Interakcje leku
Everolimus Synthon 2,5 mg

Ewerolimus, będący substratem CYP3A4 oraz umiarkowanym inhibitorem glikoproteiny P (PgP), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te enzymy i transportery. Silne inhibitory CYP3A4/PgP, takie jak ketokonazol, powodują znaczący wzrost ekspozycji na ewerolimus (AUC ↑15,3-krotnie, Cmax ↑4,1-krotnie), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. erytromycyna (AUC ↑4,4-krotnie, Cmax ↑2,0-krotnie), wymagają ostrożności i ewentualnej redukcji dawki ewerolimusu. Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, obniżają stężenie leku (AUC ↓63%, Cmax ↓58%), co może prowadzić do utraty skuteczności terapeutycznej. Ponadto, ewerolimus może wpływać na metabolizm innych leków, np. zwiększając stężenia midazolamu (Cmax +25%, AUC +30%) czy eksemestanu (Cmin +45%, C2h +64%), co wymaga monitorowania i dostosowania terapii. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania żywych szczepionek ze względu na immunosupresyjne działanie ewerolimusu oraz ograniczenie spożycia alkoholu z powodu potencjalnych interakcji metabolicznych i nasilenia działań niepożądanych.

W praktyce klinicznej konieczne jest dokładne monitorowanie pacjentów leczonych ewerolimusem pod kątem interakcji farmakokinetycznych, zwłaszcza przy stosowaniu leków o silnym lub umiarkowanym wpływie na CYP3A4 i PgP. W przypadku konieczności podawania inhibitorów lub induktorów enzymów metabolizujących ewerolimus, należy rozważyć odpowiednią korektę dawki oraz okres obserwacji po odstawieniu leków wpływających na metabolizm. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z lekami przeciwretrowirusowymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwpadaczkowymi oraz blokerami kanałów wapniowych. Ze względu na immunosupresję, pacjentów należy edukować o unikaniu żywych szczepionek i konsultować plan szczepień. Wskazane jest także ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii ewerolimusem, aby minimalizować ryzyko niepożądanych interakcji i działań toksycznych.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ewerolimus, jako substancja czynna produktu leczniczego Everolimus Genthon, podlega złożonym interakcjom z innymi lekami i substancjami ze względu na swój profil farmakologiczny. Jest on przede wszystkim substratem CYP3A4 oraz substratem i umiarkowanym inhibitorem glikoproteiny P (PgP). W warunkach laboratoryjnych (in vitro) ewerolimus działa jako kompetencyjny inhibitor CYP3A4 oraz mieszany inhibitor CYP2D6. Te właściwości farmakologiczne determinują potencjalne interakcje z wieloma substancjami leczniczymi.1

Wpływ innych leków na ewerolimus

Interakcje farmakologiczne ewerolimusu można podzielić na dwie główne kategorie: interakcje z inhibitorami oraz interakcje z induktorami enzymów metabolizujących leki.

Inhibitory CYP3A4 i PgP zwiększające stężenie ewerolimusu

Substancje będące inhibitorami CYP3A4 lub PgP mogą prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia ewerolimusu we krwi poprzez dwa mechanizmy: spowolnienie jego metabolizmu w wątrobie oraz zmniejszenie przenikania ewerolimusu z komórek jelita. Efekt ten może skutkować podwyższeniem ekspozycji na ewerolimus i nasileniem jego działań niepożądanych.2

Induktory CYP3A4 i PgP zmniejszające stężenie ewerolimusu

Z drugiej strony, substancje indukujące aktywność CYP3A4 i PgP mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia ewerolimusu we krwi poprzez przyspieszenie jego metabolizmu oraz zwiększenie transportu ewerolimusu z komórek jelita. Efektem może być obniżenie skuteczności terapeutycznej leku.3

Szczegółowe zestawienie interakcji ewerolimusu z innymi lekami

Substancja czynna Rodzaj interakcji Wpływ na parametry farmakokinetyczne ewerolimusu Zalecenia kliniczne Poziom istotności interakcji
Silne inhibitory CYP3A4/PgP
Ketokonazol Silny inhibitor CYP3A4 i PgP AUC ↑15,3-krotnie (zakres 11,2-22,5)
Cmax ↑4,1-krotnie (zakres 2,6-7,0)
Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Everolimus Genthon i silnych inhibitorów nie jest zalecane Bardzo wysoki
Itrakonazol, posakonazol, worikonazol Silne inhibitory CYP3A4 Należy spodziewać się dużego wzrostu stężenia ewerolimusu Bardzo wysoki
Telitromycyna, klarytromycyna, nefazodon Silne inhibitory CYP3A4 Należy spodziewać się dużego wzrostu stężenia ewerolimusu Bardzo wysoki
Rytonawir, atazanawir, sakwinawir Inhibitory proteazy HIV Należy spodziewać się dużego wzrostu stężenia ewerolimusu Bardzo wysoki
Darunawir, indinawir, nelfinawir Inhibitory proteazy HIV Należy spodziewać się dużego wzrostu stężenia ewerolimusu Bardzo wysoki
Umiarkowane inhibitory CYP3A4/PgP
Erytromycyna Umiarkowany inhibitor CYP3A4 AUC ↑4,4-krotnie (zakres 2,0-12,6)
Cmax ↑2,0-krotnie (zakres 0,9-3,5)
Należy zachować ostrożność, kiedy nie można uniknąć jednoczesnego podawania umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 lub PgP.

Rozważyć zmniejszenie dawki do 5 mg na dobę lub 2,5 mg na dobę.

W przypadku odstawienia umiarkowanego inhibitora CYP3A4 należy wziąć pod uwagę okres wypłukiwania leku z organizmu, trwający co najmniej 2 do 3 dni.

Wysoki
Imatinib Inhibitor kinazy tyrozynowej AUC ↑ 3,7-krotnie
Cmax ↑2,2-krotnie
Wysoki
Werapamil Bloker kanałów wapniowych AUC ↑3,5-krotnie (zakres 2,2-6,3)
Cmax ↑2,3-krotnie (zakres 1,3-3,8)
Wysoki
Cyklosporyna (doustnie) Immunosupresant AUC ↑2,7-krotnie (zakres 1,5-4,7)
Cmax ↑1,8-krotnie (zakres 1,3-2,6)
Wysoki
Flukonazol Lek przeciwgrzybiczy Przewidywany wzrost AUC Średni
Diltiazem Bloker kanałów wapniowych Przewidywany wzrost AUC Średni
Dronedaron Lek przeciwarytmiczny Przewidywany wzrost AUC Średni
Amprenawir, fosamprenawir Inhibitory proteazy HIV Przewidywany wzrost AUC Średni
Sok grejpfrutowy lub inne pokarmy wpływające na CYP3A4/PgP Inhibitor CYP3A4 w przewodzie pokarmowym Przewidywany wzrost AUC Należy unikać jednoczesnego spożycia Średni
Silne i umiarkowane induktory CYP3A4/PgP
Ryfampicyna Induktor CYP3A4 AUC ↓63% (zakres 0-80%)
Cmax ↓58% (zakres 10-70%)
Należy unikać jednoczesnego podawania produktu leczniczego Everolimus Genthon z silnymi induktorami CYP3A4 Wysoki
Deksametazon Kortykosteroid Przewidywane zmniejszenie AUC Średni
Karbamazepina, fenobarbital, fenytoina Leki przeciwpadaczkowe Przewidywane zmniejszenie AUC Wysoki
Efawirenz, newirapina Leki przeciwretrowirusowe Przewidywane zmniejszenie AUC Wysoki
Dziurawiec (Hypericum Perforatum) Ziołowy induktor CYP3A4 Przewidywane duże zmniejszenie stężenia ewerolimusu Podczas leczenia ewerolimusem nie należy stosować preparatów zawierających dziurawiec Bardzo wysoki

Wpływ ewerolimusu na farmakokinetykę innych leków

Ewerolimus może również wpływać na metabolizm i farmakokinetykę innych jednocześnie stosowanych leków. Na podstawie badań in vitro, stężenia ogólnoustrojowe uzyskane po podaniu doustnych dawek 10 mg na dobę nie powinny powodować istotnego zahamowania aktywności PgP, CYP3A4 i CYP2D6. Jednak nie można wykluczyć lokalnego zahamowania działania CYP3A4 i PgP w jelicie, co może mieć konsekwencje kliniczne.4

Wykazano następujące interakcje:

  • Midazolam (substrat CYP3A4) – jednoczesne podanie z ewerolimusem powoduje 25% wzrost Cmax midazolamu i 30% wzrost AUC(0-inf), prawdopodobnie w wyniku zahamowania CYP3A4 w jelicie. Ewerolimus może zatem wpływać na dostępność biologiczną doustnych substratów CYP3A4.5
  • Oktreotyd o przedłużonym działaniu – jednoczesne podawanie ewerolimusu i długo działającego oktreotydu zwiększa Cmin oktreotydu (stosunek średniej geometrycznej 1,47). Kliniczne znaczenie tego zjawiska dla skuteczności terapii pacjentów z zaawansowanymi nowotworami neuroendokrynnymi nie zostało jednoznacznie ustalone.6
  • Eksemestan – ewerolimus powoduje zwiększenie Cmin i C2h eksemestanu odpowiednio o 45% i 64%. Jednakże odpowiednie stężenia estradiolu w stanie stacjonarnym nie różniły się istotnie, a u pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi z ekspresją receptorów hormonalnych, otrzymujących to leczenie skojarzone, nie zaobserwowano zwiększonej częstości zdarzeń niepożądanych związanych z eksemestanem.7
  • Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) – u pacjentów leczonych jednocześnie inhibitorem ACE (np. ramiprylem) może wystąpić zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego.8

Interakcje ewerolimusu z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Everolimus Genthon nie przedstawiono bezpośrednich danych dotyczących interakcji ewerolimusu z alkoholem, należy uwzględnić potencjalne mechanizmy takiej interakcji. Alkohol etylowy metabolizowany jest głównie przez dehydrogenazę alkoholową, ale częściowo również przez izoenzymy cytochromu P450, w tym CYP3A4.

Teoretycznie, spożywanie alkoholu mogłoby wpływać na metabolizm ewerolimusu poprzez:

  • Konkurencję o enzymy CYP3A4 – zarówno ewerolimus, jak i alkohol są metabolizowane przez ten sam układ enzymatyczny, co może prowadzić do zmian w stężeniu ewerolimusu we krwi
  • Wpływ alkoholu na funkcję wątroby – długotrwałe spożywanie alkoholu może indukować enzymy CYP3A4, co potencjalnie obniżałoby stężenie ewerolimusu
  • Nasilenie działań niepożądanych – zarówno ewerolimus, jak i alkohol mogą wywoływać zaburzenia żołądkowo-jelitowe, co może prowadzić do kumulacji efektów niepożądanych

Ze względu na brak szczegółowych badań dotyczących interakcji ewerolimusu z alkoholem, zaleca się ostrożność i ograniczenie spożycia alkoholu w trakcie terapii tym lekiem. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem prowadzącym odnośnie ewentualnego spożywania alkoholu podczas leczenia ewerolimusem.

Szczepienia u pacjentów leczonych ewerolimusem

Ze względu na immunosupresyjne działanie ewerolimusu, w trakcie leczenia produktem leczniczym Everolimus Genthon odpowiedź immunologiczna na szczepienie może być obniżona, co może prowadzić do zmniejszonej skuteczności szczepionki. W czasie leczenia ewerolimusem należy unikać stosowania żywych szczepionek.9

Do żywych szczepionek, których należy unikać, należą:10

  • Donosowa szczepionka przeciw grypie
  • Szczepionki przeciw odrze, nagminnemu zapaleniu przyusznic, różyczce
  • Doustna szczepionka przeciw polio
  • BCG (Bacillus Calmette-Guérin) – szczepionka przeciw gruźlicy
  • Szczepionka przeciw żółtej febrze
  • Szczepionka przeciw ospie wietrznej
  • Szczepionka przeciw durowi brzusznemu TY21

W przypadku konieczności zaszczepienia pacjenta należy rozważyć szczepionki inaktywowane oraz skonsultować plan szczepień z lekarzem prowadzącym leczenie ewerolimusem.

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl