Wskazania terapeutyczne dla ewerolimusu

Ewerolimus dostępny w postaci tabletek o trzech mocach (2,5 mg, 5 mg, 10 mg) znajduje zastosowanie w leczeniu kilku typów nowotworów u pacjentów dorosłych. Każda z mocy zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej oraz laktozy jako substancji pomocniczej (2,5 mg tabletka – 74,3 mg laktozy, 5 mg tabletka – 148,5 mg laktozy, 10 mg tabletka – 297,0 mg laktozy).¹

Zaawansowany rak piersi z ekspresją receptorów hormonalnych

Ewerolimus jest wskazany w terapii zaawansowanego raka piersi z określonym profilem molekularnym – z ekspresją receptorów hormonalnych i bez nadekspresji HER2/neu. Lek należy stosować w skojarzeniu z eksemestanem, wyłącznie u kobiet po menopauzie, które spełniają następujące kryteria:

• brak objawowego zajęcia narządów wewnętrznych
• wystąpienie wznowy lub progresji choroby po wcześniejszym leczeniu niesteroidowym inhibitorem aromatazy

Takie połączenie terapeutyczne pozwala na skuteczniejszą kontrolę choroby u pacjentek z hormonozależnym rakiem piersi, szczególnie w przypadku oporności na wcześniejsze leczenie hormonalne.²

Nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET)

Ewerolimus jest zalecany w leczeniu pacjentów z nieoperacyjnymi lub przerzutowymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki o wysokim lub średnim stopniu zróżnicowania. Kwalifikacja do tej terapii obejmuje dorosłych pacjentów, u których obserwuje się aktywną progresję choroby. Zastosowanie ewerolimusu w tej grupie pacjentów umożliwia kontrolę wzrostu guza i wydłużenie czasu do progresji choroby.³

Nowotwory neuroendokrynne układu pokarmowego lub płuc

Wskazanie do zastosowania ewerolimusu obejmuje również leczenie wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych (stopień G1 lub G2) pochodzących z układu pokarmowego lub płuc, które są hormonalnie nieczynne. Lek stosuje się u dorosłych pacjentów z chorobą nieoperacyjną lub z przerzutami, gdy choroba ma charakter postępujący. Zastosowanie ewerolimusu w tej grupie chorych powinno być poprzedzone dokładną oceną stanu klinicznego pacjenta oraz charakterystyki nowotworu.⁴

Rak nerkowokomórkowy

Ewerolimus znajduje zastosowanie w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego u pacjentów, którzy doświadczyli progresji choroby podczas lub po zakończeniu terapii ukierunkowanej na czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (anty-VEGF). Jest to więc lek drugiej linii dla pacjentów, u których wcześniejsze leczenie celowane okazało się nieskuteczne. Zastosowanie ewerolimusu w tej populacji pacjentów pozwala na uzyskanie korzyści klinicznej poprzez hamowanie szlaków sygnałowych związanych z progresją nowotworu.⁵

Kiedy i w jakich warunkach stosować ewerolimus

Lekarz podejmuje decyzję o zastosowaniu ewerolimusu po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta oraz charakterystyki choroby. Podanie leku jest zasadne w następujących okolicznościach:

Warunki stosowania u pacjentek z rakiem piersi

U pacjentek z rakiem piersi ewerolimus powinien być zastosowany, gdy spełnione są wszystkie poniższe kryteria:

• Potwierdzona histopatologicznie obecność ekspresji receptorów hormonalnych w tkance guza
• Brak nadekspresji receptora HER2/neu
• Status pomenopauzalny pacjentki
• Brak objawów związanych z zajęciem narządów wewnętrznych (brak tzw. „kryzy trzewnej”)
• Udokumentowana progresja lub wznowa po wcześniejszym leczeniu niesteroidowym inhibitorem aromatazy

Ewerolimus w tym wskazaniu stosowany jest zawsze w skojarzeniu z eksemestanem.⁶

Warunki stosowania u pacjentów z nowotworami neuroendokrynnymi

W przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET), ewerolimus można zastosować gdy:

• Nowotwór jest wysoko lub średnio zróżnicowany histologicznie
• Choroba ma charakter nieoperacyjny lub występują przerzuty odległe
• Udokumentowana jest progresja choroby
• Pacjent jest osobą dorosłą

W przypadku nowotworów neuroendokrynnych układu pokarmowego lub płuc, dodatkowe kryteria obejmują:

• Wysoki stopień zróżnicowania histologicznego (G1 lub G2)
• Brak aktywności hormonalnej guza (guz hormonalnie nieczynny)

Ewerolimus w tych wskazaniach stosowany jest jako monoterapia.⁷

Warunki stosowania u pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym

W przypadku raka nerkowokomórkowego (RCC), ewerolimus należy zastosować gdy:

• Choroba jest w stadium zaawansowanym
• Wystąpiła progresja podczas terapii celowanej anty-VEGF lub po jej zakończeniu
• Pacjent jest w dobrym lub średnim stanie ogólnym

Ewerolimus stanowi opcję terapeutyczną drugiej linii po niepowodzeniu terapii ukierunkowanej na szlak VEGF.⁸

Postać farmaceutyczna i identyfikacja tabletek

Ewerolimus występuje w postaci tabletek o trzech mocach, które można rozróżnić na podstawie wyglądu oraz oznakowania:

Prawidłowa identyfikacja tabletek pozwala na bezpieczne stosowanie odpowiedniej dawki leku.⁹