Interakcje leku
Sumamed 250 mg

Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Leki zobojętniające mogą obniżać maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, dlatego zaleca się zachowanie odstępu czasowego (min. 1 godzina przed lub 2 godziny po). Substraty glikoproteiny P, takie jak digoksyna i kolchicyna, wykazują zwiększone stężenia w surowicy podczas jednoczesnego stosowania z azytromycyną, co wymaga monitorowania klinicznego i oznaczania poziomów digoksyny. Azytromycyna nie wpływa istotnie na układ cytochromu P450, co odróżnia ją od innych makrolidów, jednak hamuje CYP3A4, co może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i arytmii przy jednoczesnym stosowaniu z cyzaprydem (przeciwwskazane) oraz zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca z hydroksychlorochiną. Istotne zwiększenie Cmax i AUC cyklosporyny wymaga monitorowania i dostosowania dawki podczas ko-terapii. W przypadku statyn, mimo braku wpływu na stężenia atorwastatyny, odnotowano przypadki rabdomiolizy, co wymaga ostrożności klinicznej.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wchodzi w interakcje z wieloma produktami leczniczymi, co może mieć istotne znaczenie kliniczne. Poniżej omówiono szczegółowo znane interakcje azytromycyny oraz ich znaczenie kliniczne.1

Interakcje z lekami wpływającymi na wchłanianie

Leki zobojętniające – nie wpływają na całkowitą biodostępność azytromycyny, jednak mogą zmniejszać jej maksymalne stężenie w surowicy o około 25%. Z tego powodu azytromycyna powinna być stosowana co najmniej jedną godzinę przed lub dwie godziny po zastosowaniu leków zobojętniających, aby uniknąć potencjalnej interakcji.2

Interakcje z substratami glikoproteiny P

Odnotowano, że antybiotyki makrolidowe, włącznie z azytromycyną, mogą podwyższać stężenia leków będących substratami glikoproteiny P w surowicy. Do tej grupy należą przede wszystkim:3

  • Digoksyna – podczas jednoczesnego stosowania z azytromycyną może dojść do zwiększenia stężenia digoksyny w surowicy, co wymaga monitorowania klinicznego stanu pacjenta oraz oznaczania stężenia digoksyny w surowicy.4
  • Kolchicyna – jednoczesne stosowanie z azytromycyną może prowadzić do zwiększenia stężenia kolchicyny, co może nasilać jej działania niepożądane. Zaleca się monitorowanie pacjenta klinicznie.5

Interakcje z lekami przeciwwirusowymi

Azytromycyna była badana w kontekście interakcji z kilkoma lekami przeciwwirusowymi, w tym:

  • Zydowudyna – podanie azytromycyny w dawce jednorazowej 1000 mg lub w dawkach wielokrotnych 1200 mg lub 600 mg ma niewielki wpływ na farmakokinetykę zydowudyny w osoczu i wydalanie jej przez nerki. Jednakże azytromycyna zwiększa stężenie fosforylowanej zydowudyny (farmakologicznie aktywnego metabolitu) w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej, co może mieć potencjalnie korzystne działanie u pacjenta.6
  • Dydanozyna (dideoksyinozyna) – jednoczesne stosowanie azytromycyny w dawce 1200 mg/dobę i dydanozyny w dawce 400 mg/dobę u pacjentów z zakażeniem HIV nie wpływa na farmakokinetykę dydanozyny w stanie równowagi w porównaniu z placebo.7
  • Efawirenz – jednoczesne stosowanie azytromycyny w dawce jednorazowej 600 mg i efawirenzu w dawce 400 mg na dobę przez 7 dni nie powoduje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych.8
  • Indynawir – podanie jednorazowej dawki 1200 mg azytromycyny nie wywiera istotnego statystycznie wpływu na parametry farmakokinetyczne indynawiru podawanego w dawce 800 mg trzy razy na dobę przez 5 dni.9
  • Nelfinawir – jednoczesne stosowanie azytromycyny w dawce 1200 mg i nelfinawiru w stanie stacjonarnym (750 mg 3 razy na dobę) powoduje zwiększenie stężenia azytromycyny. Nie zaobserwowano jednak istotnych klinicznie działań niepożądanych i modyfikacja dawki nie jest konieczna.10

Interakcje z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450

Azytromycyna, w przeciwieństwie do innych antybiotyków makrolidowych, nie wchodzi w istotne interakcje z układem wątrobowego cytochromu P450. Nie obserwuje się w przypadku azytromycyny indukcji ani inaktywacji wątrobowego cytochromu P450 poprzez kompleks metabolit-cytochrom.11

Przeprowadzono badania farmakokinetyczne z użyciem azytromycyny i następujących leków, które są metabolizowane za pośrednictwem cytochromu P450:

  • Atorwastatyna – jednoczesne stosowanie atorwastatyny (10 mg na dobę) i azytromycyny (500 mg na dobę) nie powoduje zmiany stężenia atorwastatyny w osoczu. Jednakże po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących jednocześnie azytromycynę i statyny.12
  • Karbamazepina – w badaniu interakcji farmakokinetycznej u zdrowych ochotników nie zaobserwowano istotnego wpływu na stężenia karbamazepiny lub jej aktywnego metabolitu w osoczu podczas jednoczesnego stosowania azytromycyny.13
  • Cyzapryd – ponieważ makrolidy hamują enzym CYP3A4, który metabolizuje cyzapryd w wątrobie, jednoczesne stosowanie cyzaprydu z azytromycyną może powodować wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe i torsade de pointes.14
  • Terfenadyna – w badaniach farmakokinetycznych nie uzyskano dowodów na występowanie interakcji pomiędzy azytromycyną a terfenadyną. Rzadko opisywano przypadki, w których nie można było całkowicie wykluczyć możliwości interakcji obu produktów, chociaż brak jednoznacznych dowodów na ich występowanie.15
  • Astemizol, alfentanyl – nie ma znanych danych dotyczących interakcji z astemizolem lub alfentanylem. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków z azytromycyną, gdyż opisywano nasilenie działania podczas skojarzonego stosowania z erytromycyną.16

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny – w badaniu interakcji farmakokinetycznych podawanie azytromycyny nie zwiększało działania przeciwzakrzepowego warfaryny zastosowanej w pojedynczej dawce 15 mg u zdrowych ochotników. Obserwowano jednak nasilenie działania przeciwzakrzepowego po jednoczesnym podaniu azytromycyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny. Chociaż nie ustalono związku przyczynowego tego zjawiska, należy zwrócić uwagę na właściwą częstość kontrolnych oznaczeń czasu protrombinowego podczas stosowania azytromycyny u pacjentów otrzymujących doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny.17

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

Cyklosporyna – w badaniu farmakokinetycznym przeprowadzonym u zdrowych ochotników, którym podawano doustnie azytromycynę w dawce 500 mg/dobę przez 3 dni, a następnie cyklosporynę w pojedynczej dawce doustnej 10 mg/kg mc., stwierdzono istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny. Z tego powodu należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie azytromycyny i cyklosporyny, należy monitorować stężenia cyklosporyny i odpowiednio modyfikować jej dawkę.18

Inne istotne interakcje

  • Alkaloidy sporyszu – ze względu na teoretyczną możliwość zatrucia sporyszem, nie zaleca się jednoczesnego stosowania azytromycyny i pochodnych sporyszu.19
  • Cetyryzyna – u zdrowych ochotników jednoczesne podawanie przez 5 dni azytromycyny z cetyryzyną w dawce 20 mg nie doprowadziło w stanie równowagi do interakcji farmakokinetycznej ani do istotnych zmian odstępu QT.20
  • Cymetydyna – w badaniu farmakokinetycznym oceniano wpływ na farmakokinetykę azytromycyny pojedynczej dawki cymetydyny, podawanej 2 godziny przed podaniem azytromycyny. Nie obserwowano żadnych odchyleń parametrów farmakokinetycznych azytromycyny.21
  • Flukonazol – jednoczesne podanie pojedynczej dawki 1200 mg azytromycyny nie wpłynęło na parametry farmakokinetyczne pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu. Całkowite narażenie na działanie azytromycyny i jej okres półtrwania nie zmieniały się podczas jednoczesnego podawania flukonazolu. Jednakże obserwowano niemające znaczenia klinicznego zmniejszenie wartości Cmax (18%) azytromycyny.22
  • Hydroksychlorochina – azytromycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT, ze względu na ryzyko wywołania zaburzeń rytmu serca, np. hydroksychlorochinę.23
  • Metyloprednizolon – w badaniach interakcji farmakokinetycznych u zdrowych ochotników azytromycyna nie wykazała istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne metyloprednizolonu.24
  • Midazolam – u zdrowych ochotników jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 500 mg/dobę przez 3 dni nie wywarło istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne i farmakodynamiczne midazolamu podawanego w pojedynczej dawce 15 mg.25
  • Ryfabutyna – jednoczesne stosowanie ryfabutyny i azytromycyny nie miało wpływu na stężenie tych substancji w surowicy. U pacjentów otrzymujących jednocześnie azytromycynę i ryfabutynę obserwowano neutropenię. Chociaż neutropenia wiązała się ze stosowaniem ryfabutyny, nie ustalono związku przyczynowego z jednoczesnym leczeniem azytromycyną.26
  • Syldenafil – u zdrowych ochotników płci męskiej nie stwierdzono wpływu azytromycyny (stosowanej w dawce 500 mg na dobę przez 3 dni) na AUC i Cmax syldenafilu lub jego głównego krążącego metabolitu.27
  • Teofilina – nie ma dowodów na występowanie klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego podawania azytromycyny i teofiliny zdrowym ochotnikom. Ponieważ notowano interakcje innych antybiotyków makrolidowych z teofiliną, należy zwracać uwagę na objawy wskazujące na zwiększenie stężenia teofiliny.28
  • Triazolam – w badaniu z udziałem 14 zdrowych ochotników jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 500 mg w 1. dniu i 250 mg w 2. dniu oraz triazolamu w dawce 0,125 mg w 2. dniu nie wywarło istotnego wpływu na którykolwiek z parametrów farmakokinetycznych triazolamu, w porównaniu do triazolamu podawanego z placebo.29
  • Trimetoprim i sulfametoksazol – jednoczesne stosowanie trimetoprimu i sulfametoksazolu DS (w dawce 160 mg i 800 mg) przez 7 dni wraz z azytromycyną w dawce 1200 mg w 7. dniu nie miało wpływu na jej maksymalne stężenia, całkowite narażenie na działanie leku i wydalanie nerkowe trimetoprimu ani sulfametoksazolu. Stężenia azytromycyny w osoczu były porównywalne z obserwowanymi w innych badaniach.30

Interakcje z alkoholem

Nie przeprowadzono szczegółowych badań nad interakcjami azytromycyny (Sumamed) z alkoholem. Jednakże, jako substancja z grupy antybiotyków makrolidowych, azytromycyna wymaga pewnych środków ostrożności przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu:

  • Alkohol może zmniejszać skuteczność terapeutyczną azytromycyny poprzez osłabienie funkcji układu immunologicznego.
  • Jednoczesne spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka.
  • Alkohol może nasilać działanie hepatotoksyczne, które potencjalnie może wystąpić podczas stosowania azytromycyny, co zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby.
  • Jednoczesne spożycie alkoholu może wpływać na metabolizm wątrobowy innych leków przyjmowanych równocześnie z azytromycyną, potencjalnie zwiększając ryzyko interakcji lekowych.

Ze względu na powyższe, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii azytromycyną, aby zapewnić maksymalną skuteczność leczenia i zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.

Tabela interakcji z produktem leczniczym Sumamed

Lek/substancja Opis interakcji Poziom ważności interakcji
Leki zobojętniające Zmniejszenie maksymalnego stężenia azytromycyny w surowicy o około 25%, bez wpływu na całkowitą biodostępność. Zaleca się zachowanie odstępu czasowego (co najmniej 1 godzina przed lub 2 godziny po leku zobojętniającym). Umiarkowany
Digoksyna, kolchicyna (substraty glikoproteiny P) Zwiększenie stężenia digoksyny/kolchicyny w surowicy. Wymagane monitorowanie kliniczne pacjenta oraz w przypadku digoksyny oznaczanie jej stężenia w surowicy. Wysoki
Cyzapryd Ryzyko wydłużenia odstępu QT, arytmii komorowych i torsade de pointes ze względu na hamowanie CYP3A4 przez azytromycynę. Wysoki – przeciwwskazane
Hydroksychlorochina Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca. Wysoki
Alkaloidy sporyszu Teoretyczna możliwość zatrucia sporyszem. Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. Wysoki – niezalecane
Doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny (np. warfaryna) Możliwe nasilenie działania przeciwzakrzepowego. Wymagane częste kontrolne oznaczenia czasu protrombinowego. Wysoki
Cyklosporyna Istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny. Wymagane monitorowanie stężenia cyklosporyny i modyfikacja dawki. Wysoki
Statyny (np. atorwastatyna) Brak wpływu na stężenie atorwastatyny w osoczu, jednak odnotowano przypadki rabdomiolizy przy jednoczesnym stosowaniu. Umiarkowany
Teofilina Brak dowodów na klinicznie istotne interakcje, jednak zaleca się monitorowanie objawów wskazujących na zwiększenie stężenia teofiliny. Niski do umiarkowanego
Zydowudyna Niewielki wpływ na farmakokinetykę zydowudyny, ale zwiększenie stężenia fosforylowanej zydowudyny w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej. Niski – potencjalnie korzystny
Ryfabutyna Brak wpływu na stężenie obu substancji w surowicy, jednak obserwowano neutropenię (prawdopodobnie związaną ze stosowaniem ryfabutyny). Umiarkowany
Midazolam, triazolam Brak istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Niski
Alkohol Możliwe zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, potencjalne zmniejszenie skuteczności terapeutycznej i zwiększone ryzyko hepatotoksyczności. Umiarkowany
Cetyryzyna Brak interakcji farmakokinetycznej i wpływu na odstęp QT. Niski
Flukonazol Nieistotne klinicznie zmniejszenie Cmax azytromycyny (o 18%). Niski
Nelfinawir Zwiększenie stężenia azytromycyny bez istotnych klinicznie działań niepożądanych. Niski
  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl