nowotwór neuroendokrynny płuc
Wskazanie

Nowotwór neuroendokrynny płuc (NNP) stanowi heterogenną grupę nowotworów wywodzących się z komórek neuroendokrynnych układu oddechowego. Grupę tę tworzą: rakowiaki typowe (TC), rakowiaki atypowe (AC), wielkokomórkowy rak neuroendokrynny (LCNEC) oraz drobnokomórkowy rak płuca (SCLC). Klasyfikacja WHO dzieli te nowotwory na podstawie stopnia zróżnicowania, cech histologicznych i agresywności biologicznej.

Objawy NNP mogą być różnorodne – od bezobjawowego przebiegu wykrytego przypadkowo w badaniach obrazowych, przez objawy miejscowe (kaszel, krwioplucie, duszność), do zespołów paraneoplastycznych wynikających z wydzielania hormonów i substancji bioaktywnych. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (TK, PET-CT), bronchoskopię z biopsją oraz ocenę markerów biochemicznych (chromogranina A, NSE).

Leczenie zależy od typu histologicznego, stopnia zaawansowania i stanu klinicznego pacjenta. W przypadku rakowiaków podstawową metodą jest leczenie chirurgiczne. W Polsce stosuje się leki takie jak: Sandostatin LAR, Somatuline Autogel (analogi somatostatyny) w guzach dobrze zróżnicowanych. W bardziej zaawansowanych przypadkach wykorzystuje się Afinitor (ewerolimus), Sutent (sunitynib) czy Lutathera (177Lu-DOTATATE) w terapii radioizotopowej. Chemioterapia (Cisplatyna, Etopozyd, Karboplatyna) stanowi podstawę leczenia SCLC i zaawansowanych postaci LCNEC.

Największe trudności w leczeniu nowotworów neuroendokrynnych płuc związane są z ich heterogennością i często późnym rozpoznaniem. Wyzwaniem pozostaje oporność na standardowe schematy leczenia, zwłaszcza w przypadku SCLC i LCNEC. Dodatkową komplikację stanowi zarządzanie objawami związanymi z wydzielaniem hormonów i zespołami paraneoplastycznymi. W przypadku guzów dobrze zróżnicowanych problemem jest długoterminowe monitorowanie i leczenie często przewlekłej choroby, natomiast w przypadku niskozróżnicowanych NNP – szybka progresja i rozwój oporności na leczenie.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl