prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności i w konsekwencji do śmierci komórki grzyba.
Flukonazol charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym (ponad 90%), długim okresem półtrwania (około 30 godzin) oraz dobrą penetracją do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest metabolizowany w wątrobie i wydalany głównie przez nerki. Wykazuje aktywność wobec wielu gatunków Candida (z wyjątkiem C. krusei i niektórych szczepów C. glabrata), Cryptococcus neoformans oraz niektórych dermatofitów.
W praktyce klinicznej flukonazol znajduje zastosowanie w leczeniu kandydozy jamy ustnej, przełyku i pochwy, kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, kandydemii, rozsianej kandydozy oraz w profilaktyce zakażeń grzybiczych u pacjentów z neutropenią po chemioterapii czy przeszczepach. Dawkowanie leku zależy od rodzaju zakażenia, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek. Najczęstsze działania niepożądane to dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle głowy oraz przejściowy wzrost aktywności enzymów wątrobowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Bifidobacterium animalis – Interakcje
Bifidobacterium animalis subsp. lactis, stanowiący 37,5% składu probiotyku Trilac (1,6 × 10⁹ CFU), wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z antybiotykami (amoksycylina, cefalosporyny, fluorochinolony, makrolidy, tetracykliny), które mogą obniżać żywotność i skuteczność probiotyku poprzez działanie bakteriobójcze lub bakteriostatyczne. Zaleca się zachowanie odstępu czasowego minimum 2-3 godzin między podaniem antybiotyku a probiotyku oraz rozważenie zwiększenia dawki probiotyku w celu kompensacji utraty żywotności bakterii. Alkohol etylowy w wysokich stężeniach może również zmniejszać żywotność bakterii, dlatego pacjentom zaleca się unikanie spożywania dużych ilości alkoholu podczas terapii. Ponadto, leki przeciwgrzybicze (flukonazol, itrakonazol, nystatyna) mogą potencjalnie obniżać liczbę żywych bakterii, co wymaga rozważenia czasowego zawieszenia terapii probiotycznej lub zwiększenia dawki preparatu.
alkohol etylowy, amoksycylina, antybiotyk, Bifidobacterium animalis subsp. lactis, bisakodyl, błona komórkowa bakterii, cefalosporyna, cyklosporyna, działanie bakteriobójcze, działanie probiotyczne, esomeprazol, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, flukonazol, fluorochinolon, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, kortykosteroid, laktuloza, lek immunosupresyjny, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwgrzybiczny, loperamid, makrogol, makrolid, nystatyna, omeprazol, pantoprazol, probiotyczny szczep bakterii, probiotyczny szczep bakteryjny, przewód pokarmowy, środek konserwujący, środek przeczyszczający, takrolimus, terapia probiotyczna, tetracyklina, żywotność bakterii probiotycznych - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Dr. Max 400 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, szczególnie u pacjentów stosujących politerapię. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, oraz z kwasem acetylosalicylowym, zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, a ibuprofen może hamować kardioprotekcyjne działanie małych dawek ASA. Ibuprofen nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), co zwiększa ryzyko krwawień, oraz osłabia działanie leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II), szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, co może prowadzić do ostrej, przemijającej niewydolności nerek. Monitorowanie funkcji nerek i stężenia potasu jest zalecane przy jednoczesnym stosowaniu ibuprofenu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas. Ponadto, połączenie ibuprofenu z kortykosteroidami, lekami przeciwpłytkowymi lub SSRI zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, bisfosfonian, cyklosporyna, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, działanie kardioprotekcyjne, działanie toksyczne, fenytoina, flukonazol, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksypentyfilina, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, politerapia, probenecyd, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, warfaryna, worykonazol, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zydowudyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Voriconazole Fresenius Kabi 200 mg
Voriconazole Fresenius Kabi to triazolowy lek przeciwgrzybiczy o szerokim spektrum działania, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierającego 200 mg worykonazolu na fiolkę. Po rozpuszczeniu stężenie wynosi 10 mg/ml, a roztwór wymaga dalszego rozcieńczenia przed podaniem dożylnym. Lek jest wskazany u dorosłych i dzieci powyżej 2 lat, głównie w leczeniu inwazyjnej aspergilozy, kandydemii bez neutropenii, ciężkich zakażeń Candida opornych na flukonazol (w tym Candida krusei), a także zakażeń wywołanych przez Scedosporium spp. i Fusarium spp. Ponadto, stosowany jest profilaktycznie u pacjentów po allogenicznym przeszczepieniu macierzystych komórek krwiotwórczych (HSCT) z wysokim ryzykiem inwazyjnych zakażeń grzybiczych. Każda fiolka zawiera do 69 mg sodu (w postaci sodu wodorotlenku) oraz 2660 mg cyklodekstryny, co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub na diecie niskosodowej.
