Interakcje leku
Sumamed 250 mg
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Leki zobojętniające mogą obniżać maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, dlatego zaleca się zachowanie odstępu czasowego (min. 1 godzina przed lub 2 godziny po). Substraty glikoproteiny P, takie jak digoksyna i kolchicyna, wykazują zwiększone stężenia w surowicy podczas jednoczesnego stosowania z azytromycyną, co wymaga monitorowania klinicznego i oznaczania poziomów digoksyny. Azytromycyna nie wpływa istotnie na układ cytochromu P450, co odróżnia ją od innych makrolidów, jednak hamuje CYP3A4, co może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i arytmii przy jednoczesnym stosowaniu z cyzaprydem (przeciwwskazane) oraz zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca z hydroksychlorochiną. Istotne zwiększenie Cmax i AUC cyklosporyny wymaga monitorowania i dostosowania dawki podczas ko-terapii. W przypadku statyn, mimo braku wpływu na stężenia atorwastatyny, odnotowano przypadki rabdomiolizy, co wymaga ostrożności klinicznej.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Interakcje z lekami wpływającymi na wchłanianie
- Interakcje z substratami glikoproteiny P
- Interakcje z lekami przeciwwirusowymi
- Interakcje z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450
- Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi
- Interakcje z lekami immunosupresyjnymi
- Inne istotne interakcje
- Interakcje z alkoholem
- Tabela interakcji z produktem leczniczym Sumamed
- niepowikłane zapalenie cewki moczowej
- niepowikłane zapalenie szyjki macicy
- ostre zapalenie oskrzeli
- ostre zapalenie ucha środkowego
- pozaszpitalne zapalenie płuc
- róża
- rumień wędrujący
- śródmiąższowe zapalenie płuc
- zakażenie dolnych dróg oddechowych
- zakażenie górnych dróg oddechowych
- zakażenie skóry
- zakażenie tkanek miękkich
- zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
- zapalenie gardła
- zapalenie mieszków włosowych
- zapalenie migdałków
- zapalenie tkanki łącznej
- zapalenie zatok
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wchodzi w interakcje z wieloma produktami leczniczymi, co może mieć istotne znaczenie kliniczne. Poniżej omówiono szczegółowo znane interakcje azytromycyny oraz ich znaczenie kliniczne.1
Interakcje z lekami wpływającymi na wchłanianie
Leki zobojętniające – nie wpływają na całkowitą biodostępność azytromycyny, jednak mogą zmniejszać jej maksymalne stężenie w surowicy o około 25%. Z tego powodu azytromycyna powinna być stosowana co najmniej jedną godzinę przed lub dwie godziny po zastosowaniu leków zobojętniających, aby uniknąć potencjalnej interakcji.2
Interakcje z substratami glikoproteiny P
Odnotowano, że antybiotyki makrolidowe, włącznie z azytromycyną, mogą podwyższać stężenia leków będących substratami glikoproteiny P w surowicy. Do tej grupy należą przede wszystkim:3
- Digoksyna – podczas jednoczesnego stosowania z azytromycyną może dojść do zwiększenia stężenia digoksyny w surowicy, co wymaga monitorowania klinicznego stanu pacjenta oraz oznaczania stężenia digoksyny w surowicy.4
- Kolchicyna – jednoczesne stosowanie z azytromycyną może prowadzić do zwiększenia stężenia kolchicyny, co może nasilać jej działania niepożądane. Zaleca się monitorowanie pacjenta klinicznie.5
Interakcje z lekami przeciwwirusowymi
Azytromycyna była badana w kontekście interakcji z kilkoma lekami przeciwwirusowymi, w tym:
- Zydowudyna – podanie azytromycyny w dawce jednorazowej 1000 mg lub w dawkach wielokrotnych 1200 mg lub 600 mg ma niewielki wpływ na farmakokinetykę zydowudyny w osoczu i wydalanie jej przez nerki. Jednakże azytromycyna zwiększa stężenie fosforylowanej zydowudyny (farmakologicznie aktywnego metabolitu) w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej, co może mieć potencjalnie korzystne działanie u pacjenta.6
- Dydanozyna (dideoksyinozyna) – jednoczesne stosowanie azytromycyny w dawce 1200 mg/dobę i dydanozyny w dawce 400 mg/dobę u pacjentów z zakażeniem HIV nie wpływa na farmakokinetykę dydanozyny w stanie równowagi w porównaniu z placebo.7
- Efawirenz – jednoczesne stosowanie azytromycyny w dawce jednorazowej 600 mg i efawirenzu w dawce 400 mg na dobę przez 7 dni nie powoduje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych.8
- Indynawir – podanie jednorazowej dawki 1200 mg azytromycyny nie wywiera istotnego statystycznie wpływu na parametry farmakokinetyczne indynawiru podawanego w dawce 800 mg trzy razy na dobę przez 5 dni.9
- Nelfinawir – jednoczesne stosowanie azytromycyny w dawce 1200 mg i nelfinawiru w stanie stacjonarnym (750 mg 3 razy na dobę) powoduje zwiększenie stężenia azytromycyny. Nie zaobserwowano jednak istotnych klinicznie działań niepożądanych i modyfikacja dawki nie jest konieczna.10
Interakcje z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450
Azytromycyna, w przeciwieństwie do innych antybiotyków makrolidowych, nie wchodzi w istotne interakcje z układem wątrobowego cytochromu P450. Nie obserwuje się w przypadku azytromycyny indukcji ani inaktywacji wątrobowego cytochromu P450 poprzez kompleks metabolit-cytochrom.11
Przeprowadzono badania farmakokinetyczne z użyciem azytromycyny i następujących leków, które są metabolizowane za pośrednictwem cytochromu P450:
- Atorwastatyna – jednoczesne stosowanie atorwastatyny (10 mg na dobę) i azytromycyny (500 mg na dobę) nie powoduje zmiany stężenia atorwastatyny w osoczu. Jednakże po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących jednocześnie azytromycynę i statyny.12
- Karbamazepina – w badaniu interakcji farmakokinetycznej u zdrowych ochotników nie zaobserwowano istotnego wpływu na stężenia karbamazepiny lub jej aktywnego metabolitu w osoczu podczas jednoczesnego stosowania azytromycyny.13
- Cyzapryd – ponieważ makrolidy hamują enzym CYP3A4, który metabolizuje cyzapryd w wątrobie, jednoczesne stosowanie cyzaprydu z azytromycyną może powodować wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe i torsade de pointes.14
- Terfenadyna – w badaniach farmakokinetycznych nie uzyskano dowodów na występowanie interakcji pomiędzy azytromycyną a terfenadyną. Rzadko opisywano przypadki, w których nie można było całkowicie wykluczyć możliwości interakcji obu produktów, chociaż brak jednoznacznych dowodów na ich występowanie.15
- Astemizol, alfentanyl – nie ma znanych danych dotyczących interakcji z astemizolem lub alfentanylem. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków z azytromycyną, gdyż opisywano nasilenie działania podczas skojarzonego stosowania z erytromycyną.16
Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi
Doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny – w badaniu interakcji farmakokinetycznych podawanie azytromycyny nie zwiększało działania przeciwzakrzepowego warfaryny zastosowanej w pojedynczej dawce 15 mg u zdrowych ochotników. Obserwowano jednak nasilenie działania przeciwzakrzepowego po jednoczesnym podaniu azytromycyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny. Chociaż nie ustalono związku przyczynowego tego zjawiska, należy zwrócić uwagę na właściwą częstość kontrolnych oznaczeń czasu protrombinowego podczas stosowania azytromycyny u pacjentów otrzymujących doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny.17
Interakcje z lekami immunosupresyjnymi
Cyklosporyna – w badaniu farmakokinetycznym przeprowadzonym u zdrowych ochotników, którym podawano doustnie azytromycynę w dawce 500 mg/dobę przez 3 dni, a następnie cyklosporynę w pojedynczej dawce doustnej 10 mg/kg mc., stwierdzono istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny. Z tego powodu należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie azytromycyny i cyklosporyny, należy monitorować stężenia cyklosporyny i odpowiednio modyfikować jej dawkę.18
Inne istotne interakcje
- Alkaloidy sporyszu – ze względu na teoretyczną możliwość zatrucia sporyszem, nie zaleca się jednoczesnego stosowania azytromycyny i pochodnych sporyszu.19
- Cetyryzyna – u zdrowych ochotników jednoczesne podawanie przez 5 dni azytromycyny z cetyryzyną w dawce 20 mg nie doprowadziło w stanie równowagi do interakcji farmakokinetycznej ani do istotnych zmian odstępu QT.20
- Cymetydyna – w badaniu farmakokinetycznym oceniano wpływ na farmakokinetykę azytromycyny pojedynczej dawki cymetydyny, podawanej 2 godziny przed podaniem azytromycyny. Nie obserwowano żadnych odchyleń parametrów farmakokinetycznych azytromycyny.21
- Flukonazol – jednoczesne podanie pojedynczej dawki 1200 mg azytromycyny nie wpłynęło na parametry farmakokinetyczne pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu. Całkowite narażenie na działanie azytromycyny i jej okres półtrwania nie zmieniały się podczas jednoczesnego podawania flukonazolu. Jednakże obserwowano niemające znaczenia klinicznego zmniejszenie wartości Cmax (18%) azytromycyny.22
- Hydroksychlorochina – azytromycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT, ze względu na ryzyko wywołania zaburzeń rytmu serca, np. hydroksychlorochinę.23
- Metyloprednizolon – w badaniach interakcji farmakokinetycznych u zdrowych ochotników azytromycyna nie wykazała istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne metyloprednizolonu.24
- Midazolam – u zdrowych ochotników jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 500 mg/dobę przez 3 dni nie wywarło istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne i farmakodynamiczne midazolamu podawanego w pojedynczej dawce 15 mg.25
- Ryfabutyna – jednoczesne stosowanie ryfabutyny i azytromycyny nie miało wpływu na stężenie tych substancji w surowicy. U pacjentów otrzymujących jednocześnie azytromycynę i ryfabutynę obserwowano neutropenię. Chociaż neutropenia wiązała się ze stosowaniem ryfabutyny, nie ustalono związku przyczynowego z jednoczesnym leczeniem azytromycyną.26
- Syldenafil – u zdrowych ochotników płci męskiej nie stwierdzono wpływu azytromycyny (stosowanej w dawce 500 mg na dobę przez 3 dni) na AUC i Cmax syldenafilu lub jego głównego krążącego metabolitu.27
- Teofilina – nie ma dowodów na występowanie klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego podawania azytromycyny i teofiliny zdrowym ochotnikom. Ponieważ notowano interakcje innych antybiotyków makrolidowych z teofiliną, należy zwracać uwagę na objawy wskazujące na zwiększenie stężenia teofiliny.28
- Triazolam – w badaniu z udziałem 14 zdrowych ochotników jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 500 mg w 1. dniu i 250 mg w 2. dniu oraz triazolamu w dawce 0,125 mg w 2. dniu nie wywarło istotnego wpływu na którykolwiek z parametrów farmakokinetycznych triazolamu, w porównaniu do triazolamu podawanego z placebo.29
- Trimetoprim i sulfametoksazol – jednoczesne stosowanie trimetoprimu i sulfametoksazolu DS (w dawce 160 mg i 800 mg) przez 7 dni wraz z azytromycyną w dawce 1200 mg w 7. dniu nie miało wpływu na jej maksymalne stężenia, całkowite narażenie na działanie leku i wydalanie nerkowe trimetoprimu ani sulfametoksazolu. Stężenia azytromycyny w osoczu były porównywalne z obserwowanymi w innych badaniach.30
Interakcje z alkoholem
Nie przeprowadzono szczegółowych badań nad interakcjami azytromycyny (Sumamed) z alkoholem. Jednakże, jako substancja z grupy antybiotyków makrolidowych, azytromycyna wymaga pewnych środków ostrożności przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu:
- Alkohol może zmniejszać skuteczność terapeutyczną azytromycyny poprzez osłabienie funkcji układu immunologicznego.
- Jednoczesne spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka.
- Alkohol może nasilać działanie hepatotoksyczne, które potencjalnie może wystąpić podczas stosowania azytromycyny, co zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby.
- Jednoczesne spożycie alkoholu może wpływać na metabolizm wątrobowy innych leków przyjmowanych równocześnie z azytromycyną, potencjalnie zwiększając ryzyko interakcji lekowych.
Ze względu na powyższe, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii azytromycyną, aby zapewnić maksymalną skuteczność leczenia i zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.
Tabela interakcji z produktem leczniczym Sumamed
| Lek/substancja | Opis interakcji | Poziom ważności interakcji |
|---|---|---|
| Leki zobojętniające | Zmniejszenie maksymalnego stężenia azytromycyny w surowicy o około 25%, bez wpływu na całkowitą biodostępność. Zaleca się zachowanie odstępu czasowego (co najmniej 1 godzina przed lub 2 godziny po leku zobojętniającym). | Umiarkowany |
| Digoksyna, kolchicyna (substraty glikoproteiny P) | Zwiększenie stężenia digoksyny/kolchicyny w surowicy. Wymagane monitorowanie kliniczne pacjenta oraz w przypadku digoksyny oznaczanie jej stężenia w surowicy. | Wysoki |
| Cyzapryd | Ryzyko wydłużenia odstępu QT, arytmii komorowych i torsade de pointes ze względu na hamowanie CYP3A4 przez azytromycynę. | Wysoki – przeciwwskazane |
| Hydroksychlorochina | Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca. | Wysoki |
| Alkaloidy sporyszu | Teoretyczna możliwość zatrucia sporyszem. Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. | Wysoki – niezalecane |
| Doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny (np. warfaryna) | Możliwe nasilenie działania przeciwzakrzepowego. Wymagane częste kontrolne oznaczenia czasu protrombinowego. | Wysoki |
| Cyklosporyna | Istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny. Wymagane monitorowanie stężenia cyklosporyny i modyfikacja dawki. | Wysoki |
| Statyny (np. atorwastatyna) | Brak wpływu na stężenie atorwastatyny w osoczu, jednak odnotowano przypadki rabdomiolizy przy jednoczesnym stosowaniu. | Umiarkowany |
| Teofilina | Brak dowodów na klinicznie istotne interakcje, jednak zaleca się monitorowanie objawów wskazujących na zwiększenie stężenia teofiliny. | Niski do umiarkowanego |
| Zydowudyna | Niewielki wpływ na farmakokinetykę zydowudyny, ale zwiększenie stężenia fosforylowanej zydowudyny w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej. | Niski – potencjalnie korzystny |
| Ryfabutyna | Brak wpływu na stężenie obu substancji w surowicy, jednak obserwowano neutropenię (prawdopodobnie związaną ze stosowaniem ryfabutyny). | Umiarkowany |
| Midazolam, triazolam | Brak istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. | Niski |
| Alkohol | Możliwe zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, potencjalne zmniejszenie skuteczności terapeutycznej i zwiększone ryzyko hepatotoksyczności. | Umiarkowany |
| Cetyryzyna | Brak interakcji farmakokinetycznej i wpływu na odstęp QT. | Niski |
| Flukonazol | Nieistotne klinicznie zmniejszenie Cmax azytromycyny (o 18%). | Niski |
| Nelfinawir | Zwiększenie stężenia azytromycyny bez istotnych klinicznie działań niepożądanych. | Niski |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania