Everolimus Synthon
Tabletki, 2,5 mg
Preparat zawiera substancję czynną ewerolimus oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w leczeniu różnych zaawansowanych nowotworów, w tym raka piersi z ekspresją receptorów hormonalnych, nowotworów neuroendokrynnych trzustki, układu pokarmowego lub płuc oraz raka nerkowokomórkowego. Lek jest przeznaczony dla pacjentów z chorobami o przebiegu postępującym, często po wcześniejszym leczeniu. Tabletki dostępne są w różnych dawkach, dostosowanych do indywidualnych potrzeb terapii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Lek Everolimus Genthon, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg w formie tabletek, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony badaniami klinicznymi na 2879 pacjentach. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to m.in. zapalenie jamy ustnej, wysypka, zmęczenie, biegunka, zakażenia, mdłości, niedokrwistość, hiperglikemia, zapalenie płuc oraz obrzęk obwodowy. Działania niepożądane stopnia 3-4 (≥1/100 do <1/10) obejmują m.in. małopłytkowość, neutropenię, duszność, białkomocz, limfopenię, krwotoki, nadciśnienie, wzrost aktywności ALT i AST oraz cukrzycę. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, niewydolności nerek, zapalenia płuc typu PJP/PCP oraz obrzęku naczynioruchowego. Pacjenci ≥65 lat mają wyższe ryzyko zakończenia terapii z powodu działań niepożądanych, zwłaszcza zapalenia płuc, zapalenia jamy ustnej, zmęczenia i duszności.
Podczas terapii ewerolimusem obserwuje się zwiększone ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych (aspergiloza, kandydoza, PJP/PCP, zapalenie wątroby B), a także poważnych powikłań hematologicznych (niedokrwistość, małopłytkowość, neutropenia, pancytopenia). Często występują zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperglikemia, hipercholesterolemia, hipofosfatemia oraz zaburzenia elektrolitowe. Wśród działań niepożądanych układu oddechowego dominują zapalenie płuc i duszność, a w układzie pokarmowym – zapalenie jamy ustnej, biegunka i mdłości. Zaburzenia menstruacyjne, w tym nieregularne miesiączkowanie i brak miesiączki, występują odpowiednio często i niezbyt często. Monitorowanie czynności nerek oraz wczesne rozpoznanie objawów zakażeń i powikłań hematologicznych jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii. Zgłaszanie działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego jest niezbędne dla dalszej oceny stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Everolimus Synthon 2,5 mg
aftowe zapalenie jamy ustnej, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aplazja czerwonokrwinkowa, aspergiloza, białkomocz, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, kandydoza, krwioplucie, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, posocznica, śródmiąższowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie mięśnia sercowego, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wysypka, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc Pneumocystis, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zespół ostrej niewydolności oddechowej -
Profil bezpieczeństwa leku
Ewerolimus jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka, jednak badania na zwierzętach potwierdzają obecność ewerolimusu i/lub jego metabolitów w mleku. Kobiety powinny unikać karmienia piersią podczas terapii oraz przez 2 tygodnie po ostatniej dawce. U pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny zaleca się zachowanie ostrożności, zwłaszcza w przypadku wystąpienia zmęczenia, gdyż lek może wpływać na zdolności psychomotoryczne. Wskazane jest również ograniczenie spożycia alkoholu, szczególnie produktów zawierających alkohol, które mogą nasilać objawy zapalenia jamy ustnej.
U osób w wieku podeszłym (≥65 lat) oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki ewerolimusu, jednak zaleca się monitorowanie funkcji nerek ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek, w tym przypadków śmiertelnych. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby konieczne jest dostosowanie dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami stosowanie leku powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko, z maksymalną dawką nieprzekraczającą 2,5 mg/dobę. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności ewerolimusu w tej grupie pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Everolimus Synthon 2,5 mg
-
Przeciwwskazania
Ewerolimus, będący pochodną rapamycyny, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko poważnych reakcji nadwrażliwości. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną oraz na inne pochodne rapamycyny, takie jak sirolimus czy temsirolimus, ze względu na możliwość reakcji krzyżowych. Ponadto, preparat Ewerolimus Genthon zawiera laktozę w dawkach odpowiednio 74,3 mg (tabletka 2,5 mg), 148,5 mg (5 mg) oraz 297,0 mg (10 mg), co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Nadwrażliwość na jakąkolwiek substancję pomocniczą również wyklucza stosowanie leku, dlatego konieczna jest dokładna analiza historii alergii pacjenta przed rozpoczęciem terapii.
Przed wdrożeniem ewerolimusu zaleca się szczegółowy wywiad alergologiczny, obejmujący reakcje na inhibitory mTOR oraz substancje pomocnicze. W przypadku wątpliwości wskazane jest wykonanie testów alergicznych. Monitorowanie pacjentów w trakcie terapii jest niezbędne, zwłaszcza na początku leczenia, w celu wczesnego wykrycia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy objawy anafilaksji. W razie wystąpienia reakcji alergicznej leczenie należy natychmiast przerwać, a ponowne podanie ewerolimusu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko cięższych reakcji. W przypadku przeciwwskazań konieczne jest rozważenie alternatywnych schematów terapeutycznych, uwzględniających profil bezpieczeństwa i indywidualne potrzeby pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Everolimus Synthon 2,5 mg
ewerolimus, inhibitor mTOR, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pochodna rapamycyny, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sirolimus, substancja pomocnicza, świąd, temsirolimus, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane niekliniczne dotyczące ewerolimusu wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy ekspozycji terapeutycznej, choć działania toksyczne obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. W badaniach przedklinicznych zidentyfikowano narządy docelowe, takie jak układ rozrodczy (zwyrodnieniowe zmiany w jądrach, zmniejszona liczba plemników, zanik macicy), płuca (zwiększona liczba makrofagów w pęcherzykach), trzustka (degranulacja i wakuolizacja komórek zewnątrzwydzielniczych, zwyrodnienie komórek Langerhansa), oczy (zmętnienia przednich szwów soczewki u szczurów) oraz nerki (nasilenie lipofuscynozy i wodonercza u szczurów i myszy). Ewerolimus zaostrzał także przebieg chorób współistniejących, takich jak przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego, zakażenia wirusem Coxsackie, kokcydiami oraz zmiany skórne. Wpływ na płodność samców szczurów był odwracalny, przy dawkach ≥0,5 mg/kg m.c. obserwowano zmiany morfologiczne jąder, a przy 5 mg/kg zmniejszenie ruchliwości plemników i stężenia testosteronu. U samic dawki ≥0,1 mg/kg (około 4% AUC0-24h u pacjentów) powodowały zwiększoną liczbę poronień, a ewerolimus przenikał przez łożysko wykazując toksyczność embrionalną i teratogenną (np. rozszczep mostka) przy dawkach 0,3–0,9 mg/kg u szczurów oraz zwiększał resorpcje u królików.
Badania genotoksyczności nie wykazały działania klastogennego ani mutagennego, a długoterminowe badania kancerogenności u myszy i szczurów nie potwierdziły działania rakotwórczego nawet przy dawkach 3,9- i 0,2-krotnie przekraczających ekspozycję u ludzi. Podsumowując, ewerolimus wykazuje potencjał embriotoksyczny i teratogenny oraz wpływ na płodność samców, jednak większość działań toksycznych pojawia się przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny. W praktyce klinicznej należy uwzględnić możliwość zaostrzenia istniejących chorób współistniejących oraz ryzyko dla rozrodczości i rozwoju płodu, co jest kluczowe przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka terapii ewerolimusem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Everolimus Synthon 2,5 mg
badanie kancerogenności, degranulacja i wakuolizacja, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ewerolimus, genotoksyczność, jądro, kancerogenność, kokcydia, komórki Langerhansa, komórki zewnątrzwydzielnicze, lipofuscyna, makrofagi pęcherzykowe, morfologia jąder, najądrze, płodność męska, poronienie, resorpcja płodu, rozszczep mostka, ruchliwość plemników, śmiertelność płodowa, testosteron w osoczu, toksyczność embrionalna, toksyczność narządowa, toksyczność zarodkowa, układ rozrodczy, wada wrodzona, wirus Coxsackie, wodonercze, zakażenie żołądkowo-jelitowe, zanik macicy, zapalenie mięśnia sercowego, zmętnienie soczewki -
Skład i postać leku
Everolimus Genthon jest dostępny w formie tabletek doustnych o dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, zawierających odpowiednio 2,5 mg, 5 mg i 10 mg ewerolimusu jako substancji czynnej. Tabletki różnią się wymiarami i oznaczeniami: 2,5 mg (10 mm × 5 mm, oznaczenie E9VS i 2.5), 5 mg (13 mm × 6 mm, oznaczenie E9VS 5) oraz 10 mg (16 mm × 8 mm, oznaczenie E9VS 10). Substancje pomocnicze obejmują m.in. butylohydroksytoluen (E321), hypromelozę (E464), laktozę i laktozę jednowodną, krospowidon (E1202) oraz magnezu stearynian (E470b). Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość laktozy, która wynosi 74,3 mg w tabletce 2,5 mg, 148,5 mg w 5 mg oraz 297,0 mg w 10 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań: 2,5 mg (30 lub 90 tabletek), 5 mg i 10 mg (10, 30 lub 90 tabletek), z zastrzeżeniem, że nie wszystkie wielkości mogą być dostępne na każdym rynku. Everolimus Genthon powinien być przechowywany w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, bez specjalnych wymagań temperaturowych. Okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji, pod warunkiem przestrzegania zaleceń dotyczących przechowywania. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, aby zapobiec negatywnemu wpływowi na środowisko i ryzyku niewłaściwego użycia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Everolimus Synthon 2,5 mg
blister, butylohydroksytoluen, ewerolimus, hypromeloza, krospowidon, laktoza, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, podanie doustne, przeciwutleniacz, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja wiążąca, tabletka, utylizacja leków, wypełniacz tabletkowy -
Specjalne ostrzeżenia
Ewerolimus, pochodna rapamycyny o właściwościach immunosupresyjnych, wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko nieinfekcyjnego zapalenia płuc, które może przebiegać od łagodnego do ciężkiego, a nawet prowadzić do zgonu. Objawy takie jak niedotlenienie, wysięk do opłucnej, kaszel i duszność powinny skłonić do wykluczenia zakażeń oportunistycznych, zwłaszcza pneumocystozowego zapalenia płuc (PJP/PCP). W przypadku umiarkowanych lub ciężkich objawów zaleca się stosowanie kortykosteroidów. Ewerolimus zwiększa podatność na zakażenia bakteryjne, grzybicze (aspergiloza, kandydoza), wirusowe (reaktywacja WZW B) i pierwotniakowe (PJP/PCP), co wymaga monitorowania i szybkiego wdrożenia leczenia oraz rozważenia przerwania terapii. Profilaktyka PJP/PCP jest wskazana u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy lub inne leki immunosupresyjne.
W trakcie terapii ewerolimusem należy monitorować funkcję nerek (stężenie kreatyniny, BUN, białkomocz), glikemię na czczo oraz profil lipidowy (cholesterol, triglicerydy), gdyż obserwowano przypadki niewydolności nerek, hiperglikemii i dyslipidemii. Zaleca się także kontrolę morfologii krwi ze względu na ryzyko anemii, limfopenii, neutropenii i trombocytopenii. Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 i PgP, które znacząco zwiększają stężenie ewerolimusu, oraz zachować ostrożność przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP3A4. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (wg Child-Pugh A-C) ekspozycja na lek jest zwiększona, a stosowanie u chorych z ciężkimi zaburzeniami (C) powinno być rozważane tylko przy przewadze korzyści nad ryzykiem. Ze względu na immunosupresję należy unikać podawania żywych szczepionek, a także zachować ostrożność w okresie okołooperacyjnym z uwagi na utrudnione gojenie ran. Ewerolimus zawiera laktozę (od 74,3 mg do 297 mg na tabletkę w dawkach 2,5-10 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub brakiem laktazy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Everolimus Synthon
alkaloid sporyszu, azot mocznikowy, białkomocz, chromogranina A, dyslipidemia, ewerolimus, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inwazyjne zakażenie grzybicze, kreatynina, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, morfologia krwi, niedobór laktazy, nieinfekcyjne zapalenie płuc, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, nowotwór neuroendokrynny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie jamy ustnej, Pneumocystis jiroveci, pneumocystozowe zapalenie płuc, pochodna rapamycyny, rakowiak, skala Child-Pugh, wirusowe zapalenie wątroby, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie oportunistyczne, zakażenie pierwotniakowe, zakażenie wirusowe, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywa szczepionka -
Właściwości farmakodynamiczne
Ewerolimus, będący inhibitorem kinazy mTORC1, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, w tym hamowanie translacji białek kluczowych dla cyklu komórkowego, angiogenezy oraz metabolizmu glukozy w komórkach nowotworowych. Mechanizm ten obejmuje tworzenie kompleksu z białkiem FKBP-12, co prowadzi do zahamowania aktywności mTORC1 i pośrednio wpływa na funkcjonowanie receptora estrogenowego poprzez modulację fosforylacji domeny aktywacyjnej 1. Ponadto, ewerolimus wykazuje działanie antyangiogenne poprzez obniżenie stężenia VEGF, co ogranicza neowaskularyzację guza. W badaniach in vitro i in vivo potwierdzono jego skuteczność w hamowaniu proliferacji komórek nowotworowych, śródbłonka, fibroblastów oraz mięśni gładkich naczyń krwionośnych.
W badaniu klinicznym III fazy BOLERO-2, obejmującym 724 pacjentki z zaawansowanym rakiem piersi z ekspresją receptorów estrogenowych i brakiem nadekspresji HER2, ewerolimus w dawce 10 mg/dobę w skojarzeniu z eksemestanem (25 mg/dobę) znacząco wydłużył medianę przeżycia bez progresji choroby (PFS) do 7,8 miesięcy (95% CI: 6,9–8,5) w ocenie lokalnej i 11,0 miesięcy (95% CI: 9,7–15,0) w ocenie centralnej, w porównaniu do 3,2 (95% CI: 2,8–4,1) oraz 4,1 miesięcy (95% CI: 2,9–5,6) w grupie placebo + eksemestan (p < 0,0001). Wskaźnik odpowiedzi obiektywnej wyniósł 12,6% vs 1,7%, a wskaźnik korzyści klinicznej 51,3% vs 26,4% na korzyść grupy z ewerolimusem. Mediana całkowitego przeżycia wyniosła odpowiednio 31,0 miesięcy (95% CI: 28,0–34,6) vs 26,6 miesięcy (95% CI: 22,6–33,1), jednak różnica ta nie osiągnęła istotności statystycznej (p=0,1426). Wyniki te potwierdzają skuteczność ewerolimusu jako elementu terapii celowanej w hormonozależnym, zaawansowanym raku piersi po niepowodzeniu inhibitorów aromatazy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Everolimus Synthon 2,5 mg
anastrozol, angiogeneza, białko wiążące eukariotyczny czynnik elongacyjny, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, działanie antyangiogenne, eksemestan, ekspresja receptorów hormonalnych, ewerolimus, hormonalna terapia uzupełniająca, inhibitor aromatazy, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor mTOR, kinaza serynowo-treoninowa, kryteria RECIST, lek przeciwnowotworowy, letrozol, mammalian target of rapamycin, odpowiedź całkowita, odpowiedź częściowa, proliferacja komórkowa, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie całkowite, rak piersi z ekspresją receptorów hormonalnych, receptor estrogenowy, receptor HER2/neu, rybosomalna kinaza S6, stabilizacja choroby, szlak mTOR, wskaźnik korzyści klinicznej, wskaźnik obiektywnej odpowiedzi, zaawansowany rak piersi -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Everolimus Genthon, zawierający ewerolimus w dawkach 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co wynika z potencjalnego zaburzenia funkcji psychomotorycznych. Kluczowym objawem niepożądanym wpływającym na te zdolności jest zmęczenie, które może znacząco obniżać koncentrację i sprawność psychomotoryczną. Lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn, zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz po każdej zmianie dawki, a także zalecić zachowanie ostrożności i ewentualne czasowe powstrzymanie się od tych czynności w przypadku nasilonego zmęczenia.