allogeniczne przeszczepienie macierzystych komórek krwiotwórczych, Aspergillus, Candida, Candida krusei, cyklodekstryna, diagnostyka mykologiczna, flukonazol, Fusarium, inwazyjna aspergiloza, inwazyjne zakażenie Candida, kandydemia, lek przeciwgrzybiczny, liofilizacja, macierzyste komórki krwiotwórcze, neutrofil, neutropenia, oporność na flukonazol, roztwór do infuzji, triazole, worykonazol, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Interakcje leku – Clopidogrel Ranbaxy 75 mg
Klopidogrel, jako inhibitor agregacji płytek krwi, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na ryzyko krwawień oraz skuteczność terapii. Jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) oraz inhibitorami glikoprotein IIb/IIIa znacząco zwiększa ryzyko krwawień i jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Interakcje z kwasem acetylosalicylowym (ASA) i heparyną mogą nasilać działanie przeciwpłytkowe, co wymaga monitorowania pacjentów. NLPZ, w tym inhibitory COX-2, oraz selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) również zwiększają ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. W przypadku leków trombolitycznych ryzyko krwawienia jest porównywalne do stosowania ich z ASA. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na izoenzym CYP2C19, gdyż klopidogrel jest metabolizowany do aktywnego metabolitu przez ten enzym. Silne inhibitory CYP2C19 (np. omeprazol, esomeprazol) zmniejszają ekspozycję na metabolit o 40-45% i hamowanie agregacji płytek o 21-39%, co może obniżać skuteczność klopidogrelu i jest przeciwwskazane. Z kolei silne induktory CYP2C19 (np. ryfampicyna) zwiększają stężenie metabolitu i ryzyko krwawień. Pantoprazol i lanzoprazol wykazują mniejszy wpływ (zmniejszenie ekspozycji o 14-20%, hamowania agregacji o 11-15%) i mogą być stosowane jednocześnie.
aktywacja płytek krwi, bloker receptorów H2, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, efawirenz, esomeprazol, fenytoina, flukonazol, hemostaza, heparyna, incydent zakrzepowy, induktor CYP2C19, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP2C19, inhibitor glikoprotein IIb/IIIa, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, kobicystat, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek trombolityczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, ostry zawał mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy, paklitaksel, pantoprazol, powikłanie krwotoczne, repaglinid, rozuwastatyna, ryfampicyna, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, teofilina, terapia przeciwretrowirusowa, tiklopidyna, tolbutamid, utajona utrata krwi, warfaryna, worykonazol - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluconazole Kabi 2 mg/ml
Fluconazole Kabi jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym w różnych zakażeniach grzybiczych, z indywidualnie dostosowanym dawkowaniem zależnym od rodzaju i ciężkości infekcji. Preparat dostępny jest w formie roztworu do infuzji o stężeniu 2 mg/ml, w objętościach 50 ml (100 mg), 100 ml (200 mg) oraz 200 ml (400 mg). W kryptokokowym zapaleniu opon mózgowych zaleca się dawkę nasycającą 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200-400 mg/dobę przez co najmniej 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia dawki do 800 mg w ciężkich przypadkach. W kokcydioidomykowcu dawka wynosi 200-400 mg/dobę przez 11-24 miesiące, a w inwazyjnej kandydozie i kandydemii stosuje się dawkę nasycającą 800 mg, a następnie 400 mg/dobę przez minimum 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego wyniku posiewu. W kandydozie jamy ustnej i przełyku dawki wahają się od 50 do 100 mg/dobę, a w zakażeniach układu moczowego i rozsianej kandydozie skóry od 200 do 400 mg/dobę, z czasem leczenia od 7 do 28 dni, zależnie od stanu pacjenta.
dawka dobowa, dawka nasycająca, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, flukonazol, inwazyjna kandydoza, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie podtrzymujące, nawrót zakażenia, osłabienie układu immunologicznego, posiew krwi, roztwór do infuzji, terapia, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV, zapalenie opon mózgowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flumycon 200 mg
Flumycon, zawierający flukonazol, jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, dostępnym w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Wskazany jest do leczenia ciężkich zakażeń grzybiczych u dorosłych, takich jak kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomykoza, inwazyjne kandydozy oraz drożdżakowe zakażenia błon śluzowych i skóry, w tym onychomikozy. Flukonazol jest również stosowany w profilaktyce nawrotów tych zakażeń, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem, np. z HIV, neutropenią lub po przeszczepieniu komórek macierzystych. U dzieci i młodzieży (0-17 lat) lek jest wskazany do leczenia drożdżakowych zakażeń błon śluzowych, inwazyjnej kandydozy oraz kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, a także do profilaktyki zakażeń u pacjentów z osłabioną odpornością.
badanie mikrobiologiczne, coccidioides, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie przełyku, drożdżakowe zapalenie żołędzi, flukonazol, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, inwazyjna kandydoza, kandydoza pochwy, kapsułka twarda, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, neutropenia, nowotwór krwi, onychomikoza, oporność grzybów, osłabiona odporność, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, zakażenie drożdżakami, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zanikowe zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flucorta 200 mg
Lek Flucorta, zawierający flukonazol w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na flukonazol oraz pokrewne azole, a także na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (84 mg w tabletce 50 mg, 80 mg w 100 mg i 160 mg w 200 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania wynikające z interakcji lekowych – podawanie flukonazolu w dawkach ≥400 mg/dobę jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów stosujących terfenadynę. Ponadto, flukonazol nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT i metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz erytromycyna, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
antybiotyk makrolidowy, astemizol, chinidyna, cytochrom P450, cyzapryd, erytromycyna, flukonazol, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, laktoza jednowodna, lek antyarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, neuroleptyk, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, odstęp QT, pimozyd, prokinetyk, reakcja alergiczna, terfenadyna, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG, zespół Tourette’a, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, związek azolowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Busulfan Zentiva 6 mg/ml
Busulfan Zentiva (6 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą wpływać na jego klirens, stężenie w osoczu oraz ryzyko toksyczności. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwgrzybiczymi: itrakonazol obniża klirens busulfanu, a metronidazol zwiększa jego stężenie w osoczu, co wymaga ścisłego monitorowania objawów toksyczności. Flukonazol nie wykazuje istotnego wpływu na farmakokinetykę busulfanu. Ketobemidon i paracetamol mogą zwiększać stężenie busulfanu lub obniżać jego klirens poprzez zmniejszenie poziomu glutationu, co również wymaga ostrożności. W profilaktyce drgawek stosuje się fenytoinę i benzodiazepiny; doustna fenytoina może indukować S-transferazę glutationową i zwiększać klirens busulfanu, natomiast dożylna fenytoina oraz benzodiazepiny (diazepam, klonazepam, lorazepam) nie wpływają istotnie na farmakokinetykę busulfanu.
antagonista receptora 5-HT3, benzodiazepina, busulfan, chelator żelaza, choroba żylno-okluzyjna wątroby, cyklofosfamid, deferazyroks, diazepam, działanie hepatotoksyczne, farmakokinetyka busulfanu, fenytoina, fludarabina, flukonazol, glutation, granisetron, HVOD, itrakonazol, ketobemidon, klirens busulfanu, klonazepam, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwymiotny, lorazepam, melfalan, metronidazol, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, S-transferaza glutationowa, schemat BuCy2, schemat BuMel - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fluconazole Aurobindo 200 mg
Fluconazole Aurobindo 200 mg, będący lekiem przeciwgrzybiczym, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flukonazol, inne azole oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (202,24 mg/kapsułkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z lekami metabolizowanymi przez izoenzym CYP3A4, które mogą prowadzić do wydłużenia odstępu QT w EKG i groźnych arytmii komorowych. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie flukonazolu z terfenadyną (zwłaszcza przy dawkach ≥400 mg/dobę), cyzaprydem, astemizolem, pimozydem, chinidyną oraz erytromycyną, ze względu na ryzyko kardiotoksyczności i torsade de pointes.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, chinidyna, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, erytromycyna, Fluconazole Aurobindo, flukonazol, laktoza, leczenie przeciwgrzybiczne, lek antyarytmiczny, lek prokinetyczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, neuroleptyk, nietolerancja laktozy, pimozyd, terfenadyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, związki azolowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Flukofemin One 150 mg
Flukofemin One, zawierający 150 mg flukonazolu, nie był przedmiotem dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak na podstawie profilu bezpieczeństwa leku należy uwzględnić ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wpływających na sprawność psychomotoryczną. Do najistotniejszych objawów należą zawroty głowy, które mogą zaburzać równowagę, koordynację i czas reakcji, oraz drgawki, stanowiące poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentem potencjalne ryzyko oraz zalecić całkowite powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia tych objawów, a także natychmiastowy kontakt medyczny w razie ich pojawienia się.
bezpieczeństwo terapii, drgawki, działania niepożądane neurologiczne, działanie niepożądane, Flukofemin One, flukonazol, infekcja grzybicza, koordynacja ruchowa, objawy neurologiczne, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, sprawność psychomotoryczna, utrata kontroli nad ciałem, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus delbrueckii – Interakcje
Lactobacillus delbrueckii, stosowany w preparatach probiotycznych takich jak Lacteol Fort 340 mg (z Lactobacillus fermentum) oraz Trilac (z Lactobacillus acidophilus i Bifidobacterium animalis subsp. lactis), wykazuje ograniczone dane dotyczące interakcji farmakologicznych. Jedyną udokumentowaną interakcją jest zmniejszenie skuteczności probiotycznej podczas jednoczesnego stosowania z antybiotykami (np. amoksycylina, cefalosporyny, tetracykliny, fluorochinolony, makrolidy), co wynika z bakteriobójczego lub bakteriostatycznego działania tych leków na żywe szczepy bakterii, szczególnie w preparacie Trilac. Zaleca się zachowanie odstępu czasowego minimum 2-3 godzin między podaniem antybiotyku a probiotyku oraz kontynuację terapii probiotycznej po zakończeniu antybiotykoterapii. Preparat Lacteol Fort zawiera inaktywowane szczepy, co tłumaczy brak obserwowanych interakcji z innymi lekami.
amoksycylina, bakteria kwasu mlekowego, Bifidobacterium animalis, cefalosporyna, cyklosporyna, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, flora bakteryjna jelit, flukonazol, fluorochinolon, homeostaza mikrobioty jelitowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja z antybiotykiem, itrakonazol, kortykosteroid, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus delbrueckii, Lactobacillus fermentum, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, loperamid, makrolid, metoklopramid, mikroflora jelitowa, motoryka przewodu pokarmowego, odpowiedź immunologiczna, pasaż jelitowy, pH środowiska jelitowego, preparat probiotyczny, takrolimus, tetracyklina, zaburzenia mikroflory jelitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Polfarmex 50 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego w długoterminowych testach na myszach i szczurach przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg/dobę, co odpowiada 2-7-krotnej ekspozycji terapeutycznej u ludzi. Zaobserwowano jednak zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg/dobę. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy podaniu doustnym (5-20 mg/kg/dobę) oraz pozajelitowym (5-75 mg/kg/dobę). W badaniach teratogennych stwierdzono dawkozależne efekty: dawki 5-10 mg/kg nie wywoływały zmian, natomiast dawki ≥25 mg/kg indukowały anomalie rozwojowe, takie jak dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego oraz opóźnienie kostnienia. Przy bardzo wysokich dawkach (80-320 mg/kg) obserwowano poważniejsze wady, w tym falistość żeber, rozszczep podniebienia i nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki.
badanie przedkliniczne, dodatkowe żebro, efekt teratogenny, ekspozycja terapeutyczna, falistość żeber, Fluconazole Polfarmex, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, wada rozwojowa płodu, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Interakcje leku – Simratio 10 10 mg
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez białko OATP1B1, co predysponuje ją do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, telitromycyna) mogą zwiększać stężenie symwastatyny w osoczu nawet 10-11-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Podobne przeciwwskazania dotyczą cyklosporyny, danazolu i gemfibrozylu, które również podwyższają stężenia symwastatyny i jej metabolitów. Inhibitory BCRP (elbaswir, grazoprewir) oraz antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, amlodypina) zwiększają ekspozycję na symwastatynę, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 20 mg/dobę. Sok grejpfrutowy w ilości powyżej 1 litra dziennie może powodować 7-krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny, co również wymaga unikania jego spożycia.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, BCRP, boceprewir, cyklosporyna, CYP3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor OATP1B1, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, itrakonazol, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, lek obniżający stężenie lipidów, lek przeciwzakrzepowy, lomitapid, nefazodon, niacyna, niewydolność nerek, OATP1B, OATP1B1, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, substrat cytochromu P450, telitromycyna, tikagrelor, transporter leków, werapamil - Leksykon substancji czynnych
Flurbiprofen – Interakcje
Flurbiprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie flurbiprofenu z innymi NLPZ oraz inhibitorami COX-2 ze względu na wysokie ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak owrzodzenia i krwawienia. Równoczesne podawanie z kwasem acetylosalicylowym jest dopuszczalne jedynie w małych dawkach do 75 mg/dobę. Flurbiprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), przeciwpłytkowych oraz SSRI, co zwiększa ryzyko krwawień, dlatego konieczne jest monitorowanie INR i objawów krwawienia. Ponadto, NLPZ mogą osłabiać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (diuretyki, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz zwiększać nefrotoksyczność, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek. Wskazane jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, funkcji nerek oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklooksygenaza, cyklosporyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie drażniące, fenytoina, flukonazol, flurbiprofen, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lit w farmakoterapii, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nudności, owrzodzenie przewodu pokarmowego, probenecyd, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, tolbutamid, uszkodzenie śluzówki, warfaryna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie funkcji wątroby, zgaga, zydowudyna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml
Przedawkowanie flukonazolu, szczególnie preparatu Fluconazole Polfarmex, może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych, w tym omamów (wzrokowych, słuchowych lub dotykowych) oraz zachowań paranoidalnych, wynikających z neurotoksycznego działania leku na ośrodkowy układ nerwowy. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i leczenia objawowego, które może obejmować stosowanie leków przeciwpsychotycznych w przypadku nasilonych zaburzeń psychotycznych. Kluczowe jest monitorowanie funkcji życiowych, stanu świadomości, funkcji nerek oraz równowagi wodno-elektrolitowej pacjenta.
flukonazol, funkcja nerek, funkcje poznawcze, halucynacje, hemodializa, interakcja lekowa, leczenie objawowe, lek przeciwpsychotyczny, objawy psychotyczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, paranoja, płukanie żołądka, profil farmakokinetyczny, równowaga wodno-elektrolitowa, stan kliniczny, wydalanie nerkowe, wymuszona diureza, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosufy 5 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir/rytonawir, powodują 3,1-krotne zwiększenie AUC i Cmax rozuwastatyny, co wymaga redukcji dawki do 5-10 mg/dobę. Gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę (wzrost Cmax i AUC 2-krotny) i jest przeciwwskazany przy dawce 40 mg rozuwastatyny. Inne leki, takie jak ezetymib (10 mg), zwiększają AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą obniżać jej stężenie o około 50%. W przypadku stosowania antagonistów witaminy K (np. warfaryny) konieczne jest monitorowanie INR ze względu na możliwe jego wahania.
antagonista witaminy K, atazanawir, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, działanie miotoksyczne, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lopinawir, miopatia, miopatia alkoholowa, motoryka przewodu pokarmowego, norgestrel, ombitaswir, pole pod krzywą AUC, rabdomioliza, regorafenib, substancja czynna, symeprewir, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu, wskaźnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Pharmaclan 600 mg
Ibuprofen (Ibuprofen Pharmaclan, 600 mg), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność terapii i bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne jest zmniejszenie działania leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, ARB, beta-blokery) oraz ryzyko pogorszenia funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku i odwodnionych. Ibuprofen zwiększa także ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu z lekami moczopędnymi, cyklosporyną i takrolimusem. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy również leków takich jak digoksyna, fenytoina, lit (wymagane monitorowanie stężeń w surowicy), metotreksat (zwiększenie toksyczności przy podaniu w ciągu 24 godzin), a także leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna) i kortykosteroidów, co zwiększa ryzyko krwawień i owrzodzeń przewodu pokarmowego. Ibuprofen może osłabiać działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek, co jest istotne w kontekście profilaktyki kardiologicznej.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, bisfosfonian, cholestyramina, cyklooksygenaza-2, cyklosporyna, digoksyna, fenytoina, flukonazol, ginkgo biloba, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, kaptopryl, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, metotreksat, mifepriston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre uszkodzenie nerek, ototoksyczność, owrzodzenie, owrzodzenie żołądka, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpyrazon, sulfonylomocznik, takrolimus, toksyczność hematologiczna, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluxazol 50 mg
Przedawkowanie flukonazolu, dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, może prowadzić do poważnych objawów neuropsychiatrycznych, takich jak omamy (wzrokowe, słuchowe, dotykowe), zachowania paranoidalne oraz zaburzenia świadomości od łagodnej sedacji do głębokiego otumanienia. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż mogą skutkować agresją, autoagresją oraz znacznym pogorszeniem stanu klinicznego pacjenta. W diagnostyce i monitorowaniu istotne jest ścisłe obserwowanie funkcji neurologicznych, psychicznych oraz parametrów życiowych, a także kontrola funkcji wątroby i nerek, które mogą ulec uszkodzeniu w wyniku toksycznego działania leku. Monitorowanie stężenia flukonazolu w surowicy jest pomocne w ocenie skuteczności terapii i przewidywaniu czasu trwania objawów toksycznych.
flukonazol, Fluxazol, funkcja nerek, funkcja wątroby, halucynacje słuchowe, halucynacje wzrokowe, hemodializa, objawy psychotyczne, omamy, otumanienie, płukanie żołądka, sedacja, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, układ krążenia, układ oddechowy, urojenia prześladowcze, wydalanie z moczem, wymuszona diureza, zabieg hemodializy, zaburzenia świadomości, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mycosyst 50 mg
Mycosyst, zawierający flukonazol w dawkach 50 mg i 100 mg, jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych u dorosłych, w tym kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, kokcydioidomikozy, inwazyjnych kandydoz oraz drożdżakowych zakażeń błon śluzowych i skóry. Wskazania obejmują także grzybice paznokci (onychomikozę) oraz profilaktykę nawrotów tych zakażeń, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością, takich jak osoby zakażone HIV, pacjenci onkologiczni z neutropenią czy po przeszczepach krwiotwórczych komórek macierzystych. Leczenie można rozpocząć empirycznie przed uzyskaniem wyników badań mikrobiologicznych, z późniejszą modyfikacją terapii w oparciu o wyniki diagnostyczne.
badanie mikrobiologiczne, ciężkie zakażenie grzybicze, drożdżakowe zakażenie skóry, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie jamy ustnej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, dysfagia, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, interakcja lekowa, inwazyjna kandydoza, inwazyjne zakażenie grzybicze, kandyduria, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie ogólnoustrojowe, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, neutropenia, obniżona odporność, onychomikoza, przeszczep komórek macierzystych, terapia przeciwgrzybicza, zakażenie grzybicze, zakażenie OUN, zanikowe zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fluconazole B. Braun 2 mg/ml 2 mg/ml
Fluconazole B. Braun 2 mg/ml, roztwór do infuzji, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flukonazol, inne pochodne azolowe oraz substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje lekowe, zwłaszcza przy dawkach flukonazolu ≥400 mg/dobę, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca. Bezwzględne przeciwwskazania dotyczą jednoczesnego stosowania flukonazolu z terfenadyną, cisaprydem, astemizolem, pimozydem, chinidyną oraz erytromycyną, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii, wynikające z silnej inhibicji enzymu CYP3A4 przez flukonazol.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, chinidyna, cisapryd, cytochrom P450 3A4, dysfagia, działanie niepożądane, erytromycyna, flukonazol, inhibitor CYP3A4, lek antyarytmiczny, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, monitorowanie EKG, nadwrażliwość na substancję czynną, pimozyd, pochodna azolowa, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, roztwór do infuzji, terfenadyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, związek azolowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Lexapro 10 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Lexapro, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, moklobemidem oraz linezolidem, które mogą wywołać zagrażający życiu zespół serotoninowy i są bezwzględnie przeciwwskazane. Również łączenie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki i przeciwhistaminowe) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko arytmii. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu selegiliny (≤10 mg/dobę), opioidów (w tym tramadolu), tryptanów, leków obniżających próg drgawkowy oraz preparatów zawierających dziurawiec zwyczajny. Współistniejące stosowanie escytalopramu z lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia z uwagi na zwiększone ryzyko krwawień. Ponadto, leki powodujące hipokaliemię lub hipomagnezemię zwiększają ryzyko złośliwych arytmii.
cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pochodna fenotiazyny, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia - Leksykon leków
Interakcje leku – Klacid 250 mg/5 ml
Klarytromycyna jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP3A cytochromu P450, co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten enzym. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z lekami takimi jak astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd, terfenadyna (ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes), alkaloidami sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina – ryzyko ostrego zatrucia i niedokrwienia), doustnym midazolamem (7-krotne zwiększenie AUC), statynami metabolizowanymi przez CYP3A4 (lowastatyna, symwastatyna – ryzyko rabdomiolizy), lomitapidem (znaczny wzrost aminotransferaz) oraz tikagrelorem, iwabradyną i ranolazyną. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz, fenytoina) obniżają stężenie klarytromycyny, co może osłabić jej skuteczność, natomiast rytonawir znacząco zwiększa jej stężenia (Cmax o 31%, Cmin o 182%, AUC o 77%), wymagając redukcji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.
alkaloidy sporyszu, aminotransferazy, antagonista wapnia, bradyarytmia, CYP3A4, częstoskurcz komorowy, digoksyna, doustne leki przeciwzakrzepowe, doustny lek przeciwcukrzycowy, działania niepożądane, etrawiryna, flukonazol, hipoglikemia, inhibitor fosfodiesterazy, izoenzym CYP3A, kompleks Mycobacterium avium, kortykosteroid, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, miopatia, Mycobacterium avium, ośrodkowy układ nerwowy, rabdomioliza, rytonawir, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zatrucie alkaloidami - Leksykon leków
Interakcje leku – Rupafin 1 mg/ml
Badania kliniczne dotyczące interakcji rupatadyny przeprowadzono wyłącznie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, w dawce 10 mg w formie tabletek. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol czy klarytromycyna, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na rupatadynę – w badaniu z ketokonazolem wzrost ten wyniósł aż 10-krotnie, natomiast umiarkowane inhibitory (erytromycyna, flukonazol, diltiazem) zwiększają ekspozycję 2-3-krotnie. Sok grejpfrutowy, zawierający inhibitory CYP3A4 i wpływający na glikoproteinę P, powoduje 3,5-krotne zwiększenie stężenia rupatadyny w osoczu. Pomimo tych zmian farmakokinetycznych, nie zaobserwowano istotnego wpływu na odstęp QT ani wzrostu działań niepożądanych. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania rupatadyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 oraz sokiem grejpfrutowym, a w przypadku umiarkowanych inhibitorów – zachowanie ostrożności.
cytochrom P450, diltiazem, działanie sedatywne, erytromycyna, farmakokinetyka rupatadyny, flukonazol, fosfokinaza kreatynowa, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, klarytromycyna, lek nasenny, lek o wąskim indeksie terapeutycznym, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, leki przeciwgrzybicze, midazolam, nefazodon, neuroleptyk, odstęp QT, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, sok grejpfrutowy, statyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Servenon 15 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Servenon, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego, przeciwwskazane łączenie; przerwa 14 dni po inhibitorze MAO i 7 dni po escytalopramie), odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid), gdzie konieczne jest stosowanie minimalnych dawek i ścisła kontrola kliniczna. Ponadto, escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) ze względu na ryzyko złośliwych arytmii. Współstosowanie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, tryptany) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. bupropion, tramadol, neuroleptyki) wymaga ostrożności. Warto również monitorować pacjentów przyjmujących escytalopram wraz z litem, tryptofanem, ziołem dziurawca oraz lekami wpływającymi na układ krzepnięcia i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia), ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i zaburzeń hemostazy.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lansoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit farmakologia, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, próg drgawkowy, propafenon, przewodnictwo elektryczne serca, rysperydon, sparfloksacyna, SSRI, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, układ krzepnięcia, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fluconazole Polfarmex 100 mg
Flukonazol (Fluconazole Polfarmex) w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flukonazol lub inne azole oraz u osób z nietolerancją laktozy, gdyż tabletki zawierają od 80 mg do 160 mg laktozy jednowodnej w zależności od dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania wynikające z interakcji lekowych, zwłaszcza przy stosowaniu flukonazolu w dawkach ≥400 mg/dobę. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie flukonazolu z terfenadyną oraz lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, które wydłużają odstęp QT, takimi jak cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna i erytromycyna, ze względu na ryzyko groźnych arytmii komorowych typu torsade de pointes.
antybiotyk makrolidowy, astemizol, chinidyna, CYP3A4, cyzapryd, erytromycyna, flukonazol, inhibitor CYP3A4, interakcje lekowe, laktoza jednowodna, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na flukonazol, neuroleptyk, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pimozyd, reakcje krzyżowe, terfenadyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, związki azolowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Rivaroxaban OLIMP 20 mg
Rywaroksaban, jako bezpośredni inhibitor czynnika Xa, jest metabolizowany przez CYP3A4 i transportowany przez glikoproteinę P (P-gp), co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę) i rytonawir (600 mg 2×/dobę), zwiększają AUC rywaroksabanu 2,5-2,6-krotnie oraz Cmax o 1,6-1,7 raza, co znacząco podnosi ryzyko krwawienia i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. klarytromycyna (500 mg 2×/dobę), erytromycyna (500 mg 3×/dobę) i flukonazol (400 mg/dobę), powodują wzrost AUC o 1,3-1,5 raza i Cmax o 1,3-1,4 raza, wymagając ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie erytromycyna może zwiększyć AUC do 2-krotności. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, zmniejszają AUC rywaroksabanu o około 50%, co może obniżyć skuteczność przeciwzakrzepową i wymaga ścisłego monitorowania lub unikania kojarzenia. Rywaroksaban wykazuje addytywne działanie przeciwzakrzepowe z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. enoksaparyną) oraz zwiększa ryzyko krwawienia przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, leków przeciwpłytkowych (np. klopidogrelu) oraz SSRI/SNRI, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania.
badanie układu krzepnięcia, CYP3A4, czas protrombinowy, czynnik Xa, działanie przeciwpłytkowe, erytromycyna, flukonazol, glikoproteina p, induktor CYP3A4, inhibitor agregacji płytek, inhibitor czynnika Xa, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, klarytromycyna, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwzakrzepowy, potencjał trombiny, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, SNRI, SSRI, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Atostat 40 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 i transportowana przez OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna, inhibitory proteazy HIV) znacząco podwyższają stężenie atorwastatyny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Umiarkowane inhibitory (np. erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również zwiększają stężenie leku, choć w mniejszym stopniu, co sugeruje konieczność dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność, dlatego zaleca się monitorowanie efektu terapeutycznego, zwłaszcza przy ryfampicynie, którą należy podawać jednocześnie z atorwastatyną. Inhibitory transporterów, takie jak cyklosporyna, zwiększają biodostępność atorwastatyny, co wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania pacjenta.
amiodaron, antybiotyki makrolidowe, atorwastatyna, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustne środki antykoncepcyjne, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, erytromycyna, ezetymib, fibraty, flukonazol, hepatotoksyczność, indukcja enzymatyczna, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, INR, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, leki przeciwgrzybicze, miopatia, pochodne kwasu fibrynowego, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, telitromycyna, transporter OATP1B1, warfaryna, werapamil, worykonazol