W praktyce klinicznej istotne jest indywidualne dostosowanie zaleceń do pacjenta, uwzględniając dawkę leku, wiek, stan zdrowia, charakter pracy oraz dotychczasową tolerancję terapii. Lekarz powinien również dokumentować przekazanie informacji o wpływie ewerolimusu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co ma znaczenie prawne i bezpieczeństwa. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów wykonujących zawody wymagające prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn, gdzie ryzyko zawodowe i konsekwencje ewentualnych zdarzeń są istotne. Edukacja pacjenta powinna obejmować obserwację własnej reakcji na lek, unikanie ryzykownych czynności w przypadku zmęczenia oraz konsultacje lekarskie w razie wątpliwości.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Everolimus Synthon 2,5 mg
charakterystyka produktu leczniczego, dawka leku, dawkowanie ewerolimusu, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, ewerolimus, farmakoterapia, objawy niepożądane, początkowy okres leczenia, prowadzenie pojazdów, tolerancja leku, wpływ na zdolności psychomotoryczne, zaburzenia psychomotoryczne, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie -
Wskazania do stosowania
Ewerolimus, dostępny w tabletkach o dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg (zawierających odpowiednio 74,3 mg, 148,5 mg i 297,0 mg laktozy), jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka piersi z ekspresją receptorów hormonalnych i brakiem nadekspresji HER2/neu u kobiet po menopauzie, w skojarzeniu z eksemestanem. Wskazania obejmują także nieoperacyjne lub przerzutowe nowotwory neuroendokrynne trzustki o wysokim lub średnim stopniu zróżnicowania oraz wysoko zróżnicowane (G1 lub G2), hormonalnie nieczynne nowotwory neuroendokrynne układu pokarmowego i płuc z progresją choroby. Ponadto, ewerolimus jest lekiem drugiej linii w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym po niepowodzeniu terapii anty-VEGF. Decyzja o terapii powinna uwzględniać dokładną ocenę stanu klinicznego i charakterystyki nowotworu.
Tabletki ewerolimusu różnią się wyglądem i oznakowaniem: 2,5 mg (białe, owalne, 10×5 mm, oznaczone E9VS i 2.5), 5 mg (białe, owalne, 13×6 mm, oznaczone E9VS 5) oraz 10 mg (białe, owalne, 16×8 mm, oznaczone E9VS 10). Wskazania do stosowania obejmują: u kobiet z rakiem piersi – potwierdzoną ekspresję receptorów hormonalnych, brak nadekspresji HER2/neu, status pomenopauzalny, brak objawowego zajęcia narządów wewnętrznych oraz progresję po inhibitorze aromatazy; w pNET – histologiczny stopień zróżnicowania wysoki/średni, chorobę nieoperacyjną lub przerzuty, progresję i wiek dorosły; w nowotworach neuroendokrynnych układu pokarmowego/płuc – G1/G2, brak aktywności hormonalnej guza; w RCC – zaawansowane stadium, progresja po terapii anty-VEGF i dobry/średni stan ogólny pacjenta. Ewerolimus stosowany jest w monoterapii lub w skojarzeniu z eksemestanem, co pozwala na skuteczniejszą kontrolę choroby i wydłużenie czasu do progresji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Everolimus Synthon 2,5 mg
czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, eksemestan, ekspresja receptorów hormonalnych, guz hormonalnie nieczynny, nadekspresja HER2, niesteroidowy inhibitor aromatazy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, progresja choroby, progresja nowotworu, przerzut odległy, rak hormonozależny, rak nerkowokomórkowy, status pomenopauzalny, szlak VEGF, terapia anty-VEGF, terapia drugiej linii, wysoko zróżnicowany nowotwór neuroendokrynny, zaawansowany rak piersi, zróżnicowanie histologiczne